pytanie

[biedrona1]

Dziewczyny 7 lat temu zaszłam w ciąże niestety w 12 tygodniu poroniłam, teraz
się staram już 4 miesiąc i chyba tym razem znowu nic. Czy to że byłam już w
ciąży daje mi jakąś gwarancję, że uda się ponownie, czy jednak przez te 7 lat
mogły zajść jakieś zmiany? Podziwiam Was ja po 4 miesiącu mam już dość tych
testów, starań się na zawołanie i nieudanych testów ciążowych. Jaki to dziwne
wtedy kiedy nie planowałam dziscka wystarczyło jedno jedyne przytulanko w tym
miesiącu i skończyło się ciążą a teraz niemal codziennie przytulanko i nic.
Jestem nieco załamana. Jak sobie z tym radzicie?

[puma1976]

witam Cię , u mnie było podobnie z tym ze rok temu , ale było to wczesne
poronienie.Tez wtedy az tak bardzo nie zabiegałam o ciąze.Od tego czasu tak
sie we mnie obudził instynkt macierzyński ze o niczym innym nie mogę myśleć, a
tu jak na złość- nic żadnej ciąży tylko nerwy.Postanowiłam sobie trochę
odpuścic a tak naprawdę to tez sobie z tym wszystkim nie radze.Ale myślę ( mam
taka nadzieję ) w końcu zobacze te magiczne 2 kreski czego Tobie i wszystkim w
podobnej sytuacji życzę.Pozdrawiam

[biedrona1]

hmmm ale jeśli rok temu tobie się udało to i teraz się uda. Może tutaj u ciebie
jest blokada psychiczna. Może i u mnie też. Żałuję teraz, że wcześniej się nie
starałam o dziecko. No cóż... mam nadzieję, że też zobaczę dwie kreski. Chyba
zrobię sobie w końcu podsawowe badania na hormony, szkoda czasu na bezczynne
czekanie

[puma1976]

Ja od następnego cyklu zmianiam lekarza bo ten co do tej pory do niego
chodziłam nie chciał mnie skierowac na zadne badanaia, mówił ze nie moze itd.
oprał sie tylko na wykresach tempki i na tym koniec (raz owulacja wystepuje a
raz nie). Wydaje mi się że obie naprawdę powinnyśmy sobie zrobić badania
hormonów a przede wszystkim sie chyba trochę wyluzować.Zycze ci powodzenia i
pozdrawiam.

[99maja]

Ja to sobie myślę, że w życiu to nic nie da się zaplanować. Nie wiem co mi się
wydawało, że wszystko będzie jak na pstryknięcie palcami? Najpierw skończę
studia, potem ślub, potem praca, umowa na czas nieokreślony i dziecko. Wszystko
jak do tej pory ok. poza dzieckiem. Chyba dobry los wkurzył się na te ciągłe
plany. Czekam na wyniki czwartego cyklu starań, nie nastawiam się, ale mam
nadzieję. Tyle dookoła mnie jest koleżanek, które wyszły za mąż, bo w drodze
był dzidziuś na którego nie czekały, dwie inne zaszły za pierwszym razem,
chociaż specjalnie o to jeszcze nie zabiegały, na zasadzie uda się to ok nie to
nic się nie dzieje. No i ja ta sierotka, bardzo chcąca, a nie mogąca : ) Może
tym razem kto wie?

[biedrona1]

Czytałyście dziewczyny post który się tutaj pojawił kilka dni temu od
dziewczyny która starała się przez 4 lata i w końcu jak dała sobie spokój już
zrezygnowana wieloletnim niepowodzeniem no i stwierdziła, że już wiek jest
taki, że może być niebezpiecznie zaszła w ciąże. Więc może nie powinniśmy
czekać, chcieć choć to takie trudne. Ja też myślałam że mogę wszystko
zaplanować, o dziecię zacznę się starać w sierpniu, urodzi się przed wakacami
od lipca będę mogła swobodnie pracować bo okres wakacyjny to natężenie pracy u
mnie. A tu nici z planów. Teraz nagle mi wszystko jedno kiedy się dziecko
urodzi choć mam takie dziewne przeczucie, że nie będe mogła mieć dzieci. Nie
wim nie robiłam nawet żadnych badań jeszcze ale jakoś nie widzę dziecka w
swojej przyszłości, nie wierzę chyba, że mi się uda.