51 tysięcy rozwodów w 2004 roku...

[vertigo5]

Wychodzi na to, że codziennie (licząc dni "pracjące") sądy orzekają około 200
rozwodów...
Zapewne za rok bieżący statystyki będą jeszcze gorsze...

W roku 2004 zawarto 192 tysiące małżeństw

[brzoza75]

myślę, że jak tak dalej pójdzie to mój będzie dopiero w 2006 i zasilę tą
statystykę

[vertigo5]

a tak na marginesie - ciekawi mnie, ile z tych ponad 100 tysięcy rozwiedzionych
w 2004 roku osób w tym samym roku z inna osobą zawarło małżeństwo...

a co do roku 2006 - z całą pewnością, to właśnie będzie rok mojego rozwodu...

[brzoza75]

ciekawe czy ktos prowadzi ta statystykę?

[vertigo5]

chyba raczej nie...
dane które przytoczyłem podał GUS i nie sądzę, aby
prowadził analizy odnosnie zachowań osób po rozwodach...

[bursztynowe]

rozwodźcie się - sto tysięcy ludzi nie może się mylić!

[brzoza75]

ale powaznie to chciałabym zobaczyć statystykę podzieloną na kategorie z jakich
przyczyn, wtedy mozemy mówić czy ktos się pomylił czy nie.

[bursztynowe]

fundamentalną przyczyną rozwodu jest ślub...
reszta to tylko ozdobniki...

[vertigo5]

Też lubię Łysiaka

[maheda]

Gdyby przed ślubem każda para przechodziła taką wiwisekcję przed Sądem, jaką
przechodzi decydując się na rozwód - małżeństw byłoby pewnie mniej

[vertigo5]

no, i tak chyba jest coraz mniej...

[brzoza75]

i coraz mniej dzieci...

[vertigo5]

ani chybi podniesiony zostanie wiek emerytalny zatem i statystyczny mężczyzna
umrze przed otrzymaniem pierwszej emerytury na którą ZUS zabierał mu pieniądze
przez całe zycie...
kobiety maja lepiej - statystycznie dłużej zyją chyba o 8 lat no i wiek
emerytalny mają niższy...

[maheda]

Nie wiadomo, jak długo jeszcze będziemy miały niższy - szykują się zmiany.

[vertigo5]

ale tych 8 lat w statystycznej długości zycia nie nadrobimy i tak

[maheda]

Chyba, że zamienimy wiek emerytalny kobiet i mężczyzn

[maheda]

Jeśli tyle z nich kończy się rozwodami, to może i lepiej, że jest ich coraz mniej?
Chociaż proporcjonalnie, to i tak zostaje podobnie.
Pamiętam - jak wyszliśmy z Mężem z pierwszej sprawy rozwodowej, to popatrzyliśmy
na siebie, po czym stwierdziliśmy zgodnie, że gdyby nam ktoś przed ślubem
zafundował te wszystkie pytania i takie mielenie mózgu, to w życiu byśmy się na
ślub ze sobą nie zdecydowali. Może więc to i sposób?... Wyobraź Sobie każdych
młodych narzeczonych, przechodzących przez sito psychologów

[vertigo5]

coś Ty ! młodzi i zakochani nie traktowaliby tej wiwisekcji poważnie...

[maheda]

Ci ślepo wierzący w to, że im się uda - nie traktowaliby.
Ale ja byłam pełna wątpliwości. Gdyby mi do tego jeszcze ktoś powiedział, że
najprawdopodobniej wystąpią takie a takie problemy - najprawdopodobniej jednak
nie zdecydowałabym się na ślub.

[vertigo5]

No ta, Ty masz ciut inna perspektywę, ja byłem absolutnie pewien, że to będzie
na zawsze i żadnych wahań nie miałem...

[maheda]

Uhum, a nie wiesz, jaką perspektywę miała Twoja połowa?

[vertigo5]

jej dziadek (strasznie się lubilismy) powiedział mi w dniu ślubu:
"zobacz, a tak sie strasznie bała, że nikt jej nie pokocha i nie
wyjdzie za mąż".

poza tym napisała w pozwie: "wyszłam za mąż za pozwanego pod silna presja
rodziny, a zwłaszcza matki"...

brrrrr

[brzoza75]

niestety młodzi narzeczeni przeszliby przez to sito bez mrugnięcia okiem,
zapatrzeni w siebie i zakochani

[maheda]

Ale nie wszyscy narzeczeni są w siebie ślepo zapatrzeni - właśnie w tym sęk

[vertigo5]

otóż to... ja na pewno tak bo zakochany i zapatrzony w wybrankę byłem...
ech, z "tej miłości to całkiem zgłupieć można" jak rzekła bohaterka jednego z
moich ulubionych polskich filmów...

[brzoza75]

ja też miałam opory i chciałam uciec sprzed ołtarza ale....
to ale postanowiłam jednak głęboko zakopać, potem wyrosło
, za płytko zakopałam....

[vertigo5]

ale ostatecznie efekt i u Ciebie i u mnie jest podobny...

[maheda]

U całej trójki jest podobny. Co ciekawe, we wszystkich trzech wypadkach kobiety
nie były wcale takie pewne, że chcą wychodzić za mąż.
Ja się bałam - podobnie jak Twoja Żona - że mnie nikt nie pokocha i nie wyjdę za
mąż. A bardzo chciałam mieć rodzinę i dzieci.

[vertigo5]

moja żona bardzo chciała mieć przede wszystkim córkę
(tak w ogole to planowalismy miec dwojkę dzieci)
ja byłem spełniłem tylko rolę "zdrowego, czyściutkiego
reproduktora" (to jej określenie, chociaz nie w kontekście
mojej osoby) Potem przestałem byc potrzebny, miłości
nie trzeba było już udawać...

[maheda]

Może jednak nie jest, jak mówisz.
Bo to brzmi okropnie

[vertigo5]

maheda napisała:

> Może jednak nie jest, jak mówisz.
> Bo to brzmi okropnie

niestety tak to wygląda...
to taka niestety tradycja rodzinna po jej stronie:
jej babcia i matka rodziły córkę i niedługo potem sie rozwodziły
moja zona podtrzymała niestety tę tradycję, mimo moich starań, walki...

mam taką idee fixe aby córkę wyrwać z tego zakletego kręgu... aby jej zycie
nie potoczyło się w identyczny sposób jak życie matki, babki i prababki...

[maheda]

Cholera, no to rzeczywiście nieładnie. Skoro taki ewzorce wynosiła z domu, to
trudno się dziwić, że takie coś ma wbudowane...
Przykre to, że powielamy również złe wzorce z domów, w których się wychowywaliśmy.
A powiedz mi, do tej pory córki miały dobry i częsty kontakt ze swoimi ojcami?

[vertigo5]

raczej nie miały kontaktu, moja zona i teściowa zawsze mi tłumaczyły, że
ojciec i mąż był nieodpowiedzialny, bawidamek i nie interesował się rodziną.
Wierzyłem w tę wersję (jak we wszystko co zona mówiła). Ale zastanowiło mnie,
że nawet nie poszły na pogrzeb (zmarł kilka miesięcy po naszym slubie, nigdy go
niestety nie poznałem)
Dotarłem kiedyś (kiedy byłem na etapie szukania prób ratowania związku) do osoby
która przedstawiła mi to wszystko w troche innym świetle...

Dlatego wiem, że aby przerwać ten zaklety krąg musze byc mocno obecny w zyciu
córki. Udaje mi się to, nasze relacje są naprawdę świetne.

[maheda]

No to fantastycznie i oby tak dalej.
Rzeczywiście w takiej sytuacji musisz być jak najczęściej i jak najdłuzej z
córką. Na ile to oczywiście możliwe.
Życzę Ci wytrwałości. Ile teraz lat ma Mała?

[vertigo5]

Bóg zapłać za pokrzepiające słowa dobra kobieto
Moja mała ma 6 lat

[maheda]

To jest dwa lata młodsza od mojej.
Masz możliwośc spotykania się z Nią codziennie albo prawie codziennie?
W tym wieku jest ważny możliwie częsty kontakt.

[vertigo5]

widujemy się 3 lub 4 razy w tygodniu, w każdy dzień w którym się nie widzimy
dzwonię do niej, do tego 3 tygodnie wakacji letnich spędzamy razem plus tydzień
w zimie...

[maheda]

Eeeee to faktycznie super
No to powodzenia życzę i oby taki stan mógł trwać jak najdłużej.
W takim układzie córka nie wyrośnie na kobietę wychowaną przez kobiety. A chyba
to u Twojej żony był problem. Nie wiedziała, jak się żyje z mężczyzną, i pewnie
sobie nie poradziła.

[brzoza75]

chciałabym aby mój były miał takie podejście jak Ty...niestety wysyła smsa że
chce małą zabrać, obiecuje a potem 30 min. przed przyjazdem odwołuje..., albo
obraza się, że mała jest przeziębiona i nie może jej zabrać.

[brzoza75]

ja chcialam mieć rodzinę i dzieci, córkę - tak bardzo, mam ją ale potem
usłyszałam, że jedno stanowczo wystarczy i koniec, to był jeden z wielu
powodów...

[maheda]

a Ty już po rozwodzie, w trakcie, czy się zastanawiasz?

[brzoza75]

ja? jestem w grupie oczekujących na termin pierwszej rozprawy

[joasia69]

tak sobie was czytam...
wszyscy chcieliśmy mieć "zdrowiutkie" rodziny, tylko jakoś nie bardzo nam
wyszło. I czy braliśmy ślub z rozsądku, z miłości, czy jeszcze z jakiś innych
powodów to efekt końcowy jest (albo będzie,jeśli sprawa jest w toku) ten
sam ....rozwód.

prawda

[brzoza75]

nie da się ukryć...

A czego się spodziewałaś

[maheda]

skoro tutaj są właśnie takie osoby?
Tak samo na zajęciach AA można dojść do wniosku, że wszyscy na świecie piją.
Nie ma co załamywać rąk - bo "tutejsi" ludzie to wcale nie jest reprezentatywne
grono, a sama znam wiele małżeństw, które są szczęśliwe ze sobą i są razem mimo
wszystkich burz wokół.
I uwierz - Ci ludzie wcale nie mają zamiaru ani skakać na boki ani się rozwodzić.

[joasia69]

właśnie dlatego tu jestem
ja jestem już po.
I zgadzam się z Tobą...szczęsliwe małżeństwa są! I oby było ich jak nawięcej.

[maheda]

Otóż to. Czego i sobie życzymy

Vertigo

[samosia75]

"moja żona bardzo chciała mieć przede wszystkim córkę
> (tak w ogole to planowalismy miec dwojkę dzieci)
> ja byłem spełniłem tylko rolę "zdrowego, czyściutkiego
> reproduktora" (to jej określenie, chociaz nie w kontekście
> mojej osoby) Potem przestałem byc potrzebny, miłości
> nie trzeba było już udawać..."

A co byłoby gdyby urodził wam sie synek? I za drugim ewentualnym razem też
synek? Czy to jakos wpłynęłoby na bieg wydarzeń? Przerwało schemat?

[vertigo5]

Któż to może wiedzieć Samosiu ? Może byłoby inaczej, może podobnie, może tak
samo... .
Faktem jest, że model się powiela wciąż. Matka rodzi córkę i się rozwodzi zaraz
potem... . Teściowa będąc dzieckiem jak i moja zona kiedy była maluchem były
wychowywane głównie przez swoje matki, babcie i ciotki. Faceci byli gdzies w
dalekim tle...
Przerażająco duży wpływ na moją zonę miała jej matka. Każdego dnia, od
pierwszego dnia po ślubie wieczorem gadały przez telefon godzine, półtorej... .
Nie poszliśmy do łóżka nigdy przed ich wieczorną rozmową bo "mama się będzie
niepokoić dlaczego nie odbieramy"...
Symptomatyczne zdarzenie pamiętam - kiedy żona rodziła, byłem w mieszkaniu
razem z teściową i czekałem na telefon od położnej. Kiedy zadzwoniła i
przekazywała pomyslne i radosne wieści, ja powtarzałem za nią : "zdrowe, waży
tyle a tyle, wzrost taki a taki, 10 punktów". Teściowa zaczęła mnie prawie
szarpać i przerywała rozmowę : córka czy syn ?! córka czy syn ?! Kiedy
odłożyłem słuchawkę i powiedziałem, że córka gigantyczną ulgę zobaczyłem na
twarzy...
Zawsze potem powtarzała, że "po co nam drugie dziecko", że gdyby było drugie to
ona juz by go nie kochała i takie tam głupoty...
Zatem model się powielił i przestałem byc potrzebny... .

Ale - wypada to napisać - to nie jest tak, ze ja byłem dobry, wspaniały,
kochający a trafiłem do złej rodziny. Miałem swoje wady, bywałem trudnym
facetem w codziennym zyciu. Ale kiedy zaczęło się źle dziać obsesyjnie szukałem
winy w sobie i siebie głównie winiłem. Potem się z tego stanu otrząsnąłem,
zacząłem patrzeć spokojniej i doszedłem do wniosku, że było tak jak to wynika z
kilku moich wpisow na tym wątku... .

Cholera, ale się rozpisałem !
Znikam !

[scriptus]

Strasznie dużo tych rozwodów, widać, co czwarte małżeństwo się rozpada. Czy to
warto się żenić?? Człowiek w dobrej wierze się ożeni, a tu, po jakimś czasie,
coś się dzieje i co czwarta żona odchodzi. Szczęście mają ci, którzy mają te
pierwsze trzy żony, tylko dlaczego ja ich dobrze nie policzyłem w USC???

[vertigo5]

ja i tak słaby byłem z matmy więc liczenie by mi nie pomogło

[scriptus]

A ponadto, który z panów młodych ma czas przed ślubem stać w urzędzie i liczyć
pary ?? ))))

[maheda]

No i skąd wiadomo, od której pary zacząć liczyć?

[vertigo5]

a może na zasadzie: ene, due, rike fake, torbe borbe, usme smake, albo jakas
podobna "sensowna" wyliczanka

to wszystko niestety jest loterią...

[scriptus]

To proste, trzeba zaprowadzić rejestr i czekać, aż się pierwsza para z tego
rejestru rozwiedzie. I to od tej pary trzeba zacząć liczyć, słowem, liczyć
trzeba ciurkiem ze dwa lata, aż się któraś para rozwiedzie )))

[porucznikk]

Odnoszę wrażenie, że gdyby małżeństwa zawierali pićdziesięciolatkowie
instytucja rozwodu nie byłaby do niczego potrzebna. Nasuwa się jeden
nierozwiązywalny problem, skąd brałyby się dzieci, kto bawiłby wnuki.
por.

[maheda]

Może wystarczyłoby, gdyby małżeństwa mogli zawierać ludzie powiedzmy... po 30tce?
Albo gdyby po ukończeniu 18tego (i ew. co roku do skutku) psycholog mógł wydawać
"opinię o dojrzałości emocjonalnej, psychicznej i fizycznej" do zawarcia związku
małżeńskiego? )) Która to opinia, rzecz jasna, nie miałaby żadnej mocy
prawnej i nie możnaby na jej podstawie nikogo zmusić do ślubu ani tego ślubu
odmówić? ))

[bursztynowe]

ta cezura 30 lat brzmi całkeim rozsądnie, przynajmniej w odniesieniu do
facetów...
sęk w tym, że niczego w dalszym ciągu nie gwarantuje...

Więc albo celibat albo próbować raz za razem i apiat'

[samosia75]

Fizjologicznie płodność kobiety mocno spada po 30 roku życia. Co zatem z
kwestią rozmnażania się przy cenzurze lat 30????

[bursztynowe]

zanik rodzaju ludzkiego?
może to jest jakieś wyjście...

dajmy szanse mrówkom...

tak sobie poczytalam

[julka1800]

"Ja się bałam - podobnie jak Twoja Żona - że mnie nikt nie pokocha i nie wyjdę
za mąż. A bardzo chciałam mieć rodzinę i dzieci."

... powiem krótko... dla mnie przerażające

dziewczyny wychodzące za mąz z obawy ze nie trafi sie drugi taki coby je
zechciał

można tylko dalej snuć domysły... trzeba urodzic dziecko ...z obawy ze na
starośc nie bedzie mi komu podać pledu

[maheda]

A domysły mają to do siebie, że są albo prawdziwe albo nie. Na jakiej podstawie
osądasz?

[julka1800]

Osądzam?
ja nikogo nie osądzam.
Napisałam ze przeraza mnie takie rozumowanie
"boje sie że mnie nikt nie pokocha i nie wyjdę za mąż"

[maheda]

Czemu Cię przeraża? To dość powszechne rozumowanie, wbrew pozorom.

Wydaje mi się, że lepiej w pewnym momencie stanąć w twarz z samą sobą i
powiedzieć samej sobie prosto w oczy, że było się koszmarnym tchórzem, i że z
tego wynikały pewne jak najbardziej błędne czyny. Mimo tego, że to jest
straszliwie bolesne. Mimo, że samej sobie trzeba jasno powiedzieć, że się
było/jest podłą i oszukało się drugiego człowieka.
Bo tylko wtedy można samemu sobie pomóc, coś ze sobą zrobić. Tylko wtedy, jeśli
się siebie nie oszukuje.

Widzisz, ja przez wiele lat uważałam, że to nie ja byłam winna, nie ja byłam
egoistką, tylko mój Mąż. I nie przyznałabym się nawet przed samą sobą, jaki był
powód mojego zamążpójścia. Oczywiście, wiele razy słyszałam i czytałam, że wina
leży ZAWSZE po obydwu stronach, ale wg mnie moja wina polegała jedynie na tym,
że zbyt ugięłam własną osobę i własne potrzeby do Jego wymagań (śmiech na sali).
Dziwne, jak człowiek potrafi sam siebie oszukiwać w imię utrzymania własnego
dobrego mniemania o sobie.
Aż w końcu doszłam do tego, żeby zmierzyć się z najgorszą prawdą o samej sobie -
bo tylko tak można coś zrobić ze swoim życiem. Nie zagoi się wieloletnie
zaropiałe rozharatanie, jeśli nie przyznasz, że ono istnieje; i będziesz je
wiecznie przykrywać super ciuchami, pranymi w coraz lepszych proszkach.

[julka1800]

czy on o tym wie?

[maheda]

Mój były Mąż? Owszem, wie. Dowiedział się krótko po mnie - w czasie rozwodu.
Mieliśmy taką dość szczerą rozmowę, oboje już wiele rzeczy przemyśleliśmy.
Po raz pierwszy była to rozmowa bez mojego obwiniania Go, a za to z moim
przyznaniem się do winy.
Wiele to dało i Jemu, i mnie.

[scriptus]

julka1800 napisała:

> "Ja się bałam - podobnie jak Twoja Żona - że mnie nikt nie pokocha i nie wyjdę
> za mąż. A bardzo chciałam mieć rodzinę i dzieci."
>
> ... powiem krótko... dla mnie przerażające
>
> dziewczyny wychodzące za mąz z obawy ze nie trafi sie drugi taki coby je
> zechciał
>
> można tylko dalej snuć domysły... trzeba urodzic dziecko ...z obawy ze na
> starośc nie bedzie mi komu podać pledu
>
>
Oczywiście, a kobiety są zdradliwe i mają zbyt wielki wpływ na mężczyzn. I tak
nie podadzą pledu staremu facetowi. Kiedy nie chce być z nami ta, która
urodziła nam dzieci, której wierzymy i którą kochamy, taniej i prościej
zatrudnić na starość pielęgniarkę.

Trochę prowokuję

[arek-zabki]

jestem rozwiedziony. Ale od paru lat jestem z kobietą która jest dla mnie
wszystkim. Kochamy się. Urodziła mi śliczną córeczkę. Ona też jest po ciężkim
rozstaniu w dziwnym związku w którym była.
To tylko dowód na to że ludzi łączą te same problemy. Ja bałem się że nikt mnie
nie pokocha, że żadna kobieta nie będzie chciała "rozwodnika". Ale znalazłem JĄ.
Czego wszystkim na tym forum życzę.
Może to nie w tym temacie, ale chciałem wszystkim powiedzieć jaki jestem
szczęśliwy... Czego i wszystkim życzę.

[porucznikk]

scriptus napisał:

> Oczywiście, a kobiety są zdradliwe i mają zbyt wielki wpływ na mężczyzn. I tak
> nie podadzą pledu staremu facetowi. Kiedy nie chce być z nami ta, która
> urodziła nam dzieci, której wierzymy i którą kochamy, taniej i prościej
> zatrudnić na starość pielęgniarkę.
>
Masz rację. Taka zrobi, co trzeba i pójdzie. Poza kasą nie poniosę dodatkowych
kosztów.
por.
>