Wychowywac bez ojca

[laclos]

Własnie ja bylam kobietą, której nie ulozylo sie zycie osobiste, a zapragnełam
dziecka. Wybrałam własciwego partnera (zdrowy, inteligentny, zdolny, z dobrej
rodziny). Moj syn ma dziś 30 lat. Jest jak jego ojciec - zdolny, inteligentny,
swietnie sobie radzi w życiu zawodowym. Tylko z emocjami u niego cos nie tak.
Nie moglam poswięcic mu tyle czasu, ile potrzebował, bo musiałam pracowac, zeby
zwiazac koniec z koncem. Pomagała babcia, ale babcie nie zawszenie sa dobrymi
wychowawczyniami. Rozumiem twój dylemat, ale zastanów sie dobrze.

[olpc]

"Fajni i wartościowi w moim wieku są już żonaci" - dobrze, ze nie bedziesz miec
dzieci, bo jeszcze wychowalaby je na ludzi o takim spojrzeniu na innych i
chodzil(a)by potem po swiecie taki czysty rasowo czlowiek.

[cassadirisparmio]

Olpc, czy ty masz jakieś głęboko zakorzenione pokłady kompleksów na
tle kobiet? Czy tylko lubisz występować w psychologicznej
roli "umniejszacza", tak ogólnie?

[laclos]

Kobieta samotna, kiedy zostaje matką, ma wystarczajaco duzo problemow z
wychowaniem i wykarmieniem dziecka, zeby borykać sie jeszcze z dodatkowymi, jak
wrodzona choroba, czy brak zdolnosci do nauki.

[cassadirisparmio]

Wiesz, właśnie nad tym się zastanawiam dośc poważnie. Jak pogodzić
wszystko czasowo i organizacyjnie. Bo przecież nie chodzi o
spłodzenie dziecka i oddanie komus na wychowanie "bo ja nie mam
czasu z powodu pracy".
A dlaczego Ty nie związłaś się z jakimś mężczyzną juz mając dziecko?
Czy miałaś mężczyzn wśród kolegów, znajomych, w towarzystwie, ... z
których syn mógłby czerpać wzorzec męskości?

[laclos]

Mialam kilku pertnerów, o ktorych za kazdym razem myslałam powaznie. Niestety,
oni tak o mnie nie mysleli, a mój syn był jedną z powaznych przyczyn. Moj
ostatni zwiazek trwał 14 lat i niedawno rozpadl sie. Dzis przyjaźnie się z
dawnym kolega i wielbicielem. Jestem zadowolona z życia i nie patrze wstecz.
Pamietam jednak, że było i trudno, i przykro.