samoumartwianie

[kraplakowa]

Weszłam na forum mam kwietniowych 2006. Wtedy urodziłoby się moje dziecko.
Teraz oczywiście wyję. Boże, po co ja to robię? Po co włażę tam gdzie nie
powinna, po co rozdrapuję rany? To już 5 miesiąc po poronieniu, 2 cykl nowych
starań. Trzeba patrzeć do przodu... Wiem to. Więc dlaczego wracam do tego co
się stało, po cholerę w tym grzebię? Tak mi źle samej ze sobą...

syganturka w remoncie

[gerka]

Kraplakowa,
dzis mija dokładnie 19 tydzień czyli prawie 5 miesięcy od momentu poronienia.
W poniedziałek spotkałyśmy się z dziewczynami z forum, była oczywiście wymiana
informacji n/t lekarzy, szpitali no i smutne opowieści...
Po tym spotkaniu wiem, że mam za soba czas żałoby po moim dziecku, noszę w
sobie tamtą tragedię, ale mówienie o niej nie jest już rozdrapywaniem ran.
W dojściu do siebie pomogła mi wiara. Musiałam sobie poukładać w głowie
wszystkie bolesne przeżycia. Mam teraz takie poczucie, że nic w naszym życiu
nie dzieje się bez przyczyny i niestety na pewne wydarzenia nie mamy wpływu,
choćbyśmy nie wiem jak się starały...
Mam w sobie jakąś taką pokorę, nie żebym wszystko przyjmowała bezkrytycznie,
ale tamte przeżycia zmieniły mój system wartości.
Myślę,że każda z nas musi przejść czas żałoby po maluszku i w jakiś , właściwy
dla siebie sposób, niejako pogodzić się z tym co się stało. Schiza na następną
ciążę, hmm to chyba jednak nie tędy droga...
Życzę Ci abyś potrafiła odnaleźć swój spokój...
ściskam
/pau.

[kraplakowa]

Dziękuje Paulinko.
Dzisiejsza histeria przeszła mi równie szybko jak się pojawiła. Sama jestem
sobie winna,że się pojawiła, wiem to. Właściwie to myślę, że moja żałoba też
już minęła, żyję normalnie, myślą o kolejnym dziecku. Nie rozpamietuję w kółko
przeszłości. Ale czasem zdarza mi się chwila takiego dołu okropnego. I pewnie
tak już będzie. Bo można się nauczyć żyć ze stratą, ale nie można o niej
zapomnieć.
A kolejna ciąża... nie, nie będzie ZAMIAST, nie będzie lekiem na ból. Będzie
kolejną. Po prostu.
Mam nadzieję, że tym razem ze szczęśliwym finałem.
Pozdrawiam cieplutko,
Magda

[yskyerka]

Kraplaczku, wiem, co czujesz. Na początku miałam to samo, kiedy zaglądałam do
kwietniówek (miałabym termin na 8 kwietnia), ale z czasem się uspokoiło. Czas
jednak leczy rany, pozwala się wyciszyć, uspokoić. Jest ciężko, ale trzeba się
skupić na przyszłości, na nowych staraniach albo rzeczach zupełnie z nimi nie
związanych. Będzie dobrze. Kiedyś i nam się uda.

[anais_de_loin]

kochane ja mam za sobą biochemiczna tylko wiec to pikus w porownaniu z wami,
ale wiecie co pomyslcie kochane ze ta dzidzia byla bardzo chora, ze lepiej ze
stala sie aniolkiem, ze nastepną juz kochacie, mimo ze jeszcze sie nie
pojawila..ze tam u gory wszystko jest zapisane, dzien naszych szczesc i
lez..dzis swieci slonce i kazda z was za jakis czas bedzie mamą..

[kraplakowa]

Dziękuję dziewczynki.
Tak, trzeba wierzyć, ze i do nas los się uśmiechnie.
Moze już niedługo...
Życzę wszystkim krótkich i owocnych starań.

Pozdrawiam cieplutko i jeszcze raz dziekuję za słowa otuchy. jesteście kochane.

Magda

[as2008]

ja tez byla kwietniowka06
i tez zaczynamy starania
boje sie troche
ale to wiecie same
pozdr

as

[kraplakowa]

Wiecie, wiecie... Witaj as. Jesteś już trzecią kwietniówką2006 na tym forum.
Niestety. Ale może luty (czyli przyszłościowo październik) będzie dla nas
łaskawszy.

Pozdrawiam,
Magda

[yskyerka]

Kiedyś na forum Poronienie był wątek "Musiałam pożegnać
Kwietniówki 2006". Tam nas było znacznie więcej.
Ja też mam nadzieję, że luty okaże się dla nas łaskawy.
W końcu ja też się poczęłam w lutym, a urodziłam
w październiku. Wypadałoby podtrzymać tę tradycję.

[izak28]

I ja często wymyślam sobie po każdym wejściu na stronę czerwcówek... Ale nie
mogę się oprzeć. Nadal mam ten link w ulubionych i nie mogę zmusić się, by go
skasować... A jak tam zaglądam, to sama nie wiem czy żal, czy zazdrość jest
większa. Wtedy zawsze pojawia się pytanie "dlaczego mnie tam nie ma", dlaczego
i ja nie mogę cieszyć się razem z nimi rosnącym brzuszkiem, kopniakami,
kupowaniem ciuszków??? Cholera by to wszystko wzięła...