czy tylko ja mam takie odczucia?

[maja305]

Bardzo chciałam mieć dziecko-walczyłam o nie kilka lat-miałam laparo-
endometrioze -w końcu zaszłam w ciąże.Całą przechodziłam w stachu,że ją
strace-byłam z każdą pierdołą u lekarza.Leżałam w szptalu bo już mi chyba na
łeb padało. Aż w końcu urodziłam-śliczną, zdrową córeczke... I co?! Wszystko
minęło i dopiero zaczeły sie kłopoty, stres, potworne zmęczenie... Urodziłam
prawie 3 m-ce temu a do dziś nie przespałam ani jednej nocy, jestem
wykończona fizycznie i psychicznie.Taka jestem stara -po 30-stce -a troche
inaczej sobie to wszystko wyobrażałam.Chyba taki stary czlowiek,
przyzwyczajony do swobody powinien 100x się zastanowić zanim zdecyduje się na
dziecko.Pamiętam jak dostawałam na głowe z braku dziecka a teraz myślę sobie
jak kiedyś było super! Można było chociazby pojechać na wakacje...Może jak
ktos ma wielka rodzine i wsparcie to jest inaczej-ja jednak takiego wsparcia
nie mam nawet w mężu.Kocham bardzo moją córeczkę ale nie wiem, czy gdybym
cofnęła czas-po tym co wiem dzisiaj -czy nadal tak bardzo i po trupach
dążyłabym do celu?!

[dagps]

maja...to prawda ze tzreba sie sto razy zastanowic, ja ostatnio myslalam o tym jaka mamy wygode bez dziecka, ale... to jest wlasnie zycie i takiego zycia chce. niewiele jest dzieci, ktore po 1 m-cu zasypiaja grzecznie na cala noc. tak nie ma. zaluje ze ci nikt wczesniej nie powiedzial, ze wlasnie skonczy sie etap swobodnego zycia. chcialabym cie jakos wesprzec, choc jak czytam co napisalas, to trudno mi, bo chcialabym byc tak zmeczona jak ty teraz, serio, placze za tym po nocach i ty najprawdopodobniej sama plakalas. twoje zmeczenie jak najbardzej rozumiem, rozdraznienie, fustracje tez. to jak teraz wasze zycie sie ulozy i kto komu bedzie wsparciem zalezy od ciebie i twojej rodziny. nastal czas wielkich zmian, a szybko wielkich reform sie zrobic nie da.zycze ci zeby jak najszybciej (ale wiedz ze to nie bedzie lada moment) bylo wam latwiej, przyjemnie, i zebys zobaczyla jak to male dziecko ktore tyle wymaga teraz od ciebie pieknie staje sie skarbnica niespodzianek, ktore beda napelnialy kazdy twoj dzien nowosciami nie z tego swiata teraz jest trudno, bo jest bezsilne bez ciebie, ale zaraz pojdzie przed siebie - jeszcze zatesknisz. ciesz sie tym, ze jest takie slodkie w twoich ramionach.

[ka_katka]

Maja, tylko sobie nie wmawiaj, że jesteś złą mamą!!! Masz prawo być wykończona i
zdesperowana. Nie daj się !!! urwij się chociaż na dwie trzy godziny. Niec M też
się uczy bycia tatą - najgorzej jak go przyzwyczaisz, że ty Ty jesteś za
wszystko odpowiedzialna. Dziecko jest Wasze nie odsuwaj go bo potem będzie coraz
gorzej. Może jakaś koleżanka się zgodzi zostać z maluszkiem na dwie godzinki?
Wykorzystuj wszystkch naokoło a siebie osczędzaj, bądź egoistką, dbaj o siebie i
nie miej skrupułów wobec innych. Małej ci gratuluję z całych sił. Ja też się
bardzo staram ale nie wykluczam przewrócenia świata do góry nogmi i depresji.
Zresztą teraz będzie tylko lepiej najgorsze 3 miesiące za Tobą zobaczysz będzie
lżej.

[maliniaq]

Witaj Maju! Powiem Ci tak: Urodziąłm mojego Najukochańszego Synka - Adasia 18
czerwca 2004r. po 6 latach walki o dziecko w wyniku iui. Dziś Adaś ma 2 latka i
dopiero od kilku miesięcy przesypia noce. Nie spałam ponad 1,5 roku żadnej
nocy. Mój mąż "wysiadł" po 3 miesiącach i przeniósł sie ze spaniem do drugiego
pokoju (faceci "tego" nie czują, trudno). Jak Adanio skończył 3,5 miesiąca
zachorował na ostre zapalenie nerek. Byliśmy 2 tygodnie w szpitalu,gdzie też
nie spałam zadnej nocy. Wróciłam do domu z Adasiem i do problemu nieprzespanych
nocy doszło i to, ze mój Synek kategorycznie odmówił spania w łóżeczku (trauma
poszpitalna). Przeniosłam go wiec do siebie na wersalkę i tak... czuwam już 1,5
roku (czuwam, po budzi mnie najmniejszy szelest, przekręcenie Małego na bok,
wszystko). Kiedy Adaś przestał jeść w nocy, było już dużo lżej. Teraz już nie
je i nie pije (dziwne, bo wszystkioe znane mi dzieci w jego wieku piją w nocy).
Śpi nadal ze mną i po kilka razy w nocy budzi sie siada na łóżku i wpatruje we
mnie, czy jestem koło niego. Do tej pory wymaga przytulenia w nocy,
pogłaskania. I uwierz mi, nigdy, przenigdy nie żałowałąm, że Go mam, że nie
śpię, że wstaję po kilkanaście razy w nocy. I dziś, gdybym miała cofnąć czas,
też Z UPOREM MANIAKA WALCZYŁABYM O TĘ CIĄŻĘ. Do tej pory zdarza mi się patrzeć
na mojego Synka i płąkać ze szczęścia, że JEST, że jest taki kochany, że jestem
dla niego najważniejszą osobą na świecie (i On dla mnie też). Mąż dopiero teraz
po dwóch latach niepewnie skrada sie do pokoju gdzie śpimy z synkiem i sam mói,
że zazdrości i bardzo żałuje, że ominęły go te wszystkie chwile, w któych mógł
być z nami w pełnym tego słowa znaczeniu. Odbudowuje swój ojcowski autorytet a
ja mu w tym pomagam, bo... wiem, ze to TYLKO facet. Nie mam do niego pretensji,
raczej wdzięczna mu jestem za ten malutki Skarb, któy stał się dla mnie
wszystkim.Teraz staramy sie o drugie dziecko i też nie jest łątwo. Wiem, że
jeśli się uda, znó będą nieprzespane noce, karmienie, przewijanie, zero
własnego życia ale... nie zniechęca mnie to. Uwielbiam ten sposób realizacji
siebie.
Maju, tylko nie myśl, ze Cię krytykuję. Absolutnie nie! Rozumiem, że jesteś
zmęczona, rozgoryczona, ale wierz mi, że pierwsze 3 miesiace są najgorsze,
potem jest już z górki, i wierzę, że którejś nocy też zapłączesz z radości nad
własnym szczęściem. Jeszcze troszkę, wszystko się ułoży, a córunia będzie całym
Twoim światem. Wierz mi, ze nie wszystkie młode mamy od pierwszej chwili
kochają uroki macierzyństwa. Uszy do góy)

[weronusia]

maja masz prawo być zmeczona i zrezygnowana zwłaszcza zaraz 3 miesiace po
porodzie i rzeczywiscie łatwo przyzwyczaic sie do wygody a trudno potem to
zmienic.
Ale dziecko to wyrzeczenia i ciagłe zmartwienia.
nie moglaś zajsć w ciazę - martwiłaś się, byłaś w ciaży - martwiłas się o jej
przebieg, poród- pewnie też sie martwiłaś a po porodzie to juz musisz
wiedzieć ,ze bedzizesz sie martwić o dziecko do konca życia.

ale jak zacznie reagować na Ciebie, uśmiechać sie i wołać mam to zapomnisz o
tych pierwszych miesiacach- ja bardzo chciałabym mieć taki slodki a nawet
niesforny skarb.takze zbierz się w sobie i przypomnij sobie jak to było zanim
zaszlaś w upragnioną ciazę- czy rzeczywiscie było tak rozowo bo obciazenie
psychiczne towarzyszące kazdej @, bezsilność i czekanie na cud jest równie
wyczerpujące.

[maja305]

A myślałam,że spotkam się z ostrą krytyką a tu same sympatyczne odpowiedzi
Dzięki, jesteście kochane i życzę Wam,zeby szybko się spełniło Wasze marzenie i
żeby było dokładnie tak jak sobie wymarzyłyście.Pewnie rzeczywiście najgorsze
sa pierwsze 3 m-ce, kiedy dziecko kompletnie nie jest samodzielne a
najgorsze,że nie powie co mu jest jak płacze.Już bym chciała,żeby szybko minął
ten pierwszy etap bo dla mnie jest straszny.Poród też był okropny-mimo,że
prawidłowy i w najlepszych warunkach.Naprawdę podziwiam kobiety, które mają po
kilkoro dzieci-no chyba,że chodzi tu o wsparcie i pomoc,które otrzymują od
rodziny.Pozdrawiam

[ciapek7]

Zobaczysz , z każdym miesiącem będzie lżej , jak Córcia zacznie wysyłać Ci
uśmiechy , a potem rechotać na całe gardło , to rozpłyniesz się ... zobaczysz.
Dopóki mama daje i nic nie dostaje w zamian , może ją dopaść dołek , a nawet
dół.
Przeżyłam to i wierz mi , warto walczyć i nie pożałujesz.

maja305

[mimi282]

maja...a dlugo leczylaś się? ja też mam endo i niestety ,,,,,,nie moge z nią
sobie poradzić jakoś...

[lomre]

Maju, ja też ci się nie dziwię. Nieraz zastanawiałm sięczy nie będę żałować
naszych starań mając do wyboru spokojne życie we dwoje. Ale ostatecznie myślę
że nie. Byłam ostatnio na 25-leciu znajomych, gdzi synowie służyli do mszy,
córka śpiewała, wiem że planowali dla rodziców jakieś niespodzianki.
i ...wzruszyłam się bardzo. To jest to!

[maretina]

mialam dola po porodzie, nie umialam sie cieszyc. nie tylko kobiety po
przejsciach maja takie mysli jak Ty. kiedys z mamami zalozylysmy watek " po co
mi to bylo" czy jakos tak.... KAZDA miala chwile zwatpienia. niewyspanie,
stres... to odczlowiecza, nie pozwala sie cieszyc szczesciem. juz niedlugo
bedzie lepiej, zobaczysz. po 3 miesiacach dziecko zaczyna dawac. z kazdym
tygodniem coraz wiecej. teraz nie pojmuje jak moglam miec mysli podobne do
Ciebie, wzrusza mnie synek, jest boski, lazi za mna krok w krok ( naczterech),
trzyma sie spodnicy i chwiejnie staje na nozki. rano wlazi na mnie i budzi mnie
piszczac w ucho: mama mama. to jest po prostu niesamowite!zobaczysz.
cierpliwosci. angazuj meza, babcie w dziecko. musisz odpoczac, zeby byc dobra i
cierpliwa matka.

[maliniaq]

Święte słowa.