Co Wam "dala" nieplodnosc?

[klara_76]

Sprawila, ze nasza milosc jest jeszcze glebsza i pelniejsza
Dala mi najwieksza lekcje pokory wobec zycia
Nauczyla mnie cierpliwosci - ze nie wszystko musi byc na zawolanie, tu i
teraz, natychmiast
Nauczyla mnie, ze nie wszystko w zyciu mozna (i trzeba) zaplanowac
Nauczyla mnie bardziej cenic to, co do tej pory otrzymalam od losu
Sprawila, ze przewartosciowalam wielu rzeczy w moim zyciu

Jest rowniez przyczyna najwiekszych lez w moim zyciu
Jest przyczyna najwiekszego smutku, bolu i cierpienia
Byla przyczyna utraty wiary w sens tego, co robie i jak zyje
i "niewiary", ze kiedykolwiek bede mama
Ale dala mi tez wiare i nadzieje, ze kiedys na pewno bede mama
Klara

[invicta1]

dała mi bałagan w uporzadkowanym życiu i niepokój zamiast dotychczasowego szczęścia

[owocowa2]

Dała mi podobne odczucia jak tobie Klaro

[brzoskwinka9]

dziewczyny trzeba wierzyć i wszystko sie ułoży. Nie dajmy sobie odebrac tej
wiary. Moze akurat tak musi być, żebysmy mogły później bardziej docenic dane
nam macierzyństwo?

[teqilaa]

no cóż
na poczatek comiesięczny "dół"
potem zrezygnowanie
potem kryzys małzeński
a teraz? wszystko to co napisała klara.

[malwinkas]

Pewność, że wiem czego chcę.
Nadzieję, że będę dobrą mamą (bo dla mnie będzie to jedyne, wyczekiwane,
wytęsknione, wyśnione).
Formę testu - czy ten wybrany przeze mnie mężczyzna będzie dobrym tatusiem dla
mojego dziecka.
I wiarę w to, że jak się czegoś bardzo chce to musi się udać.

I chwile rozpaczy.

[cetka]

a wczesniej nie wiedzialas? do tego nieplodnosc niepotrzebna. jesli sie nie
jest pewnym, ze sie chce miec dziecko, to znaczy, ze sie nie jest jeszcze na
nie gotowym.

[donata72]

czego niewqiedzialam ze jestem bublem???

[elfik31]

co mi dała niepłodność? utratę zdrowia - 3 zabiegi w znieczuleniu ogólnym w tym
roku, a to moze jeszcze nie koniec, problemy w pracy - bo ciągle na zwolnieniu,
zyję jak zwierzę - w starej zniszczonej kawalerce, nie mam nic tylko długi, nie
wyjeżdzam na wakacje, bo cały urlop spędzam na dojazdach na badania, problemy w
domu, brak ochoty na seks, mam 32 lata i nie umiem cieszyć się życiem,
pozytywy? Nie dostrzegam...

[madzia762]

Ból, utratę najpiękniejszych lat młodości w których tak bardzo chciałam
poświęcić się rodzicielstwu.
Ale i umocnienie związku, miłość która wzrasta,dojrzenie do rodzicielstwa w 100%
Nie dostrzeganie uciekających lat (bo nic nie rośnie) wokół wszyscy popatrz
jacy jesteśmy starzy dziecko nas dogania!
A my mimo bólu mimo trudu nie poddajemy się !!!!!!!!!!!!!!!

[jenifer1]

Dużą wiedzę na temat badań i wyników, i to chyba na tyle

[andzia240]

A nam dała wielką dawkę rozpaczy, taką że chyba nikt oprócz będących w takiej
sytuacji tego nie zrozumie. Życie ekstra poukładane nagle sie zawaliło. Teraz
musimy uczyć się pokory, i wierzyć że się uda.

[emde74]

u nas to raczej bezpłodność M. kłótnie, nerwy, pogodzenie się, potem strach
przed IVF i w końcu rozpad związku. chyba był słaby. pzdr. M.

[mabra1]

Przekonania, że chcę mieć dziecko i jestem na nie przygotowana.Wcześniej nie
zdawałam sobie sprawy jak trudno jest zostać mamą, robiłąm wszystko, żeby nią
nie zostać, a teraz robię wszystko żeby nią zostać.
Wiary w mojego faceta.

[angieblue26]

Poczucie braku kontroli nad wlasnym cialem i emocjami.

[anna-joanna]

Po pierwsze: przekonanie, że muszę się w życiu skupić na czymś innym niż bycie
mamą, bo na byciu mamą skupić się nie mam możliwości.
Po dugie: przekonanie, że inne rzeczy, na których się w życiu skupiam, to nie
to.
Konkludując: niepłodność dała mi nieznośne poczucie braku jednego z fundamentów
w życiu.
I jeszcze chciałam napisać, że - w przeciwieństwie do dziewczyn, które pisały
powyżej - niepłodność nie dała mi żadnej perspektywy przyszłego dziecka
bardziej kochanego, bo wytęskionego i wyczekanego. Nie. Gdyby maleństwo poczęło
się i urodziło, wtedy kiedy się o nie zaczynaliśmy starać (ok. 3 lat temu), to
na pewno, podkreślam na pewno, kochałabym je tak samo jak takie, które urodzę
kiedykolwiek w przyszłości, o ile w ogóle...

[edyta0]

Zabrała pewność a zostawiła wiele wątpliwości, które z każdym dniem są większe.
I nic poza tym nie dała, bo w związku nic się nie zmieniło, nadal się kochamy,
więc nie ma co umacniać już umocnione.

[annba]

strach
codziennie budzę się ze strachem, że nigdy nie będę matką
ostatnio ten strach zamienia się w rozpacz
boję się każdego nowego dnia

[p.magdalenka]

ja dołączam sie jesli moge do słów invicty. nic dodac nic ująć!

[cesaria2]

Debet na koncie, rozpad malzenstwa.. Nadzieję na nowe jutro, zupelnie inne,
moze bez takiej jak dotychczas stabilizacji finansowej, ale z kims, kto mi odda
milosc bezwarunkową ( tak pisze, bo juz jestem po transferze i CZEKAM)..

[cetka]

niestety nie moge nic znalesc. zawsze sie z mezem bardzo kochalismy i bylismy
dla siebie najlepszymi przyjaciolmi. zawsze mialam w sobie duzo pokory.
cierpliwosci nie mialam nigdy i nieplodnosc tez mnie jej nie nauczyla.

nieplodnosc nie dala mi NIC dobrego.

[donata72]

kochamy sie moze troche jeszcze mocniej??!!!i codziennie zadaje sobie pytanie
dlaczego ja jestem takim bublem ale coz tak widocznie mialao byc

[navette]

Niechec do kobiet w ciazy, niechec do malych dzieci, uczucie zazdrosci na widok
"matek", zwatpienie w lekarzy, zwatpienie w medycyne, uczycie pustki i
niedowartosciowania, obsesyjne przesiadywanie na forach, lzy i cierpienie...

Na szczescie rowniez wiare w malzenstwo, cierpliwosc, pokore i oczywiscie
przewartosciowalam wiele rzeczy w moim zyciu , na wiele spraw patrze inaczej,
ciesza sie drobiazgami czego i wam zycze ))))

[truskaweczka7]

przewartościowanie dotychczas szczęśliwego życia, poczucie, że niewiele jest w
stanie przynieść mi w życiu jeszcze radość. Walkę z sobą i swoim organizmem,
uczucie tego, że nie jestem nic warta - jestem niepełnowartościowa, wstyd.
Przerażenie co mam znowu powiedzieć znajomym kiedy pytają: czy w końcu zacznę
się starać o dziecko bo lata płyną - jakbym ja tego nie wiedziała, ale
tłumaczenie wszystkim tego co mnie spotkało jest ponad moje siły. Co jeszcze?
długo można wyliczać, może dodam tylko smutek bezdenny kiedy widzę cokolwiek
związanego z ciążą i małymi dziećmi, a ulice chyba zpełniły się samymi
ciężarnymi. Oczyszczony całkowicie organizm z toksyn, które wypływają ze łzami.
Dno kasy, a przede mną jeszcze fortuna do płacenia i jak to już zostało
powiedziane kociokwik od zróżnicowanych diagnoz doków i sposobów leczenia a my
w tym wszystkim mamy być mądre i wiedzieć w sumie same co dla nas jest dobre.
Zapomniałam dodać jeszcze że poznałam kupę szarlatanów, którzy mówią, że są
lekarzami, ale powinno się ich zamknąć za szkodzenie pacjentkom. Nic
pozytywnego nie mogę napisać niestety, tylko to, że z wesołej i cieszącej się
życiem osoby stałam się smutną kobietą po przejściach zagonioną w kozi róg z
którego próbuję się wydostać , ale te zmarszczki i siwe włosy już nie znikną i
pomóc moze na to tylko kosmetyka.

[zielona.gumka]

Jestem w innej sytuacji i w zasadzie nie pasuję tematycznie do tego forum.
Mój synek ma autyzm (...)
Mogę się domyslac co Wy czujecie, i odwrotnie.
Teraz , gdybym zdecydowala sie na drugie dziecko, chyba byloby to dziecko
adoptowane. Ze strachu.
Pewnie jest to pytanie uznawane za niewlasciwie na takim forum(nie wiem, jestem
tu po raz pierwszy ale tak czuję) ale - jesli tak bardzo chce sie dziecka, nie
mysli sie o adopcji?

Ja tez od jakiegos czasu cięzko znoszę widok zdrowych rozmawiających i
normalnie się kontaktujących z mamami dzieci. Ale z zupelnie innnego powodu

Parę miesięcy temu rozpoczęlismy terapię. Zobaczymy...

[marta003]

Duuuużo łez, załamań, stresów, bólu, myśli nad sobą, poczucia
niesprawiedliwości, buntu. Ale też wiarę, oczekiwanie, dążenie wyznaczoną
drogą, lepsze zrozumienie z M.

[invicta1]

> Pewnie jest to pytanie uznawane za niewlasciwie na takim forum(nie wiem, jestem
>
> tu po raz pierwszy ale tak czuję) ale - jesli tak bardzo chce sie dziecka, nie
> mysli sie o adopcji?

ja chcę mieć dziecko człowieka, którego kocham najmocniej na swiecie, a nie byle
jakie dziecko
nie mam bezwzglednego pociagu do wychowania dziecka-nasze, albo zadne
chcę spełnienia miłości, jej ucielesnienia, a nie doświadczenia samego procesu
wychowania-gdyby tak było pracowałabym z dziećmi
niepłodność nie ma nic do rzeczy w podejściu do adopcji-albo ktoś dopuszcza taka
formę, albo nie
płodni też moga adoptować-co za logika proponować z uporem maniaka adopcję
niepłodnym?

[zielona.gumka]

P.S. A tak w ogole to jeszcze mam bulimię, ale co to ma za znaczenie w tej
sytuacji.

[polo552]

Radzę zainteresować się refleksoterapią stóp!!!
70% kobiet spokojnie zajdzie w ciążę.
Nic Cię to nie kosztuje a czas który musisz na to poświęcić to ok.45 min.
dziennie a jeżeli masz osobę która Ci pomoże to masz komfortowe warunki!
Przy prawidłowym,systematycznym masażu powinno "góra" wystarczyć ok.6 miesięcy!
Jeżeli w tym czasie się nie uda,to przeważnie trzeba się z tym pogodzić i
raczej nie ma sensu już nic kombinować - wszystkiego w życiu się nie ma!!!
Pozdrawiam i życzę powodzenia!!!
( zapewniam, że naprawdę warto!)

[justy11]

Niepłodność dała mi sam ból i rozpacz. Płacz na widok małych dzieci i zazdrość
na widok kobiet w ciąży. No i jeszcze dała mi więcej modlitwy teraz poprostu
więcej się modle.

[misia365]

Straciłam wiarę w to, że jeżeli czegoś będę bardzo chciała to, to się spełni.
No i już się nie modlę...

[ewa.analityk1]

Co mi dała niepłodność

Na początku to co wszystkim depresję, kłótnie, ....
Ale ja wiedziałam o niej wcześniej więc walczyłam...
Teraz wiem, że dała mi siłę, wielkie ciepło dla moich dzieci, nauczyłam się, że
czasami świat wymyka się spod kontroli.

Jedyne jednak co cenię to tą wielką cierpliwość do dzieci ...

[marotka]

Mnie też po trzech latach leczenia - ciągłej rozpaczy, górkach i dołkach
emocjonalnych, skrajnej zazdrości, poczuciu niesprawiedliwości i wreszcie po
podwójnym sukcesie (dwoje dzieci) - dała mi umiejętność niewiarygodnej
cierpliwości. Moi bliscy często mówią. Skąd to w sobie bierzesz... A ja
potrafię schylić się nad problemami moich dzieci, nawet tych najmniejszych i
pocieszyć. Nie mówię, ze skrobanie ziemniaków jest ważniejsze - bo nie jest.
Nawet jak "dzikują" to mnie to nie wkurza. Uśmiecham się, bo wiem że wyczekałam
się na nie tyle i wypłakałam... Jestem już sporo po 30 urodzinach, więc może
moja miłość jest dojrzalsza....
Rozumiem więcej i potrafię kochać bardziej... tak mi się wydaje.
Jeszcze niepłodność dała mi świadomość tego, że na nic nie ma gwarancji, bo
czegoś chcemy. Dlatego boję się zabrania tego co mam. Życie jest kruche. To
zagrożenie tkwi we mnie i nie mogę się tego lęku pozbyć, może dlatego że z
takim trudem "zdobyłam rodzinę".
Anna Jopek powiedział "Im większe słońce tym większy cień, im bardziej kochasz
życie, tym bardziej boisz się go stracić". Dlatego tak bardzo boję się o dzieci.
Martka

[naka1]

miłość, cierpliwość, zaufanie, prawdziwego przyjaciela, który skoczyłby za mna w
ogień... umiejętność rozróżniania rzeczy nieważnych od mało ważnych, bo ważnych
naprawdę jest w życiu tak niewiee

dużo wiedzy... duzo smutku... dużo bolu i zrezygnowania.
mam nadzieję, ze to nas wzmocni. to moja jedyna nadzieja na dziś