Do Hepika

[Gość: gb]

Dajesz spokój? Tym razem jednak ja mam potrzebę wyjaśnień. Rok temu weszłam
do internetu i przyczepił się do mnie jakiś dowcipniś który ograniczał mi
korzystanie z sieci, kontrolował moją korespondencję, na forum cytował
wypowiedzi z moich prywatnych postów. Stosował dokładnie taką samą technikę
jak mój ojciec, wabienie obietnicą akceptacji i uczucia, następnie
odrzucenie. Gdyby problem dotyczył tylko mnie, uciełabym to natychmiast ale
nawiązał kontakt także z moją córką, trwa to już rok. Bałam się i boję, że
ja skrzywdzi, ale może przesadzam......to przecież tylko słowa. Siłę rażenia
miał taką, że wyglądało to niemal autentycznie. Rozmawiałam o tym z córką,
twierdziła, że przesadzam ale ja nie byłam pewna czy potrafi właściwie
ocenić zagrożenie. Gdzie byłeś wtedy obrońco uciśnionych? Nie oczekuję
współczucia ani zrozumienia, poradze sobie. Stosuj po prostu radę, która sam
tutaj dałeś - nie oceniaj! I nie prowadz prywatnej krucjaty, jezeli nie
jesteś pewien kogo i czego bronisz. I jeszcze jedna sprawa, którą nie ja a
Ty powinieneś zrozumieć. Nie Ty tu jesteś od karcenia kogokolwiek, z takich
rozgrywek nie wychodzi się bez strat.

[Gość: hepik]

???

[Gość: gb]

Gość portalu: hepik napisał(a):

> ???
Twój wpis na moim wątku "nie palę"

[Gość: hepik]

Tyle to ja wiem,ale co do reszty to właśnie ??????Ale coś mi świta.Daj mi
trochę czasu.Może do świtu?Najlepsze pomysły na rozwiązywanie rebusów albo
intencji albo czegokolwiek mam tuż przed zaśnięciem no i jeszcze w jednej
sytuacji ale o tym sza.Pozdr.

[Gość: gb]

Gość portalu: hepik napisał(a):

> Tyle to ja wiem,ale co do reszty to właśnie ??????Ale coś mi świta.Daj mi
> trochę czasu.Może do świtu?Najlepsze pomysły na rozwiązywanie rebusów albo
> intencji albo czegokolwiek mam tuż przed zaśnięciem no i jeszcze w jednej
> sytuacji ale o tym sza.Pozdr.

Nie musisz juz niczego wymyślać :) Wszędzie gdzie się pojawiam w jakiś cudowny
sposób ozywa forum. W jednym mi pomogłeś. Kim Ty jesteś :-)
Dobranoc

[Gość: hepik]

Poczytałem Twoje(Wasze) posty w kilku wątkach.Wziąłem kąpiel.Nie krzyczałem
Eureka i nie latałem goły po mieszkaniu.Kiedyś gdy byłem młody i piękny lubiłem
Łysiaka i Joe Alexa(M.Słomczyński)Mama będzie wiedziała o kogo chodzi.Puzle się
ułożyły.Dobranoc.

[Gość: hepik1]

A teraz się zastanawiam czy publikować swoje rewelacje.Jakie jest Twoje zdanie
w tym temacie?

[Gość: gb]

Gość portalu: hepik1 napisał(a):

> A teraz się zastanawiam czy publikować swoje rewelacje.Jakie jest Twoje
zdanie
>
> w tym temacie?

Jeżeli twierdzisz, że posty na tym chociażby forum piszą dwie osoby (ja i moja
córka) to się mylisz i Twoje wnioski są błędne. Ale nie musisz mi wierzyć. Ja
jednak znam swoje dziecko i wiem, że nie ma potrzeby zwierzania się obcym
osobom. Zdrowe podejście. Ja natomiast z każdym w realu czy w necie zaczynam
rozmowę bez żadnych oporów. Ze zwierzaniem się też ostrożnie :-) Może więc weż
pod uwagę to, co mówię zanim zrobisz jakieś podsumowanie. Zresztą jak chcesz,
chętnie poczytam :)

[Gość: gb]

Gość portalu: hepik napisał(a):

> Poczytałem Twoje(Wasze) posty w kilku wątkach.Wziąłem kąpiel.Nie krzyczałem
> Eureka i nie latałem goły po mieszkaniu.Kiedyś gdy byłem młody i piękny
lubiłem
>
> Łysiaka i Joe Alexa(M.Słomczyński)Mama będzie wiedziała o kogo chodzi.Puzle
się
>
> ułożyły.Dobranoc.

:-) Mylisz się, nie musisz krzyczeć eureka bo jest to okrzyk nieuzasadniony.
Posty na wszystkich forach, są tylko moje. Moja córka nie korzysta z forum a
tylko z czata. Ja w tej chwili wchodzę często na forum a okazjonalnie na czat.
A więc wnioski błędne.

[Gość: hepik1]

Może i się mylę ale nie myli się tylko Pyzdra z Kwiczołem jak im Perepeczko
nie kazał.A propos Janosika to to jest przykład jak z pięknego chłopa w pewnym
wieku robi się kawał chłopa.Jak mi żona przed paroma laty powiedziała,że
komendanta 8 posterunku gra Gniewko ,syn rybaka-to wydawało mi się ,że to ona
jest pijana a nie ja .Kto to był Gniewko ,może zapytaj Stacha ,on z mojego
pokolenia,napewno pamięta.I wciągniemy go do tego wątku,który w moich
zamierzeniach będzie takim lżejszym.Bo poprzednie ping-pongi w wątkach na
tematy poważne budziły we mnie mieszane uczucia,choć sam się do tego
przyczyniłem i biję się w piersi.
Ja swoje ironiczno-żartobliwe posty kierowałem do Gabrysi,dojrzałej
gimnazjalistki lub niedojrzałej licealistki.I nie tylko ja tak odbierałem posty
gb.Ja 7 pisze o niej per"młoda gąska" a aglaja"Twój młodzieńczy wiek..."Więc
może się myliliśmy wszyscy?A gb jakoś nie reagowała.W poszczególnych postach
jest raz duża dojrzałość a raz szczeniackie odzywki typu"nie jestem dzieckiem a
na pewno nie Twoim" albo "nie umawiam się z nieznajomymi"Takie właśnie
przegadywanie,typowe dla dorastających dziewczyn.Do wyrażanych sądów i opini
już nie będę wracał,bo to już było poruszane w innych wątkach,raczej mało dla
gb sympatycznych.
Raz jest"dziękuję za rady,cierpliwość i wyrozumiałość"albo "nie zrobiłabym
tego,gdybym jego rady nie uznała za słuszną" innym razem " nie wysilaj się ,nie
odpisuj,nie licz na ciąg dalszy,zostaw mnie w spokoju."itp
Piszę " ok daję spokój" a tu znowu źle.Piszesz "Tym razem jednak ja mam
potrzebę wyjaśnień".Jeśli to cały czas jedna osoba,to bez obrazy, ale to jakieś
rozdwojenie jaźni.I jeszcze jakieś historie z obroną córki przed
nieznajomymi,ojcem czyli dziadkiem Gabrysi,trochę to i jak na mnie za bardzo
poplątane.Jakieś insynuacje jakbym to ja chciał uwieść Twoją córę,której tu
wcale nie ma ,bo jest tylko na czacie.No to w jaki niby sposób?
I jeszcze dzisiaj .Ja piszę ,że coś mi świta a Ty dwa posty,że absolutnie
wszystkie wypowiedzi na forum są Twoje.Coś za gwałtowne te zapewnienia.Na
matematyce uczyli ,że podwójne zaprzeczenie jest potwierdzeniem.NIEprawda,że to
zwierzę NIE jest koniem dowodzi ,że tym koniem jest.Ale tu już trochę może i ja
przesadzam. Piszesz,że nie masz żadnych oporów w nawiązywaniu rozmowy ani w
realu ani w necie.Fajnie.Tylko parę dni temu gb twierdziła coś wręcz
odwrotnego,jeśli chodzi o real.To gdzie leży prawda?Jesteś pewna ,że tylko ty
używasz nicka gb?I to w zasadzie wszystko w tym temacie.Właściwie to i może
szkoda prądu na te dywagacje,bo i tak cała ta historia nie jest do
zweryfikowania a tylko do oceny przez zainteresowanych o ile tacy się znajdą a
i tak to nic nie zmieni.
Pytasz gdzie byłem rok temu,gdy ktoś wkradał się w łaski córki-odpowiadam
dokładnie-na Węgrzech,wieczorem popijałem tokaj a w dzień na basenie piwem
leczyłem kaca i pojęcia nie miałem,że istnieje forum Uzależnienia,więc nikogo
nie mogłem bronić.
A teraz mogę, i robię to dla siebie,bo np aglaja świetnie zrobiła to sama.Kim
jestem -pytasz.Analitykiem tego i nie tylko tego forum ;),społecznym
konsultantem Janka M.(uzykanta) Rokity w aferze Rywina ;)tylko nie mów o tym
nikomu,bo prosił mnie o dyskrekcję do czasu napisania raportu przez komisę
śledczą.
Piszesz,że Ci pomogłem w jednej sprawie-gdybyś zaspokoiła moją ciekawość,byłbym
wdzięczny.Bo mojemu analitycznemu mózgowi już nie chce się analizować i
domyślać.
I chyba jednak przeceniasz swoją rolę w ożywianiu forum,trochę skromności nie
zawadzi.Ogólnie rzecz biorąc to fakt,że spory dają w efekcie większą ilość
postów a dyskusja,w której wszyscy się zgadzają jest nudna.Ale nie ożywia się
forum wchodząc w buciorach(glanach czy szpilkach)tam gdzie są autentyczne
nieszczęścia ludzkie.Bo to co tu opisujemy nie jest wirtualnym problemem,to się
naprawdę dzieje.
Napisz jak spędziłaś dzisiejszy upalny dzień.Czy wyjeżdżałaś z Łodzi?Byłem
kiedyś w Borkach nad zalewem.To dosyć blisko Łodzi.Bywacie tam ?
Dobra już wysyłym,wiem,że czekacie(dobra,dobra -sama jedna czekasz) na mój
post z utęsknieniem,widziałem jak ciągle zaglądasz do tego wątku czy już jest)
Karaluchy do poduchy.Pa!

[Gość: gb]

Masz rację prawie we wszystkim co napisałeś a szczególnie w tym, że nie ma
sensu dokonywania wyjaśnień. Wydaje mi się, że jest w Tobie chęć pouczania
mnie, moralizowania czy wręcz dokuczenia. Pozdrowienia.

[Gość: hepik]

Przecież pytałem o zdanie czy" publikować"Odpowiedź była twierdząca albo nawet
zachęcająca,no to napisałem co wiedziałem,i tyle.Nie moralizuję i nie
pouczam,jeśli odebrałaś to jakie dokuczanie to mówię ,że nie było to moją
intencją a napewno nie wczoraj,może parę dni wcześniej trochę tak.Mimo to
wydaje mi się ,że więcej było sympatii na początku i na końcu,opróczkilku
momentów w środku,gzdie reagowały inni

[hepik1]

Sam ne wiem czemu tak nagle i z błędami kończyłem wcześniejszy post.Burza
szaleje,pies nie może spać i przy okazji mnie nie daje,i wtym momencie
doceniamy czym może być internet.Gadamy,bez konieczności wychodzenia do
knajpy.Piszesz gb-mam problem,muszę sama sobie poradzić.Jeśli musisz sama-nikt
i nic na siłę ci pomagać nie będzie.Tyle ,że samej trudno.Nie tylko w
alkoholiźmie,gdzie jest to cakiem niemożliwe.Pozdr

[Gość: gb]

Jesteś troszkę niespójny ale chyba sympatyczny. Odpowiadasz sensownie ale gdy
Ci coś tłumaczyć to robisz z tego groch z kapustą i to jest mylące. Do
wyciągania wniosków masz taki talent jak ja, czyli 50/100 trafnych. Czy może
iść w zapomnienie to, co pisałam? Jeżeli rzeczywiście problemy tu opisywane sa
autentyczne to moje wtrącanie się mogło byc żle odebrane. Chcę zrozumiec
mechanizm uzależnień, jezeli taki istnieje a myślę, że tak. Nie możesz miec
pretensji o to, że dowiaduję się, prowokując innych. Każdy ma swój system, ja
lubię wystawiać się na strzał. Sprawdzam wtedy na sobie efekt reakcji
rozmówców. Teraz przestaję. Wierzę, że sprawy o których piszecie, są Waszymi
problemami ale prosze też o zrozumienie specyficznej sytuacji - gdyby ktos
Ciebie ganiał po sieci przez dłuższy czas, robiąc Ci wodę z mózgu, ufność do
innych ludzi nie byłaby towarem, który posiadałbyś w nadmiarze. Życzę trochę
lepszego nastroju i uśmiechu.

[Gość: jaga]

Droga i Miła gb !
Czy coś się stało? Zupełnie Ciebie nie poznaję, a już chciałam zapytać czym
się kierujesz drążąc temat pt."Alkoholizm" bo ja nie jestem w stanie pojąć
jaki cel Tobie w tej materii przyświeca. Miałam nawet na końcu języka kilka
złośliwości a tu proszę, co za odmiana, czyżby topór wojenny zakopany? To miło
jak ludzie się godzą.
Mimo wszystko, może jednak zastanowisz się nad treścią przysłowia, które mówi,
że nigdy syty nie zrozumie głodnego.
Serdecznie pozdrawiam i proszę bądż sobą.

[Gość: gb]

Gość portalu: jaga napisał(a):

> Droga i Miła gb !
> Czy coś się stało?

Tak, zobaczyłam coś. Dostrzegłam to coś w świecie realnym, nareszcie. Nawet
nie wiesz jaka to ulga rozumieć co się z dzieje (we wnętrzu mnie).

Zupełnie Ciebie nie poznaję, a już chciałam zapytać czym
> się kierujesz drążąc temat pt."Alkoholizm" bo ja nie jestem w stanie pojąć
> jaki cel Tobie w tej materii przyświeca. Miałam nawet na końcu języka kilka
> złośliwości a tu proszę, co za odmiana, czyżby topór wojenny zakopany?

Nigdy nie wykopany. Przynajmniej mój.

To miło > jak ludzie się godzą.> Mimo wszystko, może jednak zastanowisz się
nad treścią przysłowia, które mówi,> że nigdy syty nie zrozumie głodnego.
> Serdecznie pozdrawiam i proszę bądż sobą.

Spróbuję, chociaż w każdym działaniu jest cząstka mnie. Trochę zafałszowana
ale tak to już bywa.
Pozdrowienia i dzięki za rezygnację ze złośliwości.

[Gość: hepik1]

Odwracasz kota ogonem.Prowokujesz by się dowiedzieć?Groch z kapustą u mnie?
Tak prawdę mówiąc już mi się nie chce.Nie chce mi się z Tobą gadać.Bez
podtekstów-poprostu mi się nie chce .I niech tak zostanie jak w bajce-Żyli
długo i szczęśliwie po dwu przeciwnych stronach lasu.

[Gość: gb]

Gość portalu: hepik1 napisał(a):

> Odwracasz kota ogonem.Prowokujesz by się dowiedzieć?Groch z kapustą u mnie?
> Tak prawdę mówiąc już mi się nie chce.Nie chce mi się z Tobą gadać.Bez
> podtekstów-poprostu mi się nie chce .I niech tak zostanie jak w bajce-Żyli
> długo i szczęśliwie po dwu przeciwnych stronach lasu.

Nie namawiam do rozmów. Poproszę tylko o odpowiedż na pytanie - dlaczego,
Twoim zdaniem krzywdzę ludzi?

[Gość: ja7]

poczytaj 'swoje' posty na 'wspouzaleznienie i krzywda' i ' juz nie moge' z
pozycji kogos z zewnatrz. moze zrozumiesz ?

[Gość: gb]

Gość portalu: ja7 napisał(a):

> poczytaj 'swoje' posty na 'wspouzaleznienie i krzywda' i ' juz nie moge' z
> pozycji kogos z zewnatrz. moze zrozumiesz ?

Na pewno nie sa wzorem układnych odpowiedzi ale mozna je zignorować a nie
zachęcać kogoś do dalszej dyskusji, odpowiedziami. Moge wyjaśnić, dlaczego
mają taką treść. Wykładowca pracuje głową więc musi ona funkcjonować, proste.
A poza tym reakcja córki, dyskusyjna jak dla mnie. Ja na jej miejscu
zostawiłabym mamę z tym problemem. To ten kto nadużywa alkoholu musi nie
chcieć pić. W innym przypadku jest to zmarnowane życie tego, który pije i jego
rodziny. Spytałam też (kontrolnie) moją dorosłą córkę, co by zrobiła na
miejscu Aglai. Odpowiedz była krótka (ale nie obrażliwa) ale sens miała taki
sam jak moja propozycja opisana powyżej. Napisałam kiedyś, że nie żałuję ani
pijących ani tych, którym oni życie marnują (za wyjątkiem dzieci, które same o
sobie decydować nie mogą). Pijący musi chciec zmienić swoje życie i zrozumieć,
że beztrosko sięgając po kufel czy kieliszek, może oprócz chwilowego !!!
zadowolenia, spowodować faktyczną i całkiem realną krzywdę innych, ludzi mu
bliskich. Natomiast ci, którzy znajdują się w otoczeniu ludzi nadużywających
alkoholu muszą mieć świadomość, że ich życie nie kończy się na nich samych i
będzie miało ciąg dalszy w ich dzieciach. Co będą im w stanie dać - swój
strach, nieufność do świata i wielki żal? Trzeba znależć siłę aby się od tego
uwolnić, od manipulacji stosowanej przez osoby uzależnione. I tak to działa.

[Gość: ARi]

Gość portalu: gb napisał(a):


> A poza tym reakcja córki, dyskusyjna jak dla mnie. Ja na jej miejscu
> zostawiłabym mamę z tym problemem. To ten kto nadużywa alkoholu musi nie
> chcieć pić. W innym przypadku jest to zmarnowane życie tego, który pije i
jego
> rodziny. Spytałam też (kontrolnie) moją dorosłą córkę, co by zrobiła na
> miejscu Aglai. Odpowiedz była krótka (ale nie obrażliwa) ale sens miała taki
> sam jak moja propozycja opisana powyżej.

Nie dziwię się Twojej córce, odpowiedź typowa dla osoby nie mającej nic
wspólnego z chorobą alkoholową.

> Napisałam kiedyś, że nie żałuję ani
> pijących ani tych, którym oni życie marnują (za wyjątkiem dzieci, które same
o
> sobie decydować nie mogą).

Z tych właśnie dzieci wyrastają Dorosłe Dzieci Alkocholików. Czy przestajesz
ich żałować w chwili kiedy konczą 18 lat? A może masz inną granicę wiekową?

> Natomiast ci, którzy znajdują się w otoczeniu ludzi nadużywających
> alkoholu muszą mieć świadomość, że ich życie nie kończy się na nich samych i
> będzie miało ciąg dalszy w ich dzieciach. Co będą im w stanie dać - swój
> strach, nieufność do świata i wielki żal? Trzeba znależć siłę aby się od
tego
> uwolnić, od manipulacji stosowanej przez osoby uzależnione. I tak to działa.

A jak działa w przypadku kiedy uzależnione jest dziecko? Zostawić je gb???

[Gość: gb]

>
> Z tych właśnie dzieci wyrastają Dorosłe Dzieci Alkocholików. Czy przestajesz
> ich żałować w chwili kiedy konczą 18 lat? A może masz inną granicę wiekową?

Nie, to nie tak. Dziwię się jednak dorosłej kobiecie (Aglaja), która nie stara
się powiedzieć swojej mamie - dość!!!
>
> > Natomiast ci, którzy znajdują się w otoczeniu ludzi nadużywających
> > alkoholu muszą mieć świadomość, że ich życie nie kończy się na nich samych
> i > > będzie miało ciąg dalszy w ich dzieciach. Co będą im w stanie dać -
swój > > strach, nieufność do świata i wielki żal? Trzeba znależć siłę aby się
od > tego > > uwolnić, od manipulacji stosowanej przez osoby uzależnione. I
tak to działa>

A jak działa w przypadku kiedy uzależnione jest dziecko? Zostawić je gb???

Uzależnione od.....alkoholu, czy manipulacji?

[Gość: ARi]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Nie, to nie tak. Dziwię się jednak dorosłej kobiecie (Aglaja), która nie
stara
> się powiedzieć swojej mamie - dość!!!

Ja się Jej nie dziwię. Cierpi na chorobę zwaną współuzależnieniem. Potrzeba
terapii i ciężkiej pracy nad sobą, żeby sobie z tym "współ" radzić. Aglaja też
była kiedyś małą dziewczynką...


> A jak działa w przypadku kiedy uzależnione jest dziecko? Zostawić je gb???
>
> Uzależnione od.....alkoholu, czy manipulacji?

Od alkoholu.

[Gość: gb]

Gość portalu: ARi napisał(a):

> Gość portalu: gb napisał(a):
>
> > Nie, to nie tak. Dziwię się jednak dorosłej kobiecie (Aglaja), która nie
> stara
> > się powiedzieć swojej mamie - dość!!!
>
> Ja się Jej nie dziwię. Cierpi na chorobę zwaną współuzależnieniem. Potrzeba
> terapii i ciężkiej pracy nad sobą, żeby sobie z tym "współ" radzić. Aglaja
też > była kiedyś małą dziewczynką...

Każdy był kiedyś dzieckiem i niesie przez życie to, co otrzymał. Sa ludzie,
można z nimi rozmawiać, mogą pomóc. Nie powinno sie chyba zamykać na świat.
Tak teraz sądzę, chociaz do konca nie jestem tego pewna. Aglaja powinna
budować swoje życie. Jeżeli będzie satelitą swojej mamy, nigdy się od
współuzależnienia nie uwolni.
>
>
> > A jak działa w przypadku kiedy uzależnione jest dziecko? Zostawić je gb???
>
> >
> > Uzależnione od.....alkoholu, czy manipulacji?
>
> Od alkoholu.

Nie wiem dlaczego mnie stawiasz te pytania ale odpowiem tak jak czuję i
potrafię. Dziecku trzeba pomóc, w kazdej sytuacji.

[aglaja1]

Gość portalu: gb napisał(a):

>
> Nie wiem dlaczego mnie stawiasz te pytania ale odpowiem tak jak czuję i
> potrafię. Dziecku trzeba pomóc, w kazdej sytuacji.

A rodzicowi?

[Gość: gb]

aglaja1 napisała:

> Gość portalu: gb napisał(a):
>
> >
> > Nie wiem dlaczego mnie stawiasz te pytania ale odpowiem tak jak czuję i
> > potrafię. Dziecku trzeba pomóc, w kazdej sytuacji.
>
> A rodzicowi?
Aglajo, tak ale jeżeli tego chce. Nie możesz tego pragnąć za swoją mamę.

[aglaja1]

Gość portalu: gb napisał(a):

> aglaja1 napisała:
>
> > Gość portalu: gb napisał(a):
> >
> > >
> > > Nie wiem dlaczego mnie stawiasz te pytania ale odpowiem tak jak czuję
> i
> > > potrafię. Dziecku trzeba pomóc, w kazdej sytuacji.
> >
> > A rodzicowi?
> Aglajo, tak ale jeżeli tego chce. Nie możesz tego pragnąć za swoją mamę.

Równie dobrze możesz to samo powiedzieć o dziecku, małżonku, rodzeństwie.
Niech każdy sobie żyje dla siebie i jak chce, nawet jeśli tym niszczy siebie i
kilka najbliższych osób.
Jednak wrócę do metody niereagowania na Twoje głębokie przemyślenia.

[Gość: gb]

Rzeczywiście są to moje przemyślenia, Ty możesz mieć inne i się z nimi nie
zgadzać. I niech tak zostanie. Różnimy się w sposób zasadniczy, ja rozmawiam z
ludżmi, którzy myślą inaczej niż ja, Ty takich ludzi odrzucasz.

[Gość: ARi]

Gość portalu: gb napisał(a):


> Nie wiem dlaczego mnie stawiasz te pytania ale odpowiem tak jak czuję i
> potrafię. Dziecku trzeba pomóc, w kazdej sytuacji.

Chyba rzeczywiście nie powinnam. Już nie będę.
Pozdrawiam

[Gość: chilum]

Weźcie przenieście Swoje osobiste sprawy i dyskusje dot.Was dwoje(dwooch)na
priv,co?
Mnie to nie interesuje,a forum nie jest dla flame-war stworzony.
Może i jest,ktoś powie,ale sprawy między dwiema osobami-to na priv.

STOP WAR on DRUGS

[Gość: hepik]

Polecam inne ciekawe wątki,jeśli ten nudzi"Przez czerwone bydło piję"
albo "onanizm"Jak dobrze poszukasz to zwłaszcza u smerfa coś znajdziesz.

[Gość: jaga]

Droga Ari, oszczędzaj swoje nerwy,zdrowie - potrzebujesz dużo sił do
wykorzystania w innym, naprawdę godnym celu. Przecież gb wyrażnie napisała, że
można jej posty zignorować. Czemu nie zastosować się do jej życzenia? Dla mnie
gb już nie istnieje /szczególnie po dzisiejszych wpisach/, choć język świerzbi
mnie do granic wytrzymałości.
Do poczytania w innym wątku. Pozdrawiam i nie daj się, proszę, już więcej
prowokować.

[Gość: gb]

Pofolguj sobie. Co jest takiego w moich dzisiejszych wpisach, co oburza Cię
tak bardzo, że musisz się hamować? Śmiało!

[Gość: ARi]

Droga Jago, masz rację. Wciąż nie mogę pozbyć się tego co nazywa się chęcią
bycia rozumianą przez wszystkich. A przecież nie każdy jest w stanie zrozumieć
problem, mam tego przykłady nawet wśród najbliższych. Niestety.
Pozdrawiam ciepło :)

[Gość: forty]

Teoretycznie gb ma wiele racji,jeśli byłby to test/psychozabawa ..co zrobisz
jeśli twój partner okaże się "be" a) zostaniesz mimo tego; b)postawisz mu pewne
warunki; c)odejdziesz od niego - wybierzemy pewnie c). Niestety życie taką
zabawą nie jest i należy się cieszyć jeśli problemy omawiane w tym wątku są nam
obce. Nasz bardzo subiektywny i emocjonalny stosunek do tych spraw sprawia, że
zdroworozsądkowe reakcje nie wchodzą w grę. Poza tym, nic nie jest tylko czarne
i tylko białe.

Pozdrawiam wszystkie uzależnione, przemyślcie wszystko jeszcze raz i
odpowiedzcie czy było warto i czy teraz jest warto (ja powiedziałam: nie mam
już siły, nie mam nadziei, nie mam motywacji i nie obchodzi mnie to).
Pozdrawiam wszystkich, którzy wyszli "z tarczą" z tej ciężkiej bitwy z "wodą
ognistą" i życzę dalszych sukcesów i proszę o kontunuację waszej krucjaty
pomocy.
Może to zabrzmi egoistycznie, ale wszyscy jesteście nam potrzebni; i
"dziewczyny", dzięki którym nie czujesz się samotny w zmaganiach z pieprzoną
rzeczywistością; i "chłopcy", znający te sprawy z drugiej strony obiektywu.

[Gość: gb]

Gość portalu: forty napisał(a):

> Teoretycznie gb ma wiele racji,jeśli byłby to test/psychozabawa ..co zrobisz
> jeśli twój partner okaże się "be" a) zostaniesz mimo tego; b)postawisz mu
pewne> > warunki; c)odejdziesz od niego - wybierzemy pewnie c).

Chwileczkę Forty, to nie partner jest "be" a jego postawa w tym temacie (i
tylko w tym). Wszystko inne można wypracować, zmienić, wspólnie uzgodnić. Ale
jeżeli ktoś chce aby jego problemy przysłoniły cały świat i do tego te
problemy są wydumane, nierzeczywiste i sprowadzają się do tego, by życie
innych, bliskich osób toczyło się wokół alkoholu (tylko!), to coś tu jest nie
tak.

Niestety życie taką
> zabawą nie jest i należy się cieszyć jeśli problemy omawiane w tym wątku są
nam>> obce. Nasz bardzo subiektywny i emocjonalny stosunek do tych spraw
sprawia, że > zdroworozsądkowe reakcje nie wchodzą w grę. Poza tym, nic nie
jest tylko czarne> > i tylko białe.

Subiektywny i emocjonalny stosunek ma miejsce prawie w każdej sytuacji.
Powiedz, czy gdyby mężczyzna w którym jesteś zakochana, dawał Ci do
zrozumienia wyrażnie i uparcie, że nie chce z "Tobą" być, dążyłabyś wytrwale
do kontynuowania tej znajomości? Za wszelką cenę chciałabyś przeforsować swoje
pragnienia, kosztem potrzeb kogoś innego? Dla mnie bardzo istotne jest
uwzględnianie potrzeb innych ale nie za cenę rezygnacji z własnych. Jeżeli nie
da się w tym temacie znależć punktu porozumienia, rezygnuję bo dla mnie sensu
brak.
>
> Pozdrawiam wszystkie uzależnione, przemyślcie wszystko jeszcze raz i
> odpowiedzcie czy było warto i czy teraz jest warto (ja powiedziałam: nie mam
> już siły, nie mam nadziei, nie mam motywacji i nie obchodzi mnie to).

Powinno Cię obchodzić Twoje życie, walcz o nie.

> Pozdrawiam wszystkich, którzy wyszli "z tarczą" z tej ciężkiej bitwy z "wodą
> ognistą" i życzę dalszych sukcesów i proszę o kontunuację waszej krucjaty
> pomocy.
> Może to zabrzmi egoistycznie, ale wszyscy jesteście nam potrzebni; i
> "dziewczyny", dzięki którym nie czujesz się samotny w zmaganiach z pieprzoną
> rzeczywistością; i "chłopcy", znający te sprawy z drugiej strony obiektywu.

[Gość: ARi]

Gość portalu: forty napisał(a):

> (ja powiedziałam: nie mam
> już siły, nie mam nadziei, nie mam motywacji i nie obchodzi mnie to).

Witaj Forty. Przykro mi to czytać tym bardziej, że moj nastrój jest równie
depresyjny. Muszę znaleźć siłę, motywację mam (chodzi przecież o życie mojego
dziecka), a brak nadziei chyba by mnie zabił. Więc trwam, chociaż po ostatnich
wydarzeniach wciąż nie mogę wrócić do równowagi.
Co zamierzasz Forty?
Pozdrawiam Cię ciepło i mam nadzieję, że się odezwiesz.

[Gość: forty]

Najpierw dwa słowa do gb. Mój mąż wcale nie chce, aby się nim zajmować,kiedy
jest w tzw. ciągu - on to po prostu wymusza swoim postępowaniem(załóżmy
niechcący). Np. zaśnie w łazience na.., a ty chcesz skorzystać no i co?
Jest tak pijany, że nie może trafić do łóżka i obija się o meble, rowali coś po
drodze a ty co ?
Myli przedpokój z łazienką (?!)a ty co?
Wstawi jajka do gotowania i zaśnie a ty co?
Zwymiotuje do zlewozmywaka a ty co?
Nie zwracasz na to uwagi, ignorujesz, udajesz, że nic się nie dzieje.
Zaśnie z papierosem i w łóżku mu wypadnie a ty co?
To kilka przykładów, które zmuszają do "zajmowania się" problemem.
Nie chcę dalej rozwijać myśli, bo sama się porzygam. Przeczytaj wątek "do
Stachu".
To nie partner jest "be" - po jakimś czasie trudno jest rozgraniczać te dwie
osoby. One stają się jednością i to właśnie tą złą.

Gość portalu: ARi napisał(a):

> Gość portalu: forty napisał(a):
>
> > (ja powiedziałam: nie mam
> > już siły, nie mam nadziei, nie mam motywacji i nie obchodzi mnie to).
>
> Witaj Forty. Przykro mi to czytać tym bardziej, że moj nastrój jest równie
> depresyjny. Muszę znaleźć siłę, motywację mam (chodzi przecież o życie mojego
> dziecka), a brak nadziei chyba by mnie zabił. Więc trwam, chociaż po
ostatnich
> wydarzeniach wciąż nie mogę wrócić do równowagi.
> Co zamierzasz Forty?
> Pozdrawiam Cię ciepło i mam nadzieję, że się odezwiesz.
> Hej, Ari.
Z wielkiego doła wyszłam niedawno, teraz zwykłe dołki. Natomiast to wszystko
czego nie mam (z mojego postu) dotyczy mojego małżeństwa. Od miesiąca nie
rozmawiam z mężem, mieszkamy w jednym pokoju, ale w innych sąsiadujących
wymiarach. Mamy osobne półki w lodówce - to już od dawna, nie dostaję od niego
pieniędzy, raz pracuje raz nie. Wszystko na moich barkach jak zwykle. Tonę w
długach, stąd m.in. ten wielki dół.
Ale jest pocieszenie. Jedyna pozytywna rzecz z tego długiego związku to córka,
dlatego Ari, dla dziecka jestem gotowa na wiele i TY nie możesz rezygnować, bo
warto i trzeba. Mąż to obcy człowiek, a dziecko to krew z krwi, to cząsktka
Ciebie. Czy może być coś bliższego? Poza tym jeszcze ta odpowiedzialność, bo
dzieci ma się w radości i smutku.

Uszy do góry!
P.S. Jutro wraca moja córka z wakacji, Boże daj mi siły, aby zachować spokój.
Po prostu wszystko mnie wkurza. Więc albo siedzę i nic nie mówię albo wrzeszczę.
Muszę przystopować, tylko jak?

[Gość: gb]

Forty, dlaczego sie z nim nie rozstaniesz? Co na to wszystko mówi Twoja córka.
Jeżeli nie chcesz lub nie możesz zrobić tego dla siebie, to zrób to dla niej.

[Gość: jaga]

Drogie Moje!
Przyznam się, że i ja byłam dziś o krok od wdepnięcia w dołek. Ranne
dolegliwości jelitowe minęły a mnie nadal było wrednie. Pozbierałam się jakoś
i podreptałam do fryzjera, skróciłam włosy - już było trochę lepiej. Naraz
uświadomiłam sobie, że dzień taki ładny, słoneczny, nie za gorąco to czemu nie
wykorzystać tego dla siebie. Przyodziałam się też ładnie, zrobiłam makijaż i w
przypływie dobroci zaproponowałam Koledze Małżonkowi długi spacer. Odmówił,
jego wybór. Udał się w jedną stronę /po kolejną butelkę/ a ja w drugą.
Myślałam sobie, że to może jeden z ostatnich takich ładnych dni tego lata, że
może ostatni raz założyłam letnią sukienkę i tak sobie dreptałam po skwerze,
parku mijałam uśmiechniętych ludzi /rzadkie zjawisko/ odwzajemniałam uśmiechy.
Warto było ruszyć z domu, było mi naprawdę dobrze i nieważne się stało
gotowanie obiadu, odkurzanie mieszkania, mycie okien.... a co tam, mąż
wytrzeżwieje /w bliżej nieokreślonej przyszłości/ to w ramach "resocjalizacji"
będzie sprzątał, odkurzał.
Uwierzcie mi, naprawdę można dostrzec te jaśniejsze strony życia i cieszyć się
nawet z banalnych drobiazgów i tylko dla siebie samej. Gdybym mogła przesłać
Wam tę dobrą energię jaką mam dziś w sobie to oddałabym całą. Trzymajcie się!

PS. Propozycję forty, aby przemyśleć czy warto itd postaram się zrealizować
wieczorem.

[Gość: gb]

Gość portalu: jaga napisał(a):

> Drogie Moje!
> Przyznam się, że i ja byłam dziś o krok od wdepnięcia w dołek. Ranne
> dolegliwości jelitowe minęły a mnie nadal było wrednie. Pozbierałam się
jakoś
> i podreptałam do fryzjera, skróciłam włosy - już było trochę lepiej. Naraz
> uświadomiłam sobie, że dzień taki ładny, słoneczny, nie za gorąco to czemu
nie
> wykorzystać tego dla siebie. Przyodziałam się też ładnie, zrobiłam makijaż i
w
> przypływie dobroci zaproponowałam Koledze Małżonkowi długi spacer. Odmówił,
> jego wybór. Udał się w jedną stronę /po kolejną butelkę/ a ja w drugą.
> Myślałam sobie, że to może jeden z ostatnich takich ładnych dni tego lata,
że
> może ostatni raz założyłam letnią sukienkę i tak sobie dreptałam po skwerze,
> parku mijałam uśmiechniętych ludzi /rzadkie zjawisko/ odwzajemniałam
uśmiechy.
> Warto było ruszyć z domu, było mi naprawdę dobrze i nieważne się stało
> gotowanie obiadu, odkurzanie mieszkania, mycie okien.... a co tam, mąż
> wytrzeżwieje /w bliżej nieokreślonej przyszłości/ to w
ramach "resocjalizacji"
> będzie sprzątał, odkurzał.
> Uwierzcie mi, naprawdę można dostrzec te jaśniejsze strony życia i cieszyć
się
> nawet z banalnych drobiazgów i tylko dla siebie samej. Gdybym mogła przesłać
> Wam tę dobrą energię jaką mam dziś w sobie to oddałabym całą. Trzymajcie się!
>
> PS. Propozycję forty, aby przemyśleć czy warto itd postaram się zrealizować
> wieczorem.

Bardzo się cieszę, że miło spędziłaś dzień :-) Oby więcej takich!!!
Dziękuję, że mnie jako założycielkę tego wątku nie wymieniłaś w tytule :)))
Pozdrawiam
>

Do Jagi

[Gość: ARi]

Czytając Twój post Jago zdałam sobie sprawe, że ja też tak potrafię! Umiem
cieszyć się drobiazgami, umiem sprawiać sobie przyjemność, pozbyłam się już
przekonania, że moim przeznaczeniem jest być nieszczęśliwą. Ale gdzieś to
zagubiłam przy tych ostatnich przeżyciach i poczułam się przywalona. Wiesz o
czym mówię. Twoje słowa sprawiły, że poczułam tę pozytywną energię!
Dziękuję...

Forty

[Gość: gb]

Przeczytałam to, co napisałaś - odejdż od niego.

[Gość: forty]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Przeczytałam to, co napisałaś - odejdż od niego.

Uwierz mi, że od dawna o tym myślę, ale nie ma dokąd. Właśnie dlatego to takie
beznadziejne. Bo ciągle stoję w miejscu, a właściwie się cofam, czas ucieka, ja
wiem czego chcę (i czego nie chcę)i jestem bezradna.
A córka...To głównie z myślą o niej snuję plany, to ona nie pozwala mi
zapomnieć, że nie żyjemy normalnie. ..wiesz co, gb? nie chcę teraz o tym pisać,
bo temat mojego męża dziś mnie dobija. (Miał odebrać córkę z dworca o 2.25,
ponieważ ma prawo jazdy i nie chodzi do pracy, ale... Więc pojechałam autobusem
i po przespaniu 4 godz.- jestem w pracy) Na razie opadły mi ręce.

[Gość: gb]

Wiem, że to nie jest łatwe ale jakies możliwości realne istnieją (zamiana
mieszkania na 2 mniejsze), w tym wątku który podałaś, Stachu też dawał Ci
rady. Zacznij coś robić, może ogłoszenie? Zobaczysz czy ruszy, ale zacznij.
Przestań mówić i myśleć, zrób coś! :-)

[Gość: alina66]

Forty
Twój post to moja historia, razem z tym zasypianiem na klopie, z papierosem w
ręku, rzyganiem i niekontrolowaniem potrzeb fizjologicznych (nie będę pisać
dosadniej). Ile lat ma Twoja córka?
Czy macie możliwość odejścia, albo - przepraszam, jeśli Cię urażę - wyrzucenia
go z domu? Czy myślałaś o tym w ogóle?
Ja to zrobiłam - wyrzuciłam go z domu. Nie żałuję. Ale wiedziałam, że nie
napuści na mnie policji ani prokuratora, że się w końcu z tym pogodzi. No i
jestem samodzielna finansowo- chociaż Ty też piszesz, że nie możesz liczyć na
pieniądze od niego.
Czy macie rozdzielność majątkową? Jeśli myślisz o takim rozwiązaniu radzę
przeprowadzić ją sądownie, a nie notarialnie.
pozdrawiam i życzę siły i spokoju

[Gość: ARi]

> > Gość portalu: forty napisał(a):

> P.S. Jutro wraca moja córka z wakacji, Boże daj mi siły, aby zachować
spokój.
> Po prostu wszystko mnie wkurza. Więc albo siedzę i nic nie mówię albo
wrzeszczę
> .
> Muszę przystopować, tylko jak?

Forty! Kiedyś strasznie wrzeszczałam na swoje dzieci. Cały lęk, ból i stres,
całą wściekłość wyładowywałam wrzeszcząc na nie. Pomogło mi DDA. Tam słuchałam
relacji z tej drugiej strony, relacji dorosłych już dzieci. I przypomniałam
sobie, co sama czułam kiedy moja mama wrzeszczała nade mną. Oprzytomniałam.
Poprzednie starania, żeby tego nie robić pełzły na niczym. To pomogło. Uwierz
mi, od tamtej pory minęło kilka lat, a ja nauczyłam się mówić normalnie. Jeśli
jestem zła i wkurzona to po prostu mówię o tym, a nie wydzieram się i czepiam
o byle co. Jest mi z tym o wiele lepiej i moim dzieciom również.
Czytałaś "Toksycznych rodziców"?
Przypomniało mi się coś jeszcze. Picie mojego ojca wcale nie było dużo gorsze
od reakcji mojej matki na to picie. Nienawidziłam ich oboje.

Zyczę Ci spokoju i pogody ducha. I radości z powrotu córki:))
No i... nie dawaj się!

[Gość: FORTY]

1.Mieszkanie jest komunalne, zadłużone na ca 3000 PLN, po teściu = nie mogę
wyrzucić męża, na zamianę on się nie zgodzi.
2.Rozdzielność /separacja/ koszty, mąż się nie stawi.
3.Eksmisja - potrzeba długich m-cy lub lat, aby do tego doszło (rozmawiałam z
odpow. osobami), oczywiście po rozwodzie z orzeczeniem o winie, z
udokumentowaniem winy męża itp.
4.NIE MAM TERAZ NA NIC SIŁY. Cały rok minął mi na: użeraniu się z hydraulikami
z ADM (zimne kaloryfery przez 3 m-ce u córki), braniu urlopu na czas prucia
ścian - rurki kaloryferów 3 razy),interwencji po wymianie przez ADM
bezpieczników na 10 A (z 20 A) po prostu kant,wyciąganiu z ADM upustu za
niedogrzane mieszkanie,wszystko to ja - bo jestem panem domu i teraz NIE CHCĘ
NICZEGO poza SPOKOJEM.
Jak mi przejdzie niemoc to pogadamy co mogę zrobić. Do pracy w każdym razie
uczęszczam.

[hepik1]

Gdyby się tak jeszcze trochę pozastanawiać,to myślę ,że tych punktów,czego nie
możesz zrobić mogłoby być z 10 a nie tylko cztery.Zdaję sobie sprawę,że to
banały-ale myślenie czego nie można zrobić, jeszcze bardziej pogłębia
depresję,niż zrobienie czegokolwiek.I gdzieś tam ,z tyłu głowy rodzi się taka
myśl,czy Ty aby napewno tak chcesz takich radykalnych zmian.Zapewne tak,to
wynika z wszystkich Twoich wcześniejszych postów a mimo to wynajdujesz powody
by nie robić nic,budując scenariusze "to się nie uda" na wszelkie możliwe
rozwiązania.Może jednak strach przed samotnością jeśli nawet nie uświadomiony
jest większy od pozbycia się "przyczyny" wszelkich nieszczęść?
Alkoholicy mają identyczny sposób myślenia-Nie mogę nie pić,bo...i tu
następuje długa lista mniej lub bardziej absurdalnych powodów.Co nie znaczy ,że
Twoje podpunkty są błahe lub absurdalne.Ale schemat jest podobny.I dawno został
nazwany.Pozdrawiam a Ty pozdrów w moim imieniu córkę Forty.I Forty II również.

[Gość: forty]

Dobra, Hepik masz cholerną rację, w piątek byłam strasznie zmęczona, więc nie
miałam sił konstruktywnie myśleć. W ogóle ostatnio staram się nie myśleć i
odrywać od rzeczywistości, bo w przeciwnym wypadku dodaję kwoty nie zapłaconych
r-ków i porównuję z dochodami i myślę co powinnam zapłacić, co mogę znów
przełożyć i ciągle coś nowego dochodzi. To jest niekontrolowana przeze mnie
obsesja.
Jeśli alkoholik musi dotrzeć do dna, żeby zacząć się wynurzać - to ja tam
ciągle jestem i czekam na wynurzenie. Nie ma forty two, to byłam ja, kiedy nie
chciałam już być sobą i dalej nie chcę, chociaż teraz piszę w pierwszej osobie.
Jest pewien postęp; zwykle starałam się wracać do "status quo ante" po
zakończeniu ciągu przez męża, tym razem już ok. 40 dni nie zwracam na niego
uwagi, zresztą, on o to nie zabiega. Tym bardziej, że jest w trakcie kolejnego
etapu nawalania się. Zresztą, jeśli mam zamiar wystąpić o rozwód ( z eksmisją,
bo nie mam innego wyjścia)to wszystkie dziedziny muszę rozłożyć trwale i
zupełnie.
No więc rozkładam współżycie (tylko to zostało do rozłożenia), co jest dla mnie
mało uciążliwe; wręcz nie wymaga żadnego wysiłku. Jak zdobędę się na kolejny
krok, to się pochwalę, szkoda tylko, że nie wywołuje to u mnie żadnych emocji.
Pozdrawiam Was moi przyjaciele, bo poza netem z nikim o tym nie rozmawiam,
zwłaszcza, że od dawna nie mam znajomych.

Do Forty

[Gość: ARi]

Jejku, Forty, aż mnie ciarki przechodzą jak czytam Twoje posty. Musi Ci być
cholernie ciężko i samotnie. Wiem, że w takiej sytuacji traci się znajomych i
przyjaciół bo strach przed odkryciem swojej sytuacji jest tak silny, że już
lepiej zrezygnować. Ale można, a nawet trzeba mieć kontakty z ludźmi, którzy
znają problem bo... mają taki sam. Forum to wspaniała rzecz, ale nie mozna nim
zastąpić rozmowy z bliską osobą, która wie o czym mówisz, która Cię przytuli,
obdarzy ciepłym uśmiechem, zapłacze razem z Tobą albo sprowadzi na ziemię.
Jeśli nie masz takich przyjaciół to spróbuj ich znaleźć np.w Al-Anon.
Pozdrawiam Cię serdecznie!

[Gość: hepik]

Moje odczucia bardzo podobne.Forty zrób coś.Cokolwiek.

[Gość: olik]

!!!!!Cześć burak!!!! też bardzo budujący wątek.Nie skupiaj się na tym
jednym.Mogę znaleźć ci jeszcze parę innych.