nowy kraj,nowy jezyk - jak uniknac problemow

[izza25]

Witajcie.
Za dwa tygodnie wyjezdzam z 3 latkiem do usa. Mam wielkie obawy z tym
zwiazane. Opisze Wam troche moja sytuacje.
Mieszkalismy do tej pory w Polsce z dziadkami, tata przyjezdzal kilka razy do
roku. Srednio byl w Polsce ok. 5 miesiecy w roku. Dziecko jest bardzo
zwiazane z dziadkiem i babcia. Narazie jeszcze nie dociera do niego to ze
wyjezdzamy do taty i tam bedziemy mieszkac.Nie potrafi sobie tego wyobrazic.
Chce zebysmy wzieli dziadka, babcie i jeszcze psa :)
Wiec to bedzie pierwszy stres. Zmiana miejsca i zmiana osob ktore beda blisko
niego. Oczywiscie mamusia bedzie caly czas.
Z tym jakos sobie poradzimy, dziecko jest zapatrzone w tate, wiec szybko sie
przyzwyczai. Natomiast najwiekszym problemem bedzie jezyk.
Bylam u psychologa, zeby dowiedziec sie jak zminimalizowac dziecku stres
zwiazany z przeprowadzka, nowym przedszkolem.
Zawsze wydawalo mi sie ze synek pojdzie do przedszkola anglojezycznego i tam
po porstu sie nauczy jezyka. Ale z tego co mowila psycholog i potem po
wlasnych przemysleniach nie jest to takie proste.
Dostalam taka rade. Koniecznie mamy rozmawiac z dzieckiem po angielsku.
Miedzy soba po angielsku, zeby przez te kielka miesiecy zanim pojdzie do
przedszkola nauczyl sie mowic. Dziecko w wieky 3 lat powinno miec zasob ok. 1
tys slow. A moj synek potrafi powiedziec I am good :)
Psycholog powiedziala ze dzieci w wieku trzech lat nie zwracaja uwagi na np
kolor skory ale zwracaja uwage na to czy drugie dziecko umie mowic czy nie.
Wiec jak moj synek bedzie sie np. bronil jak jakies dziecko mu zabierze
zabawke, nie bedzie porafil mowic wiec moze to u niego wywolywac agresje.
Prosze poradzcie mi jak ja mam przygotowac swoje dziecko do zycia w obcym
kraju?
Synek chodzil do przedszkola w Polsce, oczywiscie wiecej chorowal, ale troche
chodzil. Adaptacja do przedskzola trwala kilka dni.
Przepraszam ze tak sie rozpisalam ale jest to dla mnie ogromny problem i
licze na wasza pomoc.
Pozdrawiam

[hannamay]

oj ile cie przygod w najblizszym czasie czeka! oby wszystkie byly przyjemne i
radosne :)
ja mam kolezanki ktore tylko i wylacznie rozmawiaja z dziecmi w swoim jezyku (
on i ona obydwoje z Japonii, on i ona - z chin, on z indii, ona z meksyku) kiedy
ich dzieci mialy okolo 3 lat zostaly zapisane do amerykanskiego przedszkola pare
godz na dobe tak aby sie oswoily z jezykiem i aby mogly sie bawic z dziecmi.
wszystkie wspaniale sie zwiazaly, zaaklimatyzowaly i ich angielski jest idealny
- bez akcentu ostrego. i nei bylo zadnej traumy, po 3 tyg juz synek Mai dzielil
sie z nia nowymi slowami. tak samo bylo z synkiem mojej sasiadki - zostal
adoptowany z gwatemalii w wieku 2 lat. poszedl do przedszkola i nauczyl sie
nowego jezyka.

to wlasnei tutaj wielkszosc rodzicow praktykuje - w domu rozmawia sie wylacznei
w naszych jezykach ( ja - polski, tata - turecki) nie mowimy po angielsku do Oli
wcale i chcemy aby uczyla sie o tych co ten jezyk znaja najlepiej. w zupelnosci
nie obawiam sie o to jak poradzi sobie w przedszkolu.

byc moze dobrym pomyslem jest wybrac na poczatek przedszkole gdzie mamy moga
aktywnie uczestniczyc, wybierz sie z dzieckiem przez pare tygodni, miesiecy na
pare godz dziennie - nie zostawiaj go samego na caly dzien bo rzeczywiscie zbyt
duzo sie w jego zyciu bedzie dzialo i bedzie mu przyjemneij jesli mama bedzie obok.

powodzenia i witaj w usa!

[edytkus]

izza25 napisała:

> Wiec to bedzie pierwszy stres. Zmiana miejsca i zmiana osob ktore beda blisko
> niego. Oczywiscie mamusia bedzie caly czas.

Mamusia najwazniejsza, takie male dziecko pewnie szybko sie przyzwyczai. Moja corka za nic nie
zostanie na noc o kogos, ale wystarczy zeby rodzice byli przy niej i spanie w hotelu zaczyna byc frajda
:)


> Dostalam taka rade. Koniecznie mamy rozmawiac z dzieckiem po angielsku.
> Miedzy soba po angielsku, zeby przez te kielka miesiecy zanim pojdzie do
> przedszkola nauczyl sie mowic. Dziecko w wieky 3 lat powinno miec zasob ok. 1
> tys slow. A moj synek potrafi powiedziec I am good :)

Moim zdaniem to bzdura wierutna. Moje dziecko mowi w dwoch jezykach na raz i w nawiazywaniu
znajomosci nie ma zadnych problemow, ba w przedszkolu jest wszystim znana grupka urwisow:
Alexandra i jej "best friends" ;)) Swoja droga, dopiero sie dziecko zdziwi jak wraz ze zmiana miejsca
zamieszkania przyjdzie zmiana w mowieniu rodzicow, toz to stres podwojny ;O

> Psycholog powiedziala ze dzieci w wieku trzech lat nie zwracaja uwagi na np
> kolor skory ale zwracaja uwage na to czy drugie dziecko umie mowic czy nie.

To mowienie w jakimkolwiek innym niz polski jezyku uchodzi za nieumiejetnosc mowienia?!

> Wiec jak moj synek bedzie sie np. bronil jak jakies dziecko mu zabierze
> zabawke, nie bedzie porafil mowic wiec moze to u niego wywolywac agresje.

Akurat w takich sytuacjach jezyk otoczenia bedzie mu zwisal ;)) i zareaguje tak jak dotad. Nie przyszlo
Ci do glowy ze to inne dizecko moze poczuc sie nieswojo jesli uslyszy inny jezyk? Nie piszesz dokad
przyjezdzasz ale zaepwne do jakiego rejonu gdzie jest mnostwo imigrantow wiec "sytuacje jezykowe"
sa na porzadku dziennym. Nie integrujcie sei z otoceniem na sile ;)


> Synek chodzil do przedszkola w Polsce, oczywiscie wiecej chorowal, ale troche
> chodzil. Adaptacja do przedskzola trwala kilka dni.

Tu sa w szkolach lub bibliotekach bezplatne programy gdzie dziecko moze chodzic na zajecia tylko
dwa razy w tyg. na dwie godziny, sprobuj poszukac czegos takiego. W przedszkolach prywatnych
mozliwosci jest wiecej. Moje dziecko zaczelo ok. 10 m-cy temu od pelnych trzech dni w tygodniu,
znajomych piec dni po cztery godziny, teraz obydwie chodza full time.

[kashunda]

Gdzie dokladnie bedziecie mieszkac w U.S ?O ile dobrze sie orientuje to np w
Chicago ,gdzie jest duza ilosc emigrantow z Polski szkoly maja programy
dwujezyczne.Byc moze sa tez przedszkola oferujace zajecia
dwujezyczne.Generalnie dzieci maja nesamowita latwosc w przyswajaniu jezykow
obcych.Znam dzieci znajomych ktore po trzech miesiacach doskonale sobie radzily
z jezykiem angielskim.Nie masz co sie martwic ,wszystko bedzie dobrze.Pamietaj
dzieci wyczuwaja stres rodzicow,im mniej stresu ,tym latwiej bedzie malemu
zaadoptowac sie w nowym srodowisku :-)Witam na forum!

[bea_mama]

izza25 napisała:

> Dostalam taka rade. Koniecznie mamy rozmawiac z dzieckiem po angielsku.
> Miedzy soba po angielsku, zeby przez te kielka miesiecy zanim pojdzie do
> przedszkola nauczyl sie mowic.

U nas jest tak, ze mowimy do naszej 27-miesiecznej Zuzki wylacznie po polsku.
Chcemy ja dac na kilka godzin tygodniowo do przedszkola, aby nauczyla sie
jezyka. W zadnej znanej mi rodzinie nikt nie uczyl dziecka jezyka. Zawsze
mowili w swoich ojczystych jezykach, a angielskiego uczylo sie samo w
przedszkolu albo w szkole. Teraz jednak wiekszosc z nich ma inny problem.
Dzieci znajac juz angielski nie chca mowic po polsku.

[edytais]

Tez sie dolacze. Absolutnie nie przestawiaj sie z mezem na angielski. To
bedzie dodatkowy stres dla dziecka zamiast mu ulatwic. Poza tym to lepiej niech
slucha tego angielskiego bez polskiego akcentu. Przepraszam, jesli go nie macie :)
Mialam tez znajomych obcokrajowcow, ktorzy wyslali dzieci do przedszkola. W
domu mowia ojczystym, dziecko bardzo szybko sie uczy angielskiego. Jest on o
wiele latwiejszy od polskiego, wiec twoj maly tez szybko sie nauczy. Nie martw
sie za bardzo na zapas. Tez dolacze sie do rady: Poszukaj przedszkola na kilka
godzin w tygodniu na poczatek.

Zycze powodzenia.

Dziekuje za rady

[izza25]

Dziekuje za rady, mam nadzieje ze bedzie tak jak mowicie, ze bedzie dobrze.
Jak juz sie zaklimatyzujemy zaczne szukac przedszkola na kilka godzin w
tygodniu. Pani psycholog nastraszyla mnie problemami w przedszkolu, wymuszonymi
chorobami - wymiotami (dziecko nie bedzie chcialo chodzic do przedszkola),
agresja.
I wiecie co radzila, zostac w Polsce :) Po tej radzie zastanawialam sie czy
ona czasem nie podkochiwala sie po cichu i bez wzajemnosci w moim mezu w
podstawowce ;)
bo tak na mnie "naskoczyla" ze chce dziecku zmienic otoczenie, ze nie ma takiej
potrzeby, ze tak jest ok - tata 5 miesiecy w roku :( itp.
Och, wredny babsztyl.
Pozdrawiam Was :)

[ewap_mama_alexa]

Fantastyczna ta pani psycholog! Rzeczywiscie doradzila Ci jak zminimalizowac
stres - uniknac go!
Podpisuje sie pod wypowiedziami wszystkich moich poprzedniczek. Maja racje.
Pierwszym jezykiem mojego syna byl polski, mieszkamy w Stanach, tata choc
Amerykanin tez po polsku mowi. Wiec do ALexa zawsze mowilismy po polsku, bo w
koncu angielski jest wszedzie dookola. Pozno zaczal mowic, majac prawie 3 lata,
zaraz potem poszedl do przedszkola, 3 razy w tygodniu po 2 i pol godziny. Na
szczescie moglam tam z nim byc, wiec pomagalam mu sie dogadac, tlumaczac w jedna
i druga strone. Dosc szybko zalapywal, pewnie tez dlatego ze duzo czasu
spedzalismy tez z sasiadami i ich trojka dzieci. Przez dlugi czas mial dosc
koszmarny akcent ;) ale juz mu prawie przeszlo. Nadal staramy sie uzywac jak
najwiecej polskiego w domu, ale u Alexa zaczyna przewazac angielski. Troche nam
brak konsekwencji, z drugiej strony nie chce go zmuszac zeby sie nie zrazil. W
razie potrzeby przestawia sie na polski bez problemu. Mysle ze dosc wazne bylo,
ze zawsze wszyscy podkreslali jak fajnie jest znac jeszcze jakis inny jezyk,
oprocz angielskiego, to mu dalo poczucie ze jest specjalny w tym dobrym
znaczeniu. Zreszta, akurat w naszym miescie jest bardzo wielojezycznie.
Nie martw sie, poszukaj przeszkola, moze jakichs zajec w bibliotece, moze
traficie szybko na jakichs fajnych kolegow.
Gdzie bedziecie mieszkac?

[yatzekalexander]

moje dzieci urodzily sie tutaj, ale nie umialy mowic po angielsku do 3-4 roku
zycia, wychowane przez babcie i prababcie, dzieci poszly do przedszola i nie
mialam zupelnie klopotu, jezeli bedziecie rozmawiac tylko po angielsku, to
oczywiscie pomoze malemu z jezykiem, ale zgubi znajomosc polskiego. Mysle ze
przesadzasz troche z tym stresem, ciagalam swoje dzieci po stanach, tez zostaly
bez dziadkow, zmienialy szkoly i sie szybko przyzwyczajaly do nowych warunkow,
ciezej jest nastolatkom niz tym malym

[cyborgus]

dopisuje sie do kolezanek. I takie sa doswiadczenia nie tylko mam dzieci
dwujezycznych ale wszystkich specjalistow: jesli chcesz miec dziecko
dwujezyczne, w domu rozmawiaj wylacznie w jezyku rodzicow, koledzy, telewizja,
ksiazki zajma sie drugim jezykiem. Zobaczysz ze za pare miesiecy maly bedzie
ciebie poprawial:):)

[aniutek]

i ja sie podpisuje pod postami dziewczyn, mam 14 letniego syna i 21 mieiseczna coreczke, oboje
urodzeni tutaj, syn mowi po polsku w domu z nami bez zadnego akcentu i klopotu po ang sie naumial
blyskawicznie bez naszego wlasciwie udzialu. Dzieci swietnie sobie radza w takich sytuacjach, mam
same pozytywne przyklady wsrod znajomych, czy u mnie w domu. Za jakis- zupelnie niedlugi czas-
bedziesz sie martwila aby Twoj synek chcial gadac po polsku :)
a pani psycholog???? hehehehe chyba nalezala do tych osob, ktore mowia "alez prosze pani tu nie jest
ameryka". IMO dziecko tyko skorzysta z mieszkania poza Polska, nauczy sie jezyka, innej kultury,
innego spojrzenia na swiat. im wiecej czlowiek wie tym lepiej, prawda?
nie obawiaj sie przyjezdzacie oboje do kraju emigrantow, w przedszkolach, szkolach wiedza jak
postepowac z dzieciakami/rodzicami nie znajacymi jezyka.
czeka Cie fajny okres w zyciu, wielka przygoda :)
a co Ty zamierzasz tutaj robic?
pozdrawiam,
anka

[edytkus]

aniutek napisała:

> syn mowi po polsku w domu z nami bez zadnego akcentu i klopotu

fajnie macie, a czy zna ktos przypadki gdzie w rodzinach mieszanych (tzn. jeden rodzic Polak a drugi
Amerykanin), z bardzo niewielka iloscia polskich znajomych dziecko nauczylo sie dobrze mowic po
polsku?

IMO dziecko tyko skorzysta z mieszkania poza Polska, nauczy sie jezyk
> a, innej kultury,
> innego spojrzenia na swiat.

to chyba troche inaczej bedzie w przypadku tak malego dziecka, dla tego chlopczyka to raczej Polska
bedzie krajem innej kultury? a Twoj syn Aniutek uwaza sie za Polaka czy Amerykanina? w ogole jakie
podejscie patriotyczne maja "polskie" starsze dzieci i nastolatki tutaj urodzone?

[aniutek]

moj jest w/g siebie Amerykaninem, tu jest jego dom, ojczynza etc ale Polska jest dla niego bardzo
wazna po czesci dlatego, ze jest wazna dla mnie, staram sie uczyc go polskiej historii i takie tam.
u mojej siostry M jest tutejszy, corka mowi biegle po polsku ale slychac troche akcent, tez spedza
wakacje w PL no ale ma jeszcze nas calkiem blisko.
> IMO dziecko tyko skorzysta z mieszkania poza Polska, nauczy sie jezyk
> > a, innej kultury,
> > innego spojrzenia na swiat.
>
> to chyba troche inaczej bedzie w przypadku tak malego dziecka, dla tego chlopcz
> yka to raczej Polska > bedzie krajem innej kultury
tzn po jakims czesie Polska sie oddali od 3 latka? tak?
no jasne ale jesli sie bedzie kontakt podtrzymywalo to bedzie wazna. a wplyw kuturowy ja oceniam jako
bardzo silny w kazdym wieku, tzn takie polaczneie kutur uwazam za bardzo pozytywne, szerokie
horyzonty myslowe etc.

[edytkus]

aniutek napisała:

> moj jest w/g siebie Amerykaninem, tu jest jego dom, ojczynza etc ale Polska jes
> t dla niego bardzo
> wazna po czesci dlatego, ze jest wazna dla mnie, staram sie uczyc go polskiej h
> istorii i takie tam.
> u mojej siostry M jest tutejszy, corka mowi biegle po polsku ale slychac troche
> akcent, tez spedza
> wakacje w PL no ale ma jeszcze nas calkiem blisko.
> > IMO dziecko tyko skorzysta z mieszkania poza Polska, nauczy sie jezyk
> > > a, innej kultury,
> > > innego spojrzenia na swiat.
> >
> > to chyba troche inaczej bedzie w przypadku tak malego dziecka, dla tego c
> hlopcz
> > yka to raczej Polska > bedzie krajem innej kultury
> tzn po jakims czesie Polska sie oddali od 3 latka? tak?
> no jasne ale jesli sie bedzie kontakt podtrzymywalo to bedzie wazna. a wplyw ku
> turowy ja oceniam jako
> bardzo silny w kazdym wieku, tzn takie polaczneie kutur uwazam za bardzo pozyty
> wne, szerokie
> horyzonty myslowe etc.

[izza25]

dziekuje Wam za odpowiedzi. Dzieki Wam cala ta zmiana otoczenia nie wyglada tak
strasznie jak opisywala mi ja Pani psycholog. Ona po prostu odradzala wyjazd :)
Nigdy nie bylam w stanach, wlasciwie to nigdy nie lecialam nawet samolotem :)
Wiec bedzie to moj podwojny pierwszy raz. A to juz za poltora tygodnia :)
Nie boje sie wyjazdu , tam czeka na mnie i synka ktos kto nas kocha wiec nie
moge sie doczekac. Zylismy oddzielnie kilka lat, od przyjazdu do wyjazdu, bylo
ciezko, na szczescie juz koniec tego. Teraz juz bedziemy razem, w koncu moj
synek bedzie mial tate na codzien a nie jak do tej pory na kilka miesiecy w
roku.
Aniutko pytalas sie co zamierzam robic jak przyjade? Na poczatek pilna nauka
jezyka, przystosowanie sie do nowej sytuacji, nowego kraju, a potem wracamy na
cale wakacje do Polski :) A co potem to juz nie wiem, zycie pokaze ;)