ludziska prosze PCO co to jest

[Gość: gogo]

nie mogę znaleźć informacji na ten temat
z góry dzięki

[Gość: maretina]

zesol policystycznych jajnikow.
specem nie jestem, ale czytalam, ze to taka choroba, w ktorej nie peka
pecherzyk graffa i tworza sie torbiele.
zastrzegam, ze to bardzo uproszczony opis tego co wyczytalam. wrzuc haslo na
google, znajdziesz sobie wiecej wiadomosci.

[swireek]

Zespół policystycznych jajników.
Choroba polega na długotrwałym braku jajeczkowania spowodowanym zaburzeniami
hormonalnymi. Jajniki kobiet cierpiących na to schorzenie są pełne małych
torieli, które są gromadzącymi się niedojrzałymi w pełni pęcherzykami
jajnikowymi. Normalnie, gdy pęcherzyk dojrzewa, pęka i uwalnia komórkę jajową,
która może być następnie zapłodniona w drogach rodnych kobiety. U kobiet z PCOS
nie dochodzi do tego, a niedojrzale pęcherzyki gromadzą się w jajniku.
Schorzenie jest jedną z przyczyn niepłodności, ale terapia hormonalna może
pomóc zajść w ciążę i urodzić dziecko.
To inf. z netu. W wyszukiwarke google wpisz PCOS.
Pozdrawiam

[Gość: lena 2DM]

Polecam wejdz na stronę www.mamo-tato.pl dużo informacji leki sposoby
leczenia.Napewno znajdziesz to czego szukasz .Pozdrawiam

[Gość: monia1]

przeklejam, tylko sie nie przerazaj:
Zespól policystycznych jajników - objawy, przyczyny Zespół policystycznych
jajników (PCOS = policystic ovary syndrome) dotyczy ok. 5-10% kobiet w wieku
rozrodczym i jest najczęstszą (50%-70%) przyczyną zaburzeń jajeczkowania. Obraz
kliniczny może być bardzo zróżnicowany, poszczególne objawy mogą występować z
różnym nasileniem bądź nie występować wcale. Objawy pojawiają się najczęściej
już w wieku dojrzewania i z czasem pogłębiają.

Objawy i diagnostyka czyli czy ja to mam?
Główne objawy kliniczne PCOS to:

• brak jajeczkowania i związane z tym zaburzenia miesiączkowania (zwykle
rzadkie, skąpe miesiączki lub brak miesiączki, choć cykle mogą być też
regularne mimo braku owulacji) oraz niepłodność. U kobiet z PCOS mogą też
występować cykle owulacyjne – średnio 10-40% – przy czym z czasem trwania
zaburzeń częstość cykli bezowulacyjnych rośnie. Owulacja może pojawiać się
nawet bardzo późno – po 20 dniu cyklu i później

• hiperandrogenizm (czyli nadmiar „męskich” hormonów – androgenów) pochodzenia
jajnikowego i związane z nim objawy: hirsutyzm (nadmierne owłosienie typu
męskiego u kobiet), trądzik, łojotok, łysienie. Uwaga! Hirsutyzm dotyczy
owłosienia ostatecznego, czyli sztywnych, długich, mocno pigmentowanych
włosków – a nie np. meszku. Ponadto pojedyncze włosy ostateczne wokół brodawki
sutkowej i na linii łączącej pępek ze wzgórkiem łonowym (kresa biała) nie są
patologią – w przeciwieństwie do włosów na plecach, ramionach czy mostku.
Ponadto hirsutyzm nie musi wcale świadczyć o podwyższonym poziomie androgenów.
Wrażliwość mieszków włosowych na androgeny jest bardzo zróżnicowana i przy
dużej wrażliwości nieprawidłowe owłosienie może pojawić się również przy
prawidłowym poziomie hormonów

• otyłość (dotyczy 50-70% kobiet z PCOS)

• obraz USG jajników zazwyczaj jest charakterystyczny: jajniki są powiększone,
wielotorbielowate (stąd nazwa zespołu), czyli na obwodzie jajnika widać 8 lub
więcej niewielkich (2-8mm) pęcherzyków, przy czym brak pęcherzyka dominującego.
Ponadto pogrubiona jest osłonka jajnika. Sam obraz jajnika w USG nie może być
podstawą diagnozy PCOS – policystyczne jajniki widać w obrazie USG u 20-30%
kobiet, a tylko ok. 5-10% ma PCOS. Natomiast 80-100% kobiet z PCOS ma
nieprawidłowy obraz USG jajników.

Mogą się też pojawić nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych:

• podwyższony poziom LH przy prawidłowym poziomie FSH. Badanie wykonuje się na
początku (2-4 dzień) cyklu, stosunek LH:FSH jak 2:1 lub większy wskazuje na
PCOS. Uwaga! Podwyższony poziom LH może (nie musi) zmniejszać wiarygodność
testów owulacyjnych opartych właśnie o pomiar poziomu LH

• podwyższony poziom androgenów (jednego lub kilku): testosteronu całkowitego
i/lub wolnego, androstendionu, siarczanu dehydroepiandrosteronu (DHEAS). W PCOS
poziom androgenów jest zwykle nieznacznie podwyższony lub w górnych granicach
normy. Znaczny wzrost poziomu androgenów (np. testosteronu powyżej 200ng/dl,
DHEAS powyżej 700ng/dl) może świadczyć o nowotworze kory nadnerczy

• obniżony poziom globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG). Białko to jest
nośnikiem hormonów płciowych. Przy obniżonym poziomie może dojść do sytuacji,
gdy stężenie całkowitego testosteronu jest w normie, zaś podwyższony jest
poziom testosteronu wolnego, który odpowiada za działanie biologiczne

• podwyższony poziom insuliny (świadczący o insulinoodpor - ności) i
nieprawidłowa tolerancja glukozy. Badanie przeprowadza się na czczo (po co
najmniej 8, ale nie więcej niż 16 godzinach postu) albo podobnie do doustnego
testu obciążenia glukozą – po wypiciu określonej ilości glukozy bada się po
pewnym czasie (najczęściej po 1 i 2 godzinach) poziom glukozy i insuliny

• podwyższony poziom prolaktyny – obserwuje się u 10-15% kobiet z PCOS

• nieprawidłowe stężenia lipidów i cholesterolu: podwyższone stężenie LDL,
trójglicerydów, cholesterolu, obniżony poziom HDL – odpowiadają za późniejsze
powikłania PCOS – miażdżycę, chorobę wieńcową, zwiększone ryzyko zawału serca

• hormony tarczycy: w pierwszym rzędzie TSH, jeśli badanie wykaże
nieprawidłowości, to także T3 i T4. PCOS i choroby tarczycy nie są ze sobą w
żaden sposób powiązane. Są jednak stosunkowo częste, a niektóre objawy PCOS i
niedoczynności tarczycy się pokrywają. Może okazać się, że objawy przypisywane
PCOS są skutkiem właśnie niedoczynności tarczycy. Możliwe jest też jednoczesne
występowanie obu schorzeń.

Różnicowanie, czyli jeśli nie PCOS to co?
Podobne do PCOS objawy - przede wszystkim podwyższony poziom androgenów – mogą
występować też w innych schorzeniach. Może to być:

• późno występująca postać wrodzonego przerostu nadnerczy (CAH) . Wrodzony
przerost nadnerczy zwykle pojawia się i jest diagnozowany już we wczesnym
dzieciństwie. U części chorych występuje postać późna – pojawiająca się po
okresie dojrzewania. W tym przypadku zazwyczaj podwyższone jest stężenie 17-OH-
progesteronu i dodatkowo rośnie ono znacznie po podaniu ACTH. Badanie najlepiej
przeprowadzać w godzinach rannych

• nowotwór wirylizujący jajników lub nadnerczy. W tym przypadku poziom
androgenów zazwyczaj jest znacznie podwyższony, objawy nadmiaru androgenów
(hirsutyzm, trądzik, łysienie, czasem obniżenie barwy głosu, przerost
łechtaczki) pojawiają się nagle i postępują bardziej gwałtownie niż w przypadku
PCOS. Wskazana jest diagnostyka radiologiczna nadnerczy (szczególnie tomografia
komputerowa)
Etiologia i patogeneza
Przyczyna PCOS jest nieznana. Wskazuje się na obciążenie genetyczne – często
rodzinnie spotyka się hirsutyzm czy bezpłodność wśród kobiet, zaś przedwczesne
(przed 30 rokiem życia) łysienie wśród mężczyzn, a u obu płci - otyłość.

Coraz częściej zwraca się uwagę na rolę insuliny i insulinooporności w
patogenezie PCOS. Główną rolą insuliny jest regulacja (obniżanie) poziomu
glukozy we krwi. W dużym uproszczeniu, insulina umożliwia przenikanie glukozy
do komórek tłuszczowych i mięśniowych a także hamuje wytwarzanie glukozy w
wątrobie. Wykazuje też szereg działań niezwiązanych z gospodarką węglowodanową –
np. podnosi poziom lipidów we krwi. Działa też na jajnik, stymulując syntezę
androgenów. Insulinooporność jest stanem, gdy dla działania insuliny (przede
wszystkim w zakresie kontroli poziomu glukozy) potrzebne są znacznie większe
stężenia tego hormonu we krwi niż u osób zdrowych. Insulinooporność dotyczy
przede wszystkim tkanki tłuszczowej, mięśniowej i wątroby, nie dotyczy
zazwyczaj jajników. Podwyższony w tym stanie poziom insuliny powoduje wzmożoną
syntezę androgenów przez jajniki, co zaburza owulację – dojrzewające jajeczko
może być gorszej jakości i niezdolne do zapłodnienia, może też wcale nie
dochodzić do jajeczkowania. Z drugiej strony – insulina zmniejsza wytwarzanie w
organizmie białka wiążącego hormony płciowe (SHBG), przez co podwyższa się
poziom wolnego, aktywnego biologicznie testosteronu. Podwyższony poziom
insuliny może prowadzić do szeregu poważnych zaburzeń metabolicznych: wzrasta
poziom trójglicerydów (tłuszczów) we krwi, rośnie też poziom cholesterolu LDL
(„złego cholesterolu” i maleje HDL („dobrego cholesterolu”. Zwiększa to
ryzyko powstawania zmian miażdżycowych i w konsekwencji – ryzyko chorób
krążenia, w tym zawału serca. Większe jest też ryzyko udaru mózgu. Ponadto przy
podwyższonym poziomie insuliny pojawia się skłonność do otyłości, a z drugiej
strony otyłość zwiększa insulinooporność.

W PCOS spotyka się też zaburzenia w wydzielaniu hormonów podwzgórza i
przysadki. Wydzielanie hormonów płciowych: estrogenów i progestagenów
regulowane jest przez hormony przysadkowe; LH i FSH. Z kolei wy