trzeba zrozumieć samotność, by ją pokonać!

[chusteczka1272]

zawsze bałam się samotności...czytając niektóre posty mam wrażenie jakbym
czytała o sobie...ale samotność to nie fakt, że nie mamy partnera, męża,
chłopaka...
samotność to nie to!
Samotność to coś co siedzi w nas...w środku...
Bo przecież można być samotnym zarówno nie będąc aktualnie w żadnym związku,
ale mozna byc też samotnym będąc z kimś...jak powiedział kiedyś ktoś
mądry "najbardziej osamotnieni czujemy się w obecności drugiego człowieka"
Wyobraźcie sobie sytuacje gdy siedzimy obok kochanego człowieka i nie możemy
go dotknąć...to dopiero samotność...
Moim zdaniem samotność siedzi w nas bez względu na to czy mamy partnera czy
nie...(bo tu wszystcy piszą o samotności spowodowanej brakiem
faceta/kobiety...czyli nie człowieka, jakim może być mama, przyjaciel,
córka...tylko konkretnie o partnera!)
Musimy nauczyć się żyć z samym sobą...musimy zaakceptować siebie, swoje
słabostki, swoje wady, zalety...nie możemy być samotni z samym sobą...

Osoba samotna nawet z kimś nie będzie szczęśliwa....bo przecież nie można
mieć drugiej osoby na wyłączność...

co o tym sądzicie?

[ja_adam]

pokonać samotność?
żyjąc w przeludnionym świecie ?
pracując wśród ludzi
stojąc w korkach
samotność?

gdzie ta cholerna samotność?

Facet na środku oceanu w kajaku ze złamanym grotmasztem, przemoczonym zdjęciem
zony to samotność!

To nie samotność o czym mówisz!!!

[lavague]

Oh!!! mam nadzieję że jeszcze tu zajrzysz i przeczytasz odpowiedz na swojego
posta! Można żyć pośród mln, mld ludzi, pracować z wśród nich i ich przeklinać
stojąc w korkach. I nie wyklucza to tej cholernej, jak ja nazywasz, samotności.
SAMOTNOŚĆ to NIE brak ludzi, ale brak zrozumienia, kontaktu, więzi, bliskości.
To poczucie braku sensu istnienia, to pustka - przerażające tym bardziej, że
człowiek jej doświadcza wśród tłumu.

wojujący wątek!

[mrowkolew8]

Nie ma to jak naigrawanie się z poczucia wyobcowania. Pan Oh poczuł, osiągnał
wreszcie poczucie wyobcowania. LOL.

[ja_adam]

> Nie ma to jak naigrawanie się z poczucia wyobcowania. Pan Oh poczuł, osiągnał
> wreszcie poczucie wyobcowania. LOL.

Jesli masz jakis pogląd opowiedz o tym...

[kinekkinek]

nie w ten ostrzegawczy sposób, bo ci kogucik wyskoczy następnym razem.

[chusteczka1272]

chodzi o to, że każdy na samotność zna tylko jeden lek: nowy związek...
Tymczasem samotność to jedno z naszych uczuc, z naszych stanów emocjonalnych, i
trzeba nauczyc sie tego uczucia, polubić je, a wtedy nie będzie uwierało...i
tylko wtedy można budowac z kimś związek!
Tylko wtedy można być prawdziwie szczęśliwym z druga osobą gdy jest się w pełni
szczęśliwym z samym sobą!

[ja_adam]

jesli chodzi o takie rozumowanie, to dla mnie ten stan, samotnośc, jest wytworem
wlasnej wyobraźni, czuje sie tak gdy chce sie tak czuć.
To jest karanie się za coś co nie istnieje.

[fiji60]

Jeśli samotność trudno jest zaakceptować najlepiej ten stan zrozumieć.
Polecam pozycję "Wirus samotności" W.Kruczyńskiego.
Bardzo pomocna lektura.
Pozdrawiam.
Fidżi

[shachar]

pokonac
bez zadnej sciemy,ladne rzeczy i brzydkie tez, a moze brzydkie przede wszystkim
oraz niewiadomojakie
i sie nie migac i nie udawac ze ich nie ma, bo to chleb nasz powszedni
wtedy jak na widelcu, czy na dloni, jak kto woli, ukaze/okaze sie prawda/brak
udawactwa twojego i czyjegos
i zniknie wyobcowanie jako brak zrozumienia i kontaktu z soba /innymi

pandemia

[solaris_38]

czytam teraz cały wątek i znlazłam ta wypowiedzi i bardzo mi ona pasuje

samotność jako wirus

pasuje do moje koncepcji samotności jako grypy Godota

książki poszukam
:)

[lavague]

:) Ach! chusteczko!napisałaś:

> Tymczasem samotność to jedno z naszych uczuc, z naszych stanów emocjonalnych,
i
> trzeba nauczyc sie tego uczucia, polubić je, a wtedy nie będzie uwierało...

SAMOTNOŚĆ jest całkowicie sprzeczna z naturą człowieka. Nie można (więcej - nie
WOLNO)przechodzić nad nią do porządku dziennego. Samotność to choroba naszych
czasów. Chociaż jesteśmy otoczeni ludzmi, to często pozostajemy bardziej
SAMOTNI niż kiedykolwiek.
SAMOTNOŚCI nie można zrozumieć czy polubić - ją trzeba przezwycieżyć. Ale to
niekoniecznie CHLOPAK, mąż, nowy zwiazek musi być lekarstwem. Potrzebne są
zażyłe, szczere, prawdziwe relacje miedzyludzkie - można je znalezć w rodzinie,
przyjazni, jak również w zwiazku. ALe zaznaczam to NIE mogą byc relacje
powierzchowne.

[brak-chmur]

Samotności nie można "zrozumieć", bo jest nienaturalna.
Jesteśmy istotami społecznymi i z małymi wyjątkami urodzonych eremitów
potrzebujemy kontaktów z innymi we wszelkiej ich formie.
Potrzeba zaufania i wsparcia ze strony innych jest równie ważna jak potrzeba
uznania i akceptacji a także z niższej półki , ale wcale nie mniej istotne,
potrzeby seksualne.
Fakt , że każdy z ludzi nieco inaczej odczuwa brak bliskości w zależności od
osobowości, temperamentu, stopnia wrażliwości, doświadczeń, wieku i innych
czynników.
Wszyscy jednak chcemy kochać i chcemy być kochani:)

[shachar]

ty masz niesamowita zdolnosc do pisania o 50ciu rzeczach na raz

grypa Godota

[solaris_38]

jest taka bajka Andersenia o choince w lesie
stała oba była młoda i piękna i czekała co sie wydarzy

była starsza i czekała co sie wydarzy
była całkiem stara i czekała co sie wydarzy

nie przezyła ani chwili czując teraz

to co ja kręcił leżało zawsze w przyszłości

podobnie jest z czekaniem na KOGOS

większość ludzi szczególnie kobiet nieustannie czeka na kogoś wierząc ze to
rozwiąże problemy

jakieś to można rzec złudzenie społeczne
zbiorowa hipnoza
bo rzeczywistość uczy że ludziom w związkach nie jest lepiej tylko inaczej
jest im inaczej dobrze i inaczej źle

samotności nie trzeba pokonywać
zresztą jest to niemożliwe nawet

trzeba zrozumieć że jej NIE MA

jesteśmy połączeni

i to całkowicie rozwiązuje kwestie smaotnosci tej dogłebnej egzystencjalnej i
intymnej

inna sprawa mieć partnera do zakładania rodziny
ojca dzieciom partnera w interesach
partnera do dzieleni życiowych trudności

ale to nie post o konkretach bycia z kims ale o samotności...

samotności nie ma
jest tylko złudzenie samotności

bardzo bolesna choroba
tak choroba cywilizacyjna
coś jak grypa

zbiorowo sie nią zarażamy

i nie ma leku


?

[chusteczka1272]

dobrze napisane!!!!!

czuje sie pogłaskana

[solaris_38]

i lubię to :)

[chusteczka1272]

najważniejsze, że jest za co głaskać....

jest za co -

[solaris_38]

a mianowicie ZA USZAMI głaskać prosze :)

[brak-chmur]

Wypieranie jest jedym ze sposobów ucieczki od problemu, ale go nie rozwiązuje.:)
Ładnie napisane, ale nierealnie.....
"Samotności nie ma", powiedz to ludziom umierającym z rozpaczy każdego dnia z
braku poczucia bliskości.
Samotność jest chorobą naszych czasów i przyczyną wielu problemów psychicznych z
depresją na czele.
Wybocowna młodzież tracąca poczucie jedności z własną rodzina, samotni młodzi
ludzie , którzy stukają po nocach w klawiaturkę zamiast posiedzieć w pubie w
towarzystwie znajomych, opuszczeni staruszkowie, których dzieci gdzieś w
wielkiem świecie robią karierę.....
Każdego dnia wiele serc pęka z rozpaczy.

[kobietazsercem42]

dobrze napisane!

[chusteczka1272]

> Każdego dnia wiele serc pęka z rozpaczy.

z rozpaczy? z rozpaczy przez samotność?
staruszki, które rozpaczają bo wnukowie czy dzieci robia karierę w świecie???
Powinny się cieszyć z sukcesów dzieci...takie jest moim zdaniem rozsądne i
zdrowe nastawienie...a nie serca pękające bo dzieci robią karierę!
Sorry, ale to co w takim razie te dzieci to wyłączność, mają siedziec z babcią
w domu by jej dotrzymywac towarzystwa? A gdzie ich życie? sorry ale wydaje mi
się, że dzieci rodzi się po to je wychować a potem by pozwolić im żyć! Wiem,
trudno ale dziecko to człowiek, a nie maskotka która nas pocieszy i przytuli
wedle naszych potrzeb.
Przykro jeśli taka babcia zostaje sama, ale nie można wymagać od potomków by
siedzieli przy łóżku...
rozumiem, jeśli wymaga opieki to inna sprawa, ale my nie o opiece
rozmawiamy...tylko o samotności!
Młody pisze, że jest samotny, że chciałby znaleźć tę jedną jedyną i wtedy jego
problemy znikną...otóż nie!!!!!!!!!! Bo trzeba wziąć pod uwagę, że
niekoniecznie zawsze czyli aż do śmierci będziemy z tą osobą, że może znów
kiedyś zostaniemy sami z różnych przyczyn....
I co wtedy????
Trzeba nauczyć się żyć samemu!!!
i trzeba umiec czerpać z tego radość...z bycia z samym sobą...czy się ma
kilkanaście czy siedemdziesiąt lat!!!

[kobietazsercem42]

Chusteczko, a tobie dobrze z sobą?

[chusteczka1272]

co prawda jestem teraz z kimś ale długo byłam sama, właściwie myślałam, że już
zawsze będę sama...rozpaczałam na początku, potem się przyzwyczaiłam,
nauczyłam... i teraz nie przeraża mnie wizja samotności!

[chusteczka1272]

wiem co to jest samotność wierz mi, jesli o to Ci chodzi...

No to powodzenia w nauce , Chusteczko.....:)

[brak-chmur]

I nie ma w tym złośliwości.
Życzę Ci powoedzenia, bo też tak kiedyś myślałam, ale mam trochę wiejecej lat od
Ciebie i już wiem, że z czasem jest coraz gorzej, co nie znaczy , ze Tobie się
nie uda.

Niepotrzebnie też wyśmiewasz opuszczone babcie o których nikt już nie pamięta,
Sama też kiedyś mozesz być taką babcią , tak jak i ja i wiele innych .
Rodzina wielopokoleniowa , jakiej model niegdyś obowiązywał chroniła
najsłabszych, czyli zarówno dzieci jak i staruszków, również przed wyobcowaniem
i alienacją. Więcej, starsi ludzie opiekowali się dziećmi , czyli najsłabsi
wspierali się wzajemnie , co umożliwiało młodym i silnym "robić karierę" w
szerokim tego słowa znaczeniu.
A dziś?
Dziś najsłabsi cierpia najbardziej.

[kobietazsercem42]

.

[chusteczka1272]

ja nie wyśmiewam babć...tylko próbuję patrzeć na sprawę obiektywnie! Powiedz,
dzieci rodzimy po to by całe życie siedzieć przy nas, żeby nam nie było smutno?
Bezsensu moim zdaniem...Nie mówię, żeby je nie odwiedzać, nie pamiętać, ale nie
można wymagać od drugiej osoby, że będzie cały czas przy nas siedziała i
trzymała za rękę, bez względu na to czy to mąż, dziecko, koleżanka czy
siostra...
I nie chodzi tu o opiekę, bo owszem jeśli rodzice wymagają opieki to ja nie
mówię, by im nie pomagać, chodzi o to że przed samotnością nie sposób uciec
...że każdego może dopaść prędzej czy później okres gdy zabraknie partnera....i
co wtedy? No właśnie, przecież do pubu równiez można iść samemu, przecież do
kina też można samemu...na basen...jest wiele rzeczy które można robić
samemu...i o to właśnie chodzi, by nie uwiesić się na drugiej osobie! By żyć!
> Życzę Ci powoedzenia, bo też tak kiedyś myślałam, ale mam trochę wiejecej lat
o
> d
> Ciebie i już wiem, że z czasem jest coraz gorzej, co nie znaczy , ze Tobie się
> nie uda.
a o co dokładniej chodzi?

[mi64]

Chmurka wyraznie dala Tobie do zrozumienia,
że z czasem zmienisz zdanie.Wiek i związane z tym
rózne dolegliwości sprawią, że samotnosć przestanie
się Tobie jawić jako pewien komfort(bo przeciez mozna pójść samemu)
a stanie się pasmem udręki;chcę, mogłabym nawet sama, ale brak mi sił!
Dzięki za taką samotność!

[chusteczka1272]

wiem, ale przecież starzenie się to coś na co nie mamy wpływu, nie jesteśmy w
stanie tego zmienić, nie wiemy co będzie, czy dalej ta osoba, która ma nas
wyleczyc z samotności nadal będzie z nami...i czy to oznacza, że mamy prawo
obarczać naszą samotnością nasze dzieci, wnuki, siostry czy koleżanki?
Nie chodzi mi o całkowite odizolowanie ludzi ...ale przeciez dzieci też kiedyś
założą rodzinę, nie będą mogły z nami każdego wieczoru usiąśc i zjeść kolację,
wyjść na spacer, czy zwyczajnie pogadać zawsze gdy będziemy miec na to ochotę,
to normalne...i trzeba się właśnie tego nauczyć...samemu zasypiać i
budzić...niestety takie jest życie...to nie moja złośliwość!
Być może kiedyś zmienię zdanie na ten temat, nie mówię, że nie, bo przecież
tylko krowy nie zmieniają zdania...i wiem, że równiez kiedyś będę babcią...a
dzieci i wnukowie pewnie daleko...i dobrze niech robią karierę...ja może
zapiszę się do jakiegos klubu seniorów

[mi64]

Tak zapiszesz się,jeśli wystarczy Tobie sił na to zapisanie!

[brak-chmur]

"Trzeba nauczyć się żyć samemu!!!
i trzeba umiec czerpać z tego radość...z bycia z samym sobą...czy się ma
kilkanaście czy siedemdziesiąt lat!!!"

To Twoje słowa...do nich się odniosłam:)

Nie pisałam o "uczepianiu się" , ale o życiu we wspólnocie, która chroni i
nadaje sens życiu każdej jednostki. Porównywałam rodzinę wielopokoleniową do
obecnego wyobcowania ludzi w każdym wieku.

podstawowa harmonia

[solaris_38]

hmm co innego wypieranie a co innego dostrzeżenie złudzenia
wielu ludzi odczuwajac samotnośc wypiera to
powrarzaja jakieś afirmacje
usmeichają sie sztucznei i są bardzi dzielni ale
wciąz czują sie samotni

a ci co umieraja z rozpaczy z braku poczucia bliskości
hmmmm
myślę ze sa różne ich rodzaje
1. sa tacy co umierają z samotności urojonej
de Melo pisze o rozbitkach którzy zmarli z braku wody pitnej na morzu
tymczasem byli blisko lądu i wielkie rzeki słodkie w tym miejscu woda była juz
.., słodka umarli z braku wody bądąc otoczeni wodą

to wielu z nas dotyka

2. są tacy co żyją wśród ludzi tak odmiennych, ze nie uzyskują podstawowej
harmonii sa obcy
bardzo i współczuję

harmonia tak wiele daje
znosi poczucie samotności

i dlatego to mądre co piszesz o wyobcowaniu

myślę ze TO jest problem

wyobcowanie

ja czułam sie wyobcowana dopóki nie rozumiałam ludzi
odkąd ich lepiej rozumiem mogę żyjąc wśród nich odczuwać harmonię

ktoś o niskiej empatii być może do końca życia pozostyanie samotny najgorszym
rodzajem samotności w kórej będzie całkowicie odcięty od innych
nawet w rodzinie

zastanawiam sie również nad tym co piszesz o opiece nad starszymi
faktycznie nastały czasy kiedy starsi muszą sami sobie radzić z problemami starości

taki sam problem stoi jednak nie tylko przed jakimiś biednymi nimi ale przed
każdym z nas
każdy z nas będzie stary (no chyba ze zemrze) i będzie podejmował decyzję jak
zapewnić sobie czyjąś obecność i towarzystwo i ciepło

kobietom mężowie umierają wcześniej
dzieci odchodzą

jak zapewnimy sobie bliskość pomoc obecność

sama nie wiem


ale to inny problem

chusteczka pisze o innym problemie

to było do bezchmurnego nieba nt

[solaris_38]

zwyczajnie...

[jan_stereo]

...ludzie maja jakas taka potrzebe dzielenia swego spojrzenia na rzeczywistosc z druga osoba, stad
wlasnie ow ped ku partnerom bo jest w tym troche sensu, ze takie wspolne spojrzenie mozna
doswiadczac z osoba z ktora sie wspolnie dlugo przebywa i wymienia poglady.To trocha taka wspolna
terapia zyciowa dwoch psychologow jakimi sa dla siebie partnerzy.
Mozna tez nagle spotkac kogos majacego wyrobione podobne postrzeganie/reagowanie na swiat z
naszym,latwo woczas sie porozumiec i odpoczac w tym wspoldzieleniu emocji z istnienia. Mnie chyba
minela juz taka potrzeba,nie reaguje tak emocjonalnie na to co zycie niesie wiec i nie musze sie z tym
dzielic z kimkolwiek,jednak tego rowniez nie odrzucam.

[foczka111]

Chcialabym miec takie podejscie do zycia. Niestety samotnosc mnie bardzo
doluje.Mimo ze mam sie do kogo zwrocic z problemami, nie mam tej osoby do
ktorej moglabym sie przytulic, pokochac. Poznaje facetow, ktorzy oczekuja
niezaangazowania, chwilowego seksu i dziwia sie ze jestem sama. Niby wszystko
mam, nie mam z niczym problemu procz... milosci, ktora sie strasznie pragnie ,
gdy jej sie nie ma.

[mi64]

foczko, święte słowa napisałaś!

[foczka111]

Juz dzis mi jest lepiej i zaczynam akceptowac ten swiat i samotnosc.Mysle,ze
teraz bedzie szlo juz tylko ku lepszemu.Chcialabym tylko,aby powrot moj do
szczesliwego swiata trwal szybciej, a to co sprawilo bol nalezy zostawic za
soba i nie odwracac sie.Troche niestety jeszcze potrwa zanim facetowi zaufam,
ale licze na to, ze takiego spotkam.I wtedy znow swiat bedzie piekny a motylki
beda krazyly wokol mnie. Zaczynam miec pozytywne myslenie:) Milo sie podzielic
swoimi troskami.Buziaki dla wszystkich.

[cannes5]

hej
fajnie to określiłaś i zgadzam się :)
lecz dla wielu z nas samotnośc to brak tej drugiej połówki
jest tak również w moim przypadku
dla mnie to pełnia szczęścia i gdy mam kogos obok jestem szczęsliwa
niczego mi wiecej nie trzeba

[chusteczka1272]

każdy jest szczęśliwy, gdy obok ma bliską kochaną osobę, ale życie to tylko
życie...i nie zawsze tak jest, że ta osoba będzie przy nas...choćbyśmy nie wiem
jak chcieli...i co, gdy nagle jej zabraknie?
...trzeba żyć dalej...pełnią życia...samemu!

[renkaforever]

A gdyby tak wszyscy wirtualnie przytulili samotnego czlowieka? Wystarczyloby
kliknac na :samotna babcia, samotny dziadek, zawiedziona , zdradzona itd, itp i
przeslac ladunek dobrych mysli.. Mysle, ze wielu z nas, samotnych, czy
wyobcowanych poczuloby sie razniej w tym egoistycznym swiecie.

samotność, by ją "pokonać"

[burykrow]

trzeba ją nazwać, samotny kajakarz na środku oceanu ze złamanym masztem -
samotny, spragniony seksu człowiek pragnący seksu - samotny, "opuszczony" rodzic
robiącego karierę dziecka - samotny, silnie empatyczny osobnik pragnący
współdzielić swoje szczęście z innym osobnikiem, skazany jednak niemal z
definicji na niepowodzenie, - samotny, obcokrajowiec nie znający języka pośród
obcych mu lingwistycznie i kulturowo - samotny

[1jaga]

A nie lepiej zamiast szukac drugiej połówki zamemu być "całością" i szukać
drugiej "całości". Dla mnie w okresleniu druga połówka jest uzależnienie od
drugiej osoby i pruba uzależnienia tej "drugiej połówki".

[1jaga]

Całkowicie się z tobą zgadzam. Moje życie bylo "niewygodne" z kimś, czy samej,
dopuki nie odkryłam że moje szczescie zależy odemnie a nie od partnera. Teraz
samotność nie uwiera "mogę być sama ale nie jestem samotna".

tak odnośnie bycia jednością

[burykrow]

:)

[1jaga]

Matematycznie to trochę niezgodne :)
Ale mi się podoba 1 + 1 to nieskończoność :))
i jeszcze 1+1 > 1/2 + 1/2