nadzieja kontra gorycz

[Gość: asia]

jestem pierwszy miesiac na duphastonie i bardzo udaje, ze nie mam nadziei, ze
sie okaze, ze po prostu brakowalo mi progesteronu. udaje, ze nie odliczam dni
do m. i ze nie mam nadziei, ze zajde. jednoczesnie czuje, ze jesli jeszcze
ktos powie mi o roli psychiki w zachodzeniu w ciaze, to dobrowolnie kupie
sobie kaftan bezpieczenstwa. konia z rzedem temu, kto nauczy mnie jak byc
wyluzowana kochajac sie w okreslone dni i bron boze nie kochajac sie w inne
(moja pani doktor: prosze nie robic tego z obowiazku, ale dla przyjemnosci!
niech panstwo nie wspolzyja dzis, ani jutro, prosze wspolzyc pojutrze
wieczorem). jak sie wyluzowac chodzac na monitoring i liczac dni, badajac
krew, tarczyce,plemniki? uwielbiam te historie o kobietach, ktore zaszly po
kilkunastu latach, kiedy przestaly sie starac. o tych, ktore sobie na miesiac
odpuscily, wyjechaly na wakacje i wlasnie wtedy: bum! ale jak mam udawac, ze
wlasnie przestalam sie starac? jedziemy na wakacje i mamy w tyle glowy te
wszystkie historie o kobietach, ktore... problem w tym, ze kiedy wchodzisz na
droge leczenia juz nie mozesz sie wyluzowac. czy ktoras z was umie?

[Gość: Vikii]

Widzisz Asiu, niewiele odpowiedzi uzyskałaś na zadane pytanie i sądzę że
niewiele jest wśród nas tych wyluzowanych. Ja, mój "luz" w tych sprawach
straciłam bardzo szybko, bo kiedy zaczyna Ci tak cholernie na czymś zależeć to
w tym momencie tracisz "zdrowe podejście" do sprawy, a im dalej w las tym
gorzej. Pocieszę Cię tylko tym, że nie jesteś z tym sama i że wszystkie (albo
prawie wszystkie) czujemy się podobnie. Pozdrawiam.

[Gość: mm]

Nie jesteś sama!!!
Też nie potrafię się wyluzować i podejść do tego ze spokojem psychicznym.W
pełni zgadzam się, że jeśli już wejdzie się na ścieżkę leczenia, monitoringu,
brania określonych leków o określonej porze i w określonych dniach, to już
wtedy cięzko zapomnieć po co to robimy i dac sobie na luz. Już czasami staram
sobie tłumaczyć, że nic się nie stanie jeśli nie teraz, może za parę m-cy
byłoby lepiej. Ale po tym, jak tylko dostanę miesiączkę to frustracja
powraca... Myślę, że lżej nam byłoby gdybyśmy nie pracowały, leczyły się i
cały czas zwiedzały, podróżowały, zajmowały się tym co naprawdę lubimy... Choć
kto to zna receptę?

[Gość: NM]

Jestem z Wami! Luzik przy prochach, itp. jest trudny. Mam te same odczucia i
powolutku przypomina to błędne koło. Ciągła walka i rozczarowanie.

[Gość: Blondyna]

Jak slowo honoru nie mam pojecia jak sie wyluzowac. Powiem jednak szczerze,
ze w ciaze rok temu zaszlam po piewszej wizycie w klinice. Nie bylam wtedy
wyluzowana ale napewno pelna nadziei. W nastepna ciaze (pierwsza poronilam)
zaskoczylam choc bylam zestresowana jak diabli. Ta ciaza niestety byla
pozamaciczna. Teraz zas choc mam poblokowane jajowody robie test ciazowy za
testem a przeciez nie mam szans na naturalne poczecie. To sie nazywa luz
Kinga

[Gość: Usia_1]

Żeby się naprawdę wyluzować trzeba podjąć głęboką decyzję, że rezygnuję z
leczenia.
Raz dałam sobie luzu przez kilka miesięcy,bo nie miałam ani czasu, ani
pieniędzy ani siły na leczenie-przeprowadzka. W ciążę w tym czasie wprawdzie
nie zaszłam, ale czułam sie naprawdę dobrze i wcale nie chciało mi sie wracać
do leczenia. Bałam się tylko,że kiedyś będę żałować,że nie zrobiłam wszystkiego
co można było zrobić. Drugi raz poczułam sie dobrze i wyluzowana,gdy zaczęłam
myśleć poważnie o adopcji.Ale znów pojawiło się uczucie,że jeszcze chcę
spróbować lekarzy, ale znów pojawiła się huśtawka nastrojów....