Mam już tego dość. Kto jeszcze?

[amanda_s]

Mam juże tego dość. Zauważyłam, że ostatnio nawet nie chce nam się przytulać.
Zastanawiam się nad rozstaniem z moim partnerem. TO wszystko jest jakieś
chore. Seks na komendę, IUI. To wszystko wpływa na nas tak, ze oddalamu się
od sibie. Czuję to i zastanawiam się, czy dalej walczyć, skoro jest to
samotna walak.

[eszforcik]

Piszesz, że jest to samotna walka. Czy to znaczy, że Twój partner nie chce dziecka?
Masz rację, że seks na komendę, to żadna przyjemność, ale czasami trzeba się poświęcić.
Jeśli zauważyłaś, że oddalacie się od siebie, to może powinniście na jakiś czas wyluzować i porozmawiać o tym, co jest dla Was ważne.

[amanda_s]

Z moim partnerem nie da sie porozmawiać. To taki typowy polski cham. Przyznam,
że zaczynam myśleć o znależieniu sobie jakiegoś faceta.

[jola733]

ja tez mam ostatnio problemy z moim M. od trzech dygodni ze mną nie
rozmawia a jak długo stracie się o dziecko?

[amanda_s]

2 lata

[jola733]

Amando a robiliście jakieś badania ? wiesz dlaczego nie możesz zajść w ciążę ?
powiem Ci że ja ostatnio tez mam taką złośc na mojego M. że też myślałam o tym
aby się rozstać ranimy się czasami bardzo ale słyszałam że mężczyżni to
jak dzieci trzeba do nich bardzo dużo cierpliwości...mi seks juz też nie
sprawia zbytniej przyjemności tak to jest kiedy myślisz o dziecku ...
wszystko podprządkowywujesz tej myśli... a w ogóle jeżdzi z Tobą do lek. ? nie
mówię o wczodzeniu z Tobą do gab.

DO JOLA733

[amanda_s]

jOLU, ROBIŁAM WSZYSTKIE BADANIA Z WYJ LAPAROSKOPII, bo nie widzę sensu, aby
kroili mi brzuch. Robiłam hsg, biopsje endometrialną, obserwacje usg cyklu,
badania hormonalne. Mój partner nie chodzi ze mną do Novum, a jak poszedł oddać
łaskawie nasienie do IUI to powiedział, ze ciekawe co by powiedziały jego byłe
narzeczone widząc go tutaj! Gdy jeżdżę sama to nawet nie pyta jak było i nie
zapytał czemu nie robimy IUI w tym miesiacu. Pewnie ucieszył się, że ocalało
jego 50% czyli 400PLN.

[betka5002]

Amando! Mam podobnego mężczyznę do Twojego...Ciężko żyje się z takim
człowiekiem!Najpierw ON nie chciał dziecka wcale, potem zaczęliśmy się starać,
trwało to ok. pół roku, u mnie wszystko ok, więc wysłalam mojego M na badania
nasienia i ....okazało się, że to mój M nie może mieć dzieci, teraz, kiedy
stoimy przed trudną decyzją, in vitro, mój M też nie chce o tym rozmawiać...U
nas wiąże się to z ogromnym, wielomiesięcznym wysiłkiem odłożenia 8 tysięcy
potrzebnych do in vitro...!Ja jestem gotowa na to poświęcenie, nie tyle
finansowe, co także i swojego ciała(biopsja jajników, zastrzyki w brzuch,
wszystko przygotowujące kobietę do zabiegu) i to wszystko dla mojego M, a on
nie chce o tym rozmawiać, jakby dalej dzidziusia nie chciał...I co mam zrobić,
szukać innego M czy prosić o wszystko tego obecnego?!Czasem już nie mam sił...

do betka

[amanda_s]

Myślę, po tym co napisałaś, że powinnaś go zmusić do in vitro. Jak się uda nie
będie żałował.

[agnieszka.krak]

ja tez czuje sie dosc samotna w walce, moj M to nie jest cham, ale po prostu na
TEN temat nie da sie z nim rozmawiac, uwaza ze jak sie nie bedzie gadac to
problem zniknie, taki temat tabu. Jak sobie pobecze po kolejnej nieudanej IUi
czy kolejnym do dupy cyklu to patrzy na mnie dziwnie bo " przeciez jego to tez
dotkneło, a nie płacze, prosze bardzo". Ale kocham go nadal choc czasem wku..a
mnie do granic, jak to chyba w kazdym małzenstwie

[jola733]

właśnie tak jest jak napisała Aga. ja Go kocham On mnie. ( czuje to chociaż
nie rozmawiamy ze sobą prawie od 3 tyg. )wczoraj nawet nieżle się
pokłóciliśmy. jest jeszcze gorzej ale mam nadzieje że to przetrwamy ....

[amanda_s]

mi już nie zależy żeby przetrwać

[jola733]

daj spokój. powiedział Ci coś przykrego ?

[eszforcik]

Dziewczyny, ja tez mam dziś doła. Opowiem Wam, jak do tego doszło.
Staramy się z mężem o dzidzię od 2 lat. U mnie wszystko OK, u M. wyniki nasienia średnie. Lekarz stwierdził, że gdyby miało być dziecko, to by wystarczyły, ale niestety nie ma. Ostatnio zmieniłam gina i dostałam skierowanie na HSG. Myslałam, że mnie to ominie, ale nie Powiedziałam "skoro tak musi być, to niech to będzie w najbliższym cyklu". Zrobiłam badanie czystości i wyszedł 1 stopień, czyli dobrze. Pozostało mi czekać na @ i umówić termin badania. @ powinna przyjść w piątek (zawsze była regularnie), ale nie przyszła. W sobotę i niedzielę też nie, więc dziś rano postanowiłam zrobić test. Wyszedł negatywny. Poryczałam się i tyle. Na szczęście mam wspaniałego męża, który mnie bardzo wspiera i pociesza. Nie przyszło mi nawet do głowy, żeby zmienić partnera. Kocham go i wolę nie mieć dzieci z nim, niż mieć je z innym.
Pójdę na to HSG i zobaczymy co wyjdzie, ale wiem jedno, że jeśli wyjdzie, że jajowody mam niedrożne, to w końcu będę wiedziała na czym stoję.
Pozdrawiam i życzę Wam dużo siły i wytrwałości w dążeniu do celu, jakim jest Dziecko Wierzmy, że będzie dobrze

[agulki]

Ja też, staramy się już 4 rok, jestem po in vitro i milionach innych cudów. Bez
efektów. Jutro idziemy do osrodka adopcyjnego, a on sie na mnie wkurzyl (z
innego powodu)i nie rozmawiamy. Co do seksu, to przyznam, tak samo, kiedyś
szalałam, a teraz wykrecam się jako mogę. Tez myslę o rozstaniu. Co to za
związek, kiedy on mnie nie pociąga, nie mamy dzieci. Przykre to wszystko. Nie
wim, czy jeszcze kocham.
P.S> miałam też poronienie, w tamtym roku w marcu (

[jola733]

cholera co za życie !

[amanda_s]

mi już nawet nie chce się z nim przytulac

[asiat99]

Też mam dosyć.Nie mam ochoty na nic.Na seks,na przytulanie,nawet na głupie
buzi.To staranie o dziecko zabija naszą miłośc.Właśnie dzisiaj 10 dzień po
transferze przyszła @.To nasze 3 podejście.Oboje płaczemy po kątach.Wiem że maż
się stara.Chodzi ze mną do gina,wszedzie łazimy razem.Wspiera mnie.Ale ja
jestem zmeczona.Odpycham go.Mówię żeby znalazł sobie taka która urodzi mu
dziecko i wiele innych okropnych rzeczy a on to wszystko znosi.To nasza 4 próba-
raz padły wszystkie mrozaki-w przeciągu pół roku.Jestem zmęczona a nie chcę
odpuścić bo szkoda mi czasu.Help!Chce mi się wyć z żalu i bezradności.

[agnieszka.krak]

powiem tak, obecnie to moje drugie małzenstwo, wiem jak smakuje rozwod,
rozstanie, samotnosc i naprawde zastanowcie sie czy aby tego chcecie, to musi
byc decyzja bardzo, bardzo przemyslana , czasem wystarczy odpoczac od siebie,
zatesknic, a moze wyjechac razem na jakies wakacje, zeby oderwac sie od tego
całego gowna. Nie chce moralizowac ale naprawde przemyslcie to jeszcze raz.
Niesty wspolna walka nie zawsze łączy a czesto dzieli.

agnieszka.krak

[amanda_s]

Ka też am jedno małżeństwo na codzień. Myślę, że w związku z moim obecnym
partnerem nie ma "wspólnej walki", a jest raczej smotność i samodzielne
zmaganie sie z problemem. w tym miesiącu mieliśmy mieć IUI, zrezygnowałam, on
nawet nie zapytał dlaczego nie podchodzimy do IUI. Przyznam, że aczynam myśleć
o zmianie partnera.

[kerttu]

Ja też mam czasami problemy (też czasami mój mąż zachowuje sie jak cham-
egoista), mąz mi mówi, że to różnica temperamentów..
nie chce ze mna często rozmawiac ani o dziecku ani o tej jego różnicy
temperamentów..

Mogę się z nim rozstać, to wiem i mój mąż też.. Owszem przewróciłabym swoje
życie do góry nogami, ale mogę...

Załważyłam jednak, że dużo naszych kłótni zaczyna się od wzajemnego siebie
krytykowania: ja mam a raz nie mam pracy (a mój mąż ma prace bardzo dobrą i
stałą) i mnie krytykuje (albo mi się tak wydaje), że nie mam takiej super
pozycji jak on. W zamian za to ja krytykuję jego spermę (albo mu się tak
wydaje) i obwiniam go o to, że nie mamy dziecka...
I kłótnia gotowa, oboje zachowujemy się wtedy jakbyśmy się nienawidzili,
agresja i krytyka, zero miłości.

Ostatnio unikam tematu moja praca i jego sperma. Czy problemem naszym jest
dziecko? Chyba nie. Oboje mamy z sobą problemy, ale bezsensu jest się na sobie
wyrzywać o rzeczy, które w małym stopniu od nas zależą. Chyba jednak
przetrwamy. Ostatnio teściowa mi dała radę, że faceta trzeba sobie wychować, no
więc się wzięłam po 4 latach małżeństwa za wychowanie..zobaczymy z jakim
efektem ?

[amanda_s]

Kerttu....nigdy nie krytykuj jego "męskości", zapamietaj to jeśli zależy ci,
żeby zachować to małżeństwo. Pamietaj o tym. Jeśli będziesz krytykowała jego
męość to na 95% mogę ci powiedzieć, że on cię zostawi.

[kerttu]

to ja wiem, dlatego sama się przyznaję, że rzuciłam kilka uwag

w każdym związku obie strony są winne...

Pozdrawiam

[agusiak24]

dołączam do was dziewczyny.moj moz tez niby niechce teraz dziecka a ja sie boje
jak juz 13 miesiecy sie nie udalo to juz nie bedziemy miec.niby u mnie wszystko
ok tylko nasienie meza cos kiepskie.sex tez juz mi nie sprawia przyjemnosci bo
po co si4e jmeczyc jak i tak nie wychodzi.niewiemm co juz robic.czasem lapie
takiego dola ze rycze caly dzien.tak mi sie marzy maly szkrab ze nawet czasem
czlowiek ma mysli..........( wiecie jakie).

[zanetad30]

U nas sytuacja podobna,moj maz wogule nie chce na ten temat rozmawiac,najlepiej
to zeby to sie jakos samo stalo,a wogule to po co sie stresowac jak jestesmy
mlodzi ja mam 27 a on 28 i mamy mnostwo czasu.Wogule nie rozumie tego ze kazdy
okres mnie wykancza a widok malego dziecka powoduje to ze serce peka mi z bolu,
prawie wszyscy dookola nas maja dzieci,juz mi sie nie chce odwiedzac znajomych
ktorzy maja dzieci lub rodziny bo ciagle slysze no kiedy u was przeciez juz
jestascie 2 lata po slubie,co mam mowic ze o niczym innym nie marze i ze jak
narazie sie nie udaje.Modle sie o to zeby jak najszybciej sie udalo bo niedlugo
wykoncze sie nerwowo

[magasi9]

Maz was nie pociesza, nie wspiera, "nie placze" z wami jak przyjdzie @, nie
chodzi do lekarza, nie pyta co slychac...

ja tez to przerabiam z moim mezem i skonczylam z tym
ten temat miedzy nami jest wogole nie poruszany, albo zadko i tylko w
kluczowych momentach

im wiecej mowilam i marudzialam, tym bylo gorzej
fakty lekarskie, opinie moge mu powiedziec raz i mu to wystarcza, jak zaczynam
walkowac, wymyslac, obmyslac jest gorzej

o forum nieplodnosci i moim w nim zaangazowaniu nie wie nic, i nie mam zamiaru
mu o tym mowic

zyjemy razem, nie mamy problemow z seksem, czasami sie poklocimy wlasnie jak
zaczynam walkowac ten temat

moj maz wie o tym ze mam teraz przerwe w leczeniu, wie ze w sierpniu zaczynamy,
wie ze beda zastrzyki ktore on bedzie mi dawal, wie mniej wiecej co to iui, i
ze trzeba poczekac 2 tygodnie na efekt i ze mamy 7 % szans, nie ma pojecia co
to jest in vitro, ale wie ze 30 % szans (byl rozczarowany jak sie dowiedzial,
bo myslal ze 100%)

uzgodnilismy plan dzialania, jak sie nie uda w 2006, to zmieniamy klinike w
2007, i jak sie tam nie uda to adoptujemy

i nic mu wiecej do szczescia potrzebne nie jest, a moj zwiazek od tego czasu
funkcjonuje bardzo dobrze, albo normalniej

mysle nawet ze lepiej ze utrzymujemy w tym jakas rownowage, ja to bardziej
przezywam, ale to ze moj maz tego nie uzewnetrznia nie znaczy ze nie przezywa,
jemu po prostu to i tak nie pomoze

jak czytalam o biegajacych mezach w kazde miejsce, o pilnujacych kiedy dni
plodne, o wspierajacych itp to tez myslalam ze moj to przypadek beznadziejny,
ale kazdy przeciez reaguje inaczej

teraz tylko trzeba sobie uswiadomic czy chce sie byc z ta osoba czy nie? czego
sie oczekuje, a z czego mozna zrezygnowac? Czy mozna cos zmienic, czy lepiej
sie rozstac

amanda_s

[kerttu]

wiesz co, albo trochę przesadzasz i widzisz może to wszystko czarniej niż jest
albo..kopnij go w d. i skąńcz ten związek
nikt ci tu nie powie co trzeba zrobić
ty jedna wiesz czy chcesz go zostawić czy nie, czy go kochasz czy nie...
porozmawiaj z nim, bez kłótni (chyba potraficie) czego chcecie i czy chcecie
być razem
ja swojemu czasami e-maile wysyłam, bo czasami nie potrafimy rozmawiać
taki to osiołek jest uparty ale wiem ze mnie bardzo kocha, i nawet jak coś
palnie bezsensu, to wiem, że po części to jest zwiazane z tą sytuacją, z jego
stresującą pracą, i z tym co ja mówię (ja aniołem też nie jestem)
o dziecku też dużo nie rozmawiamy i też chodzę często sama do lekarza, bo mój
mąż często wyjeżdza (tylko, że ja go u lekarza nie potrzebuję, jak lekarz go
potrzebuje to idzie bez gadania i uwag)
ja już miałam też ciężki okres i nawet teściowa nas chciała wysłać na terapię,
ale mój mąż nie chciął nawet o tym słyszeć, więc ustaliłam pewne zasady w
naszym zwiazku, nie daje się wykorzystywać i jestem silniejsza, i chyba on nie
chcial mieć w domu „ofiary co ciągle płacze z niepowodzeń” i im ja jestem
silniejsza i wiem czego chcę, mój mąż jest lepszy i wszystko wraca do normy
mam nadzieje

[nika1002]

ja mam dość mimo, że mój M spisuje się TERAZ na medal. Wcześniej było różnie
myślał, że wezmę 2 tabletki i z ciążą nie będzie problemów. On ma dobre wyniki,
ja nie. Czasem mi trudno, bo wszystko ułożone pod dzień cyklu. Na początku mnie
zranił bardzo, bo po kolejnym mało owocnym miesiącu rzucił mi test w twarz i
powiedział, że to moja wina, że nie ma dziecka. To było ponad 2 lata temu. Jemu
przeszło i lata ze mną po lekarzach, ale ja to pamiętam, a chciałabym zpomnieć.
Podejmujemy różne starania, ale czasem kocham się z nim bo tak trzeba, bo to
ten dzień cyklu.

do Nika

[ola.x1]

Nika, nei mogę uwierzyć, ze ktoś jest z większym chamem niż ja! A ty jesteś!

[amanda_s]

NIka przepraszam, wczpraj byłam zmęczona i napisałąm kompletną głupotę. Miało być, że nie mogę uwierzyć, że ktoś jest większym chamem niż mój M, a okazueje się, że twój jednak jest.

)

[nika1002]

wiesz, ja to wybaczyłam, ale nie mogę zapomnieć. Teraz mnie bardzo mocno
wspiera.
To było na początku jeszcze nie wiedzieliśmy jak ragować. To było trudne, bo w
naszym idealnym światku pojawił się problem i to spory. Ja też mu dałam popalić.
Czasem myślę, że może ja już mam "przestawiane" w głowie i to mi utrudnia
zajście w ciążę. Są gorsze i lepsze dni teraz ja mam gorsze.
Ale nadejdą lepsze