Najpowszechniejsze nieprawdziwe przekonanie

[aniaporaj]

Najbardziej powszechne i najbardziej dalekie od prawdy, a przy tym - w mojej
opinii - najbardziej szkodliwe dla każdego człowieka indywidualnie i dla
ogólnie rozumianej "ludzkości" przekonanie wyraża się w słowach:

MNIE SIĘ PRZECIEŻ TEŻ COŚ OD ŻYCIA NALEŻY

Nie ma innej opinii która byłaby jednocześnie równie niesłuszna a zarazem
powszecha. I nie ma innego złudzenia, którego mimo jego oczywistej
szkodliwości, tak wielu ludzi nie uznawało by za w pełni uzasadnione. Howgh.

[nt.85]

ja myslę że się należy, nawet mało. nie ja wymysliłem, ze mam żyć. jak ktoś to
wymyślił to niech sie teraz mną opiekuje

[aniaporaj]

"nt85: nie ja wymysliłem, ze mam żyć. jak ktoś to
wymyślił to niech sie teraz mną opiekuje"

Taaa... Najlepiej zaskarżyć. Niech "ktosiowi" nakażą opiekę sądownie -
dożywotnio. Na drugi raz odechce się "ktosiowi" takich poronionych (sic!)
"pomysłów".

[nt.85]

mialem na mysli boga czy cos co to wszystko wymysliło.

[aniaporaj]

nt.85 napisał:

> mialem na mysli boga czy cos co to wszystko wymysliło.

Jedym słowem Bóg, Demiurg, "Coś" ma być przede wszystkim adresatem roszczeń.
Własnego udziału w odpowiedzialności za swój byt oraz jego przebieg na tutejszej
planecie nie zakładamy? O takim własnie przekonaniu i postawie - o ile dobrze ją
odczytuję - piszę w opisie wątku. Kłamstwo i źródło szkód wszelakich.

[astrotaurus]

nt.85 napisał:

"ja myslę że się należy, nawet mało. nie ja wymysliłem, ze mam żyć.
jak ktoś to wymyślił to niech sie teraz mną opiekuje"

No to przecież tak jest! może nie z bogiem, ale z ludźmi na pewno.
A w chwili osiągnięcia pełnoletności możesz już się w dowolnej
chwili spod tej opieki (rodzicielskiej czy społecznej) wyrwać i
choćby zakończyć swoje życie, jeśli Ci nie pasuje.

Bo nikt przecież nie wymyślił Ciebie akurat, tylko dziecko szt.
1 ... zresztą - wymyślił czy nie pomyślał - jeden czort.
Dla Ciebie to jedna jedyna szansa. Nie musisz jej wykorzystywać do
końca. ;D

[nt.85]

chyba tylko łatwo powiedzieć ze mozna ze sobą skonczyć, po to jest strach i
wrazliwosc na ból, żeby to nie było takie proste. jesli dostałem duszę przez
przypadek i wszystko jedno jaką to jaki w tym sens? juz wolałbym być jakimś
zwierzem co żyje w lesie.

[aniaporaj]

nt.85 napisał:
> chyba tylko łatwo powiedzieć ze mozna ze sobą skonczyć, po to jest strach i
wrazliwosc na ból, żeby to nie było takie proste. jesli dostałem duszę przez
przypadek i wszystko jedno jaką to jaki w tym sens? juz wolałbym być jakimś
zwierzem co żyje w lesie.

Ach, chyba zaraz łzę żalu uronię nad losem Twym i dolą nieszczęsną. Więc,
chciałbyś być dzikiem, a Niedobre Mzimu zupełnie bez sensu obdarzyło Cię duszą,
rozumem i uczuciami wyższymi? Cholerka, dostarczasz kolejnego dowodu na
postawioną przeze mnie tezę. Rozwinę ją teraz specjalnie dla Twojego przypadku:
NIC CI SIĘ DO ŻYCIA NIE NALEŻY, BO NIE POTRAFISZ DOCENIĆ TEGO CO DOSTAłEś.
Czemuż miałbyś dostać jeszcze więcej, skoro byłbyś szczęśliwszy gybyś miał mniej
niż teraz?

[nt.85]

ale ja nie chcę więcej. chcę tylko spokoju.chciałbym żeby było tak, że jak nie
robisz nic złego i nikogo nie krzywdzisz to nie dostajesz w dupe.czy to są
jakies wygórowane wymagania?...
doceniam, że jestem zdrowy, że mam co jeść i gdzie mieszkać, naprawdę.

[aniaporaj]

nt.85 napisał:

> ale ja nie chcę więcej. chcę tylko spokoju.chciałbym żeby było tak, że jak nie
robisz nic złego i nikogo nie krzywdzisz to nie dostajesz w dupe.czy to są
jakies wygórowane wymagania?... doceniam, że jestem zdrowy, że mam co jeść i
gdzie mieszkać, naprawdę.

Nawiązując do Twoich żalów żeś nie jest zwierzem w dzikich ostępach, przypomnę
Ci, że taki na przykład łoś w Kampinosie nikogo nie krzywdzi, ale głodną zimą
wilki mogą mu dobrać się do dupy, chociaż on przecież nic przeciw nim nie ma,
zgadza się?
Spokój, to jest dobro takie samo jak np. samochód czy dach nad głową. Trzeba co
nieco pokombinować żeby to sobie zapewnić, imając się dostępnych sposobów. Ale
tak jak i łosiowi, tak i Tobie, spokój się sam w sobie OD ŻYCIA SIĘ NIE NALEŻY,
capisco?

[nt.85]

no coś ty, jakie wilki;)chyba leśniczy z naręczem siana

[astrotaurus]

nt.85 napisał:

> no coś ty, jakie wilki;)chyba leśniczy z naręczem siana<


To też, jasne.

Ale wspominane było już również coś o opiece społecznej, może
lepiej: Opiece Społecznej.
To naręcze siana zawsze gdzieś sie znajdzie, jeśli nie masz
większych potrzeb i ambicji niż łoś. :)

[nt.85]

juz sie nie czepiajcie tego zwierza (nie wiem czemu Wam łoś pasuje, wolałbym cos
co umie latac) to była tylko metafora...

[aniaporaj]

nt.85 napisał:

> juz sie nie czepiajcie tego zwierza (nie wiem czemu Wam łoś pasuje, wolałbym
cos co umie latac) to była tylko metafora...

Metafora, której sam użyłeś, niech Ci więc uświadomi, że wsyzstkie zwięrzątka
duże i małe, te co skaczą i fruwają, mimo swych małych lub żadnych rozumków
instynktownie pojmują, że nic im się od życia nie należy, przeto cała
egzystencja schodzi im na nieprzerwanej krzątaninie o zapewnienie sobie pokarmu,
bezpieczeństwa i możliwości rozrodu, ty zaś, przedstawiciel gatunku homo
sapiens, który dzięki zdobytym w ewolucji przymiotom mógł częściowo uwolnić się
od tego zwierzęcego kieratu i masz dość wolnego czasu oraz umiejętności
poznawczych żeby wzbudzić w sobie refleksję na tematy ogólne oraz na temat
samego siebie, takiej prostej rzeczy ni w ząb nie pojmujesz. No wstyd!

[astrotaurus]

nt.85 napisał:

"chyba tylko łatwo powiedzieć ze mozna ze sobą skonczyć, po to jest
strach i wrazliwosc na ból, żeby to nie było takie proste. jesli
dostałem duszę przez przypadek i wszystko jedno jaką to jaki w tym
sens? juz wolałbym być jakimś zwierzem co żyje w lesie.""

Człowieku, bądź sobą !
Przecież w Puszczy Kampinoskiej czy Białowieskiej też da się wyżyć i
jakaś ładna sarenka też się pewnie czasem trafi.. :D

Tobie po prostu pasuje być zrzędą. To się ciesz, że masz szansę
robić to co Ci pasuje!

to kwestia podejscia do zycia :)

[polska_potega_swiatowa]

Problem raczej tkwi w semantyce, czyli w sposobie jaki to
ujelas; "Co mi sie w zyciu nalezy", albo "Na cos w zyciu zasluguje".

Powyzsze slowa wskazuja uwage na biernosc osoby ktoral "oczekuje",
wydaje sie jej ze na cos "zasluguje".

Tymczasem "zaslugiwac" mozna na cos, dlatego ze sie na cos
zapracowalo.

Problem w tym ze nie mozna oczekiwac ze ktos podaruje nam cos w
prezencie. Jesli ktos na cos zasluguje, to nie pyta sie nikogo o
zgode, tylko zdobedzie to co jest jego/jej :)

[aniaporaj]

polska_potega_swiatowa napisał:

> Problem raczej tkwi w semantyce, czyli w sposobie jaki to
> ujelas; "Co mi sie w zyciu nalezy", albo "Na cos w zyciu zasluguje".

a dalej:
>
> Problem w tym ze nie mozna oczekiwac ze ktos podaruje nam cos w
> prezencie. Jesli ktos na cos zasluguje, to nie pyta sie nikogo o
> zgode, tylko zdobedzie to co jest jego/jej :)

Zgadza się, przytoczone przeze mnie powiedzenie można interpretować na różne
sposoby i w różnych kontekstach jest wypowiadane. Dlatego liczę na ciekawą
dyskusję. Wypowiedź szanownego przedmówcy "nt" skierowała jej tory na rozmowę o
biernych roszczeniach wobec rzeczywistości która ma nam zapewnić to co chcemy,
bo tak. Ale ja myślę że równie niebezpieczne jest to, że ktoś rusza po zdobycie
czegoś bo uważa, że "mu się to należy", że na to "zasługuje" i że "coś z życia
MUSI mieć". Myślę tu np. o gościu zabijającym kasjerki w banku by ukaść forsę
której inaczej zdobyć nie potrafi, bo przecież inni opływają, a JEMU TEŻ SIE
PRZECIEZ COS OD ZYCIA NALEŻY; o mężu który zmienia żonę na nowszy model bo
bzykanie wciąż tej samej już mu się przejadło A PRZECIEZ JEMU TEZ SIE COS OD
żYCIA NALEŻY, o żonie co porzuca męża, gdyż nie jest je w stanie zapewnić
odpowiedniego materialnego statusu a przecież JEJ SIE TEż COŚ OD ŻYCIA NALEŻY...
itd. można by mnożyć i wymieniać.

[nt.85]

Aniu, nie wiem dlaczego reagujesz tak emocjonalnie na to co napisałem, a co
gorsza przypinasz od razu etykietkę kogoś kto nic nie robi itd... -pracuję ciężko
- staram się byc uczciwy
- szukam miłosci
- jak juz pisałem doceniam to ze nie zyje w nędzy, ze nie jestem chory
jednak mimo ze staram sie z całych sił walczyć o swoje miejsce w tym zyciu,
ciągle mi nic nie wychodzi, nie dostaję nic, o co sie staram. chyba jestem
wadliwy egzemplarz

[polska_potega_swiatowa]

nt.85 napisał:

> - pracuję ciężko
> - staram się byc uczciwy
> - szukam miłosci
> - jak juz pisałem doceniam to ze nie zyje w nędzy, ze nie jestem
> chory jednak mimo ze staram sie z całych sił walczyć o swoje
> miejsce w tym zyciu ciągle mi nic nie wychodzi, nie dostaję nic, o
> co sie staram. chyba jestem wadliwy egzemplarz


Problem w twojej mentalnosci; "nie dostaje nic o co sie staram"...
Ludzie sukcesu, raczej powiedzieliby: "wywalczylem sobie to o co sie
staralem!" :)

Widzisz roznice?

[nt.85]

no tak

[astrotaurus]

nt.85 napisał:

> no tak <


No to zakładaj osobny wątek i wal konkretnie czego chcesz, co w tym
kierunku robisz itp. Znajdzie się rada ! :)

[aniaporaj]

> Aniu, nie wiem dlaczego reagujesz tak emocjonalnie na to co napisałem, a co
> gorsza przypinasz od razu etykietkę kogoś kto nic nie robi itd... -pracuję cięż
> ko
> - staram się byc uczciwy
> - szukam miłosci
> - jak juz pisałem doceniam to ze nie zyje w nędzy, ze nie jestem chory
> jednak mimo ze staram sie z całych sił walczyć o swoje miejsce w tym zyciu,
> ciągle mi nic nie wychodzi, nie dostaję nic, o co sie staram. chyba jestem
> wadliwy egzemplarz

Och, nt.85, nie mam zamiaru przypinać ci łatek ani nie chcę Cię urazić.
Dyskutuję tylko z Twoimi poglądami, które wyrażasz w tej dyskusji i to tylko
tymi, które zapisałeś. Nie oceniam Cię jako osoby. Cieszy mnie Twoja uczciwość,
pracowitość - nie zamierzam ich podważać. Życzę także dalszego zdrowia i
dobrobytu. To, że czasem Ci nie wychodzi nie jest przypadkiem odosobnionym i
wyjątkowym. Tym niemniej, nadal sądzę że nic się nikomu od życia nie należy,
niezależnie czy biernie na to czeka, czy o to z całych sił walczy. Po prostu
albo się czasem udaje coś zdobyć a czasem nie. Nie ma w tym "wady produkcyjnej".
Jedyną wadę - i to dość powszechną - jaką dostrzegam w ludzkiej naturze to
właśnie skłonność do uważania, że na jakieś rzeczy zasługujemy lub się nam same
z siebie należą. Ale jest to oczywiście pogląd do dyskusji, a nie prawda objawiona.

[polska_potega_swiatowa]

aniaporaj napisała:

> Myślę tu np. o gościu zabijającym kasjerki w banku by ukaść forsę
> której inaczej zdobyć nie potrafi, bo przecież inni opływają, a
> JEMU TEŻ SIE PRZECIEZ COS OD ZYCIA NALEŻY; o mężu który zmienia
> żonę na nowszy model bobzykanie wciąż tej samej już mu się
> przejadło A PRZECIEZ JEMU TEZ SIE COS OD żYCIA NALEŻY, o żonie co
> porzuca męża, gdyż nie jest je w stanie zapewnić odpowiedniego
> materialnego statusu a przecież JEJ SIE TEż COŚ OD ŻYCIA NALEŻY...
> itd. można by mnożyć i wymieniać.

Mozna by powiedziec ze kazdy ma na co zasluguje, albo nie ma bo nie
zasluguje :)

coś od zycia

[solaris_38]

ludziom należy się od życia bardzo wiele pięknych rzeczy i są one dostępne
aczkolwiek osiągalne z pewną doza wysiłku dyscypliny i miłości

jednak kiedy mówią to co piszesz
nie o tym myślą

myślą że należy im sie znacznie więcej
a na dodatek najczęściej mają na myśli rzeczy
które by im zaszkodziły

np
należy mi się dostawać za darmo (to chyba najczęstsze i w różnych odmianach i
proporcjach)
nalezy mi sie prawo prawo do wypicia
do folgowania sobie bez konsekwencji
do wzbudzania miłości samemu pozostając zimnym

[nt.85]

tak jeszcze odnosnie "zasłużenia" sobie: czy dziecko na miłość rodziców też musi
sobie zasłużyć, czy mu się nalezy z racji ludzkiej natury? rany...

[solaris_38]

dziecko obdarowuje rodziców w sposób istotny

na wielu pozomach
np
psychologicznym
czy na poziomie energii

[aniaporaj]

nt.85 napisał:

> tak jeszcze odnosnie "zasłużenia" sobie: czy dziecko na miłość rodziców też mus
> i
> sobie zasłużyć, czy mu się nalezy z racji ludzkiej natury? rany...

jako matka dwóch mogę się kompetentnie wypowiedzieć podpierając się
doświadczeniem empirycznym: miłość do dzieci jest bezwarunkowa, dostają ją one w
sposób naturalny i zresztą w jaki sposób mówić tu o jakimkolwiek zasługiwaniu,
kiedy od początku relacja rodzic-diecko to dawanie z jednej strony i branie z
drugiej. Te proporcje z wiekiem się zmieniają, potem rodzic może oczekiwać
pomocy, sparcia, miłości, itp. Ale w moim odczuciu to w takiej relacji matka i
ojcies "zasługują" sobie na późniejszy szacunek, miłość i pomoc dziecka właściwą
troską i rozsądnym, pełnym miłości wychowaniem go i wspieraniem. Dlatego
rozsądne jest że dziecko miłość dostaje a rodzic szacunku i miłości nie ma prawa
oczekiwać "z definicji" czy "z natury". Fakt, że ktoś jest biologicznym ojcem
czy matką jeszcze podstaw do szacunku czy miłości absolutnie nie daje. To się,
nawiązując do tematyki tego wątku "OD ZYCIA NIE NALEżY" to trzeba sobie
wypracować i zdobyć.

[mona.blue]

Wydaje mi się, że nic nam się nie należy, że wszystko jest łaską
Boga :)