Wybaczenie zdrady

[ramyus]

Zakladajac ze bylibyscie w stanie wybaczyc zdrade, czy potrafilibyscie na
tyle zaufac, aby pozostac w zwiazku z kims kto Was zdradzil? Inaczej mowiac,
czy i dlaczego potrafilibyscie utrzymac ten zwiazek, badz odwrotnie -
zakonczyc go.

[facio60]

Nawet jak wybaczysz, to wkrótce się dowiesz, że po części to była twoja wina, o
ile wina nie została ci już przypisanana starcie.
Będziesz podświadomie węszył, czy znowu on/ona nie ma zamiaru wyciąć ci
numeru.Dowiesz się wtedy, że ograniczasz ją/jego i że takie zycie to piekło a
on/ona nie jest niewolnikiem.
Za jakiś czas, jak on/ona wróci pózniej zrobisz awanturę.Potem ktoś z Was
opuści dom lub znajdzie przyjaciela/przyjaciółkę i wypłacze się w mankiet.
Na końcu stwierdzicie, że po co się było męczyć, a tak na prawdę to się nie
kochaliście.
A może zostaniecie razem, wybaczycie sobie, ale w sercach na zawsze gościć już
będzie nieufność i rana, która czekać będzie na rozdrapanie podczas kryzysu.
Nie wierzę, że po zdradzie może być lepiej lub że będzie dobrze i sobie
zaufacie na nowo.
Zdrada to wynik desperacji lub określonego charakteru.Po zdradzie nic nie jest
jak było.

masz racje

[psychopata.z.borderline]

[aaddmm1]

tak, ja przez to przechodziłam 3 lata temu, wybaczyłam, chociaż było (i nadal
jest) to bardzo bolesne, tekst o współwinie również usłyszałam, ale jakoś się
pozbierałam, bo bardzo zależało mi na rodzinie (mamy dziecko). Całkowitego
zaufania jednak już nigdy nie miałam. Teraz nasze małżeństwo właśnie się
rozpada, więc nie wiem czy był sens ...

[amiga2]

Nawet jeśli wybaczysz,to wzajemne relacje zostaną mocno nadszarpniete-zgadzam
się calkowicie z tym,co napisal facio.
Inna kwestia,czy utzrymać zwiazek,czy nie.To zalezy od wielu czynnikow i jest
bardzo indywidualne.Większośc/tak wynika z mojej obserwacji/ciągnie dalej taki
uklad z rozlicznych powodów,ktore wydają im się wazniejsze od zdrowych relacji
w związku np. tzw.dobro dzieci/jesli sa/,sprawy finansowe,towarzyskie,opinia
spoleczna,wlasne wygodnictwo itd.Po latach następuje albo
nuda,zniechęcenie,marazm lub trwaly rozpad więzi: rodzinne piekielko lub
rozejście się.

mozna. mozna

[facettt]

Widze tu dyskusje dzieczaczkow o rozlanym mleku. Zrozumiale, ze o zdradach
pisza tu Ci, ktorych to boli. Ci ktorych zdrady nie bola, nie pisza. Ale znam i
takich: mezczyzna zdradzil, po jakim sczasie dowiedziala sie o tym zona,
zrobila to samo (z zemsty, z ciekawosci?) I co? I nic. Zyli sobie milo i
spokojnie tak po, jak i przed.

pieprze takie szczescie

[psychopata.z.borderline]

A pieprz sobie na zdrowie n/t

[facettt]

[amiga2]

co ty wiesz ,co czlowiekowi w duszy gra?
Zyli milo i spokojnie -na zewnątrz tak sielankowo wygląda.

przeciez tak ma byc

[psychopata.z.borderline]

[facettt]

Jak sie kogos zna wiele lat i ten ktos jest bliskim znajomym, to sie wie.
Forumowe niemowlaczki nie moga urozumiec, ze dobranych malzenstw nawet zdrada
nie rozbije.

[amiga2]

Jeżeli nawet tak jest,to wyjątki potwierdzaja regule.Chyba,że znasz cale tabuny
takich super szczesliwych zwiazków po zdradach.

[alfika]

konkretnie - od kiedy to wyjątek potwierdza regułę?????
wiem, wiem, jest takie przysłowie - ale może trochę logiki? troszkę?

to podobnie można uznać, że dziecko spaja nieudany związek, kurzajki wystarczy
obwiązać czerwoną nitką, a zmarłego koniecznie trzeba pochować przed niedzielą

jesteś chory i obłudny

[psychopata.z.borderline]

ktos, kto sama siebie uwaza za chora

[facettt]

zaczal nagle oceniac innych? A w polowie malzenstw (tych trwajacych) byla
kiedys zdrada. I nic.

[psychopata.z.borderline]

zyj sobie ze zdrada, w obłudzie i mów ze jest OK. Ale nie promuj takiego
modelu, bo nie powinno sie

proby cenzury komunistycznej?

[facettt]

podawanie faktu ,ze w polowie malzenstw byla kiedys zdrada, nie jest
promowaniem tego modelu, tylko stwierdzeniem, ze taki model istnieje.

nei nalezy go uznawac za prawidlowy

[psychopata.z.borderline]

nie jestem "modelarzem" to nie wiem

[facettt]

ktory model jest prawidlowy.

[alfika]

- to model konieczności odgórnej rozwodu po zdradzie też chyba do
najpiękniejszych nie należy

niech przetrwa jedno małżeństwo - to już warto spróbować ratować

[m_kshaka]

myślę, że jest to sprawa indywidualna i zależna od więzi miedzy partnerami, albo
też od układów jakie sobie budują.

[facio60]

Cała dyskusja, a raczej pyskówka poprzedników niczemu nie
służy,ponieważ "facett" skierował ją na złe tory.
"Raymus" wyraznie pisze, że preferuje określony tryb małżeństwa i związku, w
którym nie ma miejsca na zdradę i jakieś tajemnice mające wpływ na wspólne
pożycie.
Dlatego chce wiedzieć, czy można po czymś takim się otrząsnąć i czy są tacy
którym się to udało i czy było warto odbudować związek (o ile to wogle możliwe).
Swoje zdanie wypowiedziałem i nie jestem tylko teoretykiem w tej dziedzinie czy
obserwatorem.Raymusa jak i mnie, nie interesuje związek, gdzie każdy robi co
lubi, a jak ty mnie zdradziłeś to ja zrobię to samo a nawet dwa razy.Nie wiem,
ale ja jakoś nie lubię jak ktoś by "jezdził" na mojej małżonce, a potem robiła
by to samo ze mną jak gdyby nic się nie wydarzyło.I niech mi żaden facet nie
wmawia, że jemu to wszystko jedno i nie sprawia na nim wrażenia.
To, że jest tyle zdrad, a związki trwają dalej, wcale nie świadczy, że ludzie
to akceptują.Oni po prostu o tym nie wiedzą, wiele zdrad (fizycznych)jest
często przypadkowych i trudno je wykryć.Jeśli natomiast ktoś się o tym dowie,
to niestety, ale związek jest zwykle zrujnowany.Bawi mnie jak czytam, że faceci
są tak skłonni do zdrady a kobiety tylko są ofiarami.Przecież faceci muszą
zdradzać z inną kobietą!!!To świadczy z kolei o tym, że kobiety są bardziej
dyskretne, faceci bardziej naiwni i zadufani w sobie.
A kobieta, która chce zdradzić, zorganizuje tak sobie życie, że Wam koledzy
nawet do głowy nie przyjdzie, że coś jest nie tak.Jeśli traficie na taką,
której zdradzanie wpadnie w krew i nawyk, będziecie mieli baaaaaaaardzo duże
rogi zanim na to wpadniecie.Wtedy możecie się pocieszać jak "facett", że odbije
to sobie.
A tak na marginesie, to po co taki związek, w którym każdy robi co chce i z kim
chce?

[amiga2]

facio,polubilam cie wirtualnie.Madrze prawisz.

[alma88]

gratuluję wypowiedzi , bardzo trafna, podoba mi się - wreszcie ktoś coć mądrego
powiedział

[alfika]

to takie przyjemne, mieć świat w szufladkach
wszystkie zdrady - do jednej szuflady, udane małżeństwa - też wszystkie
spełniają ten sam rządek warunków

grunt, to uprościć do absurdu wszystko
łatwiej wtedy kontrolować to, co siłą rzeczy pod żadną kontrolę nie podchodzi?
:)))

[qw5]

Są pewne rzeczy, o których się trudno teoretyzuje, jeśli się nie doświadczy.

dokladnie tak!

[zoe3]

[ramyus]

Owszem, od kiedy sam pojechalem po tym lodzie, jestem zdania, ze nikt kto tego
nie przezyl, nie wie jak naprawde zachowalby sie, gdyby tego doswiadczyl.
Dlatego wszelkie teoretyzowanie - co bym zrobil/-la gdym zostal zdradzony,
uwazam za funta klakow warte. Zdrada zbyt mocno ingeruje w psychike,
diametralnie zmienia czlowieka. Paradoksalnie, po zdradzie wiele nowego
dowiadujemy sie o samym sobie.

Wisiulka, gdzie jesteś?:)))

[psychopata.z.borderline]

Dziekuje wszystkim

[ramyus]

Jestem coraz blizej decyzji. Jedynie slusznej chyba.

[hanyska1986]

Hmm..zdrada...Sama niestety przeżyłam i zakończyłam ten związek. Chcoaż jeśli
mam być szczera to żałuje,od rozstania minęło 4 miesięcy a ja wciąż nie
potrafię przestać o nim myśleć ;( Mój kolejny związek był kompletnym
niewypałem, ciągle porównywałam go do swojego byłego i w końcu go zakończyłam.
Nie mogłam oszukiwać chłopaka,będąc z nim myślałam o kimś innym...Dlatego radzę
Ci porządnie przemyśleć decyzję,jeśli naprawdę kochasz tą drugą osobę to
wybaczysz. Wiadomo,że nie będzie już tak jak kiedyś,ale lepiej przełknąć kroplę
goryczy niż potem do końca życia wyrzucać sobie,że straciło się prawdziwą
miłość...
Pozdrawiam i życzę powodzenia =)

[krynicz-anka]

przeczyta ten watek......chcesz tak zyc??

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=24250996&a=24250996

[krynicz-anka]

przeczytaj ten watek......chcesz tak zyc??

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=24250996&a=24250996

[aquarius72]

Ludzie, przeczytałam ten wątek i aż sie za głowę łapię ile tu naiwnych opinii i
teoretyzowania.
Napiszę tak (z własnego doświadczenia)- w życiu jest możliwe ABSOLUTNIE
WSZYSTKO - ludzie są różni i nie można przyłożyć do wszystkich jednej miarki -
powiedzieć, że jak zdradzili, to już będzie tylko źle - może być i źle, może
być i dobrze, a zależy to od tego, jacy to są ludzie, czy po zdradzie coś do
siebie czują, jeśli tak, to co czują, czy chcą budować swój związek NA NOWO?
Bo jedno, co wiem na pewno to to, że po zdradzie związek jest zawsze inny, a to
niekoniecznie znaczy, że gorszy - ba, może być nawet lepszy!
Czasem zdrada działa jak kubeł zimnej wody i uświadamia, że związek wyczerpał
swoją dotychczasową formułę.
Wszelkie opinie, że po zdradzie ludzie są ze soba tylko z wygodnictwa, dla
dzieci itepe są piramidalnym uproszczeniem i świadczą o nieznajomości życia.
Świadczyloby to o tym, że ludzie nie potrafia świadomie kierować swoim życiem,
a są jedynie marionetkami potwierdzającymi jakieś ukute w powszechnej
świadomości regułki...
Poza tym - Ludzie - trochę pokory!!! Czy wszyscy, którzy tu piszą nigdy nie
popełnili żadnego błędu??? Wszak błądzenie jest rzeczą ludzką, a na to mamy
rozum, żeby z tych błędów wyciągać wnioski na przyszłość...

[ramyus]

Nie przeczytalas chyba dobrze mojego pytania. Pytalem, czy po zdradzie, nawet
po wybaczeniu - mozna jeszcze zaufac. Wybaczenie, a zaufanie, to dwie bardzo
rozne rzeczy, ktore niekoniecznie chodza ze soba w parze. Jak natomiast zyc bez
zaufania?

[witch-witch]

ramyus napisał:

> Zakladajac ze bylibyscie w stanie wybaczyc zdrade, czy potrafilibyscie na
> tyle zaufac, aby pozostac w zwiazku z kims kto Was zdradzil? Inaczej mowiac,
> czy i dlaczego potrafilibyscie utrzymac ten zwiazek, badz odwrotnie -
> zakonczyc go.
...........
Osobie, którą kocham wybaczam WSZYSTKO! Czym jest zdrada, ponoć zaczyna się
powyżej pępka i tu moze byłoby trudniej. Sama nie wiem:))))))))))

[bba4]

Trochę z autopsji i opowiadan znajomych.


Nigdy nie jest tak jak było pzred zdrada, nie oszukujmy sie. Nie wkładajmy
sobie do głowy tego,ze zdrada jest czyms normalnym. Normalne to jest jedzenie ,
picie i sr..nie. Uwazam,ze jesli w związku jest wszystko, tak jak powinno czyli
intymnosc , zaangazowanie i namietnosc i dobry sex do zdrady dojśc nie powinno.
Dlaczego? poniewaz szanujemy drugą osobe, liczymy sie z jej uczuciami i mamy to
wszystko czego dawac już nie musi nam inna osoba. Zdrada jest też kwestia zasad
moralnych, sumienia.. ale nie o tym to wiemy.
Zadra w sercu zostaje zawsze, nie da sie zapomniec i tego wyplenic. Nie da się
tego odrzucic to wraca jak bumerang w najmniej oczekiwanych momentach. Jeśli
kochasz druga osobe -bedziesz pamietal zawsze. Moze wybaczysz ale czym jet
wybaczenie? To uwolnienie przede wszystkim siebie. A ile zdradzonych potrafi
sama sobie wybaczyc? znikoma ilośc.
Na zdradzie związku sie nie da scementowac, bo ktora strona sie nawróci
zdradzajaca czy zdradzana? Więc jak mozna mówic o scementowaniu. Ta ktora
zdradziła moze i żałuje ale ta , która została zdradzona pamieta. Mimo,ze
oszukuje siebie,ze wybaczyła.

osobiscie do dzis pamietam jak zostalam zdradzana, w pierwszym przypadku
związek trwał ale nie był juz taki sam , mimo usilnych staran. Rozpadł sie.
W drugim hmmm to bylo tylko zauroczenie, trez sie rozpadl a ja pamietam.

Wiec nie szukajmy usprawiedliwien dla zdrady, i nie oszukujmy, zwiazek i sam
człowiek juz nie jest taki sam jak pzred zdradą...
Pamieci sobie nie zresetujemy.....

[facio60]

Mialem juz wiecej nie pisac, ale nie spotkalem sie jeszcze z przypadkiem gdzie
ZDRADZAJACY (-A) powiedzieli by:
"tak to moja wina,prosze wybacz mi.Zrobilem (-am) ci swinstwo i postaram sie
zrobic wszystko abys mi znowu uwierzyl (-a)"
Nie chodzi o takie slowa, ale o taki sens.
Tymczasem zdradzona (-y) dowiaduje sie, ze:
-to jego wina,
-nigdy mnie nie kochalas (-es) wiec szukalem (-am) czulosci gdzie indziej,
-nie mialem (-am)z Toba takiego seksu jak z nim (-nia),
-zauroczyl mnie,
-itp. podobne historyjki.
Tymczasem uczciwosc nakazywala by powiedziec o tym partnerowi a przynajmniej
gdy sie zdradza nie zachowywac sie wobec partnerki (-ra) jakby zycie toczylo
sie normalnie dalej.
Gdy zdrada wychodzi na jaw, pojawia sie u zdradzajacego (-ej) wscieklosc i
rozczarowanie, ze to sie wydalo. Szuka miejsca gdzie popelnil (-a) blad.Czyz
nie tak to sie odbywa?
Potem wpada sie na "oryginalny" pomysl, zeby uwolnic sie, tj. sprzedac wine
partnerowi (-ce).
I jest sie niby w porzadku, bo co prawda zdradzilem (-am) ALE PRZEZ CIEBIE !.Na
dodatek opowiedzialem Ci dlaczego i podalem fakty.A Twoja sprawa czy w to
uwierzysz.
I teraz zyj sobie zdradzony czlowieku z tymi myslami; nie dosc ze zostales (-as)
zdradzony (-a) to jeszcze doszukuj sie w tym swojej winy.
A zdradzajacy (-a) triumfuje.
"Jak dlugo bedziesz mi to jeszcze wypominal (-a), nie zniose tego".Pojawia sie
wiec element szantazu i brniemy coraz glebiej z poczuciem niedowartosciowania.
Ci, ktorzy mowia ze wybaczyli i jest nawet lepiej, prawdopodobnie sami
wczesniej zdradzali, tylko nie bylo to wykryte, wiec posrednio czuja sie w ten
oto sposob rozgrzeszeni.
Chetnie uslyszal bym glos tego co zdradzil (-a).

[witch-witch]

obiły mi się o uszy takie dialogi. Słyszałam je z opowiadań. Sama nie wyobrazam
sobie takiej obłudy jest wprost ohydna, ale są mężczyźni, nawet tu na forum typ
czarnycharakter, którzy profanują ten typ ososbowości, to nie są tylko chamy. To
są wręcz psychopaci. Ludzie pozbawieni sumienia. Od takich trzeba trzymać się z
daleka. Takiego osobnika bezdyskusyjnie wyrzuciłabym za drzwi i NIGDY PRZENIGDY
BYM nie zamieniła ani jednego słowa.

[aaaa352]

Chetnie uslyszal bym glos tego co zdradzil (-a).


Jestem strona, ktora zdradziła swojego faceta. Osobą, która zdradziła ze swoim
ex mężczyzną. Owy ex też jest w stałym związku.
Czy masz wyrzuty sumienia? Nie mam
Czy on ma? nie ma
Nikogo nie obwiniam za to co sie stało, również siebie. Powiem więcej może
dojść do następnej zdrady.
Dlaczego tak sie dzieje?
Tkwimy w związkach gdzie jest nam ze sobą dobrze,wiele nas łączy ale jesteśmy
na etapie rozwoju. Czy kochamy swoich partnerów hmmm moze. Mimo tego ja z moim
ex działamy na siebie jak narkotyk, po prostu nie wygasło to co nas łączyło.
Nie potrafilismy ze soba życ, z obecnymi patnerami potrafimy. Bardzo to
skomlikowane.
Zadne z nas się nie przyznało do zdrady i tego nie zrobi.Ranimy tych, z którymi
jestesmy ale zranilibysmy bardziej mówiac im o tym. jako byli partnerzy nie
mozemy ze sobą życ ale również bez siebie.....

[m_kshaka]

dziwne, ale zrozumiałe przepraszam że tak napiszę: w jednym przypadku to jest
chemia (z tym eks) a w drugim wygodnictwo bo jest dobrze teraz. Nie ma miejsca
na miłość to troche smutne ale może jestem za młoda i widocznie za głupia, że
jeszcze w nią wierzę.

[balbiga]

facio60 napisał:

> Mialem juz wiecej nie pisac, ale nie spotkalem sie jeszcze z przypadkiem
gdzie
> ZDRADZAJACY (-A) powiedzieli by:
> "tak to moja wina,prosze wybacz mi.Zrobilem (-am) ci swinstwo i postaram sie
> zrobic wszystko abys mi znowu uwierzyl (-a)"
a ja się spotkałam, usłyszałam taki tekst, i pewnie był on szczery, niestety,
zaufania W ŻADEN SPOSÓB ODBUDOWAĆ SIĘ NIE DA, to tkwi jak zadra, niektórzy
twierdzą, że czas leczy rany, ale jaki czas? ile trwa to leczenie? ja wiem na
pewno, że u mnie 9 lat jeszcze sobie z tym nie poradziło

[lampka_wina]

zdrada potwornie komplikuje życie. nie tylko zdradzonemu. jest bez sensu, bo
nie można o niej zapomnieć, nawet jeśli się tego bardzo pragnie. jak bumerang
powraca czasami w myślach. sieje niepokój, że jednak coś było nie tak..
a zdradzony? beznadziejne uczucie zazdrości, niższości i podejrzliwości. brak
wiary w siebie maskowany wyuczonymi,eleganckimi trikami. emocjonalna huśtawka:
piekło - niebo. chociaż jak jest niebo - to na maksa:"bo już wszystko o sobie
wiemy, bo znamy się do szpiku.bo wiem,co on zaraz ze mną zrobi, bo on wie jak
to zrobić..itd".
zdrada może przytrafić się każdemu. może być z premedytacją i przypadkowa. może
być. prędzej czy póżniej. może zdarzyć się tylko raz w życiu i może być
permanentna. i nikt nic na to nie poradzi.
nikomu nie życzę takich doświadczeń.
trzeba byc mistrzem świata,żeby wytrwać w kryzysie, nauczyć się
wybaczyć, "zmienić formułę związku"-jak ktoś już tutaj mądrze napisał.
wszystko można wybaczyć. każdą niewierność. trzeba tylko umieć naprawdę kochać
i pozwolić siebie spowrotem pokochać.
mój związek ma 13 lat. do dziś jesteśmy razem, kochamy się w życiu i w łóżku.
nasze wspólne życie okazało się najważniejsze.
..i wszystko to,co zdanie to oznacza.

pozdrawiam:)

[wichrowe_wzgorza]

Próbowalam wybaczyć i dac szansę - nabrałam się na łzy:) Okazało się
oczywiście, że nie było warto dać się nabrać i próbować... Mysle jednak, ze w
takich wypadkach sprawa jest tak indywidualna, ze nie ma jedej sprawdzonej
rady, jak postąpić w takiej sytuacji:) W kazdym razie z wlasnego doswiadczenia
wysnuwam wniosek - nie potrafilabym i nie chciałabym trzymać takiego związku,
ot. Na dodatek od wtedy nie dążę do żadnego związku, tak jest bezpieczniej,
wygodniej i spokojnie:) Cenię to sobie

[tropiacalala]

powinno sie obcinac to,czym sie grzeszy;)))

[aquarius72]

Parę mi się jeszcze rzeczy nasunęło przy czytaniu wątku :
- to truizm, że po zdradzie nic nie jest tak, jak przed, więc nie ma co tego
roztrząsać (związek trzeba zbudować na nowo),
- można odbudować związek na nowo, jeśli jest miłość - tak, tak, pomimo zdrady
miłość może nadal być!!!
- ważna sprawa (to oczywiście moja praywatna opinia) - na ogół za popsucie się
związku (którego zdrada jest konsekwencją) "winę" ponoszą obydwoje partnerzy,
co oczywiście nie usprawiedliwia zdradzającego, ale powinno dać do myślenia
zdradzonemu i tu niestety jest najboleśniejszy (dla zdradzonego) punkt całego
problemu. Widzę mnóstwo związków, w których jedna ze stron postępuje ze swoim
partnerem tak beznadziejnie, np uważa go za swoją własność, wymaga, ale nie od
siebie itp, że aż się prosi, żeby kopnąć ją w tyłek (ale to tak na marginesie,
bo nie uważam, żeby zdrada była dobrym panaceum na takie problemy),
- kwestia zaufania : to dla mnie akurat kwestia emocji, a nie decyzji (w
przeciwieństwie do miłości). Wiem z doświadczenia, że przychodzi taki moment,
że zaufanie powraca. Niszczymy je zdradą szybko - tak, jak szybko płonie las, a
odrasta - też tak, jak las - bardzo wolno, ale nadchodzi moment, że jest
oczywiste, że to zaufanie jest, że nie przechodzi nawet przez myśl, że jest
jakieś drugie dno, bo po prostu jest w związku dobrze i to się czuje...
Jeszcze raz podkreślam, że taki scenariusz może sprawdzić się tylko w sytuacji,
jeśli pomiędzy partnerami jest dojrzała miłość, świadomy i wolny wybór, że
pomimo przeszłości chcą być razem, bo są dla siebie stworzeni.
Jeżeli mamy jakiekolwiek wątpliwości co do tego, jakie są intencje utrzymania
związku, to trzeba bardzo dobrze sie zastanowić, czy warto angażować swoje siły
i uczucia w coś bezwartościowego...

[hatika]

Wszyscy spisują swoje przemyslenia, ale to nie takie proste. Załózmy, że sa
rózne rodzaje zdrady, czy są takie które bolą mocniej? Jaką skalą zmierzyć,
która rana bardziej boli? Zdrada na poziomie emocji, czy ta, ohydna, bo
fizyczna? Która zalega partnerom najgłębiej? A jesli zdradzający bardziej cierpi
z powodu odzrzucenia przez osobę,z którą zdradzał, czy to go w jakiś sposób
usprawiedliwia? Bo tez cierpi

[tilly]

Powiem tak: juz sam fakt ze moj chlopak pomyslal o sexie z inna kobieta uznalam
za bardzo bolesny ,a co dopiero realny fizyczny akt!Nie wybaczam zdrady na
zadnym poziomie,mentalnym czy fizycznym bo to swiadczy tylko o jednym cos jest
nie tak czegos brakuje ,a takie rzeczy rozwiazuje sie inaczej np
ROZMOWA!!!!Dlatego zycie z taka osoba nie ma sensu bo ona nie wie jak sie
rozwiazuje problemy i jak sie zaspakaja potrzeby w normalnym partnerskim zwiazku!

[kleinee]

wybaczyc mozna, zapomniec nigdy sie nie da i nie da sie juz po tym życ razem i
chyba nie warto nawet probowac. zdrada to jednak dowod na to ze w zwiazku dzieje
sie źle a jedna ze stron zamiast rozwiazywać problemy wybiera latwiejsze
wyjscie, ucieczkę czyli zdradę .nie warto byc ze slabym mezczyzną, ale nie mozna
go przekreslać jako czlowieka , byc moze w koncu doceni silę milosci i wiernosci
w zwiazku z inną partnerka. a samemu ? coz ! trzeba wierzyc w swoje szczescie

[lampka_wina]

zgadzam się w 100%

[alfika]

toego temtu nei ujmiesz w sztywne ramy
ludzie są różni i popełniają różne błędy
- zależy, na ile znają siebie i na ile wiedzą czego chcą

akurat ja nie chciałabym z nim być - i nie dałabym szansy na odbudowanie
wybaczyłabym, bo umiałabym zrozumieć intencje - ale ze wspólnego zycia nic już
by nie było

inaczej, gdyby był człowiekiem mniej pewnym siebie, który jest na etapie
szukania swojej filozofii życiowej i błądzi - to można dyskutować, przyznawać
się do winy, myśleć o wracaniu do tego, co się chciało wcześniej

ale jeśli masz do czynienia z kimś, kto nigdy nie robi czegoś, czego nie
przemyślał - to w tym przypadku zdrada oznacza kontakt z kobietą, która jest
ważniejsza - i tu już nie ma miejsca na ciąg dalszy

[slawek73]

"akurat ja nie chciałabym z nim być - i nie dałabym szansy na odbudowanie
> wybaczyłabym, bo umiałabym zrozumieć intencje - ale ze wspólnego zycia nic już
> by nie było"

Mylisz sie alfiko.
Byłoby zupełnie odwrotnie:
Chciałabys z nim byc i dałabyś szanse na odbudowanie.
Byłoby tez wspólne zycie.
Natomiast nie wybaczyłabyś, ani tez nie zrozumiałabys intencji.

[jmx]

A czy można być o tym przekonanym na 100%...?

[jsolt]

slawek73 napisał:

> "akurat ja nie chciałabym z nim być - i nie dałabym szansy na odbudowanie
> > wybaczyłabym, bo umiałabym zrozumieć intencje - ale ze wspólnego zycia ni
> c już
> > by nie było"
>
> Mylisz sie alfiko.

Slawku, myślę, że alfika ma trochę racji. U mnie tak było - wybaczyłam (może
nie końca, ale chciałam), próbowałam z nim być dalej i budować wspólne życie,
ale nic z tego nie wyszło... Nie potrafiłam, zrobił mi za duzą krzywdę i we
mnie wszystko zaczęło kręcić się w drugą stronę, z mojej wielkiej i szczerej
miłości, po kilku miesiącach zastanawiania się nad przyszłością z kłamcą, nie
zostało nic. Myślę, że nie ma jednego scenariusza, tak jak i nie ma złotego
środka na poradzenie sobie z taką sytuacją.
> Byłoby zupełnie odwrotnie:
> Chciałabys z nim byc i dałabyś szanse na odbudowanie.
> Byłoby tez wspólne zycie.
> Natomiast nie wybaczyłabyś, ani tez nie zrozumiałabys intencji.
>
>

[alfika]

to ja znam siebie, a nie Ty
podobnież jak wiem, czego chcę, a czego nie :)

[psychopata.z.borderline]

ja bym powiedziała co on robi, ale dostane bana wiec nie zaryzykuje

ja jestem w zwiazku po zdradzie

[deep_deep_red]

ja jestem w ok.5-letnim zwiazku i wybaczylam zdrade.

Wszystko wydarzylo sie ok. roku temu i ciagnelo sie przez ok 6 miesiecy. W tym
czasie przeszlam totalne pieklo.

Najpierw czulam ze zaczyna sie cos psuc, olalam to bo klucilismy sie wczesniej
czesto i
myslalam ze to nastepny etap "docierania sie" - i tu sie wlasnie pomylilam, bo
w tym czasie
moj chlopak znalazl sobie inna panne...Dowiedzialam sie o tym po miesiacu.
Przeszlam wszystkie etapy -
od klamstw, ze nie moze sie spotkac, bo ma duzo pracy, do pieprzenia o tym ze
musimy odpoczac, przerwa,
ze on musi przemyslec. Potem oczywiscie sie o wszystkim dowiedzialam. Bylam
kompletnie zalamana.
Jednak nigdy sie nie poddalam. Na poczatku probowalam ratowac zwiazek - jedna
osoba to jednak
za malo do "ratowania"... zaczelam wiecej przebywac ze znajomymi - i nigdy
przed nimi nie udawalam
ze wszystko jest ok. Wszyscy wiedzieli o tej zdradzie, nie ukrywalam tego.
Dla "podbudowania"
znalazlam jednego chlopaka - wyjechalam z nim na wakacje...ale jakos nam nie
wyszlo. Pozniej
zaczelam spotykac sie z innym - ktory zreszta zawsze mi sie podobal - wlasciwie
to moge
powiedziec ze go zdobylam - to totalnie mi podnioslo samoocene - tak to juz
jest z za zdrada -
myslisz ze ktos nie chce z toba byc znaczy ze cos jest z toba nie tak. Moj
chlopak zaczal do mnie wydzwaniac,
prosic o szanse...
pozniej jakos tak sie ulozylo ze wrocilismy bo siebie ale jestesmy innymi
osobami. Ja stalam sie silna,
niezalezna, wiem ze zawsze zdobede to co chce, zawsze wyjde ze wszystkiego
calo, nie ograniczam sie,
spotykam sie z wieloma znajomymi, robie to co lubie, nie tlumacze sie z
niczego. Mam zaufanie do mojego chlopaka,
przestalam robic akcje w stylu sprawdzania komorek itp. bo to nie ma zadnego
sensu, a on ma zaufanie do mnie. Kocham go.
Czy wybaczylam ? wydaje mi sie ze tak. czasami wracam do tego , wszystko mi sie
przypomina,
jednak coraz bardziej jakby za mgla...


po zdradzie nie ma sensu sie oklamywac





>>>Nawet jak wybaczysz, to wkrótce się dowiesz, że po części to była twoja
wina, o
ile wina nie została ci już przypisanana starcie.

bo to jest po czesci wina kazdej strony

>>>Nie wierzę, że po zdradzie może być lepiej lub że będzie dobrze i sobie
zaufacie na nowo.
Zdrada to wynik desperacji lub określonego charakteru.Po zdradzie nic nie jest
jak było.

moze byc lepiej, ale to prawda, ze nic nie jest takie samo


>>>zyj sobie ze zdrada, w obłudzie i mów ze jest OK. Ale nie promuj takiego
modelu, bo nie powinno sie

zwiazek po zdradzie niekoniecznie oznacza oblude - dla mnie raczej odwrotnie


>>>Na zdradzie związku sie nie da scementowac, bo ktora strona sie nawróci
zdradzajaca czy zdradzana? Więc jak mozna mówic o scementowaniu. Ta ktora
zdradziła moze i żałuje ale ta , która została zdradzona pamieta. Mimo,ze
oszukuje siebie,ze wybaczyła.

ble ble ble - bzdury.

>>>Tymczasem zdradzona (-y) dowiaduje sie, ze:
-to jego wina,
-nigdy mnie nie kochalas (-es) wiec szukalem (-am) czulosci gdzie indziej,
-nie mialem (-am)z Toba takiego seksu jak z nim (-nia),
-zauroczyl mnie,

dokladnie to mi powiedzial:)

>>>Paradoksalnie, po zdradzie wiele nowego dowiadujemy sie o samym sobie.

nic dodac nic ujac

[kot_burek]

Ja zdrady nigdy nie zapomniałem .Staram się zapomnieć już od 8-miu lat. Jak w
powiedzeniu:można wybaczyć ,nie można zapomnieć. Ale Ramyus ,każdy jest inny.
Dlatego nie moge Ci dać żadnej rady. Ja się cały czas męczę . Może dlatego że
pamiętam jak powinny wyglądac normalne relacje. Sam nie wiem .Wiem tylko że
życie ma się tylko jedno . A czas leci ..