TATO

[julka1800]

Kochany Tato,

bardzo Cie kochamy i bardzo tesknimy za Tobą, przyjeżdzaj do nas cześciej...
pewnie nie mozesz, ale jak bedziesz u babci moze do nas przyjedziesz?,
chociaz na godzinkę
cmok
cmok
cmok
tyle calusków Ci przesyłamy
przyjeżdzaj do nas czesciej
buziaczki

K i J

[bezecnymen]

nawet jeśli to nie jest wyjątek z listu Twoich dzieci Julko to i tak jest
cholernie smutny....
i weź się tu chłopie i solidaryzuj z płeciami

[hanuka50]

bezecnymen napisał:

> nawet jeśli to nie jest wyjątek z listu Twoich dzieci Julko to i tak jest
> cholernie smutny....
> i weź się tu chłopie i solidaryzuj z płeciami

masz trudny orzech do zgryzienia, tak..
ja ten tekst odebrałam jako autentyk.. bo przeciez moze tak byc.. to jest
najtrudniejsze w rozwodzie.. to dalej własnie.. szczegolnie jesli sa dzieci..
takie nieduze..
a ja z tego powodu..z powodu dziecka, syna.. ech.. nie ma co mowic.. teraz
troche załuje, ze jednak .. co w gruncie rzeczy wcale nie wyszło dziecku na
dobre...i mnie takze.. pocieszyła mnie tylko kolezanka.. powiedziała, zebym sie
nie zabijała tamtym wyborem, on na tamtą chwile był dobry..
moze przyjdzie dzien, ze dzieci z listu przestana tesknic.. choc to chyba nie
udaje sie..

[kasia9873]

Mnie ten list też bardzo poruszył.
Pokazuje jak bardzo różni się dziecięce spojrzenie na świat od spojrzenia ludzi
dorosłych.
Dla dziecka ojciec będzie zawsze kimś ważnym, niezależnie od okoliczności. Tak
samo mocno będa go kochać. Dopiero gdy dorosną, poznają przyczyny rozpadu
małżeńtwa rodziców i być może stwierdzą, że ta miłość była zbyt bezwarunkowa,
że tatuś wcale nie jest taki wspaniały jak im sie wydawało. Ale póki co tęsknią
za nim bardzo. I szkoda, że tatuś nie chce zrozumieć jak bardzo jest im
potrzebny.

A moja córka prawie nie zna swojego ojca. Ostatni raz widziała go trzy lata
temu, gdy miała cztery lata. I były to dwa spotkania od prawie dwóch lat.Tak
więc odkąd skończyła dwa lata widziała go dwa razy.
A teraz? Nawet o nim nie wspomina. Wie, że go ma, ale nie kojarzy z nim żadnych
uczuć.

Jakim trzeba być człowiekiem, żeby nie kochać własnego dziecka, nie chcieć się
z nim spotykać, rozmawiać, przytulać?

[akacjax]

Jakim trzeba być człowiekiem, by mając dziecko za ściana nawet do niego się nie odezwać?
Oczywiście to moja wina...bo wymyśliłam alimenty i separację...

[kasia9873]

I chciałby się napisać "Mężczyźni to dranie".
Choć z drugiej strony wiadomo, że jest to zbyt daleko idące uogólnienie,
krzywdzące innych męzczyzn, chociażby naszych Panów z Forum.

[bezecnymen]

ehm ja syna już nie przytulam jest jakie pół głowy wyższy...na razie
ostatnio wspomnieliśmy wspólne dawne papataj na barana i uśmialiśmy się do
łez gdy zaproponował bym go znowu potrząchałDD

[kasia9873]

To potrząchanie mogłoby być ciekawe.Bezecny uginający się pod brzemieniem
ojcostwa.

[bezecnymen]

oj solidnie uginający się...mógłbym nie udźwignąć, bo to kawał dziecka jest

[kasia9873]

Dziecko? Toż to dorosły mężczyzna. Pewnie niewiasty chodzą mu po głowie od
dawna?

[bezecnymen]

coś ma z tatusia, m.in. styl podrywania a dziewczyny? ano oberwał
niedawno od jednej po gębie gdy dowiedziała się o drugiej a mówiłem by nie
szastał się na prawo i lewo
aktualna jest uuuuuuuuuuuuuuuuch ładniutka i umie gotować

[kasia9873]

bezecnymen napisał:

> coś ma z tatusia, m.in. styl podrywania:

A jaki to styl, bo nigdy nie zdradzałeś?

P a dziewczyny? ano oberwał
> niedawno od jednej po gębie gdy dowiedziała się o drugiej a mówiłem by nie
> szastał się na prawo i lewo

Co chcesz od chłopaka, przebiegłości nauczy się z czasem.


> aktualna jest uuuuuuuuuuuuuuuuch ładniutka i umie gotować

Ale nie będziesz podrywał mu dziewczyny?

[bezecnymen]

i nie zdradzę zresztą mam nadzieję, że już mi się nie przyda do niczego
Ale nie będziesz podrywał mu dziewczyny...oczywiście, że nie!!! nawet gdyby im
przeszło

[kasia9873]

Ja tak trochę żartobliwie z tym podrywem dziewczyny syna.

[nangaparbat3]

kasia9873 napisała:
>
> Jakim trzeba być człowiekiem, żeby nie kochać własnego dziecka, nie chcieć
się
> z nim spotykać, rozmawiać, przytulać?
>
Chyba bezgranicznie nieszczęśliwym, tacy zreszta najbardziej unieszczesliwiają
innych.

[an72]

Jestem dzieckiem rozwiedzionych rodzicow (13monique tez). Mam Mame i ex-ojca,
ciezko sie z tym zyje, nie widzialam go juz od 10 lat z jego wyboru...mieszkam
raczej daleko, przyjechalam z wizyta, zadzwonilam do drzwi i nie wpuscil mnie do
domu...a byl w domu...i tyle

Mam nascie lat mlodszego brata, ktory wlasnie skonczyl 18 lat tzw pozne
dziecko nawet z nim ojciec nie utrzymuje kontaktu...a wiem ze Mlodemu brakuje
ojca, choc jako Prawdziwy Mezczyzna nie przyznaje sie do tego...
Mama przez pare lat usilowala utrzymac kontakt z ojcem, wrecz zmuszala Mlodego
do wysylania ojcu kartek i listow ...od jakiegos czasu Mlody juz tego nie
robi...ojciec mu nigdy nie odpisywal

Wiem ze nie wszyscy faceci to dranie i nie dla wszystkich rozwod z zona jest
rozwodem z dziecmi-moje rodzenstwo i ja mielismy pecha

Oj jakos mi sie smutno zrobilo

[kasia9873]

Zastanawiające jest to,że większość dzieci kobiet pisujących na tym Forum też
ma pecha. W mniejszym lub większym stopniu.

[kasia9873]

Może to z nami kobietami jest coś nie tak?

[scriptus]

Smutno mi.... ja sobie nie wyobrażam dnia bez moich dzieci, albo chociaz
telefonu, jeśli jestem gdzieś "na wyjeździe"

[kasia9873]

Myślałam Scriptusie, że masz jednego syna. A tu piszesz dzieci.
Nie chcę być wścibska, więc jeżeli nie masz ochoty odpowiadać to nie rób tego.

[scriptus]

W domu mam jedno, drugie jest dorosłe i też ma dzieci

A mnie tak strasznie smutno nie jest...

[tricolour]

... po tym liściku dzieci.

Przecież taki list mogą napisać dzieci wspaniałego małżeństwa. Wystarczy, że
tato wyjedzie na kilka dni...

Nie dorabiacie smutnej historyjki?

[bezecnymen]

chyba sam nie wierzysz, że to z takiej okazji list w dodatku treść wyraźnie
wskazuje, że taty nie ma w domu bo...jest zajęty, zapracowany itp czyli nie ma
dla nich czasu...

Oczywiście, że nie z takiej okazji...

[tricolour]

Dzieci często mówią takie ckliwe kawałeczki.
Kiedy ostatnio siedziało Ci małe dziecko na kolanach i pytało "A wujek to kiedy
do nas przyjdzie?"

Mnie sie to czasem zdarza...

[vertigo5]

Ech...

wstyd, że są faceci nie biorący odpowiedzialności
za swoje życiowe decyzje.

Jak można nie kochać własnych dzieci ???

[julka1800]

myślałam ze jestem ponad to, ponad to wszystko, ze przeszlam z dziecmi zalobe
po stracie taty

pomylilam sie, one nigdy tej zaloby nie skonczą ani ja dopoki bede matką swoich
dzieci

to byly tresci 2 wiadomosci SMS

wiecej nie jestem w stanie moze jutro

[ak70]

Jezuu... mnie też to pewnie czeka...
Choć starszy twierdzi, że ojca nienawidzi za złe traktowanie, ale mały (2 lata)
narazie za tatusiem przepada (choć też nie spędza z nim wiele czasu) - czy
będzie go pamietał?
Przeraża mnie to coraz bardziej... może stworzymy jakąś grupę wsparcia??

[kasia9873]

ak70 napisała:

może stworzymy jakąś grupę wsparcia??


Myslę, że jak pobędziesz na Forum grupa wsparcia nie będzie Ci potrzebna. Tutaj
wszyscy mają podobne problemy i wspólnie próbujemy je rozwiązywać.

[ak70]

kasia9873 napisała:

> Myslę, że jak pobędziesz na Forum grupa wsparcia nie będzie Ci potrzebna.
Tutaj wszyscy mają podobne problemy i wspólnie próbujemy je rozwiązywać.

Już to zauważyłam... ale nie zawsze w pracy (tylko tu korzystam z łącza) ma sie
czas aby coś napisać. A po pracy miłoby było od czasu do czasu wypłakać sie w
mankiet komuś z podobnymi problemami...

[julka1800]

Tak jakoś czuję sie w obowiązku uzupełnić czy wyjaśnić skąd sie wziął ów watek.
Dosłownie był sklejeniem tresci 2 SMSow jakie moje dzieci "wysłały" do swojego
taty jakis czas temu.
Jak sie domyslacie ja byłam wykonawca ich zyczenia.
W przenośni był on wyrazem bezsilnosci jaka ogarnia mnie w temacie kontaktów
dzieci-tato.
Juz kiedyś napisałam, ze nie bede starała sie, tak jak dotychczas byc
inicjatorką ich wzajemnych spotkań. Tak tez zrobiłam. I tu po 4 miesiacach
nieobecności zjawia sie Tato-Świety Mikołaj, torba prezentów, fura słodyczy,
wycieczka do kina...itp. Wpada, 5 godzin szaleństw i wypada. I cisza.
Zapomniałabym...przed wyjsciem moje dziecko, starsze, podchodzi do mnie i prosi
bym w jego imieniu spytała tate kiedy bedzie next time. Pytam. Pada
odpowiedz: "Nie wiem". Patrze na dziecko stoi po przeciwnej stronie przedpokoju
podpierając scianę, czerwona buzia, łzy w oczach. Tato rzuca ktotkie "czesc" i
wychodzi.
I powiedzcie mi jak tu budowac w małym człowieku wiare w to ze jest sie wazną
osobą dla taty, gdy on w takim momencie znika, nie wiadomo gdzie, bo przeciez
mały nie wie dokąd pędzi tak jego tatuś.

Nie myślałam ze kiedyś dojdzie do takich relacji, nie myslałam tez ze bede
zmuszona sama utrzymywac dzieci. Człowiek nie zna samego siebie a coz to
dopiero mówic ze poznało sie kogoś do końca.
I pomyśleć ze kiedyś na pytanie jakim czlowiekiem jest mój maż /wtedy przyszły/
powiedziałam: "To jests po prostu dobry człowiek".

Ktos dzis zarzucił mi w rozmowie ze jestem ostra, tak być moze tak jest, ale to
zycie zmusza nas do tego byśmy wystawiali pazurki i walczyli, i czasami robimy
to wtedy gdy nie trzeba.

To tyle.
Teraz pozwólcie, moi drodzy, by ten watek opadł na dno, i znalazł sie na n-tej
stronie naszego forum.

[scriptus]

Tak coś czułem, że tak jest...
Przygnębiające

Jedno słówko...

[tricolour]

Gdybym był Twoim exem, to na każde pytanie od Ciebie odpowiedziłbym właśnie "nie
wiem", a w intencji: odczep się, babo.

Tatuś musiałby sie bardziej namęczyć, gdyby musiał dziecku dać taką lekceważącą
odpowiedź. Pewnie by coś wymyślił, może nakłamał... nie wiadomo.

Teraz drań jest, w swoim rozumieniu, w porządku. Bo nie wie, kiedy ma przyjść -
wyraźnie powiedział.

[julka1800]

... gdybym nie miała klasy, napisałabym tu coś...
ale ponieważ mam klasę /o której pisałes jakiś czas temu/ nie napiszę tu NIC.

[kasiar74]

momento
czy brakiem klasy jest zauważenie że nie zostawia się swoich dzieci i należy
się tym małym ludziom powołanym przez nas na świat trochę szacunku?

[porucznikk]

Bezapelacyjnie tak. Szantażować malca to zbrodnia, kreślić ohydny portret matki
to grzech wobec dziecka.

[ak70]

Wiecie co? Tak to czytam i czytam i jest mi STRASZNIE smutno... za te dzieci,
które cierpią przez nasze błędne wybory. Nie czytałam Twoich postów Julko -
oprócz tego, który naprawdę mnie poruszył... bo czy nie jest to schemat?
Druczek, który większość facetów powiela jak na ksero - oczywiście z całym
szacunkiem i podziwem dla Panów obecnych na tym forum, którzy przywracaja mi
wiarę w męski ród. Ale jak to zrobić, aby przed powołaniem na świat małego
człowieka dowiedziec sie jakim partner będzie ojcem? To niemożliwe, bo takie
rzeczy wychodzą "w praniu"! I to jest ten dramat...

[bezecnymen]

jednym ze sposobów acz nie tak bardzo znowu skutecznym, jest obserwowanie jak
potrafi zająć się/pobawić/zainteresować dziecmi cudzymi np. siostrzeńcem, czy
miał juz obowiązki z dziecmi związane np. czy odprowadzał młodsze rodzeństwo do
przedszkola itp... nie sa to sposoby sprawdzone naukowo (chyba) to tak z moich
doświadczeń życiowych jakby wynika
a propos ja jestem najmłodszy z rodzeństwa, ale zajmowałem sie synem siostry
i np opowiadałem na dobranoc bajki z cyklu: jak czerwony kapturek z wilkiem
obalili na polanie nalewkę babuni

nie bardzo

[akacjax]

się to u mnie sprawdziło.
Mój ex. był i jest świetny do zajmowania się małymi dziećmi, takimi które nie jawią mu się konkurencją. Im dzieci starsze, tym więcej miał obłędu (nieporadności) w oczach...
Myslę, że lepiej obserwować relacje kandydata na ojca z jego własnym ojcem. A w sumie to obserwoać teścia. Jaki on dla syna....potem są tylko skutki.
Innymi słowy-wyniesione z domu wzorce.

[bezecnymen]

heh to Akacjo tez nie bardzo
mój tata tyrał jak wół i prawie go w domu nie widziałem o czymś takim jak
wspólne spedzanie czasu mogłem sobie pomarzyć dopiero gdy siostra ma wyszła
za mąż, a ja miałem lat 17, znalazł czas dla mnie...

[akacjax]

Ale znalazł, może nawet w najlepszym momencie.
Poza tym zakładam, że kandydata na ojca swoich dzieci poznaje się w bardziej dorosłym wieku niż dziecięcym i relacje, które panują wtedy są ważne, bo po okresie ew. buntu wypływa wszystko na wierzch.
No bo co by mi dało, że mój świetnie zajmował się maluchami?
Gdy okazało się po czasie jakie są jego relacje z ojcem. Moje kontakty(odległość)z przyszłymi teściami były sporadyczne , a tam był obraz mojego przyszłego życia.

[ak70]

Akacjax - zgadzam sie z Tobą!!! Ja mojego "jeszcze nie exa" znałam od podwórka,
bo nasi rodzice mieszkali i mieszkają (niestety) od 30 lat w jednym bloku. Ale
dopiero kiedy u mnie zaczęło się psuć i przeprowadziłam poważną rozmowę z
teściową (wspaniała kobieta) okazało się jak naprawdę wygląda ich "wspaniały"
związek. To samo zaczęło dziać się u mnie, więc chyba przerwałam to w dobrym
momencie... ale jak poradzić sobie z bólem i cholernie głupią nadzieją, że
pewnego dnia obudzę się w jego ramionach, a to wszystko okaże się złym snem??!
Moja mama mówi: nie oglądaj się za siebie! Ale jak to zrobić mając w domu
dzieci, które pytają o tatę??!

[bezecnymen]

mozę się mylę, ale uważam, że jeśli facet nie potrafi zająć się cudzym
dzieckiem przez czas okreslony to tym bardziej nie potrafi zając się własnym na
czas nieokreślony co do relacji syn-ojciec to ja na pewno znam lepiej mojego
syna niz mój tata mnie... znacznie wcześniej by osiwiał przekonawszy się
jakiego bezecnika na ten świat powołał