Weszłam na to forum całkiem przypadkowo i chcę wtrącić swoje 3
grosze

Mam 18 lat, wychowuje mnie tylko mama i nie znam swojego taty.
Owszem, wiele razy zastanawiałam się kim on jest,jak byłam mała to
pytałam o niego mamę, ale odpowiadała, że nie żyje. To zaspokajało
moją dziecięcą ciekawość. Później zapytać nie śmiałam, dowiedziałam
się ze swoich źródeł.
Mama zbliżała się do 40'stki i bardzo chciała mieć dziecko. Życie
ułożyło się jej tak jak łożyło, i nie miała patrnera. Co zrobiła?
Nie słyszało się jeszcze w tamtych czasach o bankach spery ani tego
typu rzeczach. Zapłaciła komuś 'za mnie'. I to tyle. Więcej
szczegółów nie znam. Owszem, ciekawi mnie to, ale nie chcę o tym
rozmawiać z mamą bo czuję, że ona bałaby się tej rozmowy, mojej
reakcji. Jeśli chciałaby by mi kiedyś to wszystko opowiedzieć to
opowie. Nie przeszkadza mi aż nadto ta niewiedza i nie żałuję tego
że znalazłam się na tym świecie. Jestem za to mamie bardzo wdzięczna.
Nie ważne kto mnie począł, ważne kto mnie wychował i dzięki komu
wyrosłam na takiego człowieka jakim jestem dzisiaj. Nie winię mamy o
nic, bo wiem, dlaczego to zrobiła.
Nie ręczę, że wasze przyszłe dzieci, będące w tej samej sytuacji jak
ja zachowają się podobnie, ale powiem jedno słowo : warto.