Starania późniejsze niż sierpniowe

[misia_7]

Mam mętlik w głowie, każdy gin mówi co innego, tu też każda ma inne zdanie.
Chciałam jak najszybciej rozpocząć następne starania po poronieniu, ale z
każdym dniem jestem coraz mniej pewna : rano marzę o ciąży, wieczorem się
boję, że jeszcze nie jestem fizycznie gotowa ( bo psychicznie czuję się OK i
bardzo bym już chciała). Strasznie to skomplikowane. Czy ktoś tu ma podobne
wątpliwości, czy wszystkie jesteście zdeterminowane, że na 100 % teraz i jak
najszybciej? a może nie warto tego odkładać? może jestem tchórzem, ale jak
sobie przypomniałam ból po łyżeczkowaniu, to wiem, że nie chcę tego więcej
przeżywać

[joannach1]

Misiu moja droga Ja też się boję.Tego że jeżeli się uda zajść, to będę cały
czas w stresie, że sytuacja się powtórzy, bólu, rozczarowania itp
Ale ja naprawdę mam nadzieję że to był incydent, że to się już nie
powtórzy.Jestem gotowa psychicznie i fizycznie i teraz czekam tylko na
jutrzejszy końcowy wynik.
będziesz czuła że jesteś już gotowa a na razie daj sobie trochę czasu.
Moją największą obawą jest teraz to, czy zajdę w ciążę.nie czy ją donoszę ale
czy zajdę.Obłęd!!! pozdrawiam serdecznie

[misia_7]

Dziękuję Asiu moja droga mam nadzieję, że i ten Twój jutrzejszy wynik też
będzie w porządku.
Wiesz, ja tak naprawdę nie mogę się doczekać, ale postanowiłam spojrzeć na to
chłodnym okiem. Planowałam poważne starania na sierpień, ale pomyślałam sobie,
że w czerwcu 2006 kończę studia, te wszystkie obrony magisterskie , stresy itd.
i że najlepiej będzie jak się jeszcze wstrzymam kilka miesięcy. Spokojnie
skończę te studia i wtedy urodzę. taki mam plan A jak się coś wcześniej
wydarzy, to widocznie taka wola boska...
Pozdrawiam bardzo ciepło!

[joannach1]

Hej Misiu chciałam ci zameldować że chlamydii nie mam, tokso też w
porządku(szkoda tylko że brak przeciwciał), ale coś mi się ten cykl nie
podoba.Dzisiaj jest 14dc a ja nie mam żadnych objawów owu.temperaturka
niziutka,jajniki nie pobolewają...oj chyba dam spokój w tym cyklu i poczekam na
czerwca.pozdrawiam serdecznie i skrobnij czasem co u ciebie

[misia_7]

hej. dziwnie to zabrzmi, ale gratuluje braku chlamydii ;D ile normalnie masz
dni cykle? może będzie jeszcze ta owu. U mnie jak jest , to w ogóle nie czuję
jajników ani nic, tylko właśnie po temperaturze poznaję. A u mnie 9 dc i dziś
miałam egzamin, hehe zdałam!!!!! poprawilo mi to humor do końca dnia

[joannach1]

W takim razie ja również gratuluję!!!Ja na szczęście egzaminy mam już za sobą
moje cykle normalnie trwały około 30 dni, ale już przed 17 maja miałam taki
podejrzany śluz.mam nadzieję że owu jeszcze będzie ale w tym miesiącu nie będę
specjalnie się nakręcała.Od końca czerwca mam dwa miesiące wakacji i wtedy
zaczniemy prawdziwe starania.życzę Ci miłego weekendu i pięknej pogody.Pa

[beettinna]

Ja miałam zabieg stosunko niedawno bo 26 kwietnia, i w ostatnim czasie wszystko
na głowie,kończenie pisania pracy,obrona licencjata.I teraz tak sobie myślę że
może gdyby nie ten stres to byłoby ok? Teoretycznie mogłabym się starać za
kilka miesięcy,ale ciągle myślę nad tym że teraz zaczęłam magisterkę,i w
przyszłym roku(końcem obrona itd) stresy wszystkie i znów nie będę mieć
spokojnej głowy i cały czas kołaczą mi się taki myśli.Sama już nie wiem czy dać
sobie spokój i dopiero po skończeniu studiów działać.......?jestem w kropce
pozdrawiam

[misia_7]

Beettina.
Mam podobną sytuację do Ciebie i wydaje mi się, że Cię rozumiem. Pewnie już
znasz moją historię ( ciąża planowana, udało się za pierwszym razem, tak bardzo
sie cieszyliśmy, potem krwawienie w 7 tygodniu zakończone zabiegiem ;-( ) Nie
wiem, ile Ty masz lat i ile dzieci planujesz, ale ja mam 25 lat i dwójkę dzieci
to bym chciała mieć na pewno, a jak będą warunki, to może nawet trzecie...
No właśnie, ja też studiuję, z tym , że już broniłam licencjata 2,5 roku temu.
Teraz jestem na magisterskich, ale nie uzupełniających, tylko zaczęłam od nowa
na stacjonarnych i jestem na 4 roku. Cały poprzedni semestr byłam za granicą na
stypendium (od września 2004 do lutego 2005) ... i już mam dość tych studiów.
Chciałabym mieć dziecko. Planowaliśmy z mężem urodzić je jeszcze na studiach,
ale przez to poronienie, nasze plany wzięły w łeb ;-(
Tak sobie myślałam: chcę znowu jak najszybciej rozpocząć starania, naprawdę
bardzo bym chciała. Ale wzięłam w zeszłym tygodniu do rąk kalendarz i się
okazało, że miałabym rodzić np. na miesiąc przed obroną mgr albo w tych
okolicach (wtedy musiałabym brać dziekankę i rok w plecy, bo na moch studiach
nie można brać tylko na 1 semestr).
Stwierdziłam, że skoro wyszło jak wyszło, to muszę być silna i jeszcze
powstrzymać moje chęci zostania matką chociaż na parę miesięcy.
No właśnie, i te stresy wszystkie... W życiu zawsze trzeba coś wybrać. Ja
wstępnie planuję starania na październik, choć wtedy poród mógłby być już nawet
na lato 2006, kiedy mieliśmy się udać w daleką podróż , zresztą samolotem...
STRASZNIE to skomplikowane.
Napisz, co Ty wymyśliłaś jak na razie i jakie masz plany. pozdrawiam Cie mocno

[misia_7]

dziękuję Asiu za życzenia ładnej pogody, bo było super wczoraj super na
działce na grillu potem (czyli w nocy) bylismy jeszcze w knajpie pożegnać
koleżankę, która się wyprowadza z naszego miasta. wypiłam pół piwka i mam dziś
kaca, tylko sie nie śmiej ja po prostu od paru miesięcy nie piłam w ogóle
alkoholu, tylko raz wino w urodziny
U mnie teraz trwa pierwszy normalny cykl po zabiegu, tego pierwszego nie
liczę, bo był porąbany, ze skokami hormonów i trwał 6 tygodni! żeby wiedzieć,
kiedy była owu, mierzę tempkę, ale na razie jeszcze niski poziom.
Wasze Starania wakacyjne nie mogą się nie udać ciocia Misia trzyma kciuki.
życzę udanej niedzieli papa

[beettinna]

Ja się boję że jak zajdę w ciążę to nie tyle sam poród na studiach co początek
ciąży,a w tym czasie wszystko się może zdarzyć bo nie przewidzę czy
niekonieczne będzie leżenie i tego się boję najbardziej.NP teraz jak byłam w
ciąży to cieszyłam się że urodzę w listopadzie i to by było w sam raz bo
semestr by się dopiero zaczął a tu musiałam leżeć od początku ciąży 2 tyg.w
szpitalu a potem do końca 3go miesiąca w domu,dosłownie nic nie mogłam zrobić.I
to jest najgorsze,Nie mam jeszcze planów,nic nie wymyśliłam,jestem w trakcie
badań,-a tak na mrginesie to mam 24 lata-maż 26,pewnie że myślę o dziecku,nigdy
nie chciałam jedynaka,a tu pierwsz ciąża i same problemy,a jakby tego mało to
szwagierka rodzi pierszego wnuka teściom w czerwcu!!! My planowaliśmy a oni tak
po prostu sobie zrobili-szlak nas trafia!muszę to jeszcze dobrze
przemyśleć,jeśli moja chęc dziecka będzie bardzo silna to nie będę rozpatrywać
za i przeciw,bo przedtem tak zrobiłam no i na co to się zdało?? no sama
powiedz!?ja całe życie mam z przypadku:urodziłam się po terminie-w imieniny
ojca,w ostatniej chwili przeniosłam papiery do innego liceum,spóźniłam się z
papierami na politologię i poszłam na inną uczelnię,przypadkiem poznałam
męża,przypadkiem wyszłam za mąż w 45urodziny taty,nie chciałam iść na prawko a
jak już mnie wypchali to zdałam za 1szym razem....
dlatego jak się tak zastanowię to jaki jest sens w moim życiu cokolwiek
planować?? i tak to toczy się nie tak jak sobie wymyślę,teraz marzę
o "wpadce",zobacz jaki ten świat jest przewrotny!
ciekawa jestem jak to się u ciebie potoczy,jak sobie poukładasz za i
przeciw,piszz na bieżąco!!!!
pozdrawiam Cię serdecznie

[misia_7]

Ehhh, ja też miałam rodzić w listopadzie... kurcze, w życiu nigdy nic nie
wiadomo - przekonuję się o tym na każdym kroku... Gdybym wiedziała, że to
wszystko się tak potoczy, to nie zwlekalibyśmy tak długo z decyzją o pierwszym
dziecku (jestem mężatką od 4 lat). A teraz co? też nie wiem co będzie.
Przecież następna ciąża po poronieniu jest z góry traktowana jak zagrożona.
Zanim poroniłam też musiałam leżeć plackiem i nie mogę wykluczyć tego, że tym
razem też tak będzie.
Masz rację, świat jest przewrotny... jeśli chodzi o mnie, to planuję latem
zrobić badania, a od października rozpoczynam intensywne działania. A jak tam
u Ciebie? jakoś klarują Ci sie już plany?? pisz co u Ciebie! pozdrawiam

[joannach1]

Aha , w dzień po poronieniu dowiedziałam się że szwagierka męża jest w ciąży i
to będzie pierwszy wnuk teściów.Fajnie , cieszę się ze względu na nich ale to
trochę boli,właściwie na początku bolało jak jasna cholera!!! Może nie warto
planować, tylko czekać na "wpadkę"?plany sprawiają że żyjemy w stresie, myślimy
o tym ustawicznie a tak to będzie lżej psychicznie.Tylko jak to zrobić żeby o
tym nie myśleć? Może macie jakiś pomysł? uściski-Asia

Beettina

[misia_7]

nie myśl za dużo chodź na forum i pochwal się, co tam wymyśliłaś
pozdrawiam

[joannach1]

Fajnie nam się dziewczyny ten wątek rozwinął Tak sobie poczytałam co
napisałyście i wspomnę że ja też miałam termin na listopad . ponieważ obie
macie plany związane ze szkołą,możecie skupić się na zrealizowaniu tego co w
najbliższej przyszłości. U mnie wszystko się już poukładało, tzn.jestem po
studiach, podyplomowe też mam za sobą, w pracy stabilnie(pracuję 5 godz.
dziennie), mieszkanie jest, mężuś kochany....do szczęścia brakuje mi już tylko
dziecka Jestem nauczycielką, pracuję z sześciolatkami, uwielbiam wszystkie
dzieci, zaglądam do każdego wózka.... i wobec tego posiadanie potomka to mój
najważniejszy obecnie cel.Ale nie za wszelką cenę.Nie rezygnuję z życia
towarzyskiego, nie wariuję na tle pomiaru temp., nie przeadzam z badaniami itp.i
tak sobie myślę że dajcie sobie trochę czasu dziewczyny, uczcie się, żyjcie a
dzidziuś przyjdzie na pewno.Jak studiowałam to odłożyłam starania na bok ze
względu na stres, naukę(piłam dużo kawy) ale ja jestem nerwowy człek więc to
było konieczne.Pozdrawiam Was.Asia

[misia_7]

Joannach1 !! Dobra, a teraz sie przyznaj ile masz lat!! nie uwierzysz,
ale podejrzewałam Cię o bycie nauczycielką, bo pisałaś o wakacjach i wiesz
co? nie uwierzysz mi, ale ja też jestem nauczycielką z wykształcenia. Robię te
dodatkowe studia, bo chciałabym coś jeszcze poza nauką w szkole. Uczyłam w
podstawówce 2 lata
Ja już się wyluzowałam i coraz bardziej obstaję przy tych
tytułowych "staraniach późniejszych niż sierpniowe".
Będzie dobrze dziewczyny. trzymajmy sie razem, to bedzie nam raźniej. Dobrej
nocy!

[joannach1]

He he Misiu, taka młoda to ja już nie jestem Mam całe 26 lat! Trzy lata
pracuję w szkole i bardzo to lubię.Mąż mi wczoraj powiedział że od czerwca
bierzemy się do pracy ale na spokojnie, mam nadzieję że nic mi się nie
poprzestawia przez miesiąc.Teraz też nie za bardzo uważaliśmy ,ale intuicja mi
mówi że nie tym razem....za oknem deszcz, burza a ja za chwilkę muszę wyjść
życzę lepszej pogody niż u mnie i miłego dnia.Aha, o 6 rano obudziła nas
sąsiadka, bo ją zalaliśmy-jakaś rura przecieka.na szczęście tylko troszkę.coś
czuję że to będzie ciekawy tydzień..... Pa,pa

[misia_7]

mało dziś napiszę, bo lecę do nauki, jeszcze 3 tygodnie egzaminów. No nieźle
sie u was tydzień zaczął - zalewać sąsiadkę
A burza to teraz dotarła do mnie, są grzmoty i błyskawice, mój pies szaleje ze
strachu, ale mówię mu, że ma być dzielny
Wy się zabierajcie do roboty, do czerwca jeszcze tydzień został. My mamy
szlaban jak już wiesz, ale jak by co, to dam znać. Moje plany na życie
zmieniają sie jak w kalejdoskopie, choć staram się trzymać fantazję na wodzy.
Miłego tygodnia życzę i pa pa

[agabilinska2]

hej, hej, wcale nie jestes taka odosobniona! ja poronilam 18/IV i powiem
szczerze ze chciałam od razu ,wydawało mi sie , ze jestem na to gotowa, u mnie
obylo sie bez zabiegu zatem gin zaleciła tylko 3 m-ce przerwy, a teraz wcale
nie jestem taka pewna czy juz chce, moze tak: jak bede mogła teraz to fajnie
jak nie to nie, a w weekend była kuzynka ze swoja 10 miesieczną córeczką i
odechciało mi sie tego całego obowiązku! - to chyba znak ze jednak jeszcze nie
czas, a w koncu jestem jeszcze młoda , zatem jak Bóg da to sie bede cieszyc , a
jak jeszcze nie nie bede rozpaczać! zycze ci wytrwałaości i wsłuchaj sie we
własne cialo pamietaj że psychicznie i fizycznie musisz czuc ze to juz ten czas!
pozdrawiam serdecznie aga

[misia_7]

hej Aga.
znamy sie z Twojego wątku "starania sierniowe czas zacząć".
Ja czuję i fizycznie i psychicznie, że już chcę! bardzo chcę. Mialam się
starać w sierpniu, ale teraz jestem na takim etapie, że przemyślałam sobie
wszystkie za i przeciw... i nadal obstaję przy staraniach tegorocznych, tyle,
że nie zaczynam w sierpniu , tylko 2 miesiące później. Wiem, że nie dałabym
rady obronić pracy mgr mając parotygodniowe dziecko. Dlatego troszkę to
odwlekę. pozdrawiam

[zuzia36]

witam w starym gronie!!!!!!!!!!!!!
Ja też się zastanawiam czy w sierpniu zaczynać, czy później. Dziecka chce
bardzo, ale jeszcze bardziej boję się. Boję sie jak chyba każda kobieta przed
taką decyzją. Boję sie również kolejnych rozczarowań, prób, badań, leków itp
itd. Wiem jedno czy mając 25 lat czy 40 tez bym się bała, więc nie czekam.
Studia skończone. Pracę mam na stałe i na dodatek w szpitalu. Z mieszkaniem
gorzej (mieszkamy u rodziców) ale oni nie chcą żebyśmy sie wyprowadzali, a i
nam się dobrze z nimi mieszka wiec tak zostanie. I wiem ze pomoc mamy po
porodzie będzie bardzo potrzebna.
Czasem dopadają mnie wątpliwości czy dam radę, czy znajdę siłę i cierpliwość
dla dziecka. Czy damy radę finansowo. Czy bedzie zdrowe.... czy wogóle będzie.
Nastawiam się na leżenie już od poczatku ciąży. Mam już spakowane rzeczy na
pobyt w szpitalu, żeby nie było tak jak poprzednio (mąż z mamą mnie pakowali,
bo ja poszłam normalnie do pracy). Boję się, że kolejny raz poronię. W sierpniu
mamy 2 zaproszenia na wesela. I teraz zastanawiam się czy iść, czy to kruszynce
nie zaszkodzi.... Ale wiem jedno (wczoraj to sobie postanowiłam) BĘDĘ WALCZYĆ,
CHOĆBYM MIAŁA JESZCZE WIELE RAZY PORONIĆ, PRZEJŚĆ NAJOKROPNIEJSZE BADANIA I
INNE STRASZNE RZECZY BĘDĘ WALCZYĆ i wierzę ze mi się uda, że ktoś kiedyś w dniu
26 maja złoży mi życzenia i powie kocham cie mamusiu...

Zuzia36

[misia_7]

Wzruszylam się kochaniutka Też mam tyle obaw, ale pocieszam się, ze chyba
bym była nienormalna by po poronieniu nie mieć jakiś lęków. Staram się myśleć
bardzo pozytywnie!! Teraz mam sesję i egzaminy, po nich robię wszystkie
badania, a potem do roboty czy to będzie sierpień czy troche poźniej , to
chyba nie jest aż taka duża różnica...
duża buźka!

[misia_7]

chyba masz znowu te problemy z netem? daj znać co u Ciebie!!

[zuzia36]

Helllooooooooooo!!!!!!
Faktycznie internet w domku nadal zepsuty, a i czasu nie mam na siedzenie przed
kompem. Taka ładna pogoda, a my mamy doś dużą działkę więc w wolnych chwilach
przesiaduję tam. A od soboty zaczynamy mały remont w naszym pokoju. Wymieniamy
część mebli, zresztą już wszystko robimy pod kątem kolejnego lokatora w tym
pokoju.
Chwilami mam jeszcze duże dołki, liczę który tc terazm bym miała. Ale jakoś
leci. W sumie to ciesze się że poroniłam teraz a nie np. zimową porą, bo wtedy
to już zupełnie bym sie dołowała. A tak to pogoda ładna, słońce świeci, gdzieś
sie wyjedzie i czas bardzo szybko leci. Niedawno miałam @, a już lada dzień
zacznę brać duphaston i kolejna @ itd itd.
A czemu misiu lekarze każą Ci czekać aż pół roku??????? Mnie tez niektórzy
mówili, że pół roku, ale ja nie mam zamiaru tyle czekac. W szpitalu leżała za
mną dziewczyna, która rok temu miała taką samą sytuację też poroniła, a w tym
roku w dniu w którym ja miałam zabieg ona urodziła syneczka. Prawda, że ciązy
nie miała łatwej, ale zebyś widziała jaka ona byłą szcześliwa, jak rozmawiała z
brzusiem. Warto, naprawdę warto cierpieć... I jej tez lekarze mówili o pół
roku, a jak zaszła to straszyli że zaprędko. Całe szczęście że mój pozowlił po
3 miesiącach.
A i jeszcze jedno - znam dziewczynę , co zaszła w ciążę zaraz po poronieniu i
ma śliczne i zdrowe dziecko!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Takze jak dzidzia i mama są uparci to bedzie dobrze !!!!!

[misia_7]

Dziękuję Ci za te ciepłe słowa. Dołuję chwilami, szczególnie teraz jak mam
sesję na uczelni, uczyć się trzeba, a trudno się zmusić. Pewnie mnie
rozumiesz, wiesz jak to jest być myślami zupełnie gdzie indziej, a nie zakuwać
jakieś bzdury , które podobno pomogą mi w robieniu kariery zawodowej.
Ech, skąd ja to znam, też liczę , który to bylby teraz tydzień ciąży.. U mnie
byłby już 15... Zaglądam czasem na forum "listopadówek", bo to było moje
miejsce kiedyś..
Założyłam ten wątek , choć piszę też na sierpniowym, bo chciałam sobie jakoś
zaplanować dalsze życie. Fasoleczka odeszła i z nią moje plany.. Chcę to jakoś
ogarnąć..
Tak, kazali mi czekać pół roku,nawet nie jeden lekarz, ale dwóch, ale to mi
się tak dłuży........ Nie podali mi powodu oprócz tego, że macica ma się
zregenerować po zabiegu, nie miałam żadnych powikłań ani nic specjalnego nie
podejrzewali, nawet mi gin nie zlecił żadnych badań. O tych badaniach, co będę
robić, to się dowiedziałam z forum i zrobię je dla świętego spokoju.
Ja wiem, że warto cierpieć dla dzidzi, ale troche sie boje, żeby sytuacja się
nie powtórzyła. Chyba bym się załamała wtedy...
A kiedy wy próbujecie? też w sierpniu? To jeszcze 3 miesiące ;-(
Pozdrawiam serdecznie!!! napisz co u Ciebie

[zuzia36]

jej ja bym nie była w stanie się teraz uczyć. Dobrze, że mnie to nie spotkało
rok temu. zawaliłabym chyba obronę. Ja teraz kompletnie nie moge się skupic....
a zakrecona jestem jak tzw. "koń na światłach"

Nie czekaj az pół roku. Słyszałam, że macica regeneruje się już po pierwszej
@@@@. Ja czekam jeszcze 2 @ i do dzieła!!!!!!!!!!
Badania na toxo i inne miałam pobrane zaraz po zabiegu.
Teraz aby walcze z moją @. Cieszę się że dostałam duphaston, bo bez niego chyba
do grudnia bym czekała. Choc może moja kruszynka pojawiłą się na chwilkę po to
żeby przygotować sobie lepsze gniazdko i teraz nie miałąbym żadnych problemów.
Poprzedni cykl miałam wręcz książkowy i śluzik nawet był!!!!!!

[misia_7]

hej
no ja właśnie nie jestem w stanie się uczyć. robię wszystko, by tego nie robić,
a przez to mam jeszcze większego stracha ;-(
Nie mam zamiaru czekać z kalendarzem w ręku do pół roku, ale chociaż te 4
miesiące. Słyszałam różne opinie o regeneracji macicy, więc boję się już teraz
od razu zacząć próbować. na szczęście juz prawie 2 miesiące minęły i myślę, że
to były te najgorsze 2 miesiące. Teraz juz tylko egzaminy, badania i jakoś czas
minie do sierpnia.
Fajnie, że masz już cykle OK. Ja dopiero miałam pierwszą @ po zabiegu. Dziś 16
dzien drugiego cyklu po zabiegu, ale owu nawet jeszcze na horyzoncie nie
widać... Mam nadzieję, że wszystko mi wróci do stanu sprzed zabiegu, bo zawsze
miałam "jak w zegarku".
pozdrawiam i dobrej nocy

Witam ponownie :)

[joannach1]

właśnie wróciliśmy z leżakowania i muszę stwierdzić że opaliliśmy się. mężuś to
chyba nawet za bardzo he, he .od wczoraj mierzę tempkę po owu i cały czas mam
37. ciekawe czy na @ czy na, no właśnie na co?A przytulanko było w 13, 15, 17,
no i 20 dc.i teraz siedzę i myślę. piersi ok,nie bolą, sutki troszkę
powiększone, coś mnie jednak w brzuchu a to ciągnie a to kłuje.Oj chyba nie
wytrzymam i zrobię wkrótce teścik.Ale jestem naprawdę wyluzowana.Sama jestem z
siebie dumna-nie nakręcam się, myślę jednak o tym żeby w razie czego jak
najwcześniej zacząć brać duphaston. No nic dziewczynki, poczekamy
zobaczymy.życzę udanego wypoczynku

[misia_7]

No ładnie, przyjemności na maxa ja próbuję się zmusić do nauki.
Kto wie, może coś (kogoś!) zmajstrujecie mam nadzieję, że się uda i trzymam
kciuki. zamelduj się, jak zaobserwujesz jakieś objawy. I bardzo dobrze, ze się
nie nakręcasz, tak trzymać!! pozdrawiam

Już czerwiec! kto się stara za 3 miesiące?

[misia_7]

Czerwiec, ale poznaję tylko po kalendarzu.. pogoda jak w ciepłym marcu ;/
dziewczyny, co u was?

do misia_7

[beettinna]

napisałam do ciebie na gazetową pocztę.)

[misia_7]

a ja już odpisałam