Alkoholik vs normalna kobieta

[Gość: Fingiel]

Jestem alkoholikiem(od kiedy -to nieważne,bo najczęściej rodzi się już
alkoholikiem,albo staje bo ma się takie predyspozycje biochemiczne).Po
klasycznym piciorysie,począwszy od "wszywkowania",dla ratowania
małżeństwa ,poprzez kilka terapi i akceptację choroby,AA,aż do środków
farmakolgicznych-tych najnowszych i"najlepszych",od Coaxilu po Prozac o
których ktoś się rozpisuje w którymś z dalszych wątków tego forum ,a które
są tylko krótkotrwałym oszustwem woli i chemi mózgu(bo serotonina jeszce
rządzi się własnymi prawami) nadal miewam "wpadki",np.raz na rok.Stosuję
wszystkie tricki programu HALT,jednak bywają.Zrozumiałem,że jest to taki
rak,cukrzyca,NIEULECZALNA CHOROBA,jedynie można czekać na Godota,ale nie z
założonymi rękoma.Kwestia jak.Więc postanowiłem życ.I jak każdy normalny
facet mieć u boku kobietę,którą można kochać.Jednak przy każdym nowym
związku,kiedy zaczyna się
szczerość i pada informacja o mojej chorobie,delikatnie zaczyna się
odwrót.Ostatnia dama mojego serca stwierdziła wprost,że nie miałaby siły
czekać kiedy wypiję pierwszy kieliszek i nie wyobraża sobie życia kiedy na
urodzinach bałaby się postawić na stole szampan,czy koniak dla
gości.Zwyczajny strach.Początek końca.Pęką mdlana bańka fascynacji.
Jestem ciekawy jakie doświadczenia i wnioski mają"ludzie z branży",z długim
stażem picia,wiążący się z kobietą normalną,kiedy trzeba
powiedzieć:Kochanie,ale ja jestem alkoholikiem ?

[Gość: nawrócony]

Bardzo smutno wypowiadasz się na tym forum,ale czemu tak jest?Czy te kilka
miesięcy przerwy w piciu,pomiędzy wpadkami,nie jest powodem do radości?Cały
czas próbuj,szukaj swojej drogi do całkowitego uznania się za beznadziejny
przypadek,wtedy może będzie sukces.
Ja piłem przez 20-25 lat.W 1994r postanowiłem zaprzestać picia,wszyłem
esperal.Mojego samozaparcia wystarczyło na 1,5 roku.Następną rzeczą jaką
uczyniłem w kierunku zaprzestania picia,była terapia,po niej miałem 22 miesiące
abstynencji.I kolejna wpadka.Po tych dniach trzeźwości pozostał mi ogromny
żal,że zaprzepaścilem kolejne szanse na całkowite zaprzestanie picia.Dziś nie
piję 5 lat,i nie wyobrażam sobie,abym mógł zmarnować te wszystkie wspaniałe dni.
Jestem alkoholikiem z takim piciorysem,że mógłbym obdarować nim kilku
produkujących sie na tej stronce.Znalazłem wreszcie swoją drogę,tak myślę.
Nigdy nie informuje nikogo o tym,że jestem alkoholikiem,nawet akualnej
kobiety,która jest ze mną.Po co jej ta informacja?Zna mnie takiego jakm jestem
w tej chwili,a że mam pzeszłość mocno związaną z alkoholem.Co ją to obchodzi.
Ja o tym pamiętam,ale odcinam sie od tego kategorycznie.
Nigdy nie szukam towarzystwa pijącego,ale nie kiedy nie mogłem uniknąć spotkan
gdzie na stole pojawial sie alkohol,i to w znacznych ilościach.Zawsze
kartegorycznie odmawiałem wypicia,ale nie dla tego,że akurat przyjmuję
antybiotyki.Oświadczałem poprosty,że nie piję i koniec,basta.Wprawdzie nasze
społeczeństwo toleruje pijanych facetów(kobiety pijanej nie),ale słabo znosi
niepijącego w towarzystwie pijących.I to jest idiotyzm naszych czasów,ale mnie
to absolutnie zwisa.Nigdy mi się nie zdarzyło,abym w ostatecznym rozrachunku
źle na tym wyszedł.
Reasumując:
1)nigdy nikogo nie informuję o moim uzależnieniu
2)nie boję się alkoholu,bo on jest wszędzie na każdym miejscu,ale też nie
szukam go
3)nie wypijam pierwszego kieliszka,czy piwa
4)zawsze pamiętam o swoich korzeniach,kim jestem

[Gość: Ten co ostatnio]

Dziękuje za odpowiedź ! 73!/98!
Myślałem o tym,co opowiedziałeś.Prawda zawsze tkwi po środku miejsc,sytuacji i
ludzi, tak jak słońce z nieobliczalnym czasem zachodu.Lee Jampolsky napisał:"W
tym świecie czuję się jak w pułapce,otoczony głęboką fosą wypełnioną mętnymi
wodami samotności i rozpaczy.Korzenie uzależnienia oplatają i uciskają moje
serce.Spychają wspomnienie miłości w mrok..."
Jesteś mądry i spokojny!!.Jak to zrobiłeś?!!Oddał bym za to majątek i
królestwo...!
Jednak kobieta,którą kocham(kochałem?)zwyczajnie i po ludzku boi się
człowieka,który w każdej chwili może skoczyć z trampoliny życia w bezkres
oceanu zapomnienia.
Zjadłem mądrości tego świata,takie iluzoryczne opisywanie uczuć-od Szekspira-
do Colgrove.Patrzyłem na ból,cierpienie i śmierć. I szukałem odpowiedzi na
najprostsze pytania kiedy jak i dlaczego?Alkoholu się boję,ale nie walcze z
kimś,kto jest moje życie vs Gołota.

[Gość: observer67]

Istotą uzależnienia jest fałszywe poczucie samotnosci i braku
samoakceptacji,albo samospełnienia.
Dominującą formą wszelkiego rodzaju uzależnień od hazrdu,seksu,narkotyków,czy
też alkoholu jez brak egoizmu konstru8ktywnego i małe poczucie własnej
wartości.Miłość do kobiety pociąga za sobą "uczucia trzecie",chęć altruizmu-za
wszelką cenę=projekcja własnych pragnień.Ekspresja uczuć na tle ciemnego
światełka w tunelu!Czy kochanie kobietyt jest możliwe ?
mYŚLĘ,ŻE TO JEST TYLKO POTRZEBĄ ekspiacji EGO.

[Gość: Jagoda]

Pod wszystkim co napisałeś mogę się podpisać. Problem ten sam. Najpierw
niedowierzanie a potem odwrót. Jeżeli się chce być z kimś naprawdę niewystarczy
powiedzieć "nie piję". Potem są jakieś urodziny cioci czy mamy i pojawia się
alkohol na stole. Trzeba wyjaśnic dlaczego on przeszkadza. Bardzo mi cięzko
samej żyć ale juz chyba się z tym pogodziłam. Serdecznie Cię pozdrawiam i życzę
znalezienia osoby która zrozumie Ciebie i Twoją chorobę.

[Gość: nawrócony]

Gość portalu: Jagoda napisał(a):

> Pod wszystkim co napisałeś mogę się podpisać. Problem ten sam. Najpierw
> niedowierzanie a potem odwrót. Jeżeli się chce być z kimś naprawdę
niewystarczy
>
> powiedzieć "nie piję". Potem są jakieś urodziny cioci czy mamy i pojawia się
> alkohol na stole. Trzeba wyjaśnic dlaczego on przeszkadza. Bardzo mi cięzko
> samej żyć ale juz chyba się z tym pogodziłam. Serdecznie Cię pozdrawiam i
życzę
>
> znalezienia osoby która zrozumie Ciebie i Twoją chorobę.
Jagoda nie rozumiem Twojej wypowiedzi,dlaczego niewystarczy powiedzieć "nie
piję"?Dlaczego przeszkadza Ci alkohol?Alkohol jest w spryskiwaczu do szyb w
samochodzie.Jak pryśniesz,to czuć sam spirytus.To zapewne Ci nie
przeszkadza,ale na stole tak? Nie rozumiem.