BEZPLODNOSC

[mariposa]

co czuja kobiety nie mogace miec dzieci?

dlaczego tak zazarcie walcza o mozliwosc rodzenia wszelkimi mozliwymi srodkami?

laczego otoczenie uzala sie nad bezplodnymi kobietami?

jak reaguja mezczyzni, na wiadomosc, ze "ich kobieta" nie da im potomka?

NIEplodnosc

[czarodziejka]

to sie chyba nazywa nieplodnosc (troche mniej drastyczne)

niedawno uslyszalam taka opinie: tak naprawde nie ma nieplodnosci, bardzo wiele
kobiet po adopcji .. zachodzi w ciaze

[Gość: Ja]

Znaczy adoptuja dziecko i cudownie ich bezplodnosc zostaje uleczona??

[czarodziejka]

Ja napisał(a):
> Znaczy adoptuja dziecko i cudownie ich bezplodnosc zostaje uleczona??

no podobno wlasnie tak czesto sie zdarza ..
i nie moja to opinia

[Gość: Melba]

Tak się rzeczywiście często zdarza, jest to spowodowane barierą psychiczna,
czyli...tak bardzo chcę mieć dziecko, ze mi nei wychodzi. Para adoptuje i
przestaje się "napinać" na potomstwo biologiczne i wtedy organizmy tatusia i
mamusi, odpoczywając od presji, kreują potomka :) Piękna i pokrętna jest nasza,
ludzka, psychika, prawda? :)

[agniechaa]

mariposa napisał(a):

> dlaczego otoczenie uzala sie nad bezplodnymi kobietami?

To zalezy jakie otoczenie... Moja przyjaciolka nie moze zajsc w ciaze i nie sadze
any ktokolwiek w "bliskim" otoczeniu uzalal sie nad nia.

> jak reaguja mezczyzni, na wiadomosc, ze "ich kobieta" nie da im potomka?

Pewnie zalezy od mezczyzny ale dla osoby prawdziwie kochajacej fakt, ze ich
partner - jak to okresliles - "nie da im potomka" nijak nie wplywa na ich milosc.
A raczej - "powieksza" ja.

[czarodziejka]

czasem kobieta ma rozpoznanie: nieplodnosc II, nieplodnosc I
mozna stac sie nieplodna PO URODZENIU dziecka

kto sie uzala?

[Gość: soso]

Co 7 malzenstwo nie moze miec dzieci. 'Wina' w zbadanych przypadkach rozklada
sie mniej wiecej po polowie.
Malzenstwa 'nieplodne' sa tak samo trwale jak 'plodne' jednak po stwierdzeniu
nieplodnosci jednej ze stron kobieta czesciej odchodzi od nieplodnego meza niz
mezczyzna od nieplodnej zony. To z badan amerykanskich.


pzdrw

soso

[cc=sisi]

mariposa napisał(a):
> co czuja kobiety nie mogace miec dzieci?
> dlaczego tak zazarcie walcza o mozliwosc rodzenia wszelkimi mozliwymi srodkami?
> laczego otoczenie uzala sie nad bezplodnymi kobietami?
> jak reaguja mezczyzni, na wiadomosc, ze "ich kobieta" nie da im potomka?



Co czuja? Pewien zal, ze nie wszystko zalezy ode mnie. Co z tego, ze po wielu
latach w koncu sie zdecydowalam na dziecko? Okazalo sie, ze ... No wlasnie.
Czy walcze zazarcie? Nie. Ale zaczelam sie leczyc.
Nikt sie nade mna nie uzala. Prawie nikt nie wie. Znajomi przy kolejnej kolezance
w ciazy pytaja "A kiedy wy? To juz najwyzsza pora." Nie mowie, ze to niegrzeczne,
usmiecham sie, slucham slow potepienia o kobietach, ktore najpierw kariere, a
dopiero potem macierzynstwo, nie reaguje.
Moj mezczyzna? Jest cudny, kocham go, on mnie kocha. Wspiera mnie.

[Gość: warren]

czesc mariposa,

wiesz, czlowiek to naprawde troche bardziej skomplikowany twor, gosia.nie ma
podzialu na biale i czarne, i tak samo, nie mozna z gory zakladac , jak zachowa
sie facet na wiadomosc o nieplodnosci kobiety.
tak samo mozna by spytac, jak zachowuja sie kobiety na wiesc o niemocy faceta w
tej dziedzinie.odpowiedz brzmi:roznie,nie mozna uogalniac. i to oddaje cala
niesamowitosc i wyjatkowosc nas ludzi.
powodzenia

tomek

[Gość: micka]

mariposa napisał(a):
> jak reaguja mezczyzni, na wiadomosc, ze "ich kobieta" nie da im potomka?

jesli mezczyzna jest krolem lub ostatnim z wielkiego rodu i zalezy mu na
podtrzymaniu linii, to moze byc problem
jesli to normalny mezczyzna i kocha swoja kobiete, to jst z nia razem "w
szczesciu i w nieszczesciu, w zdrowiu i w chorobie"

[Gość: Aśka]

mariposa napisał(a):

>
> co czuja kobiety nie mogace miec dzieci?

Niemoc, wściekłość, żal, zazdrość. Nie mogą patrzeć na kobiety w ciąży i małe
dzieci. Nie mogą się nadziwić głupocie ludzi, którzy bezmyślnie pytają o ich
macierzyństwo. Nienawidzą świąt bo wszyscy im życzą dzidziusia. Co miesiąc
wypłakują tony łez.
>
> dlaczego tak zazarcie walcza o mozliwosc rodzenia wszelkimi mozliwymi srodkami?
>
instynkt macierzyński? pragnienie posiadania? chęć przekazania genów? A dlaczego
kobiety wogóle chcą mieć dzieci?

> laczego otoczenie uzala sie nad bezplodnymi kobietami?
>
Nikt się nie użala. Wszystkie instytucje państwowe nie widzą problemu. A
przyczynę ujemnego przyrostu naturalnego zwalają na kobiety-interesu, które
odsuwają macierzyństwo na późniejsze lata albo zupełnie z niego rezygnują.

> jak reaguja mezczyzni, na wiadomosc, ze "ich kobieta" nie da im potomka?

Nie ma reguły. Wszystko zależy od podejścia mężczyzny do ojcostwa. Najczęściej to
kobiety zaciągają mężczyzn na badania.

To co napisałam to uogólnienia, bo człowiek człowiekowi nierówny i każdy to
przeżywa na swój sposób, co innego go boli, na co innego jest wrażliwy. Jeśli
jesteście ciekawi szczegółów wejdźcie na forum gazety niepłodność albo na forum
strony www.nasz-bocian.pl

Zanim zapytacie kogoś: "A Ty kiedy wreszcie pomyślisz o dziecku?" zastanówcie
się, prozę, czy go to nie zaboli.

[Gość: Melba]

A dlaczego nie adoptować? Jak się w Polsce nie da (trudności), to przecież tyle
jest dzieci z 3 świata głodnych i samotnych...

ADOPCJA

[Gość: Aśka]

Zgadzam się, że adopcja jest jednym z rozwiązań dla bezpłodnej pary. Tylko
najpierw trzeba POGODZIĆ SIĘ z tym, że nie można urodzić własnego dziecka. Tak
jak musimy pogodzić się ze śmiercią mamy, taty czy innej bardzo bliskiej nam
osoby...
Adoptowane dziecko nie może być plastrem na rany.

[Gość: Nikita]

Niepłodna kobieta czuje sie jakby to jej wirtualne dziecko umarlo. I jakby ona
umierała po trochu. Bez nadziei. Taka kobieta ma pewnosc, że juz nic jej w
życiu dobrego nie spotka. Ma 20 lat, a wie, że już weszła w starość. Nie czeka
na nic. No, może na to, że ją jej mężczyzna i nikt nie będzie chciał się z nią
związać. Taka kobieta nienawidzi kobiet w ciąży, bo to jest etap, który ją w
życiu ominął. Może się też czuć jak kaleka, osoba niepełnosprawna, bo przecież
płodzenie dzieci to pewien dar, tak jak zmysł widzenia, czy słyszenia. No więc
czuje sie jak niewidoma i zazdrości tym, którzy mogą patrzec na świat.
A najgorsze jest to, że nikt jej nie rozumie. Nawet jej własny mężczyzna,
która...właśnie odszedł do takiej, która może mieć dzieci.

[Gość: jasna]

nie kazdego stac na podjecie decyzji o adopcji
co z LEKIEM o niewlasciwe geny?
mnie to przeraza :(

[Gość: Aśka]

Jasna, podobno to jest jak z ziarnem. Dobre gatunkowo - gdy padnie na zły
grunt - zmarnuje się, kiepskie - mając doskonałe warunki do rozwoju - może
wydać wspaniałe plony.

[Gość: jasna]

Gość portalu: Aśka napisał(a):
> Jasna, podobno to jest jak z ziarnem. Dobre gatunkowo - gdy padnie na zły
> grunt - zmarnuje się, kiepskie - mając doskonałe warunki do rozwoju - może
> wydać wspaniałe plony.

moze, ale czy musi?
balabym sie
bardzo bym sie bala
:'(

[Gość: Aśka]

Zawsze jest ryzyko.
Z całkowicie zdrowej pary może się urodzić chore a nawet upośledzone dziecko.
Wychowujemy potomstwo z myślą, że będziemy mieć opiekę na starość, ale ono może
się na nas wypiąć i zostawić w domu starców.
A samo małżeństwo?
Każda decyzja życiowa wiąże się z jakimś ryzykiem.
Jasna, nie wiem, czy już byłaś na stronie bociana. Tam na forum spotkasz ludzi,
którzy już adoptowali dzieci. Może oni pomogą Ci rozwiać Twoje obawy.
Pozdrawiam Cię cieplutko.
Aśka
PS. Na razie na boćka z przyczyn technicznych trzeba wchodzić przez:
php.enter.cnet.pl/PHP-Nuke/index.php

[Gość: Aśka]

Zawsze jest ryzyko.
Z całkowicie zdrowej pary może się urodzić chore a nawet upośledzone dziecko.
Wychowujemy potomstwo z myślą, że będziemy mieć opiekę na starość, ale ono może
się na nas wypiąć i zostawić w domu starców.
A samo małżeństwo?
Każda decyzja życiowa wiąże się z jakimś ryzykiem.
Jasna, nie wiem, czy już byłaś na stronie bociana. Tam na forum spotkasz ludzi,
którzy już adoptowali dzieci. Może oni pomogą Ci rozwiać Twoje obawy.
Pozdrawiam Cię cieplutko.
Aśka
PS. Na razie na boćka z przyczyn technicznych trzeba wchodzić przez:
php.enter.cnet.pl/PHP-Nuke/index.php

[Gość: jasna]

Gość portalu: Aśka napisał(a):
> Zawsze jest ryzyko.
> Z całkowicie zdrowej pary może się urodzić chore a nawet upośledzone dziecko.
> Wychowujemy potomstwo z myślą, że będziemy mieć opiekę na starość, ale ono może
> się na nas wypiąć i zostawić w domu starców.
> A samo małżeństwo?
> Każda decyzja życiowa wiąże się z jakimś ryzykiem.

kazdy krok wiaze sie z ryzykiem - moze upadne?
jednak wole, gdy upadam przez wlasna nieostroznosc, zle stawiane kroki, niz z
powodow ode mnie kompletnie niezaleznych
niestety
chcialabym moc wychowac dziecko i wziac odpowiedzialnosc za ewentualne wlasne
bledy, nie mam zas wplywu na geny


> Jasna, nie wiem, czy już byłaś na stronie bociana. Tam na forum spotkasz ludzi,
> którzy już adoptowali dzieci. Może oni pomogą Ci rozwiać Twoje obawy.
> Pozdrawiam Cię cieplutko.
> Aśka
> PS. Na razie na boćka z przyczyn technicznych trzeba wchodzić przez:
> <a href="http://php.enter.cnet.pl/PHP-Nuke/index.php"target="_blank">php.enter.
> cnet.pl/PHP-Nuke/index.php</a>

dzieki bardzo Aśko, chwilowo podjelam leczenie nieplodnosci (i prosilabym o
kciuki za powodzenie) :)
ps. mam kolezanke pracujaca w domu malego dziecka

[Gość: Aśka]

Trzymam kciuki :-)))
A na bocianie jest spora grupa osób, która również walczy z niepłodnością, są
lekarze, którzy odpowiadają na pytania, jest psychoterapeuta.
To taka strona ludzi, którzy chcą mieć dziecko bez względu na drogę jaką obiorą.

[Gość: jasna]

serdecze dzieki Aśko :)
(a bocian jakos nie dziala)

[Gość: Aśka]

Działa, działa tylko się "ulepsza technicznie" i przez jakiś czas trzeba
włazić "od kuchni" przez php.enter.cnet.pl/PHP-Nuke/index.php

[Gość: dodo]

jasna - jak nie jestes przekonana do idei adopcji to sie sama w zadnym
wypadku "na sile" nie przekonuj. to jest zdecydowanie bardziej
skomplikowane niz sie wydaje wielu ludziom z dobrym sercem. masz
duzo racji w swoich obawach, zapewniam cie, ze w zadnym razie nie sa
one przesadzone. powodzenia w leczeniu zycze.

[Gość: jasna]

dodo, dzieki serdeczne,
nie przekonuje sie na sile - moze to samo do mnie przyjdzie? na razie leczenie :)

[Gość: kasia28]

>
> co czuja kobiety nie mogace miec dzieci?

Żal, właściwie żałość, czasem rozpacz, wewnęrzny ból, poczucie porażki, poczucie
bycia niepełną kobietą, człowiekiem. Zazdrość? Nie wiem. Ja nie czułam. Było mi
tylko żal, ze inne tak, a ja nie. A po kilku poronieniach zupełny bezwład,
rezygnację. I fakycznie-tony łez.
Miałam już dziecko, ale z "wpadki". Po prostu "zdarzyło się", urodziło,
wychowałam je, nic wielkiego. Dopiero po paru latach "dojrzałam" do dziecka i
wtedy był dramat. I były momenty, gdy nienawidziłam córki za to, ze jest.Że w
jakiś sposób "odebrała" mi możliwośc posiadania wyczekanego, planowanego
dziecka. Ale to minęło szybko.
>
> dlaczego tak zazarcie walcza o mozliwosc rodzenia wszelkimi mozliwymi srodkami?

Bo jakkolwiek dziecko to dziecko, to jednak ciąża, sam poród, pierwsze
dotknięcie itd. to są rzeczy nie do podrobienia. Żadne adoptowane dziecko nie da
tego matce. Tych odczuć, tej miłości, tego cierpienia. Dlatego każda chce mieć
własne, urodzone dziecko. Adopcja to ostatecznośc albo świadomy wybór drogi
życiowej.
>
> laczego otoczenie uzala sie nad bezplodnymi kobietami?

Nie spotkałam się z "użalaniem", raczej ze złośliwością: "Ja mam, a ty nie".
>
> jak reaguja mezczyzni, na wiadomosc, ze "ich kobieta" nie da im potomka?

To zależy. Równie dobrze możnaby zapytać jak reagują, gdy dowiadują się, ze ich
kobieta da im potomka, zwłaszcza nieplanowanego:) Mój zachował sie wspaniale i
odpowiedzialnie w jednej i drugiej sytuacji.


Kasia

[Gość: dodo]

nie chce nikogo urazic ale mysle, ze wszystko zalezy od tego jak bardzo sie
czlowiek sam soba przejmuje. w kazdej sprawie zyciowej zreszta.
probuje sobie przypomniec jak to ze mna bylo, gdy nam jako parze powiedziano,
ze dzieci miec nie bedziemy.
lez nie pamietam, raczej pewne zdziwienie, ze to tak jednoznacznie i tak juz na
cale zycie. ale ja nigdy nie podchodzilam do kwestii macierzynstwa jako
podstawowego zadania jakie mam do spelnienia w zyciu. i stalo sie tak jak ktos
juz wyzej napisal - adoptowalismy dziecko, bo takie byly okolicznosci, ze
tzw. "przyzwoity czlowiek" nic innego nie mogl zrobic i gdy nasz syn mial 5
lat, ja zaszlam w ciaze. bez zadnych cudow techniki, bez staran i zabiegow.
ni z tego, ni z owego ;-)
i tez nie moge powiedziec, ze bylo to jakies wielkie swieto i szalenstwo
z radosci. to raczej moi i mojego meza najblizsi przyjeli moja ciaze jako
niespodziewana wygrana na loterii, czym lekko mnie wtedy zmartwili, bo byl to
pierwszy znak ich klopotow z pelna akceptacja naszego adoptowanego syna ale to
zupelnie inna sprawa.
urodzilam corke i po 2 latach jeszcze syna, tez bez zadnych specjalnych
medycznych dzialan w tym kierunku a bylam juz wtedy raczej "stara" mamusia:-)
wspolczuje kobietom, ktore macierzynstwo traktuja jako sprawe podstawowa, bo
wlasciwie nic im nie mozna pomoc. dla mnie macierzynstwo nigdy nie bylo tym
moim "byc albo nie byc", wiec jakos nigdy az tak nie zabolala mnie niemozliwosc
posiadania biologicznych dzieci. ale ja w ogole zawsze bylam dziwnym
ptakiem ... :-)
moge tylko polecac dystans do siebie - swiat jest pelen nieszczesc i tragedii -
wszystko, co nas dotyczy mniej boli gdy sie znajdzie odpowiednia perspektywe.

[Gość: ania]

bol tak straszny ze nie jestem w stanie o tym pisac

[Gość: mariposa]

Aniu i jasna, czy jest w stanie cos / ktos Wam pomoc?
czy oczekujecie wsparcia i od kogo? a moze wolicie, zeby nikt nie wiedzial?

czy adopcja z nadzieja, ze organizm "wypocznie i sie naprawi" nie jest w pewnym
sensie niemoralna?

[Gość: kamfora]

Gość portalu: mariposa napisał(a):

> czy adopcja z nadzieja, ze organizm "wypocznie i sie naprawi" nie jest w pewnym
> sensie niemoralna?

Hej, Mariposa! Nie przesadzaj z tym doszukiwaniem sie niemoralnosci...
W tym sensie "niemoralny" bylby kazdy dobry czyn czlowieka, bo
kazdemu mozna "zarzucic" chec uzyskania korzysci...

Pozdrawiam serdecznie

[Gość: jasna]

Gość portalu: mariposa napisał(a):
> Aniu i jasna, czy jest w stanie cos / ktos Wam pomoc?
> czy oczekujecie wsparcia i od kogo? a moze wolicie, zeby nikt nie wiedzial?

ktos (lekarz) pomaga, lecze sie, od niedawna
wsparcia oczekuje i otrzymuje je od meza
wole, zeby nikt nie wiedzial (po co?)

[Gość: Rosjanka]

Mam wszystkie mozliwosci zeby miec dziecko ale z wlasnej decyzji nie chce go
miec. Moze to jest jakas choroba psychyczna, bo mam juz 33 lata. Uwazam ze dla
zachowania milosci pomiedze dwojka ludzi dziecko jest nie potrzebne.

do Rosjanki

[Gość: Aśka]

To miło ze strony Twojego partnera, że zaakceptował Twoją decyzję.
Najtrudniej jest, gdy każde pragnie czegoś innego...