hiv

[carlabruni]

jakie tak na serio ma objawy?

[kruczyca]

Klinika zakażeń HIV i AIDS
Ostra choroba retrowirusowa
Klinicznie ujawnia się ona u około 50-70% osób zakażonych HIV. Objawy pojawiają
się między 3-6, a w skrajnych przypadkach między pierwszym a ósmym tygodniem od
zakażenia, przypominając objawy odpowiadające mononukleozie. Główne z nich to:
stan podgorączkowy lub gorączka, nadmierna potliwość, bóle mięśni i stawów.
Pojawiając się wysypka ma charakter plamisty, plamisto-rumieniowy lub
pokrzywkowy. Węzły chłonne ulegają często powiększeniu, mogą w tej formie
pozostać po ustąpieniu ostrych objawów. W krwi obwodowej można stwierdzić
mononukleary. Zdarza się jednak, że ostra choroba retrowirusowa wyraża się
tylko krótkotrwałym stanem podgorączkowym. Rzadziej dochodzi do zapalenia opon
mózgowo-rdzeniowych z niewielką pleocytozą i wzrostem stężenia białka.
Niezwykle rzadko rozwija się ostra encefalopatia z kilkudziesięciogodzinną
utratą przytomności poprzedzoną niekiedy burzliwymi objawami psychicznymi.
Również bardzo rzadko można rozpoznać w tym okresie ostre zapalenie mózgu,
rdzenia kręgowego, czy zapalenie wielonerwowe, np. z zajęciem nerwów
czaszkowych, zwłaszcza VII i VIII. Zespoły te ustępują samoistnie. W czasie
ostrej choroby retrowirusowej można z krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego
wyizolować HIV, a także oznaczyć w nich antygen HIV. Okres ostrej choroby
retrowirusowej charakteryzuje się dużą wiremią. Serokonwersja zwykle następuje
w ciągu 1 tygodnia do 3 miesięcy.

/ Poradnik dla stomatologów /



Okres zakażenia bezobjawowego (nosicielstwo HIV)
Jest to okres, który, pomimo istnienia zakażenia, cechuje się brakiem
jakichkolwiek objawów klinicznych. Samopoczucie i aktywność życiowa
bezobjawowych nosicieli HIV nie różni ich od ludzi zdrowych. Mogą oni prowadzić
aktywne życie zawodowe i społeczne.

Z epidemiologicznego punktu widzenia, w określonych sytuacjach, mogą oni
stanowić źródło zakażenia. Około 30-50% spośród nich, po okresie - średnio - 10
lat, rozwinie pełnoobjawowy AIDS. Stąd pojęcie bezobjawowego zakażenia w
rozumieniu biologicznym nie jest jednoznaczne. U przeważającej liczby
zakażonych, w miarę upływu czasu daje się zauważyć postępujące upośledzenie
czynności układu odpornościowego, co wyraża się zmniejszeniem głównie liczby
limfocytów o fenotypie CD 4. Jest to wynikiem, jak wykazało wielu badaczy,
stałego - od początku wniknięcia - czynnego mnożenia się HIV w węzłach
chłonnych, czyli, w istocie, zakażenie HIV jest procesem postępującym, nawet w
tzw. okresie bezobjawowym. Stąd, ze względów prognostycznych, konieczne jest
regularne, okresowe, badanie lekarskie bezobjawowych nosicieli HIV. Monitoruje
się liczbę limfocytów CD 4 i antygen HIV w surowicy krwi, a także produkty
pobudzenia monocytów i makrofagów, takie jak: neopterynę i beta-2
mikroglobulinę. Inne natomiast markery statusu immunologicznego, jak
rozpuszczalne receptory interleukiny 2 (IL-2), stężenie immunoglobuliny A, test
nadwrażliwości później mają mniejsze znaczenie monitorujące i mogą być
wykorzystywane, w połączeniu z wcześniej wymienionymi parametrami, do
indywidualnej oceny stanu pacjenta.

W badaniach rutynowych uwagę lekarza winny zwracać: limfopenia, zmniejszenie
się liczby płytek krwi, niedokrwistość i przyspieszenie OB.

Zmiany pojawiające się w zakresie nieswoistych laboratoryjnych wskaźników
prognostycznych są niekorzystną cechą rokowniczą nakazującą kontrolę swoistych
dla zakażenia HIV, laboratoryjnych wskaźników prognostycznych. Wiąże się to z
problemem włączenia ewentualnej wczesnej terapii przeciwretrowirusowej.

/ Poradnik dla stomatologów /



Zespół limfadenopatyczny (przetrwałe uogólnione powiększenie węzłów chłonnych -
persistent generalized lymphadenopathy (PGL))
Zespół ten rozpoznaje się wówczas, gdy u zakażonego HIV stwierdza się
powiększenie obwodowych węzłów chłonnych, przekraczające średnicę 1 cm,
występujące co najmniej w dwóch okolicach, poza pachwinami i utrzymujące się
ponad 3 miesiące. U około jednej trzeciej zakażonych można równocześnie
stwierdzić powiększoną śledzionę. Powiększeniu mogą ulec również węzły
zaotrzewnowe. Węzły powiększają się na ogół symetrycznie, są przesuwalne wobec
podłoża i niebolesne. Najczęściej powiększeniu ulegają węzły karkowe (85%) i
okołouszne. Niekiedy powiększone węzły są widoczne przez skórę. Około 30%
chorych z PGL podaje w wywiadzie przebycie ostrej choroby retrowirusowej. W
miarę upływu czasu węzły ulegają zazwyczaj zmniejszeniu. U zakażonych HIV z PGL
można, w czasie trwania powiększenia węzłów, zaobserwować pojawienie się
zakażeń skóry, dróg oddechowych czy (i) przewodu pokarmowego drobnoustrojami
nieoportunistycznymi. Niektórzy odczuwają bóle głowy i zmęczenie. U 10-30%
chorych z PGL w ciągu około 5 lat od pojawienia się u nich objawów węzłowych
rozwinie się AIDS. W celu określenia stopnia zaawansowania choroby i podjęcia
decyzji leczniczych można, poza oceną stanu klinicznego i immunologicznego,
pobrać powiększony węzeł do badania histologicznego.

/ Poradnik dla stomatologów /



Objawy ogólnoustrojowe (zespół wyczerpania - wasting syndrome; zespół związany
z AIDS - AIDS related complex (ARC))
Zespół ten rozpoznaje się wówczas, gdy u osoby zakażonej HIV występują łącznie
lub rozdzielnie co najmniej dwa z niżej podanych objawów i będą utrzymywały się
dłużej niż 3 miesiące. Do objawów zespołu wyczerpania należą:

okresowa lub ciągła gorączka wyższa od 38oC,
ubytek 10%, lub większy, masy ciała w stosunku do okresu poprzedzającego
pojawienie się tych objawów,
powiększenie węzłów chłonnych,
okresowa lub przewlekła biegunka (więcej niż dwa wypróżnienia na dobę),
nocna potliwość,
uczucie wyczerpania fizycznego i psychicznego.
Zespół powyższych objawów u 10-35% nosicieli HIV poprzedza ujawnienie się
pełnoobjawowego AIDS. Zwykle u tych osób AIDS rozwija się w ciągu następnych 3
lat.

W ARC stwierdza się też odchylenia w badaniach pomocniczych, stanowiących
laboratoryjne czynniki prognostyczne postępu choroby - opisane wcześniej.
Wystąpienie zespołu wyczerpania wymaga pogłębionej diagnostyki klinicznej,
mikrobiologicznej, obrazowej w celu rozpoznania ewentualnie rozwijających się
zakażeń oportunistycznych czy (i) nowotworów.

Granica między zespołem objawów ogólnoustrojowych a AIDS pełnoobjawowym jest
mało wyraźna, trudna do określenia. W AIDS objawy te są na ogół utrwalone,
bardziej nasilone i występują wraz z zakażeniami oportunistycznymi i (lub) z
nowotworami będącymi wynikiem zakażenia HIV.


ZRODLO: www.stomatolog.med.pl/aids/choroba.html

[carlabruni]

dzięki kruczyco zafachową literature. bardzo mi to pomogło. od czasu do czasu
mam jakąś fobie, że jestem chora. robiłam sobie nawet test i wyszło, że
wszystko jest ok. pozdrawiam.

[Gość: ja]

też mnie to interesuje. od 2 tygodni spac nie mogę. boje się pójść zrobić test,
gdzie powinnam sie zgłosić? przegladam swoje wyniki krwi i wszystko w normie.
porównuje z innymi, sprzed roku, dwóch a nawet 7 i wszystko bez zmian. co
robić? nie biorę narkotyków, nie mam kontaktów z przygodnymi partnerami. ale
skąd moge wiedzieć, czy mój partner nie przespał się z kimś, kto mógł nas
zarazić?

[kruczyca]

www.aids.queers.pl/strona/testy.html
tu masz placowki w ktorych mozesz zrobic test bezplatnie i anonimowo. A za
odplatnoscia mozna zrobic np w luxmedzie (wyniki beda predzej). Ja dzisiaj jade
odebrac swoje ale i tak jeszcze jeden test przede mna bo powinno sie robic 3
miesiace po ostatanim stosunku z podejrzanym partnerem, wtedy test bedzie
najabrdziej prawdopodobny

[carlabruni]

a jak się zrobiło test ok7 mieś po stosunku?

[carlabruni]

w każdej przychodni robią testy na antygeby wirusowe. idź koniecznie jak masz
takie obawy. pozdrawiam.