smutno i trudno

[wrzosowapani]

Moj mąż pije codziennie (od 3 do 8 piw)...mam dosc..
Moje prosby, szantaze, lzy nie robia na nim wraznia, On uważa, że nie ma
problemu. Tak jest od 3 lat (tyle jestesmy malzenstwem)..w sumie niepamietam
wieczoru,aby nie wypil jednego piwka.
Prosze poradzcie co ma robic? Zalezy mi na nim ogromnie,ale czasami po prostu
mam ochote sie spakowac,zabrac dzieci (mamy dwojke maluszkow) i uciec
gdzies..do trzezwych wieczorow.
Paradokslanie wywiazuje sie ze wszyskich czynnosci, zadan, etc - więc w/g
niego jest w porzadku.
Nie jest to 'typ' ktory wybierze sie na jakies spotkanie, On nawet nie wierzy
mi ze jest uzalezniony - twierzdi,ze pije 'ryzykownie'
Kocham go,ale nie mam juz sil :(

[tranzyt80]

wrzosowapani napisała:
"Prosze poradzcie co ma robic? "

Wyjscie:
-Im szybciej i mocniej,trzasniesz ostatni raz drzwiami,za ukochanym...
tym lepiej!
Ale i tak nie posluchasz.

[aaugustw]

(Wrzosowapani napisała):

> Moj mąż pije codziennie (od 3 do 8 piw)...mam dosc..
> Moje prosby, szantaze, lzy nie robia na nim wraznia, On uważa, że nie ma
> problemu.
______________________________________________________-
Jezeli ani Ty, ani NIC nie robi na nim wrazenia to jak
widzisz sama Ty musisz zdecydowac; "byc, albo nie byc"?
A...
Ps. Ty jednak mnie tez nie posluchasz. To funkcjonuje
dopiero wtedy, jak on przestanie funkcjonowac.

[myszabrum]

Wyobraź sobie, że przychodzi wróżka i mówi, że tak już będzie zawsze. Że on już
nigdy się nie zmieni. A nawet, że będzie pił coraz więcej. I teraz zdecyduj:
czy bierzesz go takiego, jakim jest, z jego piciem ale także pozytywnymi
cechami, czy jednak wolisz trzeźwe wieczory w samotności (albo z kim innym) i
pakujesz manatki.

Nikt nie ma lekarstwa na alkoholizm. My tu na forum też nie (jak zresztą możesz
przekonać się, czytając o naszych szarpaninach). A już na pewno nie wyleczą
alkoholika jego bliscy. Ta wróżka może mieć rację...

[magtomal]

>mam ochote sie spakowac,zabrac dzieci (mamy dwojke maluszkow) i uciec
gdzies..do trzezwych wieczorow.

Posłuchaj siebie i zrób to, na co Ty masz ochotę.I nie myśl, że skrzywdzisz
męża - paradoksalnie, tylko tak możesz u pomóc.

[hiacynaa]

Moj tez pil wieczorami, troche nawet mniej - 2 piwa lub 200setke wodki, ale juz
od 15 lat.
Charakter mu sie od tego zmienil diametralnie- z czulego czlowieka zrobil sie
nerwus, rodzina dziala mu na nerwy, na mnie wprost nie moze patrzec, zdradzal
mnie w dziwny chory sposob.
A taki byl mily facet.
Od kilku tygodni sie leczy./

[aaugustw]

"Wrzosowapani"!
Jako alkoholik napisze Tobie jeszcze dlaczego dzis uwazam, ze ten uklad miedzy
Twoim mezem a Toba bedzie funkcjonowal, do czasu, az Twoj maz przestanie
funkcjonowac...!
(to co teraz przytocze to beda luzne moje wysli, ktore wzialem z mojego
doswiadczenia. One wcale nie musza sie pokryc z Twoim zyciem). Uwazam, ze na
razie masz korzysci zarowno z niego, jak i z tego calego ukladu, ktory jest w
domu. On wywiazuje sie na razie ze swoich obowiazkow i przynosi pieniadze do
domu... Siedzi coraz ciszej, choc nerwy jego coraz mniej wytrzymuja…
Ty uwazasz, ze oprocz tych paru piw wszystko jest OK!
Ale taka ocena sytuacji czlowieka, ktory dziennie pije i takie stawianie
kryterii jest chore... (uwazam ja)! Ty nie widzisz, bo nie chcesz widziec, ze
np.Twoje dzieci (maluszki, jak je nazywasz), ze one nie maja i nie beda mialy
ojca do zabaw, ani do odrabiania lekcji, ze one widza coraz bardziej
apatycznego i pijanego ojca, ze ich mama placze, ze slysza Wasze klotnie, ze
ich psychika sie spacza, ze...itd...itp...
To Ciebie jednak nie interesuje, bo tego nie chcesz widziec! Tak jest wygodniej!
Sytuacja taka bedzie wiec dalej trwala, dopoki on przestanie funkcjonowac.
Dopoki on stanie sie wrakiem, wtedy nie bedziesz miala juz zadnych korzysci,
wtedy dopiero zrobisz ten pierwszy krok, bo ludzie nie potrafia sie uczyc na
cudzych bledach. Ja tez nie umialem. Moja zona takze nie potrafila!
Zaoszczedz sobie i dzieciom bolu. Nie pozwol na to. Przynajmniej Ty nie badz,
az tak egoistyczna.
A...
Ps. Prosty czlowiek kiedys mi powiedzial:
"Dzieci splodzic potrafi kazde zwierze. Wychowac tylko czlowiek!"
(mam dwie dorodne dzis dziewczyny!) ;-))

racja

[sarkoid]

popieram wcześniejsze wypowiedzi koleżanek i kolegów..i obawiam się, że prawdą
może być to, że dużo jeszcze piwa Twój mąż wypije zanim to się zmieni. Jeśli
już szukasz pomocy i odnalazłas to forum to proszę działaj dalej. Być może
miałaś czas na przeczytanie jakiś wcześniejszych postów-jeśli nie to mogę Ci je
skrócić-co jakiś czas pojawia się nowy atek, gdzie ktoś z rodziny alkoholika
szuka pomocy dla niego i odpowiedzi są caly czas te same-czyli takie jak w tym
wątku. Do tej pory nie odnalazłem wątku w którym ktoś kto rozpoczyna wątek
odezwie się za jakiś czas i powie co i jak-czyli czy podjąl jakieś kroki aby
sobie i tym samym alkoholikowi pomógł (owszem są wątki kiedy jakis alkoholik
odezwie sie i napisze, ze np udal sie do poradni ale tez znika).....w mej
wypowiedzi moge sie mijac z prawdą i może jest jakiś wątek którego nie
wymieniłem-jesli tak to najmocniej przepraszam.
W każdym razie Wrzosowapani mogę sobie wyobrazac jak Ci zależy na nim
ale....decyzja należy do Ciebie..jeśli nic nie zrobisz to za jakiś czas
staniesz się calkowicie obojętna, znerwicowana i .....co tu dużo pisac...

jestem

[wrzosowapani]

Dziekuje za odpowiedzi, wasze doswiadczenie
Chec w tym ygodniu poszukac psychologa (dla siebie) i pojsc porozmawiac (nie
wiem,czy tak szybko sie da)
a pozniej zrobie cos dalej - tak bym chciala..

chociaz z tego co piszecie, jedynym rozwiazaniem jest odejscie (albo zle
rozumiem)..
ale ja nie umiem i nie chce..
chce powalczyc

czy mozna bez odejscia??

i chyba duzo w tym jest prawdy,mze nawet w najbardziej patologicznej sytuacji
mozna stworzyc odpowiadajacy uklad..
jestem silna, powalcze.

[aaugustw]

("Wrzosowapani napisała):
> z tego co piszecie, jedynym rozwiazaniem jest odejscie (albo zle
> rozumiem)..
> ale ja nie umiem i nie chce..
- - - - - - - - -
Jedynym rozwiazaniem jest zatrzymac chorobe alkoholowa Twojego meza.
___________________________________________________________________-
> chce powalczyc
> czy mozna bez odejscia??
- - - - - - - -
Mozna, ale nie w pojedynke i nie bez pomocy z zewnatrz.
Tam gdzie ten problem powstal, nie mozna go samemu rozwiazac.
Jezeli wierzysz w AA i Al-Anon pojdz do nich. Jezeli wierzysz
w inne "Kluby trzezwosciowe", pojdz tam. Jezeli wierzysz
w terapeutow idz do nich. Jezeli jestescie wierzacy i religijni,
pojdz do ksiedza... Jezeli jestes agnostykiem uwierz w jedno z
w.w. Wspolnot, uwierz ze jest jakas Sila Wieksza, ktora na pewno
nie jestes Ty.
A...

[e4ska]

Wrzosowa, wiesz dobrze, jak to jest:))) Ze współuzależnionymi. Szeregi
psychologów, grupa terapeutyczna, Al-anon... Pięć lat, dziesięć, trzydziesci.
Prawdziwa miłość nie umiera.

Czy kot nauczy się szczekać? kto wie...

"mam dosc.." hau.
"pozniej zrobie cos dalej" miau.
"Moj mąż pije codziennie" hau.
"ale ja nie umiem" miau.
"czasami po prostu
mam ochote sie spakowac,zabrac dzieci (mamy dwojke maluszkow) i uciec
gdzies..do trzezwych wieczorow" hau.
"duzo w tym jest prawdy, mze nawet w najbardziej patologicznej sytuacji
> mozna stworzyc odpowiadajacy uklad." miau.
"Moje prosby, szantaze, lzy nie robia na nim wraznia" hau.
"chce powalczyc" miau.
"On nawet nie wierzy
mi ze jest uzalezniony" hau.
"jestem silna, powalcze" miau.
"Kocham go,ale nie mam juz sil :(" hau, miau, hau hau miau miau miau

Ćwicz dalej, Wrzosowa... no dzieci żal, ale cóż - i one kiedyś zaczną spiewać w
chórze.

To się nazywa kocia muzyka.

[kylly]

hmmmm ciekawe :) esko ale wypowiadasz się jak terapeuta :))) - co
do "prawdziwej miłości" - myślę że też umiera...prędzej czy później...
P.

[e4ska]

Tak lubię komplementy, że się nawet nie obrażę:)))

[aaugustw]

Eska, mnie tez podoba sie i przekonuje ta "kocia muzyka"! ;-))
A...

[aaugustw]

(Kylly slowa):
> "co do "prawdziwej miłości" - myślę że też umiera..."
_____________________________________________________-
Mysle, ze najpierw skoncza sie pieniadze...! ;-))
A...

[wrzosowapani]

nie wiem skad te zlosliwosci..
ja tylko pytam
a zrobic cos chce i na pewno nie sama, ale zeby tak od razu mnie po glowie?

zarabiam rownie dobrze jak maz
a dzieci tez sa kochane i jak na razie na pewno nie jest im zle pod zadnym
wzgledem..

pisze, bo wiem ze jest problem
pisze, bo od jakis kilku miesiecy duzo analizuje, mysle..i wiem,ze sama nic nie
zrobie

pisze, bo szukam podpowiedzi
zimne wiadra z woda wylewam sobie sama, spokojnie, nie glaszcze sie po glowie

[baasil]

złudzenia.oto dlaczego tak trudno podjąć decyzje.jestem alkoholikiem
(niepijacym) i ze swego doświadczenia powiem tak:nie dasz rady nie pić za
swojego męża.to jego problem ,nie twój.dopóki on nie zechce ,nic nie zrobisz
dla niego.ale mozesz zrobić cos dla siebie siebie.warto zwócić sie po pomoc dla
siebie,właśnie dlatego,że go kochasz(jak piszesz).a co do walki:nie znam twojej
wagi,ale wiedz,że wchodzisz na ring z zawodnikiem wagi superciężkiej.odpowiedz
sobie jakie masz szanse i w jakim będziesz stanie, gdy się skończy ten nierówny
pojedynek.

[e4ska]

To nie złośliwości... ale: my się oszukujemy. Oszukuje sie alkoholik - tak, mąż
naprawdę myśli, że nie ma problemu, i Ty... też nie wierzysz, że to, co sie
dzieje, to może, pewnie - nie musi - ale rachunek prawdopodobienstwa rzadko bywa
łaskawy, matematyka nie ma serca - więc to może byc początek bardzo bolesnych
wydarzeń. Jak to w praktyce rozwiązać? Żaden psycholog nie wypłaci pensji
Wrzosowej, nie weźmie jej dzieci na utrzymanie ani nie wyrwie z rąk mężowskich
butelki piwa.

Wiekszośc dramatów straszliwych, ze śmiertelnymi ofiarami włącznie, z rozpiciem
sie żony, ma taki początek jak u Ciebie. Że nagle coś przestaje byc tak, a potem
jest gorzej i gorzej, przyzwyczajasz sie, przyzwyczajasz... Myslisz, że u Ciebie
będzie inaczej? Że jeśli pijakowi nie zburzysz baszty bezpieczeństwa i
psychicznego luksusu, to on zrozumie, że ma poważny problem? To jak Ty mu
uswiadomisz, że picie niszczy Waszą rodzinę? no jak? Pisze tu i czyta zapewne
tyle miłych dziewcząt i kobiet, ktore tkwią w tych układach od lat: zaproponuj
im skuteczną drogę. Bo są tylko dwie - albo, jesli masz siłę, trwaj i czekaj,
albo uciekaj. Wybor zależy od charakteru męża, ale tego to my juz nie wiemy.
Skoro on nigdy, przez czas małżenski, nie był bez piwa... wiesz, to jak Wy...
chyba że rano. Co takim żonom wiadomo o mężczyznach? Wybacz, że o tym piszę, ale
mnie to zastanawia. Tak sobie pomyśleć może wielu ludzi. I pewnie myśli,
Wrzosowa... Tak to już z tym myśleniem jest:)

[janulodz]

Do Wrzosowej
Napisałaś dziewczyno po poradę na forum dla uzależnionych. I takie porady dostajesz. Nikt nie ma zamiaru Cię obrażać. My to już przerabialiśmy. I scenariusz był zawsze ten sam.
Ona zakochana, on pije i nie wie że już jest uzależniony. Oboje nie przyjmują tego do wiadomości. Ona czeka, żeby usłyszeć, że nic się nie stało i samo przejdzie, a on jest pewien, że może w każdej chwili przestać. I spadają. Na dno. A było tak pięknie.
Rzucamy Ci linę. Złap ją, tylko szybko. Póki jeszcze kwitną wrzosy.
Podr. Janu
Napisałem to wcześniej, ale z powodu braku stałego łacza nie mam możliwości odczytania co kto napisał. Może sie powtarzam, ale niech tam

macie racje..

[wrzosowapani]

na pewno....

eksperyment

[sarkoid]

Wrzosowapani, ma taką propozycję, napisałaś, ze rozmawiałaś z mężem i
powiedział, ze on nie widzi w tym problemu....napiszę z własnego doświadczenia,
ze jak piłem to jak zdarzyło się, ze coś przeskrobałem to miałem strasznego
kaca moralnego...oczywiście broniłem się przed tym, że jestem uzależniony, że
jestem alkoholikiem....moja propozycja polega na tym, że jak będzie taka
sytuacja u Ciebie w domu, Twój mąż na kacu będzie Cie przepraszał a jeszcze
nastepnego dnia na kacu bedą go męczyły smutki -to daj mu do poczytania ten
wątek....obserwuj co się z nim będzie działo....prawda go będzie w oczy
koleć...i jestem na 90% pewny, ze mąz albo obróci to w żart albo obrazi się na
Ciebie (kłótnia?) -piszę to dlatego abyś mogła się przekonac kto jest gotowy na
trzeźwe życie. I to będziesz tylko TY! Kochasz go, ale czy on tak Cie kocha aby
przestać? Aby zatrzymać chorobę?
Owszem mozecie to zbagatelizować i skończy sie tak jak pisali inni...miłośc
przeminie....itp

[wrzosowapani]

Juz sie dzis zastanawialam czy i kiedy mu dam to do przeczytania..
jak to wszysko czytam, to mam uczucie jakby mi sie cos w zaladku przewracalo..i
czuje sie z tym strasznie sama i samona, chodz wiem,ze przezywa podobnie caly
tabun ludzi
czuje sie za mloda, na takie mysli jakie posiadam...

Sarkoid - a co Ty bys zrobil gdyby zona Ci kiedys dala cos takiego do
przeczytania? Jak bys sie zachowal?

-ja

[sarkoid]

mam 26 lat, nie mam jeszcze żony, długo broniłem się przed tym aby powiedziec
sobie-tak, jestem alkoholikiem. Na początku rodzice zaczęli zwracać mi uwage na
to, ze mam problem z alkoholem. Byly równiez awantury, kłótnie itp. Moge
powiedzieć, ze dziewczyny w mym życiu też traciłem przez alkohol (to dłuższa
historia), od długiego czasu jestem z dziewczyna, która mnie spakowała -do
rodziców też nie miałem co wracac-groziła mi bezdomność (miałem być
wymeldowany). Co prawda mam pracę i pewnie stać by mnie było na wynajęcie
jakiegoś mieszkania-ale w końcu zdecydowałem się na terapie. Co prawda to druga
terapia, która skończyłem m-ąc temu. Na tej terapii zrozumiałem, ze to
gó..ania choroba i uznałem swoją bezsilność wobec picia. W tej chwili cieszę
się, ze trzeźwieje(3 m-ąc)-czasami bije się z myślami- jak to? w tym wieku i
jestem alkoholikiem? Ale tak to już jest z ta chorobą-mozne dotyczyc każdego
bez względu na wiek i płeć....odbiegłem od tematu-ale chciałem napisać Ci, że
tez jestem młody;-)
w każdym razie, co bym zrobił gdybym coś takiego otrzymał od dziewczyny? To
zalezy od tego w jakiej byłbym fazie choroby. I czy osiągnąłem dno...moim dnem
była wizja bezdomności, utrata rodziców i dziewczyny...nie chciałem
tego...teraz wygląda to inaczej.
Wiekszość tutaj piszących chce Ci dobrze doradzić...wstrząs życiowy przekona
alkoholika do próby podjęcia leczenia! Raczej nikt nie szukal pomocy z własnej
woli, taka osoba musiała coś zrobić w życiu co po trzeźwemu nie miałoby
miejsca! I zakres rzeczy jest taki ilu jest alkoholików.
I przypuszczam, ze bedzie podobnie w Waszym życiu. Chciałbym się mylić...aha i
jeszcze jedno, -nie da się przestać pić na jakiś czas-to ma być koniec na
resztę życia! Picie kontrolowane dla alkoholika nie istnieje i jesli coś sie
ruszy z męzem to nie zapomnij, ze za miesiac, rok 2-5-19 lat musi być tak samo!

[wrzosowapani]

Musi mu ruszyc!!
Bylby skonczonym idiota jakby zrezygnowal z takiej fajnej kobiety i dwojki
synkow..
ja mam 30 lat :)
szukam jakiegos dobrego psychologa (wolalbym z polecenia-aby nie trafic na
takie przypadki jak opisywane na forum), bo nie chce potem miec pretekstu ze
nie warto..
ja wiem,ze nie ma picia kontrolowanego...ale ta nasza
polska 'kultura'..przedemna jest dluga droga..ale przed moim M...atostrada z
bruku
wczoraj dol moj byl tak ogromny,ze poza pomyslem na psychologa, AA,
ksiedza..rozwazalam nawet wrozke :) - od razu mowie,ze dotad w zyciu nie
skorzystalam z pomocy takowej :)
juz sie zaczynam smiac sama do siebie, bo musze byc silna, a smiech pomaga
prawie zawsze

czy jest gdzies lista polecanych miejsc, psychologow? (szukam kogos z Wawy)

[janulodz]

Z mojego doświadczenia (dorosła córka, wnuk, 30 lat picia)wiem, że na tym etapie, gdy pokażesz mu ten wątek, wywołasz tylko jego wściekły atak i zarzut, że się czepiasz. On teraz najbardziej główkuje, jak zapewnić sobie komfort picia. Od ciebie zależy jak mu go obrzydzisz. I nie odkładaj tego. Albo uciekaj.

[e4ska]

"Bylby skonczonym idiota jakby zrezygnowal z takiej fajnej kobiety i dwojki
synkow..."
Pijak zrezygnuje z najfajniejszej kobiety, choćby była dziewicą, hurysą
oczywiście, bezdzietną Pamelą Anderson i jaka się tam mężczyznom podoba. On
chyba już zrezygnował i dla niego żaden problem. Teraz Twoja kolej na
rezygnację... i to bez gwarancji, że jak Ty zrezygnujesz, to on natychmiast, z
miejsca, zapomni o piciu.

Ale, Wrzosku droga, jak to się stało, że zgadzałaś się na pogłębianie nałogu w
ciągu trzech lat małżeństwa? Przecież to są najpiękniejsze lata w związku dwojga
kochających się ludzi, młodych, zapatrzonych w siebie, spragnionych że aż iskry
idą... skąd to piwo się wzięło tak wcześnie? nie przeszkadzało? Mam te lata za
sobą i co bym teraz nie myślała o mężu, to kiedyś udało mi się zaznać wielkiego
szczęścia... ale byliśmy trzeźwi, imprezy się zdarzały, tak, nie za często,
bardzo nam dobrze było wtedy tylko we dwoje i nie dzieliła nas żadna butelka.

Ale widac niektórym młodym żonom piwo nie przeszkadza... "w sumie niepamietam
> wieczoru,aby nie wypil jednego piwka". Właśnie, dlaczego na to się zgadzałaś?
Piwo tak ohydnie cuchnie... no, żeby wino jeszcze, ale piwo... Dziwne teraz te
młode małżeństwa.

[hiacynaa]

Nie dziwne, ale taka 'moda sie zrobila" - takie fajne reklamy pokazuja, ze to
tak cool i modnie i fajnie wypic pare piwek. Jeden czy drugi kolega tez tak
robi...
Ja tez tolerowalam, i to bylo zle.
Najlepsze moim zdaniem byloby postawienie ultimatum- jeszcze go nie rzucasz,
jeszcze dajesz jedna szanse...
Pokazanie mu wypowiedzi na forum moze sie skonczyc tym co u mnie- ukrywaniem
butelek ktore dawniej wypijane byly jawnie, a zladowaly do 'podziemia"

[honeyandmilk]

weszłam sobie na to forum jakiś czas temu. Chciałam pogadać z osobami takimi
jak ja - współuzależnionymi. W moim przypadku uzależnienie dotyczy córki. Jest
uzależniona od palenia heroiny. I zaczęłam czytać wątki (m. in) osób
uzależnionych od alkoholu. Słuchajcie - chyba się uzależniłam! Tak was lubię
słuchać (czytać?). Lubię mądrość i dojrzałość Janulodz, zastanawiam się nad
mądrymi słowami Eski i je analizuję, bardzo polubiłam Myszębrum, bo jest
taka ... podobna do mnie. Przyznam Wam, że okryłam, iż problemy innych są dla
mnie bardzo ważne. Może powinnam być terapeutą? No ale póki co jestem
ekonomistą. A nawiązując do wątku Wrzosowej Pani. Mój (pierwszy) mąż też był
taki jak Twój. Kochał mnie i córkę nad życie. Wszyscy mówili: oddałby wam
ostatnią koszulę. Tyle, że pił. Najpier 2-3 piwa, potem 6-8 piw. A potem (mając
dwadzieścia kilka lat)co najmniej litr wódki dziennie. Od rana do nocy. Pił
tak, że sąsiedzi nigdy go nie widzieli pijanego. Jakoś to sobie rozkładał w
czasie. W pracy "używał" termosu. Że niby kawa... I niby wszystko w porządku.
Ale rozmowy o niczym, lub co raz częstsze milczenie. Mówiłam: chodź do kina, do
teatru, do znajomych. "Nie. Po co? w domu czuję się najlepiej". Najbardziej
lubił jak ja się krzątałam, a on mógł oddawać się swojej, największej
przyjemności - piciu. Bawił się z córką - owszem, we wszystkim pomagał.
Gotował. Zawsze wyjeżdżaliśmy na wakacje, na ferie zimowe. Były pieniądze. Ale
było jakoś.... nie tak, źle. Zaczął być zazdrosny. Na początku bezpodstawnie.
Potem może i podstawy były. Ale on o tym nie wiedział. Parę razy uderzył...
Kochałam go bardzo. Tyle razy odchodziłam. I tyle wracałam. Na jego prośby i
groźby. Aż w pewien dzień poprosiłam mamę i ojca (może sama nie umiałam? nie
miałam siły? wiary?). Powiedzieli mu, że nie mogą patrzeć na mój smutek i
żądają żeby się wyprowadził. Płakałam tydzień. Myślałam, że do końca życia będę
sama (miałam wtedy 27 lat i 10-letnią córkę). Że nie dam sobie rady finansowo.
I wreszcie jakiejś soboty obudziłam się rano i pomyślałam: świat jest taki
piękny! Od tygodnia się nie bałam! O nic!
Po trzech m-cach poznałam swojego obecnego męża. Nie jest różowo. Byłe dzieci,
współmałżonkowie... wszystko się kotłuje. Ale mogę powiedzieć, że jesteśmy
szczęśliwi. A ja wreszcie nie boję się o każde, następne 5 minut. Jest ogromny
problem z moją córką - heroina. Ale jeśli chodzi o męża - mam przyjaciela,
który pomaga mi borykać się z naszym problemem. Tamten pije do dzisiaj.
Niech to będzie dla Ciebie - Wrzosowa Pani - rada. Czym szybciej odejdziesz,
tym szybciej zaświeci słońce. Czego szczerze życzę.

[e4ska]

Honey, wiesz, masz dziwną i fajną biografię... Nietuzinkową. Naprawdę, tak
wcześnie zostałaś matką? Czy ja dobrze czytam? No to nie miałaś prawdziwej
młodości, wiesz, prawdziwej, takiej bez zmartwień, bez obowiązków, ale
samodzielnej. Mnie też za wcześnie się skończyła i właściwie przez całe moje
późniejsze życie miałam zawsze coś w rodzaju żalu, bo nigdy nie byłam sama dla
siebie, zawsze byłam dla kogoś... czułam to, rozumiesz?

Ale Twoja biografia razem z tygodniem płaczu jest taka zupełnie inna niż te
wszystkie smutne, jednostajne żywoty kobiet, które nie umieją zostawić swoich
dręczycieli. Nie chciałabym nikogo wpędzać w dołek, ale zastanawia mnie,
dlaczego żony pijaków nie martwią się, że ich księga bedzie taka nudna, szara,
zalana łzami, brudna... Kiedy byłam jeszcze osobą wierzącą, do tego zawsze
kochałam książki, wyobrażałam sobie, że Bóg czyta nasze życia przez całą
wieczność - żeby się nie nudzić, i starałam się, aby w moim wypadku miał o czym
poczytać, żeby patrzył na świat w taki rozwichrzony sposób jak ja:) Bardzo
lubiłam - jako dziecko - przebywać z ludźmi starymi, słuchałam ich, a oni
wspominali swoje przygody... ale co na starość może wspominać żona alkoholika?
Co? Każdy dzień taki sam, ten sam niepokój, przygnębienie, samotność, kłamstewka
wmawiane sobie, jakieś lenistwo, od stołu do zlewu, z pracy do domu, czekanie na
królewicza, który musi się obudzić... w osobie ich "wspaniałych".

Dobrze, miałaś rodziców, Honey... wydaje mi się, że najlepiej, kiedy rodzina się
wtrąci, zareaguje, ale jak się rodziny nie ma albo się ma taką, przed ktorą
udajesz szczęsliwą gwiazdeczkę - to na kim się wesprzeć? no i bagno wciąga.

Czytałam Twoje wypowiedzi na forum, ale o narkomanach raczej się nie wypowiadam,
nie mam do czynienia, chociaż w pewien sposob spotykam na co dzień... bardzo
miłych chłopców, uczynnych, grzecznych, dzień dobry, przepraszam... kiedyś było
mi ich żal, a teraz, po lekturach tutejszych, bardziej mi żal rodziców. No cóż,
w tym przypadku można tylko czekać.

Chciałabym, żeby Twój list pomógł uswiadomić dziewczynom piszącym nudne szare
książki, że nie warto czekać czy lepić z błota szczęśliwych pałaców, bo niby
łatwo w błocie rzeźbić, ale tak szybko się rozpływa:(

Pozdrawiam ekonomistki:)))

[myszabrum]

Dzięki :)

[myszabrum]

Tzn. za lubienie :)

[habrek]

twoj-psycholog.pl/index.php?id3=6&id4=1&id5=82&pokaz=1&sid=594fa73909c3497696258b7d109ad642

[wrzosowapani]

ide dzis do psychologa

[e4ska]

No, oby się skończyła zapisana tu czarna seria nieudanych pierwszych razów z
psychologiem:) Wiesz, czego sie trzymać, więc trzymaj się i łatwo nie rezygnuj,
drobiazgi olewaj. Powodzenia:)))
I napisz, jak poszło, ta kobieca ciekawość... i inne dziewczyny też się
dowiedzą, co i jak. Najlepszego:)
Trzymam kciuki... przez całe pięc minut, więcej nie dam rady:)))

[honeyandmilk]

też trzymam kciuki za Wrzosową Panią. Podejrzewam jednak, że na jednym
psychologu się nie skończy. Musi minąć czas, musi się wiele wydarzyć (niestety
raczej złego), żeby zdecydowała się na odejście. A może się mylę? Oby. Dziękuję
Eska za Twoje słowa (miło mi jest po ich przeczytaniu). Tak miałam 17 lat
zostając mamą. Ale nie żałuję. Młodość nadrobiłam. Teraz staram się delektować
wiekiem średnim. Niedługo czterdziecha. A ponoć, jak mówią, życie zaczyna się
po czterdziestce! Trzymajcie się! Lecę czytać wasze wypowiedzi. Tak je lubię
(ale chyba już o tym mówiłam).

[aaugustw]

(Honeyandmilk napisała):

>"Trzymajcie się! Lecę czytać wasze wypowiedzi. Tak je lubię
(ale chyba już o tym mówiłam)."<
___________________________________________________________-
Z tego wnioskuje, ze moje posty nie sa czytane...! :-((
(no, bo kto lubi prawde czytac o sobie?).
A...

[alice76]

Wrzosowapani, sprawdz prosze maila.

[honeyandmilk]

O Aauguście! Coż za zaszczyt, że Twoja odpowiedź trafiła się mym słowom. Nie
wspomniałam (przepraszam) bo bałam się polemiki, z tak wzniosłym umysłem.
Przyznam, że Twa inteligencja mnie onieśmieliła, dlatego Cię nie wymieniłam.
Kajam się i przyznaję otwarcie - czytuję też i Ciebie. Choć powiem, że dalszej
części Twej wypowiedzi nie pojmuję. I tego też, w ewentualnum kontakcie z Tobą
się bałam.

[aaugustw]

Dokladnie 3 minuty potrzebowalem, aby zlapac oddech... Ufff!
"Honey-dynamik", czy "honeyandmilk" - oczoplasow dostalem po przeczytaniu
Twojego tekstu...! :-\\
Taka uprzejmosc... Taki zaszczyt mnie spotkal... Ten miod plynacy z Twoich
ust przelewalem prosto do siebie i umiescilem te slodycz na honorowym miejscu w
moim sercu. Takie slowa chcialoby sie oblizywac z ust, z ktorych one wyplywaja!
One potrafia roztopic na miod kazdego!
Jaka szkoda, ze musze juz wyjechac... :-((
Bede szybko wracal, zeby i Twoje slowa czytac i dalej wchlaniac jak spragniona
gabka...
A... ;-))

[honeyandmilk]

Przepraszam Wrzosową Panią, że jej post zaśmiecam, ale śpieszę z odpowiedzią do
Aaugusta - Aaugustynaw. Nick mój, może i zamotany. Genezę śmiem wyjaśnić. Jak
sobie tu, do Was wchodziłam, chciałam komuś udzielić rady. Taki mój charakter.
Obiecałam sobie tylko czytać, ale widać dalej mi (o niewierzący!) Coś
przykazało, żeby też i podtrzymać ducha zbłąkanej duszyczce. Chcę dać
odpowiedź, a tu mój komputer żąda imienia, bym zalogować się mogła (czy też
nicka). Wpisuję swe imię, ale już są. No to na opak. Też jest. A że akurat
przeziębienie mnie zmogło, i pamiętając radę kochanej, nieżyjącej Babci
popijałam gorące mleko z miodem, masłem i czosnkiem napisałam honeyandmilk.
Dobrze, że nie: honeyandmilkandbutterandgarlic. O rany, nigdy nie znałam
niemieckiego! (Omijam komentarz do Twych słów Aauguście, bo ma twarz jeszcze
promienieje). ps też jutro wyjeżdżam. Odpocząć. Przez kilka dni będę leżeć i
pachnieć. pa

[aaugustw]

(Honeyandmilk napisała):

Dobrze, że nie: honeyandmilkandbutterandgarlic. O rany...
(Omijam komentarz do Twych słów Aauguście, bo ma twarz jeszcze promienieje).
__________________________________________________________________________-
Spieszylem w purpurze jak moglem - oplacalo sie! ;-))
Wczesniej, ze wzgledu na pierwszy kontakt mojego "zderzenia", wspomnialem tylko
o sercu, ustach i lizaniu miodu...
Zadnej wzmianki o mleku...!
Radosc ogarnela moje zmysly, kiedy w nicku odslonieto mi jeszcze ...lica.
Zobaczylem to, co slonce nie widzi!
Moje wirtualne szczescie stalo sie spelnione! ;-))
Radosc moja trwala krotko... :-((
Sama fantazja jednak jest mi stanowczo za malo!:-((
A...
Ps. Fantazja to to, co nas odroznia od zwierzat.

[honeyandmilk]

Poczytałam sobie Was, miło będzie kłaść się spać. Przytoczyłam, że Myszabrum
jest podobna do mnie. Bo jest. Też lubi Aaugusta. Pozdrawiam i myszy i sowy (ja
ze skowronków - już mi się oczy kleją). Czekam na Wasze wieści. Dobranoc

[aaugustw]

(Honeyandmilk napisała):

> już mi się oczy kleją. Czekam na Wasze wieści. Dobranoc
_________________________________________________________.
Poprzez sen czlowiek staje sie spiacy. ;-))
Sen rozleniwia jak samo jedzenie, moze dlatego, ze jest on
naszym "codziennym chlebem powszednim" dla naszej duszy!?
A...

[wroclawianka7]

radzę Ci wybrać się do specjalisty od uzależnień,psychoterapeuty.niech to
będzie spotkanie na zasadzie konsultacji,opowiesz dokładnie jak wyglądają Wasze
dni(te dobre i złe sytuacje) i taka osoba napewno Ci pomoże,coś doradzi.
sama napewno sobie nie poradzisz.nie masz odpowiedniej wiedzy jak postępować z
takim zachowaniem drugiej osoby-zwłaszcza,że jest to Twój mąż i ojciec Waszych
dzieci,więc to jasne,że nie chcesz tak poprostu tego rzucić.

[wrzosowapani]

Byłam
mysle,ze trafiłam na dobrego specjaliste - bede kontynuowała spotkania i bede
walczyła.
Dzis mi lepiej.
Dziekuje za zainteresowanie.

pozdrawiam