Znów przyszła @

[ivi9]

5 cykl uznaję za skończony i nieudany

[asiulka1976]

:o(

[megi_25]

Ja dokładnie tak samo.Dzisiaj 2dc.Piąty cykl uważam za zamknięty i otwieram 6.
Może teraz się uda!!!!!!!!Pozdrawiam.

[ivi9]

No to jesteśmy już dwie. Zawsze raźniej. Ile trwają Twoje cykle?

[megi_25]

Do tej pory trwały 28 dni,ale od dwóch cykli mają po 30dni.A jak jest u
Ciebie???

[ivi9]

Zawsze trwaly 25 dni, ostatnio coś sie skróciły do 23.

[megi_25]

To rzeczywiście strasznie krótkie.Przynajmniej nie musisz tak długo czekać na
wynik.U mnie się wydłużyły.No nic to jak coś będziesz wiedziała wcześniej niż
ja czy ten cykl był "owocny".

[ivi9]

Zaczynam już się zastanawiać czy czasem ta 'krótkość' nie jest też przyczyną,
ale...trzeba być dobrej myśli

[malutka1939]

ivi
moim zdaniem twoje cykle są troche za krótkie a wiesz w którym dniu cyklu masz
owu? chodzi mi o to czy aby druga faza cyklu nie jest za krótka bo wtedy nie
dojdzie do zagnieżdzenia i rozwoju zarodka. Moze porozmawiaj z ginem o twoich
cyklach pewnie wyjaśni ci czy taka długość może być
powodzenia w kolejnym cyklu oby był owocny )

[agulka1001]

kurde,a ja mam ok 35 dni...zazdroszcze Ci,ze masz tyle szans...dla Ciebie
odczekanie 3 cykli to pestka,a dla mnie cala wiecznosc...

[ivi9]

Agulka, 35 dni to pewnie się dłuży

[ivi9]

Szczerze powiedziawszy to nie używałam jeszcze testów owulacyjnych. Wolałam nie
wnikać w to. Miałam trochę innych problemów ze zdrowiem, nie chciałam przekonać
się, że i tam coś nie gra.
Koniecznie muszę wybrać się do ginekologa. Ostatnia pani doktor, u której byłam
powiedziała, że mam przyjść za ok.7,8 mc jak mi się nie uda.
Chyba muszę poszukać innego lekarza. Tylko, że w moim przypadku to musi być
gionekolog-endokrynolog.
Póki co czekam jeszcze do końca wakacji.

[agulka1001]

oj,dluzy sie!!czasem mam nawet 6 tyg (po poronieniu tyle bylo)!
gdyby nie moja praca,ktora zajmuje mi 18godz dziennie,to bym zwariowala hehe

[megi_25]

Agulka jak dajesz radę tyle pracować???

[agulka1001]

to taki zart sceniczny hehe tak naprawde pracuje 10-12godz....
ale praca mnie pochlania,dzieki niej nie mam zbytnio czasu na myslenie!
wracam do domu,zawsze jakies sprzatanie,gotowanie itp i juz do spania!a rano-
kolejny dzien,ktory mnie zbliza do staran,ciazy,malenstwa...

[ivi9]

Agulka, rzeczywiście masa zajęć trochę odciąga myśli.
Też mam teraz dosyć napięty czas, ale i tak wkradają się myśli o maleństwie, tym
bardziej gdy teraz jak wyjdzie się na spacer to pełno matek z dziećmi.
Długo już się staracie?

[agulka1001]

u mnie przykra sprawa...pierwsza proba (kochalam sie z mężem bez zabezpieczenia
pierwszy raz od 8lat) i sie udalo!i to w moje 26urodziny!
niestety-poronilam w 7tyg (10.05)....teraz jestem 2m-ce po zabiegu,czekam na
zielone swiatlo i ruszam!psychicznie - jestem gotowa chocby dzis (no moze
jutro,bo maz wraca hehe),nie wiem,czy w srodku wszystko dobrze wyglada!

[ivi9]

Agulka. Będę trzymać kciuki Oby tym razem wszystko lepiej się potoczyło.
A wiesz skąd i dlaczego to poronienie?
A na następne urodziny już dzidzia pewnie będzie

[agulka1001]

caly czas robie badania,oczywiscie prywatnie!na razie wszystko jest ok!
czuje sie dobrze,chce rozpocząc starania,nie mam takie doła jak niektore
dziewczyny i strachu przed podjeciem staran...podswiadomie mysle o tym,zeby
bylo,ale nie paralizuje mnie to!
a u Ciebie jak to bylo?Ty znasz przyczyne??ile masz lat??masz juz dzieci??
bo ja nie mam,to mialo byc pierwsze....
wiesz,o tym poronieniu to oprocz was i lekarzy nikt nie wie...nawet-a moze
przede wszystkim-moj mąż....i dobrze mi z tym...nikt mi o tym nie przypomina...

[ivi9]

Agulka, ja nie mam jeszcze dzieci. Mam 26 lat. Właściwie to mąż bardzo chciał
dziecko zaraz po ślubie, ale miałam problemy z anemią, później ciągłe problemy z
gardłem i antybiotyki i jakoś tak zleciały 2 lata. Od marca postanowiłam, że
koneic tego chorowania, no i póki co czekam.
Trochę smutno jak przychodzi @, ale nie wpadam w panikę, bo wiem, że to tylko
może zaszkodzić.

Poważnie Twój mąż nie wie o tym co się działo?
Jak to możliwe? Nie wiedział, że jesteś w ciąży?
Ja nie wyobrażam sobie takiej sytuacji, że nie powiedziałabym. Ale to już
przecież indywidualna kwestia każdego człowieka.

Trzymaj się ciepło, ja zmykam już spać

[agulka1001]

wiem,ze to dziwne,ale nie powiedzialam...kocham męza,nie mialam przed nim
tajemnic,oprocz tej jednej...
bylo to tak-maz jest w rozjazdach!nie ma go przez ok.3tyg w domu!
przyjechal,sprobowalismy,okresu nie bylo,zrobilam test-negatywny 28.04! był
wtedy w domu,powiedzialam mu,ze nic z tego!
3.05 weszlam na forum pierwszy raz,@@ nie bylo,to juz byl 41 dc (cykle 35dni)!
dzieki dziewczynom zmierzylam temp-powyzej 37,a bylam zdrowa!nudnosci mialam
wczesniej,male,ale skoro test negatywny,to nie przywiązywalam do tego uwagi!
senna bylam...piersi duze....wszystkie objawy ciazowe...4.05 test!radosc!II
kreski!nikomu nie powiedzialam,bo czekalam na meza,mial byc 13.05,to mial byc
prezent urodzinowy...chcialam isc na usg,miec pierwsze zdjecie...brzuch mnie
bolał jak na okres...duzo odpoczywalam...sob 6.05 jedna kropla krwi...7.05
godz. 23,00 wylecialo ze mnie...plakalam pol nocy...sama....w pon lekarz-
dianoza 3-4tyg ciązy,trzeba czekac...wt drugi lekarz-7tydz,ale juz ciązy nie
ma,są pozostalosci,zabieg...trzeci lekarz powtierdzil-juz po ciązy...10.05
zabieg,szpital,nikt nie wiem,ze bylam....maz wrocil 13.05,powiedzialamz,e mam
problem z okresem,ze musze lezec,ze duze krwawienie...uwierzyl....przez
pierwszy m-c mialam problem,zeby to przed nim ukryc-plakalam,a on myslalam,ze
ja przesadzam-nie znal przyczyny!ale przetrzymalam to....
wiesz,dlaczego nie chcialam tego mowic??bo nie chcialam,zeby ludzie na okolo mi
to przypominali,zeby wspolczuli...ja chcialam wrocic do normlanosci,czasem
wbijam sobie do glowy,ze nic sie nie stalo,ze tego w ogole nie bylo...test
wyrzucilam...to jest dla mnie najlepsza metoda,zeby zyc dalej....
ciesze sie,ze maz nie wie,co sie stalo,ze nie cierpi,nie martwi sie!
jest pelen optymizmu,chce zaczac starania,to est dla mnie wazne!

[ivi9]

Rozumiem, że to dla Ciebie musiało być straszne przechodzić to samej, ale
naprawdę nie rozumiem decyzji, że nie chciałaś powiedzieć. Ja nie umiałam bym
zostać z taką świadomością sama. Dla mnie małżeństwo to dzielenie się myślami i
przeżyciami radosnymi, ale także tymi smutnymi.
Może gdy mąż by wiedział co się stało udzieliłby więcej wsparcia?
Ale to takie moje gdybanie.
Każdy postępuję tak jak chce i czuje.

Pozdrawiam i życzę owocnych starań.

[agulka1001]

wiesz,rzeczywiscie na poczatku bylo mi ciezko,nie mialam komu sie wyplakac!
tyle dobrze,ze on byl daleko,dlatego wytrzymalam....
ale teraz ciesze sie,ze tak zrobilam!
nigdy nie myslalam,ze zachowam to w tajemnicy,
moj mąz wiedzial do tej pory wszystko,
tez nie potrafilabym zrozumiec innej kobiety,ktora by tak zrobila,
ale teraz rozumiem!
czuje sie swietnie wiedzac,ze nikt nie wie...
nikt mi nie mowi,ze co to bedzie,ze moze nie bedzie dzieci,ze moze beda
problemy...nikt mnie nie dołuje,nie stresuje,ja pozytywnie sie nastawiam!

[agulka1001]

a jak dlugie masz cykle??bo juz nie pamietam!
kobito!ja zupelnie nie myslalam o cyklach,temp,istny zywiol i radosc!
odpusc sobie jeden miesiac...chociaz fajnie sie mowi...
to tak jak odpuscic sobie jeden dzien bez forum i neta-u mnie nie dziala!

[deepblueangel]

Cykle mam 25-dniowe, ale nie stresuje się zupełnie, nie mierzę temperatury, nie
stosuje testów ani owulacyjnych, ani ciążowych. Do końca lata pełen luz
We wrześniu wybieram się do ginekologa.

Ps. Neta to bym odpuścić chciała, ale to moje stanowisko pracy i tak mija po 12
godzin

[ivi9]

Agulka, to wyżej to ja pisałam. Tylko, że z maila kuzynki, bo była zalogowana

[agulka1001]

ok,domyslilam sie!
wiem,ze to glupie,ale lubie jak sie do mni mowi Agulka,jakos tak zyczliwie
brzmi!
ja czekam na meza,za chwile ma byc...kurde,nie widzialam go 3tyg,wraca "na
zawsze",byl w rozjazdach!
a Ty co porabiasz u kuzynki??