aborcja

[Gość: magma94]

Minęły już 2 tygodnie odkąd to zrobiłam. Tak, dokonałam aborcji. Zabiłam moje
dziecko - jak chcieliby usłyszeć niektórzy. Chciałabym o tym zapomnieć, ale
sie nie da. Nikomu nie życze podobnych przeżyć, konieczności dokonywania
takiego wyboru. Perspektywa odejścia męża lub pożegnania się z ciążą. Ja -
matka dwóch synów nie wytrzymałam napięcia w domu oraz gróźb, że rozwiedxzie
się ze mną i wyprowadzi (nie jestem pewna czy by to zrobił). Zawsze byłam za
dopuszczalnością, ale nie myślałam, że mnie to będzie kiedyś dotyczyć.
Wiedziałam również, że bęe tego załować do końca życia. Co mam zrobić - stało
się. Kobiety - zabezpieczajcie się, abyście nie musiały przeżywać tego co ja.

[Gość: Magda]

Wiem co czujesz ! Mam 2 synow (dorosłych) a moje trzecie dziecko miałoby teraz
30 lat. Zawsze byłam za skrobankami. Ale od pewnego czasu nienawidzę siebie,
męża ... . Mam wszystko w życiu czego może pragnąć kobieta. Za tamten listopad
1974 nienawidzę siebie. Piszę wbrew sobie - ale kobiety NIE ZABIJAJCIE SWOICH
DZIECI.

[nkosikazi]

Gość portalu: Magda napisał(a):

> Wiem co czujesz ! Mam 2 synow (dorosłych) a moje trzecie dziecko miałoby
teraz
> 30 lat. Zawsze byłam za skrobankami. Ale od pewnego czasu nienawidzę siebie,
> męża ... . Mam wszystko w życiu czego może pragnąć kobieta. Za tamten
listopad
> 1974 nienawidzę siebie. Piszę wbrew sobie - ale kobiety NIE ZABIJAJCIE SWOICH
> DZIECI.

Kłamiesz. Ciągle zmieniasz nicki, ostatnio pisałeś jako MANKIND, poprzednio
jako ABC. Zazwyczaj nie wtrącam się w takie zabawy, ale udawanie kobiety po
aborcji to naprawdę obrzydliwość. Niedobrze się robi na widok postów takich
facetów jak ty.

[Gość: Magda]

A to dość prawdopodobnme korzysta kilka osób. Jestś przewraźliwiony(a. Też
myślałam, o tym, że ktoś dokona tego wielkiego "odkrycia". Cała reszta to
prawda.

witajcie

[Gość: Dulce]

Witajcie
cieszę się że wreszcie napisał ktoś kto wie dokładnie czym jest aborcja i
zaspół postaborcyjny. Dla takich osob jak Wy są prowadzone terapie aby mogły
sobie poradzić z sytuacją. Nie polega ona na wyparciu z pamięci faktu aborcji a
na zobaczeniu sytuacji we właściwym świetle.
Wy możecie swoimi słowami odwieść niektóre kobiety od aborcji, która jest
wielkim dramatem. To bardzo ważne.
Pozdrawiam

[nkosikazi]

> Wy możecie swoimi słowami odwieść niektóre kobiety od aborcji, która jest
> wielkim dramatem. To bardzo ważne.

Wątpię. Nie zwróciłaś chyba uwagi na bardzo ważny i bardzo charakterystyczny
fragment jej wypowiedzi. Ta dziewczyna dobrze _wiedziała_ że będzie żałowała do
końca życia a jednak zdecydowała się podjąć taką dramatyczną decyzję. To
znaczy, że zrobiła tylko to co musiała zrobić i gdyby ponownie była w takiej
sytuacji zapewne postąpiłaby tak samo.
Czy to własnie chciałabyś by opowiedziała innym kobietom?
Wątpię by właśnie o to ci chodziło.
I jeszcze coś: mówienie w takim kontekście o "syndromie postaborcyjnym" to
demagogia i manipulacja, wstydź się. Nie wykorzystuj tragedii tej dziewczyny do
celów propagandowych bo to obrzydliwe.
pzdr

[Gość: Dulce]

Ta dziewczyna dobrze _wiedziała_ że będzie żałowała do
>
> końca życia a jednak zdecydowała się podjąć taką dramatyczną decyzję. To
> znaczy, że zrobiła tylko to co musiała zrobić i gdyby ponownie była w takiej
> sytuacji zapewne postąpiłaby tak samo.
Nie musiała. Wybrała taką opcję nie znając faktycznych skutków. Nie wiesz czy
postąpiłaby tak samo.
> I jeszcze coś: mówienie w takim kontekście o "syndromie postaborcyjnym" to
> demagogia i manipulacja, wstydź się. Nie wykorzystuj tragedii tej dziewczyny
do
>
> celów propagandowych bo to obrzydliwe.
Bardzo łatwo jest wygłaszać takie poglądy nie mając żadnych argumentów poza
dwoma słowami, których używają zawsze zwolennicy aborcji gdy nie wiedzą co
powiedzieć.
Sprawiasz wrażenie osoby, dla której kompletnie nie liczy się to co ta
dziewczyna napisała i co przeżywa. Sprawiasz wrażenie osoby, dla której nie
liczy sie konkretny człowiek przeżywający dramat a tylko prezentacja i obrona
wyznawanych przez Ciebie poglądów. Żeby je zaprezentować nie przebierasz w
środkach.
To jest dopiero obrzydliwe.
Zanim zaczniesz wygłaszać swoje poglądy na temat syndromu postaborcyjnego
poczytaj sobie wypowiedzi kobiet, które go przeżyły, zapoznaj się z programem
terapii. No ale być może dla Ciebie wygodniej jest pozostać przy dwóch słowach:
manipulacja i demagogia.
Wygląda na to że znasz aborcję teoretycznie i całe szczęście.
Pozdrawiam

[nkosikazi]

Nie musiała.

Ona uważała inaczej. Uważasz się za mądrzejszą od niej, mądrzejszą od
wszystkich?

Wybrała taką opcję nie znając faktycznych skutków.

Jedynym "faktycznymym skutkiem" takiej decyzji było usunięcie ciąży. Uważasz,
że usuwając ciążę nie była tego skutku świadoma? Konsekwentnie masz ją za
głupią jak widzę.

Nie wiesz czy
> postąpiłaby tak samo.

Zgoda, tego _na pewno_ nikt nie może wiedzieć. Mam jednak bardzo silne
przesłanki by sądzić, że tak właśnie by się stało. Tę przesłankę stanowi
zdanie "wiedziałam że będę żałowała a jednak to zrobiłam".
Nawet już nie pytam dlaczego twoim zdaniem ludzie robią rzeczy o których
wiedzą, że będą żałowali - znam twoją odpowiedź. Bo są głupi, prawda? Bo nie
rozumieją konsekwencji swoich czynów czyli nie wiedzą co robią. Natomiast ty
jesteś mądra a więc ty powiesz im jak mają postępować. Bo ludzi głupich trzeba
chronić przed nimi samymi odbierając im wolną wolę. Zgadza się, tak właśnie
myślisz, prawda? Choć zapewne lubisz ubierać to w ładnejsze słówka, to jednak
sens twoich poglądów jest właśnie taki.


> > I jeszcze coś: mówienie w takim kontekście o "syndromie postaborcyjnym" t
> o
> > demagogia i manipulacja, wstydź się. Nie wykorzystuj tragedii tej dziewcz
> yny
> do
> >
> > celów propagandowych bo to obrzydliwe.
> Bardzo łatwo jest wygłaszać takie poglądy nie mając żadnych argumentów poza
> dwoma słowami, których używają zawsze zwolennicy aborcji gdy nie wiedzą co
> powiedzieć.


Nie mam problemów z napisaniem tego co chcę powiedzieć i nie muszę się w tym
celu uciekać do manipulacji. Wyjaśniłam dlaczego nie podoba mi się to co
próbujesz robić i nadal to wyjaśniam.

> Sprawiasz wrażenie osoby, dla której kompletnie nie liczy się to co ta
> dziewczyna napisała i co przeżywa. Sprawiasz wrażenie osoby, dla której nie
> liczy sie konkretny człowiek przeżywający dramat a tylko prezentacja i obrona
> wyznawanych przez Ciebie poglądów.

Następna manipulacja. To nie ja chciałam zaciągnąć tę dziewczynę pod swoje
sztandary tylko ty, już zapomniałaś? To ty proponowałaś jej wystąpienie w
formie żywej przestrogi na jakiś koszmarnych pogadankach antyaborcyjnych. To ty
nie szanujesz jej wyboru i chcesz wykorzystywać jej tragedię do własnych celów,
nie ja. To w końcu ja zareagowałam na post obrzydliwego typa udającego kobietę,
post który mógł taką osobę jak autorka wątku autentycznie zdołować i wpędzić w
prawdziwą, a nie wmówioną przez ciebie, depresję. Pamiętaj o tym zanim
zarzucisz mi chęć wykorzystywania innych.



Żeby je zaprezentować nie przebierasz w
> środkach.
> To jest dopiero obrzydliwe.

Kompromitujesz się.


> Zanim zaczniesz wygłaszać swoje poglądy na temat syndromu postaborcyjnego
> poczytaj sobie wypowiedzi kobiet, które go przeżyły, zapoznaj się z programem
> terapii. No ale być może dla Ciebie wygodniej jest pozostać przy dwóch
słowach:
>
> manipulacja i demagogia.
> Wygląda na to że znasz aborcję teoretycznie i całe szczęście.


Czytałam trochę na temat tzw "syndromu postaborcyjnego". Znam wyniki bardzo
poważnych i wiarygodnych badań na ten temat. Ty też je zapewne znasz, więc nie
ośmieszj się.
Co do tzw "terapii syndromu postaborcyjnego"..
Parę lat temu obejrzałam dokument BBC na ten temat. Rzecz była najzupełniej
odideologizowana, pokazano tylko w jaki sposób "leczy" się te kobiety w
ośrodkach finansowanych przez prolife. Włos jeżył się na głowie od tego co tam
pokazano. "Terapeuta" (żaden z nich nie miał uprawnień do wykonywania tego
zawodu) kazał np kobiecie kupić sobie lalkę wielkości niemowlęcia i zajmować
się nią tak jakby była dzieckiem. Musiała z nią wzędzie chodzić, przewijać itd.
I tak przez rok. Potem oznajmiał jej że "dziecko umarło" i ma mu wyprawić
pogrzeb oraz odbyć roczną żałobę. Wszystko to miało ponoć sprawić, że kobieta
zrozumie ogrom swojej winy i odbędzie pokutę która ma jej umożliwić normalne
życie!! Ty też wspomniałaś coś o "leczeniu ale nie poprzez wyparcie" mam więc
uzasadnione podejrzenia że terapia o której piszesz wygląda podobnie (choć może
bez lalki, lalka to tylko rekwizyt). Ta twoja "terapia" pewno też sprowadza się
do ucapienia się jak rzep psiego ogona się tego naturalnego żalu który każda
kobieta odczuwa ne mogąc urodzić dziecka które poczeła i umiejętnego
manipulowania nim aż rozwinie się w poważny problem psychologiczny. Wszystko po
to by mieć argument w sporze o aborcję. Przerażająca bezduszność.
Byłam wstrząśnięta oglądając ten film. Moim zdaniem tych "terapeutów" powinno
się trzymać z dala od kobiet tak jak pedofili trzyma się z dala od dzieci.
Te "ośrodki pomocy" to nic innego jak fabryki syndromu postaborcyjnego. Mam
nadzieję, że autorka tego wątku przezwycięży swoje problemy: sama, z pomocą
przyjaciół, może matki czy innej starszej kobiety z rodziny - oraz że nigdy nie
dostanie się w łapy "terapeutów" spod znaku prolife.
Kobiety "leczone" w taki sposób faktycznie mogą się poważnie rozchorować. Mam
nadzieję, że BBC nakręci kiedyś drugą część tamtego filmu i pokaże dalsze
losy "leczonych" kobiet. Podejrzewam, że wiele z nich prędzej czy później trafi
do psychiatryka.
pzdr

> Pozdrawiam

[Gość: Dulce]

> Nie musiała.
>
> Ona uważała inaczej. Uważasz się za mądrzejszą od niej, mądrzejszą od
> wszystkich?

To, że uważała inaczej nie znaczy że musiała. Miała wybór.

> Jedynym "faktycznymym skutkiem" takiej decyzji było usunięcie ciąży. Uważasz,
> że usuwając ciążę nie była tego skutku świadoma? Konsekwentnie masz ją za
> głupią jak widzę.

Za głupią mogę jedynie uważać (co nie znaczy, że uważam) osobę, która
maniakalnie ignoruje fakt istnienia syndromu postaborcyjnego a nie osobę, która
go przeżywa. Nie określam kobiet poddających się aborcji. To Ty lubisz określać
ludzi jako "mądrych" czy "głupich".

> Nie wiesz czy
> > postąpiłaby tak samo.
>
> Zgoda, tego _na pewno_ nikt nie może wiedzieć. Mam jednak bardzo silne
> przesłanki by sądzić, że tak właśnie by się stało. Tę przesłankę stanowi
> zdanie "wiedziałam że będę żałowała a jednak to zrobiłam".
> Nawet już nie pytam dlaczego twoim zdaniem ludzie robią rzeczy o których
> wiedzą, że będą żałowali - znam twoją odpowiedź. Bo są głupi, prawda? Bo nie
> rozumieją konsekwencji swoich czynów czyli nie wiedzą co robią. Natomiast ty
> jesteś mądra a więc ty powiesz im jak mają postępować. Bo ludzi głupich
trzeba
> chronić przed nimi samymi odbierając im wolną wolę. Zgadza się, tak właśnie
> myślisz, prawda? Choć zapewne lubisz ubierać to w ładnejsze słówka, to jednak
> sens twoich poglądów jest właśnie taki.

To, że ktoś spodziewa się, że będzie czegoś żałował nie znaczy, że ta osoba wie
co naprawdę będzie przeżywała.
Z powodu braku konkretnych argumentów próbujesz zepchnąć wątek na inne tory.

> Nie mam problemów z napisaniem tego co chcę powiedzieć i nie muszę się w tym
> celu uciekać do manipulacji. Wyjaśniłam dlaczego nie podoba mi się to co
> próbujesz robić i nadal to wyjaśniam.

Najwyraźniej masz bo nie posługujesz się konkretnymi argumentami. Ignorujesz
istnienie syndromu postaborcyjnego bo tak Ci wygodnie. Twoje zdanie ma dla
Ciebie większe znaczenie niż fakty. Wiele kobiet publicznie (TV, prasa)
wypowiedziało się na ten temat. Miały rózne światopoglądy i podobne
doświadczenia po aborcji.

To nie ja chciałam zaciągnąć tę dziewczynę pod swoje
> sztandary tylko ty, już zapomniałaś? To ty proponowałaś jej wystąpienie w
> formie żywej przestrogi na jakiś koszmarnych pogadankach antyaborcyjnych. To
ty
>
> nie szanujesz jej wyboru i chcesz wykorzystywać jej tragedię do własnych
celów,
>
> nie ja. To w końcu ja zareagowałam na post obrzydliwego typa udającego
kobietę,
>
> post który mógł taką osobę jak autorka wątku autentycznie zdołować i wpędzić
w
> prawdziwą, a nie wmówioną przez ciebie, depresję. Pamiętaj o tym zanim
> zarzucisz mi chęć wykorzystywania innych.

Zapominasz, że to te dwie dziewczyny same wystąpiły z ostrzeżeniem i prośbą o
komentarz. Jeśli jedna z tych osób podaje się za kogoś kim nie jest to mi się
to nie podoba. Jednak bycie przez kogoś oszustem nie dowodzi, że syndrom
postaborcyjny nie istnieje.
Co do terapii, którą oglądałaś w BBC nie oglądałam akurat tego filmu. W
terapiach, które były omawiane w polskiej tv nigdy sama kobieta nie jest
obarczana winą, zrywa się zmowę milczenia wokół kobiety i warunków w jakich
doszło do aborcji.Włos się jeży czytając o Twoich poglądach na terapię. Wg
Ciebie kobiety są zmuszane siłą do uczestnictwa w niej i same się na nią nie
zgłaszają? Powiedz to tym kobietom, które wiele lat po aborcji nie daja sobie
rady i zgłaszają sie na terapię. Spotkaj się z nimi i powiedz im, że przecież
nic się nie stało, ich cierpienie jest sztucznym wytworem.
Najwidoczniej chciałabyś zachować zmowę milczenia do bezpośredniego otoczenia
kobiety.
Kompletnie nie wnikasz w historie poszczególnych osób. Lekceważysz czyjś ból i
to dopiero jest kompromitowanie się.

Dulce piszesz o sobie

[Gość: słodka]

Weź lustro, a następnie odczytaj głośno to co napisałaś o nkosikazi , spójrz
sobie w oczy.

[Gość: Dulce]

Na forum omawiamy problem a nie swoje emocję w stosunku do kogoś. Jeżeli nie
masz argumentów na temat problemu to opuść forum. Odpuść sobie i innym wywody
nie na temat.
pozdrawiam

[Gość: Magda]

Co ty wiesz o aborcji ? Wymądrzasz się jeszcze bardziej niż Dulce. Gdy będę w
lepszym nastroju to może coś jeszcze napiszę.

[Gość: Magda]

Wiesz co, odebrałam tą uwagę osobiście. Jesteś idiotką nikoshizaki (czy jak ci
tam). Już klka lat wcześniej odczytywałam też takie uwagi, gdy "odkrywano",
kilka osobowości pod tą kombinacją cyfr i liter. Jersteś żałosna - nawet gdybyś
siedziała tam jako administrator. Wywarzyłaś otwarte drzwi.

Ile miało miesięcy?

[dokowski]

Gość portalu: magma94 napisał(a):

> dokonałam aborcji. Zabiłam moje dziecko

ile miało tygodni?

> Kobiety - zabezpieczajcie się, abyście nie musiały przeżywać tego co ja.

Gdyby miało tyko kilka tygodni, pewnie nie przeżywałabyś tego wszystkiego.

Jak widać, kolejne fałszerstwo prolajfowców

[dokowski]

[Gość: magma94]

Wg USG miało 6-7 tygodni. Dopiero dzisiaj przeczytałam te wszystkie posty.
Dziekuje za zaintertesowanie moim problemem. Obecnie spotykam się z
psychologiem i psychiatrą, biore środki antydepresyjne. Ich zdaniem może to
potrwać kilka ładnych miesięcy. Ale tak naprawde kto to wie?

A więc skąd to poczucie winy?

[dokowski]

Gość portalu: magma94 napisał(a):

> Wg USG miało 6-7 tygodni.

Jesteś religijna? Przecież taki płód w niczym jeszcze nie przypomina człowieka

[Gość: magma]

Nie uwazam sie za osobe szczegolnie religijna. Ale miom zdaniem nie o to
chodzi. Sam fakt jest straszny i bolesny.

[Gość: Inny]

Nie wyobrażam sobie, żeby kobieta zabiła mi dziecko. Powinno być za to
więzienie do końca życia i o jeden dzień dłużej. Głowa jest po to aby z niej
korzystać, i nie może ona zejść do majtek

[Gość: magma94]

Widze ze nic nie rozumiesz koles. Ale jak masz rozumieć skoro tego nie
doswiadczyles? Nie dziwie sie twojej reakcji, chociaż jak pisalam jestem za
dopuszczalnoscią to jest wg mnie wielce naganne (niezbyt trafne określenie. Ja
to ciagle analizuje, co by było gdyby...

[Gość: mara]

No i nie analizuj, bo zawsze dojdziesz do fatalnych wniosków. w sprawie co by
było gdyby to gdybyś wybrała innego chłopa to nie miałabyś takich problemów
jakie masz. A wg mnie twoim problemem jest nie tyle zespół poaborcyjny /
nawiasem mówiąc gdziesz czytałam ze jest to problem sztucznie wywolany /, co
problemy rodzinne. Gdyny one się układały lepiej nie miałabyś takich kłopotów.
A tak na marginesie - robiłam sobie skrobanki, sytuacja je wymusiła, niemniej w
zadnym wypadku nie cierpiałam na zaden syndrom / zaraz ktoś mnie nazwie
gruboskórną/. Zycie to nie jest bajka / niestety / i jest jak jest , trzeba
podejmować niepopularne i trudne decyzje. Przejdzie ci - kiedyś. I nie oskarżaj
się , bo to nie twoja wina Jeśli już kogoś tego pozal się boze męża.A swoją
drogą czy to nie dziwne. ze w przypadku aborcji winna jest tylko kobieta, a
mężczyzna który ją do tego zmusza nigdy ?

[Gość: bezdenny]

Gość portalu: mara napisał(a):

>A wg mnie twoim problemem jest nie tyle zespół poaborcyjny /
> nawiasem mówiąc gdziesz czytałam ze jest to problem sztucznie wywolany /, co
> problemy rodzinne.

syndrom postaborcyjny to zdaje się jak najbardziej realny problem. Moja
teściowa psychiatra zajmuje się tym od wielu, wielu lat. jej wnisoki są takie:
nie ma znaczenia czy kobieta jest wierząca, czy nie wierząca
nie ma znaczenia jaki ma pogląd na aborcję - czyli czy uważa że dopuściła się
czegoś złego, czy też p[opełniła czyn moralnie obojetny (mówimy o stosunku do
aborcji przed jej dokonaniem)
nie ma znaczenia wykształcenie, inteligencja i środowisko, z którego sie wywodzi
nie ma znaczenia presja otoczenia - np. syndrom posdaborcyjny diopadał kobiety,
które usunęły ciążę nawet w tajemnicy przed wszystkimi
nie ma znaczenia opinia publiczna - bo syndrom ten dopadał kobiety nawet 10, 20
30 lat temu kiedy w polsce dozwolona była aborcja nazyczenie i w ogóle sie o
tym nie dyskutowało.
Podsumowując: syndrom postaborcyjny dotykał także kobiet, które były
inteligentne, wykształocone, z dużego miasta, niewierzące, nie poddane żadnej
presji środowiska.
Co paradoksalne wiele z kobiet niewierzących pod wpływem diośiwadczeń stawało
się wierzącymi.
Trudne określić tez jednoznacznie czas kiedy kobietę może dopaqść ten syndrom.
Może byc tuz po zabiegu, a może tez byc po 20 latach. największe tragedie
dotyczyły tych kobiet, które straciły urodzone dziecko np wypadek, choroba, a
wcześniej usunęły ciążę.
jest to relacja, więc mój pogląd na aborcję i pogląd jaki ma moja teściowa -
psychiatra prowadząca klinikę, nie ma tu nic do rzeczy.

[Gość: mona]

Dlaczego nikt z was nie zwrócił uwagi na fakt że ta kobieta nie miała zadnego
wsparcia? Została sama z problemem. partnerzy (zwykle mężowie) udają że ich to
nie dotyczy. Po raz kolejny spotykam się z sytuacją w której na aborcje
decydują się koniety mające rodziny, dzieci a tak naprawdę bardzo samotne. I
ten apel na końcu mówcie głosno o antykoncepcji. Gdyby u nas antykoncepcja była
codziennością ludzie przezywaliby mniej dramatów.

[jolkajolka5]

Teściowa psychiatra powiadasz...
Daj jej do przeczytania ten fragment tekstu:

Tzw. syndrom poaborcyjny w badaniach naukowych
W 1989 roku panel powołany przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne
jednogłośnie stwierdził, że legalna aborcja nie stwarza niebezpieczeństwa
wystąpienia poważnych problemów psychologicznych(1). Na poparcie swojego
stanowiska Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne zwróciło uwagę na
następujące dane.

W USA corocznie przerywa się 1,3-1,6 mln. ciąż (od 1977 roku). Około 21%
Amerykanek między 15. a 44. rokiem życia przerwało ciążę. Zatem, choćby 10% z
tych milionów kobiet doświadczyło problemów w wyniku aborcji, byłaby to
niewiarygodna epidemia zdrowia psychicznego, skłaniająca ogromną liczbę kobiet
do zwrócenia się o pomoc. Tymczasem takie zjawisko nie występuje(2).

Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne przeprowadziło badania trwające osiem
lat od 1979 roku, w których wzięło udział 5,295 kobiet między 14. a 24. rokiem
życia na początku badania. Kobiety co roku udzielały wywiadu, po raz ostatni w
1987 roku. Badacze stwierdzili, że najlepszym prognostykiem samopoczucia kobiet
było ich samopoczucie na początku badania. Czy kobiety miały aborcję czy nie
podczas lat objętych badaniem, nie miało to wpływu ani na ich zdrowie
psychiczne, ani na poczucie wartości. Co więcej, wyniki badań dowiodły, że
kobiety religijne w zasadzie nie są bardziej narażone na problemy
psychologiczne. Jednak bardzo religijne katoliczki mogą odczuwać problemy nieco
częściej(3).

W artykułach przeglądowych opublikowanych w latach 1990-92 w tak cenionych
pismach jak "Science"(4) czy "American Journal of Psychiatry"(5) (artykuł
firmowany przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne) stwierdza się, iż
negatywne skutki przerwania ciąży zdarzają się bardzo rzadko i najczęściej są
kontynuacją objawów, które pojawiły się przed zabiegiem i znikają zaraz po
zabiegu.

W artykułach tych krytycznie oceniono pod kątem metodologicznym setki badań
prowadzonych przez 30 lat począwszy od lat sześćdziesiątych. Najczęstsze błędy
to brak grupy kontrolnej, wnioski wyciągane na przykładzie małej liczby
przypadków, niejasno zdefiniowane symptomy i przyczyny aborcji, krótkie okresy
badawcze.

Opierając się na badaniach bardziej wiarygodnych uznano, że chociaż problemy
psychologiczne mogą wystąpić po aborcji, należą jednak do rzadkości, są łagodne
i krótkotrwałe. W wielu wypadkach rozstrój psychiczny jest po prostu
kontynuacją negatywnych uczuć spowodowanych samą niechcianą ciążą. Poważne czy
uporczywe problemy są rzadkie i często wiążą się raczej z okolicznościami
towarzyszącymi aborcji niż samą aborcją.

Z kolei wiele kobiet, którym odmówiono aborcji i które urodziły niechciane
dzieci znacznie częściej niż matki z grupy kontrolnej matek chcianych dzieci
doświadczały negatywnych skutków psychologicznych, emocjonalnych i społecznych.
Zaś dzieci, które się urodziły w wyniku odmowy aborcji, doświadczały trudności
w życiu społeczno-zawodowym oraz w stosunkach międzyludzkich w okresie
dojrzewania i wczesnej dorosłości.
Wreszcie poważne badania pokazują również, że poważne problemy emocjonalne
występują raczej w wyniku porodu niż z powodu aborcji. "
Więcej znajdziesz tutaj:
free.ngo.pl/stowarzyszenie_wolnomyslicieli/strony/syndrom.htm

[Gość: bezdenny]

jolkajolka5 napisała:

> Teściowa psychiatra powiadasz...
> Daj jej do przeczytania ten fragment tekstu:


No i co się stanie jak ona przeczyta ten fragment? Czy powie mi, że przez te
wszystkie lata pracując nie spotkała tych kobiet o których opowiadała. czy
stwierdzi, że sie przesłyszała i nie zrozumiała co one do niej mówiły? czy
sprawi to, że okaże się że tak naprawde to częśc tych kobiet nie zapdła na
depresję? Co ma się zmienić w jej iluś tam letnim dioswiadczeniu jako lekarza?
Czy ma się okazać, że to nie był syndrom postab. tylko coś zupełnie innego? czy
też może mi powiedzieć, że kłamała i zmyślała sobie to wszystko. możliwe też że
tak naprawdę nie mam żadnej teściowej i wszystko sam zmyśliłem.
Nie oczekiwałem polemiki, zdałem jedynie relację.
Ale skoro juz to,
kilka pyatń: czy 5295 kobiet to reprezentatywna próba czy też nie? jeśłi tak to
skąd to wiesz
czy słyszłaś kiedykolwiek o notorycznym fałszowaniu statystyk dotyczących
aborcji? O tym b. dużo pisano także w polsce
czy uważasz, że Polska i USA to takie same kraje i wystepuja w nich te same
zjawiska społeczne etc
czy wiesz jaka jest różnica pomiędzy prywatną praktyką w Usa a a Polsce:
inaczej mówiąc czy wiesz jaki odsetek kobiet może korzystać z pomocy prywatnych
terapeutów , psychoanalityków etc w Polsce a jaki w USA?
Nie zamierzam podważać tych danych, bo sie na tym nie znam, ale wiem co
słyszłem i wiem kto mi opowiadał.
>
> Tzw. syndrom poaborcyjny w badaniach naukowych
> W 1989 roku panel powołany przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne
> jednogłośnie stwierdził, że legalna aborcja nie stwarza niebezpieczeństwa
> wystąpienia poważnych problemów psychologicznych(1). Na poparcie swojego
> stanowiska Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne zwróciło uwagę na
> następujące dane.
>
> W USA corocznie przerywa się 1,3-1,6 mln. ciąż (od 1977 roku). Około 21%
> Amerykanek między 15. a 44. rokiem życia przerwało ciążę. Zatem, choćby 10% z
> tych milionów kobiet doświadczyło problemów w wyniku aborcji, byłaby to
> niewiarygodna epidemia zdrowia psychicznego, skłaniająca ogromną liczbę
kobiet
> do zwrócenia się o pomoc. Tymczasem takie zjawisko nie występuje(2).
>
> Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne przeprowadziło badania trwające osiem
> lat od 1979 roku, w których wzięło udział 5,295 kobiet między 14. a 24.
rokiem
> życia na początku badania. Kobiety co roku udzielały wywiadu, po raz ostatni
w
> 1987 roku. Badacze stwierdzili, że najlepszym prognostykiem samopoczucia
kobiet
>
> było ich samopoczucie na początku badania. Czy kobiety miały aborcję czy nie
> podczas lat objętych badaniem, nie miało to wpływu ani na ich zdrowie
> psychiczne, ani na poczucie wartości. Co więcej, wyniki badań dowiodły, że
> kobiety religijne w zasadzie nie są bardziej narażone na problemy
> psychologiczne. Jednak bardzo religijne katoliczki mogą odczuwać problemy
nieco
>
> częściej(3).
>
> W artykułach przeglądowych opublikowanych w latach 1990-92 w tak cenionych
> pismach jak "Science"(4) czy "American Journal of Psychiatry"(5) (artykuł
> firmowany przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne) stwierdza się, iż
> negatywne skutki przerwania ciąży zdarzają się bardzo rzadko i najczęściej są
> kontynuacją objawów, które pojawiły się przed zabiegiem i znikają zaraz po
> zabiegu.
>
> W artykułach tych krytycznie oceniono pod kątem metodologicznym setki badań
> prowadzonych przez 30 lat począwszy od lat sześćdziesiątych. Najczęstsze
błędy
> to brak grupy kontrolnej, wnioski wyciągane na przykładzie małej liczby
> przypadków, niejasno zdefiniowane symptomy i przyczyny aborcji, krótkie
okresy
> badawcze.
>
> Opierając się na badaniach bardziej wiarygodnych uznano, że chociaż problemy
> psychologiczne mogą wystąpić po aborcji, należą jednak do rzadkości, są
łagodne
>
> i krótkotrwałe. W wielu wypadkach rozstrój psychiczny jest po prostu
> kontynuacją negatywnych uczuć spowodowanych samą niechcianą ciążą. Poważne
czy
> uporczywe problemy są rzadkie i często wiążą się raczej z okolicznościami
> towarzyszącymi aborcji niż samą aborcją.
>
> Z kolei wiele kobiet, którym odmówiono aborcji i które urodziły niechciane
> dzieci znacznie częściej niż matki z grupy kontrolnej matek chcianych dzieci
> doświadczały negatywnych skutków psychologicznych, emocjonalnych i
społecznych.
>
> Zaś dzieci, które się urodziły w wyniku odmowy aborcji, doświadczały
trudności
> w życiu społeczno-zawodowym oraz w stosunkach międzyludzkich w okresie
> dojrzewania i wczesnej dorosłości.
> Wreszcie poważne badania pokazują również, że poważne problemy emocjonalne
> występują raczej w wyniku porodu niż z powodu aborcji. "
> Więcej znajdziesz tutaj:
> free.ngo.pl/stowarzyszenie_wolnomyslicieli/strony/syndrom.htm

[bezdennemu]

[antybezdenny_piccolo.klon]

Jeżeli masz teściową, to najprawdopodobniej masz
też żonę, być może i dzieci.
I zastanawiam się czy Twoja obecność na tym forum
jest próbą odreagowania i w domu jesteś bardziej
potulną istotką. Czy też można sobie wyobrazić, że
w domu siejesz takim samym syfem jak tu. Że jak raz
upierdliwie przyczepisz się do jakiejś swojej jedynie
słusznej racji, to biada innym, którzy mają śmiałość
Ci się przeciwstawić.
Często się zdarza, że Ci którzy dopuszczają się chamstwa
na forum, robia to także w realu.
Niestety, nie da sie tego ukryć. Jesteś oszołomem.
Może przydała by Ci się konsultacja u teściowej?

Bez poważania!

A.B.P.K.