dylematy niestety

[pumka10]

cześć, dziewczyny chciałabym sie Was zapytać, czy miałyście jakiekolwiek
dylematy odnośnie zajścia w ciążę, czy decyzja była prosta?? mam 27 lat, mam
mieszkanie, mam męża. pracuje w małej firmie. i to jest problem. moja szefa
jest teraz w ciąży. ciągle daje mi do zrozumienia, ze moja ciąża w
najbliższych kilku miesiącach byłaby co najmniej niewskazana. myślałam, żeby
zacząć sie starać już teraz, ale odkładam to na bok. moja praca jest dość
specyficzna, na pewno nie będzie im łatwo znaleźć kogoś na moje miejsce. no
ale czy to ja muszę sie o wszystko martwić. jak było u was i co byście zrobiły??

[beyon]

witaj
Myśle ze powinnaś zrobic to co ci serce podpowiada , praca jest też
ważna ale nie najważniejsza w zyciu. Ja też zawsze sądziłam ze
jeszcze nie nadszeł ten moment , ze jeszcze trochę popracuje i wtedy
postaram sie o dziecko , Ale jak to w pracy zawsze znajdzie sie
jakiś argument ze to nie dobry czas na potomstwo. Ja włąśnie sie
zdecydowałam na dziecko , mam nadziej ze długo czekac nie bede

[nowaska1]

Zawsze można znaleźć jakieś ale. Praca jest ważna, ale nie jest
najważniejsza. Zastanów się dobrze bo odkładając decyzję coraz
trudniej się zdecydować, a też nie wiadomo kto kiedyś będzie miał z
tym problem i tak latka uciekają. Szefowa jest w ciąży no ale nie
wiadomo kiedy Ty zajdziesz (życzę oczywiście od pierwszego cyklu).
Poza tym nie musisz iść na zwolnienie od razu, a do tego czasu albo
szefowa wróci z macierzyńskiego albo znajdzie kogoś na zastępstwo.
Powodzenia.

zgadzam sie

[mia17]

z tym, co napisaly moje poprzedniczki
nigdy nie ma tak, zeby wszystko pieknie gralo: jak nie praca to cos innego sie
znajdzie.
praca jest wazna, owszem - ale zadnemu szefowi nie jest na reke ciaza
pracownika. tym bardziej takiego, za ktorego ciezko znalezc zastepstwo.
musisz sobie sama odpowiedziec, co jest wazne, a co wazniejsze.
nie wiadomo, ile czasu beda trwaly Wasze starania o potomka - u jednych trafia
sie od razu, inni czekaja miesiacami, a nawet latami.
nam udalo sie po ponad 6-ciu miesiacach. musisz brac pod uwage to, ze moze sie
tak od razu nie udac.
no ale decyzja nalezy do Ciebie pozdrawiam!

[negali]

pumka10 - ja miałam całą masę dylematów.
Pisałam tu o tym kiedyś. Ale prawda jest taka, że po wykluczeniu tychże spraw
'do załatwienia przed ciażą' - po tym jak ustąpiły wszystkie przeszkody okazało
sie, że są... następne i kolejne.
Naprawdę nie ma dobrego czasu na dziecko. Kobieta, która pracuje zawsze będzie
się zastanawiała co z pracą...
Ja tez tak miałam. Teraz u mnie 2 cykl starań i nic. A myślałam, że pójdzie tak
gładko.

[anitaja]

ja mialam podobnie najpierw mieszkanie, samochod, zwiedzic troche
swiata, odlozyc i juz... ale sie nie udaje a latka leca jakos
szybciej... teraz juz wiem, ze gdybym mogla to zaczelabym sie starac
wczesniej

[bella1978]

Podobnie u mnie... Zawsze myslalam ze nie wiadomo ile czasu jeszcze przede mna,
ze zdaze znalezc swietna prace i chociaz troche spelnic sie zawodowo,
pozwiedzac, itd.. Kilka miesiecy temu chyba 'obudzil' sie moj instynkt
macierzynski i teraz wszystko inne wydaje sie malo wazne. Niestety, dopiero
miesiac temu zaczelam nowa prace, nie mam zadnego doswiadczenia zawodowego a w
przyszlym roku skoncze 30 lat i nagle sie spostrzeglam, ze przeciez nie zostalo
juz at tak duzo czasu na wszystko.

[agulka1001]

jestem po 2poronieniach i staram juz prawie 2lata! mam 27 lat!
zawsze planowalam co dalej,tak bylo z ciązą-zostawilam sobie na
koniec!teraz,gdybym mogla cofnąc czas,na pewno bym sie tyle nie
zastanawiala! nie warto...myśl o sobie,o swoim męzu,swoich
pragnieniach, bądź przez chwilę "egoistką"...

[anatomia3]

witaj pumka. tez mialam dylemat, ale mam juz dosc tesknoty za
wlasnym rodzinnym zyciem. mam 30 lat i decyzje odkladam od dwoch
lat. zaluje, ze nie sprobowalam od razu po slubie. najpierw
czekalismy na mieszkanie. wynajmowalismy pokoj w studenckim
mieszkaniu. gdy doczekalismy sie kawalerki na kredyt, prace stracil
moj maz. przez pol roku byl bezrobotny. ja pracowalam w dwoch
miejscach, by nie stracic mieszkania. bylam juz wykonczona. maz
znalazl w koncu prace, a ja zmienilam swoja, by nie pracowac jak
wol. ale od razu nie moglam przeciez zajsc w ciaze. tak minely te
dwa lata.
zawsze jest cos nie po naszej mysli.
teraz czekam tylko do najblizszego @ i zaczynam starania. mam umowe
tylko do konca grudnia, ale mam tez dosc tesknoty za Dzieckiem i
ciaglej rezygnacji z wlasnych pragnien. czas ucieka. przedwczoraj
dowiedzialam sie, ze mam malutka macice. lekarka powiedziala, ze to
moze byc problem, ale nie musi. JA CHCE JUZ SPROBOWAC. moj maz tez
mareszcie dal sie przekonac. zobaczymy, jak to bedzie.
zycze ci, bys szybko zaczela myslec o sobie. kazda prace mozna
stracic. nawet bedac najlepszym pracownikiem. zastanow sie, na czym
najbardziej Ci w zyciu zalezy i dylematy same znikna.
powodzenia ))))

[lusiasia]

Ja sie zdecydowalam 4 lata temu i nadal dziecka nie mam, tak tez moze byc i nie
jestem jedyna
Jak chcesz dziecko, to zacznij starac sie juz, szkoda czasu
Ja stracilam rok, bo myslelismy ze jak sie zdecydujemy to uda sie za pierwszym razem

[agnieszkaela]

Tez czekalam (bo mieszkanie, bo praca, bo trzeba sie urzadzic i
nauczyc jezyka-mieszkamy zagranica) ale teraz wiem, ze gdybym mogla
postaralabym sie z rok wczesniej co najmniej.
Na szczescie udalo sie od razu. Za to od roku staramy sie o drugie
dziecko i jak narazie bez efektow. A latka leca... i choc oczywiscie
nie ma reguly mlodsze kobiety lepiej znosza ciaze, porod i trudy
macierzynstwa.

[annu]

Nie ma na co czekac, zawsze beda jakies ale. Nam udalo sie z 1-szym
dzieckiem w 2-gim cyklu. Balam sie powiedziec szefowej bo byla
strasznie niemila, gdy tylko sie mowilo o dzieciach. Jak wchodzilam
do niej do gabinetu, to bylam sztywna. Gdy jej powiedzialam o ciazy,
to ona mi powiedziala - to super, nie ma na co czekac, rodzina jest
najwazniejsza. Bylam zszokowana.
Teraz staramy sie juz 4 miesiac, niby nie ma ale, tylko, ze dziecko
jakos nie chce przyjsc

[kocica27]

Wszystkim się wydaje (mnie też), że jak tylko będzie "odpowiedni
czas" na dziecko, to się zdecyduję, za miesiąc będę w ciąży jak na
zawołanie i sprawa załatwiona. Tymczasem tak nie jest, starania
potrafią zająć trochę czasu i odpowiedni moment na dziecko przestaje
być odpowiedni.... Zrozumienie tego zajęło mi trochę czasu - też
najpierw praca, kariera, mieszkanie itd., ale w końcu wszystko
załatwione, ślub 1.09.br. i od razu rozpoczęliśmy starania, bo nie
ma na co czekać. Nawet chcieliśmy już w czerwcu zacząć, jak data
ślubu była wyznaczona, ale postanowiliśmy poczekać do ślubu, by
udało nam się z Bożą Pomocą. Aha... mam 31 lat, więc bardzo się
boję, czy wszystko będzie ok, czy mi się uda zaciążyć itd., żałuję,
że nie pomyślałam o tym roku temu, może już byśmy mieli bobaska. Ty
też możesz żałować, więc naprawdę olej szefową - ona jest mądra, bo
sama jest w ciąży, więc "niewskazana" jest według niej ciąża u
Ciebie. Ale to jest twoje życie a nie szefowej. Z drugiej strony
ciąża to nie choroba, może będziesz pracowała przez cały czas, może
uda się dobrze ułożyć stosunki w pracy, nie ma co zakładać, że
będzie źle. A jeśli będzie źle, to na macierzyńskim znajdziesz nową
pracę i już tam nie wrócisz. Ja też się boję, że mnie wyrzucą albo
coś zanim jeszcze zajdę, bo zdaję sobie sprawę, że im to nie na
rękę, dlatego muszę być szybsza niż oni, by wejść w okres ochronny

[s.dominika]

Powiem krótko - myślałam tak jak ty, precyzyjnie sobie zaplanowałam, kiedy zajdę
w ciążę (ale optymizm ze mnie bił) i co? I do tej pory się staram. Jak patrzę z
perspektywy czasu na to - to żałuję, że nie zaczęłam się starać wcześniej.Teraz
za to moja koleżanka z pracy jest w ciąży i ja mam przejąć jej obowiązki. Co
jest równoznaczne z tym, że moja ciąża byłaby teraz nie wskazana. Ale ja
nienawidzę, jak mi ktoś steruje moim życiem i mam szczerą nadzieję, że też zajdę
w ciążę i niech się dzieje co chce. Niech inni harują, tak jak ja muszę na
innych. A potem jeszcze (tak sobie marzę, co tam, wolno mi) pójdę na
wychowawczy. I niech się inni martwią, a nie zawsze ja.

[kocica27]

A ja wczoraj zostałam zdegradowana - po 3 latach bycia kierownikiem
spadłam na głównego specjalistę, a kierownikiem zostanie żona
prezesa.... która nie ma żadnego konkretnego doświadczenia
zawodowego w logistyce (zaczęła pracować w naszym dziale w połowie
lipca. Wiedziałam, że taki ruch nastąpi, nie wiedziałam tylko, że
tak szybko. Sądziłam, że uda mi się szybko zajść w ciążę i nie będę
miała problemu degradacji - a tak, to jest megastres i nie wiem, czy
w ogóle uda mi się zajść... Naprawdę jestem podłamana i bardzo
żałuję, że ślubu nie zrobiliśmy rok wcześniej i nasze starania nie
rozpoczęły się rok wcześniej... Załatwili mnie na cacy, teraz to
nawet nie mogę szukać nowej pracy...

[s.dominika]

Kocica - to nie dajmy się. Zajdźmy w ciążę na złość innym. Niech się dzieje co
chce ...

[anatomia3]

przylaczam sie, dziewczynki
wznosze bezalkoholowy toast za dzieci moje i wasze. niech pojawia
sie na swiecie jak najszybciej