Jak zrobić z siebie idiotkę? Pomagać kobietom.

[claratrueba]

Otóż wykorzystując prywatne kontakty pomogłam znaleźć pracę dwóm paniom:
zaocznej studentce i pani, która po skończeniu studiów urodziła dziecko i
postanowiła zacząć pracę- dziecko do przedszkola, 2 babcie niepracujące.
Pierwsza przepracowała rok, za niezłe jak nasze miasto pieniądze, dla niej
zapewne duże bo rodzina niebogata, za studia trzeba płacić. Zwolniła się pod
pretekstem egzaminów- znacznie ich mniej i mniejszy materiał niż w ub. roku,
pod tym samym pretekstem odpuściła sobie szkołę językową (pieniądze oczywiście
zapłacone z góry- przepadły), która w ub. roku dziwnie nie kolidowała z pracą
i studiami. Powód rzeczywisty- facet (przeprowadziła się do niego, obiadki
gotuje). Pani druga podziękowała za pracę po 3 mies. Bo sobie "nie radzi z
pracą i domem"- nie może odebrać dziecka z przedszkola bo kończy o 17 (mąż o
15 + dwie babcie niepracujące). Na pytanie szefa jak sobie poradzi z kredytem
jeśli mąż straci pracę odpowiedzi brak.
I tak siedzę struta cały weekend, przypominając sobie ile przez ostanie 10-15
lat takich sytuacji było. Kilkanaście, i tylko w jednym przypadku nie
skończyło się wstydem, że poleciłam kogoś, kto zrobił idiotę ze mnie i
pracodawcy. Panom nie pomagałam.

[bertrada]

Problemem tych pań nie jest płeć, tylko menelska osobowość. Jedna i druga byłaby
najszczęśliwsza jakby mogła wieść życie Peggy Bundy. Czyli całymi dniami
wysiadywać kanapę i gapić się w telewizor a pieniądze zeby spadały z nieba i
żeby wszystko się robiło samo. I to jest rodzaj kalectwa, bo jak nie znajdą
frajera, który by im to wszystko umożliwił to skończą jako patologiczna rodzina.
Jeżeli przyczyną tego stanu jest osobowość a nie np depresja albo jakaś inna
choroba, to bardzo wątpię, żeby to dało się wyleczyć.

[claratrueba]

OK, pewnie masz rację. Tylko wytłumacz mi dlaczego wcześniej szukały pracy przez
kilka miesięcy, rozsyłając dziesiątki CV i rejestrując się w PUP-ie? Gdyby to
było tak, że dobra wróżka Klarcia przynosi im pracę, której one nie szukały
tobym uznała, że idiotki ze mnie nie zrobiły tylko nią po prostu jestem. I nie
trafiałby mnie szlag, który mnie trafia jak sobie przypomnę te rozpaczliwe "nie
mogę znaleźć pracy- co z moimi studiami?!", "muszę znaleźć pracę bo zwariuję w
domu i kredyt". Jedyne rozwiązanie to, że przekonały się, że w pracy to trzeba
pracować, a może liczyły, że wystarczy tylko być.

[bertrada]

Słomiany zapał. Dzieci też się często napalają na różne rzeczy, którym potem nie
są w stanie sprostać. Niektórzy po prostu nigdy nie wyrastają z tego okresu i
nie dość, że nie potrafią realnie ocenić swoich możliwości to jeszcze nie są
wstanie ponieść żadnych konsekwencji swoich decyzji.

[jj1978]

jesli nauczyly sie ze w pracy trzeba pracowac to i tak mamy pozytywny efekt:)

[bene_gesserit]

Imo konkluzja z tytulu watku co najmniej niemadra, to raz.
Dwa - stojac z boku latwo oceniac czyjes decyzje jako 'idiotyczne',
ale - podkresle - nie znamy wtedy na ogol wszystkich danych, wiec
ja bym jezor powstrzymala. Bo to jednak nie zycie oceniajacego, ale
ocenianego i nikt nie udowodni, ze akurat ty masz racje i wiesz
lepiej. Noi - _kazdy_ ma prawo do wlasnych decyzji, nawet jesli nie
tylko wydaja sie bledne, ale i w koncu bledne sie byc okazuja.

[claratrueba]

Bene, oczywiście, że nie silę się nawet na w miarę obiektywną ocenę. Jestem zbyt
rozżalona. Po prostu. Mogłam nie kiwnąć palcem, uznać "co to mnie obchodzi"
zamiast prosić ludzi o przysługę. Co skutkuje prosto- więcej ich nie poproszę,
odmówię pomocy komuś kto być może na nią zasługuje. Liczba przyjaciół "którzy
coś mogą" jest ograniczona.

>Noi - _kazdy_ ma prawo do wlasnych decyzji, nawet jesli nie
> tylko wydaja sie bledne, ale i w koncu bledne sie byc okazuja.<

Jasne. Luksus "własnych decyzji" jest wynikiem "własnego działania". Tak całkiem
prywatnie, nie zastanowiłabyś sie podejmując taką "własną decyzję" w opisanej
przeze mnie sytuacji, że ktoś za Ciebie poręczył? Że zadał sobie trud, którego
zadać nie musiał?

[iluminacja256]

Claratrueba, czytałąś "Amatorki" Jelinek?

Przeczytaj, bo zetknełaś się dokładnie z tym typem kobiet, który
Jelinek opisała - nie dziwie się, ze w Polsce jej ksiazki prawie się
nie sprzedaja - za bardzo kawa na ławę wywala to, co w naszym pienym
kraju reprezentuje chyba z 50% społeczeństwa. Myslę, z ebardzo by
ci da ksiazka pomogła, zamaist zatuwac weekend

niemniej jednak, uwazam, ze to jest własnie kwestia WYUCZONYCH
społecznych zachowań - one nie stały się takie znikąd.

[iluminacja256]

A co do tej pani, która nei radzi sobie z praca i domem i te dwie
babcie - ja bym nie wydawała takich wyroków - róznie to bywa, mioze
szef kazał jej zotsawac po godzinach i zadał despozycyjnosci, którą
rozumiał jako codzinne po godzinach? Jesli kobieta ma na fgłowie
cały dom, a nei zadał nigdy pomocy, to trudno jej zażądać pierwszy
raz - no przeczytaj te "Amatorki" zrozumiesz pewien mechanizm, który
wdrukowuje się dzuiiewczynom wbrew ich woli czasem , a potem to juz
odjazd pociagu...

[kadfael]

Ja mamtakie pytanie trochę na marginesie, bo taki argument sie
nieraz pojawia.
Czy babcie mają obowiązek opiekowania się wnukami? Mnie się wydaje,
że nie.

[claratrueba]

"Amazonkę" przeczytam z pewnością- dzięki za rekomendację. Właśnie cierpię na
brak dobrej lektury. Co do "zostawania po godzinach i obciążenia pracą"- nie
wiem jak w przypadku studentki, ale tej pani z dzieckiem- nie sądzę. Szef jest
akurat ojcem 2 dzieci, w tym jedno niepełnosprawne, żona pracująca- myślę, że ma
zrozumienie dla takich kwestii.
>Czy babcie mają obowiązek opiekowania się wnukami? Mnie się wydaje,
> że nie.
Mnie tez się tak nie wydaje. Ale taki był argument użyty przez tę panią, więc
chyba wiedziała czy może na nie liczyć czy nie.

[claratrueba]

"Amatorki" rzecz jasna, cholerna migrena.

[sabinac-0]

Tez kiedys potrzebowalam roboty i pewien znajomy pomogl mi ja znalezc. Pomogl mi
wtedy bardzo i bylam mu niesamowicie wdzieczna ale w tamtym miejscu pracowalam
tylko dwa lata, potem odeszlam bo dostalam lepsza propozycje. Znajomy mial
troche pretensji. Byc moze dzieki Twojej pomocy ktoras z tych kobiet mogla
przetrwac najgorszy okres a moze ich sytuacja w miedzyczasie sie zmienila. Tak
jak ty nie odpowiadasz za osobe ktora polecasz tak one przyjmujac pomoc nie
podpisuja lojalki na reszte zycia.

no też fakt

[sir.vimes]

tak one przyjmujac pomoc nie
> podpisuja lojalki na reszte zycia.

Trudno oczekiwać , ze warunki życia się ludziom nie będą zmieniać, nie będą
chorować, mieć jakiś innych propozycji na oku itp itd.

Amatorki Jelinek

[znana.jako.ggigus]

a moze ktos zerknac do skazki i podac mi oryginal? Tytul w oryginale?
z gory dzieki

juz znalazlam tytul oryginalu

[znana.jako.ggigus]

sprawa zalatwiona - niech zyje wiki.

[six_a]

No właśnie, nie mają

[sir.vimes]

Ale jeśli deklarują, ze będą warto dotrzymać słowa. Chyba, ze pani nie ustalał
nic wcześniej tylko założyła z góry, że babcie się zajmą dzieckiem.

[nekomimimode]

wiesz co? to nie zalezy od płci -mój a. ma wieloletniego kolegę,
któremu tez pomagał nie raz-pracowoi finansowo i też zawsze w końcu
ten koleś miał to gdzieśi zawsze się tak samo kończyło. mimo tego
nie uczy się na błędach i dalej się z nim przyjaźni i mu pomaga. z
tym ,że ten koleś innych zajęć nie ma, rozstał się dawno temu z
matką swoich dzieci i od tej pory ma je w dupie.kiedy ostatnio
rzuciła go (nie dziwię się jej)kolejna kobieta załatwiliśmy mu
pięknego rasowego wilka od zaprzyjaźnionego hodowcy, a on go
zaniedbał i po 2 tygodniach oddał siostrze...
więc to chyba zdecydowanie bardziej udany typ niż twoje znajome.

[claratrueba]

Sabino, gdyby to była taka sytuacja jak Twoja, nie miałabym odrobiny żalu. wręcz
przeciwnie- cieszyłabym się, że ta moja pomoc była jakimś wstępem do lepszej
pracy. Zwróć jednak uwagę, że one po prostu odeszły donikąd. To trochę zmienia
ich sytuację i raczej nie na lepszą.
Neko, fakt bezsporny- lekkomyslność nie zależy od płci ale szanse na znalezienie
pracy- tak. I to mnie boli. Że z jednej strony narzekania (pewnie słuszne- tak
naprawdę nie wiem) że kobietom trudniej znaleźć pracę, szczególnie matkom,
szczególnie osbom bez jakiegokolwiek doświadczenia zawodowego, a jak te moje
panie dostały- to porzuciły z lekkością motyla.

A co niby gwarantują babcie?

[sir.vimes]

Niepracujące babcie mogły wcale nie mieć ochoty odbierać dziecka z przedszkola,
mąż mógł się na panią wypiąć.

Przykre to - i spotkałam się z taką sytuacją - że czasem cała rodzina obiecuje i
deklaruje gotowość udzielania się przy opiece nad dzieckiem dopóki takiej
potrzeby nie ma. Jak jest - nagle serial, majsterkowanie i Lidl staje się
ważniejszy.

Tak więc w kwestii tej pani z dziećmi nie ferowałabym za łatwo wyroków - bo mógł
zadziałać efekt domina. Tzn. na nią się wypięto więc musiała wypiąć się na pracę
bo niestety dziecko samo się do domu nie przyprowadzi.

Ciekawi mnie tylko czy była opcja pracowania częściowo w domu- jeśli była taka
możliwość i pani nie spróbowała poradzić sobie w taki sposób - to może
faktycznie można mieć pretensję. Ale może nie - bo też różnie bywa, telepraca
nie w każdym domu i nie dla każdego jest opcją.

[six_a]

>Panom nie pomagałam.

a szkoda, bo mielibyśmy wątek pochwalny. panowie nigdy z nikogo idioty nie robią
i w ogóle fajni są.

[rafi-nka]

a mnie się nasuwa inny wniosek. zauwazyła że ludzie którzy
przychodzą z tzw. polecenia albo ktos ich wcisął długo nie posiedzą
i nie traktują często tej pracy poważnie. za łatwo przyszło. teraz
jestem tu ale zamierzam zmienić. generalnie nic im sie nie podoba. a
argumentu o tym że ktos zwariuje są często na pokaz, takie
dramatyzowania żeby nie wyjść na kogoś bez ambicji. skoro facet jest
w domu to one już nic nie muszą.

[mijo81]

I podobnie by było w przypadku osób które dostawałyby pracę z
parytetowego przydziału

Mam propozycję...

[stephen_s]

... pomóż znaleźć pracę mi. Błagam...

[szymonblaszczyk]

ja pomagam tylko facetom - nigdy się ni zawiodłem ;)

[sabinac-0]

Zdarzylo mi sie pomoc w ten sposob kilku kolegom ktorych wydawalo mi sie ze
znalam. Jeden z nich "swiezo po traumatycznym rozwodzie, w depresji bo ta harpia
byla zona odmawia mu kontaktu z dzieckiem" okazal sie wieloletnim alkoholikiem
ktory po kielichu robil sie agresywny, drugi "blagajacy o pomoc bezrobotny
ojciec trojga dzieci z chora zona" okazal sie zlodziejem.
Ludzi czasem poznaje sie dopiero "w praniu". Plec nie ma tu nic do rzeczy.

[lillika]

Też kiedyś miałam tak załatwioną pracę, też zrezygnowałam w krótkim
czasie. Nie pamiętam jaki podałam powód osobie, która mi pracę
załatwiła. A faktyczny powód był taki, że szef się do mnie (i nie
tylko do mnie) dobierał. Po nieudanych próbach wprowadzenia
normalności wolałam odejść, nim zrobi się dość niebezpiecznie.
Czy miałam powiedzieć osobie, która załatwiła mi pracę, że jej
znajomy to zboczona świnia?

[zosia9]

A dlaczego te panie miały w pracy załatwionej przez ciebie siedzieć
do emerytury?
Prawdopodobnie coś było nie tak i zrezygnowały. Sugerujesz że
zrezygnowały bo wolały prowadzić dom i ok ich prawo, spróbowały nie
są zainteresowane, ani nie zmusza je do tego sytuacja. Uważam ze to
co robią jest bardzo wartościowe ( ja bym się tylko prawnie
zabezpieczyła na wypadek porzucenia, czyli jakie alimenty itd, czyli
rozsądnie podpisana intercyza, niekoniecznie opierająca się na
rozdzielności majątkowej)
Sama jestem typem pracusia wiec ja staram się podzielić moje życie
prywatne i zawodowe. A co do babć no cóż są tego plusy i minusy.
Zależy od osobowości zarówno babć jak i rodziców dziecka.
Mnie akurat najbardziej pomaga mój tata który w opoece nad
niemowlakiem jest super.

[niedo-wiarek]

Jesteś po prostu osobą niewiarygodną. Polecenie kogoś to przede wszystkim udzielenie informacji pracodawcy o osobie, która nadaje się do pracy i wzięcie za nią odpowiedzialności. Dopiero w drugim rzędzie pomoc biednym, kobietom, upośledzionym umysłowo i komu tam się jeszcze zdarzy. Wiem oczywiście, że to tylko idealistyczne założenia i najczęściej chodzi o kumoterstwo. Ale może warto trochę się jednak tymi idealistycznymi założeniami przejąć - dla własnego dobra.

[sabinac-0]

Nieprawda. Przekazujac informacje nie ponosisz odpowiedzialnosci. Ta ponosi
osoba ktora zaczyna prace.
Czy bylbys laskaw nie wrzucac wszystkich kobiet do jednego wora z biednymi i
uposledzonymi? Obrazasz ludzi.

[niedo-wiarek]

sabinac-0 napisała:

> Nieprawda. Przekazujac informacje nie ponosisz odpowiedzialnosci. Ta ponosi
> osoba ktora zaczyna prace.

Ona też. Ale ty także.

> Czy bylbys laskaw nie wrzucac wszystkich kobiet do jednego wora z biednymi i
> uposledzonymi? Obrazasz ludzi.

To Ty obrażasz. Biednych i upośledzonych umysłowo.

[sabinac-0]

Chcesz powiedziec ze sprawne umyslowo kobiety sa gorsze od uposledzonych
mezczyzn? I ze uposledzona kobieta to parias?
Rozumiem - masz kryzys wieku sredniego, Twoja zona ma co wieczor migrene i
wzdycha ogladajac zdjecia dawnych szkolnych kolegow, dzieci Cie lekcewaza, szef
wrzeszczy i pomija przy awansach, pracy nie mozesz zmienic bo prosza o dyplom a
Twoj jakos nie chcial sam sie zrobic... Inni w tak smetnej sytuacji pakuja sie w
romanse z malolatami ale jak powierzchownosc taka ze nawet te malo wybredne
uciekaja z piskiem... Tylko ponizanie obcych kobiet ci zostalo na poprawe
samopoczucia, najlepiej przez internet, ofiar sporo a fizjonomii nie widza.

[niedo-wiarek]

sabinac-0 napisała:

> Chcesz powiedziec ze sprawne umyslowo kobiety sa gorsze od uposledzonych
> mezczyzn? I ze uposledzona kobieta to parias?

Nie, nie to chcę powiedzieć. Moim zdaniem jeśli ktoś z nas dwojga w tym wątku kogoś dyskryminuje, to Ty.
Do reszty wypowiedzi się nie ustosunkuję, bo cóż mogę odpowiedzieć. Może jestem taki beznadziejny, może nie. Strzelasz na oślep i tyle :)

[sabinac-0]

Czlowieku dobry, jak ja mam kogokolwiek dyskryminowac skoro: 1. Bedac mloda
lekarka w Polsce dane mi bylo zaznac dickensowskiej biedy z bezdomnoscia
wlacznie, 2. moja ciezko chora i uposledzona corka zmarla kilka lat temu, 3. moj
maz jest Latynosem.
A beznadzieja bije z kazdej Twojej zlosliwej uwagi.

[niedo-wiarek]

Współczuję :(

[sabinac-0]

Czego konkretnie?
Bieda juz sie skonczyla.
Smierc corki przebolalam, co czuje w zwiazku z jej strata to moja
osobita sprawa.
Meza kocham.

Raz do roku? (w Skiroławkach?)

[naprawdetrzezwy]

claratrueba napisała:

> siedzę (...) przypominając sobie ile przez ostanie 10-15
> lat takich sytuacji było. Kilkanaście

Robisz to na wielkanoc, czy na bożenarodzenie?
I dlaczego polecasz osoby, których kompletnie nie znasz?

[claratrueba]

>I dlaczego polecasz osoby, których kompletnie nie znasz?<

Dobre pytanie. Bardzo dobre. Problem w tym, że ja te osoby znałam. Dość dobrze.
A raczej tak mi się wydawało. Podobnie jak wydawało mi się, że pomagać warto.
Naiwność i tyle. Dzięki za Wasze wpisy- leczą tę śmieszna i niemodną
przypadłość. W końcu, co mnie jacyś "inni" obchodzą? Mnie się udało.

[stephen_s]

Hej, a może mi pomożesz? Poważnie mówię...

[niedo-wiarek]

stephen_s napisał:

> Hej, a może mi pomożesz? Poważnie mówię...

Trochę godności ;)

[stephen_s]

Jakiej godności? Clara pomaga znajdować pracę, a ja potrzebuję pracy...

[niedo-wiarek]

claratrueba napisała:

> W końcu, co mnie jacyś "inni" obchodzą? Mnie się udało.

Zawsze mogłaś pomóc w inny sposób. Np. sama zatrudnić. Łatwo jest pomagać za cudze pieniądze.

Wystarczy umiejętnie się angażować.

[naprawdetrzezwy]

Podać szukającemu adres, ale BROŃ BOŻE nie rekomendować.

CHYBA, że masz PEWNOŚĆ co do danej osoby.


(zresztą, po co ci to piszę, skoro sama już wiesz jak na polecaniu
wyszłaś...?)


Nie martw się - problemem są choroby i śmierć - reszta to pestka.
:-)

[magnolia_liliflora]

No patrz, a mnie nikt, nikomu, nigdy nie polecił. Dopiero jak pracę "wykopałam
sobie spod ziemi" - sypały się pochwały.
Może pomaga się osobom o konkretnym zestawie cech charakteru?

[figgin1]

A w jakim mieście? Bo ja właśnie poszukuję pracy i na pewnio nie ucieknę "bo
sobie z domem nie radzę"