Dzieci

[hanka_11]

Czasem czytam, ze chcielibyscie miec dziecko, czy nawet myslicie o drugim
dziecku i zastanawiam sie, czy to nie jest egoizm.
Czy osoby chore na RZS, majace swiadomosc, ze ich sprawnosc fizyczna moze byc
bardzo ograniczona, nie powinny zrezygnowac z posiadania dzieci?
Jaka jest Wasza opinia?

[blacktess]

Przebieg choroby bywa bardzo różny, może powodować ograniczenia,
ale nie musi. Znam wiele osób z ograniczeniami ruchowymi, ale też
takie osoby, które chorują kilkanaście lat i nie widać po nich
choroby.
Nie można zakładac kalectwa, każdy zresztą może na stare lata być
niesprawny. Ludzie pijacy alkohol, palący dużo fajek lub
uprawiający sporty ekstremalne tez może nie powinni decydowac się na
potomstwo ( bo może im się coś stać).
Obecnie przyszłość chorych na RZS jest znacznie lepsza niż kiedyś
więc nie należy rezygnowac z potomstwa. takie jest moje zdanie.

[ina64]

KAżDY MA PRAWO DO POSIADANIA DZIECI !!!

[jskr1]

naprawde tak myslisz?
dawno nie czytalam czegos rownie glupiego

[hanka_11]

Ludzie mają prawo do wielu rzeczy, ale często mogą być one dla nich
niedostepne. Posiadanie dzieci to dla mnie dylemat. Co będę mogla
dać dziecku, sama milość to za mało; prawie pewność,że będę zmuszona
obarczyć mojego potomka moim kalectwem mnie przeraża.

[ina64]

Dzieci potrzebują właśnie miłości. Niestety w dzisiejszych czasach rodzice o tym zapominają. Inne rzeczy są mało ważne. Jeżeli obdarzysz dziecko miłością będzie najszczęśliwszym człowieczkiem.
Natomiast nie decyduj się na nie, gdy nie czujesz takiej potrzeby. Tylko twoje życie będzie dość ubogie.
Zdrowy człowiek decydując się na potomstwo jaką ma pewność, że kiedyś nie zachoruje, że nie zostanie kaleką ?

[hanka_11]

Czlowiek nie ma pewnosci, ze nie zachoruje i nie zostanie kaleka;
nasza przewaga nad innymi jest taka, ze my ta pewnosc juz mamy. Sama
milosc nie wystarcza. Czlowiek, zeby moc sie w pelni realizowac,
potrzebuje wiecej, potrzebuje edukacji i rodzce do pewnego wieku,
maja obowiazek mu to zapewnic(dobra edukacja kosztuje bardzo duzo).
Zobacz, jak wyglada zycie w krajach zacofanych ekonomicznie, w
rodzinach gdzie matki moga dac swoim dzieciom tylko milosc. Czasem
mysle, ze w niektorych sytuacjach, dziecko to wyraz egoizmu, mam bo
chce, chociaz wiem, ze w przyszlosci bede dla niego ciezarem i
ograniczeniem wolnosci, przyszlosci wcale nie takiej odleglej.

[ina64]

Potrzeba posiadania potomstwa jest czymś najbardziej pierwotnym. Egoizmem jest
zupełnie co innego, a mianowicie oczekiwanie od dziecka zapłaty, może właśnie
za tą dobrą edukację i poświęcenie dla niego (bo przecież tyle wyrzeczeń nas to
kosztuje)
Jeszcze raz powiem - każdy ma prawo do dziecka.
Widziałam wiele biednych szczęśliwych dzieci i bogatych
nieszczęśliwych.Widziałam przeszczęśliwe dzieci z mamami na wózku i
nieszczęśliwe - pięknie ubrane z cudownymi zabawkami w fantastycznych
samochodach. Nadal twierdzę, że dziecko najbardziej potrzebuje miłości.Tyle i aż
tyle.
acha i dodam, że jestem...pedagogiem

[hanka_11]

Obawiam sie, ze sie nie rozumiemy. Ja nie pisze nic o oczekiwanej
zaplacie, ja pisze o niemoznosci dania tego, co chcialoby sie
dziecku dac. Urodzic jest latwo, wychowac chyba trudniej.
Jestes pedagogiem, a jestes rowniez rodzicem?

[ina64]

Jestem rodzicem ponad 20 lat. I najlepsze co mnie w życiu spotkało to
macierzyństwo. Zdecydowałam się na dziecko dlatego, że chciałam je bardzo mieć i
móc kochać. Nie zastanawiałam się nad wykształcenie i innymi zwykłymi sprawami,
bo to przecież normalne, że się dba o swoje dzieci.
Moja kuzynka chorując na stwardnienie rozsiane koło 40 - stki zdecydowała się na
dziecko. Nie jest łatwo dodam, że wychowuje je sama. Aniulka jest cudną,
wspaniałą dzisiaj już 9 letnią dziewczynką. Uwielbiam na nie patrzeć, jak bardzo
się kochają, jakie są szczęsliwe obdarzając się nawzajem uczuciem.
Życzę Tobie znalezienia własnej drogi.

[hanka_11]

Zapewne, zarowno Ty jak i Twoja kuzynka, zastanawiacie sie czasem co bedzie za
10-20 lat. Aniulka bedzie musiala podejac decyzje- jej zycie osobiste, albo
mama. Ja wiem takie decyzje podejmuje sie codziennie, ale Twoja kuzynka w
momencie decydowania o urodzeniu dziecka, miala swiadomosc, ze nie ma innej
alternatywy. Cokolwiek Anulka postanowi bedzie albo wyrzutem sumienia, albo
wyrzeczaniem.
Milosc ma rozne kolory, kiedys przeczytalam wypowiedz pewnej kobiety, ktora
zdecydowala sie na aborcje. Zrobila to dlatego, ze jak powiedziala >jaka to jest
matka, ktora oddaje swoje dziecko do adopcji, ona by tak nie potrafila<.
Dziekuje za zyczenie znalezienia wlasnej drogi.

[lilyb]

Choruję na rzs 27 lat. Moja córka ma 19 lat. Druga córka ( nie biologiczna) ma 4
lata. Skąd założenie, że nie będziemy mogli opiekować się dziećmi? Jestem osobą
sprawną. Od 4 lat biorę leki biologiczne i czuję się rewelacyjnie. Gdybyśmy
spotkali się na ulicy nie pomyślelibyście, że choruję na rzs. Hanka_11 pisze, ze
,,nasza sprawność może być ograniczona", ale może być i dużo lepsza niż na
początku choroby.
-Posiadanie dzieci to nie egoizm tylko odpowiedzialność. Każdy z nas musi sam
zdecydować, czy jest w stanie zaopiekować się dzieckiem.

[paula19825]

Ja Cie rozumie bo sama sie zastanawiam nad urodzeniem dziecka. mam juz jedno
ale zaraz po porodzie zachorowalam na rzs. chcialabym miec drugie dziecko ale
sie boje ze choroba sie nasili i nie bede w stanie go wychowac.Bo sama milosc
nie wystarczy gdyz przy takim dziecku jest co robic a czlowiek czasami sam ze
soba nie moze sobie poradzic.wiec nie uwazam ze to jest egoizm tylko wrecz
przeciwnie duza odpowiedzialnosc.A jezeli ktos nie wie co to za choroba RSZ i
jak sie ja przechodzi to nie powinien sie wypowiadac na ten temat.