jak zrozumiec faceta (troche o seksie)

[Gość: Joanna]

Czy ktos moglby spojrzec nieco powyzej i przeczytac
co napisal NOE?
Po przeczytaniu tego poczulam sie tak jakby ktos mnie
oblal zimna woda - moj maz tez czesto mowi, ze trzeba
sie cieszyc z tego co sie ma... Niby prawda, ale czuje
w tym jakas maske dla ludzkiej bezradnosci - po co
szukac lepszej pracy, walczyc o byt, o jakis status
spoleczny i materialny kiedy mozna siasc przed
telewizorem w starym ubraniu i cieszyc sie z tego, co
sie ma???
Po co sie wysilac, dbac o malzenstwo, wciaz na nowo
zdobywac zone, kiedy akt zawarcia malzenstwa lezy
w szufladzie juz pare lat? Tez mozna sie cieszyc z tego
co sie ma nie zauwazajac co najmniej miernej jakosci
takiego zwiazku...
Jesli do tego moj maz jest taki jak NOE i uwaza, ze ja
tez powinnam cieszyc sie z tego co mam i ze powinnam
sie obawiac, ze to strace - to jedyna rada jest
otworzenie mu oczu i uswiadomienie, ze tak naprawde
to co mam niewiele jest dla mnie warte i strata bylaby
rownie niewielka...
Dla osob, ktore nie czytaly tego wszystkiego co
poprzednio napisalam mam tylko taka informacje, ze maz
zrobil sie bardzo mily odkad kazalam mu spac na osobnym
lozku - moze zrobi sie jeszcze milszy jak zrozumie,
ze nie jest jedynym facetem na swiecie i ze ja wcale
nie naleze do biednych, szarych myszek.
Nie wiem czy dotarlam do istoty problemu, ale jestem
ciekawa co zobaczylabym pod ta skorupa gdyby udalo mi
sie obalic to jego (moim zdaniem falszywe) wyobrazenie,
ze nalezy sie cieszyc tym co sie ma?
Przeciez my kobiety wcale nie chcemy cieszyc sie
sflaczalymi mezami kiedy gdzies w glebi serca kazda
chcialaby miec swojego prywatnego Casanove!!!
I nic nie tracimy dokonujac takiej zamiany - to wrecz
czysty zysk...
Nie namawiam tu nikogo do zycia w ciaglej walce, do
bycia wiecznym zdobywca, do stawiania czola wiecznym
wyzwaniom - chce tylko powiedziec, ze lubie czasami
dolaczyc cos nowego do swojego fizyczno-emocjonalnego
terytorium, lubie wywalic stamtad cos zuzytego...
Jesli natomiast metoda na zycie mojego meza jest
siedzenie na kupie smieci i cieszenie sie, ze ich
jeszcze wiatr nie rozwial to albo bedzie musial te
smiecie wywalic i zdobyc na ich miejsce cos
wartosciowszego, albo ja odejde do kogos podobnego
do mnie...I nie musze juz, teraz, natychmiast pakowac
swoich czy jego walizek - moze wystarczy mu to
uswiadomic, powiedziec wprost zeby zaczal zyc ze
swiadomoscia, ze trzymajac sie tak kurczowo opcji
'ciesz sie z tego co masz' jest na najlepszej drodze
zeby wszystko stracic.
Nie wiem czy obudzi w nim to glos 'pilnuj swego, walcz
o to jak lew i zdobywaj co sie da', ale sprobowac nie
zaszkodzi.

[Gość: Facet]

Moim zdaniem powinnaś znaleźć sobie kochanka. Mąż nie musi wiedzieć. Powodzenia
w poszukiwaniach.

[Gość: gadula]

ty, odwal sie!
ona juz znalazla.

[Gość: Malwina]

No, wiesz ! jak ty do faceta mowisz ?!
Malwina (oburzona !)

[Gość: gadula]

zartowalem! ;)

...weź kochanka...

[Gość: kama...]

świerzego, młodego. Najlepiej brać w czasie pełni, wtedy ma największe
właściwości terapeutyczne. I walnij się nim w łep. TO SĄ ROZWIĄZANIA
KRÓTKOFALOWE. I prowadzą na manowce, poniekąd. Aśko, weź lepiej już dogdorat,
bo odejdziesz z mgr. jak ja. Historie, te się lubią powtarzać. I nie daj się
wrobić samolubnym genom w potomstwo, bo tytuły odlecą w przyszłe żywoty.
Kama tylko mgr.

[Gość: gadula]

beeeeeeeee...
tylko pół jabłka adama...
beeeeeeeee...

gadule

[Gość: kama ...]

dla pół główków pół jabłka aż natto

[Gość: gadula]

a to zes mi dowalila!
beeeee...

[Gość: gadula]

mam nadzieje, ze nie jestes psychologiem...
beeeee....

gadule, co pisze wnerwiające HAIKU

[Gość: kama ...]

Jak się prowokuje, to trzeba się liczyć z reakcją. Ale pomyśl sobie, Dzielny
Gaduło, że kopniak przez Internet nie boli, a może ratujesz Ludzkość
rozładowując moje frustracje.
Psa nie mam, nikogo przez życie nie holuję. Choć jako starą, doświadczoną babę
niepokoją mnie odgłosy zgoła zoofilne jakie od dłuższego czasu wydajesz.
Trzymaj się (na odległość kopnięcia) ciepło. I buźka dla reszty - to ze strachu
przed kopniakiem Malwinki.
Czy u Was też cholerne, samotne lato???

[Gość: Magda]

( co to jest Haiku? !)

Lato gorace, tak gorace ze nie masz pojecia, jak zwykle zreszta, prawdziwe pieklo, do tropikow
niedaleko, a samotnosc tak jak i zima - JEST.

HAIKU JEST.....

[Gość: kama...]

...formą wiersza, która powstała w Japonii, lubili z niej korzystac Mistrzowie
Zen. " maksymalna zwiezłość a za razem filozoficzność sprawiają, że małe haiku
działa silnie na czytającego i stopniowo zajmuje dużo miejsca w jego wyobraźni"
-tyle Czesiek Miłosz.
A oto haiku w jego tłumaczeniu:
Krople rosy
Czym lepiej obmyć
Pył świata?
Basho

Różę kwitnącą
Koło drogi
Zjadł mój koń.
Basho

Pchły, wszy,
Mój koń szczający
Obok mojej poduszki.
Basho

Dzieci,
Nie róbcie nic złego pchle,
Też ma dzieci.
Issa
Coś zróbcie z tym dialogiem, bo mi wpadłpod monitor i nie chcą się pojawiać
nowe wypowiedzi.
Kama blondynka komputerowa

[Gość: gadula]

co za trafna diagnoza!
szczegolne z Malwina - mysle, ze od psychologa.
zal mi cie.

[Gość: Joanna]

Oj,Gadula - gdybys ty w lozku byl tak mocny jak w tym
glupim gadaniu... oj, mialaby z ciebie niejedna
ucieche, a tak...

[Gość: gadula]

Gość portalu: Joanna napisał(a):

&#62 Oj,Gadula - gdybys ty w lozku byl tak mocny jak w tym
&#62 glupim gadaniu... oj, mialaby z ciebie niejedna
&#62 ucieche, a tak...

czy musisz mnie kompromitować?
miej litość!

[Gość: Joanna]

No coz, jesli okazalam sie bezlitosna to przepraszam...
A swoja droga moglbys nam zademonstrowac swoje talenty
w jakiejs innej dziedzinie niz gadulstwo (wybor zalezy
od ciebie, z niczym sie nie narzucam)...

[Gość: gadula]

dlaczego o to pytasz?
jak wcześniej zauważyłaś, nie mam za wiele do zaoferowania.
A wiec nie mam powodów do przyciągania samiczek.

[Gość: Joanna]

Tu juz nie rozumiem o czym mowimy - rozgadales sie tak
bardzo na obu moich watkach, ze az mnie watek rozmowy
umknal...

pierwszy krok w chmurach

[Gość: gadula]

co chcesz abym ci zatytowal: milosza a moze bosego?
...intelektualna masturbacja sie zaczela.
enjoy.

[Gość: kama]

ożesz Ty, to ja chcę połaskotac Cię w ego, a Ty mi
wbrew robisz ?! Gaduło, pó(u)chu marny.....

[Gość: gadula]

ok.
zgwałcę cię, jeśli chcesz.

[Gość: Joanna]

Gość portalu: gadula napisał(a):

&#62 ty, odwal sie!
&#62 ona juz znalazla.

Jak to znalazlam??? Ciagle szukam. A ty nie badz taki
zazdrosny - masz ochote to wsiadaj w samolot i lec sie
ze mna zabawic!!!!!

[Gość: Joanna]

Kochanka juz szukam, szkoda ze na razie tylko na innym
forum, ale nadchodza wakacje, wezme sobie urlop,
pojde sie opalac lezac golym tylkiem w strone Slonca
- moze ktos zauwazy ze sie od mojej pupy swiatlo
odbija w trawie...

[Gość: Joanna]

To powyzsze bylo do Faceta

DLA WSZYSTKICH

[Gość: XXX]

PRZESTANCIE SIE WYZYWAC NA TYM FORUM I WALIC TRZY PO
TRZY PARA PIETNASCIE, no to nie klamstwo, ale po to
wlasnie sa takie fora, to widac po tresci listow! Wiec
przestance wypisywac palniete wypowiedzi, ale ja i tak
was nie pogonie bo to przez net... get a fuckin
life!!!!

Nie popędzajcie Joanny

[Gość: jaro]

O ile zmam kobiety, to kobieta jeśli pyta o radę, to
przyjmuje i wysłuchuje całą masę opinii, domaga się o
jeszcze, tak, że dla faceta wygląda to jakby chciała
przerzucić ciężar decyzjii na kogoś innego. Nie mniej
jednak po jakimś czasie, nawet nieco dłuższym
podejmuje soją własną, taką jaka jej odpowiada.
Określiłbym, że dzieje się to dlatego, że szuka nie
tylko rady, ale i motywacji. Zaś jej decyzja jest
zwykle na taką miarę motywacji jaką w sobie aktualnie
odnajduje. Dopiero po tej pierwszej motywacja się
nieco umacnia i dojrzewa następna, bardziej odważna.
Proces nie jest szybki i agresywny, wymaga zaufania ze
strony otoczenia. Powodzenia :o)

[Gość: Joanna]

W tym co piszesz jest duzo prawdy - kobieta lubi miec
duzo czasu do namyslu, a jednoczesnie nie lubi gdy
ktos ja przymusza do zastosowania jakiegos tam
'jedynego, najlepszego rozwiazania'. W koncu najlatwiej
podjac pochopna decyzje, a jesli okaze sie zla - znow
trzeba szukac kolejnego rozwiazania, itd...

[Gość: jaro]

Myślę, że jest to raczej rachunek spodziewanych zysków i strat, w tym tych
emocjonalnych. Ja jestem raczej raptus, i o ile kobiety ze mną wytrzymują, to
bardziej dlatego, że dam się lubić. ogólnie uważam, że faceci to są do siebie
strasznie podobni w swoich wadach, tylko niektórzy z nich są lepiej wychowani.
Poza tym ciężko być facetem, to ciągła walka o miejsce w grupie. Jeśli ktoś
poczuje się przegrany, to go zadepczą. Moje miejsce wyznacza pensja, fachowość,
autorytet oparty na stosunkach towarzyskich. W tej kolejności. Gdybym spadł
gdzieś na niższy stopień drabiny, to odbiłoby się na moim postrzeganiu siebie.
Pytanie, kiedy przestałbym walczyc?... A tak mało zależy od moich osobistych
zdolności, tak wiele od grupy, straszne, bo musze umieć walczyć i wygrywać
choć "bochaterowie są zmęczeni". Dobrze, że mi to wychodzi, a jak by nie
wychoddziło to co?...

[Gość: Joanna]

Gdyby nie wychodzilo... to nie wiem co by bylo.
Moj maz nigdy zadnych sukcesow nie odniosl, nigdy go
do tego nie przymuszalam, wrecz nigdy nie potrzebowalam
czyichs wygranych i widocznie on zrozumial,ze nic nie
potrzeba robic zeby uszczesliwic kobiete...
A to wcale nie tak - potrzebuje mezczyzny, a nie jego
dokonan, ale jednak go potrzebuje...

[Gość: Malwina]

jest nielatwe. Nie zazdroszcze (choc sobie tez nie zazdroszcze, ale przynajmniej plaza wolnosci do
podbicia roztacza sie PRZEDE mna) - chcesz czy nie jestes ofiara wychowania w spoleczenstwie -
mezczyzna musi sie wykazac, byc kims, imponowac - stolarz ale doskonaly, moze byc mechanik ale
ma ciagle dazyc do ..., obojetnie z jakiego poziomu startuje, jego przeznaczeniem w society jest drapac
sie i drapac po drabinie. Do tego trzeba trzymac" klase" - nie okazywac slabosci i wrazliwosci (choc
zmienia sie to w relacjach prywatnych z kobietami np), byc "mezczyzna" - tak jakby istniala mozliwosc
bycia czym innym, czy ja zadaje sobie obsesyjne pytanie: czy jestem kobieta ? nie, to jasne.
Mezczyzni maja tez biedne zycie seksualne - tyle pragnien i obowiazkow trzeba spelnic !

To wszystko nie daje im mozliwosci zastanowienia sie nad soba. Ale poniewaz kazdy medal ma dwie
strony : skrzywdzic to oni sie nie daja i umieja jak nikt sprawic sobie przyjemnosc ! (bawiac sie kolejka
elektryczna)
Cdn (moze)

[Gość: babolub]

Joanno ! Masz takie wspaniale teksty ! Jestes
publicystka czy pania psycholog ? Czytam i podziwiam .
Ale to o mezu , to chyba jakas prowokacja , na ktora
wszyscy daja sie nabierac ? Pozdrawiam .

[Gość: Joanna]

Nie jestem ani publicystka, ani pania psycholog
-zajmuje sie fizyka... a to o mezu to niestety szczera
prawda. W koncu jak ktos mi nie wierzy to wcale nie
musi tu zagladac.

[Gość: Malwina]

Bum bum bam bam tra ta tra, Aska znow sie przejechala po powyzszej osobie, coz przyzwyczajamy
sie powoli ;)

Nikt na nic sie nie daje nabrac - wszyscy akceptuja zasady gry , po prostu

[Gość: jaro]

Kac mi przeszedł, lekka pesyma też, walczę dalej, Ty też się trzymaj!

[Gość: Anna]

Witaj Joanno,
Bardzo podoba mi się styl twoich wypowiedzi. Przeczytałam wszystkie (prawie)
komentarze i pozwolisz dodam swój. Chciałabym cię jakoś wesprzeć. Właściwie
parę dobrych rad przeczytałam w stosunku do Twojej sytuacji i jestem pewna że
je już przemyślałaś. Ja również wiele wyciągnełam z tych wypowiedzi, bo choć
nie mamy podobnej sytuacji wydaje mi się że podobne osobowości- ja jestem
trochę bardziej niecierpliwa:).Z pewnością poradzisz sobie bez tzw.
psychologów. Właśnie stałam przed decyzją czy rozpocząć wreszcie studia
psychologiczne i teraz jestem pewna że nie. Dzięki tej dyskusji. Ja też
pracuję, prowadzę dom, zarabiam więcej od mojego faceta, który czasem ale tylko
czasem przypomina twojego. Fakt ,że mamy odmienne potrzeby seksualne i on żywi
niechęć do filozoficznych dysput "o bogu i ojczyźnie".. ale bardzo się kochamy.
Jeszcze.Co chciałabym ci powiedzieć? Myślę że nie ma facetów doskonałych. I
wydaje mi się że ten brązowooki z autobusu to czemu nie.... Odwagi.W najgorszym
wypadku szybko cię spławi..co masz do stracenia?
Ja również w czasach liceum kochałam się intensywnie w pewnym brązowookim
wysokim mężczyźnie. Ale gdy tylko na mnie patrzył udawałam że nic ale to nic
mnie nie obchodzi. Poznałam go w sobotę na urodzinach kumpla. (A to oni się
znają?) ale z bliska stwierdziłam że mi przeszło. chociaż pewnie chciałabym to
sprawdzić dogłębnie gdyby mi się nie układało z moim facetem.
jeżeli nic nie da się z Twoim mężem zrobić..a zastanów się porządnie czy to że
teraz jest miły ma szanse poważnie rozciągnąć się w czasie...to pogadaj z
brązowookim. To niełatwe wiem..ale jesteś zdesperowana, jak nie jesteś to
wyobraź sobie. I myślę że najważniejsze to to żeby facet był DOBRY. Żeby się o
ciebie troszczył i ci pomagał. Jestem z moim facetem od 2 lat, mieszkamy razem
bez ślubu i mam okazję dobrze mu się przyjrzeć.Zanim powiem TAK. Ani ja ani on
nie jesteśmy bez wad, ale mimo że jeśli chodzi o materialny wkład daję więcej
nie odczuwam dyskomfortu. On daje mi czułość, miłość, akceptację, potrafi o tym
mówić czasem nawet jak go nie pytam, pierze (fatalnie ale jednak) zmyje
naczynie i zadeklaruje się że posprząta. Tacy faceci istnieją wierz mi. Jak są
bezrobotni to łąpią doły ale np. zajmują się domem- i to nie z wielką łaską.
Czy twój mąż ma /miał jakiś swój własny kodeks honorowy? czy on ci odpowiada?
Moja przyjaciółka nie mogła wyjść z toksycznego związku trwała w nim ponad
cztery lata chociaż ją obrażał, poniżał i wcale nie byli małżeństwem, nawet się
na to nie zanosiło. Przez te wszystkie lata wiedziała że nie jest to facet dla
niej. Wynajdywała różne ważne powody dla których nie może z nim teraz zerwać. A
chodziło o materialne zaplecze i zwykły lęk przed samotnością.
Pewnie trwałaby w tym do dzisiaj gdyby nie spotkała innego mężczyzny. On dał
jej siłę potrzebną żeby to skończyć. Tobie też życzę powodzenia
Obojętnie co postanowisz, Losy świata w Twoich rękach...

[Gość: Malwina]

wszystko to ladnie pieknie ale powiedzcie mi dlaczego DLACZEGO musicie z lap jednego w lapy
drugiego wpasc ? Tyle zmarnowanych lat, z powodu obaw, niesprecyzowanej osobowosci,
niepewnosci, a co powie mamusia tatusi spoleczenstwo papiez i sasiadka ? W dalszym ciagu ratuje
ksiaze z bajki, rycerz na rumaku, alez wy ryzyko podejmujecie , dziewczyny!

[Gość: Joanna]

Dlaczego? Mala, slodka tajemnica...

[Gość: Anna]

Nie trzeba wpadać zaraz w łapy innego, to nawet niewskazane..ale w niektórych
przypadkach konieczne. Po poważnym rozstaniu z mężczyzną zawsze potrzeba
samotności zależy to jednak od osoby. Wydaje mi się że Joanna ( z tego co
przeczytałam) ma dość sprecyzowaną osobowość i wie czego chce. Tak więc każdą
radę przefiltruję przez sito swojej osobowości i będzie wiedzieć czy jej ona
odpowiada .eśli chce innego mężczyzny to go sobie znajdzie, niezależnie od
forum...a kto wie może z jego pomocą?

[Gość: Joanna]

Ciekawe czego sie dowiesz o mnie jesli zacytuje tu
jeden ze swych wierszy ( a dowiedziec mozna sie wiele
jesli jest sie przede wszystkim czlowiekiem)...
.........

Czym jest moja milosc? Mysla, snem, marzeniem,
niezwykla przygoda, prawdy odkrywaniem,
najdelikatniejszym serca uderzeniem,
tesknota bez granic i poszukiwaniem...

Czym jest moja milosc? Radoscia spotkania,
najczulszym dotykiem, spojrzeniem, usmiechem,
kazda lza samotna i bolem rozstania,
setka barwnych wspomnien, glosu twego echem...

..........

Chcialabym zrobic cos w rodzaju psychozabawy - skoro
twierdzisz, ze mam sprecyzowana osobowosc - wymien
10 cech mojego charakteru - jesli nie masz nic
przeciwko temu. Jak mi sie cos nie spodoba to obiecuje,
ze nie bede sie zloscic ani obrazac!!!
Jak trafisz 7 to na psychologa nadajesz sie o wiele
bardziej niz niektorzy z dotychczasowych 'doradcow'
na forum i etatowych psychologow w przychodniach.

[Gość: Anna]

&#62
&#62 Czym jest moja milosc? Mysla, snem, marzeniem,
&#62 niezwykla przygoda, prawdy odkrywaniem,
&#62 najdelikatniejszym serca uderzeniem,
&#62 tesknota bez granic i poszukiwaniem...
&#62
&#62 Czym jest moja milosc? Radoscia spotkania,
&#62 najczulszym dotykiem, spojrzeniem, usmiechem,
&#62 kazda lza samotna i bolem rozstania,
&#62 setka barwnych wspomnien, glosu twego echem...
&#62
&#62 ..........
Jeśli kochasz to całą sobą, aż po ból...
czujesz radość w dawaniu potrafisz zauważać drobne i urokliwe
szczegóły..troskliwie je pielęgnujesz wiedząc, że
to twoja ostoja i ucieczka kiedy jest źle
Lubisz tęsknić choć to oznacza cierpienie ale jak wzbogaca..
Znasz miłość wiesz co to ból rozstania..jesteś człowiekiem...

&#62 Chcialabym zrobic cos w rodzaju psychozabawy - skoro
&#62 twierdzisz, ze mam sprecyzowana osobowosc - wymien
&#62 10 cech mojego charakteru - jesli nie masz nic
&#62 przeciwko temu. Jak mi sie cos nie spodoba to obiecuje,
&#62 ze nie bede sie zloscic ani obrazac!!!
&#62 Jak trafisz 7 to na psychologa nadajesz sie o wiele
&#62 bardziej niz niektorzy z dotychczasowych 'doradcow'
&#62 na forum i etatowych psychologow w przychodniach.

Nie mam już ambicji żeby być psychologiem..
Dziesięć cech twojego charakteru hm ...
Na początek wyjaśnię...Sprecyzowana osobowość to taka, która
zna siebie i rozróżnia swoje stany emocjonalne oraz potrafi je analizować.
Tak to rozumiem. Twoje cechy charakteru?
Wydaje mi się że masz jak gdyby podwójną osobowość. Jesteś otwarta a jednocześnie
bardzo skryta. Nie boisz się mówić o swoich uczuciach i ufać ludziom, bo wiesz że
tak naprawdę to ufasz tylko sobie a oni i tak nie są w stanie cię skrzywdzić.
Jesteś niezależna i zaradna a jednocześnie potrzebujesz opieki i czułości takiej
jak w dzieciństwie. Znasz swoje możliwości i wiesz czego możesz oczekiwać od
innych, pewnie "zjadłaś" niejedną psychologiczną książkę. Jesteś odważna , cenisz
życie ale nie raz już pragnęłaś śmierci- jednocześnie wiesz że nie jesteś sobie w
stanie tego zrobić. Masz swój wewnętrzny świat, możesz porozmawiać z każdym
szanujesz prawo do odmiennego zdania, jesteś tolerancyjna ale nie na wszystko.
ponieważ zwykle rozważnie podejmujesz decyzje i wypowiadasz opinie masz skłonność
do niezauważania swoich błędów. Lubisz się doskonalić duchowo.
Nie wiem czy to dziesięć ... Może to efekt przeniesienia, kto wie?

Też ci coś napiszę zanim wyjdę z pracy:

W starych szkieletach butów
Znajduję czasem
Złamane serca liści
I to jest jakby
przepaść
otwierała się pod stopą
Stoję jeszcze tak wysoko
a wkoło nic
i myślę wtedy
że liście lecą wolno
Więc jeśli spadnę
Będę jak liść
bosa

do jutra Joanno

[Gość: Joanna]

Moje gratulacje!!! Calkiem dobrze poszla ci ta
psychoanaliza. Tylko ta 'podwojna osobowosc' mnie
zdziwila, ja wcale siebie 'podwojnie' nie odbieram,
wole to nazywac 'dziki krzew', bo mi sie ta osobowosc
bujnie rozrosla we wszystkich mozliwych kierunkach,
ktore pozornie wydaja sie sprzeczne...
Jedno male sprostowanie - wlasne bledy dostrzegam...
niestety piec lat po fakcie ( co chyba generalnie jest
rzeczywiscie bez znaczenia dla sprawy).
Zerknij, co napisal Babolub - co ty o tym myslisz???

[Gość: Anna]

ja tam nie mam cierpliwości wyczytywać tego typu bredni...
Ten facet to zakompleksiony relikt epoki lodowcowej..aż dziw że takim jeszcze
udaje się przetrwać i siać podobne brednie o dziecku wypełniającym pustkę...
Takim jak on bliskie są poglądy Arystotelesa, który twierdził, że jak kobieta
nie urodzi dziecka to jej macica wędruje po organiźmie powodując histerię i
inne nieszczęścia. Może na fizyce to on się zna, probuje pewnie intensywnie
zrozumieć jak to się udaje babie.. ale gdzie mu tam do prawdziwej
kobiety.Ponieważ nie stać go nawet na odrobinę szacunku zostają mu tylko
żałosne próby udowodnienia jego rzekomej wyższości. Po co się takimi
przejmować? Trzeba współczuć babie, która naiwnie mu uwierzy i będzie chciała
go zaspokoić. Kobieta nawt na takiego nie popatrzy.

[Gość: Malwina]

lepiej podsumowac nie mozna :)

???

[Gość: Anna]

Może jestem niecierpliwa...
Podobno ciekawość to jedyny powód usprawiedliwiający pytania
A ja jestem ciekawa reakcji na moją pseudoanalizę :)
godz.16.20 jakoś tak...wczoraj

[Gość: Joanna]

Widze, ze mowimy tym samym jezykiem...
Co do mojego meza - chyba nic sie nie da z tym zrobic.
A poniewaz ani nie chce sie ze mna rozwiesc (gdzie on
druga glupia znajdzie), ani nic nie chce zmieniac
wiec jak tak dalej pojdzie to we wlasciwym czasie
pozostanie mi powolac sie na 'calkowity rozpad pozycia
malzenskiego' przed sadem...I bron Boze wyprowadzac sie
- gotow jeszcze mi udowodnic, ze ja zawinilam, bo go
porzucilam... mimo, ze problemy zaczely sie duzo
wczesniej. Kochanek brazowo- czy niebieskooki moze
byc, byle w tajemnicy przed mezem bo tez moglby to
wykorzystac...
Jemu po prostu nie uda sie byc mezem nie angazujac sie
w malzenstwo, a on wlasnie robi wszystko, zeby tego
zaangazowania uniknac -nie wazne czy to autentyczna
cecha osobowosci czy neurotyczna...
I przyznaje sie do jednego malego klamstewka - caly
czas udawalam, ze nic a nic nie znam sie na
psychologii, ale to nie moze byc prawda skoro
'wypsnelo' mi sie pewne sformulowanie...

[Gość: Anna]

Każdy z nas zna psychologię na własny użytek. Miałam kiedyś ambicję w pomaganiu
innym, później pomyślałam że to dość rozwijający kierunek. Ale nzawsze
wiedziałam że najlepszym psychologiem jest samo życie. Bez testów - jakkolwiek
by one ciekawe nie były, bez teorii w sumie nie wyczerpujących tematu itp. Wolę
dyskusję z człowiekiem Ale takim co naprawdę ma coś do powiedzenia, bez
stanowiska terapeuta- guru- i ja - biedna nie wie co ze swoim życiem zrobić.
Mimo to psycholodzy są potrzebni...szkoda że tych prawdziwych jest tak mało.
Joanno, fajna z ciebie kobieta, cieszę się że tu się opisałaś, bo mogłam cie
troszeczkę poznać. Podziwiam odwagę i cierpliwość.
też pracuję w Katowicach, mieszkam w Gliwicach. Nie jest to tak daleko . Nie
wiem jak w twojej pracy zapatrują się na rozmowy telefoniczne, ale jeśli
potrzebujesz kiedyś z kimś pogadać to możemy pogadać na priv.
[e-mail].
A co do twojego faceta to jak ty z nim wytrzymujesz w weekendy?

[Gość: babolub]

Zawsze mialem dobre zdanie o fizykach . Stad wnioskuje
, ze gorujesz nad mezem rowniez intelektualnie . Przy
tylu twoich talentach i zaletach oraz niesamowitej
energii a moze i zdrowiu - nic dziwnego ze z meza
zrobil sie impotent . A jesli do tego cierpi na migreny
albo depresje to sprawa jeszcze trudniejsza. Mezczyzna
musi miec poczucie przewagi , chocby w czymkolwiek -
nawet w gwizdaniu na palcach :-))) . Ale dziecka
jeszcze nie macie ? Dziecko by Ci zajelo czas ,
zaangazowalo emocjonalnie i odwrocilo uwage od seksu .
Rozwod to bardzo zle rozwiazanie : podzial mieszkania ,
majatku , stresy -stanowczo odradzam . A przy okazji -w
jakiej dziedzinie fizyki pracujesz? Pozdrawiam.

[Gość: Malwina]

...ale to dla dobra wszystkich pan ! Nigdy, przenigdy, dziecko nie scementuje kulawego zwiazku !
wprost przeciwnie- jest jak papierek lakmusowy !
A w ogole co to za pomysly szalone plodzic dziecko aby sie zajac ! co to za przedmiotowe traktowanie
czlowieka ! (bo, wyobraz sobie, dziecko JEST CZLOWIEKIEM, a nie maskotka!)
I to jest kryminal kryminalow swoje problemy skladac na jego barki i oczekiwac pocieszenia !
To rodzice sa tym patykiem po ktorym roslina pnie sie w gore, a nie odwrotnie !

Najlepsza matka to kobieta ktora potrafi byc szczesliwa i zrownowazona...bez dziecka.

[Gość: Basia]

Tak sobie sledze ten watek od jakiegos czasu i w koncu odwazylam sie cos
napisac.Na pewno masz racje w temacie dziecka-nic dobrego z tego nie
wyjdzie.Jezeli chodzi o Twoje malzenstwo,to z tego co piszesz wynika,ze nie ma
sensu glowy sobie nim zawracac.Tak naprawde uwazam,ze dawno z niego
zrezygnowalas (i brak seksu nie jest jedyna przyczyna) po co sie
zameczasz.Skoro jest problem z rozwoden/rozstaniem nie rob tego ale tez nie
zajmuj sie juz martwym zwiazkiem.Trupa nie da sie reanimowac.ZYJ WLASNYM
ZYCIEM.To znaczy rob to co robilabys gdybys byla sama.Jesli jest taka mozliwosc
to znajdz innego mezczyzne,a w kazdym razie nie zamykaj sie na taka
mozliwosc.Nie sadze,zebys cos do meza czula oprocz swego rodzaju litosci (moze
nawet pogardy).Moze z czasem on tez zrozumie pewne rzeczy i sytuacja sie jakos
wyklaruje w jedna lub w druga strone.Nic innego nie przychodzi mi do
glowy.Mysle,ze ten watek byl tylko pretekstem,bo tak naprawde zdecydowalas,ze
ten zwiazek jest bez sensu.Ja w kazdym razie na podstawie tego co napisalas nie
wyobrazam sobie,zeby Twoj maz mogl zrobic cos co spowodowaloby zmiane Twojego
stosunku do niego Pozdrawiam i zycze szczescia :-)

[Gość: Joanna]

Czlowieku, chyba nie przeczytales wszystkich tych
postow bo rzeczywiscie zrobilo sie tego o wiele za
duzo...
Razem z mezem niczego sie nie dorobilismy, bo uczelnia
placi mi niewiele, a dodatkowo moj maz rzadko miewa
jakas prace - nie mamy mieszkania, samochodu, zadnych
oszczednosci - zeby kupic sobie nowe ubranie, buty itd
czesto musze lapac rozne 'fuchy' ktorych po prostu
nienawidze, nie mamy dzieci - nic nie mamy o co
moglibysmy sie klocic i walczyc ze soba.
Widze, ze dla ciebie miejsce kobiety jest przy garach
i pieluchach. OK - podam ci moj numer ROR i przysylaj
na niego pieniadze co miesiac to urodze dziecko, bo
z cala pewnoscia moj maz na nie nie zarobi.
A poza tym - lepiej juz zapisac sie na kurs tanca, zeby
odwracac od czegokolwiek uwage... A tak przy okazji
-czy ty sugerujesz, ze kobieta nie ma prawa do zycia
seksualnego? Twoim zdaniem jestem wlasnoscia meza?
Tak odebralam twoja wypowiedz i w takim wypadku szkoda
czasu na dyskusje - my sie po prostu nie dogadamy
( czuje wstret do meskich szowinistow).
Czyli radzisz mi gnic w zwiazku bez milosci,
partnerstwa, seksu - ty chyba zartujesz...

[Gość: babolub]

W takim razie watek powinien byc inaczej zatytulowany
.A moze masz za wielkie potrzeby jak na mozliwosci
swojego meza ?. Wracajmy wiec na watek poliandrii. Czy
nie lepiej miec wielu panow? Gdybys mieszkala w Lodzi
chetnie bylbym jednym z nich :-))). I wplacalbym tez na
ROR umowiona kwote . Pozdrawiam,.

[Gość: Joanna]

O, przepraszam - prostytucja to ja sie nie zajmuje!
(Jesli dobrze zrozumialam twoja aluzje)
I nie zakladaj, ze chcialabym sie z toba kochac, czy
chocby nawet spotykac gdybym mieszkala w Lodzi.
Zebys nawet zostal jedynym facetem na swiecie -
wolalabym zrobic sobie dobrze kijem niz skorzystac z
twoich uslug - reprezentujesz niewlasciwy poziom,
czlowieku. Ja potrzebuje faceta/facetow z klasa
a nie pierwszego lepszego z ulicy.

[Gość: babolub]

Malzenstwo bywa czesto ukryta forma prostytucji .
Odsylam do ksiazki K. Deschnera "Krzyz panski z
Kosciolem " . Nie dziwie sie mezowi , jesli do niego
odnosisz sie podobnie jak do mnie. Za kilka lat przy
takiej postawie bedziesz pisac w watkach " Szukam
milosci a dostaje tylko seks ". Zycze powodzenia .

[Gość: Joanna]

Nikt cie do tego watku nie zapraszal i publicznie
oswiadczam, ze nie bede z toba dyskutowac - nigdy
wiecej ani slowem nie skomentuje tego co tu czy
gdziekolwiek na tym forum wypisujesz. Pogadaj do
lusterka jak ci to przyniesie ulge.

Do Joanny

[Gość: Janek]

Joanno
Mój list wkręcił się w okolice 7.06. więc spójrz tam. Jest tam kilka
skondensowanych uwag, które co prawda wiele może nie wnoszą, ale zawsze jest to
jakaś dodatkowa męska opinia.
Ten twój mąż to jednak idiota.

[bracken]

Cześć Joanno!

Przeczytałem wiele Twoich wypowiedzi i chciałbym wyrazić tylko swoje zdanie
(jako facet). Wydaje mi się, że jesteś tkwi w Tobie wiele romantyzmu, który
niestety w konfrontacji z rzeczywistością (męska logika i te sprawy...) nigdy
się nie sprawdzi, sam jestem romantykiem i doświadczam tego na własnej skórze.
Faceci z reguły są mało domyślni, myślą logicznie i analitycznie i mają raczej
słabe zdolności do empatii.
W Twoim przypadku Twój mąż sprawia wrażenie kogoś komu nie zależy na Tobie,
pewnie jest mu "dobrze" i nie ma potrzeby okazywania swoich uczuć. Nie znam go
i nie chcę go oceniać, ale sądzę, iż nie znajdziesz zaspokojenia swoich potrzeb
przy takim mężczyźnie. Kobieta potrzebuje czułości, a przed wszystkim
zrozumienia drugiej osoby, chęci "wygadania" się. Nawet jeśli facet nie lubi
tego, nie ma czasu, to przynajmniej ze względu na uczucie, które powinno go
łączyć z Tobą, powinien wyzbyć się swojego egoizmu i zająć się Tobą.

Rozmowa jest kluczem w związku, jeśli ona nie skutkuje to coś jest nie tak.
Należy umieć się dogadywać, w przeciwnym wypadku wszystko jest tylko kwestią
czasu i tego jak długo potrafimy się oszukiwać...

Pozdrawiam,
Bartek

Dlaczego to wszystko tak sie zmienia???

[Gość: marcin]

Wlasnie nudzac sie w pracy znalazlem to forum, poczytalem pare rozmow (ta mnie
najbardziej zaintrygowala - niestety zaraz ide do domu i nie przeczytam
wszystkiego) i jestem w szoku. Nie zalozylem jeszcze rodziny ale marzy mi sie
rzecz jasna taki filmowy standard, choc bynajmniej nie jestem pozbawiony
zludzen ze zawsze jest milo i przyjemnie i wiem ze trzeba wiele trudu wlozyc
aby wspolne zycie sie ukladalo. Ale nie potrafie zrozumiec jak to sie dzieje,
ze ludzie 3 lata po slubie, a czasem nawet wczesniej staja sie sobie zupelnie
obcy??? Wszyscy udaja, a potem wychodzi z nich prawdziwa natura? Jak Joanno i
inne drogie mezatki to wygladalo przed zalozeniem obraczek?
Jestem troche zdolowany i boje sie ze mnie tez cos takiego spotka...
Pozdrawiam wszystkich.

[Gość: Meg]

Witam Cie Joasiu!
Mozemy podac sobie rece...tyle ze moja historia potoczyla sie znacznie
dalej...pojawil sie ktos trzeci i mysle o rozstaniu. Z jednej strony bardzo
tego pragne z drugiej nie potafie zostawic meza-sietotki. Pragne dziecka jak
nigdy dotad od jakiegos miesiaca i wiem, ze ten trzeci tez tego pragnie.
Zakochalam sie, ale to trwa juz ponad rok...Nie wiem co dalej, jestem
nieszczesliwa i zestresowana...przeciez 3 lata temu szalelismy za soba, a
dzis??? chetnie porozmawiam na privie...
Pozdrawiam,
Magda

Do Meg

[Gość: Janek]

Czy ty Meg przypadkiem nie chcesz być z tym drugim "tylko" i wyłącznie, aby
mieć dziecko? Zegar biologiczny tyka... Czy gdyby Twój mąż dał Ci dziecko
zostałabyś z Nim?
Może na osobę, która chce dać Ci dziecko tylko przelewasz to, co czułaś do męża?
A może twój mąż stał się "sierotką" bo Ty się od Niego odsuwasz i On to czuje?
Załóżmy, że twój mąż nadal Cię kocha. Wiesz jak faceta zostawia ukochana
kobieta (ponoć szaleliście za sobą) to wyglada i zachowuje się później jak
siedem nieszczęść. Sama zobaczysz.
Przychodzi mi jeszcze jedna myśl. Szaleliście za sobą, ale zabrakło Wam czegoś
więcej. fascynacja się wypaliła, pozostała jakaś frustracja, którą trudno
zrozumieć, a która ciągle się przydarza w różnych związkach.
Przepraszam, że zadaję pytania i nie udzielam odpowiedzi, sama na nie
odpowiedz. Może ten list jest trochę niespójny, ale miłość też nie ma nic
wspólnego z logiką.
Pozdrowienia

[Gość: Joanna]

Najpierw kilka slow do Janka - jesli Meg twierdzi, ze
jej maz jest sierotka, to zapewne taki jest w istocie
i tyle samo z cala pewnoscia moge powiedziec o wlasnym.
Taki typ osobowosci i nie ma po co dzielic wlosa na
czworo... A co mi powiecie jesli ja wyznam, ze sama
jestem bliska zakochania w kims trzecim a ciagle na
dziecko nie czuje sie gotowa i na pewno nie chodzi mi
o "samca" do rozrodu??? Po prostu zaczynam jakby rodzic
sie na nowo i nie moge tego zatrzymac...
Co bylo przed slubem - narzeczony nosil zawsze biale
spodnie i wyprasowana koszule, kupowal mi czerwone
roze, a teraz chodzi niechlujnie ubrany i rozlicza mnie
z kazdej zlotowki, zwlaszcza tej ktorej sam nie
zarobil. I tu nie chodzi o zadna empatie, jak ktos
powyzej zasugerowal - no przeciez mowie tak wprost,
scisle i logicznie ze bardziej wprost sie juz nie da.
Tu chodzi o zaniedbanie swojej atrakcyjnosci, swojej
osobowosci, swojego zycia, malzenstwa o przespanie
jakiejs swojej szansy. Wypowiada sie tu wielu mezczyzn
wiec zapytam - czy gdybyscie mieli zone, ktora przed
slubem byla calkiem normalna, atrakcyjna kobieta,
a po slubie przestala dbac o siebie, interesowac sie
seksem i w ogole interesowac sie czymkolwiek oprocz
lezenia przed telewizorem, ktora stala sie osoba
zupelnie bez zycia, to jak sami zastosowalibyscie
swoje rady w praktyce? Co wy byscie zrobili?
Nie mowcie mnie, Meg czy komukolwiek co my mamy zrobic.
Powiedzcie jak wy byscie zachowali sie na naszym
miejscu, jak by sie wam podobalo takie zachowanie
zyciowej partnerki, jakie uczucia by w was
wzbudzala???
Czy bylibyscie zachwyceni taka postawa wlasnej kobiety.
Jak wy byscie ratowali ten zwiazek, co zrobilibyscie
sami?
I nie pogniewam sie na nikogo, kto odpowie, ze nie
wytrzymalby z taka baba... Dziwicie sie, ze z tego
typu facetem ja nie umiem wytrzymac?

Do Joanny

[Gość: Janek]

Joanno, gdybym nie miał dzieci to bym wolał się rozstać. Poprosiłbym ją, aby
poswięciła mi czas na poważną rozmowę, a potem bym powiedział co mi się nie
podoba i że zamierzam zrobić tak i tak jeśli nic z sobą nie zrobi.
Ale gdyby były dzieci: to bym nie chciał za nic w świecie, aby związek się
rozstał, ale za wszelką cenę chciałbym go ratować.
Jakimi środkami? Wszystko zależy od tego jaka ta moja żona byłaby.

[Gość: Joanna]

No widzisz - ja takich rozmow przeprowadzilam z mezem
o wiele za duzo. I powiedzialam mu, ze jesli sie nie
zmieni to samo zycie popchnie mnie do szukania milosci
gdzie indziej. Za kazdym razem obiecywal poprawe
- ciagle, az do znudzenia te same obietnice... ale nic
konkretnego nie zrobil. I co? I wlasnie zaczynam czuc
jak mnie zycie popycha...

[Gość: Meg]

Joanna! Masz calkowita racje...Ja zawsze ciagnelam mojego meza za uszy, to na
impreze, to na weekend, choc na poczatku znajomosci wykazywal troche
inicjatywy. Ale ja juz poprostu nie mam sily, nie chce mi sie poprostu...On
woli wysiadywac przed komputerem, zadnych znajomych, zadnego zycia
towarzyskiego... Juz nawet sie smieje, ze jego zona to komputer, a jak odejde
to nawet nie zauwazy... zeby jeszcze to wysiadywanie do czegos prowadzilo,
czytaj zapewnialo bezpieczenstwo finansowe. Ale to jest wieczny relaks! Juz
szlag mnie trafia jak przylatuję do domu z wywieszonym ozorem, gary wychodza z
kuchni, smieci pelazja po kuchni a lodowa pusta a moj najdrozszy zabija mnie
stwierdzeniem - zjadlbym cos... Bez wyobrazni, egoista! Ja zasuwam na 2 etaty w
pracy plus jeden w domu, a tu masz takiego goscia hotelowego. I jeszcze nie
potrafi bezpieczenstwa zapewnic. A zawod ma ponoc jeden z najlepszych w kraju -
informatyk! To chyba przegiecie...No tak, ale jak wszyscy dookola powtarzaja
mu, ze ma obrotna i zaradna zone...to po co sie bedzie wysilal... A do tego ta
nuda, marazm, wieczne zmeczenie i brak pomyslu na zycie...zero czulosci, tylko
obowiazek seksu z mojej strony... Nie dalam sie, jestem twarda, choc czasami
mam ochote uciec i zapomniec, ze to kiedys byl moj obiekt pozadania...
Dlatego zaczelam miec swoje zycie, poczatkowo zawodowe, a potem przerodzilo sie
w pol prywatne i ... No wlasnie zaczelam szukac tego, czego nie mialam w
domu... Trafilam...mecze sie, czuje sie jak miedzy mlotem a kowadlem...do tego
zaczyna szalec instynkt macierzynski, nie tylko u mnie...u mojego
Przyjaciela...Ale nasze zycia nie sa wolne, czyste...Jesli zdecydujemy sie,sama
nie wiem, to czeka nas przewrocenie swiata do gory nogami...czy dam rade, a
moze ratowac co sie da???
Podrawiam Cie Joasiu!

[Gość: Basia]

Nie zastanawiaj sie Meg.Jesli kochasz i chcesz miec dziecko,a w dodatku
istnieje mozliwosc aby swoje marzenia zrealizowac - ZROB TO! To piekne,ze masz
szanse ulozyc sobie zycie. Twoj scenariusz to wlasnie to,o czym pisalam
wczesniej do Joanny.W sytuacji takiej jaka zaistniala w Waszych malzenstwach
trzeba znalezc WLASNA droge i nie ogladac sie na meza,ktory nie potrafi nic z
siebie dac.Joanno,jesli zajmiesz sie soba i swoim zyciem moze wszystko sie
ulozy.Znajdziesz kogos kogo pokochasz z wzajemnoscia albo zrealizujesz sie w
jakiejs innej dziedzinie (praca,zycie towarzyskie,hobby czy cokolwiek innego)
Nie masz dzieci,wiec tak naprawde nie krzywdzisz nikogo (maz krzywdzi sam
siebie swoim postepowaniem).Kazdy ma prawo do szczescia,a zyje sie tylko raz...
Mam nadzieje,ze wszystko sie ulozy i Tobie Joanno i Tobie Meg. Pozdrawiam :-)))

[Gość: Joanna]

No, coz - moj maz zachowuje sie praktycznie tak samo
jak maz Meg, z ta roznica, ze nie jest informatykiem
i nie mamy w domu komputera... A pracy na dwa etaty
nie wytrzymalam fizycznie - jak wpadnie jakies
pojedyncze zlecenie to biore, ale zeby tak na stale,
to niestety dziekuje... Nie tylko mojemu mezowi
"cos sie od zycia nalezy" - mnie chyba tez.
W sumie to mam juz dosyc bycia dla faceta "zapleczem
socjalnym", zwlaszcza dla faceta ktory nie umie
tego docenic.

[Gość: Janek]

Dziewczyny zacznijcie to co rozpoczęła Joanna pisząc w którymś z listów.
Stopniowe odchodzenie: na początek spanie oddzielne. Odseparowując sie
stopniowo i głośno o tym mówiąc, zmusicie ich do zajęcia stanowiska. jeśli nie,
odejdźcie od nich. Wtedy jak Was stracą to dopiero docenią. Nie będzie wtedy
nikogo w łóżku, nie będzie obiadku itd. Moze to im da do myślenia.
Lepiej być samej niż na siłę razem zkimś, kto tego nie docenia.
Jej, ale mi łatwo to przyszło powiedzieć. Mam nadzieję, że Ci Wasi mężowie
wreszcie się obudzą i zaczną coś robić. W końcu cos Was kiedyś łączyło.

[Gość: Max]

Droga Joanno, szanowne Panie,
Czytając opisy tych wszystkich facetów (Waszych mężów), ich skłonności do BB,
DŚ, komputera, TV połączone z pozorną impotencją, to trochę tak jak bym czytał
opis samego siebie. Tak, tak, macie teraz niepowtarzalną okazję usłyszeć głos
drugiej strony. Mam nadzieję, że to co napiszę pozwoli Wam nie tyle zrozumieć
takich osobników, co podjąć właściwą decyzję.
Cała kwestia jest na tyle złożona, że jestem przekonany, że sami zainteresowani
nie do końca (o ile w ogóle) zdają sobie sprawę z przyczyn takiego, a nie
innego zachowania. Źródeł poszukiwałbym, w zachowaniu rodziców - zastanówcie
się na ile Syn (a Wasz mąż) jest podobny do swojego ojca. Ta prosta (wręcz
banalna) reguła nie zawsze jest skuteczna, ale na moim przykładzie widzę, że
powoli staję się lustrzanym odbiciem zachowań mojego ojca. Co gorsza często
nieświadomie. Zapytacie jak to możliwe? To taka swoista schizofrenia (wybór
staje sie coraz prostszy) - z jednej strony świadomie krytykuję postępowanie
mojego ojca wobec mojej matki, a z drugiej strony kopiuję to we własnym domu.
Dlaczego? Na to pytanie powinien odpowiedzieć psycholog, ale sądzę, że ma to
związek z pewnymi archetypami i wierzeniami wpojonymi w dzieciństwie (--&#62
paternalizm). Często zastanawiam się jak to działa - kontroluję przebieg
sytuacji pomiędzy mną a partnerką i staram się uniknąć błędów ojców, ale
przychodzi taki moment, kiedy albo nie wiem jak mam się zachować, albo ze
względu na niechęć okazywania uczuć (to takie "męskie" - sic!) idę na łatwiznę
i kopiuję. Czasami powód jest jeszcze inny - samoukaranie (no teraz, to już nie
zostawiam Wam wyboru) - robiąc krzywdę najbliższej osobie robię ją sobie. Po
co? Żeby ukarać się za coś złego zrobionego tejże najbliższej. To oczywiście
absurd, ale niestety wcielony w życie. Częstym powodem autokarania może być
jakiś błąd, który w istocie nie jest wielki, ale narusza nasze poczucie
nieomylności, genialności etc. - "jak to ja tego nie przewidziałem, JA???,
Przecież jestem mężczyzną!!!” No i w tym momencie zaczyna się spirala.
Mam wrażenie, że się za bardzo rozpisałem, dlatego teraz przerwę i poczekam na
Wasze ewentualne reakcje (oby), a jeśli zechcecie, to podzielę się z Wami
dalszymi przemyśleniami (w końcu nie wyszedłem poza dzieciństwo).
Pozdrawiam Wszystkich, a szczególnie Kobiety zmagające się z tym ciężkim
odłamem męskiej rasy.

[Gość: alicja]

Historia Joanny i Meg to troche i moja własna ( trochę, bo u mnie to chłopak a nie mąż chociaż
jestemy po 30-tce więc wkrótce?? ) . No i własnie mam wątpliwosci do tego co wkrótce, i na co ten
zwiazek zamienić, a Wasze listy tylko moje wątpliwosci pogłębiły. Zas co do listu Maxa to
poszukiwanie przyczyny w rodzinie w moim przypadku jest pełną odpowiedzią ( moj partner to wypisz
wymaluj jego ojciec ). No tak ale u niego w rodzinie wszystko gra ( ojciec tworzy z matką dosć dobry
zwiazek) a ponieważ ja mam trochę z kolei charakter podobny do jego matki ( szybka, dobrze
zorganizowana, zaradna , b.impulsywna, itp) to teraz wydaje mi się , że może to się ułozy dobrze,
może należy tak sie dobierać ( na zasadzie przeciwieństw), no ale z drugiej strony, mówie mam
wątpliwosci , szczególnie denerwuje mnie jego przesadzona oszczędnosć. Oboje zarabiamy raczej
dobrze więc liczenie sie z każdą dosłownie zlotówką ( nie można kupić swieżej kapusty kiszonej bo
1 kg kosztuje 4,00 zł ( i zaznaczam , że chodzi tu o zakup ok. 30dkg - to tylko jeden z przykładów -
moglabym ich mnożyć na pęczki). Poza tym większosc cech męża Joanny i Meg pasują też do
mojego partnera . No własnie i co tu zrobić?

do Alicji

[Gość: Meg]

Jestem zdesperowana, zmeczona zyciem...a wlasciwie zyciem za
dwojga...zalatwianiem spraw, zarabianiem, troszczeniem sie o wszystko,
organizowaniem czasu wolnego i nie tylko, domem, zakupami... Ja przez 3 lata
malzenstwa jestem wszystkim...bo ja potrafie, bo mi to tak dobrze idzie... Mam
dosyc! Tez chce miec chwile slabosci...mam 27 lat, pragne spokojnego
macierzynstwa przy boku odpowiedzialnego, ciekawego czlowieka, ktory bedzie
mnie kochal i czasami wyreczy z tych "niemeskich" spraw...a w chwilach slabosci
zrozumie, przytuli i POROZMAWIA! To sie chyba nazywa partnerstwo...
Chyba nie dam rady tak dalej tkwic...bo od roku doluje, mam coraz wiecej
zmarszczek i zaczynam byc zrzedliwa i nieatrakcyjna.Musze byc pewna, ze chce
rozstania i zdobyc sie na ten krok, bo moj "silny mezczyzna" chyba sie na niego
nie odwazy...bo jemu jest przeciez dobrze...to ja wymyslam...
Wytrwalosci zycze Tobie Alicjo, sobie i innym kobietom!

[Gość: Z]

udało mi się przeczytać wszystko co powyżej. Uff. Ale to dla tego, że jest tego
sporo. Mam pytanie do Joanny (jeśli jeszcze tu zaglada) i innych kobiet.
Dlaczego nie uczycie sie na wlasnych bledach?!! Znam osobiscie kobiety ktore
byly w identycznych sytuacjach. Upadek zrozumienia, porozumienia, ciagle ataki
itd., postanowily zerwac i po jakims czasie znow to samo, tylko z kims innym.
Czy te bajki o facecie romantycznym, z ktorym mozna pojsc do kina, teatru,
wieczorem obejrzec zachod slonca nad jeziorem, szalonym, ktory po 12 godz.
pracy wsiadzie w samochod aby przejechac 500km, aby opowiedziec o swoich
uczuciach zeby zaraz potem wracac z powrotem, takim ktory posprzata, ugotuje,
przytuli, wyslucha i na pewno pomoze, nie sa tylko przygotowane na potrzeby
chwili? Przyjzyjcie sie same sobie i odpowiedzcie na pytanie. Czy kiedy
wybieralyscie faceta, znalazlyscie u niego wszystko to co góry? Czy tez było to
na zasadzie, a z tym sie pogodze, tego go naucze, tu jest lepszy, tu jest
gorszy itp.?!
Nie bronie tu absolutnie gosci takich jak mąż Joanny. Osobiście gdyby
nie "organa ścigania", to ...(mam na oku dwóch takich delikwentów).
Ale wśród całej tej "korespondencji" pojawia się wątek dosyć istotny i
rzeczywisty. Kobiety mające taki problem, nie chcą radykalnej zmiany. Nie chcą
załatwić takiej sytuacji do końca. Czekają aż stanie się cud. Sytuacja staje
się z miesiąca na miesiąc gorsza, nadchodzi pewien dzień kiedy po jakiś
gwałtownych przejściach nagle oboje zaczynają się starać, jest niby wszystko
super, decydują się na dziecko (albo samo tak wychodzi, bo z racji b. rzadkich
stosunków czegoś zapominają), a później jest jeszcze gorzej bo on ma wszystko
gdzieś, nie może znieść wrzasku dziecka, Ona musi pracować i zajmować się
dzieckiem i jeszcze nim (skąd Wy Kobiety bierzecie tyle sił!!!!?). Cóż więcej
na ten temat. Prawdziwy dramat. Ale wcześniejsze i późniejsze próby
przetłumaczenia nie dają żadnego rezultatu. Macie racje, sytuacje odwrotne,
kiedy to facet jest "panią domu" i posługaczką zdarzają się niezmiernie rzadko
i szkoda na nie tutaj klawiszy.
Postuluję: Spojrzyjcie na siebie jeszcze raz, tym razem oceńcie własną wartość
i spytajcie się same, czy warto dalej się poniżać - to nie on Was poniża, nie
to Wy mu na to pozwalacie! Są sytuacje, kiedy chcecie czasami być poniżone
(tego nigdy nie zrozumiem), czy warto tracić zdrowie, nerwy, życie - przecież
ono ucieka nam coraz szybciej.
Wiem że w tym co napisałem jest dużo goryczy, ale codziennie jestem świadkiem
wojny pomiędzy dwojgiem ludzi, którzy są ze sobą dla ..? Sexu chyba, bo nie
rozmawiają ze sobą tylko się kłócą, cierpi na tym tylko dziecko, odsyłane od
mamy do taty. Co prawda (ponieważ moja przyjaciółka po każdej większej kłótni
musi się wypłakać w słuchawkę) wreszcie przyznała się przed samą sobą ( a to
najtrudniejsze!), że jest z nim tylko dlatego, że sama nie utrzymałaby dziecka
i siebie, ale tym bardziej sytuacja zrobiła się bez wyjścia.
Dlatego proponuję dla Was kobiet trochę męskiej logiki:
1. Co chcę osiągnąć w życiu.
2. Z kim (ideał do łóżka czy do partnerstwa)
3. Na jakie kompromisy jestem w stanie pójść
4. Czy na prawdę tego chcę!
Ponieważ i u facetów myślenie logiczne wyłącza się w pewnych sytuacjach, kidy
górę biorą hormony, wiem że nie jest to proste, może wręcz niemożliwe, ale
spróbować warto.

Do Joanny: Nie było Cię tutaj przez dwa tygodnie, nie wiem czy jeszcze mogę coś
Ci podpowiedzieć, ale jeśli oceniasz, że niewiele może zmienić się na lepsze,
to zrób radykalny zwrot, bo "choroba" Twego męża jest nieuleczalna i wcześniej
czy później będą nawroty.

Z

[Gość: jaro]

No.. tylko ja jadę 177 a nie 500km... Ale poważnie, Znam te sprawy z
obserwacji, sam mam awersje do sprzątania, oglądam TV, ale to nie o to chodzi.
Zanim zdecydowałem się zaufać swojej Pani, wyobraziłem sobie na ile może ona
się zmienić na minus. Zanalizowałem, na ile to możliwe, charakter i
temperament, zaryzykowałem dopiero, kiedy mimo to zaufania nie straciłem, jeśli
nawet nie do niej, to do jej charakteru. Określiłem punkty zapalne i możliwości
ich rozwiązywania. Myślę, że gdyby zrobić to waszym drugim połowom zanim
zdecydowałyście się mu zaufać, to pojawiłyby się ostre czerwone światełka...
Zazwyczaj zdarza się tak, że zmiany na plus są mało realne, zwykle zwyciężają
przyzwyczajenia. Ważne jest, na ile ta drugo osoba chce walczyć o związek, a
nie o swoje przyzwyczajenia. My jesteśmy strasznie uparci, i o ile sprawia to
na codzień masę kłopotów, to na dłuższą metę uparliśmy się na siebie wbrew
przeciwnościom. Gdybym nie czuł w niej tego oparcia, to na nic zdałyby się
nawet moje wzdychy i achy. Nie zdecydowałbym się zaufać, tak jak to wiele razy
w życiu bywało. A że wszystko może się kiedyś rozkitłasić, no trudno to też
ryzyko, ale daje nam 70-80% szans (50% to "rzut monetą"), w realiach życia
warto na to ruszyć tyłkiem. Na 69% i mniej, lepiej dać sobie spokój, choćby nie
wiem jak atrakcyjny był obiekt.

wyjedz i zostaw ten pierdolnik w diably, ew zaplanuj to na 2 lata

[Gość: Renka]

Joanno,twoja sytuacja jest bardzo smutna.Nie majac praktycznie nic, bo te pare
gratow i pokoje w hotelu to faktycznie nic, szarpiesz sie jak ryba w
sieci.Uwierzylas w swoja genialnosc, wiec robisz doktorat.Czy w celu wyjechania
na Zachod? Bo w Polsce jakie to ma znaczenie? 50 zl wiecej,wiekszy dystans
miedzy toba,mezem i rodzina? Wiesz, na Zachod wyjezdzaja "niecytate i
niepisate", jezdza pieknymi samochodami i studiuja co im sie podoba.Maja
facetow na talerzu, wystarczy jeden telefon.Nie sa zadnymi prostytutkami. To sa
wolne, niezalezne , mlode kobiety, w miare atrakcyjne.Tam, w Polsce ten model
nie przechodzi. Za duzo ciemniactwa i zabobonow.Po przeczytaniu tych wszystkich
postow zrobilo mi sie naprawde niedobrze. Ze tez ludziska (ty i twoj maz) w
takiej zgniliznie sie potrafia jeszcze klocic!

[Gość: Joanna]

Ja wiem, ze dawno mnie tu nie bylo, ale zrobilam sobie
wakacje. To co pisze Max z jednej strony mnie bardzo
dziwi i w ogole wydaje mi sie, ze trzeba naprawde umiec
komplikowac sobie zycie zeby tak postepowac, ale z
drugiej strony cos w tym jest. Przeraza mnie tylko to,
ze ogromna wiekszosc facetow to takie skomplikowane
osoby ktore po to by poczuc sie lepiej musza krzywdzic
siebie i innych. Max - czuje, ze ty jeden masz 100%
racji. Powaznie. Jesli jeszcze tu zagladasz to odezwij
sie...
Z - tobie odpowiem wprost dlaczego kobiety takie jak
ja wytrzymuja jeszcze z takimi facetami - nauczono nas
w dziecinstwie, ze musimy byc silne i samowystarczalne,
ze jak nie ma "chlopa" w poblizu to trzeba sie zlapac
za gwozdzie, mlotek, gips i farbe, a jak cos nie
wychodzi, wali sie i pali to jest to nasza wylaczna
wina. Wychowano nas praktycznie na mezczyzn i ciagle
nam sie wydaje, ze powinnysmy wziac na siebie
odpowiedzialnosc za partnera, ratowac go z kazdej
opresji, poswiecac sie w nieskonczonosc. Nam sie
wydaje, ze jesli opuscimy tych facetow to wyrzadzimy
im krzywde, po nocach nie daje nam spac widmo glodnego
i zabiedzonego meza, ktory sam nie potrafi sobie
w zyciu poradzic...
A poza tym - nie podoba mi sie ton twojej wypowiedzi.
Jak masz zastrzezenia co do osobowosci mojej, Meg, czy
jeszcze kogos to nie zglaszaj do nas reklamacji o te
cechy ktore wyrobiono nam dawno, dawno temu w
dziecinstwie. Przez dlugie lata to byla moja
rzeczywistosc - ja mialam byc silna i mialam sobie
radzic sama ze swoimi problemami. Problemy mnie
przerosly, tamta rzeczywistosc okazala sie falszywa
i co - mam teraz meza wyrzucic z domu i jeszcze kopnac
go w d... zeby szybciej lecial? Probuje po prostu
jeszcze odczekac, probuje sie dogadac, probuje byc
czlowiekiem.
W najgorszym wypadku moja kolejna rzeczywistosc sie
rozleci i naucze sie, ze byc czlowiekiem nie warto.

[Gość: <<.]

Joanna,

1.MARNUJESZ SIE!!!!!!!!!!!
2.widac ze w tobie pelno zycia,a w tym facecie to przepraszam,kisiel jakis....
3.niesamowite,ale jak kilka innych kobiet przeraza mnie mysl,ze mnie moze
spotkac to samo...
4.powodzenia !!!!!

[Gość: Z]

Joanno
Próbowałem dotrzeć do tego co pozwala ludziom przetrwać najtrudniejsze chwile.
Ja to nazywam partnerstwo. Miłość można odmieniać na wiele sposobów, lecz czy
zdajemy sobie sprawę, kiedy miłość przeradza się w przyzwyczajenie?
Natomiast partnerstwo wg. mnie oznacza dojrzałość do bycia razem, to nie bierze
się z zauroczenia, lecz z cech charakteru. Są tacy, którzy powołują się na
podobieństwa m-dzy ludzmi i zwierzętami, lecz nie widzą, że jeśli zwierzaczki
trwają w jakimś związku, wychowują młode, to następuje zdecydowany podział ról.
U Ciebie tego nie dało się zauważyć. Z Twojej wypowiedzi wynikało jasno, że to
TY holujesz ten związek i tylko Tobie tak naprawdę zależy na ratowaniu go.
Oczywiście drugiej połowie też zależy, ale raczej tylko na utrzymaniu stanu
istniejącego. Daleki jestem od dawania rad, ponieważ każda sytuacja jest
absolutnie różna, lecz z drugiej strony w tym celu się tu pojawiłaś.
Moim skromnym zdaniem, jeśli jesteś w stanie sprawić by i jemu zaczęło naprawdę
zależeć, to wspólne takie przejścia powodują wzmocnienie związku. Natomiast
jeśli będzie to tylko pozorna poprawa, to tak jak ze starym materacem: uchodzi
z niego powietrze, więc dopompowujemy, ale za jakiś czas znów nie ma powietrza.
Prawdą jest że należałoby znaleźć dziurę i ją załatać, po pierwsze nie każdego
na to stać, po drugie ilość dziur może nie umożliwiać naprawy. To tyle o
materacu.
Joanno - mam taki charakter, że nie czuję zawiści do ludzi, śpiewając w
przedszkolu piosenkę "niech zawsze będzie słońce" (po rosyjsku oczywiście),
nauczyłem się by życzyć każdemu jak najlepiej. Zgłosiłaś się tu z problemem,
wiele osób udzielało Ci różnych rad, każdy ma inny punkt widzenia na Twoje
problemy. Zdajemy sobie sprawę, że najlepiej to Ty widzisz wszystko, ale Twoje
pojawienie się tutaj było spowodowane chyba utratą ostrości spojrzenia.
Postanowiłem odezwać się, ponieważ obserwuję bardzo podobną sytuację od ponad 3
lat. Moja przyjaciółka (prawdziwa przyjaźń i tylko tyle) zbyt często
zrozpaczona dzwoni do mnie po pomoc, której i tak często nie słucha. Natomiast
bardzo dużo daje jej kontakt z osobą która ją rozumie (nie zawsze jej
posunięcia), z kimś komu można się zwierzyć. Twoja sytuacja wskazuje na to iż
jesteś zupełnie sama. Rozumiem potrzebę porozumienia z kimś komu można się
zwierzyć, natomiast jest mi obce Twoje szybkie dystansowanie się do osób
starających się nawiązać z Tobą kontakt. Pomyśl sobie jak wiele osób na tym
konkretnym temacie jest tu tylko dla Ciebie, jak wiele osób próbuje Cię
wesprzeć, są i tacy którzy się naigrawają i tacy, którzy boją się odezwać.
Ja też jestem z Tobą - nie trzymam kciuków za Ciebie, bo nie mógłbym wtedy
pracować, ale pozdrawiam i życzę postępów.

[Gość: Pegy]

Czytalam sobie dzisiaj wypowiedzi na forum i trafilam na te dyskusje. Co za
dziwny zbieg okolicznosci, mialam podobne problemy z moim mezem! Jestem
mezatka od siedmiu lat i nasze problemy byly przed kilkoma latami bardzo
podobne. Jak czytam niektore wypowiedzi, szczegolnie panow to chce mi sie
naprawde smiac. wiekszosc pynow nie moze zupelnie wczuc sie w te problematyke.
Porady typu zdradz go itp. sa naprawde smieszne. Do czego ma to doprowadzic, do
zbudowania jeszcze wiekszej granicy miedzy dwojgiem ludzi. Po kilku latach
malzenstwa nie wierze z nagly cud, w zmiany poprzez presje. Joanna, znajdujecie
sie w sytuacji, gdzie nie pomoga po prostu rozmowy, klotnie, prosmy o zmiane.
te problemy beda nadal trwaly i tak ich nie rozwiazecie. jezeli naprawde zalezy
Ci na tym zwiazku, to pozostaje trzy rozwiazaia: idzcie do poradni malzenskiej
albo znajdzie kogos wiarygodnego (neutralnego), kto jak sedzia rozstrzygnie ten
spor, albo rozstancie sie na pewien czas. Rozstanie nie musi onzaczac konca
zwiazku, recz przeciwnie moze oznaczac poczatek, obioje potrzebujecie czasu na
przemyslenie tych wszystkich problemow. Nie kaz mu szukac jakiegos psychologa,
idzcie razem do poradni malzenskiej. Jezeli twoj maz nie bedzie chcial, to
zaproponuj mu rozstanie. jezeli mu naprawde zalezy na tym zwiazku to sie
zgodzi. Nie tocz dalszych walk, to nie ma sensu! Sami nie wyjdziecie z tej
sytuacji, ciaglymi klotniami doprowadzisz tylko do powstania wrogich uczuc i
zniszczenia waszego zwiazku, a przy tym ponizasz sie ciaglym urzadzaniem
wymowek. jestes mloda, jest jeszcze czas na ratownie tego zwiazku. Zycze
powodzenia. Pegy

Do Joanny

[Gość: Max]

Dziękuję za opinie. To, że mam rację wcale mnie nie pociesza. Choć jestem
bardzo wdzięczny Tobie Joanno i temu forum, bo dzięki Wam &#8222;wypowiedziałem&#8221; coś,
co dręczy mnie już od wielu lat. Wreszcie udało mi się to nazwać (to trochę jak
w AA &#8222;Jestem Max, mam 27 lat, jestem zagubionym męskim palantem&#8221;). Jest to dla
mnie bardzo ważne i mam głęboką nadzieję, że po tym pierwszym, jakże trudnym,
uda mi się uczynić następny krok &#8211; znaleźć rozwiązanie.

Joanno, Twoja ostatnia wypowiedź to kwintesencja problemu &#8211; wychowanie. Nie
chcę się zagłębiać w psychologiczno-genetyczne aspekty różnic pomiędzy
kobietami, a mężczyznami, ale ta zmiana w wychowaniu, jaka dokonała się przez
ostatnie kilka dziesięcioleci, wywróciła do góry nogami cały porządek świata.
Ty masz być odpowiedzialna za dom, dziecko i część Waszych dochodów, Ja muszę
się pogodzić z dominującą rolą kobiety w życiu, choć &#8222;natura&#8221; podpowiada mi, że
to ja powinienem być najważniejszy. Jednak nie jestem. Dlaczego? Bo mam gorsze
wykształcenie, mniej zarabiam niż moja kobieta etc. Dlaczego? Bo Ona jest
lepsza ode mnie. Czasem czuję się jak obiekt doświadczalny, na którym studenci
ćwiczą wywoływanie &#8221;wrodzonej bezradności&#8221;, jeśli wiesz, co mam na myśli. I
wierz mi, że tu wcale nie chodzi, o usprawiedliwianie się, rozczulanie,
leczenie kompleksów lub męski szowinizm (tak uroczo przedstawiony w jednym z
ostatnich odcinków Ally McBeal). Taka jest prawda. Cóż, myślę że najważniejsza
jest świadomość problemu. I może rozwiązaniem powinna być rozmowa o
odpowiedzialności, zakresie praw i obowiązków, konsekwencjach. Do tego niestety
trzeba bardzo dużo woli i miłości wzajemnej.

Joanno, ja w odróżnieniu, od innych tu obecnych, daleki jestem od udzielania Ci
jakichś rad i mówienia jedynie słusznym głosem. Pamiętaj, to Twoje życie i nikt
nie powinien go układać za Ciebie (wiem, że to banalne, ale tak jest).

Pozdrawiam Cię i Was Wszystkich, a szczególnie Wszystkie
Max

PS. Przepraszam, za te osobiste, trochę chaotyczne wynurzenia, dużo łatwiej
jest dzielić się z kimś swoimi problemami w &#8222;cztery oczy&#8221;. Odpisz proszę, bo
bardzo chciałbym znać Twoje zdanie na ww. temat.

[Gość: Joanna]

Gość portalu: Max napisał(a):


&#62 Ty masz być odpowiedzialna za dom, dziecko i część
Waszych dochodów, Ja muszę
&#62 się pogodzić z dominującą rolą kobiety w życiu, choć
,,natura" podpo
&#62 wiada mi, że
&#62 to ja powinienem być najważniejszy. Jednak nie jestem.
Dlaczego? Bo mam gorsze
&#62 wykształcenie, mniej zarabiam niż moja kobieta etc.
Dlaczego? Bo Ona jest
&#62 lepsza ode mnie.
Taka jest prawda. Cóż, myślę że najważniejsza
&#62 jest świadomość problemu. I może rozwiązaniem powinna
być rozmowa o
&#62 odpowiedzialności, zakresie praw i obowiązków,
konsekwencjach. Do tego niestety
&#62 trzeba bardzo dużo woli i miłości wzajemnej.


Widze, ze jednak mezczyzni to w gruncie rzeczy biedne,
zakompleksione dzieci - wybacz to sformulowanie.
Z cala pewnoscia wiekszosc kobiet nie chce "dominowac"
w scislym sensie tego slowa nad mezczyzna - kazda z nas
jest postawiona przed przyziemna koniecznoscia jedzenia,
ubrania sie w cos, posiadania dachu nad glowa. Jesli
mezczyzna jej tego nie zapewnia i wrecz nawet nie probuje
nic robic w tej sprawie to ma ona chyba tylko trzy
wyjscia: zdobyc to wszystko wlasnorecznie, wrocic do
mamusi i wyplakac sie w jej kolnierz lub tez odejsc do
innego mezczyzny ktory jej to zapewni. Ja osobiscie do
mamusi nie mam po co wracac, innego faceta ktory da mi
darmowy wikt i opierunek tez nie znam - pozostaje radzic
sobie jakos z zyciem. I w tej sytuacji mezczyzna, ktory
naprawde jest mezczyzna zamiast plakac, ze to "ona jest
lepsza" powinien chyba wziac sprawy we wlasne rece
i powiedziec "ja tez potrafie". Ale najlatwiej zamknac
sie we wlasnej skorupie i w poczuciu ogromnej kleski
i tepic rzekomo dominujaca babe. No bo i pewnie - jesli
ona jest wredna i dominujaca to moze jemu uda sie uniknac
bolesnej konfrontacji z prawda - ze to on jest kompletnym
nieudacznikiem, ktory nie potrafi wywiazac sie ze swoich
obowiazkow wobec zony czy rodziny. Aczkolwiek zwalenie
odpowiedzialnosci na druga osobe jest rozwiazaniem
najprostszym to chyba do niczego nie prowadzi.
Latwo to sprawdzic, jak przypuszczam. Zalozmy, ze
zrezygnuje ze studiow doktoranckich tracac tym samym
takze prawo do hotelu asystenckiego,nie podejme tez
zadnej pracy stajac sie osoba zdana na laske meza - juz
nie bylabym "lepsza" od niego, czy "dominujaca".
I myslisz, ze w tej sytuacji on wezmie na siebie pelna
odpowiedzialnosc za zapewnienie nam srodkow do zycia i
dachu nad glowa? Jak na moj gust to gotow bylby wtedy
umknac do swojej mamusi i chociaz ja nie bylabym juz
"dominujaca" to ciagle winilby mnie, no bo przeciez
okazalam sie "slaba", "niezaradna zyciowo" czy cos w tym
stylu.
Obalilam chyba zatem teorie gloszaca iz wine za to, ze
niektorzy faceci sa tacy zalezni i bezradni ponosza
ich kobiety. Nawet gdyby wybrali inne partnerki,
zostaliby starymi kawalerami czy wstapili do klasztoru
nie byliby ani o wlos bardziej zaradni. No ale od czasow
Adama i Ewy zawsze winna byla kobieta...

do Joanny

[Gość: wiewiór]

Jest taka piosenka Lecha Janerki "Bez kolacji". Znajdziesz ją np. na płycie "Co
lepsze kawałki" - tam jest odpowiedź...

Jak już do niej dotrzesz i posłuchasz to napisz jak Ci się podobała.

[Gość: Domana]

Joanno! Ty masz zamknięte oczy, a ja Ci je teraz otworzę. Twój mąż Cię nie
kocha, a ożenił się z Tobą, aby mieć Cię pod ręką kiedy mu przyjdzie ochota na
seks. Spakuj walizki i idż na drugi koniec świata bo tam czeka na Ciebie ktoś,
kto bedzie Cię traktował jak człowieka, a nie jak rzecz którą się chowa do
szuflady i wyciąga się ją kiedy jest potrzebna. Odejdż od niego, ale bądż
ostrożna z wyborem na przyszłość, bo mężczyżni przed ślubem potrafią się nieżle
maskować.

do joanny Re: jak zrozumiec faceta (troche o seksie)

[Gość: volny]

Gość portalu: Domana napisał(a):

&#62 Joanno! Ty masz zamknięte oczy, a ja Ci je teraz
otworzę. Twój mąż Cię nie
&#62 kocha, a ożenił się z Tobą, aby mieć Cię pod ręką kiedy
mu przyjdzie ochota na
&#62 seks. Spakuj walizki i idż na drugi koniec świata bo
tam czeka na Ciebie ktoś,
&#62 kto bedzie Cię traktował jak człowieka, a nie jak rzecz
którą się chowa do
&#62 szuflady i wyciąga się ją kiedy jest potrzebna. Odejdż
od niego, ale bądż
&#62 ostrożna z wyborem na przyszłość, bo mężczyżni przed
ślubem potrafią się nieżle
&#62
&#62 maskować.


Rany boskie jaka rada - glowa boli.
Joanno wiem ze myslisz jak to wszystko polaczyc razem
dlatego napisalas na tym bordzie. Co niektorzy pisza do
Ciebie zeby tylko cos napisac. Tak dla jaj. Inni z
pozycji wyroczni ja to wiem na pewno. Jak wyzej
wymieniona Domana. Jakie ona ma prawo wypowiadac sie jak
wyrocznia w sprawie Twojego zycia. Ano nie ma zadnego.
Ja jestem po slubie 24 lata. Jestem bardzo szczeliwy.
Ale pamietam jedno bardzo dobrze nasza decyzja byla
wspolna. Nikt nikogo nie ciagnol do slubu.
Mysle ze jezeli Twoj slub nie byl jak to sie dawniej
mowilo "intercyza" czy cos takiego.
Ty i Twoj maz mieliscie jakies marzenia i wyobrazenia jak
to bedzie dalej. Ze bedzie dobrze no bo po co brac slub
i zawracas sobie glowe. Wroc sama do tych chwil
przypomnij sobie jak to bylo. Bez zlosci co jest teraz
tylko jak bys cofnela film zycia. Jak by tylko widz ktory
z ciekawoscia patrzy na jakis interesujacy film. Wtedy
jak to zrobisz przypmnij sobie tylko te chwile z przlosci
co wtedu czulas. Postaraj sobie przypomniec jak wtedy
odczuwal to Twoj nowy maz. Jak myslisz co pamietasz co
wtedy on czul. Co mowil o czym marzyl.
JOANNA TYLKO TY WIESZ I MOZE TWOJ TERAZNIEJSZY MAZ CO
JEST DLA WAS NAJLEPRZE.
Chesz byc dalej szczesliwa tak zakladam bo po co bys tu
pisala. TYLKO w Twojej glowie jest odpowiedz.
Kto na bordzie wie o Tobie tyle co Ty wiesz. Nikt !!!!
Okres jakiego charakteru jest Twoj maz sa glowne cztery
typy osobowosci
1. Choleryk ..........
2. Melancholik........
3. Sangwinik..........
4. Flegmatyk..........

Ja tego nigdy nie bralem pod uwage dopiero jak przytalem
ksiazke pod tytulem OSOBOWOSC PLUS.
bardzo kocham moja zone, ale nigdy nie rozumialem czasami
jej pewnych zachowan czywiscie zawsze sie dogalismy bo
ona jest czlowiek aniol umie sie gogadac ze wszystkimi.
Byl to to dla mnie jak grom z jasnego nieba - wspaniala
ksizka.

Na nasz slub nie bylo zgody naszych rodzicow. Moich i
zony takze. Ale jstesmy razem ponad 25 lat.
Dopiero po 18 latch czytajac inna wspaniala ksizke w oka
mgnieniu zrozumaialem dlaczego moja Mama i Tatus tak
postepowali. Ale w szegolnosci moja mama. Czasami trzeba
wrocic wrocic do zachowania naszych babc o ile jest to
mozliwe porozmawac z nimi jak to bylo wtedy.
Twoj maz moze byc wspanialym czlowiekiem, ale
podswiadomie wynosl z domu pewne zachowania. Pewnie nawet
o nich nie wie. To samo TY.
Tylko szczera analiza moze wam dac odpowiedz.
Na koncu zapytam czy Ty dokladnie wiesz co czuje Twoj moz
obecnie. A moze to plaszczyk obronny jego osobowosci.
Do jakiej grupy bys go zaliczyla. Zapytaj go do jakiewj
grupy on siebie zalicza.
Kup ta ksiazke tam sa wspaniale przyklady oraz test aby
sie zorientowac do ktorej grupy my nalezymy.
Wtedy latwiej jest zrozumiec samego siebie oraz dlaczego
inne osoby zachowuja sie tak a nie inaczej.

Zrob wszystko zeby znales nic porozumiena a nie podzialu.
Dlaczego sa wojny na swiecie? Bo ludzie nikt nie chce
ustapic. Po opdanieciu emocji mozna napisac sobie roznice
ktore nas dziela oraz co nas laczy.

I znales droge zeby spotkac sie

[Gość: Domana]

A jeśli kiedyś za Tobą zapłacze to wiedz, że będzie płakał za rzeczą a nie za
człowiekiem.

[Gość: Domana]

Jeśli pan Witold jest taki wierzący, to dlaczego uczestniczył w kursie metody
sillvy? Joanno! Jeśli chcesz iść do kościoła to idż, ale przeczytaj wpierw
listy św.Pawła. Poczujesz wtedy że jesteś kimś gorszym od mężczyzny i pogodzisz
się ze swoim losem, albo uznasz że jesteś człowiekiem i ułożysz sobie życie na
nowo.

[Gość: volny]

Dlatego ze wiedza to przeciwienstwo do ciemnoty
bo ty donana ani nie wiesz co to jest wiiara a tym bardziej nie wiesz czego dotycza kursy silvy.
a po dugie jakie ty masz prawo podsumowywac czyjes przekonania i czyjes zycie.
Zostaw Janne w spokoju. Slodka idotko bo tylko tak mozna cie nazwac.
Niecierpie tak wscibskich BAB JAK TY ktore wylewaja swoje zalosci na innych bo im sie w zyciu sie nie uklada.
To twoja wina. Ale podejcie takich jak ty to mozna tylko porownac do tonacego okretu.
Zal ci ze sama toniesz to szukasz ludzi do towarzystwa !!!!!!!!!!
Razem przyjmnej tonac. Ach jak czytam twoje zjadkiwe wypowiedzi to mi sie zygac chce.
Gdzie znajdziesz u mnie ze chce napisac ze Kobeita jest czyms gorszym od mezczyzny.
Zapytaj o to moja zone. Ale po co ona sie brzydzi takimi jak ty.
Czasami zlyszalem ze kobieta kobiecie moze wyrzadzic wieksza krzywde niz mezczyzna mezczyznie.
Zawsze sie zastanawialem czy to jest mozliwe.
NO i co ty jestes tego przykadem.

Witold


Gość portalu: Domana napisał(a):

&#62 Jeśli pan Witold jest taki wierzący, to dlaczego uczestniczył w kursie metody
&#62 sillvy? Joanno! Jeśli chcesz iść do kościoła to idż, ale przeczytaj wpierw
&#62 listy św.Pawła. Poczujesz wtedy że jesteś kimś gorszym od mężczyzny i pogodzisz
&#62
&#62 się ze swoim losem, albo uznasz że jesteś człowiekiem i ułożysz sobie życie na
&#62 nowo.

[Gość: renka]

Mialam juz sie wiecej nie odezwac w tym idiotycznym watku bez przyszlosci, tzn
bez rozwiazania, ale nie wytrzymalam. Joanna , ty robisz doktorat z
psychologii ? Tak krecisz i krecisz, to ci nie odpowiada, tamto tez nie jest
wyjsciem. Chodzi chyba o taka zabawe w kotka i myszke.Wciaz jestes kotkiem , na
myszke nie wygladasz.Poniewaz twoj maz wyglada na myszke, zabawa bedzie trwala
w nieskonczonosc!
A ten VOLNY to dopiero nawiedzony guru.Wszystko wie , co i jak, nawet, ze jego
zona jest szczesliwa! A skad to wiesz, kochanie(VOLNY)? Z tego, ze ci sniadanka
i obiadki gotuje? I udaje ze jej dobrze z toba? Skad ty wiesz VOLNY , co jest w
jej sercu, duszy, czy sumieniu?

Joanna

[Gość: Panna]

Do licha, nie dałam rady wszystkiego przeczytać - w końcu jestem w pracy, a to
ponad 300 całkiem długich wypowiedzi!

Na początek: Joanno, jak już wypisujesz na ogolnodostepnych forum takie
szczegóły łącznie z podaniem danych umożliwiajacych zidentyfikowanie Ciebie, a
co za tym idzie, Twojego męża, to jesteś już skończona w tym związku. Po
pierwsze, jest to objaw strasznej desperacji, po drugie, zrobiłaś już z męża
wystarczające pośmiewisko, zrób mu jeszcze tę uprzejmość i się z nim rozstań.
Cokolwiek by się nie stało, takie publiczne pranie brudów, bleeee...
Nie jestem ZA Twoim mężem, miałam podobne problemy (stąd mam awersję do TV),
ale, heh, "przekroczyłaś granice dobrego smaku" to jest delikatne określenie.
Zeszmaciłaś do reszty już i tak rozpadający się związek, więc przestań robić
publiczne tortury, a dokonaj w końcu egzekucji. Podejmij DECYZJĘ. Nie potepiam
Cię absolutnie, w pewnym sensie rozumiem, ale wydaje mi się, że TERAZ nie masz
już odwrotu....

Dwa: Zaskoczyła mnie Joanny i Unreala taka kompletna nieznajomość podstaw
psychologii...

W tej chwili nie mam czasu, ale jeszcze coś dopiszę późnej

Pozdrawiam wszystkich:)

[Gość: Tadeusz]

Joasiu! Spróbujcie coś zrobić razem - kupić działkę, zbudować łódkę, itp. My w
chwili ślubu wyrzuciliśmy telewizor - cudowna sprawa - wieczory i noce są
bardzo ciekawe. Poza wszystkim, stwórz sytuacje w których Twój ślubny będzie
mógł się okazać zwycięzcą - i nagradzaj go.
Myślę, że żaden z tych ruchów nie jest kluczowy, ale suma działań napewno tak.
Powodzenia!

[Gość: gad]

ten twój żakiet i ta kąpiel działają strasznie na moja przysadkę.
czy mogla bys zaczekac 5 minut?

[Gość: Joanna]

Jeszcze przeciez nic nie robie - to byly dopiero
plany na wieczor...Ostatecznie wszystko moze sie
jeszcze zmienic, moge zamiast na spacer isc do
dentysty, zamiast do wanny - po zakupy, zamiast
zdradzac meza - isc na wieczorna msze...
Niezbadane sa losy ludzkie a moje - w szczegolnosci...

[Gość: gad]

czy ty wiesz, czego chcesz!!!
popsułaś mi humor.

[Gość: gad]

Beatko..?

[Gość: gad]

Jest jedna bardzo ważna kwestia, na która powinnaś zwrócić uwagę. W psychologii
nie ma ścisłej definicji normalnego zwiazku. Tak długo ja obie strony są
zadowolone ze swojego związku ten związek jest uważany za normalny. Jeżeli
mówimy o problemach to tylko wtedy, gdy ten układ zostaje zachwiany i jedna ze
stron czuje się poszkodowana. Wygląda to tak, ze ta osoby traci poczucie
bezpieczeństwa manifestując to poprzez żale, awantury a w końcowej fazie
agresje. Każdy z nas kształtuje swoja wiedze o otaczającym nas środowisku
poprzez obserwacje tego środowiska z punku widzenia pożyteczne lub nie, co nam
pomaga w zachowaniu naszego poczucia bezpieczeństwa. Pierwsze nasze obserwacje
wynikają z opieki rodziców nad nami. Opieka ta dostarcza nam tegoż poczucia
bezpieczeństwa, które ma wpływ na kształtowanie się tzw. głębokich wzorców, do
których odwołujemy się w chwili, gdy wszystkie racjonalne metody zawodzą w
rozwiązaniu naszego problemu. Forma nacisku to nic innego jak odmiana agresji,
która w końcowej fazie wywołuje lek i utratę bezpieczeństwa. I tak osoba, która
stosuje agresje przechodzi z obszaru doświadczeń pozytywnych w obszar
doświadczeń negatywnych dla osoby, na która ta agresja jest skierowana.
Pozostaje nam tylko zastanowić się nad pożądanym efektem osoby, która używa
agresji oraz reakcji osoby, na która ta agresja jest skierowana. Ano chcesz
kasanowe, namiętnego kochanka, który by Cię kochał tymczasem w zamian za Twoja
agresje otrzymujesz rezultat odwrotny. Choć pierwsza reakcja Twojego partnera
może Ci się wydawać pozytywna to jednak efekt uzyskany jest podyktowany lekiem,
który pochodzi z obszaru doświadczeń negatywnych. Jeżeli będziesz kontynuowała
tego typu metody to według mnie pewnego dnia będziesz miała jednego wroga
więcej. Chociaż ktoś o skłonnościach masochistycznych byłby dobrym rozwiązaniem
na Twoje problemy. Nie widzę nic złego w takim rozwiązaniu. Ważne jest to, aby
obie strony były zadowolone.

Jesteś mi dłużna kąpiel z dużą ilością piany i olejkami pachnącymi.

[Gość: Joanna]

Co do kapieli - nie ma sprawy!!! To znaczy - pod
warunkiem, ze w tej wannie nie uslysze ani slowa o
psychologii, bo juz nie mam sily tego sluchac...
Co do reszty - zaczynam miec tego powoli w nosie.
Czlowieku (czy tez Gadzie)- przy tym co mi sie dzisiaj
snilo to nawet Casanova wysiada, czuje sie zupelnie jak
pijana, bo chyba moje wlasne endorfiny tak mnie
zamroczly...
Let mi fly, let me go, let me love you...
CHYBA BREDZE!!! Ale na pocieszenie powiem, ze to z
jednej piosenki pt.''Is it love?''.

[Gość: gad_ula]

Dziekuje.

Gad_ula! :)

[Gość: gad]

ja tez jestem szczęśliwy, ze nie jestem facetem.

[Gość: isa]

Joanno, calkowicie zgadzam sie z Toba.A moze on zazdrosci Ci Twych sukcesow.Nie
marnuj swego zycia, nie spalaj sie bez sensu. Zostaw go i zacznij od nowa.
Pozdrawiam

[Gość: a psik]

Jak Boga kocham kobieta aniol.

[Gość: a psik]

Zeby nie bylo niejasnosci powyzsza wypowiedż dotyczy Joanny.

Przeciez Joanna to bostwo o ktorej kazdy facet marzy - bez wad i skaz, a jej
maz to szkoda słow - zakała,obrzydlistwo, nierób, niechluj i prawdopodobnie
wyglada jak gnom albo obrzydliwy złośliwy, upierdliwy skrzat. Przez cały
miesiąc chodzi w tych samych majtkach dopóki biedna Joanna nie każe mu ich
zdjąć i mu ich nie wypierze. Ślini się jak śpi - prawdopodobie na ciało Joanny
bo jako pantofel jest do niej przytulony w czasie snu - ale nie teraz, bo
Joanna go wyrzuciła na inne łóżko gdzie pochlipuje po nocach, bo boi sie duchów
(może mu zabrała też misia przytulankę ? ) obrzydliwie chrapie, dłubie w nosie,
puszcza bąki - i takie coś jeszcze po świecie chodzi ????????!!!!!!!!!!!!!!!
- Boze widzisz taką niesprawiedliwość i nic nie robisz ? zgroza.....br br br.
No ale bohaterska Joanna ma plan. Weżmie swojego pieska na spacer i mu pokaże :
jak się piesek będzie żle zachowywał to sobie go wymieni na tych co to uganiają
sie za Joanną, bo oni przez cały czas krążą wokół niej jak sępy i tylko czekają
aż Ona podejmie ten krok...... i gdzie tu cholera jest miejsce na miłość ?
W każdym bądż razie ja jej tu nie widzę.

[gadula]

nie masz poczucia humoru.