"Polska": Batalia o podatek liniowy

Nie tutaj jest problem.

[Gość: Marko]

Problem jest w (dot. pracownikow najemnych):
1. Nieadekwatnych do rzeczywistosci kosztow uzyskania przychodu.
2. Zanizonych progow podatkowych. Jesli juz chca tej progresji to proponuje:
a. kwota wolna = 12xplaca minimalna
b. 18% do kwoty 500 000 zl.
c. 32% 500 000 - 1 000 000 zl.
d. 40-50% powyzej 1 000 000 zl.
e. Zadnych ulg.

Takie ustawienie problemu powoduje, ze:
1. Wiecznie poszkodowani 'biedni' maja swoje igrzyska (prezio w polskim z nazwy
banku zarabia duuuzo powyzej 1 000 000 zl).
2. Klasa srednia widzi na kontach w banku bezposrednie przelozenie praca-pieniadz.

Kontra nr 1a

[cothbiro]

Wprowadzenie przez Słowację podatku liniowego zdaniem wielu
analityków znacznie zwiększy atrakcyjność inwestycyjną tego kraju.
Stracić ma na tym Polska, od której odwróci się kapitał zagraniczny.
Teza ta jest wysoce wątpliwa, warto więc zastanowić się nad blaskami
i cieniami podatku liniowego, zwłaszcza że znów pojawiła się
propozycja wprowadzenia go w Polsce.

Zacznijmy od argumentów przemawiających za podatkiem progresywnym.
Są one na tyle silne, że skłoniły zdecydowaną większość krajów
wysoko rozwiniętych do stosowania tego typu opodatkowania dochodów.

Po pierwsze, przemawia za tym teoria marginalna ekonomii: 100
złotych dodatkowego dochodu ma zupełnie inną wartość (użyteczność)
dla kogoś, kto zarabia 1000 złotych miesięcznie niż dla tego, kto
zarabia 10 tys. zł. Malejąca krańcowa użyteczność kolejnych
jednostek dochodu sprawia, że progresja podatkowa nie jest aż tak
uciążliwa dla lepiej zarabiających, jak dla tych, którzy zarabiają
mniej. Biorąc zatem pod uwagę użyteczność dochodów całego
społeczeństwa, progresywne opodatkowanie wyższych z nich dochodów
jest bardziej optymalne.

Po drugie, trzeba pamiętać, że oprócz podatków dochodowych są także
podatki pośrednie, które obciążają wydatki. Wraz ze wzrostem
dochodów skłonność do oszczędzania rośnie (maleje odsetek wydawanego
dochodu), zatem osoby mniej zarabiające są relatywnie bardziej
obciążone podatkami pośrednimi niż ci, których stać na odkładanie
większej części zarobków. Jeśli uwzględnić łączne ciężary podatkowe
(pośrednie i bezpośrednie), okazuje się, że mimo progresji wraz ze
wzrostem dochodu relatywne obciążenie podatnika nie rośnie, lecz
maleje. Przy założeniu, że podatnicy o miesięcznych dochodach brutto
1000 zł całość wydają na konsumpcję, a podatnicy zarabiający 10 tys.
zł tylko połowę, pierwsi przeznaczają na utrzymanie państwa około
36,6 proc. dochodu, a drudzy 26,3 proc. Uwzględnienie różnic w
strukturze konsumpcji (biedniejsi wydają relatywnie więcej na
konsumpcję opodatkowaną niższą stawką VAT, np. żywność) i
opodatkowania dochodów kapitałowych zasadniczo nie zmienia tych
proporcji. Mówiąc krótko, biedni płacą relatywnie więcej podatków.

Nierówności a rozwój

Warto też zauważyć, że w grę wchodzi negatywna zależność między zbyt
dużymi nierównościami społecznymi a możliwościami rozwojowymi
gospodarki. Często mówi się, że wzrost gospodarczy, prawie tak jak
przypływ, podnosi wszystkie łodzie. To prawda - ale podnosi je
nierównomiernie: bogatsi zyskują relatywnie o wiele więcej niż
biedniejsi. W USA w ostatnich dwudziestu latach wzrost gospodarczy
znacznie zwiększył realne dochody najlepiej zarabiających, a płaca
realna niżej zarabiających prawie się nie zmieniła.

Nierówność społeczna z definicji polega na relatywnym rozwarstwieniu
dochodów, a nie na ich nominalnych zmianach. Wzrastające nierówności
społeczne, jak wskazują na to m.in. badania Banku Światowego, mogą
prowadzić do narastania społecznych napięć, utrudnionego dostępu
najbiedniejszych do edukacji (zwłaszcza do studiów wyższych),
wzrostu przestępczości, pogłębienia patologii, apatii społecznej, co
często przekłada się na wolniejszy wzrost gospodarczy i niższą
jakość życia.

Istotne jest również, że te nierówności stanowią zagrożenie dla
demokracji i wzrostu gospodarczego, gdyż stanowią atrakcyjną pożywkę
dla politycznych ekstremizmów, dla partii odwołujących się do
populizmu i demagogii, których programy polityczne szkodzą
rozwojowi. Wysoki poziom poparcia dla skrajnie demagogicznych
polityków wśród polskich rolników nie wynika ze spadku ich
nominalnych dochodów (one rosną od lat), ale z przekonania, że ich
dochody relatywnie spadły w stosunku do pozostałej części
społeczeństwa.

Nie chodzi więc o to, na jaki nas stać samochód, ale o to, co stoi w
garażu sąsiada. Elity społeczne, godząc się na pogłębienie
nierówności społecznych, same podcinają gałąź, na której siedzą.

Niski i prosty

Przy analizie podatku liniowego często pojawia się założenie, że
podatek progresywny musi być wysoki, a liniowy niski. Jest ono
całkowicie nieuprawnione - zarówno w systemie liniowym, jak i
progresywnym obciążenie podatkiem dochodowym może być różne. Stawka
podatku liniowego na Litwie wynosi 33 proc., a najwyższa stawka
podatku progresywnego w Singapurze tylko 28 proc. Podatki
progresywne również mogą być niskie, choć niekoniecznie w tym samym
stopniu dla wszystkich. Zamiast więc stawiania alternatywy: niski
liniowy czy wysoki progresywny, warto skoncentrować się na obniżce
ciężarów w ramach systemu progresywnego. Jest tutaj przecież sporo
możliwości: zmiana liczby stawek, zmniejszenie tempa progresji,
ruchy dotyczące progów dochodowych itd.

Jako nieodłączną zaletę podatku liniowego wymienia się również jego
prostotę. To też nie musi być prawdą. Czy system podatkowy w
Estonii, gdzie jest podatek liniowy oraz kilkanaście różnego rodzaju
ulg, zwolnień, wyłączeń etc., jest rzeczywiście prostszy od np.
podatku progresywnego bez żadnych ulg i zwolnień? Podatek jest wtedy
prosty, gdy wiadomo, co jest kosztem, co dochodem i jak obliczyć
podstawę opodatkowania. Warunek ten mogą spełnić obydwa rodzaje
podatków. Zeznanie PIT przy progresywnych stawkach mogłoby się
zmieścić na jednej kartce, jeśli do końca wyeliminuje się psujące
cały system podatkowy ulgi i zwolnienia. W takim scenariuszu jedyną
różnicą - z punktu widzenia prostoty - między podatkiem progresywnym
a podatkiem liniowym byłoby jedno dodatkowe działanie na
kalkulatorze (dla dochodów przekraczających pierwszy próg
opodatkowania).

Podatnicy nie uciekną

Często mówi się, że Polska - idąc za przykładem naszych sąsiadów -
powinna jak najszybciej wprowadzić podatek liniowy, bo bez tego
przegramy regionalną konkurencję o bezpośrednie inwestycje
zagraniczne, a polscy obywatele zmienią rezydencje i opodatkują się
np. na Ukrainie.

O wielkości inwestycji zagranicznych decyduje jednak wiele
czynników, a wysokość podatków wcale nie jest najważniejsza (w
przeciwieństwie np. do jakości infrastruktury, dostępności
wykwalifikowanej siły roboczej etc.). Przede wszystkim dla
potencjalnych inwestorów nie jest ważna stawka PIT, ale CIT, a ta od
stycznia tego roku jest w Polsce jedną z najniższych w Europie.
Przyszła decyzja Hyundaia co do wyboru Polski bądź Słowacji na
miejsce inwestycji w niemal żadnym stopniu nie będzie zależna od
wysokości PIT.

Co zaś do argumentu, że lepiej zarabiający Polacy będą się przenosić
do krajów ościennych, aby płacić niższe podatki (dotyczy to zresztą
tylko Słowacji, Ukrainy i Rosji, gdyż w krajach nadbałtyckich
najniższa stawka podatku liniowego wynosi 25 proc., co przy
efektywnym opodatkowaniu najlepiej zarabiających Polaków na poziomie
około 29 proc. nie wydaje się wystarczająco atrakcyjne), to pojawia
się pytanie, dlaczego np. Duńczycy, których duża część płaci PIT
według stawki ponad 60 proc., nie przenieśli się jeszcze do Rosji?

Nie przenieśli się, bo - zmieniając podatkową rezydencję -
straciliby bezpłatny dostęp do służby zdrowia, wysokiej jakości
edukacji, czystych ulic, niskiej przestępczości itp. Dodatkowym
problemem są też uprawnienia emerytalne - dotyczące ich przepisy w
poszczególnych krajach znacznie się różnią (wiek emerytalny,
wielkość składek etc.). Ilu Polaków zamieniłoby Polskę na Ukrainę
czy Rosję?

Przy dyskusji o podatku dochodowym zawsze warto pamiętać, że jest on
istotnym, ale tylko jednym ze składników systemu podatkowego.
Twierdzenie więc, że podatek liniowy będzie zbawienny dla systemu
finansów publicznych i całej gospodarki, jest bardzo naiwnym
uproszczeniem.

Co najmniej tak samo ważne jak reforma podatku dochodowego jest
uporządkowanie systemu podatków majątkowych, m.in. wprowadzenie
podatku od wartości nieruchomości (tzw. podatku katastralnego).
Oznacza to nie tylko zapewnie

Kontra nr 1b

[cothbiro]

Przede wszystkim - deficyt

Niemal w każdym tekście o podatku liniowym punktem wyjścia jest
założenie, że proporcjonalne opodatkowanie dochodów ma charakter
prowzrostowy. Jest to co najmniej uproszczenie. A wysoce wątpliwe
jest podawanie przykładu Rosji jako kraju, którego ostatnie sukcesy
gospodarcze można przypisać wyłącznie podatkowi liniowemu.
Wysuwający taki argument z reguły nie wspominają o pozytywnych
efektach głębokiej dewaluacji rubla w 1998 roku i hossie na rynku
surowców, choć ropa i gaz to ponad 60 proc. rosyjskiego eksportu.
Podatek liniowy w Rosji czy na Ukrainie trzeba traktować bardziej
jako potwierdzenie niewydolności tamtejszych służb skarbowych niż
instrument polityki ekonomicznej.

O tym, że podatek progresywny wcale nie przeszkadza (a może pomaga?)
osiąganiu wysokiego tempa wzrostu, świadczą przykłady państw wysoko
rozwiniętych oraz tzw. azjatyckich tygrysów; nadrobiły one
zaległości rozwojowe przy progresywnym opodatkowaniu dochodów
osobistych. Przykład krajów azjatyckich wskazuje również na to, że
progresywne podatki nie są szkodliwe dla wzrostu nawet w
gospodarkach o niskim i średnim poziomie PKB.

Niskie podatki najczęściej korzystnie wpływają na wzrost
gospodarczy. Ale możliwość ich obniżenia dotyczy w tej samej mierze
podatku liniowego, co i progresywnego. Nie zawsze jednak obniżenie
podatków jest jednoznacznie pozytywne dla gospodarki, jeżeli nie
towarzyszą mu odpowiednie dostosowania po stronie wydatków
budżetowych.

Polska, wprowadzając 19-proc. stawkę opodatkowania wszystkich
dochodów z działalności gospodarczej (co, notabene, można uznać za
wprowadzenie podatku liniowego boczną furtką) i radykalnie obniżając
CIT, dokonała właśnie jednej z największych w historii obniżek
podatków. Wydaje się jednak, że z punktu widzenia stanu finansów
publicznych już dalej podatków obcinać nie można. Zamiast tego
trzeba zabiegać o zmniejszenie deficytu budżetowego i długu
publicznego, które poważnie zagrażają stabilności naszej gospodarki
i mogą mieć o wiele bardziej negatywne konsekwencje (np. przez tzw.
efekt wypierania) dla wzrostu gospodarczego niż skala obciążeń
fiskalnych gospodarki. Walczmy z deficytem, a nie z progresją
podatkową.

ANDRZEJ LICHOTA, MARCIN PIĄTKOWSKI, JACEK TOMKIEWICZ

Kontra nr 2a

[cothbiro]

Ostatnio pojawia się wiele głosów w mediach propagujących
wprowadzenie w Polsce tak zwanego podatku liniowego. Platforma
Obywatelska, uczyniła z postulatu wprowadzenia podatku liniowego
jeden z głównych punktów swojego programu (choć w oficjalnym
programie rządu koalicyjnego jak na razie takiego zapisu nie ma).
Z wprowadzeniem podatku liniowego łączy się nadzieje, że zapewni to
wzmocnienie naszej gospodarki, oddali groźbę pogorszenia
koniunktury, przyspieszy długookresowe tempo wzrostu itd., nie
wspominając już o powszechnej szczęśliwości i cudzie gospodarczym.
Warto przeto przyjrzeć się temu, co kryje się pod hasłem „podatek
liniowy”, zwłaszcza że nagromadziło się tu wiele nieporozumień.
Nieporozumieniem jest przede wszystkim sama nazwa: „podatek
liniowy”. Powstała ona w wyniku niezbyt trafnego przetłumaczenia
tytułu wydanej w 1995 r. książki dwóch ekonomistów amerykańskich,
Roberta E. Halla i Alvina Rabuschki, „The Flat Tax” (już w 1998 r.
przetłumaczonej i wydanej w Polsce), który prawidłowo powinien
brzmieć „podatek jednolity”. Jednakże na tym nie kończy się
nieporozumienie. Zarówno określenie podatek liniowy, jak i podatek
jednolity, to tylko nowe nazwy dla podatku proporcjonalnego, o
którym od 200 lat toczy się dyskusja, w której przeciwstawiany jest
on podatkowi progresywnemu.
W dyskusji tej wypowiadali się tacy klasycy liberalnej myśli
ekonomicznej jak Adam Smith czy Jean Baptiste Say – notabene
popierając umiarkowaną progresję w opodatkowaniu – czy młodszy od
nich John Stuart Mill, zwolennik podatku proporcjonalnego. Książka
Halla i Rabuschki nie stanowiła odkrycia problemu, lecz raczej
otwarcie nowego etapu dyskusji.Powierzchownie odczytując przesłanie
książki Halla i Rabuschki, można mniemać, iż chodziło im o
zastąpienie w federalnym podatku dochodowym pięciostopniowej skali
progresywnej (od 15 do 39,6 proc.) jednolitą stawką 19 proc.
Jednakże właściwy sens tej propozycji może być zrozumiany jedynie w
szerszym kontekście ówczesnego amerykańskiego systemu podatkowego.
Wielka liczba ulg, odchyleń i luk w prawie pozwalała – jak pisze
Hall i Rabuschka – „niektórym bardzo bogatym ludziom płacić
niewielkie lub nawet żadne podatki”. Możliwości te wymagały jednak
korzystania z bardzo drogich usług doradców podatkowych, a więc
mogły z nich korzystać osoby o bardzo wysokich dochodach; przy
niższych było to po prostu nieopłacalne.
Hall i Rabuschka połączyli wprowadzenie jednolitej stawki podatkowej
z likwidacją ulg i odliczeń oraz luk prawnych, dzięki między innymi
maksymalnemu uproszczeniu zasad ustalania podstawy opodatkowania.
Wydaje się wprawdzie, że pisząc o tych zasadach, nie w pełni zdawali
sobie sprawę z niektórych strukturalnych trudności, ale to już
sprawa uboczna. Generalnie Hall i Rabuschka pragnęli zapewnić
sprawiedliwy i uczciwy – posługując się idiomem fair and squire –
system opodatkowania dochodów. W związku z tym uważali za niezbędne
wysokie kwoty wolne, na poziomie zapewniającym pokrycie kosztów
utrzymania na „przyzwoitym” poziomie. Konkretnie proponowali – w
warunkach 1995 r. – 16,5 tys. dol. dla małżonków rozliczających się
wspólnie plus 4,4 tys. dol. na każdą osobę pozostającą na utrzymaniu
(niekoniecznie dzieci) oraz 14 tys. dol. dla jednej osoby
prowadzącej gospodarstwo domowe. Opodatkowanie dotyczyło tylko
nadwyżek ponad wymienione kwoty. W ten sposób miała być zapewniona
sprawiedliwa ochrona podatników o niższych dochodach.
Jeśli idzie o podatników o wysokich dochodach, to zasada
sprawiedliwości i uczciwości opodatkowania miała polegać przede
wszystkim na zablokowaniu możliwości legalnego uchylania się od
podatku w drodze wykorzystywania wspomnianych ulg, odliczeń i luk
prawnych przy równoczesnym obniżeniu teoretycznych stawek
podatkowych. Dla budżetu federalnego cała ta reforma miała być –
według obliczeń Halla i Rabuschki – neutralna, a ciężar obciążeń
podatkowych przesunięty w stronę wyższych dochodów.
Warto zauważyć, że Hall i Rabuschka nie proponowali obniżenia
opodatkowania w odniesieniu do dochodów przekraczających kwotę wolną
do dość niskiego poziomu 19 proc., gdyż ich propozycje odnosiły się
tylko do federalnego podatku dochodowego, a w Stanach Zjednoczonych
istnieją także stanowe podatki dochodowe, przeważnie progresywne (w
skali często od 2 do 8 proc.).

Kontra nr 2b

[cothbiro]

Sens wprowadzenia w Polsce podatku liniowego w odniesieniu do
dochodów osób fizycznych (podatek dochodowy od osób prawnych ma od
dwudziestu lat charakter liniowy) byłby zasadniczo odmienny od tego,
czego chcieli Hall i Rabuschka. W Polsce nie ma tak zawiłego systemu
ulg podatkowych i luk w prawie pozwalających uchylić się od
opodatkowania posiadaczom wysokich dochodów. Polski podatek
dochodowy od osób fizycznych jest dość przejrzysty i jednoznaczny,
nie ma więc problemu jego uproszczenia; oczywiście można wskazać na
wiele niejasności i wątpliwych rozwiązań, ale mają one znaczenie
marginesowe. Problemem jest natomiast rozkład obciążeń podatkowych
na poszczególne grupy podatników i w tym kierunku zmierzają – choć
raczej tego nie eksponując – propozycje „wprowadzenia podatku
liniowego”, czyli – precyzyjnie rzecz ujmując – wyeliminowania
progresji, występującej obecnie w opodatkowaniu części wysokich
dochodów.
Wyraźnie trzeba powiedzieć, że opodatkowaniu progresywnemu podlega
tylko część wysokich dochodów. Podatnicy prowadzący pozarolniczą
działalność gospodarczą (bardzo szeroko rozumianą, z wolnymi
zawodami łącznie) mogą korzystać z opodatkowania stawką
proporcjonalną 19 proc. W 2006 r. według danych Ministerstwa
Finansów było ich 328 tys., a ich dochód do opodatkowania wynosił
średnio 163 tys. zł. Także dochody o charakterze kapitałowym –
odsetki od pożyczek i lokat, dywidendy, dochody z operacji
giełdowych, z tytułu udziału w spółkach itd. – opodatkowane są
stawką liniową 19 proc., a zasada niekumulowania z innymi dochodami
powoduje wyłączenie ich z progresji.
Najwyższa stawka progresji – 40 proc. (dla dochodów powyżej 74 tys.
zł rocznie w 2006 r., a w roku bieżącym 85,5 tys. zł) dotyczyła
tylko 266,5 tys. podatników uzyskujących łącznie dochód 35,0 mld zł,
to znaczy średnio 132,8 tys. zł. Średnie opodatkowanie dochodu
wynosiło dla tej grupy podatników 29,6 proc. (łącznie ze składką na
ubezpieczenie zdrowotne).
Wprawdzie w 2006 r. istniał – istnieje także w roku bieżącym – drugi
przedział progresji ze stawką 30 proc. dla dochodów w granicach 37 –
74 tys. zł (w roku bieżącym 44,5 – 85,5 tys. zł), ale zgodnie ze
znowelizowaną 16 listopada 2006 r. ustawą o podatku dochodowym od
osób fizycznych zniknie on z końcem roku.
Od 1 stycznia 2009 r. dochody nie przekraczające 85,5 tys. zł w
skali rocznej (według progu tegorocznego, ale kwota ta dla 2009 r.
zostanie podwyższona w związku z zasadą waloryzacji) będą
opodatkowane według stawki 18 proc., a dopiero dla nadwyżki ponad
ten poziom stosowana będzie stawka 32 proc. Nastąpić ma więc znaczne
zmniejszenie obciążenia podatkowego dochodów średnich (z 30 proc. na
18 proc.) i nieco słabsze, ale też znaczące, dochodów wyższych (z 40
proc. na 32 proc.). Jeżeli przyjąć strukturę podatków z 2006 r., to
stawka 32 proc. dotyczyć będzie zaledwie 1,1 proc. podatników.
Daleko idące ograniczenie progresji w podatku dochodowym od osób
fizycznych będzie nader kosztowne dla budżetu państwa. W warunkach
2009 r. może to oznaczać zmniejszenie wpływów – według szacunków
autora – 17 do 20 mld zł, tzn. blisko 1,5 proc. prognozowanego PKB,
przy czym trzeba pamiętać, iż w roku bieżącym wpływy zmniejszą się o
ponad 7 mld zł w związku z wprowadzeniem hojnych ulg rodzinnych.
Nowy rząd deklaruje jednak, że wprowadzi zgodnie z obecnym
brzmieniem ustawy nową, tak radykalnie spłaszczoną skalę podatkową
od 1 stycznia 2009 r., choć nie ułatwi to realizacji ambitnych
zamierzeń w zakresie redukcji deficytu i poziomu długu publicznego.
Dalsze obniżenie stawki 32 proc. do 18 proc. kosztowałoby jakieś 10
mld zł (0,7 proc. PKB), co z całą pewnością przekraczałoby granicę
wytrzymałości budżetu.
Kluczową sprawą jest tutaj właśnie wytrzymałość budżetu, przy czym
przez budżet rozumiemy tutaj całe finanse publiczne, a więc nie
tylko budżet państwa, lecz także budżety samorządowe, fundusze
celowe i inne podmioty zaliczone do sektora finansów publicznych z
tym, że budżet państwa jest centralnym ogniwem, regulatorem
zasilania finansowego pozostałych podmiotów.
Wytrzymałość budżetu zależy od kombinacji trzech elementów:
dostępnych dochodów, niezbędnych wydatków oraz możliwego do
przyjęcia deficytu, to znaczy tej części wydatków, która nie jest
finansowana dochodami, lecz zaciąganymi pożyczkami. Ostatnie dwa
lata cechowała wysoka – w związku z bardzo dobrą koniunkturą –
dynamika dochodów przewyższająca dynamikę wydatków, co pozwoliło na
dość łatwe zmniejszenie deficytu.
Niektórzy uwierzyli, że sytuacja taka będzie trwać stale, co stworzy
możliwość obniżenia podatków i innych danin publicznych stanowiących
zasadniczą część (ponad 80 proc.) dochodów sektora finansów
publicznych. Dużo już w tym kierunku zrobiono – o podatku dochodowym
od osób fizycznych była już mowa, ale trzeba też uwzględnić
obniżenie składki na ubezpieczenie rentowe, co oznacza utratę
dochodu rzędu 24 mld zł – jak daleko można jeszcze iść, to właśnie
jest pytanie, na które trzeba znaleźć odpowiedź, zanim wysunie się
propozycje kolejnych obniżeń podatków.

Kontra nr 2c

[cothbiro]

Trzeba pamiętać z jednej strony, że dobra koniunktura musi się
skończyć i to prawdopodobnie w niezbyt odległym momencie, a z
drugiej, że deficyt trzeba dalej zmniejszać. W tym układzie
możliwości obniżenia podatków zależą od możliwości obniżania
wydatków, biorąc pod uwagę, że część obniżek wydatków powinna
posłużyć zmniejszeniu deficytów. Racjonalne reformy podatkowe
powinny być neutralne dla finansów publicznych.
Takie założenie przyjmowali w swych propozycjach Hall i Rabuschka,
ale nie chcą o tym pamiętać nasi domorośli reformatorzy podatków.
Skłonni są natomiast opowiadać, że na reformie podatkowej wszyscy
podatnicy skorzystają, choć jeśli wszyscy mają skorzystać, to
znaczy, że budżet straci. A to oznacza wzrost deficytu, który będzie
finansowany pożyczkami, od których trzeba płacić odsetki (nikt
przecież nie pożycza bezinteresownie!), a później spłacać. Z czego? –
z podwyższonych ponownie z konieczności podatków.
Entuzjaści podatku liniowego i obniżenia stawek podatkowych lubią
opowiadać, iż realizacja ich projektów nie musi powodować
zmniejszenia wpływów budżetowych. Z jednej strony twierdzą, że
ludzie uchylający się dziś od płacenia podatków wzruszą się i zaczną
uczciwie je płacić, z drugiej zaś strony obniżka stawek spowoduje
takie przyspieszenie wzrostu gospodarczego, iż wzrosną dochody i
płacone od nich – mimo obniżenia stawek – podatki. Taki sposób
myślenia Joseph Stiglitz nazwał „szamańską ekonomią” („Szalone lata
dziewięćdziesiąte”, s. 169).
Wprawdzie utopią jest oczekiwanie, iż obniżenie stawek podatkowych –
konkretnie wprowadzenie podatku liniowego – spowoduje takie
przyspieszenie wzrostu gospodarczego, którego efekty zrekompensują
budżetowe bezpośrednie skutki obniżenia stawek, to jednak warto się
zastanowić, czy podatek liniowy w ogóle może wpłynąć na
przyspieszenie wzrostu. Odpowiedź nie może być jednoznaczna, gdyż
wszystko zależy od szerszego kontekstu.
Gdyby wprowadzenie podatku liniowego oznaczało odejście od gęstej
skali progresywnej z wieloma szczeblami dotyczącymi zwłaszcza
niskich i średnich dochodów, to niewątpliwie można by oczekiwać
przyspieszenia. Oznaczałoby to usunięcie hamulców dla inicjatywy,
zwiększania wysiłku itd. dla pracowników i drobnych przedsiębiorców.
Jeśli natomiast – a tak byłoby w Polsce – podatek liniowy miałby
oznaczać tylko zmniejszenie obciążenia podatników o wysokich
dochodach (nie będących przedsiębiorcami, bo ci już płacą podatek
liniowy), trudno oczekiwać takiego bodźcowego efektu.
Chodzi bowiem głównie o pracowników na wysoko płatnych posadach, a
dla nich dostatecznym bodźcem jest chęć utrzymania się na tych
posadach. Natomiast obniżenie podatku nie miałoby wpływu na ich
zachowanie. Oczywiście można by mówić o pewnej niesprawiedliwości,
że menedżer czy specjalista na etacie płaci od takiego samego
dochodu znacznie wyższy podatek niż przedsiębiorca czy
przedstawiciel wolnego zawodu, ale to już inna sprawa.
Zwolennicy podatku liniowego powołują się na to, że został on
wprowadzony w wielu krajach Europy Środkowej i Wschodniej. Jednakże
analogia to słaby argument w sensie merytorycznym, a okoliczności
wprowadzenia podatku liniowego były w poszczególnych krajach różne.
Przede wszystkim w niektórych z nich – na Litwie, Łotwie, w Estonii,
a ostatnio w Czechach – podatek liniowy to nie jest podatek niski,
stawki wynoszą po dwadzieścia kilka procent.
Często stawki ustalane były na poziomie najwyższej stawki
progresywnej. W niektórych krajach wprowadzenie podatku liniowego o
dość niskiej stawce stanowiło krok w kierunku ucywilizowania
stosunków podatkowych, gdyż wcześniej występowało zagrożenie
uchylania się od płacenia podatków. Dotyczy to w pewnym stopniu
Rosji, ale tam budżet opiera się na dochodach z tytułu royalities,
tzn. opłat z tytułu eksploatacji ropy i gazu, a podatek od osób
fizycznych mógłby zostać całkowicie zniesiony tak, jak w niektórych
krajach Zatoki Perskiej.
W niektórych krajach, np. w Słowacji, wprowadzenie podatku liniowego
było elementem szerokiej, kompleksowej reformy podatkowej, w innych
aktem pojedynczym.
Wszędzie obowiązujące poprzednio podatki dochodowe miały skale
progresywne znacznie bardziej rozbudowane niż ma to miejsce dzisiaj
w Polsce. (bez uwzględnienia zmian mających wejść w życie w 2009
r.). Nader zróżnicowana jest skala stawek wprowadzonego podatku
liniowego od dochodów osób fizycznych. W 2007 r. kształtowała się
ona od 10 proc. w Albanii do 27 proc. na Litwie.
Jedynie na Łotwie wprowadzono podatek liniowy bez kwoty wolnej,
tzn. – jak określają niektórzy polscy zwolennicy – „czysty podatek
liniowy”. Określenie to robi humorystyczne wrażenie, gdy wiemy, jaką
wagę do zapewnienia wysokiej kwoty wolnej przywiązywali Hall i
Rabuschka, twórcy koncepcji podatku liniowego.

Kontra nr 2d

[cothbiro]

Różnie kształtuje się relacja stawki podatku od osób fizycznych do
stawki podatku od osób prawnych. Tylko w sześciu krajach (m. in. w
Słowacji, Estonii, Rumunii) obie stawki są równe, natomiast w trzech
krajach (na Litwie i Łotwie oraz w Czarnogórze) stawka dla osób
fizycznych jest wyższa niż dla osób prawnych, zaś w trzech krajach
(w Rosji, na Ukrainie i w Gruzji) odwrotnie – wyższa jest stawka dla
osób prawnych.
W tych warunkach powstają wątpliwości, czy rozwiązania podatkowe
wprowadzane pod hasłem podatki coś łączy poza rezygnacją z
progresji. Dlatego też bardzo trudno jest oceniać efekty
wprowadzenia podatku liniowego w poszczególnych krajach, które to
uczyniły. Dotyczy to zwłaszcza wpływu na wzrost gospodarczy, na
który lubią się powoływać entuzjaści podatku liniowego.
Ogłoszona w sprawie podatku liniowego opinia Europejskiego Banku
Centralnego (opublikowana we wrześniowym numerze „Biuletynu
Miesięcznego EBC”) jest niezmiernie powściągliwa. „Jeśli idzie o
bodźce do pracy, inwestowania i wprowadzania innowacji badania
empiryczne przeprowadzone w odniesieniu do krajów bałtyckich,
Gruzji, Rumunii, Rosji, Słowacji i Ukrainy nie przyniosły
jednoznacznych dowodów na to, że wprowadzenie podatku rzeczywiście
przyniosło oczekiwane korzyści…
Jeśli chodzi o wzrost gospodarczy, to chociaż państwa Europy
Środkowej i Wschodniej odnotowały wysokie realne stopy wzrostu PKB,
to korzystny wynik mógł być niezależny od wprowadzenia podatku
liniowego. W analizach empirycznych z ostrożnością podchodzi się do
ustalenia związków przyczynowych, gdyż reformy podatkowe były zwykle
częścią kompleksowego zestawu daleko idących reform fiskalnych i
strukturalnych, które mogły odegrać większą rolę niż sam podatek
liniowy”.
Tym bardziej nie można oczekiwać takiego wpływu w Polsce, gdzie od 1
stycznia 2009 r. dla 99 proc. podatników podatek dochodowy od osób
fizycznych będzie miał charakter liniowy, zwłaszcza że wśród nich
znajdują się samodzielni przedsiębiorcy. Dlatego też należy przestać
mówić o wprowadzeniu podatku liniowego jako istotnym problemie
społeczno-gospodarczym, bo likwidacja szczątkowej progresji
odnoszącej się do drobnej grupy wyższych urzędników i menedżerów
takim problemem nie jest.
Podatek liniowy reklamowany jest jako podatek szalenie prosty i
łatwy w obsłudze zarówno dla podatnika, jak i organu podatkowego.
Jest to tylko półprawda, gdyż – jak stwierdza Europejski Bank
Centralny – „rezultaty badań wskazują na fakt, iż złożoność systemu
podatkowego niekoniecznie wynika z progresywnych stawek podatkowych,
lecz raczej z definicji podstawy opodatkowania i możliwości
uzyskania zwolnień podatkowych”. Nieprawdą jest twierdzenie, że
wprowadzenie w Polsce podatku liniowego pozwoli zrezygnować z
obowiązujących w Polsce ponad 100 zwolnień przedmiotowych. Otóż gdy
w konstrukcji podatku zakłada się, że przedmiotem podatku są
wszelkie przychody pieniężne pomniejszone o koszty uzyskania, to
konieczne jest zwolnienie przychodów, które z natury rzeczy nie
stanowią dochodu, np. odszkodowania za szkody rzeczywiste (damnum
energens, w przeciwieństwie do odszkodowań za nieosiągnięte korzyści
czyli lucrum cessans) oraz zwroty np. kosztów, nadpłat itp.Jeśli zaś
pod hasłem wprowadzenia podatku liniowego kryje się postulat
obniżenia stawek podatkowych – np. do 16 proc. w obu podatkach
dochodowych – jest to nieodpowiedzialna demagogia.
Na razie stawki 18 i 19 proc. muszą stanowić nienaruszalny fundament
polskich finansów publicznych. Na rozważenie możliwości ich
obniżenia przyjdzie czas, gdy zostanie dokonana reforma wydatków
publicznych, a deficyt sektora finansów publicznych zostanie
zredukowany poniżej 1 proc. PKB, zgodnie z wymaganiami podpisanego
przez Polskę paktu stabilizacji i wzrostu. Żelazną zasadą finansów
publicznych jest to, że obniżanie podatków musi być poprzedzone
zmniejszeniem wydatków i redukcją strukturalnego deficytu. W
ostatnim czasie zasada ta została w Polsce wyraźnie naruszona i
dalsze obniżanie podatków stworzyłoby sytuację wysoce niebezpieczną.


Andrzej Wernik

Kontra nr 3a

[cothbiro]

Ostatnio ożywiła się dyskusja na temat podatku liniowego.

Oczywiście, że się ożywiła. Jest to kwestia dużych pieniędzy dla
niektórych...

Dla niektórych? Podatek liniowy przedstawiany jest jako rozwiązanie
doskonałe dla wszystkich: służy rozwojowi gospodarczemu (vide
przykład Rosji i Słowacji), pobudza produktywność, ogranicza szarą
strefę, jest sprawiedliwy.

Odpowiem w trzech słowach, no może w pięciu: wszystkie te zalety są
kłamstwem. Ordynarnym kłamstwem, bo jest to niemożliwe i
teoretycznie, i praktycznie. Rosja ma dobre wyniki nie z powodu
podatku liniowego, ale dzięki wysokim cenom surowców, zwłaszcza ropy
i gazu. Na Słowacji żaden efekt przyśpieszenia związany z podatkiem
liniowym nie nastąpił. Badania naukowe wykazują, że wszystkie
rzekome skutki i zapowiedzi dotyczące tego podatku są niesprawdzone.

Ale szarą strefę ogranicza?

Szara strefa rodzi się głównie w strefie dochodów niskich. Chodzi
przeważnie o biednych ludzi, którzy nie zatrudniają się oficjalnie,
pracują "na lewo", mało zarabiają. Dla nich podatek liniowy jest bez
znaczenia. W istocie zaś potęguje on szarą strefę, bo jego
wprowadzenie wiąże się z likwidacją ulg podatkowych, a wtedy
przestajemy prosić o rachunki. Gdy rzemieślnik mówi: chce pan za
1000 zł bez rachunku czy za 1200 zł z rachunkiem, to przy istnieniu
ulg każdy brał rachunek, odpisywał sobie stosowną sumę i był
spokojny, że uczciwie wszystko załatwił. A bez ulgi - każdy woli za
1000 zł bez rachunku. I tak się rozwija szara strefa. Nawet jakby
wprowadzono podatek liniowy na poziomie 15 czy 16%, nic się nie
zmieni. Wielu ludzi nie będzie chciało płacić, bo 15% piechotą nie
chodzi, zwłaszcza przy większych transakcjach.

Komu przede wszystkim zależy na podatku liniowym?

Chodzi o interes wąskiej grupy, dla której wprowadzenie tego podatku
oznacza zmniejszenie obciążeń - konkretnie o 6% Polaków, wchodzących
w drugą i trzecią grupę podatkową. Ja też wchodzę, ale patrzę na
interes ogólnogospodarczy, a ordynarne kłamstwo zawsze mnie
denerwuje. Na temat podatku liniowego wypisywana jest masa głupstw
przez ludzi, którzy się nie znają i nie są ekonomistami. Jeden
z "ekspertów" cytował nawet piosenkę Beatlesów, "Taxman" - o
urzędniku podatkowym, który ich ograbiał - twierdząc, że płacenie
90% podatku dochodowego musiało Beatlesów bardzo zniechęcać. Jakoś
nie zauważyłem, żeby podatek dochodowy zniechęcił ich do napisania
jeszcze wielu świetnych piosenek. Rozpadli się z powodów
charakterologicznych, a nie w wyniku wysokiego podatku dochodowego,
nadal śpiewali i należeli do najbogatszych muzyków brytyjskich.

I nawet nie przenieśli się z płaceniem podatków za granicę jak ABBA.

Skoro ABBA mogła, to się przeniosła. Przecież każdy system
podatkowy, niezależnie od wysokości stawek, może być skonstruowany
źle lub dobrze. Wysokie stawki raczej potrafią zachęcać do
aktywności. W czasach gdy Elvis Presley zaczynał robić wielką
karierę, najwyższa stawka podatku dochodowego w USA wynosiła właśnie
ok. 90%. Oczywiście, wbrew głupstwom, które się dziś u nas wypisuje,
wcale nie przeszkadzało to rozwojowi gospodarczemu. Presley jednak
przehulał i rozdał swoje pieniądze, zabrakło mu więc na zapłacenie
podatku. Co zrobił? Dał dodatkowo parę koncertów, wszyscy na tym
skorzystali, a on zarobił na podatek. W rzeczywistości podatek
liniowy nie służy rozwojowi gospodarczemu. Przeciwnie, szkodzi mu.

Dlaczego?

Dlatego, że wysysa siłę nabywczą mniej zamożnych obywateli. Dziś w
Polsce podatek dochodowy faktycznie płacony przez osoby fizyczne
wynosi średnio 16%. Aż 94% Polaków jest w pierwszej grupie
podatkowej. Tu stawka wynosi 19%, ale w rzeczywistości, dzięki ulgom
i kwocie wolnej, płacą oni 13,5%. W drugiej grupie - stawka 30% -
jest 5% Polaków, płacących naprawdę 20%. Wreszcie 1% najbogatszych,
którzy weszli w trzeci próg (40%), płaci tylko 30-procentowy
podatek. Ludzie z drugiej grupy podatkowej płacą podatek dochodowy
kosztem wydatków konsumpcyjnych i kosztem oszczędności. 1%
najbogatszych - tylko z oszczędności, bo konieczność zapłacenia
podatku w żaden sposób nie uszczupla zaspokojenia ich potrzeb
konsumpcyjnych. Natomiast biedniejsi płacą wyłącznie kosztem
konsumpcji. Gdy więc przesuwa się obciążenie podatkowe na
biedniejszych, spada ich siła nabywcza. Ograniczenie siły nabywczej
94% społeczeństwa zaszkodzi gospodarce.

Przecież, jak się u nas twierdzi, to bogaci są kołem zamachowym
rozwoju gospodarczego.

Ten najbogatszy 1% obywateli przynosi do budżetu piątą część
wszystkich wpływów podatkowych z tytułu PIT. Gdyby został
wprowadzony podatek liniowy w wysokości 20% od dochodu - a
faktycznie ok. 17% po uwzględnieniu kwoty wolnej - to obciążenie
podatkowe zostanie przesunięte na barki 94% mniej zamożnych Polaków.
Oznaczałoby to zwiększenie podatku o 2 punkty procentowe - czyli
zamiast 13,5% jak dziś, płaciliby 15,5%. To niby niewiele więcej,
ale będzie to dla nich wzrost średnio aż o 15%, co ludzie słabo
zarabiający z pewnością odczują (niektórzy, np. ci, którzy z powodu
zwiększenia kwoty wolnej w ogóle nie będą płacić PIT, może
skorzystają, inni jednak zapłacą jeszcze więcej).

Czy właśnie z tych wszystkich powodów żaden wysoko rozwinięty kraj
świata nie wprowadził podatku liniowego?

Oczywiście. Przykładowo w USA jest progresywny podatek dochodowy i
od osób fizycznych, i od firm, do tego fenomenalny system ulg: na
dzieci, na żonę, na babcię i dziadka, ba, nawet na teściową, jeśli
się ją utrzymuje. System podatkowy ma nie utrudniać obywatelowi
zaspokajania jego potrzeb. Uważam, że w Polsce, tak jak w USA za
czasów prezydentury Billa Clintona, najniższa stawka podatku
dochodowego mogłaby wynosić 10%, potem 15%, a górna, naprawdę dla
najbogatszych, nawet 50%, oczywiście przy istnieniu ulg na określone
cele (np. zakup mieszkania czy remont). Ulgi podatkowe są prawem
obywatela, a poza tym przynoszą korzyści gospodarce. Ich
ograniczanie spowodowało w ostatnich latach realny wzrost fiskalizmu
i większe obciążenie obywateli. Oczywiście, ci wszyscy szamani
ekonomiczni likwidujący w Polsce ulgi, wcześniej skwapliwie z nich
skorzystali, stawiając sobie domy. Uczciwy, kompetentny i obiektywny
naukowiec nie może być zwolennikiem podatku liniowego i zniesienia
ulg, gdyż wie, że to absurd ekonomiczny.

Kontra nr 3b

[cothbiro]

W Polsce jednak znacznie częściej i dobitniej słychać głosy
zwolenników wprowadzenia podatku liniowego i likwidacji ulg.

Bo to propaganda jak za Gierka, nielicząca się z faktami. Podatek
liniowy leży w interesie zachodnich właścicieli gazet, menedżerów,
przedstawicieli instytucji kapitałowych. Oni często odnoszą
wrażenie, że w Polsce jest wysoki podatek dochodowy. Tymczasem w
porównaniu z innymi krajami nasze stawki podatkowe nie są wysokie,
problem w tym, że mamy niskie dochody. Dochód ludzi płacących w
Polsce stawkę 40%, w Europie Zachodniej jest w ogóle wolny od
podatku albo wchodzi w najniższą stawkę. Gdy ktoś stamtąd przyjeżdża
do naszego kraju, przeżywa szok: musi oddać państwu znacznie więcej
niż na Zachodzie. A to dlatego, że tu jego dochody są w najwyższej
grupie podatkowej. Może więc, co proponowałem już dawno, ludzie
przyjeżdżający z Zachodu powinni mieć większe koszty uzyskania
przychodu, żeby nie musieli tyle płacić.

Jeśli wśród ekspertów zajmujących się w praktyce finansami są
właściwie sami przeciwnicy podatku progresywnego, to może mają oni
trochę racji?

Obniżenie podatku dochodowego dla najbogatszych i zmniejszenie siły
nabywczej biedniejszych oznacza, że zostaje więcej środków w
systemie finansowym. I to wyjaśnia - powiem brutalnie, że wręcz
demaskuje - zainteresowanie sektora finansowego wprowadzeniem
podatku liniowego. Dlatego właśnie wszyscy tzw. ekonomiści z różnych
banków i instytucji finansowych przekonują gorąco, jak to wspaniale
podatek liniowy służy gospodarce. Nie służy gospodarce. Podatek
liniowy służy tylko sektorowi finansowemu. Będzie więcej pieniędzy
we wtórnym obrocie, to więcej pieniędzy trafi do banków, będą je
inwestować, brać większe prowizje; poprawi się koniunktura na
giełdzie, bo ją też zasili więcej pieniędzy.

Poprawa koniunktury na giełdzie jest chyba dobra dla całej
gospodarki?

Dla giełdy i dla graczy giełdowych. Jak pokazują ostatnie lata,
wzrosty i spadki na polskiej giełdzie mają minimalny wpływ na tempo
wzrostu gospodarczego. Na gospodarkę wpływają głównie wydatki ludzi
biedniejszych. Ich trzeba niżej opodatkować, bo jeśli zostaną im
jakieś dochody, wydadzą je na cele rynkowe, a to poprawi koniunkturę
w kraju i zwiększy obroty przedsiębiorców. Zmniejszy się też wtedy
nacisk na wzrost płac, ograniczony zostanie wzrost kosztów pracy, co
jest także korzystne dla przedsiębiorców. Ludzie biedniejsi i
średnio zamożni powinni płacić mniejszą stawkę, bo ich pieniądze
zostają w gospodarce. Progresywny podatek dochodowy jest więc lepszy
z punktu widzenia mechanizmów gospodarczych - oraz sprawiedliwszy.

Zwolennicy podatku liniowego uważają zaś, że niesprawiedliwe jest
różnicowanie stawek w zależności od dochodu.

Jeśli mówimy o sprawiedliwości, to mówmy o całkowitym obciążeniu
obywatela daniną na rzecz państwa. Całkowita danina składa się, z
grubsza biorąc, z dwóch podatków - pośredniego VAT oraz dochodowego.
Podatek pośredni jest degresywny, bo działa wtedy jedno z
podstawowych praw ekonomicznych - prawo malejącej stopy konsumpcji
wraz ze wzrostem dochodu. Czyli im kto bogatszy, tym mniejszą część
swych dochodów wydaje na cele konsumpcyjne, większą zaś akumuluje,
pomnażając majątek. Jeśli ktoś zarabia 2 tys. zł miesięcznie, to
praktycznie całość dochodu przeznacza na konsumpcję. Jego danina na
rzecz państwa poprzez VAT od wydatków konsumpcyjnych wynosi średnio
ok. 11% zarobków. Ktoś, kto zarabia 100 tys. zł miesięcznie i wydaje
na konsumpcję nawet 20 tys. zł, płaci zaś daninę w postaci VAT
wynoszącą niewiele ponad 2% swych zarobków. Progresywny podatek
dochodowy z wyższą stawką dla bogatszych pozwala więc częściowo
zniwelować degresywny charakter VAT. Jeśli zatem patrzymy na łączne
opodatkowanie obywatela - a tylko tak trzeba patrzeć -
niesprawiedliwy jest podatek liniowy, sprawiedliwa jest zaś
progresja. Dlatego - powtarzam - dochody najbogatszych powinny być
opodatkowane wyżej niż biedniejszych.


Wywiad z Jerzym Żyżyńskim

[dolegapit]

świetny wywiad, kiedyś miałem zajęcia z Żyżyńskim, ciekawy i mądry
facet

[profzwdrhab]

Zgoda ad Żyżyński!

RPO za niesprawedliwoscia

[Gość: Kagan]

RPO nie wie, co mowi. Dla osoby z dochodem miliona zl rocznie, to
nwet 90% podatek nie jest problemem, bo mu wciaz zostaje 100 tys. na
reke, ale dla kogos, kto zarabia 10 tys. zl na rok, to nawet 10%
podatku jest za duzo, bo jak tu wyzyc z rodzina za 9 tys. zlotych na
rok?

jestes ch...em

[Gość: kagancwel]

dla kogos kto zarabia 1 mln pln rocznie podatek 90% jest problemem
bo ktos kto jest tak dobry ze potrafi tyle zarobic chce miec swoj
jacht, mercedesa S600 i wille na lazurowym wybrzezu a nie wegetowac
w polsce i kupowac w tesco jezdzic tramwajem tak jak durny motloch
ktory nic nie potrafi

[nikodem_73]

No ba! A jak ktoś zarabia 10 milionów rocznie, to nawet jak zapłaci 99% podatku
to nie ma problemu bo przeżyje :> A sprawiedliwie to będzie jak każdy dostanie
od państwa miskę ryżu i miejsce w czworakach :>

[Gość: Kagan]

Sprawiedliwie bedzie wtedy, gdy podatki beda placic ci, ktorych na
to stac.

[nikodem_73]

No. To tak właśnie jest teraz. :> Po prostu urzędnicy ustalają kogo stać :>

"Polska": Batalia o podatek liniowy

[Gość: x]

Moim zdanime podatek liniowy powinien wynosic do 20% bez kwot wolnych od
podatkow. Dlaczego ma wynosic tylko 15%? Podatek powinien byc liniowy,
automatycznie odprowadzany przez pracodawce by masie Polakow nie zawracac glowy
wypelninaniem deklaracji podatkowych co jest czaso i kosztochlonne a szczegolnie
kontrolowanei tego...

"Polska": Batalia o podatek liniowy

[Gość: borys]

a kiedy zmainy w systemach emerytalnych, i to nie głównie
mundurowych, bo ci muszą mieć jakieś preferencje, ale wszystkie inne
typu górnicy?

Oj naiwne dzieci

[Gość: dc99]

zanim znowu zaczniecie niezdrowo podniecać się liniowym zadajcie sobie 2 pytania:
1) od kiedy to RPO jest zwolennikiem liniowego
2) dlaczego wyskoczył z tym pomysłem akurat w momencie gdy rząd kombinuje jak by
tu PODWYŻSZYĆ podatki

Cała sprawa to klasyczna "zasłona dymna" w celu odwrócenia uwagi opinii
publicznej. W czasie gdy różni neoliberalni expierdzi i "niezależni" ekonomiści
(na żołdzie rynków finansowych) będą znowu w tivi bić nieświeżą pianę jaki to
liniowy jest cacy cacy wtedy rząd sobie bez rozgłosu i przez nikogo nie
niepokojony przepchnie takie podwyżki jakie zechce. A Wy zajęci podniecaniem się
fantazjami liniofilów nawet tego nie zauważycie i obudzicie się z rączką w nocniku.

Ideologicznych fantazji neoliberałów takich jak "podatek liniowy" co to leczy
raka, pryszcze i choroby serca na szczęście nikt już AD2009 nie traktuje poważnie.

[nikodem_73]

Progresywność/liniowość podatku tak naprawdę ma znaczenie drugorzędne. Sam to
bym wolał podatek progresywny 1%/2%/3% niż liniowy 90% :)

Liniowy to dogmat religijny

[Gość: dc99]

> Progresywność/liniowość podatku tak naprawdę ma znaczenie
> drugorzędne. Sam to bym wolał podatek progresywny 1%/2%/3% niż
> liniowy 90% :)

Jak dla kogo. "Podatek liniowy" to dla neoliberałów dogmat religijny - nieważne
stawki, nieważny sens, nieważne rezultaty. Dogmaty przyjmuje się na wiarę ma być
liniowy bo tak nam objawił bożek wolny rynek.

Ciekawostka: tegoroczna 2-stawkowa skala podatkowa została tak naprawdę
zaproponowana już 10 lat temu (tzw. podatek quasi-liniony Bauca) i już wtedy
teoretycznie mogłaby obowiązywać. Ale wyznawcy nieomylnego ajatollacha
Balcerowicza do upadłego (i nieskutecznie) upierali się przy liniowym. Woleli
płacić wyższe podatki byle tylko móc zachować słuszną linię ideologiczną.

[nikodem_73]

Widzisz - jestem libertarianinem. Mnie interesuje aby lewiatanowi oddać jak
najmniej. Nie ważne w jakiej formie.

[Gość: dc99]

> Widzisz - jestem libertarianinem. Mnie interesuje aby lewiatanowi
> oddać jak najmniej. Nie ważne w jakiej formie.

Taak, widzieliśmy ostatnio sporo takich liberałów, którzy twierdzili że podatki
to wszelkie zło tego świata. Ciekawe tylko że potem sami pierwsi ustawili się w
kolejce po pieniądze z podatków właśnie. Moralność liberała to moralność Kalego.

[nikodem_73]

Bo podatki to prawnie usankcjonowana grabież.

A z tych co ustawiali się kolejkach po dotacje publiczne to tacy liberałowie jak
ze mnie biskup Rzymu. Liberałowie tym wszystkim firmom pozwoliliby po prostu
liberalnie zbankrutować. I tyle. Od kiedy interwencjonizm jest liberalny?

[Gość: dc99]

> Bo podatki to prawnie usankcjonowana grabież.

Świetnie, od jutra zacznij budować swoje prywatne drogi (nie chcesz płacić to
wynocha z państwowych), wynajmnij sobie własny legion ochroniarzy i detektywów
(nie chcesz płacić to państwo nie ma obowiązku Cię ochraniać), wybuduj sobie na
działce własny szpital (skoro nie chcesz płacić, nie łudź się tylko że będzie
Cię stać prywatnie na poniesienie pełnych kosztów leczenia czegoś groźniejszego
niż grypa), itp. itd.

Prowizja w banku to też prawnie usankcjonowana grabież, abonament za telefon to
też prawnie usankcjonowana grabież bo i konto i telefon w praktyce trzeba mieć.
Może tego też nie chcesz płacić?

A tak w ogóle to jak Ci się nie podobają podatki to zapraszam do takiego
Afganistanu czy innej Somalii. Tam żaden Lewiatan nie będzie dusił sobiepana
liberała jakimiś podatkami, będziesz miał prawdziwą złotą wolność.

> A z tych co ustawiali się kolejkach po dotacje publiczne to tacy > liberałowie
jak ze mnie biskup Rzymu. Liberałowie tym wszystkim
> firmom pozwoliliby po prostu liberalnie zbankrutować. I tyle.

Tylko ciekawe że zanim ustawili się w kolejce byli ikonami liberalizmu i głosili
poglądy identyczne z Twoimi: że podatki to usankcjonowana grabież.

> Od kiedy interwencjonizm jest liberalny?

Od zawsze. Oczywiście cacy liberalny jest interwencjonizm w interesie liberałów,
be fuj i ohyda jest jedynie interwencjonizm niezgodny z interesem liberałów.

Podaj mi jakikolwiek miejsce i czas kiedy nie było interwencjonizmu. Pomijając
wspólnotę pierwotną oczywiście, bo już nawet wśród ludów myśliwsko-zbierackich
jakaś forma interwencjonizmu jest (duchy przodków powiedziały szamanowi
plemienia że w tym roku nie można polować na antylopy). Jeżeli nie potrafisz to
znaczy że Twój liberalizm to utopia i równie dobrze można głosić że podstawą
gospodarki powinny być zrzucane z nieba przez archanioła Gabriela złote monety.

[nikodem_73]

> Świetnie, od jutra zacznij budować swoje prywatne drogi (nie chcesz płacić to

A czy ja coś pisałem nt. niepłacenia podatków? Po prostu stwierdziłem oczywisty
fakt. Nie masz co się pieklić i rzucać jakimiś absurdalnymi pomysłami. I tak nie
zmienisz tego, że podatki od haraczu różnią się tylko tym, że te pierwsze są
pobierane w majestacie prawa.

> Prowizja w banku to też prawnie usankcjonowana grabież, abonament za telefon to
> też prawnie usankcjonowana grabież bo i konto i telefon w praktyce trzeba mieć.
> Może tego też nie chcesz płacić?

To może Cię oświecę - można wybrać taki bank, który nie pobiera prowizji od
operacji, które w praktyce wykonujesz, a telefon możesz mieć prepaidowy
:> Z podatkami takiego wyboru nie masz.

> A tak w ogóle to jak Ci się nie podobają podatki to zapraszam do takiego
> Afganistanu czy innej Somalii. Tam żaden Lewiatan nie będzie dusił sobiepana
> liberała jakimiś podatkami, będziesz miał prawdziwą złotą wolność.

Im dalej czytam tym bardziej bredzisz.

> Tylko ciekawe że zanim ustawili się w kolejce byli ikonami liberalizmu i głosil
> i
> poglądy identyczne z Twoimi: że podatki to usankcjonowana grabież.

No i? To ma niby oznaczać, że liberalizm to wyciąganie pieniędzy od podatnika?
Ale wiesz o tym, że implikacja nie jest odwrotna?

> > Od kiedy interwencjonizm jest liberalny?
> Od zawsze. Oczywiście cacy liberalny jest interwencjonizm w interesie liberałów
> ,
> be fuj i ohyda jest jedynie interwencjonizm niezgodny z interesem liberałów.

Bredzisz. Nie ma "dobrego interwencjonizmu" z liberalnego punktu widzenia. Jeśli
ktoś twierdzi inaczej (jak np. "ikona liberalizmu" /chłe chłe chłe/ Greenspan)
po prostu nie jest liberałem.

> Podaj mi jakikolwiek miejsce i czas kiedy nie było interwencjonizmu. Pomijając
> wspólnotę pierwotną oczywiście, bo już nawet wśród ludów myśliwsko-zbierackich
> jakaś forma interwencjonizmu jest (duchy przodków powiedziały szamanowi
> plemienia że w tym roku nie można polować na antylopy). Jeżeli nie potrafisz to
> znaczy że Twój liberalizm to utopia i równie dobrze można głosić że podstawą
> gospodarki powinny być zrzucane z nieba przez archanioła Gabriela złote monety.

Pewnie, że interwencjonizm "od zawsze" występuje. Tyle, że w różnym natężeniu. A
hasło "na problemy socjalizmu więcej socjalizmu" (a przepraszam: "na problemy
interwencjonizmu...") do mnie nie przemawia.

PS. A jeśli chcesz mnie obrazić atakami ad personam to musisz się bardziej postarać.

[Gość: dc99]

> A czy ja coś pisałem nt. niepłacenia podatków?

Owszem pisałeś że podatki to "duszenie przez lewiatana" i dalej w tej poetyce
więc w Twoim idealnym świecie podatków by nie było. Chyba że nie potrafisz
przewidzieć konsekwencji swoich poglądów dalszych niż te że że w styczniu
zarobisz 50zł więcej. To że w lutym nie zarobisz nic, w marcu się okradną a w
kwietniu dostaniesz pałą w łeb tego już przewidzieć nie potrafisz.

> To może Cię oświecę - można wybrać taki bank, który nie pobiera
> prowizji od operacji, które w praktyce wykonujesz, a
> telefon możesz mieć prepaidowy :>

Argumenty w stylu "you forgot Poland". I powiedz mi tylko co to zmienia że
zamiast abonamentu płacisz doładowania? Koszt jest kosztem.

> Z podatkami takiego wyboru nie masz.

Na pewno prepaidowa karta podatkowa była by rozwiązaniem wszystkich problemów
świata.

> Im dalej czytam tym bardziej bredzisz.

Co nie spodobała się Somalia? A takie są właśnie konsekwencje braku państwa, za
którego utrzymanie niestety trzeba płacić. Podatkami właśnie.

> No i? To ma niby oznaczać, że liberalizm to wyciąganie pieniędzy > od
podatnika? Ale wiesz o tym, że implikacja nie jest odwrotna?

To ma oznaczać że liberałowie to hipokryci którzy gęby mają pełne szczytnych
idei ale tak naprawdę chcą jedynie nachapać jak najwięcej dla siebie. Liberalizm
tym tylko różni się od komunizmu że ma innego wroga klasowego.

> Pewnie, że interwencjonizm "od zawsze" występuje. Tyle, że w
> różnym natężeniu. A hasło "na problemy socjalizmu więcej
> socjalizmu" (a przepraszam: "na problemy interwencjonizmu...") do > mnie nie
przemawia.

To na czym w takim razie polege ten Twój idealny kapitalizm który podobno
degeneruje się od 100lat? Zaczynasz sam sobie przeczyć.

[nikodem_73]

> Owszem pisałeś że podatki to "duszenie przez lewiatana" i dalej w tej poetyce
> więc w Twoim idealnym świecie podatków by nie było.

Łżesz. Niczego takiego nie napisałem. To, że Tobie tak się wydaje, to
generalnie Twój problem. Napisałem, że jestem zainteresowany aby płacić jak
najmniej. I tyle.

> Chyba że nie potrafisz
> przewidzieć konsekwencji swoich poglądów dalszych niż te że że w styczniu
> zarobisz 50zł więcej. To że w lutym nie zarobisz nic, w marcu się okradną a w
> kwietniu dostaniesz pałą w łeb tego już przewidzieć nie potrafisz.

A tu dyskutujesz sobie ze swoim wyobrażeniem o tym co ja myślę.

> Argumenty w stylu "you forgot Poland". I powiedz mi tylko co to zmienia że
> zamiast abonamentu płacisz doładowania? Koszt jest kosztem.

Zgadza się. Tyle tylko, że masz wybór. Przy podatkach takowego wyboru nie
masz. Nie masz możliwości zrezygnowania z części "usług".

> > Z podatkami takiego wyboru nie masz.
> Na pewno prepaidowa karta podatkowa była by rozwiązaniem wszystkich problemów
> świata.

Może nie świata, ale pewnie. Tyle tylko, że to nie przejdzie, bo ludzie umieją
liczyć i znakomita większość by nie płaciła na coś co uznałaby za zbędną. No i
oznaczałoby, że masa urzędników straciłaby posady.

> Co nie spodobała się Somalia? A takie są właśnie konsekwencje braku państwa, za
> którego utrzymanie niestety trzeba płacić. Podatkami właśnie.

Bredzisz, bo nigdzie nie postulowałem zniesienia państwa.

> To ma oznaczać że liberałowie to hipokryci którzy gęby mają pełne szczytnych
> idei ale tak naprawdę chcą jedynie nachapać jak najwięcej dla siebie.

To ma oznaczać, że owi "liberałowie" nie są liberałami. I nawet gdyby Greenspan
("ikona liberalizmu" chłe chłe chłe) stwierdził, że należy wszystko
znacjonalizować, nie oznacza to, że liberalizm opiera się na nacjonalizacjach.

> Liberalizm
> tym tylko różni się od komunizmu że ma innego wroga klasowego.

A możesz wskazać kto jest "wrogiem klasowym" liberalizmu?

> To na czym w takim razie polege ten Twój idealny kapitalizm który podobno
> degeneruje się od 100lat? Zaczynasz sam sobie przeczyć.

Na tym, że istnieje rząd minimalny, który zajmuje się jedynie tymi kwestiami,
które gwarantują istnienie państwa jako instytucji, oraz zapewniają spokój
wewnętrzny i zewnętrzny. Czyli są państwowe sądy, policja i wojsko (+ minimalna
administracja). "Resztą zajmujesz się drogi obywatelu sam, bo w końcu już jesteś
dużym chłopcem".

A od ponad 100 lat administracje wszystkich krajów się rozrastają, a państwo
uzurpuje sobie prawo do "pomagania" w coraz większej ilości dziedzin.

[Gość: dc99]

> Łżesz. Niczego takiego nie napisałem. To, że Tobie tak się
> wydaje, to generalnie Twój problem. Napisałem, że jestem
> zainteresowany aby płacić jak najmniej. I tyle.

Zaproponowałeś absurdalne stawki 1%/2%/3%. Czyli tak jakby podatków w ogóle nie
było. To że nie pamiętasz co sam piszesz to generalnie Twój problem.

> A tu dyskutujesz sobie ze swoim wyobrażeniem o tym co ja myślę.

Dyskutuję z tym co napisałeś w postach. Podając cytaty. Tylko że potrafię
przewidzieć dalsze niż Ty sam konsekwencje Twoich poglądów.

> Zgadza się. Tyle tylko, że masz wybór. Przy podatkach
> takowego wyboru nie masz. Nie masz możliwości zrezygnowania z
> części "usług".

Konkretnie poproszę, wymień z których usług państwa chciałbyś zrezygnować.

> Bredzisz, bo nigdzie nie postulowałem zniesienia państwa.

Do tego w praktyce sprowadza się Twoja propozycja skali podatkowej 1%/2%/3%.

> To ma oznaczać, że owi "liberałowie" nie są liberałami.

Taaak, pamiętamy to. Prawdziwych komunistów też nigdy i nigdzie nie było, ci
realni zawsze mieli jakieś "błędy i wypaczenia".

> A możesz wskazać kto jest "wrogiem klasowym" liberalizmu?

Każdy kto nie prowadzi działalności gospodarczej (czyli wedle Bochniarzowej
"tchórze", "pijacy", "frustraci" i "nieudacznicy"), oraz każdy kto nie płaci
podatku w 3 przedziale (wedle Balcerowicza tylko płacących 3 przedział zalicza
się do ludzi).

> Na tym, że istnieje rząd minimalny, który zajmuje się jedynie
> tymi kwestiami, które gwarantują istnienie państwa jako
> instytucji, oraz zapewniają spokój wewnętrzny i zewnętrzny. Czyli > są
państwowe sądy, policja i wojsko (+ minimalna administracja). > "Resztą
zajmujesz się drogi obywatelu sam, bo w końcu już jesteś
> dużym chłopcem".

Czyli po prostu państwo które ma zapewnić spokój bogaczom, a w szczególności
chronić ich przed biednymi. Takie podejście to mieli Ludwik XV i XVI z
otoczeniem ("jak nie mają chleba to niech jedzą bułki") i jakoś specjalnie się
to nie sprawdziło. Ciekawe swoją drogą czemu "zapomniało Ci się" o infrastrukturze?

[nikodem_73]

> Zaproponowałeś absurdalne stawki 1%/2%/3%. Czyli tak jakby podatków w ogóle nie
> było. To że nie pamiętasz co sam piszesz to generalnie Twój problem.

A to niby dlaczego? Wszystko jest kwestią wydatków. Poza tym nawet obecnie
więcej przychodu państwo ma z podatków pośrednich. Ba - podatek dochodowy to
stosunkowo młody wynalazek. Wcześniej jakoś państwa radziły sobie przy liniowym 0%.

> Dyskutuję z tym co napisałeś w postach. Podając cytaty. Tylko że potrafię
> przewidzieć dalsze niż Ty sam konsekwencje Twoich poglądów.


> > Zgadza się. Tyle tylko, że masz wybór. Przy podatkach
> > takowego wyboru nie masz. Nie masz możliwości zrezygnowania z
> > części "usług".
> Konkretnie poproszę, wymień z których usług państwa chciałbyś zrezygnować.

Ze służby zdrowia, szkolnictwa, programu modernizacji wsi, miast, regionów
takich i owakich, laptopa dla każdego ucznia i dziesiątków programów na każdym
poziomie państwa, gdzie urzędnicy wydają m.in. moje pieniądze na rzeczy, które
sami uznają za ważne. Czyli ze wszystkiego za wyjątkiem sądów, policji i wojska.

> > Bredzisz, bo nigdzie nie postulowałem zniesienia państwa.
> Do tego w praktyce sprowadza się Twoja propozycja skali podatkowej 1%/2%/3%.

To Ty tak twierdzisz.

> Taaak, pamiętamy to. Prawdziwych komunistów też nigdy i nigdzie nie było, ci
> realni zawsze mieli jakieś "błędy i wypaczenia".

Jeśli komuniści (np. chińscy) wprowadzają wolny rynek to przestają być
komunistami. To chyba proste?

> Każdy kto nie prowadzi działalności gospodarczej (czyli wedle Bochniarzowej
> "tchórze", "pijacy", "frustraci" i "nieudacznicy"), oraz każdy kto nie płaci
> podatku w 3 przedziale (wedle Balcerowicza tylko płacących 3 przedział zalicza
> się do ludzi).

No to właśnie wymieniłeś 100% populacji. Mały hincik - nie ma już 3ciego
"przedziału".

> Czyli po prostu państwo które ma zapewnić spokój bogaczom, a w szczególności
> chronić ich przed biednymi. Takie podejście to mieli Ludwik XV i XVI z
> otoczeniem ("jak nie mają chleba to niech jedzą bułki") i jakoś specjalnie się
> to nie sprawdziło. Ciekawe swoją drogą czemu "zapomniało Ci się" o infrastruktu
> rze?

Państwo ma zapewnić spokój wszystkim.

A o infrastrukturze nie "zapomniało mi się". Powiedz mi - ile rząd federalny
zapłacił za zbudowanie połączeń kolejowych w USA? Na infrastrukturze też można
zarabiać.

W Trybunale Konstytucyjnym w większości przedstawi

[Gość: Facet]

SLD i Pisu wątpliwe aby byli przeciw podatkowi progresywnemu. W końcu bogaty może oddać większą część dochodu państwu

[Gość: ilu jeszcze mądryc]

Balcerowicz ciągle przypominał jaki to raj jest dzięki niemu na
Łotwie.No i co się okazało,że Łotwa jest praktycznie bankrutem.
Teraz znalazł się następny prorok?

"Polska": Batalia o podatek liniowy

[Gość: Anka]

Rzecznik ma rację, ludzie którzy dobrze zarabiają pracują często po
12 i 14 godzin , są dobrze wykształceni ..i dlatego mają być karani
podatkiem? Albo chcesz dorobić do pensji biorąc np.prace zlecone (
a nie "fuchy") ...płacisz!

[Gość: ilu jeszcze mądryc]

Pieprzysz bzdury.Dobrze zarabiają przeważnie ci którzy dostają fuchy
po znajomości albo karierowicze i politykierzy.Dlaczego w Niemczech
nie wprowadzono podatku liniowego?Wzorujmy się na mądrzejszych .
Dość już tych eksperymentów na ludziach.

[nikodem_73]

Masz jakieś kompleksy, że uważasz iż dobrze zarobić może ("przeważnie") ktoś kto
dostał pracę z protekcji, lub jest karierowiczem?

Debil z UPR zaskarża pasy, inny debil RPO zaskarża

[wlodzimierz.ilicz]

podatek progresywny stosowany w całej Europie.
Czy warto było odchodzić od socjalizmu skoro teraz głupota (jako
zdecydowanie lżejsza od rozumu) wypływa na wierzch życia społecznego?

mądry to Ty nie jesteś :(

[imw]

niestety ale nie rozumiesz czym jest wolność wyboru :(

od socjalizmu nikt nie odszedł, w Polsce socjalizm prlowski zamieniono na
socjalizm unijny

[nikodem_73]

Wiesz... gdyby głupota była naprawdę lżejsza od rozumu to właśnie nadawałbyś z
jonosfery :>

To, że "wszyscy tak robią" jest może argumentem dla 16tolatka. Dorosły powinien
się raczej zastanowiać.

A kolejny debil "lenin" wypisuje brednie

[Gość: radeks]

Europa już dawno uznała za brednie to co

[wlodzimierz.ilicz]

wypisują tu polscy chciwi, liberalni złodzieje.
XIX wiek już się skończył ale chamscy polaczkowie jeszcze tego nie
zauwazyli.

liberalizm nie polega nazłodziejstwie

[Gość: shaqu]

twoje teksty pachną prowokacją albo młodym wiekiem
właśnie dzisiaj, kiedy socjalizm kwitnie mamy niewolnictwo!
Człowieku, przecież każdy płaci podatki wszędzie gdzie tylko postawi nogę!
Urzędnicy zabierają nam ponad 75% dochodów! Czy nie jest to niewolnictwo!?

[Gość: Kagan]

Wynies sie wiec do Somalii - tam nie rzadu, wiec nie ma tez podatkow!

dlaczego popadasz w skrajność?

[imw]

nie masz żadnych logicznych argumentów?

[profzwdrhab]

A to bylo do kogo?

buahaha

[Gość: versus]

gratuluje pomysłu! wszyscy narzekają że nie mamy w Polsce autostrad, kolei wysokich prędkosci, porządnych uczelni i dobrej służby zdrowia. Tyle że całą tę infrastrukturę w Europie zachodniej zbudowano właśnie w oparciu o solidarność spoleczną i podatki progresywne. Coż, jak zwykle blizej nam do nieokiełznanych barbarzyncow niz cywilizowanej europy. Skonczymy jak w USA: z ogromną polaryzacją społeczną, milionami ludzi poza system opieki zdrowotnej, fatalną infrastrukturą publiczną etc. Az chce sie zapłakać ...

dlaczego dróg i autostrad nie buduje się

[imw]

z podatków od paliw?

PS. czy wiesz, że w kapitalizmie w XIX były mniejsze dysproporcje majątkowe
między ludźmi?

Czas podwyższyć podatki bezrobotnym

[Gość: cent]

to będzie skutkować natychmiastowym podjęciem pracy przez
bezrobotnego

[Gość: Kagan]

Ciekawe, gdzie bezrobotny znajdzie dzis prace, gdy bezrobocie znow
jest ponad 10% i rosnie...

Blamaz rzecznika

[Gość: euro67]

Znow braki filozofi prawa klaniaja sie p. Kochanowskiemu! Widocznie
przysypial na wykladach a ksiazek wogole nie czytal. Zasadza
sprawiedliwosci spolecznej (bedaca podstwa demokratyczngo panstwa
prawa) nie polaga na matematycznym "od kazdego po rowno", ale na
etycznym "od kazdego proprcjonalnie do jego mozliwosci".
Sprawiedliwsc nie polega na tym, aby biedny musial oddac bochenek
chleba, a bogaty np. butelke szampana, bo pierwszy odbiera sobie od
ust, a drugi choc oddaje proporcjonalnie wieksza sume, to nie
odczuwa zadnego ciezaru. Nie na tym polega sprawiedliwosc w panstwie
prawa! Po drugie, sens podatkow jest w tym, ze pozwala Panstwu na
redystybucje dobr i (tylko bardzo czesciowe) wyrownanie szans!

[nikodem_73]

> etycznym "od kazdego proprcjonalnie do jego mozliwosci".

"Każdemu wg potrzeb, każdy wg możliwości"? Ja to już kiedyś słyszałem.

Nie wiem tylko dlaczego mówi się dziś, że tamci panowie nie byli etyczni.

Uczciwy to jest podatek ryczałtowy...

[Gość: spięty]

Nawet na podatku liniowym, bogaty zapłaci więcej podatku, a tak naprawdę od
Państwa dostaje tyle samo co ubogi, więc to taka "prawie sprawiedliwość" z tym
liniowym...

[krwawy_krolik]

Nie zapomnij odliczyć korzyści jaki bogaty czerpie z tego, że państwo utrzymuje infrastrukturę, edukuje mu siłę roboczą i dba o to, żeby widoku z willi nie psuli trędowaci żebracy na ulicach.

[profzwdrhab]

Otoz to. Panstwo sluzy bogatym, a ci poradza sobie i bez panstwa.
Oto paradoks, ukazujacy nieracjonalnosc kapitalizmu rynkowego i
pozornosc oraz fasadowosc demokracji burzuzyjnej.

"Polska": Batalia o podatek liniowy

[carlos_m]

mimo, ze sam place najwyzszy podatek to uwazam, ze przy obecnej
konstrukcji (32% najwyzsza skala i dosyc wysoki prog) jest OK i Ci
lepiej zarabiajacy powinni placic troche wiecej, aby panstwo moglo
zaopiekowac sie potrzebujacymi, starszymi, chorymi ipt
wspolobywalelami.
niesprawiedliwe moim zdaniem jest nierowne traktowanie lub nadmierne
benefity niektorych grup zawodowych:
- KRUS
- podatki kleru
- wczesniejsze emerytury
- duza skala recistow
- przywileje poslow
- darmowe bilety dla kolejarzy
- i pewnie jeszcze kilka innych....

[Gość: przemek]

I tak płacą więcej, bo taki sam % liczy się od większej kwoty. Tyle
samo płaciliby gdyby obowiązywało pogłówne....

[Gość: dd]

No przy podatku liniowym placa wiecej. 18% od 2000 zl to wiecej niz 18% od 1000 zl.

Wrótce podatek liniowy = 30%

[carcharodon.carcharias]

I co wy na to osiołki ?? :))
W ten sposób Tusku dogodzi kolesiom z BCC a jednocześnie zwiększy wpływy budżetowe.

Niech Pan Kochanowski nie ośmiesza urzędu RPO

[dolegapit]

O jakiej my mówimy dyskryminacji? Przecież każdy do wysokości
określonych zarobków płaci ten sam podatek, dopiero po przekroczeniu
tego progu płaci większy. Jeśli jednak RPO uważa że progresywny
system podatkowy jest dyskryminujący to się po prostu ośmiesza.
Myślę jednak że ten artykuł jest tylko kaczką dziennikarską.

[Gość: Ha]

Przecież to właśnie jest dyskryminacja, wyższe stawka podatkowa , bo
ktoś przekroczył jaki próg, a może tak wprowadzimy wyższy podatek
dla tych którzy nie przekraczają poziomu inteligenci 100. Przecież
to też tyklo próg.

"Polska": Batalia o podatek liniowy

[sammler]

Cóż, lepiej późno niż wcale. Ta jawna dyskryminacja powinna zostać już dawno
zlikwidowana. Nie ma ona żadnego uzasadnienia, także fiskalnego (bo jeśli o to
chodzi, zawsze można tak skalkulować stawkę podatku, by nie zmniejszyć dochodów
budżetu).

Zresztą samo wprowadzenie podatku liniowego w kraju takim jak Polska na pewno
przełożyłoby się na zwiększenie wpływów podatkowych, bez względu na wysokość
stawki (ta na pewno byłaby niższa niż najwyższa obecnie obowiązująca). Wystarczy
sobie przypomnieć, jaki efekt wywarło wprowadzenie podatku liniowego dla firm.

S.

Kali ukraść krowę.

[Gość: dc99]

> Nie ma ona żadnego uzasadnienia, także fiskalnego (bo jeśli o to
> chodzi, zawsze można tak skalkulować stawkę podatku, by nie
> zmniejszyć dochodów budżetu).

Czyli w tłumaczeniu z neoliberalnej nowomowy na Polski: należy biednym
podwyższyć podatki po to żeby najbogatsi płacili mniej. Ciekawe czemu ktoś
miałby przymusowo płacić więcej tylko po to żeby Tobie żyło się dostatniej panie
miłośniku złotej wolności?

Nie od rzeczy byłoby, gdyby p. RPO ...

[Gość: konrad.ludwik02]

Nie od rzeczy byłoby, gdyby p. RPO przeczytał sobie art. 2
Konstytucji RP: "Polska jest demokratycznym państwem prawnym
urzeczywistniającym zasadę sprawiedliwości społecznej" (mniej
więcej), a potem dopiero zabierał głos w sprawie podatku liniowego.

[piccolo61501]

tylko w taki sposob mozna uratowac gospodarke,bo:

Kapitalizm jest aut:
-podstawowa przyczyna upadku wszystkich PRYWATNYCH bankow w Niemczech i na
swiecie (a takze wkrotce w Polsce )sa stojace po stronie "pasyw
bankowych"zobowiazania w stosunku do tych ,ktorzy maja oszczednosci w bankach,sa
one zrownowazane
poprzez udzielane kredyty:Jezeli tych sie nie udziela lub znacznie ogranicza
wtedy dochodzi do zachwiana systemow bankowych ,co w koncu prowadzi do upadku
bankow.Rosnace w ostatnich latach milionowe i miliardowe zyski bogaczy,lokowane
sa od lat nie na gieldach lecz trzymaja oni wlasnie grube miliardy (w Niemczech
obecnie 5 Bilionow) w bankach i to oni spowodowali krysys calego systemu
bankowego.Teraz ci panowie wolaja podatnikow o pomoc a panstwa jak USA,Niemcy
,Angliqa i inne kraje laduja w te marode banki nasze pieniadze.Ten system
bankowy i tak nie jest do uratowania.
Nalezaloby pieniadze wlozyc w panstwowy bank, ktory bedzie udzielal
kredytow.Inaczej pieniadze dane tym marodnym bankom przepadaja jak w kamien w
wode a nam zostaja astronomiczne dlugi ,ktore beda splacac cale nastepne generacje.

[piccolo61501]

Zaprasz na maly wyklad: pieniadz i dlug
www.youtube.com/watch?v=Ue_lzEIVhnE

"Polska": Batalia o podatek liniowy

[Gość: Zaan]

FACET MA RACJE. BOGACI SA UZALEZNIENI OD TYCH BIEDNYCH - BEZ TYCH RZESZ
BIEDNYCH CIULACZY NIE MIELIBY SWOICH FIRM - POPYTU NA SWOJE SZMATY,
SWIECIDELKA CZY USLUGI. OD TEGO SA UZALEZNIENI JAK ROZA OD WODY. IM WIECEJ
SRODKOW DA SIE BIEDNYM TYM WIECEJ ONI WYDADZA - NA NAJBARDZIEJ PODSTAWOWE
POTRZEBY - I TO TU NA MIEJSCU. IM WIECEJ PIENIEDZY ZOSTAWI SIE BOGATYM - TYM
WIECEJ WYDADZA NA ZAGRANICZNE TOWARY I POZA KRAJEM. TAKZE SKAPSTWO BOGATYCH
MOZE SIE OBROCIC PRZECIW NIM.

[wasserman.w.wannie]

Gość portalu: Zaan napisał(a):

> FACET MA RACJE. BOGACI SA UZALEZNIENI OD TYCH BIEDNYCH - BEZ TYCH
RZESZ
> BIEDNYCH CIULACZY NIE MIELIBY SWOICH FIRM - POPYTU NA SWOJE SZMATY,
> SWIECIDELKA CZY USLUGI. OD TEGO SA UZALEZNIENI JAK ROZA OD WODY.
IM WIECEJ
> SRODKOW DA SIE BIEDNYM TYM WIECEJ ONI WYDADZA - NA NAJBARDZIEJ
PODSTAWOWE
> POTRZEBY - I TO TU NA MIEJSCU. IM WIECEJ PIENIEDZY ZOSTAWI SIE
BOGATYM - TYM
> WIECEJ WYDADZA NA ZAGRANICZNE TOWARY I POZA KRAJEM. TAKZE SKAPSTWO
BOGATYCH
> MOZE SIE OBROCIC PRZECIW NIM.

Oj dzidzi-dzidzi... Czy Wy naprawdę myślicie, że właściciele fabryk,
banków etc. płacą podatek PIT? Przecież oni mają swoje fundacje na
Kajmanach dzięki czemu do Skarbu Państwa ni złotówki nie wpływa.

Stawki 30-40 procent nie płacą najbogatsi, lecz tzw. klasa średnia,
ludzie, którzy wiele godzin spędzili na dokształcaniu się, nauce
języków obcych, odbywali bezpłatne staże byleby tylko zdobyć
doświadczenie, i teraz pracują po 10-14 godzin na dobę, maila
służbowego sprawdzają nawet w święta, i jak coś się dzieje w ich
projekcie niedobrego to na urlopie biorą komórkę i laptopa i ratują,
co się tylko da. Pracę dostają nie po znajomości, lecz ze względu na
kompetencje. Milionów nie zarabiają, nikogo nie wykorzystują, bo są
pracownikami NAJEMNYMI, za to dużo konsumują, wspierając tym samym
budżet, płacą gigantyczne pieniądze na składki zdrowotne, których
nie wykorzystują, bo mają prywatne ubezpieczenie zdrowotne...

I tak, dowalić im, nałożyć na nich 70 % podatków - skoro chciało im
się wkuwać angielskie słówka zamiast iść na piwko jak większość ich
rówieśników to powinni za to zapłacić, no bo przecież nie może być
tak, że jak ktoś w życiu ciężko pracował na swój sukces to ma mieć
lepiej, niż moczymorda po zawodówce który po odbębnieniu 8 godzin
przy tokarce idzie przepić tą swoją pensję 1800 brutto, a czasem
pojedzie w ramach "S" na "pokojową" manifestację by zdemolować pół
Warszaway protestując przeciwko "niesprawiedliwościom" społecznym...

Niestety, w Polsce często wyłazi ta katolicka moralność -> głupi i
biedny to człowiek uczciwy, a jak ktoś się już czegoś dorobił to
jest mordercą, aferzystą, złodziejem, krwiopijcą.

To też tłumaczy, dlaczego politycy-niedudacznicy, którzy w wieku 40-
50-60 lat są dumni z tego, że nie mają dosłownie nic (ani
mieszkania, ani samochodu, ani oszczędności, często nawet własnego
konta bankowego) są stawiani za wzór uczciwości. Toż to najuczciwsi
są kloszardzi, więc żeby było uczciwie, wprowadźmy zmianę do
konstytucji z biernym prawym wyborczym tylko dla bezdomnych, i
będziemy mieć państwo mlekiem i miodem płynące...

Zlikwidować "Rodzina na swoim za cudze"

[Gość: bip]

RPO nazywa sie teraz RPN

[krwawy_krolik]

Rzecznik Praw Najbogatszych

"Polska": Batalia o podatek liniowy

[Gość: blb]

Jakoś za PiS mu się to nie przypomniało...

kartofle mobilizują zaplecze. Najpierw Skrzypek

[greetgreet]

nie chce wypłacić dywidendy z NBP, teraz kolejny staje okoniem rządowi...

"Polska": Batalia o podatek liniowy

[Gość: jajo]

zdaje sie źe to kapitaliści ,librałowie i wszyscy którzy przejęli rządy po
komunie wpajali nam źe sprawiedliwie to nie znaczy po równo - prawda-
a teraz w myśl zasady socjalistycznej:-co je moje to i twoje ale co moje to
nie rusz!- przeczą sami sobie, zrobią wszystko źeby nas wykończyć a później
będą wykańczać nasze dzieci i wnuki

[profzwdrhab]

Niestety, ale w roku 1989 wpadlismy z deszczu pod rynne! PRL byl
daleki od idealu, ale obecna RP wola wrecz o pomste do nieba, ze
swym olbrzymim bezrpobociem, ogolna nedza, brudem, smrodem i
beznadzieja, ze mlodzi z niej uciekaja, i to milionami!