Emocjonalność kobiet

[Gość: k]

Ostatnio media doniosły o ciekawym szczególe dotyczącym prywatyzacji
PZU. Chodzi o zachowanie byłej minister skarbu A. Kameli Sowińskiej, która w
trakcie negocjacji wielomiliardowego kotraktu popłakała się. W związku z tym
nasuwa się pytanie jak wiele (statystycznie) kobiet w chwili napięcia traci
nerwy. Płacz może być skuteczny w przypadku kochającego mężczyzny ale czy nie
jest żenujące kiedy stosuje sie go w negocjacjach poważnego kontraktu. Ten
przypadek nie dotyczy przecież rozchwianej emocjonalnie nastolatki ale
dojrzałej pani profesor i minister, która sprawia raczej wrażenie osoby
oschłej. Z moich obserwacji wynika, że wiele kobiet zachowuje sie tak jak by
nie mogły opanować swojej emocjonalności. Czy nie jest to jeden z argumentów
wyjaśniających mniejsze reprezentację kobiet np w polityce. Płaczliwych osób
nie traktuje sie poważnie więc nie mają one szans osiągnąć ważnych stanowisk w
polityce czy biznesie gdzie liczy sie twardość i zdecydowanie (nawet na pokaz).

Badań na ten temat chyba nie ma. Moje wnioski co do powszechności tego
zjawiska u kobiet wynikaja z własnych obserwacji. Myśle, że większość z was
zauważa to również we własnym otoczeniu.

Nie twierdzę, że feministki z tego forum są płaczliwe, myśle że są twarde,
nawet bardzo ;)

Pozdrawiam

a co ma wspolnego

[ggigus]

placz JEDNEJ pani eskminister z emocjonalnoscia WSZYSTKICH kobiet???

[Gość: k]

Przeczytaj jeszcze raz ten post. Nie widze tam słowa "wszystkie".

Pozdrawiam

no dobrze, piszesz wiele

[ggigus]

co ma wspolnego placz JEDNEJ kobiety z zachowaniem WIELU kobiet?

odpowiem: NIC.

piszę, ze moim zdaniem wiele

[Gość: k]

Nigdzie w poście nie jest napisane, że przypadek pani minister jest dowodem na
emocjonalność wszystkich kobiet. Co najwyżej może on dawać do myślenia.
Mój wniosek jest oparty raczej na własnych obserwacjach. Odwołuję się też do
obserwacji czytelników (możesz np napisać że ty nie zauważasz w swoim otoczeniu
tego co ja w swoim).
Proszę cię, czytaj ze zrozumieniem.

Pozdrawiam

czytam ze zrozumieniem,

[ggigus]

ale nie widze powodu, aby indywidualne obserwacje tytulowac jako emocjonalnosc
kobiet. Bo slowo kobiet w tym kontekscie oznacza wszystkie (wiele???) kobiet. A
nie masz poza indywidualnymi obserwacjami, indywidualnymi czyli subiektywnimi i
obserwacjami dokonanymi pod juz z gory wybranym katem ZADNYCH dowodow na
jakiekolwiek wnioski co do emocjonalnosci WSZYSTKICH (WIELU???) kobiet.
Dlatego wg nmie ten post jesz ZUPELNIE bez sensu.

[Gość: k]

> ale nie widze powodu, aby indywidualne obserwacje tytulowac jako emocjonalnosc
> kobiet. Bo slowo kobiet w tym kontekscie oznacza wszystkie (wiele???) kobiet.

Taki tytuł można nadać równie dobrze tekstowi w którym ktoś by udowadniał że
większa emocjonalnośc u kobiet niż u mężczyzn jest mitem. Więc nie rozumiem
twojego zarzutu. Tytuł tylko sygnalizuje temat wątku i nie mówi nic o stanowisku
autora.

> nie masz poza indywidualnymi obserwacjami, indywidualnymi czyli subiektywnim
> ... ZADNYCH dowodow

Masz rację, pogląd opieram na własnych obserwacjach. Widać to wyraźnie w moim
poście otwierającym wątek, więc po co informujesz mnie o czymś co piszę? Zauważ
że odwołuje się też do obserwacji czytelników. Mogą oni zgodzić się z moją
obserwacją bo w ich otoczeniu jest podobnie lub nie zgodzić bo widzą co innego.
Podsumowując doszlismy już do tego że nie "wszystkie" a "według mnie wiele" oraz
do tego że swój pogląd opieram na swoich obserwacjach. Co jeszcze zacytujesz
jako własne spostrzeżenie i co przekręcisz?
Sorry za złośliwość ale czasem ciężko się oprzeć ;)

Pozdrawiam

Nie musisz sie niczemu opierac!!

[ggigus]

Po prostu pomysl, zanim zatytulujesz nastepnym razem. Bo ze bede uparta - nawet
jesli w watku nie mowiles o wszystkich kobietach, to sam tytul zaklada
PRZYNAJMNIEJ wieksza czesc populacji zenskiej. Bo to nie byl chyba watek o
emocjonalnosci pani minister, ktoa sie poplakala?
A ja powtarzam - takie uogolnienia - jedna pani sie poplakala, wiec napisze cos
o ogole, nie ma sesnu.

[Gość: k]

> sam tytul zaklada
> PRZYNAJMNIEJ wieksza czesc populacji zenskiej.

Sam tytuł to zakłada że wątek będzie o emocjonalności u kobiet (wystarczą dwie i
jest już wtedy liczba mnoga).

Tak bardzo oburza cię stwierdzenie że kobiety są bardziej emocjonalne że nie
potrafisz ze zrozumieniem przeczytać treści postu. Czy nie jesteś właśnie
przykładem kobiety nazbyt emocjonalnej?

Pozdrawiam

K! Ty udajesz, ze nie rozumiesz prawda?

[Gość: ggigus]

Najpierw sie oburzasz, ze twierdze, ze piszesz o wszystkich kobietach. Teraz
przyznajesz to, choc polgebkiem.
Ale sens mojej wypowiedzi jest inny - pisanie o calosci na podstawie
zaobserwowanego zachwoania jednej osoby, ba nawet dwu (biorac liczbe mnoga jako
calosc - czy dwoch meskich banytow to cala populacja meska, zagorzona
bandytyzmem? Czy dwoch idiotow blondynow to calosc? pomysl chwile) nie ma
sensu, jesli chciec wyrazic opinie o ogole. Tak mozna u cioci Krysi na
imieniach - bo kobity takie panie sa. I jest to opnia emocjonalna, K! Czy ja
wyraza kobiety, czy mezczyzni. Ale racjonalnie to nie ma zadnego sensu. Twoj
watek i Twoje malo glebokie obserwacje (malo glebokie, bo za malo osob
obserwowales, ba, Ty nawt pani minister nie obserwowales wlasnymi oczyma) - to
wszystko nie ma sensu.

[Gość: k]

> Najpierw sie oburzasz, ze twierdze, ze piszesz o wszystkich kobietach. Teraz
> przyznajesz to, choc polgebkiem.

Nie generalizuję. Zacytuj gdzie używam określenia "wszystkie kobiety" Odnoś się
proszę do tego piszę a nie do tego co ci się wydaje że piszę.

> Ale sens mojej wypowiedzi jest inny - pisanie o calosci na podstawie
> zaobserwowanego zachwoania jednej osoby

Wyrażam swój pogląd nie na podstawie jednego przykładu a na podstawie własnych
obserwacji co naprawde wyraźnie widać. Nie wiem dlaczego tak ciężko ci zrozumieć
te kilka zdań. Ludzie którzy czytają posty z tego forum też wyraźnie to widzą.
To tylko ty uważasz że błyskotliwie odkryłaś jakiś błąd. Jeżeli chciałaś
poinformować wszystkich że się nie zgadzasz z moim postem to wystarczyło napisać
że ggigus ma inne obserwacje i tyle. Natomiast ty kilku razy z wielkim
zadowoleniem informujesz że odkryłaś że oparte jest to wszystko na mojej własnej
ocenie. Brawo. To wszyscy widzą ale nikt się tym nie podnieca.

Nawiasem mówiąc odwołuje się też do obserwacji czytelników, jeżeli w ich
otoczeniu jest inaczej to oczywiste jest że nie zgadzają się z wnioskiem
końcowym. A jeżeli jest tak samo to mogą się zastanowić nad tym moim wnioskiem.
Ufff, mam nadzieję że nie będę musiał ci tego powtarzać.

> Ale racjonalnie to nie ma zadnego sensu. Twoj
> watek i Twoje malo glebokie obserwacje (malo glebokie, bo za malo osob
> obserwowales,

Moje wnioskowanie jest jak najbardziej racjonalne. Możesz conajwyżej napisać że
podstawa jest słaba.

Niepotrzebnie się wściekasz. Mam nadzieję że po tych kliku postach przestaniesz
wreszcie informować o swoich wielkich odkryciach. Czytelnicy tego forum nie są
idiotami.

[ilmatar]

Gość portalu: k napisał(a):

> A. Kameli Sowińskiej, która w
> trakcie negocjacji wielomiliardowego kotraktu popłakała się.

A kto twierdzi, że ta pani jest kobietą?
;-)

[Gość: k]

Wygląda jak kobieta ;)

Pozdrawiam

[julla]

Gość portalu: k napisał(a):

> Badań na ten temat chyba nie ma. Moje wnioski co do powszechności tego
> zjawiska u kobiet wynikaja z własnych obserwacji. Myśle, że większość z was
> zauważa to również we własnym otoczeniu.
>
> Nie twierdzę, że feministki z tego forum są płaczliwe, myśle że są twarde,
> nawet bardzo ;)
>
> Pozdrawiam

***
Po pierwsze nie wierzę, abyś naprawdę zaobserwał "powszechność" tego zjawiska,
owszem, to się może zdarzyć ale nie przesadzajmy.
Ja widywałam wyprowadzonych z równowagi, publicznie krzyczących, chichotających
nerwowo mężczyzn; wściekle czerwonych na twarzy- to się również zdarza; ale czy
ktokolwiek wysunąłby na tej podstawie wniosek, że tak niezrównoważone istoty
nie powinny brać się za działalność polityczną czy inną? Hmm, właściwie ciekawe
dlaczego?

[Gość: k]

> Po pierwsze nie wierzę, abyś naprawdę zaobserwał "powszechność" tego zjawiska

No cóż możemy się teraz policytować na ile jest to powszechne. Dla mnie
zauważalne, dla ciebie może nie.

> ...że tak niezrównoważone istoty
> nie powinny brać się za działalność polityczną czy inną?

Nikt im tego nie zabrania, przecież mamy równouprawnienie. Ale może to troche
utrudniać przekonanie innych do siebie (np wyborców). Rozchwianie emocjonalne
może też utrudniać podejmowanie ważnych decyzji w dobrze pojętym interesie
wyborców czy udziałowców.


Nie twierdze, że wszystkie kobiety są płaczliwe jak mi już to zarzucono.
Wystarczy, że jest tak w przypadku kilku na tysiąc a jest to już znaczące
statystycznie dla populacji.

Pozdrawiam

[kocia_noga]

Gość portalu: k napisał(a):


> Nikt im tego nie zabrania, przecież mamy równouprawnienie. Ale może to troche
> utrudniać przekonanie innych do siebie (np wyborców). Rozchwianie emocjonalne
> może też utrudniać podejmowanie ważnych decyzji w dobrze pojętym interesie
> wyborców czy udziałowców.
Nie jestem pewna, czy wiesz co to jest rozchwianie emocjonalne .

[Gość: k]

> Nie jestem pewna, czy wiesz co to jest rozchwianie emocjonalne .

Jeżeli nie jesteś pewna to prosze wyjaśnij mi co ono oznacza.


Pozdrawiam

[kocia_noga]

Co za rozumowanie !! Nie będę go krytykować , powiem swoje i spadam .
Po pierwsze : upuszczenie sobie napięcia emocjonalnego dobrze robi na myślenie
i na emocje , a także na zdrowie i urodę.To ,że mężczyźni tradycyjnie tego nie
robią raczej świadczy o ich bezradności , niż o czymś innym ."Twardość"
rozumiana jako pokerowa twarz nie oznacza ani skuteczności , ani rozsądku w
negocjacjach.Po drugie : najwyższy czas ,żeby kobiety wniosły coś do męskiej
polityki na to liczę , głosując na kobiety . Mądrość , odpopwiedzialność ,
uczciwość , kompetencja , charyzma - mają swoje męskie i żeńskie formy wyrazu .
Już kiedyś o tym pisałam , że Bolesław Prus dowodził,że kobieta nie może zostać
ministrem, bo wyobraźcie sobie ministra z dekoltem .Upłynęło trochę wody i
chyba pora pomyśleć o ministrze rozladowującym napięte emocje płaczem , a nie
np zalaniem się w trupa po zakończeniu negocjacji .Nb pije się w męskim sejmie
co niemiara - uważasz ,że to mądre , albo korzystne dla państwa?

[Gość: k]

> Po pierwsze : upuszczenie sobie napięcia emocjonalnego dobrze robi na myślenie
> i na emocje

Nie chodziło mi o "upuszczenie sobie napięcia emocjonalnego"
tylko o płacz w trakcie negocjacji wielomiliardowego kontraktu. Czy
potraktujesz poważnie partnera który płacze zamiast negocjować?
Zwróć uwagę na to, że nie były to negocjacje co do tego kto sprzątnie
łazienkę tym razem.
W tym kontekście nie bez znaczenia jest pytanie o to jak wiele kobiet nie
potrafi opanować swojej emocjonalności.

> Po drugie : najwyższy czas ,żeby kobiety wniosły coś do męskiej
> polityki na to liczę , głosując na kobiety. Mądrość , odpopwiedzialność ,
> uczciwość , kompetencja , charyzma - mają swoje męskie i żeńskie formy wyrazu

Skoro mają męskie i żeńskie formy to czemu z zasady głosujesz na kobiety a nie
na ludzi o takich cechach?

> Upłynęło trochę wody i
> chyba pora pomyśleć o ministrze rozladowującym napięte emocje płaczem , a nie
> np zalaniem się w trupa po zakończeniu negocjacji .Nb pije się w męskim sejmie
> co niemiara - uważasz ,że to mądre , albo korzystne dla państwa?

Nie mówię o płaczu po tylko w trakcie. Może się pije, nigdzie nie piszę że to
dobrze. Niemniej pijaństwo nie jest tematem tego wątku.

Pozdrawiam

[kocia_noga]

Gość portalu: k napisał(a):

> Czy
> potraktujesz poważnie partnera który płacze zamiast negocjować?
A wiesz, to zależy od sytuacji .Przeważnie człowiek , który nie boi się
okazywać swoich emocji robi na mnie wrażenie bardzo silnej osoby , ale mówię -
to zalezy, to trzeba widzieć.

> Zwróć uwagę na to, że nie były to negocjacje co do tego kto sprzątnie
> łazienkę tym razem.

No proszę , proszę...


> Skoro mają męskie i żeńskie formy to czemu z zasady głosujesz na kobiety a nie
> na ludzi o takich cechach?
Przecież napisałam - pragnę,żeby rządzili mną ludzie- kobiety i mężczyźni.
> > co niemiara - uważasz ,że to mądre , albo korzystne dla państwa?
>
> Nie mówię o płaczu po tylko w trakcie.
Wiem zrozumiałam , co napisałeś i chyba o co ci chodzi . Człowiek trzymający
siłą swoje emocje na wodzy podczas negocjacji traci mnóstwo energii
psychicznej , którą mógłby zainwestować w myślenie o tym co robi.A jeśli po tym
wszystkim odreagowuje pijąc alkohol - to już bardzo niedobrze , a to jest
właśnie model męski .Kobiecy uważam za lepszy.

Może się pije, nigdzie nie piszę że to
> dobrze. Niemniej pijaństwo nie jest tematem tego wątku.
>
> Pozdrawiam

[Gość: k]

> Przeważnie człowiek , który nie boi się
> okazywać swoich emocji robi na mnie wrażenie bardzo silnej osoby , ale mówię -
> to zalezy, to trzeba widzieć.
Wynikałoby z tego że np dla ciebie płaczliwy facet robi wrażenie silnego. Sądzę
że jesteś orginalna w swoich poglądach :)


> > Skoro mają męskie i żeńskie formy to czemu z zasady głosujesz na kobiety
> a nie
> > na ludzi o takich cechach?
> Przecież napisałam - pragnę,żeby rządzili mną ludzie- kobiety i mężczyźni.

Być może wyraziłaś się nie jasno. Napisałaś:
"Po drugie : najwyższy czas ,żeby kobiety wniosły coś do męskiej
polityki na to liczę , głosując na kobiety."
Ze zdania wynika, że głosujesz na kobiety ale mniejsza o to.

> Człowiek trzymający
> siłą swoje emocje na wodzy podczas negocjacji traci mnóstwo energii
> psychicznej , którą mógłby zainwestować w myślenie o tym co robi.A jeśli po
> tym wszystkim odreagowuje pijąc alkohol - to już bardzo niedobrze , a to jest
> właśnie model męski.

Pierwsze słyszę że faceci po podjęciu ważnej decyzji powszechnie się upijają i
jest to zwane modelem męskim. Zresztą zachowanie po negocjacjach nie ma wpływu
na skuteczność w trakcie samych negocjacji a poza tym wątek nie jest o pijaństwie.

Pozdrawiam

[kocia_noga]

Gość portalu: k napisał(a):

> > Przeważnie człowiek , który nie boi się
> > okazywać swoich emocji robi na mnie wrażenie bardzo silnej osoby , ale mó
> wię -
> > to zalezy, to trzeba widzieć.
> Wynikałoby z tego że np dla ciebie płaczliwy facet robi wrażenie silnego.
Sądzę
> że jesteś orginalna w swoich poglądach :)
Aha, teraz rozumiem.Okazywanie emocji według ciebie to częste wybuchanie
płaczem .Dla mnie okazywanie emocji to okazywanie tego , co się aktualnie w tej
sferze dzieje - okazywanie ciepła, wzruszenia, poirytowania,
niechęci ,czułości, smutku itp itp itd itd...do tego sposób okazywania jest
adekwatny do odczuwanych emocji .Żeby do takiego stanu ducha dojść, trzeba być
silnym człowiekiem - trzeba żyć za pan brat ze swoimi uczuciami.
"Silny" facet , co to mu twarz nie drgnie dla mnie jest raczej bezradnym ,
zagubionym nieszczęśnikiem - może potrafi wygrać potyczkę, ale przegrywa wojnę.
>
>
> > > Skoro mają męskie i żeńskie formy to czemu z zasady głosujesz na ko
> biety
> > a nie
> > > na ludzi o takich cechach?
> > Przecież napisałam - pragnę,żeby rządzili mną ludzie- kobiety i mężczyźni
> .
>
> Być może wyraziłaś się nie jasno. Napisałaś:
> "Po drugie : najwyższy czas ,żeby kobiety wniosły coś do męskiej
> polityki na to liczę , głosując na kobiety."
> Ze zdania wynika, że głosujesz na kobiety ale mniejsza o to.

Teraz już zupełnie ciebie nie rozumiem .Spróbuję jeszcze raz : głosuję na
kobiety, bo życzę sobie , między innymi tego ,żeby ich było więcej w polityce ,
żeby wniosły w politykę te cenne sprawy charakterystyczne dla kobiet , których
w dotychczasowej, opanowanej przez mężćzyzn polityce brak.
>
> > Człowiek trzymający
> > siłą swoje emocje na wodzy podczas negocjacji traci mnóstwo energii
> > psychicznej , którą mógłby zainwestować w myślenie o tym co robi.A jeśli
> po
> > tym wszystkim odreagowuje pijąc alkohol - to już bardzo niedobrze , a to
> jest
> > właśnie model męski.
>
> Pierwsze słyszę że faceci po podjęciu ważnej decyzji powszechnie się upijają i
> jest to zwane modelem męskim. Zresztą zachowanie po negocjacjach nie ma wpływu
> na skuteczność w trakcie samych negocjacji a poza tym wątek nie jest o
pijaństw
> ie.
Ach, jakie to dziwne ,że pierwszy raz o tym słyszysz! Dla wyjaśnienia - to
ironia ...A wątek jest o emocjonalnośći kobiet - w przeciwstawieniu do
emocjonalności mężczyzn .Otóż pijaństwo to sedno emocjonalnośći mężczyzn.
Dzięki za pozdrowienia, jestem zdrowa , wolałabym ,żebyś rozumiał to , co
piszę.

[Gość: k]

> Okazywanie emocji według ciebie to częste wybuchanie
> płaczem .Dla mnie okazywanie emocji to okazywanie tego , co się

aktualnie w tej
> sferze dzieje - okazywanie ciepła, wzruszenia, poirytowania,
> niechęci ,czułości, smutku itp itp itd itd..

W pierwszym poście piszę o emocjonalności w konkretnych sytuacjach i
podaje przykład w którym ktoś płacze. Nie pytam się na czym polega
okazywanie emocji. Przeczytaj jeszcze raz ten post i odnieś się do
niego. Rozmywasz temat pisząc o okazywaniu ciepła. Jeżeli to takie
ważne dla ciebie to wyjaśniam, że nie mam nic przeciwko okazywaniu
ciepła w sytuacjach towarzyskich bez względu na płeć.


> pragnę,żeby rządzili mną ludzie- kobiety i męż
> czyźni
> głosuję na kobiety...

Ja głosuję na ludzi o poglądach podobnych do moich. Ty głosujesz tylko
na kobiety bo chcesz żeby rządzili nami mężczyźni i kobiety. To twoja
sprawa jak sobie głosujesz i nie wiąże sie to z tematem wątku.

> Otóż pijaństwo to sedno emocjonalności mężczyzn...

Prosze o odnoszenie sie do tego co piszę w poście otwierającym wątek. W
kolejnych postach rozszerzasz temat rozmowy i robisz mi zarzuty
dotyczące spraw o których nic nie mówiłem i nijak sie mają do moich
poglądów (np o okazywaniu ciepła).
Podsumowując, na mój pogląd o większej emocjonalności kobiet, która
może przeszkadzać im w biznesie i polityce dostałem odpowiedź że
mężczyźni to piją alkohol. Biorąc pod uwagę że twoja uwaga o piciu w
poprzednim poście znowu może sie okazać "ironią" to właściwie nadal nie
wiadomo co o tym myślisz.

> wolałabym ,żebyś rozumiał to , co piszę.

I nawzajem

> Dzięki za pozdrowienia, jestem zdrowa
To zwrot grzecznościowy

~(pozdrawiam)

Emocjonalność kobiet i mężczyzn.

[Gość: barbinator]

Z moich obserwacji wynika, że wiele kobiet zachowuje sie tak jak by
> nie mogły opanować swojej emocjonalności.


Natomiast mężczyźni rozładowują swoje emocje waląc pięścią w stół - w
najlepszym razie.
W najgorszym pięść ląduje na twarzy oponenta. Vide Żyrynowski w Rosji a u nas
nie tak dawno temu Frasyniuk. Bójki w parlamencie zdarzają się zresztą
powszechnie, nawet u niby flegmatycznych Anglików. Czy nie sądzisz, że taki
sposób "rozładowywania emocji" jest równie żenujący jak płacz? Ja tak uważam.
Działa to także na poziomie firmy, znam dyrektora który jak się zdenerwuje to
zmiata ręką wszystkie papiery z biurka (pani sekretarka potem na kolanach je
zbiera) i zdarza mu się to przynajmniej parę razy w tygodniu. Może to sobie
powinieneś zadać pytanie dlaczego właśnie KOBIECA emocjonalność ci przeszkadza
a o męskiej nie wspomniałeś ani słowem. Czy prawda jest może taka, że tej
drugiej nawet nie zauważasz gdyż uważasz ją za normalną? Faktycznie,
emocjonalny, grubiański szef czy polityk jest często normą. Po
prostu "mężczyźni już tacy są" a więc walenie pięścią w stół, krzyczenie na
rozmówcę i sporadycznie nawet bójki zostały dawno temu uznane za normę. Teraz
jednak w biznesie i polityce pojawiły się kobiety, których wcześniej tam nie
było. Chyba więc pora powiedzieć to samo o kobietach: "one już takie są" i
uznać ich prawo do emocjonalności - analogiczne z męskim. Albo sprawiedliwie
odmówić tego prawa także i mężczyznom... tylko kto by wtedy został? Chyba
rządziłyby nami cyborgi...;))

Pozdr. B.

[Gość: k]

> Może to sobie
> powinieneś zadać pytanie dlaczego właśnie KOBIECA emocjonalność ci przeszkadza
> a o męskiej nie wspomniałeś ani słowem. Czy prawda jest może taka, że tej
> drugiej nawet nie zauważasz gdyż uważasz ją za normalną?

Moje rozważania co do emocjonalności dotyczą konkretnego przykładu (byłej pani
minister) dlatego piszę o kobiecej emocjonalności. Dodam, że nie dziwi mnie ( i
nie przeszkadza) kobieca emocjonalność w takim wydaniu w relacjach towarzyskich
ale jest to żenujące w sprawach poważnych (biznes, polityka).

> Faktycznie,
> emocjonalny, grubiański szef czy polityk jest często normą. Po
> prostu "mężczyźni już tacy są" a więc walenie pięścią w stół, krzyczenie na
> rozmówcę i sporadycznie nawet bójki zostały dawno temu uznane za normę.

Co by nie mowić o agresywności może być ona skutecznym sposobem do osiągniecia
postawionych celów. Zastraszanie przeciwnika zwyczajnie może się opłacać (nadal
mam na myśli polityke i biznes). Bójki nie są uznawane za normę.

> Teraz
> jednak w biznesie i polityce pojawiły się kobiety, których wcześniej tam nie
> było. Chyba więc pora powiedzieć to samo o kobietach: "one już takie są" i
> uznać ich prawo do emocjonalności - analogiczne z męskim. Albo sprawiedliwie
> odmówić tego prawa także i mężczyznom... tylko kto by wtedy został? Chyba
> rządziłyby nami cyborgi...;))

Nie popieram cyborgów :) i nie odmawiam nikomu emocjonalności. Jak sama
powiedziałaś kobiety już takie są (dodam, że nie wszystkie) i to bycie może np
utrudniać osiąganie i zajmowanie stanowisk kierowniczych czy nawet poważne
traktowanie przez otoczenie. Emocjonalność to skłonność do wzruszeń,
uczuciowość, czasem egzaltacja. Stoi ona w opozycji do chłodnego osądu,
logicznego myślenia czy wyrachowania.
Czy zgadzasz się więc, że emocjonalność kobiet może utrudniać części z nich
zajmowanie wysokich stanowisk w biznesie czy polityce i może być w jakiejś
części wytłumaczeniem, że nie ma ich tam zbyt wiele?

[julla]

Gość portalu: k napisał(a):


> Nie popieram cyborgów :) i nie odmawiam nikomu emocjonalności. Jak sama
> powiedziałaś kobiety już takie są (dodam, że nie wszystkie) i to bycie może np
> utrudniać osiąganie i zajmowanie stanowisk kierowniczych czy nawet poważne
> traktowanie przez otoczenie. Emocjonalność to skłonność do wzruszeń,
> uczuciowość, czasem egzaltacja. Stoi ona w opozycji do chłodnego osądu,
> logicznego myślenia czy wyrachowania.
> Czy zgadzasz się więc, że emocjonalność kobiet może utrudniać części z nich
> zajmowanie wysokich stanowisk w biznesie czy polityce i może być w jakiejś
> części wytłumaczeniem, że nie ma ich tam zbyt wiele?
***
To raczej ty się upierasz, że emocjonalność powinna przeszkadzać,
z psychologicznego punktu widzenia nie ma zupełnie ku temu przesłanek,
w racjonalnym odbiorze swiata może jedynie przeszkadzać nadmierna emocjonalność
czyli histeria, ale histerycy tez się biorą za politykę i nawet robią kariery
(np. Gabriel Janowski). Emocjonaność nie stoi w opozycji do logicznego myślenia
czy wyrachowania, to jest kompletnie poroniony pomysł...Ostatnio słuchałam
wywiadu ze Sławomirem Petelickim, który wyznał, że płyneły mu łzy jak grochy,
gdy urodziła mu się córka, a poza tym miewał łzy w oczach gdy widział jakieś
drastyczne sytuacje podczas odbijania zakładników czy coś w tym stylu. Świadczy
to o dość 'głębokiej' emocjonalności- a nie przeszkadzało mu to byc świetnym
komandosem od zadań specjalnych. Po prostu jego emocjonalność jedynie wzbogaca
jego osobowość i pewnie pozwala dostrzegać rzeczy, których nie widzą "cyborgi"

[Gość: k]

> To raczej ty się upierasz, że emocjonalność powinna przeszkadzać,

Ciężko myśleć logicznie, "racjonalnie odbierać świat" a zwłaszcza chłodno
kalkulować gdy człowieka się często wzrusza, złości czy czuje bezsilny. Zreszta
ja bardziej zwracam uwagę w poście na to jak taka osoba jest odbierana a nie jak
ona "odbiera świat".

> Ostatnio słuchałam
> wywiadu ze Sławomirem Petelickim, który wyznał, że płyneły mu łzy jak grochy,
> gdy urodziła mu się córka, a poza tym miewał łzy w oczach gdy widział jakieś
> drastyczne sytuacje podczas odbijania zakładników czy coś w tym stylu

Może dlatego nie jest już dowódcą Gromu ;)

> Świadczy to o dość 'głębokiej' emocjonalności- a nie przeszkadzało mu to byc
> świetnym komandosem od zadań specjalnych

Nie wiem czy był świetnym komandosem, ja nie mam dostępu do akt operacyjnych
Gromu ;) Zresztą komandosem który płacze na służbie, szybko zajął by sie
psycholog. Stabilność emocjonalna to jeden z podstwowych wymogów w formacjach
tego rodzaju. Wzruszenie przy narodzinach córki to zupełnie inna sprawa, nie
związana z tym co piszę w poście otwierającym wątek.

> Jego emocjonalność jedynie wzbogaca
> jego osobowość i pewnie pozwala dostrzegać rzeczy, których nie widzą "cyborgi"

Wątek nie jest o tym czy emocjonalność wzbogaca osobowość ale o tym że
emocjonalność kobieca może utrudniać podejmowanie ważnych decyzji, znoszenie
stresu. Tak więc połowa tego co napisałaś jest nie na temat.

Pozdrawiam

[barbinator]

Może spróbuję jeszcze raz. Kobiety i mężczyźni różnią się od siebie, między
innymi także tym w jaki sposób reagują na sytuacje stresowe.
Żadna "emocjonalność", ani męska ani kobieca nie jest korzystna np przy
prowadzeniu negocjacji, gdyż wtedy liczy się chłodny umysł i panowanie nad
sobą. Nie ma ABSOLUTNIE ŻADNEJ RÓŻNICY między kobietą która traci panowanie nad
sobą i zaczyna płakać a mężczyzną który traci panowanie nad sobą i zaczyna
krzyczeć i demolować swoje biurko. Oba te zachowania są nieprofesjonalne i
teoretycznie nie powinny się zdarzać. No ale się zdarzają, niestety (chociaż
rzadko w aż tak drastycznej formie jak płacz czy awanturowanie się). Tak jak
zdarzają się bójki wśród polityków - a wśród polityczek jakoś nie. Dlaczego nie
wysnuwasz z tego wniosku, że kobiety są lepszymi politykami? No przecież są w
tej kwestii dużo mniej emocjonalne, czyż nie? Nie przekonuje mnie też twoje
stwierdzenie jakoby agresja i zastraszania były skuteczną strategią negocjacji
czy kierowania firmą. Brałam udział w wielu negocjacjach i nigdy nie spotkałam
się z sytuacją by osoba agresywna, zastraszająca osiągneła sukces. Fakt, nie
były to negocjacje Wołomina z Pruszkowem...;)
Reasumując: każda forma braku panowania nad sobą jest w aspekcie biznesowym
zła. Mogę sobie natomiast wyobrazić strategię polegającą na udawaniu emocji.
Takie strategie bywają bardzo skuteczne zaś jedynym miernikiem ich wartości
jest właśnie skuteczność. Mężczyzna stosujący taką strategię może udawać
groźnego lwa, zaś kobieta spłoszoną sarenkę :)) ale liczyć się będzie tylko
skuteczność. Zaznaczam jednak, że tym razem nie mam na myśli prawdziwej
emocjonalności tylko udawaną. Wiem z doświadczenia, że kobiety
bywają w tym naprawdę niezłe.

Pozdr. B.

[Gość: er_el]

> Reasumując: każda forma braku panowania nad sobą jest w aspekcie biznesowym
> zła. Mogę sobie natomiast wyobrazić strategię polegającą na udawaniu emocji.
> Takie strategie bywają bardzo skuteczne zaś jedynym miernikiem ich wartości
> jest właśnie skuteczność. Mężczyzna stosujący taką strategię może udawać
> groźnego lwa, zaś kobieta spłoszoną sarenkę :)) ale liczyć się będzie tylko
> skuteczność. Zaznaczam jednak, że tym razem nie mam na myśli prawdziwej
> emocjonalności tylko udawaną. Wiem z doświadczenia, że kobiety
> bywają w tym naprawdę niezłe.
>
> Pozdr. B.
>

Udawanie spłoszonej sarenki nie kojarzy mi się za dobrze. Trochę to poniżające,
nie łatwiej po prostu być poważną, pewną siebie i zdecydowaną na codzień i w
obliczu takiej sytuacji jak opiewane negocjacje? Podwinięcie kolanka, trzepot
rzęsami i słodka minka są dobre, gdy chce się kogoś poderwać, zresztą również w
wykonaniu mężczyzn.

[Gość: k]

> Kobiety i mężczyźni różnią się od siebie, między
> innymi także tym w jaki sposób reagują na sytuacje stresowe.

Zgadzam sie

> Żadna "emocjonalność", ani męska ani kobieca nie jest korzystna np przy
> prowadzeniu negocjacji, gdyż wtedy liczy się chłodny umysł i panowanie nad
> sobą.

Właśnie. A ja uważam że mężczyźni są mniej emocjonalni w takich sytuacjach niż
kobiety o czym piszę w pierwszym poście.

> Nie ma ABSOLUTNIE ŻADNEJ RÓŻNICY między kobietą która traci panowanie nad
> sobą i zaczyna płakać a mężczyzną który traci panowanie nad sobą i zaczyna
> krzyczeć i demolować swoje biurko. Oba te zachowania są nieprofesjonalne i
> teoretycznie nie powinny się zdarzać.

Oba dotyczą innych sytuacji.

> Tak jak zdarzają się bójki wśród polityków - a wśród polityczek jakoś nie.
> Dlaczego nie wysnuwasz z tego wniosku, że kobiety są lepszymi politykami?

Odbiegasz od tematu. Piszę w swoim poście o emocjonalności kobiet w trakcie
ważnych negocjacji oraz w momencie podejmowania ważnych decyzji.

> Nie przekonuje mnie też twoje stwierdzenie jakoby agresja i zastraszania były
> skuteczną strategią negocjacji czy kierowania firmą.

Nie piszę że zastraszanie w trakcie negocjacji jest skuteczne. Piszę że
"agresywność może być skuteczny sposobem w osiąganiu postawionych celów". Z
kolei agresywny styl kierowania firmą nie musi polegać na biciu pracowników :)
może natomiast polegać na agresywnym konkurowaniu z innymi firmami.


Pisałaś chyba gdzieś kiedyś że prowadzisz firmę. Jak oceniasz skuteczność płaczu
w negocjacjach? Jeśli wysoko to czy często stosujesz tą metodę? Jak zareagujesz
jak twój kontrahent się popłacze bo chciałby żebyś zapłaciła mu więcej?
Zapłacisz czy pokiwasz głową z politowaniem?
Czy też zauważasz że kobiety są bardziej emocjonalne i np częściej płaczą?

Pozdrawiam

[Gość: barbinator]

> > Żadna "emocjonalność", ani męska ani kobieca nie jest korzystna np przy
> > prowadzeniu negocjacji, gdyż wtedy liczy się chłodny umysł i panowanie na
> d
> > sobą.

>
> Właśnie. A ja uważam że mężczyźni są mniej emocjonalni w takich sytuacjach niż
> kobiety o czym piszę w pierwszym poście.


Nie zgadzam się. Są tak samo emocjonalni, może nawet bardziej. Natomiast
okazują swoją emocjonalność w inny sposób. Zastanawiam się na czym polega twoja
niemożność zrozumienia mojego punktu widzenia. Czy nie jest przypadkiem tak, że
ty ograniczasz słowo "emocjonalność" do sfery emocji typowo kobiecych natomiast
męską emocjonalność nazywasz jakoś inaczej? Jeśli tak to nic dziwnego że trudno
ci jest mnie zrozumieć. Jeszcze raz przypominam konkretny przykład który
podałam i proszę do ustosunkowanie się do niego: dyrektor rozwalający w geście
wściekłości papiery na swoim biurku. Proszę o jasną odpowiedź: czy taki przejaw
emocjonalności uważasz za korzystny dla szefa, negocjatora, polityka itd?
Kolejne pytanie: czy takie historie zdarzają się twoim zdaniem mężczyznom-
negocjatorm równie często jak płacz kobietom-negocjatorom? Proszę o
jednoznaczne odpowiedzi.

>
> > Nie ma ABSOLUTNIE ŻADNEJ RÓŻNICY między kobietą która traci panowanie nad
> > sobą i zaczyna płakać a mężczyzną który traci panowanie nad sobą i zaczyn
> a
> > krzyczeć i demolować swoje biurko. Oba te zachowania są nieprofesjonalne
> i
> > teoretycznie nie powinny się zdarzać.
>
> Oba dotyczą innych sytuacji.


Ależ skąd. Oba dotyczą dokładnie takich samych sytuacji. W obu przykładach ktoś
zachowuje się nieprofesjonalnie w sytuacji wymagającej profesjonalizmu.
Przecież mówimy o płaczu/niehamowanej wściekłości w trakcie negocjacji, zgadza
się? Na czym ma polegać ta "inność sytuacji"?


>
> Odbiegasz od tematu. Piszę w swoim poście o emocjonalności kobiet w trakcie
> ważnych negocjacji oraz w momencie podejmowania ważnych decyzji.


Ja też o tym cały czas piszę. To co napisałam o politykach to była dygresja,
jednak pozostająca w ścisłym związku z tematem tego wątku. Powinieneś był na to
odpowiedzieć zamiast zasłaniać ię wygodnym zdankiem "odbiegasz od tematu".


>
> Nie piszę że zastraszanie w trakcie negocjacji jest skuteczne. Piszę że
> "agresywność może być skuteczny sposobem w osiąganiu postawionych celów". Z
> kolei agresywny styl kierowania firmą nie musi polegać na biciu pracowników :)
> może natomiast polegać na agresywnym konkurowaniu z innymi firmami.


No, teraz to ty odbiegasz od tematu. Mówiliśmy o tak drastycznych zachowaniach
jak płacz w trakcie negocjacji, nie zaś o aresywnym konkurowaniu które nie
stanowi niczego drastycznego ani wyjątkowego tylko jest raczej normą. Jeśli
chcesz być uczciwy to porównuj zachowania analogiczne - takie jak w przykładzie
podanym przeze mnie, tym na który nie odpowiedziałeś a który ja w związku z tym
teraz powtórzyłam. Liczę na twoją odpowiedź.


> Pisałaś chyba gdzieś kiedyś że prowadzisz firmę. Jak oceniasz skuteczność
płacz
> u
> w negocjacjach?


Dokładnie tak samo jak demolowanie biurka i krzyki. Żeby nie było niejasności:
takie zachowania (liczba mnoga!) oceniam bardzo nisko - są nieskuteczne.


Jeśli wysoko to czy często stosujesz tą metodę? Jak zareagujesz
> jak twój kontrahent się popłacze bo chciałby żebyś zapłaciła mu więcej?


Nigdy nie spotkałam się z taką reakcją, zapewne więc nie jest ona częsta. Bywa
natomiast, że kontrahent próbuje brać na litość. Zdarza się to równie często
mężczyznom jak kobietom. Jest to strategia irytująca ale bywa skuteczna, byle
nie przeginać.


> Zapłacisz czy pokiwasz głową z politowaniem?


Nie zapłaciłabym. Panu demolującemu biurko też nie.
To są identyczne sytuacje. Różnica jest tylko taka, że płaczącej negocjatorki
nie miałam "przyjemności" spotkać, a wrzesczącego negocjatora i owszem.
Wrzeszczący nigdy niczego u mnie nie załatwili a ich firmy rzadko mają długi
żywot. Nadmiar adrenaliny dawkowany nieumiejętnie bardziej szkodzi niż pomaga -
takie są przynajmniej moje obserwacje. BTW, czy wiesz że statystyki pokazują,
że małe i średnie firmy kierowane przez kobiety bankrutują rzadziej niż te
kierowane przez mężczyzn? Jak powiążesz tą informację z twoją "teorią
emocjonalności"?


> Czy też zauważasz że kobiety są bardziej emocjonalne i np częściej płaczą?


Nie są bardziej emocjonalne tylko mają inną emocjonalność. Kobiety oczywiście
częściej płaczą a mężczyźni częściej wrzeszczą i tracą panowanie nad sobą (to
obserwacja ogólna, nie "biznesowa").

Pozdr. B|.

>
> Pozdrawiam

[Gość: k]

> Nie zgadzam się. Są tak samo emocjonalni, może nawet bardziej.

Wątek ma już ponad 20 wpisów a jesteś pierwszą która odnosi się bezpośrednio do
wyrażonego przeze mnie poglądu. Na pocieszenie powiem że pozostałe panie jeszcze
tego nie zrobiły ;) Swoją drogą skoro mężczyźni są tacy emocjonalni to po co są
wydawane te stosy poradników o okazywaniu uczuć partnerce.

> Jeśli tak to nic dziwnego że trudno
> ci jest mnie zrozumieć
Daruj sobie proszę takie uwagi. Też mogę napisać że według mnie to ty myślisz
tak jak mi się wydaję a nie zgadzasz się bo trudno jest ci rozumieć.

> przypominam konkretny przykład który
> podałam i proszę do ustosunkowanie się do niego: dyrektor rozwalający w geście
> wściekłości papiery na swoim biurku.

Piszę o tym rodzaju kobiecej emocjonalności, która będąc przydatną w kontaktach
towarzyskich jest zupełnie nie przydatna w takich sytuacjach jak np twarde
negocjacje. Zgodzisz się chyba że biznes oraz polityka to obszary w których
toczy się ostrą walkę z konkurencją. Płacz jest raczej oznaką słabości i
bezsilności a agresja oznaką siły (lub udawania siły). O ile jestem w stanie
sobie wyobrazić że agresja może być skuteczna w trakcie negocjacji (np z pozycji
silniejszego) czy rywalizacji o tyle płacz nie jest wtedy skuteczny bo jest
oznaką kapitulacji. To tyle jeśli chodzi o różnice między tymi dwoma zachowaniami.


> No, teraz to ty odbiegasz od tematu.

Odbiegam w tym sensie od tematu że odpowiadam na twoją dygresję odbiegającą od
tematu. Rzeczywiście trzeba było użyć drugi raz formułki "odbiegasz od tematu"
zamiast ci odpowiadać w tamtym miejscu.


To że się nie zgadzasz z moim poglądem może wynikać z faktu że chyba nie do
końca wiesz co to jest emocjonalność. Otóż zgodnie ze słownikiem emocjonalność
to uleganie emocjom, skłonność do wzruszeń, uczuciowość. Ty zdaje się widzisz
pierwszą część definicji i nie zauważasz reszty.
Moim zdaniem kobiety są bardziej emocjonalne nie tylko dlatego że łatwiej
ulegają emocjom ale także dlatego że się łatwiej wzruszają i są bardziej uczuciowe.
Powtórzę więc że pytam w pierwszym poście czy takie zachowanie nie sprawia że
część z nich jest postrzegana jako osoby o słabym charakterze i przez to
nienadające się do polityki czy biznesu. I czy w związku z tym ich emocjonalność
nie jest powodem tego że nie ma ich tam wiele.
Nigdzie nie twierdze że wszystkie kobiety to rozhisteryzowane baby. Wystarczy że
przeciętna kobieta jest troche bardziej emocjonalna niż przeciętny mężczyzna by
można było zauważyć efekty tego w populacji. Na pewno da sie też znaleźć kobietę
która jest bardziej męska niż przeciętny facet ale to są rzadko występujące
skrajności.


Pozdrawiam

[Gość: barbinator]

Poruszyłeś ciekawy temat i wielka szkoda, że wcale nie masz ochoty o nim
dyskutować. To co ty robisz to niestety tylko monolog i nieco, wybacz
określenie, przynudnawe powtarzanie ciągle tego samego bez choćby próby
ustosunkowania się do moich argumentów. Naprawdę jesteś do tego stopnia pewien
swoich racji że nie interesują cię poglądy innych? Szkoda że nie spróbowałeś
choćby odpowiedzieć na moje pytania chociaż podkreśliłam że szczególnie mi na
tym zależy. Były bardzo konkretne a twoje odpowiedzi mogłyby posunąć rozmowę do
przodu. Cóż, ja się starałam...

Pozdr. B.

Ładnie go wypunktowalaś :)

[Gość: Gbur]

kolega natomiast bardzo słabiutko, oj bardzo ;)

[na_tasza]

Otóż zgodnie ze słownikiem emocjonalność
to uleganie emocjom, skłonność do wzruszeń, uczuciowość.

Przecież poddawanie się *uczuciu* wściekłości, gniewu etc., to także
uczuciowość!

[ggigus]

ale zapewne wg autora postu mocne slowo, piesc w stol czy okrzyk gniewu, to
jednak lepjei niz lzy. To takie, hm, babskie, czyli nieznosne.

[Gość: she]

Scarlett o' Hara (bohaterka jednego filmu) tez czesto poszlochiwala, ale dobrze
przy tym zerkala na reakcje otoczenia, meskiego zwlaszcza :) Ale to byly czasy,
ze kobiety mogly - musialy, z braku innych mozliwosci - walczyc o swoje
placzami i omdleniami oraz innymi symulacjami ciezkiej niemocy. Dzisiaj, kiedy
kobieta zostala wreszcie dopuszczona do takich powaznych negocjacji, placz nie
jest najstosowniejszym zachowaniem. Ale tak naprawde nie wiemy, co ja do
dokladnie do tego sklonilo. A skoro nie wiemy, to nie ma o czym mowic.

Ciekawe, ze mezczyzni postrzegaja kobiety jako bardziej emocjonalne. A malo to
w zyciu publicznym nie panujacych nad emocjami mezczyzn ?

JAKIE zachowania emocjonalne

[kochanica-francuza]

są dopuszczalne publicznie ?

[Gość: k]

wszystkie

Pozdr.

[Gość: she]

Przeczytalam Twojego posta raz jeszcze.

Chcesz nam wyraznie udowodnic, ze kobiety NIE NADAJA sie do wielu rol i
zawodow, w tym przypadku do negocjacji finansowo - politycznych. Bo sa zbyt,
powiadasz, emocjonalne. Dobra, zgadzam sie, 80 % kobiet jest zbyt emocjonalna
aby funkcjonowac w tak stresujacych sytuacjach.(wyssalam to z palca). Czy z
tego powodu mamy odsunac od polityki, biznesu, wszelkich stanowisk
kierowniczych i w ogole calego twardego meskiego swiata te 20 % ktore posiada
pozadane w tych rolach cechy ? Juz tak kiedys bylo. Kobieta polityk, minister -
kto to widzial ?! Kobieta studiujaca - kto to widzial ?? a matematyke
studiujaca czy filozofie, o zgrozo...Kobieta w sporcie, za kierownica, kobieta
szefujaca firmie, zarzadzajaca budzetem - kto to widzial ? Kobieta lekarka,
nigdy w zyciu, najwyzej moze bandaze zmieniac i podtykac chirurgowi narzedzia.
Kobieta policjant, albo wojskowy, patologia istna. Kobieta profesor, naukowiec.
Albo kobieta ksiadz, hehe. Przeciez ONE sie do tego nie nadaja, tak
potwierdzaja obserwacje od czasow naszych malpich przodkow. Prawda ?

Prawda jest taka, ze mezczyzni, konkurujac miedzy soba w wymienionych
dziedzinach oraz innych, nie zycza sobie dodatkowej konkurencji ze strony
kobiet. Godzi to w ich ambicje, szczegolnie w przypadku przerostu ambicji nad
umiejetnosciami. Ma to nieprzyjemne konsekwencje dla kobiet, ktore sie mieszcza
w 20 nieplaczliwych procentach i chca rozwijac swoje ambicje, talenty i
zainteresowania. Bo profesor na pierwszych zajeciach powie: co tu pani robi. Bo
bp Pieronek pogrozi mi kwasem solnym, a jakis Wszechpolak mnie nim obleje. Bo
koledzy w firmie wysmieja kazdy moj blad i nigdy nie dostane awansu.

Ktos powie - w historii polityki, wynalazkow, nauki bardzo malo jest kobiet.
Czyli marni z nich politycy, wynalazcy, naukowcy, kierowcy itd. Dobrze, ok, z
faktami sie nie dyskutuje. Ale czy to ma usprawiedliwiac rzucanie klod pod nogi
tym nielicznym kobietom politykom, wynalazcom itd. ? Czemu sie tak autor postu
cieszy, ze wyszlo szydlo z worka, bo minister sie poplakala ? Chce powrotu
czasow, kiedy Sowinska liczyla by najwyzej pieluchy w domu, a Gronkiewicz-Waltz
razem z nia ?

Ech, gdyby internet wynaleziono dawniej, pewnie zamiast stukac w klawiature
przewijalabym teraz n-te dziecko. Bo kobiety stanowia mniejszosc wsrod
internautow, w ogole kiepskie sa przy kompach, wiec nie dopuszczajmy ich do
kompow a do internetu tym bardziej (jeszcze nie daj Bog wleza na jakies forum
Femiznizm).

[Gość: k]

> Chcesz nam wyraznie udowodnic, ze kobiety NIE NADAJA sie do wielu rol i
> zawodow, w tym przypadku do negocjacji finansowo - politycznych.

Piszę co najwyżej że emocjonalność kobiet może niektórym z nich przeszkadzać np
w takich negocjacjach

> Dobra, zgadzam sie, 80 % kobiet jest zbyt emocjonalna
> aby funkcjonowac w tak stresujacych sytuacjach.(wyssalam to z palca).

Nigdzie nie piszę że jedni ludzie są całkowicie emocjonalni a inni w ogóle. To
nie jest cecha dwuwartościowa (tak/nie). Emocjonalność możnaby ewentualnie
podawać w procentach gdyby dało sie to zmierzyć. Oznaczałoby to że skoro
przeciętna kobieta jest troche bardziej emocjonalna niż facet to troche mniej
nadaję się do polityki/biznesu.

> Czy z
> tego powodu mamy odsunac od polityki, biznesu, wszelkich stanowisk
> kierowniczych i w ogole calego twardego meskiego swiata te 20 % ktore posiada
> pozadane w tych rolach cechy ?

Gdzie piszę o odsuwaniu kogokolwiek?

> Prawda jest taka, ze mezczyzni, konkurujac miedzy soba w wymienionych
> dziedzinach oraz innych, nie zycza sobie dodatkowej konkurencji ze strony
> kobiet. Godzi to w ich ambicje,

Każdy kto musi konkurować nie lubi konkurencji, płeć nie ma tu nic do rzeczy.

> Ale czy to ma usprawiedliwiac rzucanie klod pod nogi
> tym nielicznym kobietom politykom, wynalazcom itd. ?

Czy piszę coś o tym że trzeba rzucać kobietom kłody pod nogi? Gdzie to wyczytałaś?

> Bo kobiety stanowia mniejszosc wsrod
> internautow, w ogole kiepskie sa przy kompach, wiec nie dopuszczajmy ich do
> kompow a do internetu tym bardziej (jeszcze nie daj Bog wleza na jakies forum
> Femiznizm).

Cieszę się że jesteś na forum ;)


Twój post to emocjonalna odpowiedź na wyrażoną przeze mnie opinię. Jak już minie
ci złość i spokojnie przeczytasz mój post otwierający wątek to zauważysz że
większość twoich zarzutów w ogóle się do niego nie odnosi. Ja nic nie piszę o
tym jak ma być w polityce czy biznesie. Piszę że kobiet jest mniej niż mężczyzn
i że większa emocjonalność kobiet może być jednym z tego powodów.

Pozdrawiam

[Gość: she]

Aha, a ja sie niepotrzebnie doszukuje w Twoich wywodach drugiego dna, a tam pod
spodem nic nie ma :) To dobrze. Chodzilo Ci tylko o to, ze kobiety sa
zauwazalnie bardziej "miekkie" od facetow, z trudem ukrywaja emocje, silniej je
przezywaja, a w swiecie biznesu to niepozadane. Tam trzeba twardo obstawac przy
swoim, przechytrzyc przeciwnika, nie dac soba manipulowac, a zarazem umiec
uderzyc w cudze slabe strony. Kobieta, jako istota z definicji wrazliwa na zlo,
z mniejsza sila przebicia, bardziej podatna na krytyke, slabiej sobie radzi w
tym - co tu duzo mowic - niezbyt etycznym swiecie. Ona potrzebuje
bezpieczenstwa, ciepla i oparcia, a tego w polityce czy biznesie raczej nie
znajdzie. Kobiety sa ponadto empatyczne, a swiadomosc ze swoimi decyzjami, dla
nich korzystnymi, powoduja zmniejszenie cudzej korzysci, utrudniac im moze
podejmowanie tychze decyzji. Chca wszystkim zrobic dobrze, a w biznesie tak sie
nie da. Tam sie ceni skutecznosc, a nie cierpietnictwo. Wszystko, co powyzej
nie tyczy sie tzw. "zlych kobiet" :-)

Takie bylo Twoje przeslanie ? W takim razie Ameryki nie odkryles. Kon jaki jest
kazdy widzi. Ale sa konie i konie, nie zapominajmy o tym. A co do samej
emocjonalnosci: kto jest bardziej emocjonalny? Facet ktory pijany adrenalina
zasuwa wyscigowym autem, czy jego narzeczona ktora sie temu przyglada i tez jej
serce wali ? Wszyscy mamy emocje. Istotne jest, aby umiec je okielznac do
wlasnych celow. Uwalniac we wlasciwym momencie i w odpowiedni sposob.

Placz Sowinskiej nie byl najodpowiedniejsza reakcja, fakt. Za bardzo sie widac
przejela negocjacjami. Mysle jednak, ze wielu mezczyzn jest tak opanowanych w
podobnych sytuacjach, bo..oni nie traktuja wszystkiego tak osobiscie, nie
obarczaja sie nadmierna odpowiedzialnoscia, po prostu podchodza bardziej
lightowo. Raz sie wygrywa, raz przegrywa, wazne zeby zrobic co sie da i nie
wypasc z gry :)

[Gość: k]

> Aha, a ja sie niepotrzebnie doszukuje w Twoich wywodach drugiego dna, a tam
> pod spodem nic nie ma :) To dobrze. Chodzilo Ci tylko o to, ze kobiety sa
> zauwazalnie bardziej "miekkie" od facetow, z trudem ukrywaja emocje, silniej
> je przezywaja, a w swiecie biznesu to niepozadane. Tam trzeba twardo obstawac
> przy swoim, przechytrzyc przeciwnika, nie dac soba manipulowac, a zarazem
> umiec uderzyc w cudze slabe strony. Kobieta, jako istota z definicji wrazliwa
> na zlo, z mniejsza sila przebicia, bardziej podatna na krytyke, slabiej sobie
> radzi w tym - co tu duzo mowic - niezbyt etycznym swiecie. Ona potrzebuje
> bezpieczenstwa, ciepla i oparcia, a tego w polityce czy biznesie raczej nie
> znajdzie. Kobiety sa ponadto empatyczne, a swiadomosc ze swoimi decyzjami, dla
> nich korzystnymi, powoduja zmniejszenie cudzej korzysci, utrudniac im moze
> podejmowanie tychze decyzji. Chca wszystkim zrobic dobrze, a w biznesie tak
> sie nie da. Tam sie ceni skutecznosc, a nie cierpietnictwo. Wszystko, co
> powyzej nie tyczy sie tzw. "zlych kobiet" :-)
> Takie bylo Twoje przeslanie ?

Z grubsza tak :). Tylko bez generalizowania. Zamiast "kobiety" sensowniej będzie
użyć wyrażenia "wiele kobiet" albo "przeciętna kobieta". Nie wszystkie są takie.

> W takim razie Ameryki nie odkryles. Kon jaki jest
> kazdy widzi

A jednak. Zobacz wpisy innych osób w tym wątku. Dla niektórych to wciąż
nieodkryta ameryka.

> A co do samej
> emocjonalnosci: kto jest bardziej emocjonalny? Facet ktory pijany adrenalina
> zasuwa wyscigowym autem, czy jego narzeczona ktora sie temu przyglada i tez
> jej serce wali ?

To jest przykład szukania emocji a nie bycia emocjonalnym



Pozdrawiam

[Gość: she]

Wiele kobiet sie wlasnie wkurza za generalizowanie. Bo wiesz, przychodzi sobie
pani do instruktora prawa jazdy, a on ja wita slowami: ach, te kobiety, za
moich czasow zaden facet by jej kluczy do auta nie dal. One sie do tego nie
nadaja. Taka krytyka na starcie moze zdeprymowac nawet potencjalnie niezlego
zenskiego kierowce i jest zwyczajnie upokarzajaca. I tak samo jest w innych
sytuacjach, gdzie kobieta chce zrobic cos co lepiej lub gorzej robia mezczyzni.
Wykorzystuja stereotypy zeby utrudnic zycie kobietom ktore moga ich
przescignac, chocby odrobine. To smutne.

[kocia_noga]

Gość portalu: k napisał(a):

> Ostatnio media doniosły o ciekawym szczególe dotyczącym prywatyzacji
> PZU. Chodzi o zachowanie byłej minister skarbu A. Kameli Sowińskiej, która w
> trakcie negocjacji wielomiliardowego kotraktu popłakała się.
Informujesz o wydarzeniu.
W związku z tym
> nasuwa się pytanie jak wiele (statystycznie) kobiet w chwili napięcia traci
> nerwy.
Informujesz,że nasunęło ,ci cię pytanie o statystyczną ilość kobiet w chwili
napięcia "tracącą nerwy" ; rozumiem,że chodziło ci o wybuchanie płaczem.
Płacz może być skuteczny w przypadku kochającego mężczyzny ale czy nie
> jest żenujące kiedy stosuje sie go w negocjacjach poważnego kontraktu.
Dodajesz , że twoim zdaniem płacz nie jest w sytuacji biznesowej skuteczny.

Ten
> przypadek nie dotyczy przecież rozchwianej emocjonalnie nastolatki
ale
> dojrzałej pani profesor i minister, która sprawia raczej wrażenie osoby
> oschłej.
Jesteś przekonany ,że rozpłakanie się w trudnej sytucji jest dowodem
rozchwiania emocjonalnego , oraz ,że osoba wyglądająca dla ciebie na oschłą i
dojrzałą nie reaguje w ten sposób.
Z moich obserwacji wynika, że wiele kobiet zachowuje sie tak jak by
> nie mogły opanować swojej emocjonalności.
A więc częściowo odpowiedziałeś sobie na zadane pytanie - ciekaw jesteś
statystyki, a twoim zdaniem kobiet reagujących w trudnych sytuacjach jest
wiele .Według ciebie takie reakcje nie pomagają w negocjacjach.
Czy nie jest to jeden z argumentów
> wyjaśniających mniejsze reprezentację kobiet np w polityce.
Rozumiem - stwierdzasz ,że wiele kobiet reaguje w trudnych sytuacjach w sposób
nie przyczyniający się do skuteczności negocjowania i wyciągasz z tego
wniosek ,że jest to przyczyną ich mniejszej reprezentacji w polityce.
Płaczliwych osób
> nie traktuje sie poważnie
Upuszczenie sobie emocji poprzez rozpłakanie przez panią minister K-S
przenosisz na skłonność całej populacji kobiet do nierozumnego płaczu (
nierozumnego , bo według ciebie nie pomaga w negocjacjach) , następnie nazywasz
płaczliwością i dodajesz do tego twierdzenie , że osób płaczliwych nie
traktuje się powaznie ( w każdym razie ty ich nie traktujesz poważnie , jak
rozumiem)
więc nie mają one szans osiągnąć ważnych stanowisk w
> polityce czy biznesie gdzie liczy sie twardość i zdecydowanie (nawet na
pokaz).
I tu następne ciekawe stwierdzenie ,że w polityce liczy się twardość i
zdecydowanie , choćby na pokaz . Co ma twardość i zdecydowanie do rozpłakania
się ,nie napisałeś, rozumiem , że dla ciebie to oczywiste . Z przebiegu
dyskusji wnoszę ,że inne spojrzenie na sprawę cię nie interesuje .Poczekasz
troszeczke , a dołączą sie do ciebie chórkiem bywalcy tego forum i zapanuje
pełnia zrozumienia .Na bywalczynie raczej nie licz.

[Gość: k]

Oddziel cytaty od własnych opinii. Tego nie da się czytać.

[kocia_noga]

Arogancja z braku argumentów to jak biała chorągiewka .

[Gość: k]

Niech czytelnicy sami ocenią czy to arogancja czy nieczytelność.
Ja tam w każdym razie polecam używać klawisza Enter, poprawisz formę
to i treść będzie bardziej przystępna.

[Gość: dziewczyna]

Płacz może być skuteczny w przypadku kochającego mężczyzny ale czy nie
> jest żenujące kiedy stosuje sie go w negocjacjach poważnego kontraktu.

Zgadzam sie, ze to zenujace.

Ten
> przypadek nie dotyczy przecież rozchwianej emocjonalnie nastolatki ale
> dojrzałej pani profesor i minister, która sprawia raczej wrażenie osoby
> oschłej. Z moich obserwacji wynika, że wiele kobiet zachowuje sie tak jak by
> nie mogły opanować swojej emocjonalności.

Mam podobne obserwacje. I smieszy mnie reakcja niektorych kobiet tutaj na twoj
post. Zaprzeczanie oczywistym faktom nic nie da i nie zmieni tych faktow. Ale
ostatnio panuje taka glupia moda na polityczna poprawnosc i przemilczanie
pewnych niewygodnych rzeczy.

[Gość: barbinator]

Mam podobne obserwacje.


A masz obserwacje tylko odnośnie kobiet, czy może zauważasz też jakieś felery u
mężczyzn? Spotkałąś się może z jakimiś przejawami męskiej emocjonalności które
mogą być dla otoczenia żenujące i mogą przeszkadzać w pracy?


I smieszy mnie reakcja niektorych kobiet tutaj na twoj
> post. Zaprzeczanie oczywistym faktom nic nie da i nie zmieni tych faktow.


Zgadzam się.


Ale
> ostatnio panuje taka glupia moda na polityczna poprawnosc i przemilczanie
> pewnych niewygodnych rzeczy.


Też się zgadzam. No więc jak to jest z tymi męskimi wadami, są czy ich nie ma?
Mam nadzieję, że politpoprawność nie przeszkodzi ci w uczciwej odpowiedzi na to
pytanie ;)

Pozdr. B.

[kocia_noga]

W przytoczonej historyjce nic nie ma o skuteczności negocjowania.Może było
tak : pani minister upuściła sobie emocji , wytarła nos, szybko pozbierała
myśli i dokończyła sprawę w korzystny sposób .Zdarzało mi się w życiu spotkac
takie sytuacje .Negocjacje itp sytuacje odbywają się na różnych poziomach .
Osoba okazująca emocje jest bardziej wiarygodna , a jej zachowanie może być
skuteczniejszą strategią - nie wyklucza zaangażowania , nie blokuje myślenia
uporczywym trzymaniem maski.
Kłóci się to z wzorem biznesmena twardziela obecnym w twórczości klasy B, C i
D .

PLACZ MALA PLACZ RYCZ MALENKA RYCZ :)))

[Gość: BUBU]

DALEJ NIE SPIEWAM...KAZDA BABA PLACI CENE PLACZEM.BIDULKI MOJE NIU NIU NIU...

[Gość: k]

> Może było
> tak : pani minister upuściła sobie emocji , wytarła nos, szybko pozbierała
> myśli i dokończyła sprawę w korzystny sposób

Obawiam się że jednak nie chodzi tu tylko o zażenowanie wiążące sie z płaczem w
takiej sytuacji. Coś ostatnio słychać że umowa prywatyzacyjna negocjowana przez
byłą panią minister nie jest zbyt korzystna dla skarbu państwa. Nawet powstanie
komisja do zbadania okoliczności dotyczących prywatyzacji PZU.

> Osoba okazująca emocje jest bardziej wiarygodna , a jej zachowanie może być
> skuteczniejszą strategią

Pewnie płacz pani minister był wiarygodny ale czy była to skuteczna strategia?
Chetnie poslucham na czym wedlug ciebie polega skuteczność płaczu w poważnych
negocjacjach.

> nie blokuje myślenia
> uporczywym trzymaniem maski.

Czy bycie osobą poważną i sprawianie wrażenia odpowiedzialnej przez pewien czas
blokuje u ciebie myślenie? Czy jest to aż tak straszne że nazywasz je
"uporczywym trzymaniem maski"

> Kłóci się to z wzorem biznesmena twardziela obecnym w twórczości klasy B, C i
> D .

A jak wygląda ten wzór?

[Gość: alienor]

Jesli ktos placze w trakcie negocjacji handlowych, to znaczy, ze absolutnie sie
do tego nie nadaje i zgadzam sie, ze to zenujace. Jednak znamienne sa dywagacje
natury ogolnej, do ktorych ten przypadek sklonil autora watku. Np to:
>Z moich obserwacji wynika, że wiele kobiet zachowuje sie tak jak by
> nie mogły opanować swojej emocjonalności.
Z moich obserwacji wynika, ze mezczyzni sa rownie emocjonalni, jak kobiety.
Czesto jednak staraja sie ukryc swoje emocje, czego z kolei czesto nie robia
kobiety. Przez to, ze je okazuja, a nawet po prostu o nich mowia, mezczyzni
traktuja nas jako jednostki "emocjonalne". Tymczasem roznica polega nie
na "byciu" emocjonalnym, ale na okazywaniu tego (kobiety) lub nie (mezczyzni).
Roznica dotyczy jeszcze rodzaju okazywanych emocji. Kiedy zdarza sie cos
nieprzyjemnego, odczuwamy przykrosc i zlosc. Kobiety czesciej okazuja te
pierwsza emocje i placza, a panowie te druga - wyrazaja gniew.
Konkluzja moze byc oczywiscie jedna: w naszej kulturze meskie jest lepsze.
Lepiej i bardziej "powaznie" jest nie okazywac emocji, a jesli juz nie mozna
wytrzymac, to nalezy sie wkurzac, a nie plakac. Z takim podejsciem mozna
osiagac powazne stanowiska w polityce i biznesie. Bo sa to dziedziny wciaz
jeszcze zdominowane przez mezczyzn (choc biznes juz nie tak bardzo), dla
ktorych "inne", a juz szczegolnie "kobiece", jest zawsze gorsze.

[kocia_noga]

Gość portalu: alienor napisał(a):

> Jesli ktos placze w trakcie negocjacji handlowych, to znaczy, ze absolutnie
sie
>
> do tego nie nadaje i zgadzam sie, ze to zenujace.

Dla mnie nie , nie odczuwam zażenowania . Poza tym uważam ,że to własnie męska
konwencja narzuca wizję prawidłowego przebiegu negocjacji - picie w trakcie ,
co się o wiele częściej zdarza - może być, upuszczenie napięcia płaczem - nie ;
a niby dlaczego ?


Bo sa to dziedziny wciaz
> jeszcze zdominowane przez mezczyzn (choc biznes juz nie tak bardzo), dla
> ktorych "inne", a juz szczegolnie "kobiece", jest zawsze gorsze.

Starałam się własnie doprowadzić autora wątku do tego spostrzeżenia :))

[Gość: chlop]

>Kobiety czesciej okazuja te
> pierwsza emocje i placza, a panowie te druga - wyrazaja gniew.


hahaha...a to dobre,chcesz mi powiedziec,ze kbiety zadziej uzywaja gniewu niz
mezczyzni :))) posrac ze smiechu sie mozna,wez poczytaj to forum od deski do
deski i znajdz roznice w gniewie miedzy babsztylami a mezczyznami idiotko.

[kocia_noga]

Oj, rzeczywiście, śmieszne to było .Wyrazy :posr.. się , babsztyle , idiotka =
to wyraz jakiej emocji ?

[Gość: alienor]

To akurat nie bylo moje spostrzezenie, tylko rezultaty badan z zakresu
psychologii. Wynika to podobno bardziej (a moze nawet calkowicie) ze
spolecznych oczekiwan: kobiecie nie wolno wyrazac gniewu, agresji ani zlosci,
bo wiadomo, ze "zlosc pieknosci szkodzi", za to plakac sobie moze do woli i
robi sie wtedy bardziej kobieca (jezu).
A "zadziej" pisze sie przez "rz".

[Gość: Gość]

Jest takie stare przysłowie
Kobiece łzy sa jak perły - nigdy nie wiadomo czy prawdziwe