Gdy problem leży w głowie

[Gość: jojownica]

Bardzo, bardzo dobry wywiad. Chyba się bym kwalifikowała do wizyty u pani psycholog, bo jestem z takiej właśnie pięcioposiłkowej rodziny, która praktykowała zimny chów. Ale myślę, że wszystkie notoryczne jojowniczki mają podobne historie

Gdy problem leży w głowie

[Gość: szczupła]

A ja całe życie mam niedowagę, dobry apetyt,sięgam po różne
produkty ,nie przepadam za dużą ilością słodyczy,zjadam 5 posiłków
dziennie,lubię ruch.Ciągle szukałam porad co zrobić żeby przytyć i
doszłam do wniosku że najważniejsza jest samoakceptacja i dobre
samopoczucie.

[34diabelek]

współczuję

[pan_surma]

jestes zlosliwa i do tego widac ze masz nadwage.

[Gość: ulla]

jaka nadwagę, przecież napisała, że waży za mało. to też jest problem, być
szkieletorem to taka sama "przyjemność" jak być grubasem, na dodatek gruba
kobieta po czterdziestce wygląda młodziej niż zasuszona, a faceci też za
kościotrupami nie przepadają. wiem, co piszę, bo dopiero po ciąży nabrałam
trochę ciałka i czuję się prawdziwą kobietą. przedtem rozmar 34 - koszmarek.

Gdy problem leży w głowie

[Gość: zuza]

Bardzo mądry artykul,ukazuje całą prawde o nas w kontekście
nadwagi.Waro,by kazdy zreflektoweał sie nad sobą po przeczytaniu go

Gdy problem leży w głowie

[Gość: Anka]

Mam słabośc do słodyczy i to powoduje, z ciągle walczę z
kilkukilogramową nadwagą.W tym artykule jest bardzo cenna informacja
DLA MNIE,żeby myślec o skutkach jedzenia słodyczy przed ich
zjedzeniem a nie po zjedzeniu. Ja myślałam, ale dopiero po
słodyczowej uczcie. Od dzisiaj spróbuję to zmienic. Najpierw
myślę,potem.....REZYGNUJĘ (ze zjedzenia np. pudełka ptasiego
mleczka).

[sweetago]

bardzo fajny artykuł, daje do myślenia

[Gość: zastawa stolowa]

sporo ludzi znalazlo pomoc tu:

www.anonimowizarlocy.org/index.php
www.anonimowizarlocy.org/forum/index.php

Gdy problem leży w głowie

[Gość: agaab]

naprawde świetny wywiad, dużo można z niego wyciągnąć dla siebie.
Szczerze mówiąc dało mi to tak duzo do myślenia, że zarazem mnie
zmotywowało i dodało otuchy

[minniemouse]

""Ale myślę, że wszystkie notoryczne jojowniczki mają podobne
historie""


nawet jesli maja,
to problem lezy w nieodpowiedniej diecie (sposobie zywienia),
(i stylu zycia)

nalezy zmienic diete na mniej kaloryczna, mniejsze porcje ale NA
CALE ZYCIE (i dobrze jak sie dolozy wiecej ruchu) to skonczy sie
jojowanie.

Minnie

Gdy problem leży w głowie

[dzedlajga]

o psychicznym pancerzu slyszalam kiedys, pewnie cos w tym jest. Ale jesli nic
nie dziala to trzeba znalezc wszystkie nadwyzki lub braki roznych hormonow,
przeciwcial i innych witamin w organizmie, wyregulowac ta fabryke chemicznie. Ja
przynajmniej mam nadzieje, ze to mi pomoze. Bo zostaje mi tylko calkowita
rezygnacja z jedzenia, a do tego sie nie posune

Gdy problem leży w głowie

[Gość: bunshee]

"gry sie czegoś wyrzekamy, to przywiązyjemy się do tego na zawsze" Anothony de Mello

Gdy problem leży w głowie

[jaroslawjerzy]

"Osoby otyłe to najczęściej te, które nie mają czasu dla siebie."

Święta prawda, niestety. I często nie do przeskoczenia - bo przecież z pracy się
nie zrezygnuje...

Sam jestem tego najlepszym przykładem. Wychodzę z domu o 7:30, praca, potem od
razu na próbę z zespołem (mam 4 - 5 prób w tygodniu), wracam po 23... A brzuch
sterczy, niestety. Z pracy nie zrezygnuję z przyczyn oczywistych (no chyba, że
wreszcie zacznę się utrzymywać tylko z muzyki, ale nie gram disco polo, więc
szanse są średnie, mimo, że koncerty są w miarę regularnie, a i kilka płyt się
też nagrało), a z grania... Serio, wolałbym umrzeć niż nie grac.

I jak to obejść?...

[minniemouse]

""Święta prawda, niestety. I często nie do przeskoczenia - bo
przecież z pracy się
nie zrezygnuje... ""

a wcale nieprawda. tyje sie od jedzenia nie od braku czasu!
otyli juz maja to do siebie ze wszystko i wszystkich winia za swoja
tusze tylko nie siebie.

brzuch ci sterczy bo pewnie jesz byle jak, byle co i kalorycznie.
moze rzadko, nieregularnie ale kalorycznie duzo.

na poczatek zamien soczki, drinki, itp na wode - zwykla wode
niegazowana, herbata kawa tylko nieslodzona i jesli juz to tylko
2 procentowe mleko.

i kompletnie zrezygnuj z cukru, smazonego, i polewanego sosem itd.
np. zamiast pizzy - ze zbozowej maki cienki placek kukurydziany
(tortila) z salata, papryka i kurczakiem z grilla i przyprawami -
taka zawijanka).

czy wszyscy w twoim zespole maja sterczace brzuchy?

Minnie

[jaroslawjerzy]

minniemouse napisała:

> a wcale nieprawda. tyje sie od jedzenia nie od braku czasu!

No właśnie jem raczej niewiele i wcale nie to, na co miałbym ochotę...

> brzuch ci sterczy bo pewnie jesz byle jak, byle co i kalorycznie.
> moze rzadko, nieregularnie ale kalorycznie duzo.

Niestety, rzadko i nieregularnie - właśnie dlatego, że nie mam kiedy. I w biegu.
A kalorycznie - raczej nie.

> na poczatek zamien soczki, drinki, itp na wode - zwykla wode
> niegazowana, herbata kawa tylko nieslodzona i jesli juz to tylko
> 2 procentowe mleko.

Woda - jak najbardziej, już to zrobiłem. Herbatę ograniczyłem do minimum, gdyż
zupełnie nieposłodzonej (nigdy nie słodziłem dużo - 1 płaska łyżeczka max,
doskonale pasuje do mojego ukochanego earl greya) nie jestem w stanie przełknąc.
Kawę piję bardzo okazjonalnie. Mleka nigdy nie używałem tłustszego niż 2%.

> i kompletnie zrezygnuj z cukru, smazonego, i polewanego sosem itd.
> np. zamiast pizzy - ze zbozowej maki cienki placek kukurydziany
> (tortila) z salata, papryka i kurczakiem z grilla i przyprawami -
> taka zawijanka).

Ech... Bez cukru to jeszcze bardziej depresyjny się robię... Błagałem moją
najpiękniejszą, żeby nie kupowała nic słodkiego do domu, żeby mnie nie kusiło za
każdym razem - skutkuje połowicznie tylko, niestety. Ostatnio generalnie żywię
się głównie jogurtem naturalnym, owocami, wodą i kanapkami z ciemnego pieczywa
(gł. grahamki) z chudą wędliną.

> czy wszyscy w twoim zespole maja sterczace brzuchy?

Nie wszyscy i nie we wszystkich (gram w 4), ale w jednym, mówiąc prawdę, 3/5
(wokalista jest pracującym praktycznie na okrągło handlowcem - też ma
zauważalnego brzuchola, z którym walczy od dawna i efekty są różne, z reguły
znikome). U mnie problem wywodzi się z dzieciństwa - gdy inne chłopaki szalały
po podwórku, ja siedziałem w domu, gdyż kilka kroków kończyło się u mnie
wściekłym atakiem astmy, a lekarstw, takie, jak są teraz (b. skuteczne -
wreszcie normalnie funkcjonuję!), nie było... Dlatego nigdy, niestety, nie udało
mi się osiągnąć satysfakcjonującej sprawności. Co ciekawe, tyć zacząłem dopiero
jakieś 5 lat temu i na szczęście nigdy nie osiągnąłem jakiegoś przerażającego
poziomu - jestem w stanie skutecznie maskować się ubraniem - ale latem jednak
widać...

Tak czy inaczej - dzięki za rady, staram się jakoś to wszystko wcielać, choć w
100% to się nie za bardzo udaje. Zobaczymy, co z tego przyjdzie...

[Gość: aniakin]

> każdym razem - skutkuje połowicznie tylko, niestety. Ostatnio generalnie żywię
> się głównie jogurtem naturalnym, owocami, wodą i kanapkami z ciemnego pieczywa
> (gł. grahamki) z chudą wędliną.

Czlowieku, przy takiej diecie, nawet jak schudniesz, to szybko waga Ci wroci z nawiazka. Gdzie w Twojej diecie dobre tluszcze, bialko, weglowodany zlozone??
6-7 malych posilkow dziennie to podstawa - wiesz dlaczego? Zeby utrzymywac metabolizm na wysokich obrotach non stop. Jesli bedziesz jesc nieregularnie, organizm zacznie sobie odkladac tluszcz na pozniej. W kazdym posilku musi byc pelnowartosciowe bialko, np. jajko, kurczak. I warzywa tez do kazdego posilku. Nalezy pamietac o weglowodanach zlozonych i tluszczach pochodzacych z ryb i orzechow. Nie przesadzaj z owocami, bo zawieraja weglowodany proste. Jesli juz, jedz je rano. Sniadanie to PODSTAWA, to powinien byc najbardziej kaloryczny posilek w ciagu dnia.

Trening silowy jest BARDZO istotny dla diety. Budujesz miesnie, ktore aby rosnac, pobieraja energie z tluszczu. Taki trening jest o niebo skuteczniejszy niz monotonny wysilek np. rowerek stacjonarny, czy bieganie, do ktorego organizm szybko sie przyzwyczaja. Zamiast rownomiernego wysilku lepiej wykonac trening interwalowy (np. pare minut normalnego biegu, pare minut sprintu).

Wejdz sobie na www.sfd.pl, tam sa ludzie, ktorzy schudli ZDROWO i z trwalymi efektami. Zawsze polecam to forum, bo mozna przeczytac tam konkretne porady, ktorych w kolorowych pisemkach (a taki poziom jest gazetowych artykulow) nie znajdziesz.

Szczegolnie polecam na poczatek 10 wskazowek zywieniowych:
www.sfd.pl/10_wskaz%C3%B3wek_%C5%BCywieniowych-t315293.html
Jesli wprowadzisz tylko te wskazowki w zycie, zareczam Ci, ze wykonasz wielki krok naprzod.

I na koniec - nalezy zmiany wprowadzac STOPNIOWO, zeby sie nie zniechecic. Dieta wymaga poswiecenia. Jesli nie znajdziesz czasu na wartosciowe posilki, nie osiagniesz Twojego celu. Dziekuje za uwage.

[Gość: aniakin]

"Trening silowy jest BARDZO istotny dla diety." - oczywiscie mialam na mysli to,
ze trening silowy to bardzo istotne uzupelnienie dla diety.

[jaroslawjerzy]

Gość portalu: aniakin napisał(a):

> Jesli bedziesz jesc nieregularnie, organizm zacznie sobie odkladac tluszcz na
pozniej. W kazdym posilku musi byc pelnowartosciowe bialko, np. jajko, kurczak.
I warzywa tez do kazdego posilku. Nalezy
> pamietac o weglowodanach zlozonych i tluszczach pochodzacych z ryb i orzechow.
> Nie przesadzaj z owocami, bo zawieraja weglowodany proste. Jesli juz, jedz je
rano. Sniadanie to PODSTAWA, to powinien byc najbardziej kaloryczny posilek w
ciagu dnia.

OK, staram się jeśc w miarę regularnie - zabieram sobie coś tam do pracy,
ostatnio jest to gł. marchewka i dobrze działający na mnie jogurt Activia.
Naturalny, rzecz jasna. Niestety, gdy jest się w domu tylko na noc, na obiad nie
ma szans... Dobrze, że mogę zamówić sobie zupę czy sałatkę z firmy cateringowej
niedaleko mojej pracy. Co do śniadania - zgadzam się w 100%. Bez śniadania nie
ruszam. Od ok. miesiąca na śniadanie wcinam musli - praktycznie odstawiłem
pieczywo, nie jem kanapek. Działa chyba nieźle, w każdym razie takie odnoszę
wrażenie. O jajkach będę pamiętał - bardzo je lubię, są sycące, i ostatnio
polecał je mi mój brat, który kończy właśnie kurs trenerski, na którym sporo
było o odżywianiu.

> Trening silowy jest BARDZO istotny dla diety. Budujesz miesnie, ktore aby
rosnac, pobieraja energie z tluszczu. Taki trening jest o >niebo skuteczniejszy
niz monotonny wysilek np. rowerek stacjonarny, czy bieganie, do ktorego organizm
szybko sie przyzwyczaja. Zamiast rownomiernego wysilku lepiej wykonac trening
interwalowy (np. pare >minut normalnego biegu, pare minut sprintu).

Toteż chodzę regularnie do brata katować się ćwiczeniami... Ma całe potrzebne
wyposażenie w domu, korzystam z niego, a on mi mówi co mam robić i nadzoruje,
czy robię to prawidłowo. Mam nadzieję, że ta mordęga coś da. Co do biegania - w
moim przypadku i tak jest wykluczone, od razu łapie mnie astma.

> I na koniec - nalezy zmiany wprowadzac STOPNIOWO, zeby sie nie zniechecic.
Dieta wymaga poswiecenia. Jesli nie znajdziesz czasu na wartosciowe posilki, nie
osiagniesz Twojego celu. Dziekuje za uwage.

No właśnie z tym czasem jest najsłabiej - jak już pisałem, praktycznie nie bywam
w domu... Ale staram się jakoś sobie radzić. Póki co zrzuciłem 4 kg. Ja tego nie
widzę, ale mój klawiszowiec na ostatniej próbie spojrzał na mnie badawczo i
spytał: "o, schudłeś?"

[majself]

> np. zamiast pizzy - ze zbozowej maki cienki placek kukurydziany
> (tortila)

W Polsce są tylko pszenne tortille, po kukurydziane za granicę.

[majself]

Choć to oczywiście nie zmienia faktu, że lepsza jest tortilla zamiast pizzy

Gdy problem leży w głowie

[Gość: lucrecia]

Całkowicie się z tym zgadzam. Dokąd nie rozprawimy się z problemami,
nie skonfrontujemy się z nimi twarzą w twarz, to cokolwiek byśmy nie
robiły to nie bedzie skutku. Waga będzie powracała jak
bumerang.Wiem, bo sama mam ten problem.

[minniemouse]

""Niestety, rzadko i nieregularnie - właśnie dlatego, że nie mam
kiedy. I w biegu.
A kalorycznie - raczej nie. ""

tak mowi kazdy grubas.
wiesz co jest podstawa aby schudnac? UCZCIWOSC w stosunku do samego
siebie.

Wez tak krytycznie i otwarcie przeczytaj swoj wlasny post.
Herbata bez lyzeczki cukru ci nie przejdzie przez gardlo, co?
a widzisz. ciekawe z czego jeszcze nie mozesz zrezygnowac....

A ze zle nawyki zaczynaja sie w dziecinstwie- to prawda.
I bez zmiany tych zlych nawykow na lepsze nic sie nie zmieni.

Minnie

[Gość: lucrecia]

Dzięki, ciesz się, może należysz do szczupłych. Siejesz jadem do
każdego, kto ma inne zdanie od twojego. Widać akademickie podejście
do tematu. Nie znasz ludzi, aby ich krytykować.

[minniemouse]

Ludzie pisza, ja czytam i widze ich sposob myslenia.

tak sie sklada ze chyba przez wiosne watki o odchudzaniu posypaly
sie jak z rogu obfitosci.

i w kazdym prawie gdzie podane sa metody jak schudnac pewna grupa
goraco protestuje:

"nie mam psa, nien mam czasu, nie bede latal po schodach, nie
zrezygnuje z cukru, nie cierpie warzyw, kocham czipsy, glupota o
orzeszkach bo orzeszki sa zdrowe, dieta kosztuje mnie drozej,
dieta zabiera mi wiecej czasu, nie moge bo mam astme, a dostaje
kolki jak biegam, nie mam na rower ...." itd itp.

Przemysl to sobie.

Nie ma nic przeciwko komus kto szczerze powie- lubie jesc, nie lubie
sie ruszac, trudno mi sobie odmowic slodyczy, czipsow, tlustego
jedzenia itd.."

ale irytuja mnie osoby ktore maja na wszystko wykrety,
usprawiedliwienia i winia wszystko i wszystkich za swoja tusze tylko
nie siebie.

dlatego napisalam - trzeba byc samemu uczciwym.
KAZDY kto sie odchudzal jednak schudl, co? dopoki nie wrocil do
dawnej diety. chyba jednak wiec cos w tym jest.

Minnie

[Gość: lucrecia]

Tym razem zgadzam sie z tobą całkowicie. Doszłam już do takiego
etapu w życiu, że jak piszesz szukam winy już tylko u siebie, co we
mnie jest nie tak, co ja robię żle i dlatego tak odebrałam twoje
wypowiedzi. Ale sama przyznasz, ze większe gro ludzi jest takich jak
to opisałaś "wszyscy winni tylko nie ja - ja to ideał" to tak w
skrócie. Wiem co robię żle, wiem co powinnam robić inaczej, ale to
już ja podejmuję decyzję o tym i nie mam do nikogo o to pretensji.
Pozdrawiam

[jaroslawjerzy]

minniemouse napisała:


> Nie ma nic przeciwko komus kto szczerze powie- lubie jesc, nie lubie
> sie ruszac, trudno mi sobie odmowic slodyczy, czipsow, tlustego
> jedzenia itd.."

Lubię jeść choć nie przesadnie, co do ruszania się - nie lubię bólu, który
sprawiają mi ćwiczenia, chipsów nie jem, ale rzeczywiście trudno mi zupełnie
odstawić słodycze... Tak lepiej?
>
> ale irytuja mnie osoby ktore maja na wszystko wykrety,
> usprawiedliwienia i winia wszystko i wszystkich za swoja tusze tylko
> nie siebie.

Nie winię nikogo. Szukanie wszędzie winnych zostawmy PiSowi.

> dlatego napisalam - trzeba byc samemu uczciwym.
> KAZDY kto sie odchudzal jednak schudl, co? dopoki nie wrocil do
> dawnej diety. chyba jednak wiec cos w tym jest.

Nie każdy. Odchudzałem się - a w zasadzie wzmacniałem, gdyż kiedyś byłem
szczuplejszy (teraz szczególnie gruby też nie jestem, po prostu nieco ponad
normę - 178cm/85kg - ale i to mi przeszkadza, gdyż to "nieco" zgromadziło się w
okolicach brzusznych...) - już kilka razy, pod okiem wykształconego trenera,
jakim jest mój ojciec (teraz brat poszedł jego śladem i to do niego przyjeżdżam
się katować). Effectus był nullus.

Mili Państwo, raczcie zrozumieć, że nie każdy organizm reaguje identycznie, i
nie mierzcie każdego własną miarą.

[Gość: kasik]

minniemouse napisała:

>
> Wez tak krytycznie i otwarcie przeczytaj swoj wlasny post.
> Herbata bez lyzeczki cukru ci nie przejdzie przez gardlo, co?
> a widzisz. ciekawe z czego jeszcze nie mozesz zrezygnowac....
>

nienawidze herbaty bez cukru. jest niepijalna. kawy nie pije w ogole
więc czymś muszę sie obudzić a rano odrobina cukrów zeby miec
energie do pracy to nie grzech

z niektorych rzecz po prostu sie nie przeskoczy. lepiej wypić
herbatę z cukrem i mając tego świadomośc nie jeść batonika albo
owoców (które zawierają cukry i np takie winogrona oprocz tego ze sa
kaloryczne to sa "poslodzone" takim zwiazkiem cukrow, ktory szybko w
organizmie opada i czlowiek potrzbuje kolejnej dawki) niz nie
poslodzic i chodzic snietym albo rzucac sie na cukier

ps owoce trzeba jesc oczywiscie ale z duuuuzym umiarem i wyczuciem

[poraga]

jakiś czas temu już czytałam, że osoby, które mają problemy z nadwagą, nie mają
zdolności samoobserwacji i samokontroli, nie są w stanie po prostu określić,
kiedy są już najedzone, rzeczywiście większość problemów leży w głowie

[minniemouse]

""jakiś czas temu już czytałam, że osoby, które mają problemy z
nadwagą, nie mają
zdolności samoobserwacji i samokontroli, """

AMEN !!!!!

predzej czy pozniej w Oswiecimiu wszyscy wygladali TAK SAMO.

Minnie

[pan_surma]

kadra menazerska zre i chleje do pierwszej w nocy, potem meczy ludzi przez pare
godzin a potem znowu do knajpy o 6-tej opijac interesy. Uwielbaim czytac
nekrologi to takich.

Gdy problem leży w głowie

[Gość: głupia pinda]

otyłosc sie bierze z braku seksu i z nieczystego sumienia

[pan_surma]

nie

artykul jest pod publiczke i dlatego lud sobie

[pan_surma]

ten artykul chwali. Artykul jest denny bo nie mowi o prawdziwych przyczynach
nadwagi. Pani psycholog albo nie wie jakie te prawdziwe przyczyny sa albo wie
bardzo dobrze ale nie moze dzioba otworzyc bo straci licencje/prace.

To bylo po pierwswze a teraz bedzie po drugie:

Zatluszczona publika to grupa niedouczonych ludzi ktorzy maja o sobie wielkie
mniemanie ze pozjadali (sic!) wszystkie rozumy.

Prawda jest gdzie indziej a gdzie ona jest to za darmo nie mam zamiaru pisac. W
koncu pani psycholog beirze za to pieniadze i tez guzik to pacjentom (!) pomaga.
Tak jestescie pacjentami i do tego z nadwaga. Stare powiedzenie mowi: dlaczegos
beidny bos glupi dlaczegos glupi bos biedny. Biedny umyslowo, a tego za zadne
pieniadze nie da sie naprawic. Pozdro!

[Gość: jhdhjd]

powiem ci tylko jedno zajrzyj do słownika i naucz się kiedy używa się - sic! bo
narazie to na idiotę wychodzisz

[Gość: gosc]

Nie rozumie Pan przesłania tego artykułu. Otyłość to problem ukryty
głęboko. Otyłość, nadwaga wiąże się nie tylko ze zwykłym głodem ale
z głodem psychicznym. Osoba otyła to osoba, której czegoś w życiu
brakuje, np. miłości, niezależności. To problem z którym nie jest w
stanie sobie sama poradzić. Są 2 grupy ludzi: Ci którzy po prostu
lubią jeść, np te frytki w nocy i Ci którzy jedzeniem rekompensują
sobie coś. Bardzo dobrze rozumiem ten artykuł bo sama mam nadwagę i
wiem, że jej przyczyną jest rekompensowanie sobie tego czego nie mam
a czego bardzo potzrebuje. Co do prawdziwych przyczyn nadwagi
każdego człowieka wystarczy się zastanowić co robimy zle: zle
dobrane posiłki? brak aktywności fizycznej? Po przeanalizowaniu tych
pytań nasunie nam się odpowiedz.

Problem w glowie tych , ktorzy pisza takie bzdury!

[Gość: ambersss]

Takie wlasnie glupie artykuly powoduja ze ludzie maja problemy z waga, bo
mysla ze utrzymanie wagi to ciagly kierat i udreka , co jest totalna bzdura.
Na wiele mozna sobie pozwolic bedac na diecie , wazne aby nie robic tego
kazdego dnia i zminimalizowac skutki np wieksza ilosci cwiczen danego dnia .

[premeda]

Ja jeszcze dodam, że z tym zwiększaniem aktywności fizycznej na
początku nie jest łatwo. Na początku traktujemy to jak karę i
idziemy tak naprawdę bo musimy ale wystarczy jeden mały powód i
rsygnujemy, a i organizm też się buntuje. Rada na to jest jedna
trzeba zacisnąć zęby i codziennie, systematycznie ten sport
uprawiać, dopiero później przkeraczamy granicę i zaczynamy najpierw
sport lubić, a późnie to już żyć bez tego nie można ale poczatki to
tortura i trzeba mieć świadomość, że za jakiś czas będzie lepiej.

[jaroslawjerzy]

Nie zawsze jest tak, jak mówisz, niestety. Niektórzy to lubią od samego
początku, inni nie polubią nigdy. Obawiam się, że jestem w tej drugiej grupie -
kiedyś przez ponad rok ćwiczyłem wspólnie z ojcem i od początku do końca były to
dla mnie tortury - no ale, tak, jak piszesz, zaciskam zęby i katuję się... Mój
brat, kulturysta-amator, przyznał mi, że żeby czerpać satysfakcję z samego
treningu (nie tylko z jego efektów), trzeba lubić ten specyficzny rodzaj bólu.
Ja nie znoszę żadnego. Ale mimo to działam, dobry wizerunek w nowoczesnym
społeczeństwie tego wymaga...

[alento35]

Zgadzam się z tym, co pisze jaroslawjerzy. Nie każdy organizm reaguje tak samo
na to samo. Sama ważę 44 kg przy wzroście 156, więc mam lekką niedowagę - której
jakoś żadną dietą wysokokaloryczną czy wysokowęglowodanową nie mogę wyrównać.
Przy tym moja matka i w ogóle rodzina to istoty raczej puszyste (choć szczupłe
też się zdarzają). W ciąży przytyłam ponad dwadzieścia kg, co przyjęłam z
gigantycznym zdziwieniem, bo przez ostatnie 3 miesiące nie byłam w stanie
patrzeć na jedzenie (ani tym bardziej go wąchać), i żywiłam się dwoma jabłkami
dziennie (nie czułam się głodna i nie miałam apetytu), więc ustalanie widełek
dla tego, ile można przytyć, brzmi dla mnie śmiesznie. Być może ciąża zmieniła
mi metabolizm, tyle że po trzech miesiącach po porodzie znów ważyłam tyle, ile
wyjściowo. Nigdy nie głodziłam się ani nie odchudzałam, za to mieszkałam z
ludźmi, którym NAPRAWDĘ przybywało od listka sałaty, więc jestem w stanie to
zrozumieć. Ale też myślę, że czasem problem może naprawdę leżeć gdzie indziej,
niz w sferze psychiki. Mój mąż przez ponad dziesięć lat bezskutecznie usiłował
schudnąć, głodówkami, dietami niskokalorycznymi i ćwiczeniami, przy pomocy
lekarzy (często aroganckich i agresywnych, przekonanych o własnej nieomylności),
aż kilka miesięcy temu zrobił sobie test na nietolerancję pokarmową,
diagnozujący przeciwciała IgG. Jest opracowany przez Cambridge, a w Polsce można
go kupić pod nazwą Food Detective, bodajże w Krakowie i w Warszawie. Wyszło mu,
że ma nietolerancję pokarmową na jajka i drożdże. Byłam sceptyczna, ale
zmieniliśmy dietę, wykluczając to całkowicie, a nie tylko ograniczając. W ciągu
3 miesięcy zrzucił ponad dziesięć kg, tyle że restrykcyjnie jadł tylko i
wyłącznie jedzenie przygotowywane w domu. Więc na rewelacje odchudzaczy o
psychicznych powodach otyłości patrzę nieufnie, czasem są zbyt akademiccy, a
wiara w podręcznik zastępuje im zdrowy rozsądek..

[Gość: JAtoJA]

Gość portalu: ambersss napisał(a):

> Na wiele mozna sobie pozwolic bedac na diecie , wazne aby nie robic tego
> kazdego dnia i zminimalizowac skutki np wieksza ilosci cwiczen danego dnia .


No wlasnie. I tu problem powstaje. Juz kilka dni pod rzad odstapienia od diety plus brak minimalizacji tego wieksza iloscia cwiczen - i jest problem.

Ja uwazam ze nie mozna na wiele sobie pozwolic. Mozna sobie pozwolic na "male co nieco". Jesli ja jade na dluzszy weekend - to moge sobie pozwolic albo na procenty, albo na cos niezdrowego do jedzenia. Bo jesli zastosuje odstepstwo od jedzenia i "picia" to kilka tygodni musze wracac do stanu "wyjsciowego" czyli sprzed takiej "wycieczki".

Ale tutaj to juz kwestia osobistego podejscia do slowa - bo dla jednych "co nieco" moze byc dla innych "wiele".

Gdy problem leży w głowie

[malarzata]

Bardzo dokładnie przeczytałam ten artykuł. Wróciłam do czytania następnego
dnia, czytałam i analizowałam ......dziś dziękuje bardzo autorce ... od
czterech dni już się nie objadam wieczorami....zmieniam myślenie... Bardzooooo
dziękuję ...Zaczęłam "odtłuszczanie" siebie..