Nie pozwole mu odejsc

[gabriella2]

Moj maz wyprowadzil sie z domu, oznajmiajac, ze juz mnie nie kocha, teraz
dostałam pozew o rozwod, a ja nigdy sie na to nie zgodze, nie pozwole mu tak
sobie odejsc, po co bral slub, czy przysiega nie jest nic warta. Uwazam, ze
nie zasluguje na wolność

[lwieje]

Z zemsty niepozwolisz mu odejść?
Chcesz go, takiego niekochającego?
Po ilu latach od ślubu jesteście?

[gabriella2]

Jestesmy 15 lat po slubie. Nie moge pogodzic sie z tym ze znalazl sobie inna,
staram sie byc atrakcyjna, a on juz na mnie nie patrzy, nie pozwole zeby byl z
nia.

[phokara]

> Uwazam, ze nie zasluguje na wolnos´c´

Wolnosci sie nie dostaje 'za zaslugi'. To nie ta kategoria.

>nie pozwole zeby byl z nia.

Jakos nie sadze, zeby on sie Ciebie pytal o pozwolenie. (to tak z doswiadczenia, bo moj Ex tez
sobie niezle pozwalal i nie pytal)

Jedyne co mozesz zrobic, to sie uprzec i maksymalnie mu utrudniac zycie, choc to moim
zdaniem szkoda pradu i energii (Twojej zwlaszcza). Bo jak on bedzie CHCIAL, to i tak bedzie
wolnym facetem - choc nierozwiedzionym, haha...

Mysle, ze caly problem tkwi w tym, ze "sie nie mozesz pogodzic" z cala sytuacja, i ja to
rozumiem i wspolczuje, bo to boli, jak cholera. Natomiast jesli Ci zalezy na tym mezczyznie i
chcialabys o niego zawalczyc to obawiam sie, ze przyjelas najglupsza strategie, jaka mozna.
Pewnie sama to zauwazysz, jak troszke ochloniesz.

[lwieje]

Gabriello, zastanów się, czy nie zgadzając się na rozwód nie ułatwiasz mu
życia? Jeśli "ukochana" nastaje na ślub, a on wykręca się brakiem zgody żony,
ma komfortowa sytuację - nie licząc "awanturek".
W jego chęć wejścia w inny zwiazek wątpię, ponieważ jeśli człowiekowi się
posypało życie rodzinne, a nie jest przy tym kompletnym pajacem to wie, że,
niestety, ponownie może być podobnie - uczucie wygaśnie i pozostanie pustka.
Do nowego zwiazku podchodzi się z rezerwą i nie planuje slubu po pół roku
znajomości.

Napewno warto dbać o siebie samą, nie warto grać ofiary - kto kocha ofiary?
Zacznij więcej umawiać się z kolerzankami, na mieście, do kina, warto, by
zobaczył Ciebie silną i szczęśliwą, na ile to oczywiście możliwe. Jesli chodzi
o rozwód, nie warto krzyczeć, że "po moim trupie", lepiej powiedziec, że musisz
się oswoić z tym tematem i powrócicie do sprawy za... czas.

To, że on Cię nie kocha po 15 latach wspólnego zycia nie znaczy absolutnie, że
jesteś beznadziejna - piszę to, bo sama przez taki stan przeszłam, tj przez
patrzenie na siebie oczami męża. W tym trudnym okresie tym bardziej musisz
pamietać i czuć, jak cenna jesteś - warto spotykać się ze znajomymi, starać się
trzymac formę.

Ludzie tak mają, że ofiarę kopną w tyłek, a od radosnej osoby cięzo im odejść -
część tej radości na ich bowiem spływa.

Oczywiście, jesli mąż naprawdę baaardzo się zakochał, to nic nie pomoże, ale i
tak warto zawalczyc o siebie.

pozdrawiam, i nie trać ducha ))

[gabriella21]

Nie mogę zrozumieć dlaczego wolał zostawić wszystko i być z nią, tyle nas
łączyło. Jestem gotowa przebaczyć mu wszystko zeby tylko wrócił do mnie.
Jednego jestem pewna, ze rozwodu mu nie dam, cokolwiek się stanie będzie moim
mężem, a ona nikim

[burza4]

gabriella21 napisała:

> Nie mogę zrozumieć dlaczego wolał zostawić wszystko i być z nią, tyle nas
> łączyło. Jestem gotowa przebaczyć mu wszystko zeby tylko wrócił do mnie.
> Jednego jestem pewna, ze rozwodu mu nie dam, cokolwiek się stanie będzie moim
> mężem, a ona nikim

przemawia przez ciebie zrozumiała gorycz i wściekłość, chcesz się odegrać,
tylko po co to zacietrzewienie? domyślam się, że to świeża sprawa, stąd te
emocje, ale nie ma sensu działać pochopnie.

Mówiąc brutalnie - opcje są dwie - albo facet ma głupawkę, ocknie się i wróci
(ale tego nie wiemy - jak długo trwa ten romans, jak on się czuł w waszym
małżeństwie), albo z kolei - nic go do powrotu nie skłoni i tyle. I co z tego,
że nie dasz mu rozwodu? to się obejdzie. Znam parę, ktora jest razem
kilkanaście lat, mają dziecko - a on rozwodu nie ma, bo eks się zacięła na tej
samej zasadzie "bo nie". Tylko że w takim układzie partnerka nie będzie "nikim"
dla otoczenia, jest bardziej żoną niż ta formalna. zresztą czy sądzisz że
pozycja "żony na papierze" stanowi jakąkolwiek wartość dla kogokolwiek poza
tobą?

Być może nawet coś wywalczysz, tylko że nie zawsze będzie to oznaczało happy
end dla ciebie. Znam taki przypadek - facet odszedł do innej, żona
wyszantażowała jego powrót (dobro dziecka), do domu wrócił, z tamtą zerwał,
tylko co z tego? mówi ludziom, że jak stoi pod drzwiami to chce mu się wyć,
dusi się pod jednym dachem, a do tamtej pisze że spieprzył wszystkim życie i
nikogo tak nie kochał jak ją. Żona wygrała, tylko po roku to ona ma dosć
mieszkania z obcym facetem, który nawet nie udaje że mu na niej zależy.

Ochłoń trochę i nie zapętlaj się tak. Żeby coś zmienić, najpierw trzeba
REALISTYCZNIE ocenić sytuację. Piszesz, że wiele was łączyło - ale wiem, że
jeśli w jakimś układzie czujemy się dobrze, to mamy tendencję do przypisywania
drugiej osobie takich samych odczuć, co nie do końca jest prawdziwe. COŚ was
jednak rozdzieliło, żeby coś naprawić, trzeba sobie zdać sprawę co było nie tak
w waszym związku, skoro doszło do rozpadu. Powiedzenie, że "to wszystko przez
tą zdzirę" to uproszczenie.

[gabriella21]

Bardzo mądre to co piszesz. ale ja nie potrafię racjonalnie wytłumaczyć tego co
się ze mną dzieje. Bardzo dlugo walczyłam by mąż nie wyprowadzał się z domu,
cały czas mam nadzieje ze w końcu wyjdzie w tego zaslepienia, nie moge poradzić
sobie z tym, ciążko mi, moja duma została zraniona, a poza tym, nie chce żeby
jej poszlo tak latwo, troche pozakłócam im spokoj.

[mindsailor]

to może odczekaj trochę. może kochance znudzi sie Twój mąż i wtedy wróci do
Ciebie. jesli to zauroczenie, może mu faktycznie szybko przejść.

[kaisy7]

Będzie z nią czy z inną lub sam. Jego wybór, nie powstrzymasz tego. Szczerze Ci
współczuję.

[thistle]

Czy będziesz szczęśliwa, wiedząc,ze jest z Tobą - formalnie - pod przymusem?

[nangaparbat3]

gabriella2 napisała:

> Moj maz wyprowadzil sie z domu, oznajmiajac, ze juz mnie nie kocha, teraz
> dostałam pozew o rozwod, a ja nigdy sie na to nie zgodze, nie pozwole mu tak
> sobie odejsc, po co bral slub, czy przysiega nie jest nic warta. Uwazam, ze
> nie zasluguje na wolność

A może Ty zasługujesz na wolność?
Postępujac jak teraz sobie przede wszystkim tę wolność odbierasz.

[lwieje]

Na siłę nie zatrzymasz.
Lis, złapany we wnyki potrafi odgryźć sobie łapę, byle uciec.
Poza tym - wolność nie ma ceny, podobnie jak wolności nie jest w stanie zabrać
żaden papier, Nie otrzymuje się jej w wyniku służby.
Wolność to stan umysłu.

[gabriella21]

Być może stan umysłu, ale jeżeli nie dostanie rozwodu caly czas chcąc nie chcąc
jest związany ze mną, to ja jestem ŻONĄ to co należy do niego jest również
moje, nie tej zdziry, tak? Może go i nie zatrzymam, ale ona spokojnego życia
tez nie bedzie miała. Zawsze bedzie tylko konkubiną, kochanką czy kims takim

Jeżeli nie chcesz pozwolić "odejść"...

[tricolour]

... facetowi i traktujesz swój brak zgody jako zemstę lub karę, to sama
zachowujesz się jak jakaś zdzira.

Ona może bedzie konkubiną, kochanką lub kimś takim ale będzie dla niego KIMŚ. W
przeciwieństwie do Ciebie...
Żoną bedziesz na papierze, a w rzeczywistości nikim.

[jollaa]

To napewno bardzo boli i wyć się chce.
Pomyśl, że to TY jesteś najlepsza, że on nie jest wart Ciebie a tym bardziej
Twojego cierpienia
Spróbuj (dla siebie) przestać o nim myśleć jak o kimś drogim i kochanym, nie
jest tego wart, skrzywdził Cię.
Wiem, jak to boli, ale wiem jak przestaje boleć, i za cholerę nie można sobie
później przypomnieć, dlaczego, po co i z jakiego powodu tak cierpiałam.
Życzę Ci zeby Ci się posklejało, a jak się nie uda, to przecież życie nie
konczy się na tym jednym facecie

[nangaparbat3]

Traktujesz go jak swoja własność. Gdybyś go naprawdę kochała, dałabyś mu
wolność, pozwoliłabys mu na szczęście z inną kobietą, nawet gdyby nie wiem jak
bolało.
Daj jemu żyć i daj zyć samej sobie, bo tak zamiast byc atrakcyjną zakisisz się
w złości.
Ja bym sprobowała odczytać całą sytuację jako dar dla siebie - przecież Ty też
odzyskujesz wolność, możesz zacząć nowe życie.Jak Madlein Albright (pewnie źle
napisałam, chodzi mi o panią sekretarz stanu USA, zajęła się polityką jak mąż
ją zostawił, ot co).

[anja_pl]

nie kochasz męża i chyba nigdy go nie kochałaś, chciałbyś by byl w Twoim stanie
posiadania.

Ja się nie zastanawiam czy mój mąż zasługuje na wolność, ja wiem ,że dla mnie
On ciągle jest najważniejszy i dlatego nie zgadzam się rozwód.

Jeśli kierujesz się tylko nienawiścią do faceta i jego kochanki oraz swoją
zranioną duma, to nic z tego dobrego nie wyniknie...

poczytaj sobie wątek marcina9671: chcę rozwodu, on jest z drugiej strony ...

[bea747]

Gabriello, opowiem Ci historię mojej przyjaciółki, wyciągnij wnioski.
Kasia zakochała się w żonatym facecie.On w niej. POstanowił rozwieść sie z
żoną.I wtedy zaczęła się gehenna Kasi.Żona jej faceta zatruwa im życie. Nastawia
przeciwko nim dzieci, przyjaciół, rodzinę.Przysyła wredne sms-y do Kasi, pisze
czułe sms-y do eks.Kaśka już nie ma siły, jest na skraju wyczerpania
nerwowego.Jest jej ciężko jak cholera.Sypie się ich związek, w którym 6 m-cy
temu pojawiło się dziecko.Myśli o rozstaniu...

[anja_pl]

no nie bea, chcesz by gabriella pisała sms'y do nowej swego męża?

a co do Kasi, to mi jakoś jej nie żal...

[mindsailor]

mi kasi tez nie jest żal, ale zonie sie dziwię. po co psuc sobie nerwy?

[gabriella21]

Musze sie przyznac ze chyba mam satysfakcje jak wiem, ze troche im zamieszam,
niech nie czuja sie tacy szczesliwi, ze juz maja mnie z glowy

[anja_pl]

wiele jest w tobie nienawiści...

nienawiśc niszczy też tego, kto ją nosi w sobie

[mindsailor]

nie martw się. i bez Twojej interwencji długo jeszcze nie będą tacy bardzo
szczęsliwi

i nie sadzę, aby traktowali Cię, jak problem, który trzeba miec z głowy.

[anja_pl]

też tego nie rozumiem, wytłumaczyć to jedynie można wielka nienawiścią do
wszystkiego,

ale ja mówi stara prawda:" na cudzym nieszczęściu nie zbudujesz szczęścia"

[bea747]

Chodziło mi o to,żeby Gabriella wycignęła wnioski.Może zatruć im życie jak chce.
Musi się jednak zastanowić czy warto. Byłam zdradzona przez męża (świeża sprawa,
Kasia bardzo mi pomogła), ale nigdy nie myślałam, żeby robić to co Gabriella.

[to.ja.kas]

Gabriella, a czy poza nienawiścia masz jeszcze szacunek do siebie?
Poczucie własnej godności?
Jeśli on ma dla Ciebie jeszcze jakieś uczucia to wlaśnie robisz wszystko by Cię
znienawidził.
By popatrzył na Ciebie z niedowierzaniem i powiedział "I ja ją kochałem?"
Pomyśl by zachować klasę, nie żebraj o uczucia.
Chce niech idzie w cholerę. Bądź ponad to i...pozwól sobie być szczęśliwa.
Mozna być szczęśliwą nawet bez faceta...wierz mi.

[gabriella21]

Nie chce żeby to był koniec, ciągle mam nadzieję, że mąż jednak zrozumie to co
stracił i że nie warto było odchodzić. Jak wyraże zgodę na rozwód to przekreślę
wszystko, to będzie maja zgoda na to żeby sobie poszedl. Nie potrafie pogodzić
sie z tym, że po tylu latach zgodnego bycia razem wolal kogos innego, w czym
ona jest lepsza ode mnie, jestem mądra i atrakcyjna, dobrze sobie radze w
pracy, dużo zarabiam, nie mam sobie nic do zarzucenia - chociaż może to próżność

[to.ja.kas]

Nie gabriello nie próżność.
Pewnie jesteś fajną kobietą!
I myśl tak o sobie!
I dbaj byś taka pozostała
I nie poniżaj się!
Jeśli będzie chciał wrócić, rozwód mu w tym nie przeszkodzi.
Twoja złośliwość, zacięcie, poniżanie siebie, owszem
Życzę Ci by wrócił...a Ty byś powiedziała "Nie, ja jestem szczęśliwa".
Jeśli wiesz, że byłas dobra da niego, rzeczywiście dobra, a on Cie skrzywdził,
to niech idzie w cholerę.
Nie zasługuje na Ciebie.
Nie dawaj satysfakcji ani jemu, ani jej.

[gabriella21]

Wiem, że w tym co piszecie jest wiele prawdy i mądrości. Jednak łatwiej jest
radzić z perspektywy, jeżeli jest się w centrum wydarzeń to sprawy wygladają
zupełnie inaczej, emocje, nerwy, żal, i pytanie: jak bę żyła bez Niego? no i ta
złość i przekonanie, że gdyby nie ta obrzydliwa baba wszystko dalej płynęłoby
swoim torem, to ona zabrała mi męża

[dobrydzien]

Nie mysl tak to nie jest wina tej kobiety, jak nie ona byłaby inna.

Widać, że u Cibie jest to bardzo świeze i emocje szaleją. Zobaczysz rozum i
rozsądek wróci Tobie szybko bo widac że jestes fajna babka.

Większość z osób tu piszących ma takie doświadczenia więc i Ty dasz radę.

[kvinna1]

Witam Gabriello,

Ja jestem w takim polozeniu jak Ty.
W lipcu mąż oświadczył mi ze chce miec lepsze zycie i odchodzi - oczywiscie
odszedl do innej i jej 2 dzieci. Mnie pozostawil z dwojka naszych.
Nasze małżeństwo było dobre, on jest dobry czlowiekem, ja tez, nie wiem
dlaczego nie udalo sie. Kochałam bardzo mojego męza, dalam mu alternatywe ona
albo my, wybral nas .... po tygodniu wydalo sie ze prowadzi podwojną gre.
Kazałam mu sie wyprowadzic. Mieszkam z dziecmi bez niego juz pól roku i kazdy
dzien jest latwiejszy. Nie mam nikogo, nie potrafie nikogo poznac, a moze nie
chce, ale wierze ze sie jeszcze mi uda. Czekamy teraz na sprawe rozowdową.
Sadze ze to jest dobre wyjscie. Nie zmusisz nikogo do miłości a twoja złość,
chęć zemsty, obrzydzanie im zycia niestty, ale przede wszystkim zabierze Tobie
czas, zdrowie, zszarga nerwy, wyrobi jedzowatosc i bedziesz "na nie". Nie wiem
czy slusznie, ale wyszlam z zalozenia, ze jesli mam byc kiedys z moim mężem
znowu razem, to musi to byc znowu z milości, nie chciałabym wracac do
stanu "sprzed" i czekac kiedy znow mnie porzuci. I zaden papier o małżenstwie
czy rozwodzie nie zmieni tego co w sercach ukryte.
Dodam, ze za kilka dni minie 15 rocznica naszego cywilnego slubu, a w
październiku minęła 5 rocznica naszego kościelnego slubu. Ja chce ocalić
przynajmniej wspomnienia. I kiedy tak myslę, od razu zycie jest latwiejsze.
I Tobie życzę duzo spokoju.

[gabriella21]

A ja uważam, że dając mu rozwód zrobię coś przeciwko sobie. Mnie rozwód nie
jest do niczego potrzebny, nie zamierzam z nikim się wiązać, a poza tym przy
rozwodzie jest podział majątku, nie pozwolę żeby ta baba korzystała z naszych
pieniędzy.

[gutek1231]

Cześć! mam wrażenie,że przestałaś całkowicie analizować sytuacje, zdominował
Cię ból, żal.To zrozumiałe ale pomyśl komu zrobisz większą krzywdę sobie czy im?
Przeszłam przez to wszystko zdradę /nie jedną/ wybaczyłam i tak ciągnełam ten
wózek.Bo kochałam?, bo wychowana w "dulszczyźnie" co powiedzą ludzie?, jak
ja /z takiego dobrego domu/ spojrzę w oczy rodzicom /odradzali mi ten związek
bardzo/?i jak spotkać się z kumpelami ze szkoły, studiów im się przecież
powiodło!Tak trwałam.Jednak, zupełnie nie wiem dlaczego /bo On jakby się w tym
momęcie ustatkował/przyszedł dzień gdy oboje oglądaliśmy telewizję, a do mnie
dotarło! że co?,że tak już zawsze, już nie razem ale obok siebie, brak tematów,
zaufania,wspólnych marzeń brrr jakie straszne. Wiesz mi można wybaczyć, ale
wymazać z pamięci się naprawdę nie da.Spalisz się w takim związku, zniszczysz i
nic zupełnie nic/nie tylko pieniędzy i męża/ mieć nie będziesz.

No to się zdecyduj...

[tricolour]

... bo piszesz, że "Mnie rozwód nie jest do niczego potrzebny" co stoi w
sprzeczności z kurczowym trzymaniem się papierkowego małżeństwa. Jak coś jest
niepotrzebne, to nieważne co się z tym dzieje...

No chyba, ze bycie rozwódką, to wstyd, upokorzenie, zawiedzione ambicje. Prawda
- tak właśnie jest.
I warto na tym poprzestać. Trzymając się męża, który ma inną kobietę, można
zarobić dodatkowe cierpienia, czego właśnie doświadczasz.

[mindsailor]

pewnie, że jest tak, jak piszesz. i miej satysfakcje z tego, że twój mąż to
frajer i zostawil taka babke jak Ty.
zyczę ci, aby emocje za ciebie nie myslały io abys była szczęsliwa bez niego)

[mindsailor]

wiem, wiem. ja Gabrieli tez nie rozumiem. po co gromadzić w sobie jad i złość?
szkoda zycia. mam nadzieję, że opadna jej emocje i da mężowi kopa w d.upe na do
wiedzenia! i jeszcze bedzie miała z tego satysfakcje i tego jej zyczę

[to.ja.kas]

Gabriello, gdyby Twoj mąż Cie naprawde kochał, nie sukałby kochanki. To jego
wina, on Ci przyrzekał, on mówił "kocham", on miał zobowiązania.
Gabriello, w życiu przeszłam wiele.
Jestem rozwódką, po próbie samobójczej,spitalu. Przez wiele lat byłam sama z
córką.Teraz jestem z kimś, z kim byc nie chciałam, kto by być ze mną odszedł od
kogoś, mimo, że do tej pory nie pozwoliłam mu zamieszkać ze sobą.
Chciał być uczciwy wobec osoby zz która zyl do tej pory. Nie chciał jej
oszukiwać, że kocha, skoro kochac przestał.
Gdy ona wyczynia cuda, ja znosze to ze stoickim spokojem. Wiesz dlaczego?
Bo mi żal, żal mi, że my kobiety tak strasznie czasem się poniżamy dla
mężczyzny.
Nigdy nie powiedział o niej w złości złego słowa, chciaż czasem po jakimś
numerze widzę, że cisną mu się na usta.
Gdyby powiedział, dostałby w twarz.
Ale są kobiety, ktore będą czerpac siłe z Twojej rozpaczy.
Nie daj im tego !!!!
Wiesz dlaczego nie pozwoliłam mu zamieszkać u siebie?
Nie pozwoliłam, bo...cenie sobie swój własny świat!!!
Prace, przyjaciół, dom na który zapracowałam, pasję i swój wolny czas.
Czas na wiele, kobiecych przyjemności i grzeszków 9np. babskie ploty o 2 nad
ranem ), siedzenie z córką nad filmem do rana w weekend i zajadanie sie
chipsami, które potem przez miesiąc muszę "wybiegać" co wieczór by w biodra nie
poszły
Mówię Ci z własnego doświadczenia, że NIC NIE JEST TAK WAŻNE JAK NASZA WŁASNA
GODNOŚĆ !!!!
Nasze własne poczucie wartości, ktore pozwala nam znaleźć szczęście w sobie bez
względu na to cy obok nas ktoś jest czy go nie ma.
Gdy czujemy się godni miłości, gdy się uśmiechamy przynosimy sczęście sobie i
innym.
ŻYCZĘ CI WIELE, WIELE SIŁY.

Może mogłam przemilczeć kilka spraw o sobie, ale uczciwośc jest chyba
najważniejsza Datego podziękuj mu za uczciwość i...ciesz się, że nie ma przy
Tobie kogoś z litości.
I nie lituj się nad nim, nad nią, nad soba.
Szkoda czasu, uszy do góry i ŻYJ !!!!

[gabriella21]

Ale może jednak nie wszystko skończone, może on o tym nie wie, może żyje w
zauroczeniu, jak mu powiem że go kocham i wszystko przebacze, to jednak
zrozumie jak bardzo mi na nim zależy i wróci

[to.ja.kas]

Gabriella, jeśli to zauroczenie, to nie TY otworzysz mu oczy. Sam to zrobi.
Kiedy zauroczenie minie.
Możemy mieć wpływ na wiele rzeczy, ale nakazać komuś by nas kochal? Niewielka
szansa.
Bądź kobietą taką jaką byłaś gdy On Cię pokochał.
Piękną, mądrą, wesołą, silną.
Taka byłaś.? Prawda?
Jeśli zgadłam.
Bądź taka...i tak naprawdę wcale ne dla niego tylko dla siebie.
Jeśli to zauroczenie, zauwazy to.

[gabriella21]

Wiem, że masz rację. Jednak nie potrafię poradzić sobie ze sobą, boli mnie
wszystko, jak pomyślę że jest z inną szczęśliwy, Tyle goryczy i żalu mam do tej
kobiety, że rozbila mój związek. Myślę, że to jednak jej wina, bo gdyby go nie
chciała, gdyby miała jakieś zasady to on przeciez by z nią nie był, wróciłby,
tak? Jak można budować swoje szczęście na nieszczęściu innych?

[to.ja.kas]

Mój partner odszed.
Odszedł od żony mimo, że nie wymagałam tego od niego.
Powiedział mi, że odszedł i miał juz wynajęte mieszkanie bo wiedział, że ja NIE
CHCĘ z nim mieszkac.
Powiedział, że będzie robił wszystko bym kiedyś zechciała zmienić zdanie.
Jest nam świetnie, ale ja ciągle zdania nie zmieniam. Mieszkamy oddzielnie. On
zostaje czasem u mnie, czasem mowie, że chce byc sama.

Nie wiesz co on czuje, co jej opowiadał,jaka rola w tym była jego a jaka jej???
A gdyby mu odmowiła ta kobieta, to znalazłaby się inna.
Jakby kochał Ciebie nie pozwoliłby na to by ktokolwiek stanął pomiędzy Wami.

Zrozum, że TWOJE SZCZĘŚCIE, Twoja WARTOŚĆ nie ma nic wspólnego z jego
obecnością.
A ból, ból kiedyś mija.
Czasem pod jego wpływem robimy potworne głupstwa. Ja robiłam.
Ale nauczyłam się, że mija i nauczyłam się że czasem musi boleć, bo takie jest
zycie.
Świadomość, że nic, włącznie z bólem nie trwa wiecznie pomaga go znieść.
Popatrz w lustro i pomyśl, że i tak jestes najlepsza a to on dupek tego nie
docenił.

[gabriella21]

Być może jest dla mnie za wcześnie żeby się z tym pogodzić, może potrzebuję
więcej czasu, nie wiem, ale czuję że nie mogę mu pozwolić odejść, może to
desperacja? Nie wyobrażam sobie życia jako rozwódka

[to.ja.kas]

Ja najpierw plakalam jak składalam pozew z rozpaczy (uważałam, że przegrałam
swoje życie), potem płakałam z radości jak po długiej sprawie usłyszałam w kocu
wyrok "wolna".
Czasem w żartach mówię przyjaciołom, że dla higieny psychicznej każda kobieta
powinna raz w zyciu się rozwieść ))

Ale cos w tym jest znam wiele kobiet, rozwódek uśmiechających sie do zycia i
męzatek z podpuchniętymi oczami od łez.


To chyba najlepiej pokazuje, że czas zmienia pogląd na wszystko .

Nie mówię bys dała mu rozwód, mówie bys dała sobie szanse na to by przestać
cierpieć.
A złośliwości, walka, ponizanie się, błaganie o litość tego Ci nie ułatwią.

Dosc dokladnie przeczytalam wszystko

[maheda]

Bardzo mądra kobieta z to.ja.kas ... Doświadczenie czyni nas mądrzejszymi i
(jeśli je przeżyjemy) silniejszymi, I taka jest to.ja.kas... Podziwiam.

Ze swojej strony do Gabrielli chciałabym dodać parę nieprzyjemnych słów - być
może zostanę wyklęta albo coś w tym stylu.

Gabriello - nie widać w Tobie miłości. Nic a nic. Widać żądzę posiadania i
własności. Żądzę sukcesów. Rozbuchany egocentryzm.
Odejście męża jest przekreśleniem chyba wcale nie miłości - bo nie wiem, czy
wiesz w ogóle, co to znaczy. Odejście męża jest przekreśleniem Twojej wartości w
Twoich własnych oczach i chyba tutaj Cię najbardziej boli.
Musisz mieć w gruncie rzeczy bardzo niską samoocenę siebie jako człowieka, skoro
podpierasz się takimi bzdurami, jak uroda czy zarabiane co miesiąc pieniądze.
Współczuję serdecznie.
I wcale nie dziwię się Twojemu mężowi.
Nie chciałabym być kolejnym meblem do pięknego wystroju czyjegoś życia.

Jeśli odszedł - to pewnie dlatego, że przestał czuć się kochany - zastanawiałaś
się nad tym od drugiej strony?... że to ON PRZESTAŁ CZUĆ SIĘ KOCHANY?!
I to, co robisz, na pewno nie spowoduje, że zacznie czuć Twoją miłość, przyznasz
chyba. Takie Twoje zachowanie, jak opisujesz, spowoduje jedynie, że utwierdzi
się w swoim przekonaniu, że wcale Go nie kochasz i że potrzebny Ci jest jako
element służący do takiego życia, żeby inni mogli podziwiać i zazdrościć.

...wali Ci się chyba poczucie własnej wartości - widać zbudowałaś je na sypkich
podstawach...

A co do pieniędzy - kto wie, może facet wniesie o orzeczenie rozdzielności
majątkowej? Nie wiem, czy na to będziesz musiała się zgodzić, jeśli świetnie
zarabiasz... nie jestem prawnikiem... ale jeśli nie będziesz musiała?

Albo - co zrobisz, jeśli Twój Mąż zdobędzie wystarczające dowody na Twoje
złośliwe zachowanie i będzie mogło to być dowodem obciążającym w czasie
ewentualnej sprawy rozwodowej, którą tak czy owak może założyć?... co zrobisz?

Spróbuj myśleć przynajmniej z punktu własnych korzyści, jeśli nie umiesz myśleć
miłością.

Bo z Twoich planów raczej wygląda, że Twoje postępowanie Tobie również
przyniesie same szkody, a powrót męża jest baaaardzo niepewny.
Nie próbowałabym grać całego życia na niepewną stawkę. Co zrobisz, jeśli się nie
uda? Możesz postawić jakąś część, ale na pewno nie całą siebie, bo jak się nie
uda, to strzelisz Sobie w łeb, czego Ci absolutnie nie życzę.

Trzymaj się - wyjedź gdzieś na dwa tygodnie, odpocznij, przemyśl wszystko.

I nie próbuj zatrzymywać nikogo na siłę.

[gabriella21]

A dlacezgo niby mam być wyrozumiała? Dlaczego mam im ułatwiać? Powinien trwać
przy mnie, to mnie składał przysięgę, oszukał mnie. Nie wiem czy moje
postępowanie przyniesie szkody, im napewno, bo nie ożeni się z nią, tak? Nie
chce żeby juz było po wszystkim.

[to.ja.kas]

Gabriella, życzę Ci by Tobie szkód większych niż już ponosisz nie przyniosło.
Prawo jest takie, że jak się uprze to rozwód dostanie tylko kwestia jak bardzo
się zeszmacicie w całym tym bagnie.
Powinien trwać przy Tobie? Powinien Cię kochać. Ale w życiu jest tak, że
uczucie czasem mija. Gdyby nie mijało, wiązalibyśmy się zawsze z naszymi
pierwszymi miłościami.
Mija również to uczucie które deklarowaliśmy sobie na slubie.
Chciałabyś by był z Tobą z litości.
By leżąc obok Ciebie i patrząc w sufit myślał o niej? By okłamywał, oszukiwał,
uciekał z domu by pobyć chwilę z nią. Jest uczciwy, chociaż to bolesne.

Ja życzę Ci byś w tym wszystkim TY zachowała twarz, klasę i godność. Byś nigdy
patrząc w lustro nie powiedziała sobie "Boże, jak ja się poniżałam i
ośmieszalam, jaka głupia byłam". Bo, że kiedyś Twoje uczucie wobec niego
zgaśnie, że jeszcze Ci się ułoży, tego jestem pewna

A ja nie jestem taki pewien...

[tricolour]

... że sie wszystko ułozy, bo postawa Gabrielle odrzuca mnie na kilometr. Ale
może znajdzie sie jakis amator mściwej baby.

[maheda]

?! Nic nie zrozumiałaś... Niesamowite, jak nienawiść potrafi zaślepić.
Postępując w wybrany przez siebie sposób, samej sobie (nie komuś!) strzelasz w
stopy.
Jeśli na złość mamie odmrażasz sobie uszy, to cierpisz na tym i Ty, i mama - ale
tylko dlatego, że Cię kocha.
Jeśli robisz sobie krzywdę na złość komuś, kto Cię nie kocha - cierpisz
wyłącznie Ty (i z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia).
Jeśli myślisz, że mu w czymkolwiek zaszkodzisz - mylisz się, i to bardzo. Świat
jest szeroki i bardzo łatwo się w nim zgubić tak, żebyś go/ich nie znalazła.

Mówisz - przysięgał, to ma być. Przysięgał, ale i Ty przysięgałaś. Między innymi
miłość - której nie masz.
Oboje złamaliście przysięgę.
Odpocznij, wyluzuj.

[ajmj]

Za czas jakis moze ochłonie. Może... Oby. Bo jesli tak dalej bedzie się
zachowywała to w oczach jeszcze męza bedzie mściwą, wredną kobietką i będzie
miał potwierdzenie, iż dobrze zrobił odchodząc od takiej kobiety. Nie tędy
droga do "przyciągnięcia" męza z powrotem.

[gabriella21]

Ale to nie zupełnie tak? Nie przeczę, że jestem zła i rozgoryczona, ale nadal
kocham męza i nie wyobrażam sobie życia bez niego. Zawsze byliśmy dobrym
małżeństwem, nie kłóciliśmy sie, mieliśmy podobne zainteresowania, we wszystkim
potrafiliśmy sie dogadać. Ale odkąd mąz poznał tę babę, przestał widzieć poza
nią cokolwiek, jestem przekonana, że gdyby nie ona wszystko nadal wyglądałoby
normalnie i bylibyśmy razem. Cały czas mam nadzieję, że on przejrzy na oczy i
zrozumie, że w życiu najważniejsza jest rodzina. Czy warto zostawiać wszystko
dla jakiejs tam?

[ajmj]

Masz prawo być zła. Masz prawo czuć wściekłość. To normlane uczucia, które
nastepuja po utracie kochanego człowieka, zwłaszcza jesli odszedł do innej
kobiety. Ale naprawdę jesli ten Twój stan bedzie się ciągnął w nieskończonośc
nic dobrego Tobie to nie przyniesie. A wręcz przeciwnie. I własnie dlatego, ze
kochasz, ze chcesz, aby wrócił to staraj się ze wszyskich sił pokazać mu co
stracił. Bądź Piękna, Dobra, bądź NAJ. Jesli On kochał Cię i wciąz kocha to
wróci. Jesli nie kocha - nie wróci. I tez musisz starać się z tym pogodzić, że
i taki scenariusz moze nastapić...

[ajmj]

Ja na 99 % dałabym wolność swojemu Partnerowi, gdyby powiedział mi, ze odchodzi
i kocha inną. Dla mnie większe cierpienie byłoby wtedy, gdybyśmy dalej
mieszkali razem pod jednym dachem, niż gdyby odszedł...

[gabriella21]

Tego nigdy nie można być pewnym. Domiero jak sie staje twarzą w twarz z
problemem okazuje się jak nasze emocje kierują postępowanie, nie chce mu dać
rozwodu i puki co to go nie dostanie, nie ma co nawet marzyć. Prawo jest zawsze
po stronie matki, tak? Poza tym nie jestem pewna, czy on sie zakochał, być może
przechodzi tylko kryzys wieku średniego i zachciało mu się odmiany, czymś go
omotała zawróciła mu w głowie, ale chcę żyby wiedział, że do mnie może wrócić,
pomimo wszystko chcę być z nim.

[burza4]

Możesz mu nie dawać rozwodu, ale nie możesz "nie pozwolić mu odejść", bo on już
to zrobił.

Mało piszesz o powodach (bo poza "nią" coś musiało być), piszesz tylko w kółko
że byliście szczęśliwi, dogadywaliście się. Jesteś pewna, że to dotyczy was
obojga? a nie tego, że TY byłaś szczęsliwa i że TOBIE było dobrze w tym
związku?

jak długo trwa ten romans? może to być tylko zauroczenie, ale realnie patrząc -
facet raczej nie robi tak radykalnych ruchów tylko dla seksu. Gdyby tak było -
to miałby po prostu cichą kochankę na boku, a nie stawiałby do góry nogami
życia rodziny. Za duże ryzyko, za duże zamieszanie, rozwód, podział majątku,
alimenty - faceci nie lubią komplikować sobie życia.

Nikt ci nie mówi, że musisz się zgodzić na rozwód, ale uważaj, żeby ta walka o
jego powrót i chęć utrudnienia mu życia nie obróciła się przeciwko tobie. Klasę
czlowieka poznaje się najlepiej własnie przy rozwodzie - wtedy wychodzi często
małostkowość, pazerność i głupia złośliwość. I chodzi o to, żeby facet nie
zaczął się postrzegać wyłącznie przez pryzmat zołzy, która zrobi wszystko byle
mu dopiec, bo zamiast chcieć wrócić - będzie się umacniał w przekonaniu, że
robi dobrze.

Zresztą - nawet jeśli nigdy nie dasz mu rozwodu - to co z tego? bez niego też
się obejdzie. Żona na papierze to nie tytuł doctoris causa żeby być z tego
dumnym, i na nim opierać poczucie własnej wartości.

[to.ja.kas]

Czy warto zostawiać rodzinę dla jakiejśtam?
Nie wiem, jaka jest ta jakaśtam.
Twój mąż póki co wybrał

Gabriella, nie dziwne, ze boli, że jesteś zła. To normalne.
Ale to co pozytywne w tym wszystkim to fakt,że nie bylaś oszukiwana.Twój mąż
nie jest ofiarą baby. To sprawca. Ofiarą jesteś TY, rodzina, moze nawet ona.
Już to pisałam, nie wiesz co on mówi jej na Twój temat, tego jak wasze życie
wyglądało, jak on czuł sie w tym związku. Mogłabyś być zaskoczona gdybyś
posłuchała własnego męza. Jego wizerunek Waszej rodziny mógł być zupełnie
odmienny od tego jak Ty ją widziałaś.
Nieokazywanie szacunku do partnera i jego wyborów sprawia, że sami przestajemy
czuc i zasługiwać w jego oczach na szacunek.
Twój mąż jest osobą dorosłą, świadomą tego co robi, w pełni władz umysłowych.
Ani Ty, ani żadna inna baba nie sa w stanie go do niczego nakłonić wbrew sobie.
Nie są w stanie o ile on sam nie zechce. Powiem Ci, że nawet Ty masz wiekszą
możliwośc nakłonienia go do bycia z Tobą wbrew jego woli, bo bycie ze sobą,
rodzina wiąże bardzo silnie i łatwo nią się posłuzyć do emocjonalnego szantażu
i manipulacji tylko po to "by mieć" druga osobę.Tylko co z tego?
Najczęściej przestaje nam to wystarczać, bo można mieć ciało w domu, a chodzi
Ci przecież o UCZUCIA o WSPÓLNOTĘ.

Gabriello, napisałaś o zainteresowaniach. Masz więc jakieś.
Skup się na sobie, ale nie na swoim bólu, on i tak narazie nie da Ci o sobie
zapomnieć. Idź do teatru, na ryby, kina, fryzjera do przyjaciól, na tańce, skup
się na czymś, tylko nie na bólu.
Nie wyobrażasz sobie zycia bez niego
To straszne!!!! Bardzo kocham mojego partnera,ale kiedyś żyłam bez niego i
jeśli go zabraknie będzie bolało, bardzo, ale wiem, że przeżyję, dam radę, mało
tego ja będę szczęśliwa, będę funkcjonować.
Mam dziecko, mam pasję, mam pracę, mam przyjaciół. Jestem zadbana i wesoła
i ...we mnie jest szczęście.
Szczęście to nie tylko facet.
Ostatnio byłam znów na Shirley Valantine w teatrze Polonia i...Boże, to dało mi
energię do tylu działań.
Dobra książka, to temat do przemyślen na długi czas. Rozmowa z przyjaciółmi,
często inspiruje do działan. Praca to satysfakcja. Jest miejsce na zmęczenie,
na ból, na "a ja q...wa mam dziś wszystkiego dość!", bo to też część która
przynależy do życia. Ale nie skupiaj się tylko na tej czarnej częsci, bo będzie
Ci trudno, trudniej niż jest w tej chwili.
A chcesz chyba by przesttao boleć.
Da Ciebie jedynym lekarstwem na brak bólu jest on, ja próbuję Ci powiedzieć, że
to lekarstwo czasem nie działa, czasem nie ma w aptece, ale jest dużo, bardzo
dużo specyfików które też potrafią zmniejszyć ból.

Uszy do góry!

[ajmj]

Zgadzam się z to.ja.kas.

I Gabriello ja wiele w swoim życiu przezyłam.

To coś wygląda mi na

[akacjax]

prowokację. I nie pytajcie dlaczego tak sądzę

[julka1800]

akacjax napisała:

> prowokację. I nie pytajcie dlaczego tak sądzę

mi również

[gabriella21]

Bardzo mi przykro, ze poddajecie w watpliwość moje słowa, i oceniacie mnie na
podstawie kilku zdań, nie jestem w stanie opisać tego co dzieje się ze mną, moj
problem jest prowokacją?

[gabriella21]

Chciałam wszystkim podziękować za wypowiedzi. Pozwoliły mi one spojrzeć na moj
problem z różnych punktów widzenia. Nie wiem jeszcze co zrobię bo w głowie mam
straszny chaos. Z jednej strony może rzeczywiście lepiej dla wszystkich byłoby
gdybym pogodziła sie z tym co zaszło, ale ... czuje straszny bol, nie do
opisania, który nieustannie miesza się ze złością i chęcią zrobienia im na złość

[gutek1231]

Twój stan totalnego haosu jest całkowicie zrozumiały, nie musisz chyba działać
na gorąco /nawet między pierwszą a drugą sprawą rozwodową musi ustwawowo być
miesiąc odstępu/ pozwól ostygnąć najgorszym emocjom.Jeżeli mąż niezrozumie sam,
to Go i tak nie zatrzymasz. Dam Ci jednak radę: nie okazuj bólu, żalu, gniewu!
natomiast absolutnie w każdej sytuacji okaż obojętność, chłodną wyważoną
obojętność, jak kobieta z dużą klasą. Zaręczam Ci, że Twojemu mężowi da to
wiele więcej do myślenia niż bezsensowny destrukcyjny gniew a przynajmnniej się
zastanowi i obejrzy na minione lata.

Rozwod orzeka sad

[agniesia.g]

Ty mozesz jedynie sprawic ze sie to wydluzy. Ale w koncu rozwod dostanie.

Bez sensu i bez honoru. Kobieto miej wlasna dume !!!

[bycszczesliwa]

Jakbym słyszała mojego juz ex
Tez upierał sie ze nie ma szans, że nigdy sie nie zgodzi a dzis przed sala
rozpraw powiedzial ze jesli wezme wine na siebie to sie zgodzi i tak tez sie
stalo! Pewnie ma satysfakcje ale co wiecej?? Nic, ja i tak z nim nie jestem a
rozówd jak chciałam tak mam! Szkoda ze przez ten jego upór stalismy sie juz
całkiem obcymi dla siebie osobami.

[gabriella21]

Nie wiem, dlugo o tym wszystkim myślałam, czytałam różne wątki, ale wydaje mi
się ze każdy jest inny, każdy inaczej czuje. Nie potrafię ujać się honorem,
gdyż tu chodzi o całą moją rodzinę, o dzieci, jeżeli zgodzę się na rozwód to
tak jabym rezygnowała ze swoich ideałów, przekonań. A może jednak mam jeszcze
jakąś szansę? Może mąż jednak przekona się, że nie warto zostawiać dzieci dla
chwilowego zauroczenia. Nie wierzę w ich miłość, poza tym czy miłość tak w
ogóle istnieje, jest zauroczenie, fascynacja, a potem zostaje przyzwyczajenie i
przyjaźń. Liczę na to, że mąż przekona się, że to tylko przejściowe
zaślepienie, kryzys wieku średniego, nie wart stawiania na szali połowy życia...
Juz podjęłam decyzję, dopóki sama nie będę o tym przekonana, nie dam mu
rozwodu, a myślę że tak łatko go nie dostanie, byłam u adwokata, który
potwierdził, że bez mojej zgody rozwodu mąż nie dostanie, zatem będę walczyć.

[ladyhawke12]

Bez sensu, szkoda dzieci i szkoda ciebie, zaslepienie, i rozgoryczenie nigdy
nikomu nie przynioslo szczescia. Najbardziej szkoda mi dzieciakow one potwornie
cierpia, zwlaszcza jak ich ukochana mama zapomina ze one jeszcze sa, bez
wzgledu, jaki byl ex nigdy przy dzieciach nie mowlam o nim zle, bo to ze nie
kochal mnie to nie znaczy ze ich tez, poza tym one nie chca sluchac o jeko
kochanec w takich epitetach jak tu piszesz, bo moze kiedys beda sie z nia
widywac, szczescie dzieci jest nadzedne, i to wcale nie znaczy utrzymywania
malzenstwa na sile.

[gabriella21]

Chyba zostałam źle zrozumiana. Nie chce mówić źle o mężu i nie robię tego,
zawsze był dobrym mężem i teraz mimo tego że nie jesteśmy razem stara się, nie
wiem, czy robi to pod publiczkę, żeby udawać, że niby się nic nie zmieniło, ale
zobaczymy...
Nie uważam że jestem zacietrzewiona, ja tylko nie chcę żeby moja rodzina się
rozpadła, on będzie moim mężem do końca życia, nie chcę drugiego mężczyzny, i
nie chce żeby moje dzieci wychowywały się jako półsieroty pozbawione ojca, chcę
zeby miały go w domu, aby żyły w pełnej rodzinie.

[ladyhawke12]

Nie wiem czy zauwazylas twoja rodzina juz sie rozpadla, a dzieci, czy tego
chcesz czy nie , czy to widzisz czy nie, cierpia ogromnie i one juz nigdy nie
beda mialy zaufania do was obojga, a z tego co piszesz, to zrobisz cos na zlosc
a to nic dobrego nikomu nie przynioslo, ocknij sie, kubel zimnej wody na lebek
by sie przydal, abys przejzala na oczy, robisz wszystko aby do ciebie nie
wrocil, swoim zachowaniem go odstraszasz.

[clio11]

Droga Gabrielo
Rzadko tu teraz zaglądam, ale Twoja wypowiedź wywołała u mnie lekki uśmiech.
Jestem bowiem uosobieniem samych (według Ciebie) negatywów-jestem rozwódką oraz
konkubiną.
Ale nie o moim rozwodzie chcę tu napisać, a o moim stanie konkubenckim
Nie mam ślubu z drugim partnerem, bo nie jest mi do niczego potrzebny. Fakt, że
jego prawowita małżonka reprezentuje postawę bardzo zbliżoną do Twojej, czyni
mnie w jego oczach jeszcze bardziej zrównoważoną i posiadającą określony poziom
osobą. Szkoda mi tej kobiety, bo podobnie do Ciebie-sprawia wrażenie, iż żyje
tylko chęcią zemsty. Nie masz sobie nic do zarzucenia...Ciekawe.
Znaczy się-facetowi odbiło. Innego wytłumaczenia nie ma. Najłatwiej obciążyć
swoim niepowodzeniem kogoś spoza Waszego związku, wtedy oboje (Ty i mąż) w
razie cudownego pogodzenia jesteście beauty. A tymczasem ryba najczęściej psuje
się od głowy. Nie namawiam Cię do darowania wolności swojemu mężowi, bo pewnie
w swoim zacietrzewieniu i tak mu jej nie dasz, zresztą, jak ktoś tu słusznie
zauważył-wolność to stan umysłu. Chcę Cię jednak zachęcić do zastanowienia się
nad sobą. Nie ma doskonałych ludzi a Ty po prostu coś zawaliłaś. Nie wiesz co,
bo po prostu wcale nie rozumieliście się z Twoim mężem tak świetnie, jak
uważasz. Ta kobieta, czy Ci się to podoba, czy nie-jest w jego odczuciu tą
osobą, z którą chce się zestarzeć. Pamiętaj, że wyboru dokonał przede wszystkim
Twój mąż i nie był on zapewne po lobotomii
Uwierz mi, gdyby nie przekonał "tej drugiej" do tego, że jest i będzie mu z
Tobą źle-nie chciałaby wiązać z nim swojej przyszłości. Kobiety są bowiem
takimi cholernymi altruistkami, że nawet w takich patowych sytuacjach ważą
pozytywy i negatywy dla tej najważniejszej osoby.
Dziś się śmieję ze swojej sytuacji, ale onegdaj bardzo mi przeszkadzał status
konkubiny. Jesli więc chcesz, by "ona" cierpiała-to Twoja droga jest właściwa>
Zważ tylko na to, że po pewnym czasie stanie się to codziennością i przestanie
przeszkadzać. W Polsce coraz więcej jest związków nieformalnych i nie jest to
już czymś wstydliwym. To raczej osoba, która reprezentuje ośli upór i ewidentną
chęć "odegrania się" po jakims czasie zaczyna być dla otoczenia kimś źle
kojarzonym. Emocje nie powinny kierować naszym życiem. Chyba, że sa piękne,
czego wraz ze zbliżającą się wiosną Ci życzę.

Pozdrowienia
-clio

[grazynatom]

Nienawiść jest najgorszyn doradcą. Nie wiesz jak taka nienawiść może cię
zerzreć od środka, i czy warto. Rozumiem, że nie chcesz zgodzić się na rozwód,
ale robienie złośliwości jej i mężowi to nie pochwalam. Możesz walczyć o
mężczyznę z nałogami jak alkohol i inne, ale nie z miłością, bo napewno to ich
łączy. I z tym trudno wygrać, a wręcz przeciwnie narobisz niepotrzebnie sobie
wrogów. Wiesz mi wiem coś o tym. Przeciesz życie z mężem nie musi się kończyć
na takiej zawiści. Spójrz od innej strony. Gdybyś to ty znalazła się na jego
miejscu. Chciałabyś by wasze rozstanie odbyło się w takiej niezwisci i złości.
W iem , że to boli , bardzo boli na początku , ale każdy ból ustepuje ale kac
pozostanie. Może oglądałaś film "Nigdy w życiu", napewno polecam. Niewiadomo
jak twojemu mężowi jeszcze się w życiu ułoży. A ty możesz być jeszcze też
szczęśliwa. Popatrz na świat jaki jest piekny, że warto żyć, ale nie tak jak ty
postepujesz. Daj żyć innym i ty korzystaj z życia i bierz z niego to co jest
najpiękniejsze. Bo w życiu sie różnie układa i nie wiadomo co komu jest pisane.
Nie bądź tak zawzieta to jest straszne. Przyjmij to z godnoscią żebyś mogła
sobie spokojnie spojrzeć w oczy.

[emde74]

ja mam podobnie, ale nie będę drzeć kotów. co prawda u mnie trwa to już rok
więc może ochłonęłam. mam nadzieję na nową miłość, mimo że najpierw
chciałabym "lepić" starą. ale w sumie co to za garnek zlepiony z kawałków?
nigdy nie będzie ten sam...