jestem nowa - szukam pomocy

[Gość: Athea]

Witam wszystkich serdecznie,

jestem naprawde szczesliwa, ze znalazlam taka grupe jak ta. Polttora roku temu poronilam i od tamtej
pory bezskutecznie probuje zajsc w ciaze. Kolezanka polecila mi Novum. Po zrobieniu podstawowych
badan okazalo sie, ze moj maz ma problemy - tylko 6 mln plemnikow, z ktorych po jednej dobie zaden
nie zyl. Pani doktor racej nie pozostawila nam zludzen - sprobujemy 2 razy insemnicaje a potem
zaplodnienie pozaustrojowe. I tu pojawiaja sie moje pytania:
1. czy przy takiej ilosci plemnikow jest sens stosowania inseminacji?
2. jakie mam szanse przy zastosowaniu In vitro?
3. wyczytalam na tej grupie o mikromanipulacji - co to takiego?
4. Z jakimi kosztami powinnam sie liczyc?

bede wdzieczna za pomoc
A.

[Gość: <<<<<<<<]

Nie jestem lekarzem, ale lubie nature. Czy czasem maz nie potrzebuje troche
sportow. Wywiez go na narty ,niech sie dobrze zmeczy nad morze niech sobie
dobrze poplywa. Zowu w gory niech pochodzi, ale pamietaj sporty na lonie
natury. Natura odzialowuje na czlowieka niesamowita sila , zaczynaja sie budzic
wszystkie organy ,organizm zaczyna sie regulowac i wszystko dochodzi do
normy.Np. przebywanie wiele godzin w lesie lisciastym powoduje sciagniecie z
czlowieka dodatnich ladunkow, ktore sa powodem wielu problemow w organizmie
ludzkim. Po takich spacerach w lesie lisciastym zaczynamy sie lepiej czuc raz
powodu dotlenienia a dwa otrzymania ladunkow minusowych. Nauka tym problemem w
polsce sie nie zajmuje , ato zdaje sie jest klucz do zdrowia. Sprubuj zrob z
nim ten eksperyment z natura. Wg Twojego wirtualnego adressu jestes z W-
wy .Zacznijcie jezdzic na dlugi spacery do Puszczy Kampinowskiej. Nie oczekuj
odrazu efektow, ale po jakims czasie moze wszystko dojsc do normy. Zycze CI I
Twojemu mezowi zdrowia i potomstwa. Przyjaciel

do Atei

[malgosiak]

Cześć, no to jedziemy na jednym wózku. Poroniłam jak Ty półtora roku temu ( 13
tydzień ). Staram sie od roku znów , ale bez szans na razie. Miłam 4
inseminacje w Novum, służe pomocą w razie wątpliwosci.Co do plemnczków, to
neistety nasi męzowie mają podobne problem. Dobrze, ze wiesz o tym, ze
robiliście badania. Mój maz miał na początku roku 17 milionów i wszystko
poniżej normy, pół roku później 13 milionów, ale za to wspaniały skok,
wszysatko grybo powyzej normy np. po dobie 40 procent żywotnych, a miesąc temu
po 2 partiach antybiotyku liczba spadła mu do 5 milionów. Robilismy inseminację
na takim nasieniu, wiżec rozumiem, ze w Novum robi się . Jeśli chodzi o in
vitro i mikroimanipulację, to jest to prawie to samo, tylko że w tym drugim
ptrzypadku pomaga się bardzo słabym plemnikom wstrzykując plemnika do jajeczka
pipetą. Poczytaj o tym ma www. dzieckoinfo.com / temet tygodnia- dzieci w
szkle. Już niedługo takie i inne rzeczy będa na naszych stronach www.nasz-
bocian.pl Przyjdź, mozesz napisac do mnie prywatnie jak chcesz. Chętnie
pogadam. Mąłgosia

Do Malgosi

[Gość: Athea]

Czesc Malgosiu,

wiem, ze to okrutne, ale milo spotkac osobe z takimi samymi problemami, dzieki temu wiem, ze jest
ktos kto mnie zrozumie. Mialas juz 4 inseminacje - co dalej? Co sugeruje lekarz? Czy macie
wskazania do Invitro? Dzisiaj przeczytalam na stronie "nasz bocian" o mozliwosci zaplodnienia in
vitro, nawet w przypadku calkowitego braku plemnikow w nasieniu - czy wiesz cos o tym?
Przepraszam (tak na marginesie) jesli poruszam kwestie oczywiste. Szczerze mowiac stapam po
swiezym dla mnie i dosc grzaskim gruncie...

pozdrawiam
A.

[Gość: Muszelka]

Dziewczyny, wiem, że to głupie się dołączać w tej kwestii, ale ja też poroniłam
1,5 roku temu
To było poronienie zatrzymane, tzn. zarodek w 5-6 tyg. przestał sie rozwijac i
trzeba było łyzeczkować.. Ale gdyby nie to przezycie nigdy nie uwierzyłabym, że
różowa kreseczka na tescie może być prawdą.
Ja tez stoje przed dylematem: co dalej robić? Jestem po 4 inseminacjach i w
szczecinie nikt juz mi ich więcej nie zrobi. Pora wziąć głęboki oddech i ....
invitro.
dziewczyny, jak to może być, ze byłysmy w ciąży, a teraz tak długo nie możemy
zajść? Czy kiedyś sie uda?
Muszelka

[malgosiak]

Część Muszelko, pojawaiałaś się już na tym forum, ale nie wiedziałam, ze mamy
bardzo podobny przypadek. Tak to smutne. istnieje coś takiego jak niepłodnośc
wtórna i myślę, ze nas właśnie to dotknęło. Ale z drugiej stro ny zgadzam sie z
Ewa, która mówi, ze wiemy przynajmniej , ze możemy być w ciązy. Ale czy to
pociesza....? Muszli dlaczego nic Ci nie chca już robić w Szczecinie? Czy miłaś
robione hsg- drożnośc jajowodów? Po poronieniu mogły się zrobić zrosty. Moze
nie musisz robić in vitro. ja to traktuję jako ostsecznośc, bo wiem jakim
obciążeniem jest ivf. Napisz coś więcej, a moze przyjdziesz wieczorem na czata
www.bajbus.pl? M

[Gość: Muszelka]

O której ten czat i jak sie wchodzi? Nigdy nie bylam na czacie, ale teraz
spróbuje, tylko powiedz o której?
W Szczecinie nie chcą mi już robić inseminacji, bo powiedzieli, że juz nie ma
sensu. Mialam większość badań, wszystkie łącznie z HSG wychodzily super. Męża
też (60-90 mln). Teraz jestem świeżo po laparoskopii (jeszcze nie mam zdjętych
szwów)i wynik jest również idealny. Tzn. wszystko w porządku, nic nie robili
tylko z powrotem zaszyli. Tak to wygląda. A jednak nie udaje się i te 4
inseminacje sie nie udały. teraz kierują mnie na in vitro. Co o tym sądzisz?
Muszelka

[Gość: A]

[Gość: Agata]

A czy mieliście robone testy na przeciwciała? Poczytaj sobie trochę na ten
temat - ja akurat w chwili obecnej niewiele wiem.
Jestem po 2 poronieniach w bardzo wczesnej ciąży (6 i 5 tydzień), kojagulacji
nadżerki, HSG, laparoskopii i najróżniejszych hormonach. Wynik nasienia mojego
męża jest jak najbardziej prawidłowy - a właśnie dzisiaj podczas badania
okazało się, że na 2 godz. po stosunku nie został "w próbce" ani jeden żywy
plemnik...
I teraz czeka mnie następna dróżka...
Muszę trochę na ten temat poczytać.
Wszystkich starających się o dzidzię serdecznie pozdrawiam.
AGATA

[Gość: Athea]

Tak sie sklada, ze moj maz jest niemalze "sportowcem wyczynowym", tzn. 6 razy w tygodniu dba o
swoja tezyzne fizyczna. Nawet zapytalam lekarza, czy wlasnie taki wysilek nie jest powodem jego
problemow, ale okazuje sie, ze nia ma to nic wspolnego. Badania robilismy po powrocie z wakacji,
wiec teoretycznie powinnismy oboje byc w super kondycji...

dzieki za wsparcie
A.

atea

[malgosiak]

Jeśli plemników nie ma od razu, mozna je wyciąfnac jakby z nasieniowodów. To
się robi operacyjnie, ale w novum widziałam wywiady z parami, które dzieki temu
maja dzieci. Np. ona miała 18 jajeczejk, on 4 plemniki. Dziecko jest. Atea moze
chcesz przyjsc na czata, jestęsmy tam z inną dziewczyną Małą, też poroniła
www.bajbus.pl

do małgosi

[Gość: ona]

Gosiu, Może się orientujesz dlaczego lekarz Novum stwierdził, że z ponad 10 mln
pl nie nadajemy się do inseminizowania?

do NIEJ

[malgosiak]

Nie jestem jakimś autorytetem w tej dzidzinie, ale podejrzewam, że mimo
takiej ilości plemników w nasieniu są one słabe i niezdolne do zapłodnienia.
Za mało szczegółów podałaś. Niżej podaję Ci normy plemników.


objętość ejakulatu: 2-5 ml
liczba plemników: 20-300 mln/ml
odsetek plemników o prawidłowej ruchomości: > 40%
morfologia plemników: > 50% plemników o owalnym kształcie główki: > 30% form
prawidłowych
ruch postępowy: > 50% plemników
średnia szybkość ruchu: > 25 ľm/s
pH 7,2-7,8


Napisz proszę coś więcej i nie martw się an zapas. Małgosia

do małgosi

[Gość: ona]

niestety lekarz w Novum nie pokazał nam wyników i oczywiście ich nie oddał,
dlatego nie znam szczegółów.
Z innej strony dojrzałam już chyba do mówienia o tym i byłabym niezwykle
szczęśliwa jeśli mogłabym spotkać się z Wami na kolejnym Sabacie.
Pozdrawiam,
Ona

[Gość: Athea]

Dziewczyny,
na poczatek czuje sie podle - zaczelam ten watek i nie zagladalam do niego od kilku dni - sorry. Dlaczego tak sie
boicie in vitro? Moze ja tez powinnam sie bac?? Podobno dla mnie to najlepze wyjscie - ale moze czegos nie
wiem. Malgosiu, Mala, Muszelko i Inne Dziewczyne odwiedzajace Bajbusa - stokrotne dzieki za to, ze tam
jestescie. Jestem duzo weselsza, odkad maoge z Wami pogadac. Trzymam kciuki za kazda... Pozdrawiam Was...
Athea

[Gość: AGA]

Dołączę do wypowiedzi i spróbuję odpowiedzieć na Twoje pytanie o obawy przed
IVF. Myślę, że nie jest to kwestia, że ktoś się boi czy pownien bać IVF, ale
ponieważ jest to obecnie już ostatnia, najbardziej zaawansowana metoda
wspmagania niepłodności, to bez wyraźnych wskazań i bez wcześniejszych prób
bezskutecznego leczenia i zabiegów, nie powinno jej się stosować na życzenie
pacjentki. IVF ze względów medycznych, psychicznych i finansowych jest z
pewnością dużym "przeżyciem" i sądzę, że trzeba do niego stopniowo dochodzić i
dojrzewać. Jeśli w Twoim przypadku lekarze twierdzą, że inne metody nie mają
sensu lub są bardzo wątpliwe to oczywiście nie ma się co męczyć i czekać na cud
i trzeba spóbować IVF (czy ICSI), ale jeśli u innych par stwierdza się, że
jeszcze można próbować innych metod, to nie ma sensu pchać się po IVF. Zresztą
lekarze wzale nie są tacy skorzy proponować wszystkim parom IVF od razu i z
pewnością nie jest to bez uzasadnienia. Z doświadczeń dziewczyn wynika jednak,
że jak się trafi do niektórych lekarzy (bardziej lub mniej specjalistów),
którzy nie mają zaplecza w postaci przeprowadzania zabiegów IVF, to oni często
bardzo długo będą próbować na nas "swoje" metody leczenia - dlatego wtedy też
trzeba być czujnym albo po prostu, jeśli to mozliwe, zacząć leczenie w
klinikach niepłodności. Pozdrawiam.

[Gość: Ola]

Ja trochę bym z AGĄ polemizowała... W moim przypadku nie ma żadnych
przeciwskazań do ciąży, a jednak jej nie ma. Nie wyczerpałam wszystkich
możliwości, bo miałam np. za mało inseminacji (tylko 3, a powinno być min. 10),
ale doszłam do wniosku, że to bez sensu. Każda inseminacja u mnie wiązała się z
kilkakrotnym wyjazdem do Poznania (120km x2), z braniem hormonów i z
comiesięcznym rozczarowaniem, oprócz kosztów psychicznych/fizycznych doszły
finansowe - ok 600zł w sumie i dodatkowe zwolnienia od pracy (dla mnie i męża).
Jest to zbyt uciążliwe dla mnie i męża, wolę raz w roku a porządnie - i decyzja
o IVF była moim wyborem - nie lekarza.

[Gość: AGA]

Ja też miałam tylko 4 inseminacje przed IVF i poglądy lekarzy na to ile tych
prób inseminacji powinno być są chyba też mocno zróżnicowane, bo mój lekarz od
początku mi mówił, że 4-5 prób i potem IVF. Równiez decyzja o podejściu do IVF
zależy od wielu czynników - u mnie też nie było dokładnie ustalonej przyczyny
niepłodności, poza endometriozą, która może ale nie musi przeszkadzać, ale
traktuje się ją jednak jako wskazanie do IVF. Wiek kobiety też nie jest tu bez
znaczenia.
Chciałam tylko powiedzieć, że często na początku drogi (a Ty Ola już z
pewnością na początku nie jesteś), po kilku nieudanych zabiegach i nic-
niewyjaśniających diagnozach towarzyszą nam duże nadzieje pokładane w IVF -
zresztą co innego nam wówczs pozostaje - które może jednak rozwiąże nasze
problemy. Nikogo nie zniechęcam do IVF, bo sama nie miałam oporów i tez juz po
3 inseminacjach chciałam do tego podchodzić, ale tak czytam sobie rózne opinie
tutaj dyskutujących osób i rozumiem obawy innych. Jestem przekonana, że wiele z
nas obecnie podejmowałoby inne decyzje niż te, które podejmuje "przy udziale"
wszystkich naszych doświadczeń, bo te fora i nasze spotkania powodują, że mamy
znacznie szerszą wiedzę i niekiedy poddajemy się róznym (słusznym) sugestiom. I
same zaczynamy "kształtować" nasze leczenie a nie tylko bezwiednie poddawać się
wskazówkom naszych lekarzy.

[Gość: Ola]

Ok masz rację - przed IVF należy się porządnie przebadać: HSG, laparoskopia,
histeroskopia, bad. hormonalne, bad. nasienia. Natomiast sam zainteresowany/a
powinien obrać drogę, po której się będzie poruszał - lekarze i inni życzliwi
ludzie (np. tacy jak my ) mogą jedynie udzielić wskazówek.
Z innej beczki;
ja również mam endometriozę (skoagulowaną) i w związku z tym mam do Ciebie
pytanie: czy brałaś Encorton przed IVF i jeśli tak, to jak długo? Interesują
mnie skutki uboczne: obniżona odporność na zakażenia, tycie, itp. Wiesz coś o
tym?

[Gość: EwaP]

Encorton bierze się bardzo krótko, a jego skutki są po kilku miesiącach przyjmowania. A jest to jeden z
łagodniejszych leków przyjmowanych przy IVF. Nastaw się na złe samopoczucie, uderzenia gorąca, spuchnięty
brzuch itd., itp. A o tyciu to nie wspominam, ja przytyłam już 6 kilo i jest mi bardzo ciężko to zrzucić. Tak jak pisała
AGA In vitro na naprawdę ciężkie przeżycie fizyczne i psychiczne. Nie jest to tylko moje zdanie, przeczytaj
wrześniowe Zwierciadło. Inseminacje to przy IFV naprawdę zabawa. Nikogo nie namawiam ani nie zniechęcam
ale dobrze podjąć świadomą decyzję znając wszystkie za i przeciw. Ja też wierzyłam, że to pierwsze ICSI musi
się udać, teraz wiem, że słowo musi nie istnieje.
EwaP

[Gość: AGA]

NIe było moim zamiarem kogokolwiek straszyć przed IVF. Ja osobiście nie miałam
tych objawów, o których pisze Ewa, a przynajmniej na nie nie zwracałam uwagi
(dopiero ostatnim razem podczas stymulacji zaczęłam się sobie baczniej
przyglądać i porównywać, czy mam coś z tego o czym piszą dziewczyny), dlatego
myślę, że nie zawsze fizycznie tak źle znosi się stymulację i IVF. CO do
oczekiwań skuteczności pierwszego IVF, to też nie było to dla mnie pewne, że
teraz musi się udać - traktowałam IVF jako kolejny etap leczenia, a ponieważ
wówczas, ani nie było takiego forum, ani specjalnie nie zgłębiałam wiedzy
medycznej, podchodziłam do tego zabiegu z dystansem, psychicznym i fizycznym -
lekarz przecież powiedział, że "trzeba spróbować" (a nie, że się uda) i nic nie
mówił, że będę miała jakieś szczególne dolegliwości (wcześniej brałam inne leki
i mówił o rozległych dolegliwościach, a miałam tylko ich namiastkę, więc
dlaczego miałam mu nie wierzyć tym razem). Teraz perspektywa i nasze
(=forumowiczek) podejście do problemu jest dużo bardziej świadome i z pewnością
ma to wpływ na to jak do tego podchodzimy - czasem pozytywny (jesteśmy bardziej
świadome co nasz może czekać), a czasem negatywny (jesteśmy zbyt świadome i
porównując się nawzajem zaczynamy same się leczyć, nadmiernie panikować lub
bagatelizować itp., itd). Wiem, że dla ciebie Olu nie są to jakieś wielkie
odkrycia, bo jesteś tutaj z nami już długo i wiele się naczytałaś, ale ponieważ
jestem gaduła, to postanowiłam po raz kolejny zabrać głos w dyskusji.

[Gość: AGA]

Biorę Encorton (lub Encortolon) przed IVF i każdym transferem, ale zalecono mi
go dopiero wtedy, gdy wykryto przeciwciała antykardiolipinowe, więc byłam
przekonana, że to z tego powodu. Czytałam co pisała Katty na tym drugim forum i
trudno mi się do tego ustosunkować czy ona ma rację i czy jej wiedza, choć niby
podparta wykształceniem medycznym, nie jest powierzchowna. Osobiście nie
interesowałam się do tej pory tym lekiem, bo (1) kosztuje 2,30 zł i tą ceną nie
wzbudził we mnie żadnych podejrzeń, że to może być coś szkodliwego ale też i
coś bardzo pomocnego, (2) flakonik z tabletkami nie zawiera żadnej ulotki i
info o leku, więc nie miałam skąd doczytać. Może to zbyt beztroskie podejście z
mojej strony, ale piszę jak jest. Skoro pojawiły się inne wątki nt. Encortonu i
jego wskazań do stosowania, to chętnie dowiem się coś nowego - obecnie nie mogę
służyć specjalnie swoją wiedzą w tym temacie, a do lekarza w najbliższych
dniach się nie wybieram. Jeśli cos uda ci się ustalić to daj znać.

[Gość: Astra]

Cześć Wszystkim
Troche mnie tu nie było ( urlop) ale szybko nadrobiłam zaległośći w czytaniu
forum.
Wprawdzie urlop skończył ni sie tydzień temu ale nie miałam psychicznej siły
na pisanie czegokoolwiek do Was. Przeżywam stresy związane z i-ym podejściem do
ICSI. Jestem po 1-ym zastrzyku z Diphereline.. Czy ktoś to brał (bagatela
jedyne 540zł!). Podobno po tym sie nie tyje i rośnie wiecej jajeczek. A teraz w
niedziele rozpoczynam stymulacje Menogonem.
No cóż my z mężem raczej nie mamy innego wyjścia to była szybka decyzja lekarza
i nasza. Mam nadzieje że słuszna. Strasznie to przeżywam. Przy tym wszystkim
każdy inny zabieg (laparoskopia, Hsg.....) to pryszcz. A podobno nie należy sie
denerwować. Latwo powiedziec.
Pozdrawiam Aga