Niezdecydowany

[mikal75]

Witam!
Tak jak w temacie jestem niezdecydowany oczywiscie chodzi o labradora.
Rozważamy zakup labradora, lecz mam kilka obaw:
1.Mam 2 córki 6 lat i 3 lata, które panicznie boja sie psów, jak jakies
podchodzi to sztywnieja i jest płacz, mysle taka mam nadzieje, ze jezeli
bedziemy mieli psa od szczeniaka to sie "naucza" psa, jeżeli jestem w błedzie
to wyprostujcie mnie
2.Wszedzie wyczytuje, że labradory nie przejawiaja agresji czy macie jakies
informację o agresywch labradorach, czy takie istnieja.
Wątek bede rozwijał jak beda przychodziły mi wątpliwości.
Pozdrawiam
m75

[mekej]

Powiem szczerze, że ja bym nie eksperymentowała... jeśli lęk córek jest
paniczny, zanim kupiłabym psa popracowałabym jednak nad jego obniżeniem
(intensywniejsze kontakty z psami np. znajomych, w razie potrzeby wizyta u
psychologa) - mały piesek intensywnie gryzie (gdy zmienia zęby), co może
dodatkowo wzbudzać niechęć córek, ogon labradora to taki bicz (czasami jak nim
merda i uderzy to naprawdę boli), pewnie znajdą się jeszcze inne powody, których
ja nie dostrzegam, nie będąc kilkuletnim dzieckiem...
Osobiście nie spotkałam się z labradorem agresywnym w stosunku do ludzi, jednak
czytałam o takim egzemplarzu (labradory.info/viewtopic.php?t=6445&start=0
labradory.info/viewtopic.php?t=6786 ) Większą pewność, co do cech
psychicznych psa daje jedynie kupowanie go ze sprawdzonej hodowli (piesek
powinien posiadać metryczkę; tylko to daje pewność zakupu 100% labradora)
Generalnie nie sprowadzałabym do domu psa nie mając choć cienia pewności, że
zostanie on zaakceptowany przez całą rodzinę... Obawiałabym się, że dzieci
jednak nie dadzą sobie rady ze swoim lękiem i trzeba będzie szukać psu nowego domu

[ddb2]

Najwiecej wypadkow z dziecmi maja wlasnie labradory. Byc moze jest to wynikiem
tego, ze sa w wielkiej modzie i rodziny z dziecmi wlasnie je kupuja jako psy
b.lagodne. I rodziciele uspokojeni ta opinia, mniej trudu zadaja sobie z
pilnowaniem psa. A laby szybko rosna, sa potezne, silne jak lokomotywa, czesto
nie zdaja sobie sprawy z wlasnych mozliwosci. Do tego dochodzi czesto wrecz
nieopanowany temperament i nieszczescie gotowe. Moja lagodna laba nigdy nie
moze bawic sie z 3 letnia corka sasiadow, bo dla dziecka mogloby to sie
zakonczyc nieszczesliwie. Lab tak samo radosnie wskoczy na roslego chlopa, jak
i na male dziecko.
Poprzednia moja rottweilerka mogla bawic sie z malymi dziecmi, bo przede
wszystkim byla bardzo opanowana.
Z obawy przed przewroceniem malego dziecka w ogole sie nie ruszala, pozwalala
ze soba robic wszystko, lacznie z zagladaniem w zeby. Absolutnie zdawala sobie
sprawe ze swej sily i wlasnych mozliwosci i panowala nad soba z zelazna
konsekwencja.

[paenka]

dokladnie tak jak pisza mekej i ddb. Masz dwa wyjscia, albo poczekaj az
dzieciaki podrosna troszke albo najpierw oswoj dzieci z psami i poszukaj psa
doroslego i opanowanego (ta druga opcja baaardzo truidna do wykonania).

Laby nie sa agresywne w stosunku do ludzi ale owszem z psami nie zawsze musza
sie dogadywac.
W stosunku do dzieci to laby sa tak jak wlasnie dzieci, beztroskie, wiecznie
radosne i wszystkioch swoja radoscia by chcialy obdzielic najchetniej skaczac
dookola nie zawazajac na nic co mogloby stac na drodze.

[joanna_poz]

u nas labrador pojawił się, jak synek miał rok i 4 miesiace i średnio wprawnie
wchodził.
ale pomimo dużego temperamentu, totalnego nieopanowania i wariackiego
charakteru naszego labradora uwierzcie, że chyba jednak jakiś tam zmysł kaze mu
uważac na synka.
nie mielismy sytuacji, żeby skoczył, potrącił, przewrócił synka - a róznica mas
i wzrostu (pies sięga dziecku pod pachę) jest wiadomo wielka.
za jego opanowanie, cierpliwośc i miłośc do dziecka naprawde należy mu się
medal.

natomiast nie zdecydowałabym się na psa, gdyby wywoływał strach u dziecka.
zresztą jest tu watek "sprzedam labradora" magdy, która opisała jak się
skonczyła u nich historia panicznego strachu dziecka przed psem....

[mekej]

przyszło mi na myśl, że jeśli nie masz w swoim otoczeniu znajomego labradora,
to może napisz w jakiej miejscowości mieszkasz... być może jakaś osoba z forum
mieszka w okolicy i zechce Ci pomóc w socjalizowaniu córek z labradorem...
jeśli poznają takiego sympatycznego pieska to może jakoś się przekonają i
będziesz mógł kupić laba

[szereg_cyferek]

Tu masz całkiem ciekawy artykuł o labradorach:
e-kobiety.pl/content/view/2965/36/1/0/
A tu o agresji dominacyjnej: e-kobiety.pl/content/view/2388/36/

Jeśli dzieci boją się panicznie psów - nie ryzykowałabym zakupienia psa do domu.
To jak z ciemnością - ja się jej boję panicznie - gaszenie mi światła żebym sie
oswoiła nie pomaga ale zwiększa strach. Lepiej udać się do ośrodka dogoterapii w
której są psy bardzo łagodne i przystosowane do pracy z ludźmi - oraz ludzie
którzy znają się na pracy z psami i oswajaniem osób bojących się psów - a
dopiero potem pomyśleć o psiaku w domu.

Moje dziecko też się bało psów

[agrippinilla]

Witam,

Moja córeczka panicznie bała się psów, od kiedy skoczył na nią olbrzymi akita u
rodziny. Miała wtedy 2 lata. Od tego czasu pies był izolowany od niej, ale
strach pozostał i przeniósł się też na inne duże psy. Nie bała się za to
pinczerki mojej mamy, być może dlatego, że znała ją przed tym zdarzeniem z akitą.

Długo wahałam się, czy powinniśmy mieć psa. Dużo czytałam na ten temat i
zdecydowałam się na goldenka. Zauważyłam, że posiadanie psa zmieniło jej
stosunek również do innych psów. Obcy pies to nie wróg, tylko kumpel naszej suni
Ale zanim kupiłam psa, zaczekałam aż Mała podrośnie. Teraz ma 8 lat i jestem
przekonana, że dopiero dojrzała do tego, aby zaopiekować się szczeniaczkiem.
Oczywiście w ograniczonym zakresie, większość obowiązków i tak spadła na dorosłych

Pozdrawiam,
Agrippinilla

[bozenka12]

Moje dzieci nie baly sie psow. Bardzo chcialy miec szczeniaka. Kupilam
labradora. I pierwszy miesiac to byla tragedia. Dzieci panicznie zaczely sie
bac psow. Bo nasz szczeniak gryzl nas wszystkich. Tzn. nie agresywnie, zabki mu
szly. Skakal na dzieci i mimo, ze byl szczeniakiem dla dzieci i tak byl dosc
silny, ze3by przewalic. Potem juz bylo coraz lepiej. Teraz dzieci go bardzo
kochaja, ale...jesli Twoje dzieci i tak sie boja psow, to chyba bym nie radzila
kupowac labradora, ani w sumie zadnej duzej rasy.
I jeszcze jako ciekawostke dodam, ze mam tez suczke pitbulla. Suuuper kochana i
lagodna w stosunku do dzieci. Mlodszy czesto sprawdza co sunia je, wkladajac
jej reke w pysk. Suczka nigdy nie pokaze swojego niezadowolenia. Jest bardziej
opanowana niz nasz lab. Mimo, ze mloda, nie skacze na dzieci. Na mnie tak
Takze wydaje mi sie, ze nie mozna mowic o rasach lagodnych czy
agresywnych...Zalezy od psa, od wychowania...

[poranakoktajl]

cześć..tak się składa że mam 5 letniego labka samca i jestem psychologiem...
ale..nie mam dzieci
ze swojej strony mogę doradzić zlokalizowanie problemu u dzieci zanim pojawi
się pies- mają już po 6 lat wiec możesz zaobserwować, w jakiej sytuacji
zaczynają się bać, napewno z nimi o tym rozmawiasz, jesli nie to zachecam, (
może być tak że dziewczynki czerpią strach od siebie nawzajem) albo coś się
kiedyś złego z psem przytrafiło?- te uwagi bedą ważne w przyszlosci, jak
kupicie psa, bo mysle ze powinieneś to zrobić
Jednak Labrador Labradorowi jest nierówny tak jak u ludzi, mają różny
temperament,
Ja mam samca- narwańca pamietaj że to psy mysliwskie wiec nie leza do gory
brzuchem, ale suczki są i znam takie rowniez -spokojniejsze i bardziej oddane i
taka Ci polecam, jednak z zaufanego oryginalnego kojca, zadna niefirmowa
hodowla, dzis łatwo mozna się naciac, i zamiast zdrowego fizycznie i
psychicznie psa otrzymujesz agresje bo to czesto krzyzowka 1 i 2 linia braci i
siostr,taka mieszanka genetyczna wyglada podobnie jak u ludzi- są nienormalne
Zobaczysz ze dziewczynki pokochają piesia szybciej niż myslisz