In vitro i inseminacja-co powiecie znajomym?

[klamczucha3]

Temat troche odbiegajacy od terminow i problemow medycznych;
Bardziej moralno-etyczny rzeklabym
Aczkolwiek zastanawiam sie jak oznajmicie cieze znajomym czy np
dalszej rodzinie...
Czy powiecie prawde czy moze,ze "wreszcie sie po prostu udalo"?
U mnie wiedza mama,przyjaciolka i szefowa. I tyle. Chyba nie bede
sie spowiadac bo boje sie,ze kiedys ktos chlapnie mojemu dziecku
(przyszlemu i moze mu byc, czy ja wiem, nieswojo... Trudno
przewidziec jak bedzie za np nascie lat....
A jakie jest wasze stanowisko w tej sprawie?

[kavainca]

Nie rozumiem Twojego podejścia
Tak jak byś chciała powiedzieć,ze to że sie leczycie to coś złego i
że Twojemu dziecku może byc przykro. Przeciez dziecko będzie miało
świadomość,ze było baaardzo chciane! Ze o nie walczyłaś
Uważam, że należy mówić (o ile to nie boli) i przełamywać tabu!
U mnie wszscy wkolo widzą,ze sie leczymy i nie rozumiem dlaczego
mieliby nie wiedzieć. Bezpłodność to taka sama choroba jak każda
inna. Jak byś miała cukrzycę, to tez byś sie wstydziła i martwiła,
że Twojemu dziecku ktoś kiedys powie,ze jego matka jest cukrzykiem???

[klamczucha3]

Nie interesuje mnie lamanie tabu jesli w gre wchodzi szczescie i
spokoj i stabilnosc psychiczna mojego przyszlego dziecka.
Nie porownywalabym cukrzycy (bo to MOJA choroba) do dziecka,ktore
przyszlo na swiat w niekonwencjonalny taj do konca sposob i to
bedzie JEGO dotyczyc.
Jak wspomniala powyzej,nie wiem jak bedzie wygladala sytuacja za
lat nascie i byc moze to bedzie calkiem normalne ale na razie
obserwuje,ze jest mala tolerancja wrod dzieci i mlodziezy na
jakakolwiec innosc i odroznianie sie!Nie bez powodu mowi sie,ze
dzieci potrafia byc okrutne!
Dla mnie dziecko jest na pierwszym miejscu...
Ale to moje zdanie,kazdy moze miec swoje,prawda?

[kavainca]

będę się upierać
pod hasłem "dobro dziecka" kryjesz swój pogląd, że to GORSZY
SPOSÓB "MANIA" DZIECKA!!! Jeśli nie przestaniesz czuć się gorsza z
tego powodu, Twoje dziecko będzie czuło, że coś nie tak!
A jesli chodzi o to,ze dzieci bywają okrutne - tu sie zgadzam, ale
dzieci są okrótne również dla kolegów którzy noszą okulary, aparat,
albo nie wymawiają R. To Ty musisz w wykształcić w swoim dziecku
takie poczucie wartosci, zeby umiało sie obronić. Jak chcesz to
zrobić skoro sama masz poczucie krzywdy i wstydu???

[kavainca]

oczywiście,ze kazdy może mieć swoje zdanie

Jest taka świetna książka " Opowieści terapeutyczne o niepłodności"
Bogny Pawelec - polecam Ci.
Zajżyj też na Naszego Bociana - jest tam furum psychologiczne gdzie
ekspertką jest autorka w/w książki.

[klamczucha3]

Ja jedenak bede sie upierac,ze noszenie okularow czy
niewymawianie"r" to ednak zupelnie nie ta kategoria co poczecie in
vitro! To jest baaaardzo intymna sfera,nie dla kazdego - zgadzam
sie ale dla mnie ciagle...
Zawsze bylam dyskretna i tak mi jak na razie zostalo

[ochra]

Nie miałabym żadnego problemu z przyznaniem się do inseminacji albo
in vitro rodzinie, bliższym znajomym, gdyby ich to interesowało,
pozostałych bym nie informowała, bo po co?

[pudelek09]

Ja rozmawiam na ten temat z mezem oczywiscie i z przyjaciolka.o
leczeniu rozmawialam z 2kolezankami,wiedzialy tyle ze mamy miec
wkoncu inseminacje.Z mama nie rozmawiam o leczeniu bo ja to nie
interesuje.Powiedziala mi ostatnio-Wy to sie tak staracie,ze zadnych
efektow nie ma.Moja corka(11lat)wie,ze sie leczymy(bez szczegolow
oczywiscie,ale blaga o rodzenstwo wiec powiedzielismy,ze robimy
wszystko zeby sie udalo)Wie rowniez ze o nia staralismy sie 2lata,ze
dopiero jak zaszlam w ciaze to spelnilo sie nasze marzenie i
najwieksze-jak sie urodzila.Czuje sie wyrozniona(udalo sie bez
inseminacji),jest pewna ze na nia czekalismy a nie ze byla jakas
wpadka.

[jago.da1]

pudelek09 napisała:

>.Czuje sie wyrozniona(udalo sie bez
> inseminacji),jest pewna ze na nia czekalismy a nie ze byla jakas
> wpadka.
A jak by byla jakas wpadka to nie moglaby sie czuc
wyrozniona ,chciana i kochana??? Zadziwiasz mnie musisz byc
wyjatkowo zakompleksiona osoba nie potrafisz inaczej przekazac
swojemu dziecku poczucia wlasnej wartosci .Z takim podejsciem jaki
bedzie Twoj stosunek do ewentualnego wpadkowego wnuka) Zeby nie
bylo mam dwojke dzieci i dwojke zaplanowanych wprawdzie nie musialam
dlugo na nie czekac wiec pewnie dlatego nie musze sie
dowartosciowywac kosztem tych "wpadkowych"= niechcianych.

[pudelek09]

Wiesz szkoda czasu na ciebie,ale niech strace!Moje dziecko ma
poczucie wl.wartosci!Przekazane przez rodzicow!Nie uwazam,ze dzieci
z wpadki sa gorsze,chodzi mi ze czekalismy na nia zanim sie
poczela,ze marzeniem naszym bylo miec dzieci!Ze nie jest wazne czy
jest z zaplodnienia naturalnego czy sztucznego-Wazne ze jest!!!A
moze ty jestes z wpadki i taka zakomplesiona,bo nie takie
dziecinstwo itp.Chodzi o to,zeby pary nie rezygnowaly ze staran
tylko dlatego,ze innym nie podobaja sie jakies metody>ludzie latami
czekajacy na dziecko powinni zrobic wszystko by dojsc do celu!

[jago.da1]

pudelek09 napisała:

> Wiesz szkoda czasu na ciebie,ale niech strace!Moje dziecko ma
> poczucie wl.wartosci!Przekazane przez rodzicow!Nie uwazam,ze
dzieci
> z wpadki sa gorsze,
No nie wiem czy tak nie uwazasz z pierwszego postu wynikalo co innego

!!!A
> moze ty jestes z wpadki i taka zakomplesiona,bo nie takie
> dziecinstwo itp.
Moze i jestem nie pytalam .Nie jest to dla mnie jakos szczegolnie
istotne ,rozumiem ,ze wedlug Twojego dziwacznego podzialu powinnam
sie czuc zakompleksiona jesli tak???
Chodzi o to,zeby pary nie rezygnowaly ze staran
> tylko dlatego,ze innym nie podobaja sie jakies metody>ludzie
latami
> czekajacy na dziecko powinni zrobic wszystko by dojsc do celu

Wszystko to na co sa gotowi .

[pudelek09]

Ja nie dziele dzieci na gorsze i lepsze!Ten podzial ty zaczelas!Dla
mnie wszystkie sa jednakowe!Itak samo warte milosci!Ja nie czuje sie
zakomplesiona,choc dziecinstwo mialam takie sobie,i choc(!)jestem z
wpadki!Wazne jest jak z ta wpadka poradza sobie rodzice-czy beda
kochac czy winic ze przez dziecko ograniczenia itp.Ale to nie
dziecko jest winne i zasluguje na milosc!Najwazniejsze dla mnie,ze
mam rodzine,meza,kochamy sie i mamy dziecko z MILOSCI!Jestesmy po
kilku inseminacjach,nie glosze tego na prawo i lewo,ale tez
specjalnie nie ukrywam.

[jago.da1]

pudelek09 napisała:

> Ja nie dziele dzieci na gorsze i lepsze!Ten podzial ty zaczelas!
Dla
> mnie wszystkie sa jednakowe!Itak samo warte milosci!Ja nie czuje
sie
> zakomplesiona,choc dziecinstwo mialam takie sobie,i choc(!)jestem
z
> wpadki!Wazne jest jak z ta wpadka poradza sobie rodzice-czy beda
> kochac czy winic ze przez dziecko ograniczenia itp.
Pudelku rodzice z dlugo wyczekiwanej ciazy tez moga sie nie
sprawdzic jako rodzice.
Mam w swoim bliskim otoczeniu dwa takie przypadki kolezanka dwoch
synow z in vitro lata czekanie leczenia pozniej w wieku 1,5 roku
wysyla chlopcow do zlobka , takie maluchy.Nie bynajmniej dlatego ,ze
pracuje co byloby zrozumiale ale dlatego zeby miec troche luzu)
Placi za prywatny zlobek aby miec ich z glowy trudno mi pojac
Druga para lata czekanie ciaze dobrze po trzydziestce i co po latach
bycia samemu nie potrafia odnalezc sie w macierzynstwie kolezanka
wprost mi powiedziala ,ze chyba to nie bylo to ((
I nie byly to dzieci z wpadki .


Ale to nie
> dziecko jest winne i zasluguje na milosc!Najwazniejsze dla mnie,ze
> mam rodzine,meza,kochamy sie i mamy dziecko z MILOSCI!Jestesmy po
> kilku inseminacjach,nie glosze tego na prawo i lewo,ale tez
> specjalnie nie ukrywam.
Otoz to wpadka nie znaczy brak milosci a dlugie wyczekiwanie tez
wcale nie musi znaczyc udane rodzicielstwo

[jogna1]

Nie wiem po co sie chwalic na prawo i lewo? Jestem w ciazy i kropka.

[kavainca]

Każdy jest inny
Ja potrzebuję dużego wsparcia ze strony rodziny i przycjaciół!

[kasialu]

U mnie wszyscy wiedzieli, że próbujemy zajść w ciążę metoda in
vitro, później wiedzieli, że się nie udało, później, że w naszytm
życiu pojawiła się córeczka 5 mies adoptowana, a następnie, że
zaliczyliśmy wpadkę z której urodził się synuś. Metoda jak
metoda...to jak wstydzić się cesarki bo natralnie zawsze lepiej )

[dagmara-k]

ja tez z tych ktorzy potrzebuja wsparcia bliskich, paru znajomych wie o naszym
leczeniu, sporo bliskich osob z rodziny i spoza trzyma kciuki za nasze icsi, w
pracy moze mam specyficzne srodowisko, ze mozna mowic o wszystkim i byc
akceptowanym, wiec u meza wszyscy wiedza i kibicuja, a u mnie wie kilka
najblizszych osob. mysle ze uzbieraloby sie ze 20 osob z najblizszego otoczenia
ktore wiedza i ze 20 ktore nie wiedza i nie mam im zamiaru mowic, a na pytania
odpowiadac, ze to intymna moja sprawa. w rodzinie wie moze 5% ludzi, mam bardzo
duza rodzine

nasze dzieci kiedys zapyatja skad sie biora dzieci i bociany to nie ejst jedyna
z mozliwych odpowiedzi

[kavainca]

dagmara-k napisała:
> nasze dzieci kiedys zapyatja skad sie biora dzieci i bociany to
nie ejst jedyna
> z mozliwych odpowiedzi


jakto skąd sie biora dzieci
no przecież każdy wie że z MIŁOŚCI

[moniaa2009]

A ja rozumiem kłamczuche i inne osoby, które nie chcą mówić o in
vitro rodzinie lub znajomym. Pewnie głównie rozchodzi się tu o
rodzinę, bo co nas w sumie obchodzą znajomi, jeśli nie akceptują to
mozna ich zmienć. Rodziny się tak zmienić po prostu nie da. I nie
chodzi tu tylko o wstyd. Rodzina mojego męża jest bardzo religijna,
dla babci męża jedynym wyznacznikiem moralnym jest radio Maryja. Ona
nigdy nie zaakceptuje metody in vitro. Mnie i mojemu mężowi to
całkowicie zwisa, ale przecież będzie kiedyś dziecko. Chciałabym,
aby było ono tak samo traktowane jak pozostałe dzieci w
rodzinie "zrodzone po bożemu". Mąż jest bardzo prorodzinny, wspólnie
z jego rodziną spędzamy święta, często się spotykamy. Wiem, że było
by mu cieżko, gdyby musiał ograniczyć kontakty z rodziną. Po prostu
więc unikam tematu. O in vitro rozmawiałam tylko ze swoją
szwagierką. Kiedyś zapytała mnie czy powiemy rodzinie o in vitro.
Powiedziałam, że możliwe że tak, bo nigdy do głowy nie przyszłoby
mi, że może to być powód do wstydu. A ona na to: A co jak kiedyś
inne dzieci będą się śmiały z waszego dziecka? Zamurowało mnie. Jak
w ogóle mogło jej przyjść do głowy, że to może być powód do drwin.
Ale skądś przyszedł. Nasze społeczeństwo jest wciąż bardzo zacofane.
Nie akceptuje się większości rzeczy, które nie są zgodne z
wytycznymi. Wciąż należy do tego in vitro. Oczywiście milcząc
niczego nie zmienimy. Ale czy zmieniać kosztem naszych dzieci.
Natomiast moje koleżanki z pracy mocno mi kibicują i trzymają kciuki
za powodzenie. Od nich nigdy nie usłyszałam i nie usłyszę że to coś
niemoralnego. I z nimi mogę szczerze o tym rozmawiać. Zresztą
jeszcze trochę i być może nie będzie potrzeby, aby o tym dyskutować.
Gdy wczoraj w TV usłyszałam, jak jeden poseł żąda, aby całkowicie
zakazać in vitro, a tych którzy poddają się zapłodnieniu i tych,
którzy w tym pomagają wsadzać do więzienia, to stwierdziłam, że nasz
kraj całkowicie schodzi na psy. Czy więc można się dziwić tym
kobietom, które chcą swoim przyszłym dzieciom oszczędzić takich
debilnych komentarzy. Ja sie nie dziwię.

[dagmara-k]

do takiego ukrywania prawd wlasnie prowadza takie akcje kosciolowo-polityczne.
kiedys o adopcji mowilo sie "tajemnica", "beda sie smiali", "beda szydzili". jak
bysmy sie dowiedzialy ile z nas jest nie po bozemu stworzonych to by nam bylo
lzej z tym ivf a juz szczegolnie po bozemu rodzily nasze coniektore babcie z
dziecmi starszymi niz lata malzenstwa. przez cale zycie utrzymujace ze byly
dziewicami do slubu lubimy byc czasem nawet w rodzinie swietymi jak proboszcz
przykazal.

tez mam pare osob ktorym nie powiem ale raczej dlatego ze nie chce sie wdawac w
dyskusje niz ze sie wstydze.

[klamczucha3]

Droga Moniu2009, namachalas sie okrutnie ale wlasnie o ta dyskrecje
mi chodzilo.
Nie mam na mysli wstydu bo wstyd to krasc jak mawia moja
babunia,ale o bezinteresowna zlosliwosc i dokuczanie dziecu,ktore
niczemu nie jest winne,ze jego rodzice mieli problem zdrowotny z
poczeciem dziecka.
U mnie poinformowane sa bliskie mi osoby i wystarczy. Nie mam
potrzeby komunikowania tego wszystkim znajomych swoich i meza!
Mam gleboka potrzebe posiadania wlasnej intymnosci. W czasach kiedy
wszystko jest na wierzchu,kazdy wszystko o wszystkich wie jest dla
mnie nie zrozumiale.
To nie wstyd a raczej potrzeba intymnosci i pozostawienia sobie
tej prywatnosci.

[gorzkacava]

> Mam gleboka potrzebe posiadania wlasnej intymnosci. W czasach
kiedy
> wszystko jest na wierzchu,kazdy wszystko o wszystkich wie jest dla
> mnie nie zrozumiale.

Pięknie napisane klamczucha3. Czuję podobnie jak Ty.
Pozdrawiam

[klamczucha3]

No to juz jestesmy dwie
A z Monia2009 jesli sie "dopisze" bedzie pelna trojeczka
Pozdrawiam!

[gorzkacava]

O tym, ze podjęliśmy z mężem leczenie wiedzą tylko moja mama oraz
moja najbliższa przyjaciółka. Nie rozmawiam z przyjaciółmi na ten
temat, nie poruszam tego tematu w gronie rodziny. Nie ma to
kompletnie nic wspolnego ze wstydem.
Jeśli zajdę w ciąże czy to za pomocą inseminacji czy in vitro nie
będę o tym mówić. I ponownie nie jest to związane ani ze wstydem ani
z obawą, że może kiedyś moje dziecko będzie mogło mieć z tego powodu
jakieś nieprzyjemności.
Jeśli zajdę w ciążę to po prostu ogłoszę, że i na nas przyszedł
czas

[zosia9]

Jezeli nie mówić to odezwać sie przy urnie wyborczej i nie głosować
na idiotów, jeżeli powiecie jest szansa ze wasze rodziny też na
idiotów głosować nie będą. I wtedy nie będzie sprawy czy mówic czy
też nie, bo będzie to normalne.
Co do przyjścia dziecka na świat w "niekonwencjonalny" sposób to
muszę zaprzeczyć, porody są bardzo konwencjonalne (jeżeli zaliczyć
do tego cesarskie cieńcie)
Dzieci tez nie są zapładniane "sztucznie" tylko pozaustrojowo, a
zapłodnienie jest jak najbardziej "prawdziwe".
Oczywiście że mówie, jeszcze nie spotkałam się z nieprzychylną
reakcją a przychylnych było bardzo dużo.
Raczej miałam wsparcie i ogromną wyrozumiałość, nie wspominając o
tym że dzieki mnie wiele osób dowiedziało się jak to wyglada na
prawdę. moze one chociaż w przyszłych wyborach zagłosują rozsądnie.

[majkaola]

dla moich znajomych, bo o to pytasz IVF to normalna sprawa i nie mam
zamiaru ani niczego ukrywać ani kłamać, to wg mnie nie jest
naturalne a ja nie czuję się gorsza, jeśli uda mi się IVF to moje
dzieci też nie będą gorsze ale będą miały świadomość jakie
wyczekiwane były, w innych krajach UE IVF jest sprawą "normalną",
ale rozumiem, ze możesz mieć z tym problem i czuć się że należy ten
fakt ukrywać, jeśli tak czujesz to przykro mi.

[czarnypiatek]

A jesli Twoi znajomi z otoczenia czy kolezanka z pracy bdzie miala
taki problem i bedzie otwarcie o tym mowila to powiesz ze Ciebie na
szczescie to nie dotyczy (dotyczyło)? ze tez na nia przyjdzie czas?
Przecież to zaden wstyd a po co siebie i innych oszukiwac!! Mysle ze
trzeba mowic zeby to nie byl temat tabu.

[gorzkacava]

To ze o tym nie rozmawiam nie oznacza ze oszukuje siebie czy innych.
Prosze mi tu takich rzeczy nie wmawiac. In vitro nigdy nie bylo dla
mnie tematem tabu!
Czy osoby, ktore zachodza w ciaze w sposob naturalny, oglaszajac ta
nowine bliskim i znajomym informuja w jakiej pozycji, kiedy i w
jakich okolicznosciach zaszli w ciaze? Nie.
Dlatego nie widze potrzeby podkreslania w jaki sposob ja zaszlam w
ciaze.
Nie widze tez problemu porozmawiania na ten temat z osoba, ktora ma
z tym problem i szuka pomocy czy jakichs wskazowek. I gdybym przez
taka osobe byla zapytana w prost w jaki sposob zaszlam w ciaze,
powiedzialabym prawde. Tyle.

[klamczucha3]

Ja mysle podobnie.

[klamczucha3]

Klamac to jedno a byc dyskretnym co do swojej prywatnosci to drugie.
Nie mieszajmy pojec
Porozmawiac z osoba,ktora zdardza swoj problem prywatnie to jedno a
oglaszac w jaki sposob poczete zostalo moje dziecko to drugie!
Tak mi sie przynajmniej wydje...

[joanna29]

Dlaczego dzieci ze wspomaganego zapłodnienia maja być gorsze od
dzieci np. z wpadki? W końcu te pierwsze są bardzo wyczekiwane, duzo
się poświęca, żeby się urodziły, wiele łez się wylewa czekajac na
nie.
Ja mówię otwarcie, że mamy problem i o in vitro. Jednego jestem
pewna, nie będą mi mogły dzieci zarzucić, że mi życie zmarnowały.

Popieram Klamczuchę

[slonko81marta]

Kavainca i Inne Podobne widzę, że w ogóle nie rozumiecie co ma na
mysli Kłamczucha, a rozpoczynacie nowy wątek strasznie filozofując.
Jak macie ochotę na ten temat rozprawiac, to załóżcie osobny wątek.
Ja też zastanawiam się co w razie czego mówić i wydaje mi się, że
każda z was o tym mysli. Co nie znaczy, że uważam, że dzieci z
próbówki sa gorsze ale zawsze trzeba pamiętać, że inni nie sa tacy
tolerancyjni jak my. I nalezy się najpierw dobrze zastanowić, czy
warto o tym mówić, żeby kiedyś naszego dziecka nikt przez to nie
przesladował.

[kavainca]

[slonko81marta]

Jeśli atakowanie kogoś za jego przemyślenia i rozterki oraz oskarżanie go za to,
ze takowe w ogóle ma, nazywasz przyzwoitą dyskusja, to nie mamy o czym rozmawiać...
Mimo wszystko - powodzenia życzę.

[kavainca]

w tej dyskusji było tylko kilka postów wychodzacych poza normy, a to
i tak niezła statystyka jak na fora internetowe
Niestety Twoje okteśleńie " Kavainca i Inne Podobne" zaliczyc mozna
do tej słabszej części dyskusji - szkoda

[klamczucha3]

Dziewczete Kochane,
Nie spierajmy sie tak “jadowicie”
Przeciez to tylko wymiana opinii. Jak swiat dlugi i szeroki jestesmy
rozne,pochodzimy z roznych srodowisk,mamy rozne charaktery i
temperamenty.
Nie warto sie sie ostro spierac
Co wazne moim zdaniem to nie popadac w skrajnosci i nie pietnowac
tych ,ktore sa odmiennego zdania. Bo to tak jakby pietnowac wlasnie
te dzieci poczete w niekonwencjonalny sposob. Tylko podmiot tego
napietnowania sie zmienia. Skoro jestesmy tak otwarte i tolerancyjne
to nie skaczmy sobie do oczu dlatego,ze jedna pragnie dyskrecji i
intymnosci zycia prywatnego a druga wrecz przeciwnie, potrzebuje
sie “wygadac” i czuc wsparcie jak najwiekszej liczby znajomych.
Przeciez najwazniejsze jest to aby to wymarzone dziecko wreszczie
przyszlo na swiat,zeby bylo kochane i zeby wychowywalo sie w
warunkach jak najlepszych jakie stworza mu jego rodzice. Oni beda
ksztaltowac jego osobowosc i poglady! Oni mu powiedza jak zostalo
poczete. Ale to nie znaczy,ze beda sie tego wstydzic. Tu nie ma mowy
o zadnym wstydzie! To kwestia calkowicie OSOBISTA!

[kavainca]

masz dużo racji
zwłaszcza z tą tolerancją
zastanawia mnie jednak dlaczego założyłaś ten wątek. Chciałaś
wiedzieć co myslą inni, czy szukalaś wsparcia i utwierdzenia w
swoich podladach.
Nadal polecam Ci opowieści terapeutyczne
ps. zrobiłam dzis betę i czekam na wynik
to nie jest miłe oczekiwanie
jestem pełna niepokoju i do tego wszystko mnie boli jak przed @

a kiedy bedziesz juz mama- bedziesz dyplomatka

[kolebeczka]

prawda- komu ja mowic i czy wogole?
czesto juz o tym mowilysmy...
kiedy bylam w ciazy po icsi czesto sie tu na ten temat wypowiadalam-
ja akurat zycie w klamstwie uwazam za zycie w brudzie. Wystapilam z
mezem z KK, zmienilismy wyznanie.
a dzis- gdy juz od 10-u dni sa z nami na swiecie i idziemy z nimi na
spacer przez miasto, a z kazdych ust gratulacje, bo to cud dlugo
wyczekany i jeszcze chlopczyk i dziewczynka za jednym zamachem- coz-
nie trabie kazdemu wscibskiemu, jak to bylo...Bo ja tez nie pytam, w
jakiej pozycji i po jakiej grze wstepnej splodzili inni swoje ponoc
boze dzieci, jakby nasze byly nieboze. Kazdemu jednak, kto prosi o
porade w nieplodnosci mowie o nas. I to niekoniecznie musi byc osoba
znajoma. To sie po prostu czuje, kto pyta, bo jest wscibski, a kto,
bo nie wie, co poczac... i jak poczac.
A wszystkim tzw.obroncom zycia, ktorzy doprowadzili temat in vitro
do roli czarownicy zycze podazania za najwazniejszym z przykazan-
milosci. Dzieci i kolczasta droga do nich ulatwiaja te droge.
Coz- kosciol placze sie we wlasnych petach i rzuca je innym ku
watpliwemu pokrzepieniu serc.
Nam nadzieje dali lekarze, a nie proboszcz czy parafianie.
Kto patrzy na ich opinie i nie czuje sie dumny z poczecia swoich
dzieci- smutny jest i zniewolony...

[klamczucha3]

Wiesz,ze jak wyslalam ten post,to sama zaczelam sie zastanawiac po
co wlasciwie zalozylam ten watek Serio!
Chyba po to zeby poznac zdanie innych a nie utwierdzic sie w
przkonaniu,ze to ja mam racje! Bo nie mam! Nikt tu nie ma racji bo w
tym wypadku to osobista sprawa!
Z babskiej ciekawosci
Wyobrazam sobie co przezywasz! Ja bede robic test w srode i juz
wariacji dostaje z tego czekania,przy okazji mam wszystkie objawy
ciazy Na glowe mi padlo po prostu
a przy okazji z pracy mnie wypieprza na zbity pysk jak nie przestane
wlazic na internet!
Badz dobrej mysli Jakby nie-odpukac to za miesiac!

[kavainca]

z pracy to i mnie za raz wyrzucą
A jakby co to nastepne podejście we wrześniu
jestem dośc wymęczona no i musze zrzucić to co wrzyciłam na
hormonach - przeciez nie można tak bez umiaru

[klamczucha3]

Masz na mysli kilogramy po hormonach?
Masz cykle stymulowane tak?
Trzymam kciuki za wyniki

[kavainca]

a Ty robisz na naturalnym?
u mnie wszystko oki z cyklami, mimo tego lekarz zdecydował o
stymulacji
wyników niestety nie zdążyłam odebrać - czekam do jutra

[klamczucha3]

Tak,na naturalnym.
Nawet 2 pecherzyki "wyhodowalam" osobiscie i samodzielnie
I z tego co mi ginekolog powiedziala,to oba pekly i jeden byl
caaalkiem okazaly

Ja w srode ide do labortorium blisko zamieszkania,potem wyniki
przesylaja do klinki i w ciagu dnia beda do mnie dzwonic...

A musisz leciec po wyniki? Nie moga do ciebie zadzwonic?

[klamczucha3]

Dzwonilas czy bylas osobiscie po wyniki?

-----------------
<a href="http://www.przewodnikmp.pl"><img
src="www.przewodnikmp.pl/img-270620060013.png" alt="ślub,
wesele" border="0"></a>

[joanna29]

Od kiedy staramy sie o dziecko jestem szczera jakktos mnie pyta o
ciaże. Okazało się, że sporo osób wstydzi się o staraniach mówić,
sporo też nie wie w ogóle jak podejść do leczenia.
Moja otwartośc spowodowała, że ileś par poszło w moje ślady i
podjęło leczenie. Widziałam jak się cieszyli, kiedy ze mna
rozmawiali i mogli z siebie wszystko wyrzucić. Nie zawsze mogli to
zrobić w rodzinnym gronie. Pewnie część z nich nigdy się nie przyzna
że mieli problemy, ale część będzie się chwaliś swoimi wysiłkami w
zostaniu rodzicami.

[dagmara-k]

zeby nie bylo ze moj wybor mowienia o sobie przyjaciolom dal mi tylko luksus
wsparcia - mamy jednego znajomego ktory sie wyraza o ivf bardzo niepochlebnie i
jest przeciwny np refunadacji a najlpeiej zeby zostalo zakazane. zastanawiam
sie, czy podpisal obywatelski projekt, ale tez wiem, ze w innych sprawach
potrafil byc bardzo wspierajacy. temat nas poroznil, wielka szkoda. takie ryzyko.

[kavainca]

Tak sobie właśnie pomyślałam,że ja w sumie baaaardzo nie lubię słowa
inseminacja. Kojaży mi się ze świniami i krowami - niestety.

[amelie_pi]

Nic nie powiemy znajomym, bo i po co? IVF to nasza osobista sprawa.

[blankaw19]

Moi znajomi nie opowiadaja mi w jakiej pozycji, o której godzinie i w jakiej bieliźnie spłodzili swoje dzieci wiec ja tez nie widze powodu do takich zwierzeń.

[ewik.7]

My nie zamierzamy mówić że podchodzimy do in vitro. Już i tak
spotkało nas sporo przykrości że do tej pory nie mamy dziecka.

[zosia9]

Coś na pocieszenie.
Rozmawiałam wczoraj w miejscu z którym współpracuję z dziewczyną o
dzieciach, pieluchach, słoiczkach i tekie tam. W pewnym momencie
zeszłyśmy na kwestie posiadania dziecka i mówię że ja mam z in
vitro. A ona na to ze nie miała pojęcia bo była na wychowawczym jak
rodziłam. Po powrocie poiformowały ją kolezanki, że mam dziecko i
tyle. O in vitro nawet nikt nie wspomniał, a miejsce jest
plotkarskie. Po prostu jakoś nikocgo to specjalnie ani nie
podniecało ani nie oburzało, choć nie ukrywałam. Nawet nie
przekazano takiej sensacji w ramach plotki
Więc może nie ma się czym martwić

[fasolexx]

u nas znajomi wiedza o in vitro ...nie mamy problemow z powiedzeniem
komukolwiek o tym...ale z perspektywy czasu troche zaluje.Jednak.
Nie z powodu tzw. odbioru spolecznego in vitro, ale przez ciagle
pytania czy sie udalo, kiedy jedziemy, trzymanie kciukow, jakies
takie glupie gadki etc. Juz mnie to drazni...

[kavainca]

niektórzy nie zdają sobie sprawy z realnych szans na powodzenie!
Mnie ostatnio ktoś zapytał o statyskyki
jak powiedziałam, to był baaaardzo zdziwiony, bo on myślał,że jest
jakieś 80%

[malinka_77]

Przy pierwszym IVF powiedziałam m.in. rodzicom i od razu poleciał na mnie grad
gratulacji ze strony szczególnie mamy i jej "dobrych rad" jak powinnam się
odżywiać w ciąży. Intencja była dobra, ale po nieudanym transferze pozostało
zażenowanie.
Ogólnie mówimy, bo nie mamy problemu ze sposobem poczęcia, ale bez szczegółów,
dat itd. bo wkurzające jest to kciukanie i niewiedza.