Mojej walki z wiatrakami koniec?!

[iga1001]

Często do Was zaglądam podczytuję co piszecie, sama jednak piszę
sporadycznie, bo ani nie mam się szczególnie pochwalić, żadnych postępów,
doświdczenia, tylko nieustająca walka ze sobą, wynikami męża, moim HPV i
mogłabym tak długo jeszcze ale nie chcę siebie a tym bardziej Was zadręczać.
Jak czytam o Waszej determnacji, sile walki, wsparciu od najbliższych to
szczerze podziwiam. Ja czasami mam wrażenie, że pragnę od życia zbyt wiele, a
wręcz, że pragnę czegoś nieosiągalnego.
Nie mam siły już nawet płakać, a żeby jeszcze tego było mało na ostatnim
monitoringu lekarz wykrył u mnie bardzo dziwny "obszar" w ściance macicy i
stwierdził, że najprawdopodobniej czeka mnie biopsja, bo nie jest w stanie
żadną inną metodą określić podłoża tego "obszaru".
Zastanawiam się co jeszcze, czym jeszcze zaskoczy mnie życie?
Chyba skończę te nierówną walkę z wiatrakami, albo dajcie mi dobrego
kopniaka, żebym mogła się pozbierać i mimo wszystko trwać.
Dziękuję, że jesteście.
Iga

[olowa1]

dzisiaj mam ogromnego doła więc nie będę dla Cibie dobrym wsparciem , ale
dobrze że piszesz to przynajmniej wiem że innym też przytrafiają się chwile
rezygnacji i zwątpienia tak jak mi niestety.
Ja tam zaraz wypiję drinka i idę spać , mój plan to wyspać się i spróbować
jutro od nowa , pewnie kiedyś się uda
Tobie tez zobaczysz
pozdrawiam

[mika805]

nie jesteś sama!ja walczę 5 lat i nic.4 inseminacje 2 inv i nic!ciągle
leki,badania,lekarze i tak w kółko.wiem że masz dość ja też nie raz już nie
dawałam rady,ale musisz być silna i dążyć do celu!!!!!!!!!!!!!!ja w tym momencie
odpoczywam przed 3 teansferem- nie byłam gotowa od razu iść za ciosem.popłacz,
ponarzekaj,zrobi się lepiej, głowa do góry i do dzieła!zobacz ile dziewczyn
zachodzi!jest nadzieja!pozdrawiam i trzymam kciuki!

[miss30]

Ja w zasadzie zaczynam walkę, ale już mam jej dosyć. Wczoraj jak wróciłam z
monitoringu owu, tak się załamałam, że z mężem wypiliśmy całą butelkę wina. Ja
mam już 1 dziecko, więc jeżeli hsg i laparo nie pomogą, to rezygnuję nie
zdecyduję się na INV, po prostu nie stać mnie na to. Pewnie gdybym nie miała
mojej kochanej córeczki walczyłabym o nią. Przyłączam się do mojej
poprzedniczki: "popłacz, ponarzekaj,zrobi się lepiej, głowa do góry i do
dzieła!".

[tymonka30]

Tych sił nie ma się ciągle, są pewne granice, czasem przychodzi moment u
każdego, że trzeba się wypłakać. Takie oczyszczenie pozwala dalej walczyć.
Zobaczysz, przejdzie. Oby jak najszybciej. Przytulam. Buziak na otarcie łez )*

[iga1001]

Wiedziałam, że na Was zawsze można liczyć.
To co napisałyście to wszystko prawda, raz się cieszę, raz płaczę, ale teraz to
nawet płakać mi się nie chce. Ogarnęła mnie taka obojętność, już nie niepokój
tylko potworna obojętność, co zauważył mój mąż i delikatnie dopytuje co się
dzieje bo dawno tak się nie zachowywałam. W środę mam umówioną wizytę, żeby
potwierdzić na USG raz jeszcze czy napewno ta biopsja będzie potrzebna i tego
boję się teraz najbardziej. Myślę, czy jej nie odwołać i zostawić wszystko
losowi, niech będzie co ma być.
Dzięki jeszcze raz za wsparcie, bo sporo go potrzebuję.

[tymonka30]

Iga ale jeśli to potrzebne to może musisz się poddać co?

[iga1001]

Boję się okropnie. Lekarz zasugerował, że ten "obszar" może mieć podłoże
nowotworowe więc pewnie bez biposji się nie obędzie. Jest minimalna szansa ,
jak mi powiedział, że być może po @ organizm to wchłonie, ale nawet ona sam nie
był co do tego specjalnie przekonany.Dlaczego to wszystko jest takie - na
złość. Moje HPV coraz bardziej mi dokucza fizycznie i psychicznie, myślałam o
tej nowej szczepionce, ale dr odradził, bo stwierdził, że w moim przypadku to
na niewiele się przyda. Jak nie zdezertuję ze środowej wizyty to chyba jeszcze
raz go o nią zapytam i mam nadzieję, że może coś razem wymyślimy.

[iga1001]

Tymonka,
podratuj dobrym słowem

[maggga1]

moze ja cie chociaz troche podratuje, jak ci napisze ze nie tylko ty masz w
zyciu tak ciezko, ze moze za sciana mieszka ktos kto ma jeszcze gorzej. nie
wiem, nie mi oceniac.i to nie sa czcze slowa. ja staram sie o dziecko od 2 lat.
malzenstwem jestesmy od 3 ale pierwszy rok leczylam klykciny - tez mam hpv i to
16- typ zlosliwy. wiec psychicznie od lat to mi dokucza. wiesz o czym mowie.
poza tym stracilam juz dwoje dzieci w 3 i 4 miesiacu ciazy i teraz od sierpnia
2006 staramy sie bezskutecznie. a jakby jeszcze tego bylo malo wrocila mi
bulimia, na ktora chorowalam jako nastolatka i od kilku miesiacy sie objadam i
tyje (mam wersje bez wymiotów). wiec ogolnie nie jest wesolo.
i tak jak ty juz nie mam sily, i pytan Boga dlaczego ja i dlaczego nie moze
nadejsc lepszy okres w zyciu.
spokornialam przez ten czas i chyba coraz mniej mnie wszystko boli.
moja mlodsza siostra kiedys powiedziala przekorne ale w gruncie rzeczy bardzo
madre slowa, ze nic nie poprawia nastroju jak widzisz ze ktos ma gorzej niz ty-
cos w tym jest, mam nadzieje ze chociaz troche ci poprawialam zartuje. ale
nie jestes sama, nie mysl ze wszyscy dookola sa szczesliwi.

[iga1001]

Maggga1, dziękuję że się odezwałaś. Nie jest mi lekko to fakt i staram się
myśleć pozytywnie, ale tak jak piszesz czasami jest tak źle, że wydaje się już
gorzej być nie może. Nie życzę tych chwil ani sobie, ani tym bardziej Tobie.
Obie wiemy, że łatwo nie jest. Zmartwiłaś mnie rzeczywiście tą swoją bulimią,
czy jest aż tak źle?
Co do moich starć z HPV, walka z kłykcinami trwała ponad pół roku, przez te
podłe kłykciny straciłam dzidzię w 6-tym tygodniu to był największy cios. Długo
nie mogłam sie pozbierać. Teraz (odpukać) kłykciny nie męczą tylko ta biopsja
spędza mi sen z oczu. Po tej stracie, staramy się bezskutecznie w zasadzie od
lipca (małżeństwem jestśmy od ponad 6 lat, a i 30 stuknęła mi już jakiś czas
temu). Boli mnie to wszystko nadal, ale nie chcę sobie poprawiać humoru faktem,
że komuś jest gorzej. Jest mi tym bardziej przykro, że jest nas tak wiele. Z
drugiej jednak strony, cieszę się je jesteście, że sie wspieramy. Na tym forum
jest (wbrew pozorom)- rodzinnie czy jak ktoś woli po przyjacielsku. Nikt w swym
smutku czy chwili zwątpienia nie jest sam. Również TY. Życzę Ci z całego serca
wszystkiego "zdrowego".

[tymonka30]

Iga a może ten dziwny obszar to skutek tego HPV co? Ty nie dezerteruj błagam
przed tą wizytą w środę, koniecznie idź, musisz wiedzieć co tam się dzieje. Już
się martwię o Ciebie jak widzę, że masz takie myśli. Musisz iść zrozumiano?

[tymonka30]

A czemu w Twoim przypadku szczepionka na niewiele się zda?

[iga1001]

Zacytuję lekarza;
Szczepionka przynosi najlepszy efekt kiedy podana jest dziewczętom lub
kobietom, które nie współżyły lub które HPV nie mają.
Na co ja zapytałam: a jak nie wiedzą, że mają, tak jak np. ja do momentu aż nie
wykwitły mi "piękne" kłykciny, nie miałam bladego pojęcia, co to jest HPV.
Więc nawet te, które może mają ale wynik cytologii jest prawidłowy i trzon oraz
ścianki macicy czyste mogą się szczepić z nadzieją na zabezpieczenie przed tym
świństwem. Ja cytologia III w porywach do II, ciągle coś się dzieje itd.
Nie mogę powiedzieć, że odradzał, tylko zasugerował żeby się nad tym
zastanowić, bo zdania są podzielone. Jedni sugerują że mogą sie szczepić
wszyscy, inni że tylko te zdrowe.
P.S. Ale potwornie boję się tej środy

[mika805]

nic się nie bój.jestesmy silne i zrobimy wszystko żeby miec dzidzie.cuda się
zdarzają,więc musimy wierzyć.np.mona255 miała nie mieć owul a jest w
ciąży!trzymaj się i nie bój!

[iga1001]

Dzięki Mika,
napiszę raz jeszcze, lubię tutaj do Was zaglądać bo zawsze dacie człowiekowi
wsparcie.
Ja też postaram się o więcej optymizmu

[tymonka30]

Pozdrowionka na początek tygodnia

[iga1001]

O jak miło
Wszystkiego dobrego, a dla mnie oby do środy.

[mika805]

zdrówka dużo bo wirusy krążą!i powodzenia w środę!głowa do góry!

[tymonka30]

O której ta wizyta?

[iga1001]

Niestety dopiero o 17 a już teraz nie czuję się zbyt ciekawie.
Pobolewa mnie dziwnie dół brzucha. Mam nadzieję, że to tylko stres.
Dzięki dziewczynki za wsparcie

[tymonka30]

Nie mogłaś na rano ???? Chyba tu w środę się wykończymy

[iga1001]

Ja już dzisiaj chciałabym mieć to za sobą.
Wcześniej nie mogłam. Lekarz przyjmuje od 16, a zanim dojadę z pracy mogę
najwcześniej o 17.

[mika805]

trzymaj się dzielnie!dasz radę i wszystko będzie ok zobaczysz!

[iga1001]

gdybym tak mogła przespać do środy żeby nie myśleć

[edytka45]

Iga! I co?Mogę puścić kciuki!?

[mona255]

Iga uszy do góry. Napisz jak po wizycie? To prawda co MIKA napisała , ja nie
mam Owu i mam PCO. W styczniu zaczęliśmy starania i cykl z monitoringiem
kosztował nas sporo nerwów, gdy byłam na usg w 16 dc i nie było dominującego
pęcherzyka lekarz powiedział że marne szanse na owu więc odpusciliśmy, nawet
przytulanko było sporadyczne. A tu na wizycie w 38 dc lekarz kazał mi zrobić
test i były 2 kreski. Najpierw radość potem strach żeby to niebyła pozamaciczna
bo już taką ciążę miałam. Okazało się że pęcherzk jest w macicy teraz znowu
strach bo jeszcze zawcześnie było na akcję serca i znowu się denerwuję czy jest
ok. Także sama widzisz że ciagle coś i te zmarwtienia sa co chwila ale trzeba
być trwardą i nigdy ale to nigdy nie tracić nadzieji. A gdzie się leczysz?

[mika805]

cześć mona.jak się czujesz kochana?iga miała na 17 to może jeszcze jej nie ma?

[mona255]

Iga odezwij się?

[iga1001]

Przepraszam, że wczoraj się nie odezwałam, ale wróciłam tak zmęczona po całym
dniu i tym popołudniu, że miałam niewiele sił na prysznic, a po nim chciałam
już tylko odpocząć.
Nie jest tragicznie, ale też nie ma szczególnych powodów do radości.
To "coś" się niestety wchłonęło mniej wiecej w około 1/3 więc lekarz
stwierdził, że skoro jest taka tendencja, to da mi jeszcze szanse do następnego
cyklu. Wtedy sprawdzi jeszcze raz i podejmie ostateczną decyzję o jak to
usłyszałam "abrazji". Domyślam się co to jest i aż mnie dreszcze biorą na sam
dźwięk tego słowa i oczywiście wolałabym tego uniknąć, ale jak będzie czas
pokaże. Nie leczę się w żadnej klinice niepłodności (narazie) i mój lekarz też
w takowej nie pracuje. On jak do tej pory mną kieruje, chociaż sam zasugerował,
że jeżeli stan taki będzie się przedłużał (chodzi głównie o wyniki mojego męża)
powinniśmy zmierzyć się z tym problemem w innej skali tzn. niepłodności
męskiej,w której on nie jest specjalistą. Poza tym czy będę miała zabieg
abrazji czy nie to w niezbyt odległej przyszłości będziemy sie przygotowywali
do IUI, trudno mi jednak określić czy uda się utrzymać przedwakacyjne terminy.
Zapytałam gdzie mielibyśmy IUI wykonać, doktor stwierdził, że pomyśli i nas
pokieruje
Dziekuję WAM wszystkim serdecznie za wsparcie, Jesteście WIELKIE.
Pozdrawiam i życzę spokojnego i miłego dnia, chociaż pogoda za oknem fatalna

[tymonka30]

Iguś tendencja jest dobra ale nawet jakby miało dojść do tego zabiegu to jest
on wykonywany w całkowitym znieczuleniu, nic nie czujesz.

[iga1001]

O tyle co zdążyłam się tak na szybko zorientować to abrazja jest takim
zabiegiem "czyszczącym" ściany macicy i powinna być wykonywana w znieczuleniu
ogólnym, ale jak to w szpitalach - bywa różnie. Myślę, że jak nadejdzie
stosowny moment to się wszystkiego dowiem, wolę jednak dmuchać na zimne i takie
narazie teoretyczne pytanie czy nie orientujesz (orientujecie) się czy do
takich zabiegów można też poprosić ZZO jeżeli szpital zaproponuje znieczulenie
miejscowe, albo zupełnie nic nie powie? Można "zażyczyć" sobie znieczulenie?
Czy da się to wytrzymać ? (bo ja sobie tego nie wyobrażam)
Z moimi nerwami raczej nie liczę na to, że się wchłonie to coś. Poza tym boli
mnie podbrzusze i lekko plamię, ale narazie mam brać No-spę i starać się
wypoczywać i czekać do nastepnego cyklu.

[tymonka30]

Ja nie wiem dokładnie, najlepiej by było jakbyś zadzwoniła do szpitala w
miejscu zamieszkania i spytała. Ja miałam abrazję w celu usunięcia obumarłego
zarodka pod narkozą całkowitą.

[iga1001]

Czy ja dobrze rozumiem- czy abrazja przypomina zabieg łyżeczkowania?
Jeżeli tak to z pewnością wszystkimi sposobami będę walczyła o znieczulenie,
nawet płatne.

[tymonka30]

W większości przypadków takie znieczulenie dają, raz tylko gdzieś czytałam opis
dziewczyny, której nie podali (nie polecam ).

[iga1001]

O Tymonko dzięki, będę (mam nadzieję) wiedziała co mam robić, czego się
spodziewać.
Moje płonne nadzieje, że to się wchłonie...
Ale znając moje nerwy, boję się, że ten zabieg mnie nie minie, bo i doktor nie
był zadowolony z wyniku i że gdyby miało się wchłonąć to powinno po jednym
cyklu a nie tak "po kawałku", ale czekamy.
Dzięki za wsparcie

[tekla12]

Hm, czy ten "obszar" to polip? Nie mam za grosz zaufania do lekarzy, którzy
straszą pacjentki.

[iga1001]

Jest takie prawdopodobieństwo, ale lekarz nie stwierdził tego jednoznacznie,
mówił mi jeszcze o tym, że jest unaczynniony i ma bardzo dziwny kształt. A
jeżeli polip, to czy zmienia to postać rzeczy? Jestem inny protokół zabiegu?
Wykonuje się inny zabieg?

[tekla12]

Czy ten zabieg, któremu zostałaś poddana to histeroskopia? Czy to gin wprowadza
niepokój używając tajemniczych i niejasnych określeń czy to twoja interpretacja
tego, co mówi?

[iga1001]

Teklo12,
Jedyne czemu zostałam poddana to jak narazie USG TV. To właśnie podczas tego
badania lekarz stwierdził, że na ścianie macicy jest taki dziwny obszar. Nie
był pewien czy to polip czy coś zupełnie innego. Dokładnie tak mi powiedział.
Na USG zaobserowował, że jest on unaczynniony. To wszystko. Dalszą diagnozę i
próbę podjęcia działań znasz.Czekam co będzie dalej. Czy będzie jakiś inwazyjny
zabieg czy też nie. to Wszystko zależy jak to coś będzie się zachowywać. Taki
mamy plan działania. Co dalej z tym będzie dowiem się już nie niedługo. bo
właśnie wkroczyłam w nowy cykl.
Pozdrawiam

[bekasia1]

Nie ma sensu walczyć z wiatrakami. Żałuję, że straciłam parę lat na chodzenie
po "specjalistach", zmarnowane pieniądze, poczucie inwalidztwa, żebranie o
dziecko. Obecnie, kiedy jestem po czterdziestce, zaakceptowałam wreszcie, że
nigdy nie będę mamą. To naprawdę nie jest straszne!!!
1. Pomyśl o sobie, swoim życiu! Dziecko nie może być jedynym celem w życiu.
2. Wyobraź sobie sytuację, (która wcale nie jest taka rzadka), że wielu ludzi
miało dziecko, które im umarło, np. zginęło tragicznie, w chorobie, popełniło
samobójstwo. Na pewno jesteś w lepszej sytuacji.
3.Posiadanie dziecka ma pozwala na piękne przeżycia, ale wiąże się tez z
przykrościami.- problemy zdrowotne, trudności w szkole, wydatki finansowe.
Szkoda, że dopiero teraz doszłam do tych wniosków!!!

[alix1]

Bekasiu,

jak ja ci zazdroszczę (( Powiedz, jak doszłaś do tego typu przemyśleń i czy
ty jesteś niepłodna czy mąż bo to bardzo ważne wg mnie. U mnie problemy ma mąż
ja jestem zdrowa (mam już jedno dziecko z poprzedniego małżeństwa) i dlatego
jest mi bardzo ciężko pogodzić się z tą sytuacją (( Mimo, iż on mnie namawia
na zaprzestanie leczenia, ja nie mogę. i nie chcę, bo czuję, że mogłabym zajść w
ciążę gdybym miała do dyspozycji płodne nasienie.

[iga1001]

Mam coraz mniej sił, ale mam. W moim przypadku, można powiedzieć, że również
tak jak w przypadku alix1, wieksze problemy zdrowotne ma mąż, chociaż i ja nie
jestem w najlepszej sytuacji. Pleminiki w ponad 90% bez ruchu, a z tych 10% ani
jeden% w ruchu szybkim, poza tym, te które są charakteryzują się w ponad 50%
patologią w budowie. Jutro mąż ma kolejne badanie nasienia, USG jamy brzusznej
i jąder a w czwartek ma wizytę u lekarza. Zobaczymy co będzie dalej i ze mną i
z mężem.
Nie wiem co mnie jeszcze trzyma przy nadziei, ale jednak...
A co do utrzymania dziecka, problemów zdrowotnych, szkolnych i innych to te
sprawy nie są mi obce, od kilku lat zajmuję się córką siostry, to co prawda już
nastolatka, ale mam ją pod swoją pieczą od kilku lat. Przeżyłam wiele, nie
chcę się użalać jak bardzo doświadcza mnie życie, ale nie życzę żadnej pobytu w
szpitalu z dzieckiem, które przechodzi zapalenie opon mózowych. Cały świat
wywrac się wtedy do góry nogami.
Mam nadzieję, że będzie dobrze...

[alix1]

Iga1001,

to bardzo podobnie jak u nas: 0% w ruchu A, 15% w ruchu B, 13 mln/ml. Lekarz
skwitował: jest źle. Przyczyna: żylaki, których mąż nie chce operować.

Wiem jak jest z dzieckiem w szpitalu, ale mimo wszystko chcę przeżyć ciążę po
raz drugi.

Takiego doła mam dzisiaj ((((

[iga1001]

Ja też pragnę dziecka, bo chociaż siostrzenicę kocham nad życie i jest dla mnie
jak moje dziecko, pragnę małego brządaca, który będzie owocem miłości mojej i
mojego męża.
U nas przyczyną są też najprawdopodobniej żylaki, ale mąż jest dzielny.
Oczywiście nie od początku było tak gładko, ale teraz dzielnie (jak narazie)
poddaje się każdej terapii. Z takimi wynikami jak nasze zaleca się tak naprawdę
tylko ICSI, ale ja mimo wszystko spróbuję IUI. Te najważniejsze kwestie
dotyczące operacji męża rozstrzygną sie w tym tygodniu, a moje pewnie trochę
później (czekam bo nie wiem, co się dziej w macicy, czy to polip czy inne
świństwo i czy usuwać, czy samo się wchłonie).

Iga

[alix1]

Przepraszam, że cię pytam, ale ile masz lat? Ja mam 34 i czuję taką presję
upływającego czasu ((

[iga1001]

O to prawie witam w klubie, my z mężem mamy po 32 lata i czuję okropną presję
czasu...

[tekla12]

bekasia1 napisała:

> Nie ma sensu walczyć z wiatrakami. Żałuję, że straciłam parę lat na chodzenie
> po "specjalistach", zmarnowane pieniądze, poczucie inwalidztwa, żebranie o
> dziecko. Obecnie, kiedy jestem po czterdziestce, zaakceptowałam wreszcie, że
> nigdy nie będę mamą. To naprawdę nie jest straszne!!!
> 1. Pomyśl o sobie, swoim życiu! Dziecko nie może być jedynym celem w życiu.
> 2. Wyobraź sobie sytuację, (która wcale nie jest taka rzadka), że wielu ludzi
> miało dziecko, które im umarło, np. zginęło tragicznie, w chorobie, popełniło
> samobójstwo. Na pewno jesteś w lepszej sytuacji.
> 3.Posiadanie dziecka ma pozwala na piękne przeżycia, ale wiąże się tez z
> przykrościami.- problemy zdrowotne, trudności w szkole, wydatki finansowe.
> Szkoda, że dopiero teraz doszłam do tych wniosków!!!

"Kwaśne" powiedział lis o winogronach.

[alix1]

)))))))))))))))))

Badanie nasienia po raz n-ty, nadal bardzo źle

[iga1001]

M był dzisiaj ponownie na badaniu nasienia w Novum. Diagnoza niestety
niezmienna: oligoasthenoteratozoospermia.
Jedynym parametrem, który uległ poprawie to liczba plemników - 7,2 mln, ale
nadal 90%- nieruchomych, z 10% ruchomych tych o szybkim ruchu postępowym -
pojedyńcze co kilka pól widzenia, o wolnym ruchu postępowym i o ruchu w miejscu
po 5%. Plemników o budowie prawidłowej 6%, pozostałe 94% plemników to te o
budowie nieprawidłowej.
Jutro wizyta, która rozstrzygnie co będzie dalej.
To tyle na dzisiaj, łapię małego doła...

[tekla12]

Wydaje mi się, że jedyną rozsądną opcją jest icsi.

[iga1001]

Niestety tego się obawiam, chociaż lekarz namawia na podjęcie najpierw
tych "łagodniejszych" prób. Pisałam już kiedyś, że jest chyba zbyt wielkim
optymistą, a ja coraz bardziej poważnie zaczynam myśleć o ICSI, bo czas biegnie
nieubłaganie.

[tekla12]

Jeśli to ten sam lekarz, który widział tajemniczy "obszar unaczynniony" to chyba
jest nie tylko optymistą...

[iga1001]

To ten sam lekarz. Już sama nie wiem co mam robić. Moją wizytę mam w przyszłym
tygodniu, jestem bardzo ciekawa co się wtedy. Co się wydarzy z tym "obszarem"?
Czyżby czekała mnie zmiana lekarza? I znów wszystko od początku.