do mindsailor

[anja_pl]

uporządkujmy:
1. męża, który Cię kocha ponad wszystko, chce być z Tobą, wybaczyłby
wszystko, ale wniósł pozew o rozwód z Twojej winy, a Ty nie chcesz z Nim być
2. kochanka, który Cię kocha, ale nie jesteś Jego pewna, który nie zamierza
się rozwodzić i nie zawsze jest Wam różowo,
3. kochasz jednego i drugiego,
4. rodzina i przyjaciele są po stronie męża,
4. Mama z Tobą nie rozmawia, jest po stronie męża,

to może spójrz na kochanka oczami swojej Mamy i przyjaciół, bo może Oni widzą
więcej niż Ty,

ja bym starała się wrócić do męża, jeśli to możliwe,
warto spróbować, bo może okazać się, że wszystko będzie dobrze,
a kochanka bym zostawiła żonie, przecież i tak nie ma zamiaru sie rozwodzić...

albo

zostawić obu i żyć samotnie do momentu, kiedy będziesz pewna swoich uczuć.=
Może to będzie zupełnie ktoś inny, a może mąż, może kochanek. Czas pokaże,
ale nic na siłę.

pozdr

[plathess]

Jest tak, że ona pewne rzeczy chciałaby, żeby miały miejsce. Taka życzeniowa
rzeczywistość.
Mąż jej nie kocha, albo przynajmniej nie na tyle, by dalej chcieć żyć z nią
(może i przedtem jego miłość nie była WIELKA?)
Kochanek, mąż innej kobiety, chciał na boku sobie podupczyć.
Naprawdę nie kocha żadnego z nich: kombinuje, z którym może jeszcze wypalić;
jest wyrachowana
Mama jest po stronie strony skrzywdzonej. Niewykluczone też, że zięć jest w
porządku. No i pewnie mają ślub kościelny, do tego sąsiedzi, rodzina.

Naprawdę, jeśli mąż ją 'przyjmie' będzie w przyszłości tego żałował.
To jak z pierwszym morderstem, jest najtrudniesze. Ona okazała się zdolna do
tego; zatłukła ich związek....

[samosia75]

Znam małżeństwo , gdzie mąz pozwolił żonie wrocić. To ona go zostawiła po 6
latach małżenstwa, upokorzyła, nawet był rozwód.
Po pół roku przestało jej się ukłądać z kochankiem i z płaczem rzuciła się ex-
męzowi w ramiona. Zoastała przyjęta. Za rok urodziło im się dziecko. Wygladają
na szcześliwą i harmonijną parę. Różne są przypadni i nie należy generalizować.

[anybody1]

hm... tak to rzeczywiście może wyglądać. ale zwróć jednak uwagę że wyraźnie
pisze że nie chce wracać do męża. i że rozwodzi się "tak czy inaczej", bez
względu na to czy z "tym drugim" wyjdzie czy nie. a to właśnie "ten drugi"
jest tu wyrachowany.

[plathess]

anybody1 napisała:

> hm... tak to rzeczywiście może wyglądać. ale zwróć jednak uwagę że wyraźnie
> pisze że nie chce wracać do męża. i że rozwodzi się "tak czy inaczej", bez
> względu na to czy z "tym drugim" wyjdzie czy nie. a to właśnie "ten drugi"
> jest tu wyrachowany.




Wyrachowanie jego nie wyklucza jej wyrachowania.
Ale może też trochę przejrzał na oczy?
Nie twierdzę, ze to go usprawiedliwia - zwłaszcza wobec żony (choć nie wiadomo
jakie są relacje między nimi). Gdy sytuacja zaczęła tak poważnie wyglądać,
przyjrzał się jej i swojej żonie, temu, co łączy go z żoną itd.
Może ta jego żoną jest jak mąż tamtej? Kochająca kobieta.
A tu ma przed sobą taką....
Jak by to cynicznie nie brzmiało to co innego iść z kimś do łóżka a co innego
tworzyć z tym kimś nowy związek ZWŁASZCZA gdy to oznacza zniszczenie innego.

[anybody1]

nie powiem, że to co piszesz nie ma sensu, bo to prawda.
tylko nie wszystkie sytuacje pasują do schematu. czy nie oceniasz tej
konkretnej sytuacji zbyt pochopnie?
ludzie robią błędy. ludzie nie zawsze kierują się w życiu rozumem, czasem po
prostu czują, nie wszystko można kontrolować. czy wg Ciebie lepsza byłaby
sytuacja, gdzie ktoś kocha inną osobę, a mimo to zostaje w swoim związku.
chciałbyś żeby ktoś był z Tobą z poczucia obowiązku??

mindsailor - przeczytaj to...

[vertigo5]

Poniżej wklejam historię ściągniętą z jednej dyskusji na zupełnie innym forum.
Jest to jedna z najpiękniejszych historii jakie na forum zdarzyło mi się
przeczytać; chociaż ciekaw jestem jak potoczyły się losy bohaterów.
Przeczytaj to i jeszcze raz dobrze wszystko przemyśl.

"Nasza historia... Nie będe się wdawała w szczegóły, ale napiszę troszkę:
poznałam mojego męża w chwili gdy bardzo potrzebowałam męskiego ramienia,
akceptacji i miłości. On pokochał mnie bezwarunkowo, bezgranicznie. Zrobiłby
dla mnie wszystko łącznie ze zdjęciem gwiazdki z nieba gdyby tylko mógł
Poczatkowo ja także go kochałam. Z czasem jednak pojawiło się coś takiego, co
opisuja wielokrotnie rózni goście tu na forum - pojawiło się znużenie,
zmęczenie jego czułością i chęć ucieczki. No i wtedy popełniłam błąd - zamiast
wsłuchać się w siebie, zapytać sie siebie czego potrzebuję, czego chcę od życia
tak na prawde a nie na chwilę, zamiast pójść do psychologa, zamiast popracować
nad naszym związkiem ja... odpuściłam. Robilam wszystko by mój mąż odszedł.
Błagał mnie niemal o to bysmy walczyli ale ja... chciałam gnać do przodu
przekonana, że gdzieś tam w swiecie czeka mnie coś lepszego, ciekawszego.
W końcu rozstaliśmy się. On jeszcze próbował walczyć a ja odwróciłam się od
niego zupełnie. Zaczęłam się z kims spotykać. Rozpoczęła się sprawa rozwodowa.
Ale.. przyszła taka chwila, że... uświadomiłam sobie w końcu co takiego pali
mnie tam w środku od kilku miesięcy. Zrozumiałam, że ten ból to pustka, której
nikt i nic nie jest w stanie wypełnić. To pustka po kims kto był przy mnie
zawsze. Kto podawał mi herbate, przytulił gdy tego potrzebowałam, pobiegł w
nocy po piwo dla mnie. Kto był dla mnie cały i chciał bym i ja była dla Niego.
Pustka po kims kto choć czasem marudny i mający swoje wady (kto ich nie ma?) to
jednak oddany i godny najwyższego zaufania.
Zapytacie - co takiego sie wydarzyło, że to zrozumiałaś? Odpowiem... nie wiem.
To były minuty i godziny rozmyslań. Zaglądania w swoje serce i porad
psychologa. To były Święta Bożego Narodzenia bez Niego. To było brutalne
zetknięcie ze światem przed którym On chciał mnie ochronić.

No tak, ale... moje przemyślenia to jedna sprawa, a druga to.. On. Nie chciał
ze mna rozmawiać. I wcale mu sie nie dziwiłam. tym bardziej , że On kogos miał.
Bolało. Nawet bardzo. I nawet nie zdajecie sobie sprawy jak wielki można mieć
żal do siebie za to co się zrobiło. To tak jakby się chciało ukarac samego
siebie za złe postępowanie, ale.. przeciez nie spuszcze sobie lania. Pozostawał
więc ten nie do zniesienia ból w sercu. Minął kolejny miesiąc.
Pomyślałam... "Zawalczę jeszcze raz. Musze spróbować". Coś tam w środku mówiło
mi bym się nie poddawała. Mówiło: "To twój mąż, nikt nie ma większego prawa by
z nim być niz ty!!!".

No i... nie mogłam uwierzyć gdy zgodził sie ze mna porozmawiac. Gdy powiedział,
że nigdy nie przestał mnie kochać. To, że nie chciał rozmawiać to.. zraniona
duma, podeptane uczucia. Płakalismy obydwoje dobra godzinę Do tej pory gdy
o tym pisze mam łzy w oczach. I choć oboje wiedzieliśmy jak trudny to będzie
powrót, to.. dalismy sobie szanse. Wiem, że daleka droga przed nami. Mnóstwo
wody musi upłynąć by odbudować dawne zauwanie i relacje. Ale.. wiele godzin
spedzonych na szczerych rozmowach i ustalaniu "zasad współpracy" daje naprawdę
pozytywne efekty.
Oczywiście - nie jestem zaslepiona optymistką. Wiem, że wszystkim zdarzają sie
nieporozumienia i kłotnie i nas też nie ominą ale.. najważniejsze byśy WSPÓLNIE
je rozwiązywali. Byśmy nie uciekali w milczenie i samotność. Teraz jesteśmy
jedny organizmem i tak ma pozostać. Kidyś mimo slubu mówiłam - moje, Twoje, bo
tak mnie nauczono w domu (rodzice byli rozwiedeni, ja mieszkałam z mamą), a
teraz wszystko jest nasze - Jego problemy sa moimi i na odwrót, Jego radości są
moimi i na odwrót. Itd.

Każdy dzień to praca nad naszym związkiem. Każdy dzień to zapewnianie się o
tych uczuciach, które są w nas zawsze, ale zaniedbywane gdzieś umykaja. Każdy
dzień to miliony drobnych gestów, które sprawiają, że to nasze ognisko cały
czas płonie. Nie gasnie.

To tyle co chciałam Wam napisać o moim związku. Mam nadzieję, że komus z Was
przyda się mój optymizm. Bardzo ważne (jesli nie najważniejsze) w życiu jest
pozytywne nastawienie do życia. Pozytywne myslenie o toczących się sprawach.
Nasze myśli wytwarzaja wibracje i powinny wytwarzać tylko te dobre. Wystarczy,
że otaczają nas negatywne wibracje zawistnych ludzi wokół nas. Musimy się przed
tym bronić mysląc na "TAK". Życze wszystkim pozytywnych zakończen.

Pozdrawiam
***"

suplement

[vertigo5]

a oto link to całej dyskusji:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=343&w=10139599

[jarkoni]

Brawo vertigo !!!!!!!!!!!!!!!

[scriptus]

Jest to na pewno argument za walką o swój związek. Wszyscy błądzimy po omacku.

[mindsailor]

a ja to juz błądze maksymalnie(

[mindsailor]

nie mogę czytać takich historii. ryczeć mi się chce
ja też mogłabym tak napisać, to prawie dokładnie moja historia.

[samosia75]

"Pozostajesz na zawsze odpowiedzialny
za to, co oswoiłeś".


Antoine de Saint - Exupéry

[mindsailor]

tylko, że on nie chce wrócic do żony. ona pewnie by go chciała, a on mi
powiedział, że skoro mają rozdzelnośc majątkową, to juz go reszta nie
interesuje (przypomniało mi sie to niedawno, kiedy więcej i intensywniej mysle.
najlepiej byłoby ułozyć sobie w głowie, być sama i zastanowić się, czego ja
chcę, gdzie idę i po co?

może masz rację, może oni z boku więcej widzą, niż ja.

[madii77]

witam

Ktoś mi kiedyś powiedział: ...,że nie wchodzi się dwa razy do tej samej
rzeki..."
ja w swoim małżeństwie wchodziłam wielokrotnie, ze szczerą prawdziwą rozmową
powróciliśmy do siebie...mimo takich rozmów zostałam sama, choć przez te 3 lata
od tamtej poważnej rozmowy było dość poprawnie i nikt się nie spodziewał
rozwodu.
Choć to nie był idealny związek (on miał swoje problemy o których nigdy
niechciał ze mną rozmawiać, wszystko ukrywał w sobie, zimny nie uczuciowy, choć
przez te 3 lata troszkę sie zmieniło w tym kierunku) jednak rozstajemy
się..ale to już inna historia
Tak więc mocno zastanowiłabym się nad powrotem do męża i do
kochanka ....mindsailor
może nie warto..??

[mindsailor]

do męża nie mogę, pisałam już. nie moge i już. to nie dla mnie. raz miałam
szansę, wyszłam za mąż z miłości i ją spieprzyłam. nie będę z męża robić
durnia!!! dla mnie to nawet nie kwestia warto-nie warto. ja nie mogę
co do ułożenia sobie zycia z nim... nie wiem. wczoraj była propozycja kupienia
razem mieszkania. tylko dlaczego do podjęcia jakiejkolwiek decyzji z jego
strony potrzebne jest moje spokawanie rzeczy, prawie wyprowadzka,. to ja zawsze
musze sprowokowac rozmowę, aby on choć się zastanowił. czuje się , jakbym go
szantażowała, jakby każdy jego ruch był wymuszony moimi łzami i gadaniem!!! i
to ma być mężczyzna???

nie narzekaj

[bezecnymen]

widziały gały, co brały..

[mindsailor]

ano widziały tylko, że były zaślepione, a teraz, gdy przyszło do konkretów,
widzą, że to wyglada "trochę" inaczej
wiesz, że mam spakowane rzeczy od dwóch tygodni? idę dziś oglądać mieszkanie,
które być może kupię. mam dośc tej stagnacji, tego "nicnierobienia". potrzebuje
działać, wyklarować sytuację. chcę stac na twardym gruncie. a skoro on sie nie
kwapi, biorę sprawy w swoje ręce

[anja_pl]

dlatego napisałam, spróbuj popatrzeć z boku, tak jak widzą to Twoi przyjeciele,
Twoja Mama, spróbuj porozmawiać z nimi, może coś Ci wskażą, czego zaślepione
gały nie widziały, jak brały...

i pamiętaj powinnaś być pewna siebie, a nie liczyć na innych...

[mindsailor]

mama to mi raczej nic obiektywnego nie powie. tylko słyszę, że to skur... i
inne podobne epitety, że mnie nie kocha, ze wyrachowany.
przyjaciółka mówi, że już jej ręce opadają, jak słyszy c.d tej historii

[plathess]

Mnie też ręce opdają.
Ci faceci to mają przej... z tobą.
I podejrzewam, że wszyscy, którzy będą w przyszłości (nieuniknione w twoim
przypadku) będą żałować w końcu związania się z tobą.
Jesteś jak toksyna...

[mindsailor]

jakoś nie mam ochoty z Tobą dyskutować nie odpowiadaj z łaski swojej, na moje
posty. proszę

[plathess]

mindsailor napisała:

> jakoś nie mam ochoty z Tobą dyskutować nie odpowiadaj z łaski swojej, na moje
>
> posty. proszę





Prośba zaprawdę miła, ale tu jest forum. Nie tylko ty to czytasz. Skoro się
wypowiadasz publicznie ja mam prawo zabierać głos.
Prywatnie przecież do ciebie nie piszę na maila!



Ps. Czasami warto posłuchać krytycznego głosu.

[mindsailor]

tylko, że Twój głos jest baaaaaaaaardzo jednostronny

[anybody1]

skąd ta pewność? a może to ten facet jest toksyną? w końcu zawrócił jej w
głowie, dla niego rzuciła wszystko. być może oboje są siebie warci, ale zwróć
uwagę że nie jesteś obiektywny. jego nie oceniasz aż tak surowo jak jej.
dlaczego?

[mindsailor]

bo to zraniony facet. mam rację?

[plathess]

anybody1 napisała:

> skąd ta pewność? a może to ten facet jest toksyną? w końcu zawrócił jej w
> głowie, dla niego rzuciła wszystko. być może oboje są siebie warci, ale zwróć
> uwagę że nie jesteś obiektywny. jego nie oceniasz aż tak surowo jak jej.
> dlaczego?





Nie oceniam bo nie znam jego wersji - nie wypowiada się tutaj on, tylko ona.
Trudno starac się nawet o obiektywizm wobec kogoś, kogo się nie zna (z postów
choćby), a jedynie się wie o jego istnieniu z relacji jednej ze stron - na pewno
nie obiektywnej. Nie uważasz?
Nie wykluczam, że facet może być toksyną. Ale z tym, że zawrócił jej w głowie,
to sorry, ale nie zgodzę się.
Nie miej pretensji do wódki, że cię upiła
A oboje są siebie warci - ona zdradziła męża, on żonę. Tu zgoda.

[anybody1]

oczywiście. tylko że, pomijając subiektywną ocenę mindsailor, faktem jest że
oboje są w podobnej sytuacji - oboje zdradzili i doprawadzili do rozpadu swoich
małżeństw, zrobili to razem. a Ty tak stanowczo sklasyfikowałeś mindsailor
jakby to tylko jej wina była. a do tanga trzeba dwojga

akurat z tym zawróceniem w głowie to takie gdybanie było, oczywiście że oboje
za to odpowiadają

[anja_pl]

a nie pomyślałaś, że Mama może miec rację, że to sku....,
z tego co o nim piszesz, to rzeczywiście wyrachowany, niestety....,
a dlaczego przyjaciółce ręce opadają?
jeteś niereformowalna, czy głucha na to, co Ona mówi,
bo myślę, że padają jakieś rozsądne argumenty, które do Ciebie nie docierają,

ja kochanka bym zostawiła, na pewno, takiego, jakiego go opisujesz,

[mindsailor]

przyjaciółka mówi, że nie wierzy, że się rozejdziemy. że jesteśmy taka udaną
parą, tak to wygląda na zewnątrz. i jak opowiadam o tym, co sie dzieje,
załamuje ręce
może iść do psychologa, razem? może on nas "natchnie"? juz sama nie wiem.
chciałabym, aby było dobrze, ale na siłę to się nie da...

[anja_pl]

do psychologa to razem z mężem,

powtórzę jeszcze raz: zostaw kochanka,
to jest egoista, wyrachowany, dbający o własne ja, nie zapewni Ci on
stabilizacji, bezpieczeństwa, i zawsze Ty bedziesz musiała za niego podejmować
decyzję, a On ewentualnie ją zaakceptuje, taki obraz faceta pojawia sie z
twojego opisu,
chyba, że wolisz niepewnośc, wojnę nerwów, budzenie się z przerażeniem i
pytanie co dalej,

są różne upodobania,

[plathess]

anja_pl napisała:

> do psychologa to razem z mężem,
>
> powtórzę jeszcze raz: zostaw kochanka,
> to jest egoista, wyrachowany, dbający o własne ja, nie zapewni Ci on
> stabilizacji, bezpieczeństwa, i zawsze Ty bedziesz musiała za niego podejmować
> decyzję, a On ewentualnie ją zaakceptuje, taki obraz faceta pojawia sie z
> twojego opisu,
> chyba, że wolisz niepewnośc, wojnę nerwów, budzenie się z przerażeniem i
> pytanie co dalej,
>
> są różne upodobania,




Skąd ja to znam...?

czyżby z autopsji?

[anja_pl]

[mindsailor]

nie, nie!!! własnie nade wszystko brakuje oparcia, wsparcia i poczucia, że nie
jestem sama z tym wszystkim, że nie walczę z wiatrakami. a na to wychodzi((
dlaczego on nic nie robi?!?!?!?

[anja_pl]

bo nie ma ochoty,
bo będzie robił minimum, żeby zapewnić sobie wygodę,
bo nie chce brać żadnej odpowiedzialności,
bo tak mu jest wygodnie,
bo ma swoje "dobra" podporządkowane,
bo nie wymaga to nakładów finansowych,
bo płacz raz na jakiś czas, aby zatrzymac kochankę nic nie kosztuje,
i dopisz sobie inne bo..., które na pewno gdzieś tam masz, to widać,

[mindsailor]

jedna poprawka:
> bo będzie robił minimum, żeby zapewnić sobie wygodę,
dla swojej wygody, to raczej maksimum

> bo nie chce brać żadnej odpowiedzialności,
> bo tak mu jest wygodnie,
> bo ma swoje "dobra" podporządkowane,
> bo nie wymaga to nakładów finansowych,

z nakładami finansowymi to tez fakt. niby juz stopniało jego konto, ale po co
ma dalej topnieć?

krótkie pytanko

[bezecnymen]

kto w tym ewentualnym Twoim nowym związku bedzie nosił spodnie??
bo co do tego, że dawniej nosił je mąż, nie masz chyba wątpliwości...
kiepski interes, jak powiedział chłop otrzymawszy czek zamiast gotówki

[plathess]

bezecnymen napisał:

> kto w tym ewentualnym Twoim nowym związku bedzie nosił spodnie??
> bo co do tego, że dawniej nosił je mąż, nie masz chyba wątpliwości...
> kiepski interes, jak powiedział chłop otrzymawszy czek zamiast gotówki







Mamy takie czasy, że oboje mogą je nosić. Nie zauważyłeś? Tyle kobiet w
krótszych i dłuższych na uliacach, w parkach
Dla niej to kiepski interes, a dlaczego dla niego miałby być dobry, gdyby to
miał nosić owe spodnie?
Nie wymagaj więcej od faceta niż byś wymagał od baby.

[mindsailor]

błąd. w małżeństwie to ja byłam stroną dominujacą, przygniotłam męża swoim
twardym i nieustepliwym charakterem. to ja trzaskałam ręką w stół, kiedy trzeba
było decydować.
myslałam, że teraz będzie inaczej, ze mam prawdziwego mężczyznę, a nie...troki
od kaleson, jak mawiała moja babcia((

[bezecnymen]

no to już przynajmniej wiem, czego szukałaś poza małżeństwem...
może do trzech razy sztuka??

[mindsailor]

własnie tego MĘŻCZYZNY!!!!
na razie szukam mieszkania)) wczoraj trochę pooglądałam - wszystkie
beznadziejne może w tym tygodniu uda mi się chociaż wyprowadzić.
pewnie, jak on wróci z delegacji, znowu pomysli, ze mam humory i zaczynam teatr
z wyprowadzką (juz się wczoraj zaczynało przez telefon, ale się opanowałam i
buzia na kłódkę)

[bezecnymen]

no właśnie....
i po co wam ta cała emancypacja??

[mindsailor]

mi osobiście po nic)
wolę być kobietą lubię, jak mężczyzna otwiera przede mną drzwi, jak targa
ciężkie siaty, naprawia auto, martwi się, czy wystarczy pieniędzy na wakacje
itp. takiego chłopa mi trzeba. mężczyzny, po prostu)

[bezecnymen]

i podejmuje decyzje wtedy, gdy ty nie wiesz co zrobić...bo poza tym to
oczywiście powinien byc potulny i spolegliwy

[mindsailor]

nie lubię potulnych ludzi lubię, jak ktoś ma charyzmę, energię i taki błysk,
nie wiem, jak go nazwać, to COŚ)
a Ty jakie kobiety lubisz?

[bezecnymen]

kobiece

[mindsailor]

rozumiem)))

[akacjax]

Nie lubię jak panowie wyskakują z emancypacją. Czy ona wymazała zasady dobrego
wychowania(otwieranie drzwi kobiecie itp.).A przecież dała prawo głosu, prawo
do dyspozycji własnym majątkiem itd.
Przecież nie może być idealnie równo. Kobieta zawsze będzie tą strona, która
urodzi, która ma inne niż mężczyzna instynkty.Niełatwo oszukać biologię.
Nie wyobrażam sobie siedzenia w domu, skupianiu sie tylko na szarych (nudnych),
choć oczywiście potrzebnych zjęciach domowych.
A gdyby nie emanc. czy dziś mogłybysmy pisać na forum? Może pan i władca by nie
pozwolił?

[mindsailor]

niektóre kobiety się oburzają otwieraniem drzwi i gotowaniem obiadów.