Pracowac czy nie?

[kasia_76]

Od dwoch lat z wlsnego wyboru jestem gospodynia domowa. Moje "gospodarstwo "
jest jeszcze niewielkie-moj maz i ja. Dopiero sie urzadzamy,o dzieciach jeszcze
nie myslimy.Jestem osoba towarzyska i kontaktowa. I brakuje mi teraz
ludzi,kiedy tak sobie siedze w domku. Z drugiej jednak strony,kiedy slucham
opowiesci innych pracujacych-ranne wstawanie,szef burczy nad glowa itp,itd, to
sie ciesze,ze siedze w domku. Maz ma taka prace,ze spokojnie utrzyma nas i dom.
Moj powrot do pracy bylby moim,ze sie tak wyraze,"kaprysem", bo nie musze tam
isc dla pieniedzy.
Gryze sie strasznie ze soba. Glupio mi,ze jestem "nieuzyteczna spolecznie".
Brakuje mi innych ludzi. Marudze czasem, ze mi sie nudzi,a moj mezczyzna na
mnie krzyczy,ze "daj kurze grzede,a ona ci powie wyzej siede",ze przesadzam,ze
powinnam sie cieszyc,z tego co mam,ze wiele kobiet by tak chcialo. I ja to
wiem,ale...Zastanawiam sie,czy jak bym poszla do pracy, to po jakims czasie
zatesknilabym za domem? Tak zle i tak nie dobrze.

[Gość: ida]

a nie obawiasz sie, że z czasem możesz przestać być dla swojego męża partnerką
do rozmowy?
Z punktu widzenia mężczyzny to pewnie fajnie mieć kogoś, kto zdejmuje z niego
cały ciężar domowych obowiązków, ale ja na przykład bym tak nie mogła...

i jeszcze jedno...

[Gość: ida]

czy jesteś pewna, ze potrafisz być tak naprawdę szczęśliwa będąc całe życie
zależna finansowo od kogoś?...

jesli tak, to nie ma sprawy...

[kasia_76]

To akurat najmniejszy problem. To ze sobie siedze w domku,nie znaczy,ze sie nie
rozwiajam umyslowo. Moze nawet bardziej,gdyz mam wiecej czasu na czytanie...

[Gość: ida]

chodziło mi nie tyle o rozwój intelektualny co niebezpieczeństwo pewnego
oderwania od rzeczywistości. Siedzisz sobie w domku, jest przytulnie i
bezpeicznie, czytasz ksiązki, robisz coś tam jeszcze i wszystko jest bardzo
fajnie tylko w którymś momencie przestajesz rozumieć problemy innych ludzi. I w
zasadzie każdy może Ci wówczas wyjechać z tekstem "a co Ty tam możesz wiedzieć!
Nigdy przecież nie miałaś szefa-idioty... itd". No i faktycznie takie rzeczy
znasz tylko z opowiadań...
Oczywiście przeżywanie stresów związanych z pracą do szczęścia nie jest potrzebna
ale chyba musisz sie liczyć z tym, że z czasem wykruszy Ci sie część znajomych
bo sie okaze, że nie macie ze sobą o czym rozmawiac, bo niestety nie tylko
literaturą człowiek zyje.

Poza tym, naprawdę tak niewiele osób dopuszcza myśl, że mozna pracować nie tylko
dla pieniędzy, ale także (a może przede wszystkim) dla własnej satysfakcji?

[Gość: Andrzej]

kasia_76 napisał(a):

> Od dwoch lat z wlsnego wyboru jestem gospodynia domowa. Moje "gospodarstwo "
> jest jeszcze niewielkie-moj maz i ja. Dopiero sie urzadzamy,o dzieciach jeszcze
>
> nie myslimy.Jestem osoba towarzyska i kontaktowa. I brakuje mi teraz
> ludzi,kiedy tak sobie siedze w domku. Z drugiej jednak strony,kiedy slucham
> opowiesci innych pracujacych-ranne wstawanie,szef burczy nad glowa itp,itd, to
> sie ciesze,ze siedze w domku. Maz ma taka prace,ze spokojnie utrzyma nas i dom.
>
> Moj powrot do pracy bylby moim,ze sie tak wyraze,"kaprysem", bo nie musze tam
> isc dla pieniedzy.
> Gryze sie strasznie ze soba. Glupio mi,ze jestem "nieuzyteczna spolecznie".
> Brakuje mi innych ludzi. Marudze czasem, ze mi sie nudzi,a moj mezczyzna na
> mnie krzyczy,ze "daj kurze grzede,a ona ci powie wyzej siede",ze przesadzam,ze
> powinnam sie cieszyc,z tego co mam,ze wiele kobiet by tak chcialo. I ja to
> wiem,ale...Zastanawiam sie,czy jak bym poszla do pracy, to po jakims czasie
> zatesknilabym za domem? Tak zle i tak nie dobrze.

Przestan prosze z ta "nieuzytecznoscia spoleczna". Poza tym...

[Gość: jaro]

Ja bym umarł z nudów bez pracy. Praca musi być związana z podróżami lub
niebezpieczna. I na prawdę jest fajnie jak coś się niebezpiecznego wydarzy.
Zmaganie się z szefami też jest ciekawe, jak nie musisz pracować, to masz
większą motywację do tej walki, bo nie musisz się trzymać zarobku za wszelką
cenę.
Póki co mam niebezpieczną pracę, dużo się dzieje i Tobie też życzę radości z
życia.

[Gość: A27]

Kasiu, a czy przy takim cholernym bezrobociu uda sie znalezc prace? Jesli tak
to idz za glosem instynkty. Jesli nie to zawsze jeszcze jest tworczosc
artystyczna (pisanie felietonow, malowanie, grafika komputerowa.)

[Gość: Mart@]

Gość portalu: A27 napisał(a):
> zawsze jeszcze jest tworczosc
> artystyczna (pisanie felietonow, malowanie, grafika komputerowa.)
Taak. I parę jeszcze zupełnie bezużytecznych zajęć: wymyślanie nicków i pisanie
na forum...

Marta, żyjąca z zajęć bezużytecznych

[hal9000]

kasia_76 napisał(a):

> Dopiero sie urzadzamy,o dzieciach jeszcze nie myslimy.
...
> Glupio mi,ze jestem "nieuzyteczna spolecznie".

To moze jednak pomyslcie... :-)

[Gość: Renka]

Kasiu, moze ci to poprawi humorek.. ja bym baaardzo pragnela krecic sie ciagle
przy domu. Dom jest najfajniejsza sprawa.Nigdy bym sie zreszta nie nudzila.
Prawdopodobnie nie mialabym czasu na nude.Dla niektorych kobiet najwazniejsza
jest praca zawodowa , dla innych nauka, a jeszcze dla innych dom, dzieci,
slowem bycie tradycyjna kobieta, westalka ogniska domowego.Prawde mowiac w moim
zyciu przeszlam wszystkie etapy, ale najbardziej mi odpowiadal ZAWSZE dom i
wszystko wokol, kwiaty, sciezki, balkoniki, zakupy, sprzatania i gotowania.Nie
ukrywam, ze najlepsze momenty sa , kiedy zamykasz drzwi za mezem i dziecmi i
zapraszasz kumpelki na ploteczki :)))

[alka_xx]

Gość portalu: Renka napisał(a):

> zyciu przeszlam wszystkie etapy, ale najbardziej mi odpowiadal ZAWSZE dom i
> wszystko wokol, kwiaty, sciezki,...
Nie ukrywam, ze najlepsze momenty sa , kiedy zamykasz drzwi za mezem i dziecmi i
> zapraszasz kumpelki na ploteczki :)))



A etap, na ktorym aktualnie sie znajdujesz, to Twoj swiadomy wybor czy po prostu
koniecznosc zyciowa tzn. zwykly brak pracy , u nas zwany " bezrobotnym"???

Bo te momenty o ktorych piszesz , rzeczywiscie sa super, ale ...

alka

[Gość: Renka]

Pracuje tyle ile moge, tzn 7 dni w tygodniu , srednio 60/80 godzin tygodniowo.
Ale ja moja prace kocham. Starcza mi czasu na bycie z rodzina ,ploteczki z
kumpelkami i kumplami, na pranie(!!!), sprzatanie, koncerty, sluchanie muzyki
na codzien i zajmowanie sie moimi ukochanymi roslinami. Do tego moja praca
zawodowa , ktora jest sama przyjemnoscia, a praca konieczna to "sprzedawanie"
zupy za darmo i czyszczenie kibli.Nigdy nie bylam bezrobotna w swoim dlugim
zyciu, bo pewnie masz na mysli pobieranie jakichs zasilkow. Niestety, zamiast
zasilkow udzielalam korepetycji z matematyki i chemii oraz angielskiego.To bylo
w Polsce.Tutaj tez nie wiem co to welfare, bo nigdy mi nie przyslugiwal. Nie
jestem polskim uchodzca politycznym (wow), ani alkoholikiem (tak, tak, nagminne
zasilki dla alkoholikow, bo sa biedacy chorzy). Jakos zawsze bylo (i jest) do
przodu :)Czego i wam zycze, kochani !
Sprawdzcie, co kochacie robic i z tego sprobujcie cos zarobic.

[kasia_76]

Ojej,80 godzin tygodniowo i masz czas na te wszystkie rzeczy,ktore opisuesz?
Podziwiam!

[Gość: Pastwa]

Wierz mi Kasiu, że prace łatwiej rzucić niż zdobyć, jak nie spróbujesz to się
nie sparzysz, ale jak się nie sparzysz to nie przestaniesz tez marudzić:))
Działaj forum nie powie Ci czy będziesz zadowolona z pracy czy nie, sprawdź
sama!

Przesyłam trochę energii na zrobienie pierwszego kroku i pozdrawiam
Pastwa

[Gość: Senin]

A ja Ci powiem: Nie gryz sie. A juz na pewno nie przykladaj do siebie miarki
innych ludzi. Czy zauwazylas jak kazdy tu podaje kategoryczne argumenty,
dlaczego powinnas lub nie powinnas pracowac. Kazdy argument jest jednak inny.
Zalezy od osoby i jej osobistych upodoban. Jeden twierdzi, ze musi byc
niebezpiecznie, drugi, ze praca ksztalci( lub pobudza intelektualnie, jeszcze
inny, ze to blogoslawienstwo( zwlaszcza gdy finanse nie takie). Podejscie ludzi
do ich problemow zyciowych, bylo, jest i bedzie oparte na indywidualnych
doswiadczeniach, upodobaniach, przekonaniach wyniesionych z domu.
To ich zycie, nie Twoje.
Czy Twoje zycie okaze sie w rezultacie owocne, czu tez nie, wcale nie zalezy od
tego, czy pracujesz, czy wychowujesz dzieci, czy robisz cos uznanego z
spolecznie pozyteczne. Moze zostajac w domu, pielegnujac swoja rodzine i swe
upodobania staniesz sie ... chocby szczesliwa, usmiechnieta osoba ,
roztaczajaca aure przyjaznosci i inspirujaca innych. Mozna pisac wiele co
pieknego moze z tego wyniknac.
Bo moze. Ktos pisze: "Ja bym tak nie mogla!" Tez dobrze .Jesli jest Ci to
potrzebne do szczescia by pracowac - pieknie, pracujcie i badzcie z tym
szczesliwi. Ale dajcie tez innym prawo robic to, co ich czyni szczesliwymi.

Kasiu,
Nie chcesz pracowac - a kto i gdzie powiedzial, ze POWINNAS ??

Senin

[Gość: alka_xx]

Kasiu, nie ma co sie oszukiwac, kazdy z nas pracuje wlasciwie wylacznie dla
pieniedzy, duzych czy malych , niewazne! Ale to dla ich zdobycia ponosimy trud
rannego wstawania, znosimy fochy szefa i kolegow z pracy! Wiec jezeli nie mamy
innego wyjscia, po prostu idziemy do pracy...!

A te inne wyjscia , to oprocz pracy dla samego siebie / zarobkowej / wlasnie
mozliowosc bycia w domu z wyboru!

Tylko ze tu wlasnie czesto wykazujemy sie niekonsekwencja, bo gdy pracujemy,
uwazamy za wielkie dobrodziejstwo stan przeciwny, a nie pracujac mamy znow
watpliwosci...

Uwazam, ze majac stale zrodlo utrzymania, kobieta moze sprawdzic sie w domu ,
wszak jest tam co robic, a dobrze organizujac sobie dzien , moze miec swoje
male, prywatne satysfakcje i czas / i checi!!! /na to na co nie ma kobieta
pracujaca / kosmetyczka, fryzjer, ploteczki, czytanie ksiazek, teatr...!/

Ale czy taka satysfakcja moze trwac wiecznie? Jednak w naszym modelu zycia
czlowiek realizuje sie przewaznie w pracy za pieniadze i to glownie poprzez
kontakt z innymi ludzmi!!
Jej wersja optymalna moze byc wiec praca zarobkowa dla siebie / dzialalnosc
gospodarcza.../ skupiajac w sobie to co najwazniejsze :daje pieniadze bez
"podlizywania sie " szefowi, pozwala dluzej byc w domu , a kobiecie stwarza
tez poczucie samowystarczalnosci tak wazne ze wzgledow ambicjonalnych, a takze
dlatego, ze zycie trzyma dla nas w zanadrzu rozne niespodzianki /pulapki/ wiec
moze lepiej sie zabezpieczyc...?

pozdr.
alka

[Gość: KASIA28]

Kasiu, ja od 10 lat jestem w domu. Wychowuje dzieci(10 i 3 lata), prowadzę dom
itd. Na poczatku małżeństwa po dwóch latach miałam serdecznie dość dziecka i
domu, chciałam koniecznie iść do pracy. I poszłam, po 4 m-cach zrezygnowałam.
Powód: brak satysfakcji, a przede wszystkim dezorganizacja życia rodzinnego.
Mąż pracuje na zmiany i ma oprócz tego firmę, często nie ma Go w domu i gdy
jeszcze mnie nie było to był horror. Poza tym obydwoje zgadzamy się, że
rodzina jest najważniejsza, dla dzieci jest bardzo ważne by mieć dom, taki
prawdziwy.Np. moja córka kiedys powiedziała mi, ze cieszy się, ze gdy wraca do
domu zawsze tam jestem, jest obiad, jest ktoś z kim można porozmawiac o tym co
było w szkole itd. A jej koleżanki pół dnia spędzają w szkole i w swietlicy,
albo same w domu. Poza tym będąc w domu mogę bardziej dbać o nasz związek:
jestem wypoczęta, uśmiechnięta, mam więcej czasu na uczenie sie i rozwijanie,
na pielegnowanie swych zainteresowań i dzięki temu jestem wciąż atrakcyjna dla
męża. Gdy mąż jest w domu zawsze mam dla niego czas. Gdy chodziłam do pracy,
on przychodził "z nocki", ja wychodziłam do pracy, albo ja przychodziłam, a on
wychodził na noc. Gdy był cały dzień w pracy nie widzielismy się wogóle, a gdy
wracał ja już spałam. I tak w kółko.
Stwierdziliśmy, ze takie życie nie ma sensu, my i dzieci są wazniejsze i
zostałam w domu. Po zrezygnowaniu z pracy dopiero doceniłam mozliwośc bycia w
domu i nie żałuje. Choc też czasami mam wyrzuty, ze nie pracuje, bo niektórzy
dają mi odczuć, ze jestem zła bo nie pracuję. Ale mój mąż mówi, ze to nasza
sprawa i pewnie więcej w życiu robię niż te wszystkie "pracowite" kobiety.
Więc nie przejmuj się. Jeśli czujesz, ze tak chcesz życ to żyj, jeśli czujesz
potrzebe pracy-pracuj. Ale nie rób nic na siłe i nie przejmuj sie gadaniem.
Ijeszcze jedno jeśli zdecydowałaś się siedzieć w domu nie narzekaj i nie
marudź mężowi, bo on bedzie sie źle czuł. Jeśli postanowiłaś być gospodynią to
bądź nia i ciesz się z tego, przeciez nikt Cię do tego nie zmuszał, prawda?
Pozdrawiam.

[Gość: moi]

Może, skoro mąż jest w stanie Ciebie utrzymac, siedź w domu i "bądź użyteczna"
nie blokując miejsca pracy kobiecie, która musi pracować aby mieć środki
finansowe do przeżycia.

[Gość: trolka]

Kilka miesięcy zadawałam sobie to samo pytanie, tylko, że mam 5l i 2,5l dzieci.
Znalazłam pracę b ciekawą i mało angażującą czasowo, mało płatną(zarabiam tylko
na opiekunkę, przedszkole, benzynę i jakiś ciuch lub kosmetyk). I co? Jestem
spełniona, szczęśliwa, dzieci zyskały radosną mamę. Oczywiście gdybym pracowała
8 g dziennie, byłabym zmęczona i trudno by mi było. Ale Ty nie masz dzieci.
Warto poszukać pracy choćby dla samorealizacji, życie jest 1. Oczywiście jeśli
wolisz być w domu-to inna sprawa. Ale jeśli czujesz, że czegoś Ci brakuje ,
jakiegoś ruchu, nowego sensu w życiu-nie wahaj się ani chwili. W końcu co Cię
powstrzymuje przed spróbowaniem?

[Gość: Kulka]

Odpowiedż jest prosta: nie pracować! jak tu ktos wczesniej powiedział, nie
zajmować miejsca tym co muszą pracować niestety:) Jesli brakuje ci kontaktu z
ludźmi, zajmij sie działalnościa charytatywną ,albo wlontariatem,a jesli nie
lubisz ,mozesz tez swój rozwój skanalizować, robiąc drugi czy trzeci
fakultet,tam tez będziesz miała kontakt z ludźmi. Pzdr serdecznie, tez bym
chciała, robic to co mi sie podoba, u mnie by sie to sprowadziło do podrózy po
całym swiecie...ech ,fajnie nie byc zaleznym od pracy:)

[Gość: Senin]

Gość portalu: Kulka napisał(a):

> tez bym
> chciała, robic to co mi sie podoba, u mnie by sie to sprowadziło do podrózy po
> całym swiecie...ech ,fajnie nie byc zaleznym od pracy:)

[Gość: Senin]

Cos sie pokopalo i stracilam wene,
Jednakze - glowna teza mojego watku " chciec to moc" !! I tyle! Nauczylam sie
tego od ludzi z kregu innych kultur. To oni wiedza o tym i wierza, i moga, i
czynia to naprawde chca. No coz, moze nie sa za TAK pracowici, wspaniale
ineligentni, odpwiedzialnie..... jak my.(chyba im nawet na tm nie zalezy - no i
dobrze) Ale do konca zycia bede wdzieczna facetowi wylegujacemu sie na plazy
Pacyfiku, ktory (na dodatek- beszczelnosc - stwierdzil, ze nie pracuje i jakos
mu sie nie chce zmienic tego stanu rzeczy) powiedzial mi przygwozdziwszy mnie
wzrokiem, ze ...jesli to o czym mowilas jest naprawde mazreniem Twojego zycia,
to nic nie stoi na przeszkodzie by sie spelnilo.


I sie spelnilo. Bez zadnej interwencji, bez pieniedzy, bez dzialania z mojej
strony.

Pewnie dlatego nigdy nie bede rasistka. Inny swiat, inni ludzie. Jak ktos
powiedzial" pieknie sie roznic" - to wzbgaca, to otwiera...zmienia perspektywe.

[Gość: Kulka]

no to racja:) ale jest jeszcze kwestia odpowiedzialnosci za innych:) skoro
jednak spełniają się marzenia bez naszego działania w tym kierunku, to widać
nie jest to moim marzeniem ,skoro się nie spełniło? ale jest jednak,więc jak?

[Gość: Senin]

Gość portalu: Kulka napisał(a):

> no to racja:) ale jest jeszcze kwestia odpowiedzialnosci za innych:) skoro
> jednak spełniają się marzenia bez naszego działania w tym kierunku, to widać
> nie jest to moim marzeniem ,skoro się nie spełniło? ale jest jednak,więc jak?

Nie doszukuj sie tu logiki, bo jej tu nie ma. I tak juz jest.
Odpowiedzialnosc za innych??? Czy chodzi ci o wychowywanie dzieci???

[Gość: Kulka]

dokładnie,o to ,a czasem tez o rodziców albo jeszcze innych...rózne sa
sytuacje...dzieci szczegolnie...w koncu to my powołujemy je na świat,jak się
powiedziało A trzeba powiedziec B - do końca:) Pzdr wszystkich marzycieli

[kasia_76]

Gość portalu: Kulka napisał(a):

> Odpowiedż jest prosta: nie pracować! jak tu ktos wczesniej powiedział, nie
> zajmować miejsca tym co muszą pracować niestety:) Jesli brakuje ci kontaktu z
> ludźmi, zajmij sie działalnościa charytatywną ,albo wlontariatem,a jesli nie
> lubisz ,mozesz tez swój rozwój skanalizować, robiąc drugi czy trzeci
> fakultet,tam tez będziesz miała kontakt z ludźmi. Pzdr serdecznie, tez bym
> chciała, robic to co mi sie podoba, u mnie by sie to sprowadziło do podrózy po
> całym swiecie...ech ,fajnie nie byc zaleznym od pracy:)

Hmmm,ale zeby podrozowac trzeba miec za co,czyli trzeba pracowac....

[kasia_76]

Gość portalu: trolka napisał(a):

> Kilka miesięcy zadawałam sobie to samo pytanie, tylko, że mam 5l i 2,5l
>
> Znalazłam pracę b ciekawą i mało angażującą czasowo, mało płatną(zarabiam tylko
>
> na opiekunkę, przedszkole, benzynę i jakiś ciuch lub kosmetyk). I co? Jestem
> spełniona, szczęśliwa, dzieci zyskały radosną mamę. Oczywiście gdybym pracowała
>
> 8 g dziennie, byłabym zmęczona i trudno by mi było. Ale Ty nie masz dzieci.
> Warto poszukać pracy choćby dla samorealizacji, życie jest 1. Oczywiście jeśli
> wolisz być w domu-to inna sprawa. Ale jeśli czujesz, że czegoś Ci brakuje ,
> jakiegoś ruchu, nowego sensu w życiu-nie wahaj się ani chwili. W końcu co Cię
> powstrzymuje przed spróbowaniem?


No to chyba calkiem niezle zarabiasz,skoro stac sie na to wszystko w nawiasie!:-
)

[Gość: milka]

Kasiu,
nie zrozum mnie źle, nie chcę uprawiać czarnowidztwa, ale weź pod uwagę jeszcze
inną ewentualność. Opowiem Ci historię mojej bardzo dobrej przyjaciółki, weź ją
pod rozwagę. Jako młoda dziewczyna Monika spotkała wspaniałego mężczyznę, który
był dla niej mężczyzną jej życia. Okazało się, że są dla siebie wręcz
stworzeni. Wzięli ślub, wkrótce urodziło im się dziecko. Z racji tego, że jej
mąż świetnie zarabiał zdecydowali, że Monika zajmie się domem i dzieckiem. Po
dwóch latach zdecydowali się na drugie dziecko. Wszystko było o.k., życie bez
problemów finansowych, mąż piął się do góry, ona prowadziła dom. Sielanka
trwała siedem lat, niestety zaczęło coś nie grać i oboje zdecydowali się na
rozwód. Oczywiście dostała alimenty na dzieci, ale nie na tyle wysokie by mogła
pozwolić sobie na luksus nie pracowania. Mąż z czasem związał się z inną
kobietą i załozył z nią rodzinę. A Monika stanęła przed koniecznością podjęcia
pracy zarobkowej. Tylko że nikt nie chciał zatrudnić trzydziestoletniej
kobiety, która nie miała żadnego doświadczenia zawodowego, bo nigdy nie
pracowała.
To prawdziwa historia. Mam nadzieję że u Ciebie się nie powtórzy, ale nikt nie
może przewidzieć przyszłości, wszystko się może zdarzyć: rozstanie, śmierć, i
co wtedy? Trzeba się starać być niezależnym, by w razie czego potrafić stanąć
na własnych nogach.

Pozdrawiam

załóż własną firmę

[Gość: za]

Do licha, to o bezrobociu nie słyszałaś??? Popracujesz z nudów, a ktoś będzie
klepał biedę, bo ty jemumu (częściej jej) zabierzesz miejsce, to dopiero będzie
fest użyteczność społeczna. :-(
Załóż firmę, dwie rzeczy załatwisz za jednym zamachem - i sobie dasz zajęcie i
pracę komuś jeszcze, jak nie zarobisz niewielka to przecież dla ciebie strata.
Albo zajmij się wolontariatem, działalnością charytatywną, załóż fundację itd.
nie tylko pracując za pieniądze można spotykać się z ludźmi.

[Gość: Irma]

O NAIWNE DZIEWCZĘ!!!!!!!!!!!! Oczywiscie, ze pracowac! nie musi to byc super
praca na super stanowisku z super pensja, ale UWIERZ MI -nigdy, przenigdy nie
mozesz byc w 100% pewna jutrzejszego dnia. mozesz zostac sama, bo on Cie
zostawi, bo on zginie (odpukac), moze wydarzyc sie WSZYSTKO. moja mama chodzi
do manikiurzystki: mlodej, przesympatycznej dziewczyny z dzieckiem; ukochany
maz kopnal ja w tylek dla innej; poniewaz nigdy nie pracowala, z trudem
znalazla zatrudnienie jako manikiurzystka, a on usiluje jej teraz odebrac
dziecko ("bo nie jest w stanie utrzymac malucha"). optymizm optymizmem a zycie
swoje.
POMYSL O SOBIE, otworz sie na ludzi, praca to nowe kontakty, znajomosci,
doswiadczenia, to nie musi byc diable z wielkimi rogami, to moze byc cos
naprawde fantastycznego. wiem, że praca w domu daje mnostwo satysfakcji, ale
trzeba byc przygotowanym na wszystko.