a mi sie juz nie chce

[Gość: polanka]

a mi sie juz nie chce walczyc, jezdzic po lekarzach, znowu probowac, miec
nadzieje, spalac sie psychicznie, myslec , ze to juz, obserwowac objawy
ciazy, ktora ni nadchodzi. Po prostu ni chce mi sie, a moze nie mam juz
sily...

[Gość: BUKA]

Nie wiem co przechodziłaś i ile masz lat, ale nie poddawaj się !
słysząłam o tej klinice w Warszawie, gdzie przeprowadzają całe
leczenie....podobno skutecznie...

Co właściwie stwierdzono u Ciebie? Jakie sa powody?

[nicol.lublin]

mi też się już nie chce, tyle niepowodzeń i nadzieji nikt nie daje...

[aquarius72]

Wiem, co czujecie. Prędzej czy później każdego dopadają takie nastroje. Czasem
to mija i podejmuje się próby od nowa, niektórzy decydują się na adopcję. Ja,
kiedy sobie kompletnie odpuściłam i przerwałam jakiekolwiek leczenie dopiero
zaszłam w ciążę.
Może na każdego musi nadejść jego czas? Ja myślę, że jeśli są komuś pisane
dzieci, to i tak będzie je mieć

[martahelena]

a myślałam że tylko ja mam takie odczucia...tez sie załamuję mam okresy totalnej
deprechy wtedy nie chce sie nic nawet sexu który ma nam dać dziecko.Trzymaj się
, chociaż chyba obie potrzebujemy wsparcia

[agat78]

Mnie tez się nie chce. Świetnie Cie rozumiem. Mam za soba 11 cykli starań.
Właśnie czekam na niechciana @ bo mi tempka rano spadła. No i po @ szykuje sie
na HSG a mąż na badanie plemniczków. Dziś mi jest źle, ale wiem, że za kilka
dni mi minie i znów będę miała siły do walki i że już nie długo doczekam się
upragnionego bobaska.

[lidek0]

Wiem dokładnie jak to jest. Sama po poronieniu, ciąży pozamacicznej z wycięciem
jajowodu miała juz dość. Masa bolesnych badań, wyniki do kitu i po co? Po to,
żeby usłyszec, że dziecko mogę jedynie adoptować. Waliłam głową w ścianę i
powiedziałam dosyć, może akurat my dziecka mieć nnie musismy. I w takim właśnie
momencie znalazłąm swoją obecną lekarkę /z Warszawy/ i dzieki niej mama dziś
dziecko /o klinikach mam nie najlepsze zdanie/. To była moja ostatnia najdzieja.
Dajcie sobie trochę czasu, musicie odpocząć, nic na siłę, ale walczyć warto.

[Gość: ecik]

lidek0 ma racje - ja tez ostatnio przeszlam chwile zwatpnienia gdy kolejna
koleżanka przyszla się pochwalić ... Ryczałam kilka godzin, że dlaczego nie ja.
A mam już 36 cykli za sobą ... Ale wiecie co - myślę sobie, że nie po to
męczyłam się na HSG, zeby teraz sobie odpuścić. I jakoś się trzymam i czekam
(nie)cierpliwie na sowją kolej.

[Gość: kasialu]

Ja pomimo swojego optymizmu też mam teraz doła i zastanawiam sie dlaczego mnie
to spotkało. Odpusciałbym sobie, ale mam kompletnie niedrożne jajowody i chyba
musiałby sie zdarzyć cud żebym zaszła naturalnie. I chcąc nie chcąc muszę
walczyć - z natura i z czasem.

[Gość: miś]

Jeszcze 5 m-cy temu pomagałyście mi z moimi tmeraturami, okresami,
upławami,stresami,dołami,pęcherzykami i całym tym młynem a ja nie wierzyłam, że
będę kiedykolwiek w ciązy!! Myslałam "inne są i będą a mi jest nie dane, ot
taki mój zakichany los!" Ryczałam, miałam schizy wokól widziałam kobiety w
ciązy i dostawałam kolejne doły! Ale udało się całkiem niespodziewanie -
wystarczyło wziąć duphaston! Walczyłam 7 m-cy - wiem , ze powiecie "co to
jest" ale może jedna musi czekać 7 m-cy a inna 3 lata a jeszcze inna ma "na
miejscu". Teraz myslę sobie "dlaczego w siebie nie wierzyłaś i prawie
zwariowałaś?" Uwierzcie w siebie - będziecie w ciąży, czasem tylko trzeba
trochę dłużej poczekać i nauczyc się byc w cierpliwym! Mamy ta siłę aby przez
to przejść - powodzenia!