Depresja

[Gość: as]

Miałam depresję w na przełomiemie 1996/1997.Trwało to
pół roku. Od tego czasu panicznie boję się żeby to
nie powróciło. Nie ma dnia żebym o tym nie pamiętała.
Dzisiaj ostatni dzień zatrudnienia. Mam chandrę , a
tu akurat "materiał" o depresji.Boję się.Ale łzy same
napływają - to dobrze - wtedy nie byłam w stanie
płakać. Przedtem nie wyobrażałam sobie, że można tak
cierpieć...

[Gość: alicja]

Stracilam niedawno najblizsza mi osobe- Mame. Potwornie uklada mi sie zycie z
mezem, odeszlismy od siebie na bardzo znaczna odleglosc. Przezywam pieklo z
narkotykami, ktore zatracaja moje dziecko. Zyje, cos jem czasami, cos wiaze,cos
ukladam, gdzies sie udaje, robie miny i spotykam znajomych.Czasami nawet cos
mnie boli, gdy sie skalecze fizycznie,ale nie mam czucia w duszy .Lecze dziecko
u psychiatry. Walcze o nie, wiem ze musze okazac mu sile ale coraz czesciej
wolalabym nie zaznac rana.Na zewnatrz jestem silna ale coraz bardziej
martwa.Czy jest lek na bol duszy?

[Gość: Ala]

Odwagi! Wszystko sie ulozy.

[Gość: veth]

Są na to leki.Z żoną mieliśmy ten sam problem.Teraz jest od kilku lat OK.

[Gość: Obojetny]

Zmienic diete- ograniczy: slodycze sczegolnie z dod, asparatame (sztuczny slodzik),napoje typu coca -cola
kawa, przyprawy do zup ze sztucznymi dodatkami, ogorki z zachodniego zrodla
mleko i nabial.
Niekrore ziola moga byc pomocne.
Nie zazywac srodkow antydepresyjnych typu Prozak, przepisywanuch przez lekarzy. W USA toczy sie kilka
tysiecy spraw przeciwko PFIZER firmie produkujacej je. Srodki te pomagaja doraznie. Czesto po 2 - 3 latach
depresja wraca ze zdwojona sila w innej postaxi.
Ograniczyc ogladanie TV, - szczwgolnie wiadomosci. Wystarczy przecztac w skrocie co sie dzieje w internecie.
Nie zwracac absolutnie na to co mowia przedstawiciele poszczegolnych paetii.
Jesli prowadzilo sie siedzacy tryb zycia, trzeba zaczac od spacerow. Kazdy umie chodzic, nie potrzeba sprzetu.
Na poczatek codziennie po 10 min szybszym krokiem, ale nie takim aby wpasc w gleboka zadyszke. Jesli sie
pali probowac jednoczesnie je ograniczac. Po ok 8 tygodniach bez trudu organizm zniesie 50 min
intensywnego codziennego marszu. Aktywny wysilek fizyczny zalecany jest przez specjalistow na calym
swiecie. Zgodnie ustalono, ze powinien byc codzienny min 50 min dziennie. Jesli nie ma przeciwskazan lekarza
wiek nie ma znaczenia.Osobiscie znam wiele osob w roznych kategoriach wieku ktore z przyzwyczajenia
uprawiaja cale zycie sport.Niektorzy to byli wicemistrzowie swiata.Nawet po 60 tce ich sprawnosc jest
fenomenalna, w porownaniu do zasiedzialego 20 latka.
Spacer mozna zastapic jazde na rowerze stacjonarnym w domu.Wysilek nigdy nie moze przekraczac poziomu
ktory utrudnialby mowienie.
B. wskazane jest rozciaganie codzienne, szczegolnie po 5 - 10 min rozgrzewce,
O rozciaganiu jest sporo ksiazek. Joga to tez rodzaj rozciagania polaczony z medytacja.
Prosze przeznaczyc sobie choc 5 min dziennie na absolutne wylaczenie sie ze swiata. Wystarczy wygodnie
usiasc, i starajac sie gleboko oddychac, zaczynajac od przepony brzusznej.Liczyc wdech do 4 ch sek
wstrzymac wdech na ok 2sek i wydychac gleboko przez ok 6 sek. Takich cwiczen oddychania powinno sie
zrobic 2x dziennie po ok 6 sesji.Podczas oddychania myslec tylko o oddychaniu.Swiat zewnetrzny nie istnieje.
Materac, na ktorym sie spi powinien byc wygodny. Powierzchnia nie powinna sie zapadac.
Niektorzy kupuja w USA np materace magnetyczne za ok $1200.Te czasami nie na kazdego dzialaja.
Jesli spi sie zle prosze przestawic lozko w inne miejsce. Tzw zyly wodne to nie lipa.
Przed zasnieciem starac sie myslec tylko o milych rzeczach, starajac sie gleboko oddychac.Prosze zwrocic
uwage na swoj oddech w momentach napiecia - zawsze jest on plytki.
Nawet strata pracy to nie tragedia gdy jest sie fizycznie zdrowym. Z reguly to co sie przewiduje najgorszego
nie spelnia sie. Czlowiek w lepszej formie fiz bedzie lepiej myslal bedzie energiczniejszy i znajdzie nastepna
prace.Dzialanie nalezaloby zaczac prawie natychmiast, od ustalenia planu dnia uwzglediajacego cwiczenia.
W specjalnym zeszycie trzeba ten plan dzienny rozpracowac. Dobrze tez napisac sobie plan dzialania odnosnie
szukania pracy.To co jest napisane mobilizuje,ma inna wartosc.
Na pewno stale efekty beda gdy wytrzyma siie taki plan przez ok 2 mce.Dalej bedzie latwiej, bo to stanie sie
nawykiem Niestety 90% osobb, ktore maja np nadwage stosuja diety, gzie przy odejsciu od planu
aktywnosci niweczy wszystko. To co pisze to rady roznych ekspertow z USA, ktore dzialaja.
Byc moze w Polsce tez sa takowi, ale poniewaz nie mieszkam w Polsce dlatego na nich sie nie powoluje
Efekty na pewno beda pozytywne.Jesli zadalo sie pytanie co zrobic to juz dobrze, bo nie akceptuje sie
obecnego stano..

[Gość: mina]

Masz rację, ale chyba nie zdajes sobie sprawy, że
ludzie, którzy naprawde mają depresję, NIE SĄ W
STANIE wyjść na dwór i chodzić bądż ćwiczyć, tak
ubezwładniająca jest to choroba. Srodki typu Prozac
pomagają dojść do takiego stanu, w którym człowiek
jest w stanie cokolwiek robić. Nie jestem za nimi w
przypadku słabszej depresji. Ale gdybym po nie kiedyś
sięgnęła, moję życie na pewno potoczyłoby się inaczej.
Nie straciłabym roku życia leżąc i płacząc. Ale nie
byłam w stanie nawet pomyśleć o lekarzu, straciłam
zdolność czytania nawet.
A jeśli człowiek ma konstrukcję skłonną do depresji
to depresja zawsze może wrócić, niezaleznie od
środków farmakologicznych.
Polecam medytację jako środek zapobiegawczy.
Pozdrawiam

[Gość: m.t.]

Piszesz:
&#62 gdybym po nie kiedyś sięgnęła, moję życie na pewno potoczyłoby się inaczej.
&#62 Nie straciłabym roku życia leżąc i płacząc.
Ten rok jest dla Ciebie bezcenny. To doświadczenie, z którego możesz czerpać
przez całe życie.
Chciałabyś żeby Twoje życie potoczyło się inaczej? Stracić życie na ćpanie?

[Gość: veth]

Cieszę się ,że czasami ktoś zauważy,że ludzie wypisują
tu kompletne bzdury i mają jeszcze przekonanie,że się
na czymś znają.

[Gość: schowek]

w istocie Obojetny jest obojetny na depresje i nigdy jej nie mial.
szkoda czasu na takie babcine porady jak duzo ruchu, nie pic kawy &#60coca cola
wrog narodu i zdrowia&#62 i nie ogladac tv. Radze dolaczyc porady typu szydełkuj,
obieraj marhewki i ucz sie tańca mongolskich pasterzy. Zamiast Prozacu jedzmy
banany wraz ze skorka..........:P

[Gość: eve]

Większość porad dotyczących dperesji jest słuszna... Poznaj depresję, poznaj
ludzi, którzy na nią cierpią, słuchaj znawców. w Końcu - Lecz sie. Trzeba
jednak jasno powiedzieć - calkowita uleczalność depresji jest dyskusyjna.
Uważam, że zawsze zostaje ślad. Zachorowałam gdzies trzy lata temu. Tyle sie
zmieniło przez ten czas, że trudno jest mi to podsumować. Trafiłam do lekarzy,
brałam tabletki, przechodziłam psychterapię. Moje plany życiowe wzięły w łeb. I
choć dziś czuję się dobrze i jako pacjentke zakwalifikowano by mnie jako
zdrową, nigdy nie bede taka jak kiedyś. Depresja to przeżycie całkowicie
graniczne, które potrząsa całym światem. A owo depresyjne nakierowanie na
samego siebie, nigdy nie znika.
Uważam, że trzeba się leczyć, nie należy bać się środków farmaceutycznych i nie
lekceważyć pomocy z zewnątrz. Należy jednak pamiętać, iż to "choroba duszy",
która napewno zapamięta wszystko przez co sie przejdzie.

[Gość: alicja]

Chcialam spytac Asa czy udalo sie Tobie samej wyjsc z
depresji, czy tez siegalas po pomoc u tzw.
profesjonalistow. Czy po depresji, ktora przeszlas
swiat znowu byl przyjazny? Czy jesli bylas u
lekarza , to czy nie mialas oporow aby opowiadac o
sobie. Czy umials mowic o tym?

[Gość: tarka]

> Nie wiem sam czy to jest depresja ponieważ coraz częściej zdarza mi się nie
mieć ochoty na nic. Wstaje rano jestem zmęczona i nastawiona do wszystkiego i do
wszystkich bardzo negatywnie. Nic mnie nie cieszy wydaje mi sie ze czego sie tknę
to wszystko psuj

[Gość: hanka]

Znam ten stan . nic mi się nie chce, na nic nie mam
ochoty.najchętniej rano bym się nie budziła.Mam
problemy ze snem: w nocy nie śpię, jak już zasnę, to
nie mogę się rano wybudzić. Unikam kontaktów
towarzyskich, nie odbieram telefonów. Wszyscy mnie
denerwują.Na przemian albo objadam się , albo nie jem
3 dni.Nie mogę się skupić na niczym.Ciągle jest mi
zimno.Czy to depresja? Czy trzeba to leczyć? Czy może
potrzebna jest terapia?

[Gość: Michal]

Na depresje najlepsi sa przyjaciele, ktorzy potrafia
zrozumiec przynajmniej w malym stopniu co chory
przezywa. I nie moga mu za bardzo `wchodzic` w jego
skolatane zycie z pomoca, bo to meczy. Trzeba sie
takim czlowiekiem opiekowac, ale ostroznie i czekac
na poprawe. Tyle mozna zrobic. A depresja trwa czasem
rok, czasem 2 lata. Sam przezylem cos takiego. Moze
nie bylem jeszcze w stanie rozpaczy, ale strach ktory
sie odczuwa jest nie do opisania. Niechec i brak sil,
lzy i ciemnosc, brak nadziei i mysli o skonczeniu z
soba... Ludzie! Szukajcie sobie przyjaciol, nie
badzcie sami. Tylko przyjazn i bliskie osoby
pozwalaja przetrwac taki stan. I chyba modlitwa oraz
medytacja. Ale do tego tez trzeba sie przygotowac.
Pozdrawiam wszystkich, ktorzy cierpia. Mimo wszystko
nie poddawajcie sie!!!

[Gość: Marusia]

ostatnio mam dosyś wszystkiego chce sie łyknąc tabletki albo uciec jak najdalej
od ludzi, do tychczasowego życia Czlowiek czuje sie wypałony bez motywacji.
Każda pomoc odbierana jest jako litość a to dobija jeszcze bardziej

[Gość: beti]

chorowałam na depresję 1,5 roku, wiecie co mnie
wyleczyło?
akupunktura , nie od razu ale stopniowo wychodziłam z
dołka. Minęło już 10 lat a ja funkcjonuję. Mam
niekiedy lęki, krótkotrwałe napady depresji ale to
szybko mija. Boję się zajść 2 raz w ciąże bo boję się
że ten koszmar wróci.

[Gość: as]

Chodziłam do psychiatry. Oporów nie miałam w mówieniu
o swoich problemach.Jednak lekarz mi nie pomógł.
Czułam się coraz gorzej.Leki prozak i mianseryna
pogorszyły mój stan t.zn doprowadziły do uporczywej
bezsenności, której wcześniej nie miałam.Po wykryciu
nadczynności tarczycy lekarz specjalista leczył to
metizolem, ale kompletnie ignorował moje "marudzenie"
na temat nastrojów psychicznych.Pomogła mi wkońcu
praca,uczenie się obsługi nowych programów
komputerowych i prawie pracocholizm.Od roku stopniowo
uczę się również znajdowania radości w zabawie, ale
to dla mnie jest trudniejsze.Nie ma dnia abym się nie
bała, że powróci ten koszmar.Jak byłam na dnie
weszłam kiedyś do łazienki gdzie wisiała susząca się
powłoczka na kołdrę. Uświadomiłam sobie, że jest
ładna. To był pierwszy promyczek. Tej powłoczki już
nie mam.Przypominam sobie jednak tą chwilę zawsze
kiedy boję się.Czytałam w tym czasie ksiązki
Kępińskiego. Tam było znamienne zdanie :"każda
depresja musi minąć".Chodząc do lekarza spotykałam
różnych pacjentów. Była też starsza pani,która przez
kilka lat opiekowała się obłożnie chorą matką.Po jej
śmierci pani wpadła w ciężką depresję. Kiedy ją
poznałam już było lepiej. Wspominała chwilę kiedy po
raz pierwszy od początku choroby zauważyła ptaki i
także dostrzegła w tym widoku jakieś piękno i sens.

[Gość: as]

Dzisiaj w telewizji też mówią o tej akcji "lecz
depresję". Wczoraj po przeczytaniu artykułu
oglądnęłam stronę fundacji ITAKA.Myślę, że jeżeli
poważnie ma się traktować tą akcję to może na tej
stronie powinna istnieć możliwość napisania do tych
specjalistów.Jak byłam naprawdę chora nie miałam
energii i chęci aby udać się do jakiegoś gabinetu po
poradę.Potrwało zanim się na to zdobyłam.Sądzę, że
czasami komuś wystarczy, że napisze o tym co go gnębi
i już jest tej osobie lżej. Wykorzystajcie to medium
jakim jest internet, jeżeli rzeczywiście chcecie
komuś pomóc. Chyba, że to jest powierzchowna, pozorna
akcja.Jak pomyśleć logicznie to co szczęśliwych ludzi
sukcesu mogą obchodzić nieudaczniki, którym jest źle?

[Gość: bb]

Depresja jest ciagle dla wielu z nas tematem unikanym
i wstydliwym.Cenie wszystkich za szczerosc i
zainteresowanie tym problemem, ktory wydaje sie byc
bardzo odlegly dla wielu jeszcze osob. A prawda jest
taka,ze jest on bardzo powszechny. Bardziej nawet niz
bym sie to nam wydawalo. I oczywiscie skomplikowany.
Wynika to prawdopodobnie ze stosunkowo malej ilosci
informacji dostepnej spoleczenstwu mysle na ten
temat.Jak mozna rozpoznawac cos ,czego sie nie zna.
Z pewnoscia jest wielu z nas ktorzy podejrzewaja ze
sa w depresji, mysle ze porada u lekarza moze byc
pierwszym krokiem do zmiany swego zycia.
Z depresja mozna walczyc wieloma sposobami, i wkoncu
wygrywa osoba cierpiaca na depresje a nie lekarz.
Lekarz jesli dobry moze pokazac droge jak to zrobic.
Uwazam ze depresja jest choroba duszy, serca i ciala.
Bo zmienia ona wszystko.
Ale....mozna ja pokonac...
Wielu z was mowi ze nie bawia was kontakty z ludzmi i
ich unikacie. Wydaje mi sie ze moze to sie zdarzyc w
depresji ale nie tylko.
Zgadzam sie ze rozmowa z innymi, dzielenie sie swoimi
osobistymi przezyciami pomaga bo wiemy ze nie
jestesmy sami. Nie sadze jednak ze byloby to pomocne
w ciezkiej formie depresji.
Oparcie w bliskich pozwala walczyc z depresja
I prosze wierzyc ludzie sukcesu powinni byc jak
najbardziej zainteresowani depresja. Dlaczego, bo
moze to spotkac kazdego.
Ludzie sukcesu jak najbardziej otwarcie mowia o
depresji, bo przeciez cierpiala na nia zona bylego
vice przydenta USA -Tipper Gore, rowniez Barbara
Bush, Winston Churchil,Ksiezniczka Diana itp, rowniez
ksiaze Charles ponoc byl na Prozacu.
Depresja jest plaga XXi wieku. Trzeba ja traktowac
serio jak uczestnicy tej dyskusji
Zycze wszystkim powodzenia w walce z nia i
uswiadamianiem spoleczenstwa ktorego niski stan
wiedzy na ten temat prowadzi do nietolerancji i
blednej oceny ludzi cierpiacych na nia.
Jest to jedna z najbardziej pozerajacych czlowieka
chorob.
Dluga ta moja wypowiedz, pewnie o wiele za dluga.
pozdrawiam serdecznie wszystkich!!

[Gość: as]

Gość portalu: bb napisał(a):

&#62 &#62 Zgadzam sie ze rozmowa z innymi, dzielenie sie
swoimi
&#62 osobistymi przezyciami pomaga bo wiemy ze nie
&#62 jestesmy sami. Nie sadze jednak ze byloby to pomocne
&#62 w ciezkiej formie depresji.&#60 Ale,są też "stany
podprogowe" w których możliwość wyrażenia słowami
swoich odczuć mogłaby być bardzo pomocna i zapobiec tym
ciężkim stanom. Myślałam o możliwości wypowiedzenia się
na stronie "leczdepresję" dlatego, że tu jest wkońcu
forum dyskusyjne. Czuję się już trochę źle, że zbyt
dużo tu piszę. Tyle bym jeszcze chciała sformułować,
zanalizować i wierzę, że byłoby to dla mnie korzystne,
a może i dla kogoś innego, chociaż "mój przypadek"
obiektywnie nie wydaje się być zbyt typowy. Alicja
napisała tu kilka zdań o sobie, bardzo ogólnie, widać,
że ma opory przed "otworzeniem się". Może możliwość
wypowiedzenia się bardziej szczegółowego byłaby dla
niej korzystna? Jak byłam dzieckiem pisałam pamiętnik,
później wiersze.Obecna świadomość, że nikogo to nie
obchodzi co teraz mogłabym napisać zniechęca do tej
formy "autoterapi".Kto na tym forum odpowie Alicji czy
innej potrzebującej osobie ? Tylko inny nieudacznik
zajęty głównie sobą. Jak chodziłam do lekarza ciągle
miałam wrażenie, że tak naprawdę to jego moje problemy
nie interesują. Odwala kolejne zlecenie czekając na
honorarium. Częstuje mnie typowymi formułkami i tyle.
&#62 Oparcie w bliskich pozwala walczyc z depresja
&#62 I prosze wierzyc ludzie sukcesu powinni byc jak
&#62 najbardziej zainteresowani depresja. Dlaczego, bo
&#62 moze to spotkac kazdego.
&#62 Ludzie sukcesu jak najbardziej otwarcie mowia o
&#62 depresji, bo przeciez cierpiala na nia zona bylego
&#62 vice przydenta USA -Tipper Gore, rowniez Barbara
&#62 Bush, Winston Churchil,Ksiezniczka Diana itp, rowniez
&#62 ksiaze Charles ponoc byl na Prozacu.
&#62 Depresja jest plaga XXi wieku. Trzeba ja traktowac
&#62 serio jak uczestnicy tej dyskusji&#60 To wszystko
prawda,ale nie zmienia to faktu, że konkretna "szara
osoba" i jej problemy nie są ważne dla
innych.Szczególnie jeśli problem dotyczy ludzi starych.
Obserwuję pogardę dla ludzi starych, czy w jakiś sposób
słabych. Można "zbijać kapitał polityczny" ekscytując
się w sposób ogólny np bezrobociem czy biedą,
równocześnie unikając zetknięcia się z konkretnymi
przypadkami ludzi których to dotknęło. Można ogłaszać
akcję "leczdepresję" równocześnie nie reagując na
rozpaczliwe wołanie o pomoc tych, którzy są "o krok" od
tego stanu. &#62 Zycze wszystkim powodzenia w walce z nia
i
&#62 uswiadamianiem spoleczenstwa ktorego niski stan
&#62 wiedzy na ten temat prowadzi do nietolerancji i
&#62 blednej oceny ludzi cierpiacych na nia.
&#62 Jest to jedna z najbardziej pozerajacych czlowieka
&#62 chorob.
&#62 Dluga ta moja wypowiedz, pewnie o wiele za dluga.
&#62 pozdrawiam serdecznie wszystkich!! &#60 Dziękuję za
Twoją wypowiedź. Dla mnie nie była za długa. Również
pozdrawiam.

[Gość: bb]

Uwazam ze pomysl dzieleniem sie swoimi
przezyciami,refleksjami i wlasnymi doswiadczeniami z
pokonywania czy zmagania sie z depresji jest
wspanialy aczkolwiek nie nowy. Jesli przejrzysz
anglojezyczne strony sieci to roi sie tam od stron
poswieconych depresji,zwierzen , wzajemnego wsparcia,
sa specjalne chaty . Pomaga to zrozumiec ludzkie
cierpienia i jak to tego podejsc. Co na przyklad
pomoglo tobie,moze okazac sie skuteczne dla innych.
Przelewanie uczuc na papier jest pewna forma
otwierania sie i odciazania sie emocjonalnego.

Jesli chodzi o odpowiedzi na pytania pozostalych osob
bioracych udzial w dyskusji, to uwazam ze nalezy je
zachecic do zrobienia pierwszego kroku do szukania
pomocy u tzw specjalistow, uwazam bowiem ze oni
(lekarze)sa trenowani, zeby postawic odpowiednia
diagnoze,stwierdzic czy ktos cierpi na depresje czy
nie i odpowiednio poradzic jak postepowac. Mysle ze
my nie mamy odpowiedzialnosci ani prawa radzic komus
na tym forum jaka ta osoba ma diagnoze.
Jesli chodzi o Alicje, to wydaje mi sie ze moze
nalezalo by przygladnac sie blizej jej rodzinie, bo
tam wydaje mi sie lezy problem, zaprosic meza do
dyskusji , a takze syna. jesli to odpowiednie.
Przykro mi ze mialas raczej niepozytywne
doswiadczenie z lekarzem. Prosze jednak nie
uogolniaj, jest wielu wspanialych ludzi , tak mi sie
przynajmniej wydaje.
Pozdrawiam

[Gość: Edyta S.]

To prawda akcja jest powierzchowna ,bo cóż oferują że można porozmawiać ze
specjalistami przez miesiąc a potem co nie będzie problemu czy dalsze leczenie w
gabinecie prywatnym .W państwowej przychodni chory jest zbywany ,ledwo dostanie
receptę albo tłumaczy się że połowa ludzi cierpi na nerwicę (rzadko słowo
depresja jest używane) po co utwierdzać kogoś w przekonaniu że jest
chory .Ale w prywatnym gabinecie jest ta sama osoba bardzo chora i leczenie jest
długotrwałe ,jedna wizyta 80-100 zł .Cenią się bo konkurencja jest niewielka .Ja
nauczyłam się pomagać sobie ...

[Gość: Marengo]

Moja mama cierpi na depresję od wielu lat (leczy się dopiero od 2-3 lat). Nam,
rodzinie, bardzo trudno jest z tym żyć. Brakuje nam już czasem cierpliwości,
nie wiemy co powinniśmy zrobić, jak rozmawiać z mamą, jak ją traktować - czy
jako osobę chorą - na specjalnych warunkach? Szukam porady zarówno od osób
chorych, jak i od rodzin, w których ktoś choruje na depresję.

[Gość: bb]

Depresja jest stanem zniwolenia,ktory zmienia
osobowosc osoby cierpiacej na nia, zmienia jej /jego
sposob myslenia na negatywny. Czlowiek nie dostrzega
nic pozytywnego , wrecz przeciwnie wyolbrzymia swoje
bledy, wraca do niepowodzen, widzi siebie i caly
swiat w czarnych kolorach. Nic nie ma sensu,na nic
nie ma sie ochoty.Depresja moze przejac calkowita
kontrole nad naszymi uczuciami, mysleniem, motywacja,
zabiera koncentracje...itp.Czlowiek pod jej wplywem
staje sie bezsilny,obojetny... Zachowanie osoby
cierpiacej na depresje jest zmienione przez to
schorzenie. Dlatego trzeba zawsze pamietac ze to
Depresja a nie osobowosc tej osoby ktora dyktuje
takie postepowanie. Nie jest to wina osoby cierpiacej
na depresje ze na nia zapadla,. Jest to taka sama
choroba jak zapalenie pluc. JEDNI ZAPADAJA NA
DEPRESJE,INNI NA INFEKCJE. zALEZY TO OD PREDYSPOZYCJI
NASZEGO ORGANIZMU. i PAMIETAJMY MOZNA I NALEZY JA
LECZYC BO JEST WYLECZALNA.Nie wiem czy zdajecie sobie
z tego sprawe ze zapada na nia 1 na 5 kobiet. Czyli
jest to czesta kondycja,przykro tylko ze tak czesto
nie rozpoznawana. Bo leczenie moze zrobic roznice.
Jesli chodzi o czlonka rodziny cierpiacego na
depresje to jego stan wplywa na innych czlonkow
rodziny i moze niejednokrotnie zmienic jej
funkcjonowanie. Tak jak chorego na zapalenie pluc
ctraktujemy inaczej, np podajemy mu plyny do
lozka,opiekujemy sie, tak osoby chorujace na depresje
potrzebuja opieki tylko nieco innej. Duzo
troskliwosci , wyrozumienia, dobrego serca, wsparcia
duchowego.

[Gość: Pedagog]

Zauwazylem z przyjemnoscia, ze pod literkami bb skrywa
sie fachowiec, do tego zyczliwy co latwo zauwazyc z
innych jego odpowiedzi. Troche i ja czuje sie w tej
dziedzinie fachowcem,aczkolwiek nigdy nie zdarzylo mi
sie doznawac tak ciezkich objawow jak opisuje medycyna
czy dyskutanci. Kazdy ma swoje wlasne doswiadczenia i
dobrze, ze sie nimi z innymi dzieli.Dziekuje bb za
slowa otuchy odnosnie bylej zony. Musze przyznac z
zalem , ze pomimo swojego wieku dosc juz
zaawansowanego ciagle jeszcze nie moge wyzwolic sie z
tego co nazywa sie "syndromem krotkich spodenek" .
Moze dlatego, ze pracuje z mlodymi ludzmi i mam
poczucie odpowiedzialnosci za ich przyszle losy. A
przeciez wypadaloby wg. wskazowek sw. Pawla przestac
czuc ,myslec i postepowac jak dziecko. I sam to
mlodym ludziom zagubionym powtarzam. , ze aby pozbyc
sie cierpienia ktorych przyczyna sa urazy z
powodu kontaktow miedzyludzkich trzeba czasami
swiadomie byc egoista , zachowac sie w sposob
asertywny. Z drugiej strony nie nalezy znow popadac
w przesade, bo jak pokazala historia i nadal
przyklady daje wspolczesnosc cokolwiek by nie zostalo
powiedziane , napisane czy wynalezione , to zawsze
znajda sie tacy , ktorzy wykorzystaja to dla wlasnej
korzysci a na szkode innym. Dotyczy to takze
naduzywania asertywnosci. W najlagodnieszej wersji
przybiera to postac manipulacji. Tak naprawde to
wszyscy wszystkimi manipuluja. Obserwuje sie to
rowniez w swiecie zwierzat, jak pokazuja badania
etologow. Cale wychowanie jest manipulacja, tyle ze w
jego zalozeniach lezy szlachetny cel , jakim jest
dobro ogolu. W wypowiedziach uczestnikow dyskusji
daje sie zauwazyc dosc czeste zale z powodu
trudnosci w kontaktem z wychowawcami, rodzicami,
rowiesnikami . Poczucie lojalnosci nie pozwala na
sprzeciw wobec krzywdy, odplacenie komus tym samym,
zemste i tp. Znam ten bol z wlasnych doswiadczen
wieku dorastania, kiedy rodzice aby wymusic
posluszenstwo naduzywali argumentow religijnych,
straszenia duchami, wiedzmami, cyganem, pieklem
itd. Profesorowie licealni zas zachowywali sie
niczym bogowie na Olimpie. A koledzy i kolezanki
kazdy jak potrafil staral sie zajac lepsze miejsce w
kolejnosci dziobania. Dzis jeszcze czuje podswiadomy
lek kiedy w kontakcie z roslym mezczyzna spotykam
sie z chamskim zachowaniem , ze za chwile przylozy
mi piescia lub da kopniaka. Co zreszta i teraz
zdarzylo mi sie nieraz doznac ze strony mlodych
osilkow. Wspolczesne wychowanie rozni sie zasadniczo
od tego sprzed kilkudziesieciu lat i mlodziez ma
teraz chyba zbyt duzo luzu. Znam to z wlasnego
doswiadczenia w pracy w szkole , z wypowiedzi
nauczycieli, widze zachowanie na stadionach,
rozroby w szkole, plage narkotykow. Jestem zdania ,
ze pedagogika ' , zbyt uprzednio
rygorystyczna "przegiela pale " za bardzo w
strone bezstresowego wychowania. Z innych powodow
cierpialo moje pokolenie, przypuszczalnie z innych
cierpi mlodziez obecnie. Mlodzi ludzie maja obecnie
dostep do niewybrazalnie bogatych zasobow informacji.
Gdybym tak w wieku nastu lat mial encyklopedie,
slowniki , radio i tyle innych publikatorow z
ktorych nieustannie plyna same cenne informacje o
tym jak zyc i co jest w zyciu najwazniejsze! Mnie
karmiono Glosem Robotniczym i Trybuna Ludu , ktore
trzeba bylo czytac aby przygotowac komunikat na
ogolnoszkolna codzienna prasowke przed rozpoczeciem
zajec szkolnych w liceum .Zazdroszcze Wam mlodzi
ze zyjecie w tak wspanialych czasach. Moje
pokolenie bylo dyrygowane przez starszych , ktorzy na
wszystkim trzymali reke, abysmy zbyt szybko nie
awansowali i nie wygryzli ich ze stan

[Gość: as]

Wierzę, że brakuje cierpliwości. Sądzę, że powinniście okazywać mamie życzliwe
zainteresowanie jej problemami.Jednak nie na siłę. Gdy byłam w takim stanie
denerwowały mnie "dobre rady" o które w danym momencie nie prosiłam.Sądzę, że
zamiast takich rad dla niej lepiej próbować opowiedzieć o swoich problemach i
prosić mamę o radę. Niech czuje się potrzebna, niech się czymś
zainteresuje.Może właśnie to być przyczyną depresji, że czuje się "poza
nawiasem życia "? Może sami też coś skorzystacie, jeśli potraktujecie chorą
starszą osobę jak równorzędnego partnera, a nie "kłopotliwy ciężar"? Leczenie
nic nie pomoże jeśli nie ustaną przyczyny tego stanu.Napewno nie będzie już
młodsza i sprawniejsza, ale mimo to powinna poczuć, że jest dla kogoś ważna ona
sama i jej życiowe doświadczenie. "Uczmy się kochać ludzi, tak prędko odchodzą".

[Gość: Darek]

Zaglądam na tą stronę codziennie za pierwszym razem przejrzałem wszystkie wpisy
pobieżnie, byłem skupiony tylko na sobie swoim ja na moim bólu chciałem to
wyrzucić z siebie wykrzyczeć. Teraz za każdym razem czytam wszystkie wpisy,
pozwoliło mi to na spojrzenie na mój problem z pewnego dystansu z pewnej
perspektywy Nie uwalnia to wprawdzie od problemu ale uświadamia mi że skupianie
się na sobie i rozczulanie się nad sobą jest skrajną formą egoizmu i głupoty
świadomość ta pozwala na choćby krótkotrwałe pozbieranie się do kupy. Myślę że
znalezienie odpowiedniego punktu odniesienia który pozwoli nam na spojrzenie na
nasze własne problemy z odpowiedniej perspektywy jest jakąś szansą na powrót
do .............. właśnie do czego, do normalności ?czy człowiek po tym co
przeszedł będąc w depresji może tak samo patrzeć na rzeczywistość jak wcześniej
czy też jego postrzeganie rzeczywistości ulega radykalnej zmianie. W każdym
bądź razie świadomość że nie jest się pępkiem świata działa jak kubeł zimnej
wody przynajmniej tak długo do póki o tym nie zapomnimy.

[Gość: bb]

Trudno jest odpowiedziec na pytanie Marengo,nie znajac szczegolow sytuacji
jej/jego mamy. Nie znajac nawet formy depresji , chroniczna czy nie , skoro
mama jednak cierpi na nia od wielu lat to musi byc chroniczna
Ciekawi mnie co lekarz prowadzacy albo psycholog zasugerowal azeby wesprzec
rodzine w pokonywaniu depresji? Czy jest mozliwe szukac ich porady i wskazowek
jak postepowac ? Formy depresji przeciez sa rozne , jest tzw. ostra i
przewlekla ,ktorej skutki moze odczuwac nie tylko osoba cierpiaca na nia ale i
cale otoczenie.
Jest tzw sytuacyjna inaczej mowiac reaktywna ,czyli reakcja na stresy
srodowiska i jest tzw. endogenna mogaca sie rozwinac bez zadnych przyczyn
zewnetrznych.....
Sadze ,ze bardzo istotne jest ocenic nalezycie stan mamy przez odpowiedniego
specjaliste i starac sie wproadzac w zycie jego zalecenia. Poza tym duzo czytac
o depresji ... Pomoze to zrozumiec co to jest i jak nalezy do tego podchodzic.
Mysle ze w postepowaniu wobec takiej osoby nalezy przedewszystkim pokazac jej
jak wartosciowa jest ona dla nas, i jak wazne dla nas jest jej samopoczucie,
juz dowod tego ze myslicie o niej moze wplynac na jej samoocene. Bo gdy
jestesmy w depresji ,mamy wrazenie ze nie przedstawiamy zadnej wartosci albo
mamy lek przed wszystkim. Chociaz lek to raczej chyba nerwice.
Wiec podsumowujac daj odczuc swojej mamie jak wazna i bliska jest Wam, bedzie
to dla niej wazne , bo moze przywroci jej to sens zycia. A przeciez o to
chodzi ,nie??
pozdrawiam
I mysle ze jest to pewne doswiadczenie dla Ciebie niec kontakt z depresja.
Czytaj duzo na ten temat, a pomoze to w przezwyciezeniu niecierpliwosci, ktora
moze byc naturlna reakcja w tej sytuacji , zycze powodzenia i pomysl tylko ze
na kazdej szrokosci geograficznej jest ten sam problem ,bo dotyczy on ludzi..
chyba znowu za dlugi wywod ale interesuje mnie ten temat, coz...

[Gość: m]

pomocy!!! ja już tak żyć nie mogę. bezsens. nie mam nikogo ,z kim mogłabym
porozmawiać. wszystkich straciłam.

[Gość: Darek]

No to ja mam chyba depresję od lat 15 ludzie nigdy
nie byli mi potrzebni zawsze ich unikałem męczyli
mnie i ich małe problemy w boga nie wierzę i nich mi
ktoś odpowie dlaczego muszę umrzeć ja moi rodzice
moje dzieci dlaczego wy wszyscy musicie odejść
dlaczego dlaczego dlaczego słucham radia zamordowano
ośmioletnią dziewczynkę dlaczego wiem że wszyscy
zadają sobie te pytania wszyscy i od zawsze ale to ja
i teraz jestem bliski obłędu

[Gość: as]

Darku ja też jestem niewierząca, ale nie to było
powodem mojej depresji.Właściwie to nie wiem co było
powodem, bo nie miałam wówczas powodów
obiektywnych.Podobnie jak Ty jednak nie mam dobrego
kontaktu z ogółem ludzi, chociaż bardzo tych
kontaktów mi brakuje. Często nudzi mnie rozmowa.Boję
się, że innych może z kolei nudzić to co ja mam do
powiedzenia, boję się odrzucenia.Czuję się
wyobcowana.Nie potrafię włączyć się w coś z t.zw
entuzjazmem, do wszystkiego podchodzę sceptycznie.
Może to jest właśnie osobowość skłonna do depresji?

[Gość: bb]

Gość portalu: as napisał(a):



&#62 Nie potrafię włączyć się w coś z t.zw
&#62 entuzjazmem, do wszystkiego podchodzę sceptycznie.
&#62 Może to jest właśnie osobowość skłonna do depresji?

Moze podchodzisz do wszystkiego sceptycznie ale z wielkim zainteresowaniem i
sercem. A to przeciez sie liczy. Przeciez to ty zainicjowalas ta dyskusje , ktora
naprawde mnie wciaga.Pozdrawiam. Co myslimy o sobie nie zwasze jest obiektywne,
bo to tylko twoja opinia o tobie. Tylko rzeczywistosc moze to zweryfikowc no i
opinie innych ludzi. Pozdrawiam wszystkich

[Gość: veth]

objawy ,które podałeś bardziej są zbliżone do schizofrenii.Chorzy na
schizofrenię nigdy nie mają depresji.

[Gość: Darek]

Gość portalu: m napisał(a):

&#62 pomocy!!! ja już tak żyć nie mogę. bezsens. nie mam nikogo ,z kim mogłabym
&#62 porozmawiać. wszystkich straciłam.
Nie wiem czy to dobry pomysł aby ktoś w depresji starał się pomóc innej osobie z
podobnymi problemami ale ostatnią oznakom człowieczeństwa jest próba pomocy komuś
kto być może tej pomocy potrzebuje bardziej niż my sami ...........jeśli chcecie
piszcie gorzej i tak już nie będzie

[Gość: pedagog]

Z listow wynika ze bardzo cierpi plec zenska.
Spotkalem sie kilkakrotnie z podobnymi objawami u
studentow,czesto sprawiaja wtedy wrazenie malo
zdolnych lub wrecz tepych i traca na tym bardzo.
Jestem na takie zachowania wyczulony i staram sie
wtedy dawac szanse umozliwiajac dodatkowe terminy
zaliczen , konsultacje , nterwencje u dziekana itp.
Dobrze , ze prasa naglosnila ten temat, gdyz
dolegliwosci psychiczne zawsze stanowily temat
wstydliwy . Pragne pocieszyc osoby cierpiace , ze jak
kazde cierpienie , tak i to uczy wrazliwosci na na
cierpienia innych. Jest tez chyba zwiazane z pewna
glebia myslenia. Na depresje cierpialo wielu
wybitnych ludzi, ale jeszcze wieksza liczba zmarnowala
przez nia swoje szanse zyciowe. Na ogol najblizsi
zamiast pomagac to jeszcze bardziej szkodza. Moze
kobietom cierpiacym jest latwiej bo w etosie meskim
jest opiekowac sie slaba i bezbronna kobieta. Gorzej
jest mezczyznie. Sam tego doswiadczylem gdy zona na
moje narzekania na bole glowy, migreny, stany
oslabienia , zle nastroje , gdy mialem chec
odizolowac sie i spedzic czas samotnie reagowala
napastliwie , szydzac z moich slabosci. Zwykla wtedy
powtarzac: co to za mezczyzna , ktorego boli glowa i
ktory miewa slabosci! To ja , slaba kobieta mam
prawo do stanow slabosci a nie narzekam! Prawdziwy
mezczyzna jest jak superman! Powinien kobiecie rzucic
do stop caly swiat i nosic ja na rekach ! Ten a
ten to jest prawdziwy mezczyzna ! Ten to umie
zalatwiac sprawy i jest wysoko wartosciowy
biologicznie! A ty to jestes slepy zaulek
ewolucji. Jak sie nie umie zaspokoic wymagan kobiety
, to nie trzeba bylo sie zenic! A ja jestem kobieta i
mam prawo! My kobiety przez cale wieki bylysmy przez
was mezczyzn wykorzystywane i uciskane , zmuszane do
rodzenia dzieci, gwalcone na wojnach , nie mialysmy
praw wyborczych itd. itp. To ja teraz beda sie na was
mscic! I to nie zarty . Tak mowila moja byla zona ,
obecnie pani profesor nauk ekonomicznych. Byla, bo
potem wystapila o rozwod, a wysoki sad , tez
kobieta rozwiod zdecydowal i to jeszcze z mojej
winy. Wcale tu nie przesadzam. Przypuszczam , ze
sklonnosci do depresji sie dziedziczy, w mojej
rodzinie znajduje przyklady osob ,ktore chyba na ye
dolegliwosc cierpialy. Moze ale nie musi byc
skojarzona z migrena, gdyz w obu tych jednostkach
chorobowych obserwuje sie niedobor neuroprzekaznika
serotoniny. Zalecam osobom o takich sklonnosciach
wybrac zawod malo stresujacy. Ale w naszych czasach
trudno o taki. Przypuszczalnie w przeszlosci osoby o
takich predyspozycjach znajdowaly schronienie w
klasztorach. Osobiscie pocieszam sie , ze depresja
jest rodzajem bezpiecznika chroniacym zbyt wrazliwy
uklad nerwowy przed przeciazeniem. I w moim przypadku
sie to potwierdza, gdyz nie udalo mi sie wpasc w zaden
nalog, ani palenie ani picie alkoholu, zadne narkotyki
nie sprawialy mi mi przyjemnosci. Przeciwnie,
dostawalem bolu glowy , torsji, kolatania serca itp.
sensacji. Nawet seks mnie specjalnie nie pociagal,
czasem tez prowadzil do podobnych objawow. A drugiej
strony pomimo ukonczonych 60 lat znajomi zazdroszcza
mi sprawnosci fizycznej, smuklej sylwetki i
odpornosci na wirusy i bakterie( od 8 lat nie
chorowalem na grype). Przypuszczam, ze ludzie o silnym
ukladzie nerwowym zapadaja na zawaly, nadcisnienie,
chorobe nowotworowa, choroby zakazne itp. bo maja zbyt
mocne bezpieczniki, ktore pozwalaja im pracowac bardzo
wydajnie bez wytchnienia zuzywajac wlasny organizm.
Popatrzcie na ciebie wszyscy cierpiacy lub
podejrzewajacy depresje z tego punktu widzenia.
Niektorym w przezwyciezeniu depresji pomogla wiara w
Boga osobowego ,czyli takiego jak w Ewangelii
chrzescijanskiej. Wiara

[Gość: Wladek]

Twoje slowa bardzo mi pomogly. Widze, ze nie jestem osamotniony. Dziekuje.

[Gość: Pedagog]

Przepraszam, ale podalem zly adres , dyskusja na temat
Czy Bog istnieje jest pod haslem www. polityka .pl w
przedostatnim numerze. Ta pomylka swiadczy tez , ze
cos mi dolega .

[Gość: bb]

1. Gratulacje z rozwodu , mysle ze niejeden zapadlby
na depresje majac taka towarzyszke zycia jak twoja
byla zona
2 depresja jako bezpiecznik ,oryginalne ale chyba do
konca nie zgadzajace sie ze stanem wspolczesnej
wiedzy na temat depresji,
wiadomo nam, ze depresja wlasnie sprzyja rozwojowi
problemow medycznych, np zwieksza ryzyko zachorowan
na zawal serca o 2,5 raza, obniza odpornosc
immunologiczna ustroju, moze doprowadzic do hustawki
cukrow przy cukrzycy a wtornie do pojawienia sie
komplikacji tej przewleklej choroby, wydluza czas
leczenia problemow medycznych itd ,itp lista
niekonczaca sie Efekty depresji sa dalekosiezne: nie
tylko psychologiczne, emocjonalne ale takze
fizyczne i spoleczne itd. Dlatego tak istotne
walczyc z tym stanem.
co do wiary to mysle ze daje ona poczucie
bezpieczenstwa, przynaleznosci do czegos i
identyfikacji z czyms, chyba laczy sie z nadzieja na
lepsza zmiane , ale to tylko moja prywatna opinia

Jesli chodzi o wizerunek mezczyzny supermana , to
wydaje on mi sie nieaktualny przy wspolczesnym
trendzie do partnerstwa, rownowagi ,rownej
odpowiedzialnosci .Role mezczyzny i kobiety staja sie
bardzo podobne we wspolczesnym cywilizowanym swiecie
i odrebnosci sie zacieraja. Twoja byla zona, z jednej
strony silna ,w istocie rzeczy wydaje byc sie bardzo
slaba skoro oczekiwala przez ciebie wypelniania roli
silacza

[Gość: Darek]

Przykro mi niezmiernie ze nie mogę nawiązać dialogu na podobnym poziomie ale z
mojego punktu widzenia wydaje mi się że komplikuje PAN swym wywodem istotę
problemu a istotom problemu depresji jest być może brak akceptacji otaczającej
nas rzeczywistości brak zgody na taki bieg rzeczy, wewnętrzny bunt i świadomość
braku możliwości zmian. Szczególnie świadomość braku możliwości wpływania na
własne życie i brak akceptacji zarówno tego co przeżyliśmy do tej pory jak i
tego co życie nam przyniesie jest według mnie jedną z kilku głównych przyczyną
depresji .

[Gość: bb]

Depresja jest cierpieniem, ktore trapilo czlowieka przez wieki. Sczescie ze nie
zyjemy w XV wieku bo wtedy bylibysmy spaleni na stosie. "Czarownice" to
przeciez najczesciej byly osobami cierpiacymi na choroby psychiczne,szczegolnie
depresje.Rowniez do niedawno twierdzono, ze depresja jest nieodlacznym stanem
towarzyszacym starzeniu sie! Wiec po co leczyc skoro to normalka! Co za blad!
Dzis nam sie prawie nie chce w to wierzyc ale byla to teoria egzystujaca tylko
50-100 lat temu.W tym sensie nastapil wielki postep, no coz depresja istnieje
dalej , ba zachorowalnosc na nia sie zwieksza i dotyczy to mlodych ludzi.Byloby
to naprawde proste gdyby wystarczylo powiedziec wezc sie w garsc albo mysl
pozytywnie, albo badz asertywny. Tylko osoba ktora ma poczucie wlasnej wartosci
moze byc asertywna, Ci co cierpia na depresje nie maja najczesciej poszanowania
do siebie, jestem niczym , niczego w zyciu nie osiagnalem,itd. Jest to
znieksztalcanie wlasnego wizerunku przez depresje. Osoby cierpiace na depresje
nie zdaja sobie z tego sprawy i przyjmuja ze to co mysla jest faktem, A czy
opinia moze byc faktem????Nigdy
Negatywna opinia wywoluje negatywne (depresyjne uczucia) ,nawet normalny
czlowiek jakby powiedzial sobie jestem do niczego to z pewnoscia wywolaloby to
u niego przygnebiajace uczucia.
To co opisuje Darek to depresyjne mysli i depresyjne uczucia wywolane wtornie
przez depresyjne mysli. Jest to jedna z wielu cech depresji a nie jej
przyczyny. Przyczyna moze byc calkiem co innego. Dobrze myslisz
Darek .Rozpoznajesz ze ponure mysli moga byc przyczyna ponurych uczuc. A jak tu
zmienic nasz tok myslenia. Okazuje sie ze mozna to zrobic
Jesli chodzi o wypowiedz pedagoga to manipulacja,rywalizacja kieruje
zachowaniem ludzi zeby przetrwac albo okazac sie lepszym od drugiego.Biedny
tylko ten gorszy, ktory sobie to wezmie do serca i nie zauwazy ze moze w jenej
dziedzinie jest gorszy ale gdzie indziej jest gora.

[Gość: SONIA]

TRZEBA MYŚLEĆ POZYTYWNIE, ODRZUCAĆ PODŚWIADOMIE TO CO BYŁO PRZYKRE. ZNALEŹĆ
ANTIDOTUM W RELAKSIE. SZUKAĆ SZCZĘŚCIA BLISKO SIEBIE.
ODSYŁAM DO:
Depresja jest uleczalna
http://www.dzieci.org.pl/pap/nauka/20010301182752.html
sonia

[Gość: Pedagog]

Wszystko sie zgadza. Depresja wieku podeszlego jest
coraz powszechniejsza podobnie jak wiele innych
chorob, ktore pojawiaja sie dopiero w starszym wieku.
Skoro takie osoby wciaz zyja, w naszych czasach to
dlatego, ich praprapra...przodkowie zdazyli odchowac
swoje potomstwo , ktore zdazylo sie usamodzielnic,
odchowac swoje potomstwo itd. Moje rady dotyczyly
raczej lekkiej postaci tej choroby i opieram je na
podstawie wlasnych doswiadczen, gdzie okazaly sie w
miare skuteczne. Ale i ja musialem zasiegac pomocy
psychiatry i prozacu. W ciezkich przypadkach moze
pomoc tylko psychiatra i farmaceutyki. Ale trzeba
sie starac i samemu. Sam sobie pomagam jazda na
rowerze , plywaniem ,praca fizyczna, uprawianiem
dzialki ale w miare sil, wysilek stosuje umiarkowany
ale dlugotrwaly bo wiek juz nie pozwala na wyczyny.
Stwierdzam zbawienny wplyw wysilku fizycznego na
stany chandry, znuzenia umyslowego, niepokoju ,
bezsennosci. Czyli zajac sie czyms co wciaga , aby
odwrocic uwage od mysli o wlasnej niemoznosci.
Narabanie drzewa, wypielenie dzialki, posprzatanie
mieszkania -te czynnosci dosc skutecznie zabijaja
czas a nie wymagaja zadnej inteligencji. Kazdy
powinien sprobowac co mu najlepiej pomaga. Najgorsze
jest lezenie bezczynne i wsluchiwanie sie w dzialanie
wlasnego organizmu, bo to i zdrowego moze doprowadzic
do hipochondrii. Wypowiadanie sie na forum tez moze
byc forma terapii, podobnie jak pisanie pamietnika
lub wynurzenia przed serdecznym przyjacielem. Na tym
forum sa anonimowe, a to dziala jeszcze skuteczniej.
Najgorsze jest skrywanie negatywnych emocji w sobie,
bo jesli ktos nosi w sobie kwas, to ten kwas w
pierwszej kolejnosci zaszkodzi nosicielowi. Dlatego
myslmy pozytywnie , potepiajmy zle uczynki a modlmy
sie za grzesznikow, jak nakazuje Ewangelia.
Niejednemu moze pomoc zarliwa wiara w Boga osobowego
i rozmowa z ksiedzem , bo to tez forma psychoterapii.

[Gość: sonia]

Proszę jeszcze zajrzeć do:
https://www.gazeta.pl/alfa/artykul.jsp?
xx=85628&dzial=020608
sonia

[Gość: goahead]

A ja proponuję zajrzeć na fora: 'Kobieta', 'Mężczyzna', 'Towarzyskie' i poczytać sobie tam wypociny pedagoga
vel Ped lub Mary (212.19.170). Ludzie nie słuchajcie i nie czytajcie tego zboczeńca, on ma rzeczywiście coś nie
w porządku z głową, ale to napewno nie depresja. Nie dziwię się, że odeszła od niego żona. To jej chyba należy
współczuć, a teraz facet ma manię nt. feminizmu i wszystkich wyzywałby na pojedynki
lingwistyczno-semantyczne. A przy okazji Ped to chyba jest skrót od Pedofil.

do goahead

[mary_z_danii]

Facet jest ewidentnie nawiedzony, co nie tylko ja zauwazylam :))
Depresja jest powaznym problemem, nie neguje tego, ale nie jest zadnym
usprawiedliwieniem dla odreagowywania swych problemow na innych.

Ped, czyli adres: 212.191.70.* jest tez na forum Nauka, jako apsarze i fizyk.

Goahead -zerknij prosze na forum Kobieta, cos dla tego "medrca" z bozej laski,
czyli peda tam przybylo ;)
Pozdrawiam