odmienna wiara

[Gość: kosia]

czy wg Was mozna zbudowac dobry zwiazek z kims o odmiennej religii? czy
slyszeliscie cos o scjentologach? bede wdzieczna za powazne komentarze.

[Gość: Imagine]

jesli jeden z partnerow jest buddysta, taoista lub hindu, to mozliwy jest taki
zwiazek, wlasnie dzieki temu partnerowi. mozesz generalnie zapomniec o udanym
zwiazku jesli partnerzy sa wyznawcami religii z pnia zydowskiego (judaizm,
chrzescijanstwo czy islam). mowie tu o wyznawcach a nie formalnie przynalezacych
regionalonie i kulturowo do danej religii. o scjentologach slyszalem ale
niewiele wiem.
Imagine.

[kwieto]

Scjentolodzy to stosunkowo nowa "wiara" a raczej sekta popularna zwlaszcza w srodowisku tzw.
"celebrities" (hollywodzkich aktorow, gwiazd estrady itp.)

Tu masz ciut wiecej informacji:

www3.uj.edu.pl/Relig/Prac/listanrr/kosciol_scjentologiczny.htm

A generalnie wrzuc sobie w wyszukiwarke haslo "kościół scientologiczny" to doczytasz sie wiecej
roznych opinii

Sekta!!!

[Gość: Halina]

Obawiam sie, ze ten scientolog nie mysli o malzenstwie, tylko o wypraniu ci
mozgu abys stala sie nowym czlonkiem tej sekty, uwazanej za niebezpieczną
ponieważ celem jej jest uzaleznienie sobie czlonkow pod każdym wzgledem.
Tyle wiem z prasy i telewizji, osobiscie sie z nimi nie zetknelam.

[Gość: Oleńka]

Uważaj, bo oni kasę sobie każą oddawać ;))

A serio - wbrew temu, co pisze Jędrek, ja spotkałam udane pary różniące się
religią własnie z pnia judaistycznego. Myślę, że warunkiem jest niski poziom
fanatyzmu i dystans do siebie samego. Po prostu.

pzdr

[Gość: Malwina]

a ja wiem wiele - uciekaj.

M.

PS odpowiedz na ptytanie : oczywiscie ze mozna

[Gość: Imagine]

znowu ten sam blad Olenko w twoim podejsciu. na podstawie malej proby
wyciagasz wnioski ogolnej natury. tak bylo juz wiesz z jakim zjawiskiem ...
kiedy otworzysz te sliczne oczeta troche szerzej ?

[Gość: Oleńka]

Jędruś pytanie brzmiało "czy sie da?".
Moja odpowiedź brzmi: "da się, bo ja takich znam".

Ale jak zwykle bardzo chętnie dowiem się, dlaczego Ty uwazasz, że się nie da?

[Gość: Kamfora]

Myślę, że jeśli "się da" to znaczy, że są to osoby, o których Imagine
mówi, że są "z kręgu kulturowego" a nie wyznawcy.

Do udanego zwiazku (tzn zakładającego wspólne wychowanie dzieci)
potrzebny jest jednak podobny światopogląd.

:-)
Ba.

[Gość: Imagine]

bingo kamfora. oto mi chodzilo. podaj to Olence w jakiejs strawnej formie,
bo mimo tego ze ja szczerze kocham, nie moge z nia ostatnio (moze nigdy)
dyskutowac.
Imagine.

[Gość: Oleńka]

I dobrze. Spór jest twórczy, a potakiwanie sobie nudne ;)

Nie masz Kamforo racji.

[Gość: Oleńka]

Tylko fanatycy nie mogą sie w takiej sytuacji dogadać.
De facto różnice miedzy tymi religiami dają się w sporej mierze sprowadzić do
obrzędowości czy innego rozkładania akcentów. Ludzie, którzy się naprawdę
kochają uwazają swój swiatopogląd za coś mniej ważnego od tego faktu.

tu nie o racje chodzi

[kamfora]

tu chodzi o życie :-)
Teoretyzować można, oczywiście, czy i kiedy miłość jest prawdziwa czy mniej
prawdziwa i od kiedy już zaczyna się fanatyzm a do którego momentu tylko
etykietka...nawet jak p o w i n n o wyglądać wychowanie dzieci ;-)
Doświadczenie jednak mówi, że "żuk na żonę żuka szuka" ;-)
I jeśli przyjrzysz się małżeństwom z długim stażem to zobaczysz, że
najważniejsze co ich łączy to ten sam pogląd na świat. I nie miejsce tu
oceniać, czy akurat taki pogląd jest słuszny, czy nie - chodzi o to, że
do udanego związku powinien być podobny.

[Gość: Oleńka]

Kamforo, 2 katolików moze mieć bardzo rózny poglad na swiat, a hinduista i
protestantka bardzo zbieżny. Zapewniam Cię :)

[kamfora]

Gość portalu: Oleńka napisał(a):

> Kamforo, 2 katolików moze mieć bardzo rózny poglad na swiat, a hinduista i
> protestantka bardzo zbieżny. Zapewniam Cię :)

Nie , Oleńko, nie mogą :-)
Tu przecież nie chodzi o etykietki ani o papierki z pieczątką.
Chyba, że o to? To przepraszam - znikam.

[lee.miller]

owszem, Kamforo, mogą - taka zwoleniczka Łojca Derektora z takim zwolennikiem
bp.Życińskiego mogliby z domu piekło uczynić...

Religie nie sa wewnetrznie homogeniczne.

[komandos57]

lee.miller napisała:

> owszem, Kamforo, mogą - taka zwoleniczka Łojca Derektora z takim zwolennikiem
> bp.Życińskiego mogliby z domu piekło uczynić...
>
> Religie nie sa wewnetrznie homogeniczne.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
widzisz Kamforo......Bog jest do dupy.Bo ojciec dyrektor i bp.Zycinski sa do
luftu.Zmien wiare i do buddy wal.Bardzo naukowo.W walonkach na sympozjum
naukowym.

Luis Comandos! czyś Ty oszalał? ;)

[lee.miller]

Kamfora nie wierzy, że 2 katolików moze mieć inny swiatopogląd, a ja podaję
przykład 2 o maksymalnie różnym. Co Ci nie pasuje? :)

gf

[komandos57]

Religia mi nie lezy.To zbyt delikatny i wrazliwy temat.I
barrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrdzo indywidualny.

poranne refleksje

[kamfora]

lee.miller napisała:

> Kamfora nie wierzy, że 2 katolików moze mieć inny swiatopogląd, a ja podaję
> przykład 2 o maksymalnie różnym. Co Ci nie pasuje? :)

Oleńko, toż napisałam, wydawało mi się wyraźnie: mnie nie chodzi o etykietki.
Ty upierasz się przy nich, podpierając się jeszcze jakimś absurdalnym przykładem
zwolenników tego czy innego człowieka - co to ma wspólnego z wiarą?

Jeszcze tylko a propos Twojego stwierdzenia co do "kochania bardziej"
małżonka niż Boga. Właśnie to jest powodem największego nieporozumienia.
Uciekać jak najdalej od człowieka, który mówi, że kocha Cię ponad wszystko.
Z tak pojętej miłości może "dla Ciebie" zabić, ukraść, zdradzić,
a gdy się zdarzy, że miłość minie - po prostu odejdzie(czasem przy okazji
okradając, czy inne swiństwa popełniając, bo już dla kogo innego ma ochotę
"zrobić wszystko")

[Gość: Oleńka]

Ja mam najgłębszą nadzieję, że On dla mnie ukradnie, zdradzi i zabije, kiedy
będzie taka potrzeba. Jako i ja uczynię. Mam też nadzieję, że odejdzie, kiedy
przestanie mnie kochać, bo nie zniosłabym świadomości, że jest ze mną z
jakiegoś pośledniejszego niż miłość powodu. I że pozwoli mi w analogicznej
sytuacji odejść.

"Zrobić dla mnie wszystko" to nie znaczy podprowadzić samochód sąsiada, bo ja
mam urodziny.

a w kwestii wiary

[Gość: Oleńka]

Podałam przykład 2 katolików - z konieczności powołałam się na osoby publiczne -
którzy wyraźnie się różnią i kompletnie inaczej pojmują katolicyzm. Ich
światopoglady właśnie są różne i to bardzo. Trudno zaprzeczyć, że obaj są
katolikami i że dla żadnego katolicyzm nie jest tylko etykietką.

[komandos57]

Gf,mieszkam w takim smietniku ze ze znalezieniem czegos takiego nie ma
trudnosci.
Nie mowie o hindusach czy.......
Znam mieszanki protestancko-katolickie,prawoslawno-katolickie.I wiesz
co....kiedy sa dzieci kazda ze stron forsuje do swojej religii.Nawet te
najbardziej kochajace sie osoby walcza o przekazanie dzieciom swoich"korzeni"
Kiedys rozmawialem z protestantka z takiej mieszanki.Mylisz sie w tym
wypadku.To slogany ze milosci i bla bla bla.Zycie jest inne.

jeszcze do Kamfory

[Gość: Oleńka]

Kiedy człowiek kocha swoje dziecko, to mu przekonań religijnych nie "wpaja"
tylko co najwyzej do swojej wiary je przekonuje. Kochać to znaczy dawać wolność.

[komandos57]

Ty jednak starasz sie zohidzic Boga.Robisz to bardzo konsekwentnie.Szkoda ze
odbiera cie w taki sposob tak niewielu.

[Gość: Luty]

Gość portalu: Oleńka napisał(a):

> Kiedy człowiek kocha swoje dziecko, to mu przekonań religijnych nie "wpaja"
> tylko co najwyzej do swojej wiary je przekonuje. Kochać to znaczy dawać
wolność
> .


A wiesz Ty co Olenka, ja przez Ciebie spac w nocy nie moge i przez tego
Komandosa, jawicie sie mnie, jako postaci z Bibli zywcem wyjete, skad na Boga
Tys taka wrazliwosc posiadla? Wcielaj dziecino prawde swoja w zycie.A
Komandosa intuicja rozpiera, zebych on jescze jezyk mial lagodniejszy...conie

[Gość: Oleńka]

Tak to prawda ;) Ja jestem nawet trochę podobna do Bellucci ;)))

pzdr :)

słowa i nieporozumienia

[kamfora]

Gość portalu: Oleńka napisał(a):

> Kiedy człowiek kocha swoje dziecko, to mu przekonań religijnych nie "wpaja"
> tylko co najwyzej do swojej wiary je przekonuje. Kochać to znaczy dawać wolność

Co uważasz za "wpajanie"? i czym się różni od przekonywania?

Rodzice zawsze są dla dziecka przykładem, cokolwiek sobą reprezentują.
I to dawanie takiego a nie innego przykładu jest wychowywaniem, a nie gadanie
jednego a robienie czego innego.
Czy Twój Dziadek, o którym kiedyś napisałaś, że mówił:
"niektórych rzeczy się po prostu nie robi" wpajał Ci coś wtedy?
Czy gdyby postępował wbrew zasadom, które głosił - wiązałabyś słuszność
owych zasad z jego osobą?

[Gość: Oleńka]

Że rodzice sa przykładem, to moim zdaniem frazes - nie gniewaj się. Dziecko ma
swój rozum i to, co widzi (także kiedy czyny są w zgodzie z deklaracjami)
poddaje własnej obróbce. No, nie każde - takie, które myśli. Innymi słowy,
rodzice mogą być żarliwymi katolikami, żyjącymi wg wyznawanych zasad, a dziecko
niekoniecznie musi się z takim stylem życia zgodzić. Oczywiście zaprotestuje
nastolatek, a nie przedszkolak. Ja mam na myśli dzieci, ktore sa już na tyle
duże, by mogły mysleć i świadomie wybierać.


Wpajanie to nakazywanie. Jeśli zmuszasz niechętnego dzieciaka do chodzenia co
niedziele do kościoła, to mu "wpajasz" czyli tresujesz mówiąc brutalnie - a ono
to odbębnia. Jeśli z nim rozmawiasz o sensie takiego postępowania i ono się do
tego przekonuje tak, że samo chce, to przekonujesz je do swojego światopoglądu
(w tym wypadku jego elementu). Jeśli z nim nie potrafisz o tym rozmawiać, to
znaczy, że boisz się przyznać, co tak naprawde kieruje Twoimi coniedzielnymi
wędrówkami. Madrzy rodzice szanują dziecko, a więc i jego autonomię.

Re "się nie robi": ja nie jestem jakims fanatykiem pogladu, ze drogowskaz musi
zawsze iść do miasta. Mam dużo wyrozumiałości dla ludzkich słabości. I wiele
szacunku dla ludzi, ktorzy potrafią się do nich przyznać. Określenie "tak się
nie robi" stanowi wyraz tzw.niewzruszonego przekonania, ekspresję sumienia
powiedziałabym. Ja nie dla tego "tak nie robię" że czyjeś czyny są zgodne ze
słowami, tylko dlatego, że czuję i myślę podobnie. Raczej chodziło mi wówczas o
to, że pewnych rzeczy się nie uzasadnia. Słusznośc zasad nalezy odnosić do
swojego sumienia i rozumu, a nie do czyjejś - choćby najpiękniejszej - osoby.

Do Olenki

[Gość: Luty]

Cos mi sie widzi, ze Piekna Duszyczka jestes, ale koooniec z tymi komplementami!

[Gość: Oleńka]

Dziękuję pięknie :)

komplementów nigdy dość hihi ;)

[anula36]

znam wiel malzenstw mieszanych religijnie i kulturowo ( zydowsko - katolickie,
katolicko-protestanckie),uwazam ze przy odrobinie dobrej woli z obu stron da
sie zbudowac dobry zwiazek.Osobna sprawa moze byc ostracyzm otoczenia.

[Gość: ryb]

To ja dorzuce swoje 5 groszy (nie wiem, moze teraz troche wiecej).

Wszystko sie da jak ludzie sa uczciwi, kochaja siebie, nie sa chlonni na "ich"
otoczenie, maja do siebie szacunek i oczywiscie musza byc neutralni co do
swoich religii. Niestety w dalszych latach ich zycia, korzenie daja o sobie
znac. Roznie sie to konczy...Osobiscie stronie i odradzam takie zwiazki, nawet
ze wzgledu na dzieci. Te ostatnie zdanie popieram doswiadczeniem innych...

[cossa]

zalezy jak wazna jest religia w zyciu naszym i tego drugiego
no i .. chyba jak wazna jest w rodzinach, z ktorych sie pochodzi

pozdr.cossa

Gość portalu: kosia napisał(a):

> czy wg Was mozna zbudowac dobry zwiazek z kims o odmiennej religii? czy
> slyszeliscie cos o scjentologach? bede wdzieczna za powazne komentarze.

[Gość: Imagine]

cossa, religia, ktora nie jest wazna w zyciu, nie jest religia wcale ...
i problem zaczety tym watkiem nie istnieje.
Imagine.

[komandos57]

Niech zyje buda.Lama w Kanadzie.

[cossa]

religia jest dla ludzi
a nie odwrotnie

czesto sie zdarza
to drugie

i nie ma tu nic o mniejszej lub wiekszej wadze religi w zyciu czlowieka

pozdr.cossa

[Gość: Imagine]

hmmm, cos ci powiem cossa, co moze nie czesto slyszalas. to nie religia jest
dla ludzi, tylko wlasnie na odwrot, ludzie dla religii. religia, ktora jest dla
ludzi, to taki niewypal jak katolicyzm, czyli produkt rynkowy. kupuje albo nie,
tak wyglada religia dla ludzi. religia, o ktorej ja mowie, to tzw. eternal
religion, niezalezna od czasow, ludzi, pogladow, sytemow i do takiej religii
ludzie sie musza dostosowac, jesli chca sie nazwac religijnymi ludzmi. to
religia niemodyfikowalna, wieczna, stanowiaca niezachwiany kod postepowania
ludzkiego i widzaca swiat w najszerzej pojety sposob. ludzie powinni byc dla
takiej religii, gdyz taka religia nie jest produktem chcianym czy nie chcianym
przez ludzi, nie jest czyms co podlega kaprysom, fluktuacjom, prawom czasu.
Imagine.

[cossa]

masz racje, ale:

piszesz:
religia, o ktorej ja mowie, to tzw. eternal
> religion, niezalezna od czasow, ludzi, pogladow, sytemow i do takiej religii ..

czy o to pytala autorka watku? :)

pozdr.cossa

[Gość: Imagine]

nie, nie o to pytala, gdyz ktos kto wyznaje religie, o ktorej mowie, nie maja
problemu z zaakceptowaniem jakiegokowleik pogladu wyznawanego przez drugiego
czlowieka.
jej chodzilo o " religie dla ludzi" i tu jest problem.

[Gość: Oleńka]

Gość portalu: Imagine napisał(a):

> cossa, religia, ktora nie jest wazna w zyciu, nie jest religia wcale ...
> i problem zaczety tym watkiem nie istnieje.
> Imagine.

Jedrek, jeśli dla kogoś religia jest ważniejsza niż człowiek, ktorego kocha, to
taki ktoś nie zasługuje na miano człowieka.

[Gość: Imagine]

na miano czlowieka zasluguje kazdy z nas, choc moze nie jest to w zgodzie z
naszym obecnym rozumieniem kim naprawde jestesmy. religia plasujaca czlowieka
na drugim planie, dla mnie osobiscie religia nie jest. religia stwarzajaca
podzialy na mnie i ciebie, na boga i jego wyznawcow, na lepszych i gorszych, na
pieklo i niebo, nie jest religia o ktorej mowie.

[Gość: Oleńka]

Wiem.

Ale dyskusja dotyczy "religii dla ludzi" jak je wdziecznie okresliłeś i ich
wyznawców - tego czy moga czy nie moga sie paroważ z wyznawcami drugiej.
I ja Ci mowię, ze jak ktos kocha swój judaizm/chrzescijaństwo/islam mocniej niż
człowieka, który jest jego parą, to jego imie jest ostatnia szuja.

[Gość: Imagine]

bingo

[jmx]

Gość portalu: Oleńka napisał(a):


> I ja Ci mowię, ze jak ktos kocha swój judaizm/chrzescijaństwo/islam mocniej
niż
>
> człowieka, który jest jego parą, to jego imie jest ostatnia szuja.

Co to znaczy? A właściwie na czym polega, jak wygląda w czynach wg
Ciebie "kochanie bardziej religii niż człowieka, który jest parą"?

Uważam, że związki "różnowierców" są możliwe. Ale wszystko komplikuje
pojawienie się na świecie wspólnych dzieci i choćby z tego względu warto się
dwadzieścia razy zastanowić nim podejmie się decyzję o związku. Albo
zrezygnować z dzieci, jednak to dość "mocne" rozwiązanie.

[Gość: Oleńka]

Nie, w znanych mi tego typu związkach ludzie postąpili tak: w kwestii
obrzedowości jedno dziecko w prawo drugie w lewo. W kwestii sedna - potrafili
znaleźć w róznych religiach wspólny pień etyczny i to dzieciom przekazywać. Z
myślą, że pozaetyczne (np.kosmogeniczne) aspekty religii, jako de facto
drugorzedne, dzieci i tak muszą wybrać sobie same.

Poza tym, jak sie ktoś wiąże z wyznawcą innej religii, to ma w sobie dość
tolerancji na inność by nie mieć tego typu problemów.

To oczywiście nie jest rozwiazanie dla jakichś ortodoksów. Ci niech się
trzymaja swoich.

Jeśli ktos kocha bardziej religię niż człowieka, będzie go np. siłą ciągnął
do "nawrócenia". Bedzie się kłócił o dogmaty itd.itp.

[jmx]

Aha, czyli po względem religii każde miało 'swoje'?

I ładnie to wygląda streszczone i już "po". Ale w praktyce natrafia się na rafy
i przeszkody, które czasem mogą urosnąć do rozmiarów nie do przekroczenia dla
obu stron.

[Gość: Oleńka]

jmx napisała:

>
> Aha, czyli po względem religii każde miało 'swoje'?

Nie pod wzgledem religii tylko jej fragmentu - obrzedowosci. I to też nie
całkiem, bo swięta obchodzi się (i te i te) razem.



>
> I ładnie to wygląda streszczone i już "po". Ale w praktyce natrafia się na
rafy
>
> i przeszkody, które czasem mogą urosnąć do rozmiarów nie do przekroczenia dla
> obu stron.


Wiesz co? Jak się kogoś kocha, to taka rzecz nie staje się rafą. Podobnie jak
prawdziwa miłość nie rozbije się o odmienne poglądy polityczne.

[jmx]

Hm, bardziej mi chodziło o chrzest, bierzmowanie itp. sprawy, nie o sposób
obchodzenia świąt bo to jest w sumie wtórne w religii.

"Jak się kogoś kocha". Słowo-wytrych. Nawet kochający się ludzie natrafiają na
różne problemy i różnie potrafią sobie z nimi radzić, pomimo wzajemnej miłości.
A jak w grę wchodzi wspólne dziecko (dzieci) to to wiara nie dotyczy tylko
dwojga.

[jastrzebiec]

Gość portalu: Oleńka napisał(a):

> Podobnie jak prawdziwa miłość nie rozbije się o odmienne poglądy polityczne.

Aha!
Z tego co wiem to kocha sie zawsze za cos!
Naturalnie musialbym bardzo wytezyc wlasna wyobraznie, o pamieci nie
wspominajac, aby znalezc przyklad "kochania za poglady polityczne" ale, wierz
mi, poglady polityczne, zwlaszcza niektore, takie bardziej "osobliwe" moga
skutecznie zabic milosc (albo do pelnego milosci rozkwitu nie dopuscic).
;-)
J.

[melanie]

jastrzebiec napisał:

> Z tego co wiem to kocha sie zawsze za cos!
_________________________

To nic nie wiesz. Kocha sie mimo wszystko.

Kocha sie mimo wszystko

[jastrzebiec]

To mi pachie kochaniem - iluzji.

Czy aby czesc kobiet (byc moze i mezczyzn) nie popelnia bledu puszczania wodzy
wyobrazni i budowania wizerunku ukochanego (ukochanej) na modle wlasnych
pragnien?

I wtedy kocha sie uparcie takiego kogos co wcale nie pasuje do owego wizerunku
ale i tak dopatruje sie w nim cech, ktorych sie wlasnie pragnie, pozada,
oczekuje. Wrecz te upragnione cechy przypisuje sie danemu - MIMO WSZYSTKO.

Mimo, ze ow Romeo to lajdak, klamca, oszust, pijak, streczyciel i dziwkarz...

Dla mnie to kochanie sie we wlasnej wyobrazni. I odrobina zarozumialosci - owe
nie tak znowu rzadkie przekonanie: "on sie pod moim wplywem zmieni"?

Czyz nie bywa tak wlasnie?

;-)
J.

melanie napisała:

> To nic nie wiesz. Kocha sie mimo wszystko.

[melanie]

Chyba nigdy nie kochales. Niestety, tak wlasnie jest z miloscia. Wie sie , ze
jest lajdakiem, draniem itd, ale sie kocha, mimo wszystko wlasnie! Gdyby mozna
bylo sobie nakazac: bede go kochac, bo (tu wypisz same zalety), to swiat bylby
piekny. Za cos mozna lubic, szanowac, ale niestety nie kochac. "lubow zla -
polubisz i kozla" - rosyjskie przyslowie

Przesada z tym "nigdy"

[jastrzebiec]

Bywalo, ze kochalem sie w - fantasmagorii. Tak, tak, tez malowalem obrazy,
wizerunki, doszukiwalem sie ukrytych zalet, pomniejszalem wady albo uznawalem
relatywny charakter cech charakteru ludzi.

Nie przecze. Nie mozna sobie nic w tych sprawach nakazac ani zakazac. Tym nie
mniej, marzyciel(ka) zawsze bedzie budowac sobie fantasmagorie na temat
ukochanej/go i byc moze wedle sposobu kochania mozna okreslic charaktery ludzi.
"Powiedz mi jak kochasz, powiem ci kim jestes".

Wiec, to co opisujesz - czy to jest rzeczywiscie milosc, czy raczej uluda
milosci? Bo przeciez jej obiektem nie jest RZECZYWISTY czlowiek, jeno o nim
WYOBRAZENIE. I czy tzw. "prawdziwa" milosc nie istnieje? Bywa i tak, ze kocha
sie kogos za to czym ten ktos NAPRAWDE jest. Tyle, ze nieczesto sie to zdarza.

;-)
J.

[melanie]

jastrzebiec napisał:

> Bywalo, ze kochalem sie w - fantasmagorii. Tak, tak, tez malowalem obrazy,
> wizerunki, doszukiwalem sie ukrytych zalet, pomniejszalem wady albo uznawalem
> relatywny charakter cech charakteru ludzi.
>
> Nie przecze. Nie mozna sobie nic w tych sprawach nakazac ani zakazac. Tym nie
> mniej, marzyciel(ka) zawsze bedzie budowac sobie fantasmagorie na temat
> ukochanej/go i byc moze wedle sposobu kochania mozna okreslic charaktery
ludzi.
>
> "Powiedz mi jak kochasz, powiem ci kim jestes".
>
> Wiec, to co opisujesz - czy to jest rzeczywiscie milosc, czy raczej uluda
> milosci? Bo przeciez jej obiektem nie jest RZECZYWISTY czlowiek, jeno o nim
> WYOBRAZENIE. I czy tzw. "prawdziwa" milosc nie istnieje? Bywa i tak, ze
kocha
> sie kogos za to czym ten ktos NAPRAWDE jest. Tyle, ze nieczesto sie to zdarza.
>
> ;-)
> J.
_________-
Coz to jest ta prawdziwa milosc? Do dzis brak definicji. A co powiesz, jak sie
kocha bez idealizowania, wie sie doskonale jaki ten ktos jest razem z jego
(jej) wadami, bez idealizowania? I gdy objektem jest RZECZYWISTY czlowiek? I
gdy wszyscy w kolo pytaja pukajac sie w czolo "co ty w nim (niej) widzisz?
Sklonna jestem przyznac racje lekarzom, ktorzy twierdza, ze czlowiek zakochany
to jest czlowiek chory.

[jastrzebiec]

Cos tam wtedy musi byc szczegolnego w tym drugim czlowieku. Cos co osoba
kochajaca dostrzega, chocby tylko intuicyjnie, podswiadomie albo "szostym
zmyslem". Postronni obserwatorzy tego nie dostrzegaja, stad owo pukanie sie w
czolo.

Nic wiecej nie twierdze ponadto, ze ZAWSZE cos sie za tym kryje. Bywa, ze to
iluzja, omam, bywa, ze cos trudno niepostrzegalnego lecz realnie istniejacego w
drugim czlowieku.

A w ogole, czyz kochanie to nie jest wlasnie owo misterium fascynacji
poznawania drugiego czlowieka. Dopoki za ta druga osoba kryje sie tajemnica,
dopoki ukochana osoba nadal zadziwia, potrafi zaskoczyc - trwa milosc. Bo
milosc to nic innego jak ciagle poznawanie; naturalnie polaczone z -
doznawaniem. MIlosc przeto konczy sie kiedy zakrada sie nuda, a ta nastepuje
wtedy, gdy - nie ma juz co poznawac.

***
Czy kochac i "byc zakochanym" to to samo czy tez dwa rozne stany?

melanie napisała:

> Coz to jest ta prawdziwa milosc? Do dzis brak definicji. A co powiesz, jak
> sie kocha bez idealizowania, wie sie doskonale jaki ten ktos jest razem z
> jego (jej) wadami, bez idealizowania? I gdy objektem jest RZECZYWISTY
> czlowiek? I gdy wszyscy w kolo pytaja pukajac sie w czolo "co ty w nim (niej)
> widzisz?
> Sklonna jestem przyznac racje lekarzom, ktorzy twierdza, ze czlowiek
> zakochany to jest czlowiek chory.

[melanie]

jastrzebiec napisał:


> Czy kochac i "byc zakochanym" to to samo czy tez dwa rozne stany?
>
_________________
Napewno rozne. Mysle, ze ten stan amoku, zaslepinia, tzw rozowych okularow to
jest wlasnie ten stan zakochania, ktory lekarze porownuja ze stanem chorobowym.
Mysle, ze milosc dojrzala juz nie jest tak bezwarunkowa. Moze dlatego, ze wtedy
juz pracuje mozg a nie tylko hormony? Z drugiej strony, gdyby czlowiek nie byl
tak bardzo oglupiony w stanie zakochania, to ludzkosc wymarla by jako gatunek?
Bo ktoz przy zdrowych zmyslach chcial sie zenic?

Kocha się, że ktoś JEST (jaki jest ;-))

[jmx]

melanie napisała:

> Za cos mozna lubic, szanowac, ale niestety nie kochac.

Oooo... a co to za "kochanie" bez szacunku i lubienia?
Dla mnie to jakiś dziwoląg a nie miłość.

[Gość: Oleńka]

> Aha!
> Z tego co wiem to kocha sie zawsze za cos!

kompletnie się nie znasz ;)


> Naturalnie musialbym bardzo wytezyc wlasna wyobraznie, o pamieci nie
> wspominajac, aby znalezc przyklad "kochania za poglady polityczne" ale, wierz
> mi, poglady polityczne, zwlaszcza niektore, takie bardziej "osobliwe" moga
> skutecznie zabic milosc (albo do pelnego milosci rozkwitu nie dopuscic).
> ;-)
> J.


Owszem, ale poglądy, które masz na myśli, są skutkiem aberracji intelektualno-
emocjonalnych, i to rzeczone aberracje są przyczyną Twojego niekochania
delikwentki ;P

:)

A jednak "COS"!

[jastrzebiec]

Gość portalu: Oleńka napisał(a):

> > Aha!
> > Z tego co wiem to kocha sie zawsze za cos!
>
> kompletnie się nie znasz ;)

??? To "cos", rzecz jasna, jest na ogol bardzo niewymierne, nienamacalne. I
zazwyczaj nie przysluguje temu "cos" cecha liczby pojedynczej. To cos to na
ogole zespol roznych przymiotow. To cos mozna nawet nazwac "tajemnica". Owe
niewiadome to "cos" co pociaga, frapuje, podnieca. Chce sie to poznac,
zrozumiec (raczej emocjonalnie niz intelektualnie), doswiadczyc, zawladnac.
Czesto, bardzo czesto, jest to "cos" czego w ogole nie tylko sie nie rozumie,
tego sie sobie nawet nie uswiadamia. A jednak, podtrzymuje, to jest "COS".
>
> Owszem, ale poglądy, które masz na myśli, są skutkiem aberracji intelektualno-
> emocjonalnych, i to rzeczone aberracje są przyczyną Twojego niekochania
> delikwentki ;P

Wlasnie o te aberracje mi chodzilo. Dziwolag intelektualny (np. przysiegly
zwolennik teorii spiskowych) czesciej wzbudza smiech i politowanie anizeli
przyprawia o romantyczny zawrot glowy. Nawiasem mowiac, to kobiety zwracaja
wieksza uwage na intelekt anizeli mezczyzni, ktorzy w sprawach sercowych sa
znacznie czesciej (niz kobiety) nader jednowymiarowi (oczy, usta, biodra, co
najwyzej usmiech, blysk oka...). Takoz wiec moje niekochanie delikwentki nijak
sie ma do jej - pogladow politycznych. ;-)))

[Gość: Oleńka]

jastrzebiec napisał:

> Gość portalu: Oleńka napisał(a):
>
> > > Aha!
> > > Z tego co wiem to kocha sie zawsze za cos!
> >
> > kompletnie się nie znasz ;)
>
> ??? To "cos", rzecz jasna, jest na ogol bardzo niewymierne, nienamacalne. I
> zazwyczaj nie przysluguje temu "cos" cecha liczby pojedynczej. To cos to na
> ogole zespol roznych przymiotow. To cos mozna nawet nazwac "tajemnica". Owe
> niewiadome to "cos" co pociaga, frapuje, podnieca. Chce sie to poznac,
> zrozumiec (raczej emocjonalnie niz intelektualnie), doswiadczyc, zawladnac.
> Czesto, bardzo czesto, jest to "cos" czego w ogole nie tylko sie nie rozumie,
> tego sie sobie nawet nie uswiadamia. A jednak, podtrzymuje, to jest "COS".


Na tak zdefiniowane "coś" zgoda :)
Niektórzy używają w tym wypadku słowa "nic" jako synonimu ;)

Co jest o tyle słuszne, ze "coś" bywa wyimaginowane, hihihi :)



> >
> > Owszem, ale poglądy, które masz na myśli, są skutkiem aberracji intelektua
> lno-
> > emocjonalnych, i to rzeczone aberracje są przyczyną Twojego niekochania
> > delikwentki ;P
>
> Wlasnie o te aberracje mi chodzilo. Dziwolag intelektualny (np. przysiegly
> zwolennik teorii spiskowych) czesciej wzbudza smiech i politowanie anizeli
> przyprawia o romantyczny zawrot glowy. Nawiasem mowiac, to kobiety zwracaja
> wieksza uwage na intelekt anizeli mezczyzni, ktorzy w sprawach sercowych sa
> znacznie czesciej (niz kobiety) nader jednowymiarowi (oczy, usta, biodra, co
> najwyzej usmiech, blysk oka...). Takoz wiec moje niekochanie delikwentki
nijak
> sie ma do jej - pogladow politycznych. ;-)))

Obawiam się, że to dowodzi, iż kochana jest nie delikwentka, tylko jej powłoka
cielesna ;D

Ale to, widzisz, też dowodzi, ze wszyscy jesteśmy do siebie podobni - wszak
baby oceniają samochód po kolorze maski :))))))))

Maskokochanie to też dobra strategia na wypadek, gdyby "to coś" okazało się
być "niczym" ;)

[jastrzebiec]

Gość portalu: Oleńka napisał(a):

> Na tak zdefiniowane "coś" zgoda :)
> Niektórzy używają w tym wypadku słowa "nic" jako synonimu ;)
> Co jest o tyle słuszne, ze "coś" bywa wyimaginowane, hihihi :)

NIe, nie! "Nic" w tym przypadku zarezerwowane jest dla slepcow i "realistow".
To jest zawsze cos. Powiem wiecej - "TO JEST TO!

To bywa wyimaginowane. Nawet bardzo czesto. Melanie zdaje sie nawet sadzic, ze
to wyimaginowanie to jest istota milosci.


> Obawiam się, że to dowodzi, iż kochana jest nie delikwentka, tylko jej
> powłoka cielesna ;D

Od dawna uwazam, ze mezczyzni preferuja opakowanie ponad zawartosc.

> Ale to, widzisz, też dowodzi, ze wszyscy jesteśmy do siebie podobni - wszak
> baby oceniają samochód po kolorze maski :))))))))

Podswiadomie powiem lacza w zwiazek przyczynowy kolor maski z iloscia koni
mechanicznych.
>
> Maskokochanie to też dobra strategia na wypadek, gdyby "to coś" okazało się
> być "niczym" ;)
>

[Gość: mirka]

Gość portalu: Oleńka napisał(a):

> Nie, w znanych mi tego typu związkach ludzie postąpili tak: w kwestii
> obrzedowości jedno dziecko w prawo drugie w lewo.

To mieli szczęscie, że to była parka, ciekawe jak by rozwiązali problem przy
jednym lub trójce dzieci (lub wielokrotności liczby nieparzystej)?

[Gość: Oleńka]

Moja babcia mi opowiadała, że przed wojną, w mieszanych małżeństwach często
praktykowano taką zasadę: potomstwo zeńskie "dziedziczy" religię po matce,
męskie - po ojcu.

Takie rzeczy to poważni ludzie potrafią ustalić zawczasu przecież :)

[jmx]

Gość portalu: Oleńka napisał(a):

> Moja babcia mi opowiadała, że przed wojną, w mieszanych małżeństwach często
> praktykowano taką zasadę: potomstwo zeńskie "dziedziczy" religię po matce,
> męskie - po ojcu.

O! I w ten sposób rozwiązuje się sprawę "przekonywania" (dziecka do wiary) ;-)

;P

[Gość: Oleńka]

wiarę w znaczeniu obrzędowość ;D

jak chcesz przeczytać coś kuriozalnego, to polecam
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16&w=12149089
oraz sasiedni "anonimowość w sieci"

dośc wesołe ;)

Roznice miedzy partnerami

[seksuolog]

Gość portalu: kosia napisał(a):

> czy wg Was mozna zbudowac dobry zwiazek z kims o odmiennej religii?

Problem w gruncie rzeczy nie jest tylko problemem religii. Jest to problem
roznic miedzy partnerami wynikajacych z takich reczy jak pochodzenie
spoleczne, wyksztalcenie, narodowosc i wlasnie religia. Ale za tym wszystkim
kryje sie konstrukcja osobowosci partnera. Jezeli partnerzy maja pozytywne
osobowosci to wszelkie roznice nie maja zasadniczego znaczenia i np.
afrykanczyk wyznania mojzeszowego bedzie w szczesliwym zwiazku z eskimoska
wyznania voodoo. Z drugiej strony bardzo znane sa rozpadajace sie zwiazki bo
'on byl po technikum a ja jestem magisterka'. Za tym wszystkim w istocie nie
kryja sie roznice tylko cechy osobowosci. I tu jest sedno sprawy: zycie z
osobami o skrajnych cechach jest trudne lub wrecz niemozliwe. Dotyczy to
rowniez religii. Dlatego haslo scjentologia nalezy dokladnie zbadac bo brzmi
niepokojaco. Nie ze wzgledu na swoja tresc religijna ale ze wzgledu na mozliwe
skrajne cechy osobowosci.





czy
> slyszeliscie cos o scjentologach? bede wdzieczna za powazne komentarze.

[j_ar]

jezeli religia jest dla nas a nie my dla religii (jak ktos stwierdzil) to nie
widze problemu, w innym przypadku niestety raczej nie.....

co do scientologow to ktos juz tutaj zapodal linki

[xkropka]

Jestem dzieckiem z mieszanego związku - ojciec katolik, matka - prawosławna.
Mama przed ślubem zgodziła się zostać katoliczką i w tej wierze rodzice
wychowali mnie i mojego brata. Nigdy nie było zadnych problemów na tle
religijnym w domu, święta obchodzimy z rodziną jedną i drugą (w dzieciństwie
czasami oznaczało to podwójne prezenty :). Uważam, ze obcowanie z dwiema
religiami ubogaciło moje życie i dało mi większą otwartość na innych.
Mam kolegę, którego rodzice byli dokładnie w tej samej sytuacji, co moi, z tym,
że jego mama pozostała przy prawosławiu, ale on był ochrzczony w Kościele
Katolickim. Dowiedział się o tym dopiero, gdy szukał metryki, żeby złożyć
dokumenty do seminarium (prawosławnego). Dziś jest juz księdzem.

Ale na scjentologów bym uważała.

[Gość: bd]

Ale na scjentologów bym uważała


Ja tez.