grzech nieświadomy

[happynes]

Witam.
Od jakiegos czasu zastanawiam sie czy jesli czlowiek dopusci sie grzechu
nieświadomie, bez wzledu na to jaki jest to grzech,ale w glebi serca i
sumienia wie,ze dopuscil sie go w chwili gdy nie wiedzial,ze to grzech,to czy
jest on traktowany rownie powaznie jak grzech celowy/swiadomy? Czy konieczne
jest wyznanie go przed czlowiekiem jesli zostal szczerze wyznany przed Bogiem
wraz z skucha i zalem za jego popelnienie??

[pikapikaczu]

1. Nie, nie jest traktowany na równi z grzechem świadomym
2. TAK trzeba go wyznać, <więc w zasadzie bez znaczenia jest punkt pierwszy>

[happynes]

Rozumiem,a dlaczego konieczne jest jego wyznanie przed czlowiekem,ktory
przykladowo moze nie zrozumiec tego,iz zostal popelniony nieswiadomie i
zinterpretowac jako swiadomy i jako probe ukrycia lub wymowki??

[shachar]

ojej, to nie wyznawaj i przestan meczyc bule

[happynes]

Wybacz,ze irytuje Cie moje pytanie,ale nie pisalem do Ciebie,wiec nie musisz czytac.

[mona.blue]

happynes napisał:

> Rozumiem,a dlaczego konieczne jest jego wyznanie przed
czlowiekem,ktory
> przykladowo moze nie zrozumiec tego,iz zostal popelniony
nieswiadomie i
> zinterpretowac jako swiadomy i jako probe ukrycia lub wymowki??

Dlaczego podejrzewasz złą intencję?

Zresztą spowiadaz sie tak naprawdę przed Bogiem, ksiądz jest tylko
pośrednikiem.

[pikapikaczu]

1.Przed Bogiem wyznajesz grzechy, a nie przed człowiekiem
2.Prawdziwa spowiedź obejmuje także opis sytuacji w której popełniłaś grzech,
czyli wyznajesz też że w momencie popełnienia nie wiedziałaś że grzeszysz

[factory2]

kto ci wmówił, że coś takiego jak grzech istnieje?!

[happynes]

factory2 napisała:

> kto ci wmówił, że coś takiego jak grzech istnieje?!

Tzn ?? Mozna jasniej ??

[factory2]

zadałaś pytanie na forum "psychologia", a nie "religia'; w psychologii podobne
pojęcie nie istnieje

[happynes]

factory2 napisała:

> zadałaś pytanie na forum "psychologia", a nie "religia'; w psychologii podobne
> pojęcie nie istnieje


A rozumiem, ale widze, ze i tacy ktorzy rowniez i pod wzgledem psychologicznym
rozumieja temat posta wiec pytam ;)

[bene_gesserit]

Rozumiemy tu tez, jak naprawic rower albo jak upiec ciasteczka,
mimo to nikt tu takich watkow nie zaklada :)

[horpyna4]

Grzech z definicji jest świadomy (i dobrowolny). Jeżeli ktoś coś
popełnił nieświadomie, to nie jest to grzechem.

[monikinha]

Jeśli myślimy o chrześcijaństwie, to jak najbardziej jest coś takiego, jak
nieświadomy grzech. Wystarczy nie zdawać sobie sprawy, że coś co robimy jest
grzechem dla Boga.

[alfika]

O ile wiem i dobrze pamiętam, to jak po paru latach uświadomisz
sobie grzech, którego masę razy podczas spowiedzi się nie wyznało,
to po uświadomieniu sobie nalezy go wyznać podczas najbliższej
spowiedzi. Wcześniejsze spowiedzi pozostają ważne. Amen.

[syriuszstar]

Pewnikiem, że Grzechu świadomy - bliższy Bogu - niż Grzech
nieświadomy. Natomiast jeżeli wyznanie Grzechu traktuje aż tak
poważnie to przemyślenia mógłby skierować w inną przestrzeń, a
mianowicie dlaczego to, co 100 lat temu nie było grzechem, dziś za
grzech uchodzi, a to co dziś za grzech uchodzi za 100 lat za grzech
uchodzić już nie będzie. Ciekawą kwestią jest również fakt, że to co
absolutnie zabronione w danej religii w innej uchodzi za
dopuszczalne. Czyżby Bóg, stwórca nie tylko ludzi, ale i wszystkich
innych stworzeń we wszechświecie stosował odmienne kryterium dla
różnych stworzeń, czy może normy obyczajowe stworzyli ludzie i
imputowali je danej religii w zależności od źródeł kulturowych z
których się ona wywodzi. Moja subiektywna perspektywa podpowiada, że
obiektywna odpowiedź na to pytanie uczyniłaby Grzecha bliższym Bogu,
bo bardziej świadomym.

[shachar]

nie odbieraj jej rzyjemnosci walenia sie o glowie wlasnymi grzechami

[przemek.plywak]

Akurat ta sprawa w teologii katolickiej jest prosta. Grzech jest
świadomy i dobrowolny, więc jeśli się uczyniło coś nagannego
nieświadomie, nie popełniło się grzechu. Najwyższą instancją jest tu
ludzkie sumienie. jeśli jednak ktoś przeżywa rozterki sumienia,
zawsze może (ale nie musi) przedstawić ten problem spowiednikowi,
uwzględniając okoliczności. I tyle!
Może rzeczywiście warto ten problem poruszyć na forum religia. Ma on
jednak swój aspekt psychologiczny, bo to jest sprawa neurotycznego
poczucia winy, w teologii nazywa się to sumieniem skrupulanckim.

[horpyna4]

I zobacz, jak niewiele osób to wie i rozumie. A sumienie
skrupulanckie jest bardziej problemem psychologicznym, niż
religijnym.

[alfika]

horpyna4 napisała:

> I zobacz, jak niewiele osób to wie i rozumie.

nie wyłączając księży...

A sumienie
> skrupulanckie jest bardziej problemem psychologicznym, niż
> religijnym.

zaś birąc pod uwagę niechęć księży do psychologów, robi się tu
rzeczywiście ciekawie :)