przebudzenie

[kotopsy]

Witajcie!
Jestem nowa na tym forum, ale mam do Was zapytanie. Przez 15lat żyję z kimś,
kogo tak faktycznie chyba nie znałam. Mamy dzieci. Myślałam, że gdy waliło
się coś u nas to zawsze umiałam sobie z tym poradzić. Gdy Mu było ciężko
byłam obok, wspierałam i starałam się dawać z siebie ciepło i dobro... jednak
dowiedziałam się, że nic nigdy nie było dobrze...że to co uważałam za kryzysy
było niczym, bo faktycznie od początku byłam zdradzana... To przebudzenie
boli. Mam prawie 35 lat...i nie wiem już czy żyłam, czy trwałam? Kim byłam?
Z kim byłam? Jak można tak długo umieć zakładać maski? Nie mam siły, żeby
płakać, bo cóż zmienią łzy? Tylko co dalej?

[13monique_n]

Witaj,
zwiezle opisujesz moje zycie i zapewne nie tylko moje. Jedyne, co moge od siebie
powiedziec - przebolej, przeplacz i jak najszybciej stan na wlasnych nogach,
uwierz siebie. "Tam" jest tez zycie, swiat jest na swoim miejscu, piekny,
sloneczny, pelen fantastycznych ludzi. Powodzenia.

[phokara]

Dalej jest to samo co zawsze - zycie. Masz go jeszcze kawal przed soba, wiec
masz czas, by nauczyc sie 'byc'. Nie tylko dawac, ale i brac. 15 lat to szmat
czasu, ale pomysl sobie, ze moglabys sie przebudzic w wieku lat
siedemdziesieciu, no wtedy pytanie 'co dalej' musialo by zabrzmiec doprawdy
dosc ironicznie.
Przebudzenia zawsze bola, ale nikt nie powiedzial, ze zycie ma byc bezbolesne.
Wlasciwie nie moze byc, bo uczucia i emocje sa zawsze obciazone jakas cena.
Moim zdaniem warto ja placic, bo najgorsze to w ogole nic nie czuc i nie
przezywac, wtedy to jest dopiero bezsensowne 'trwanie' i odrabianie
egzystencjalnej pracy domowej.
Zastanow sie, czego bys chciala, ale Ty - Ty. Nie mysl, z kim bylas, kim bylas
i co robilas, tylko jaka bys chciala byc, komu bys chciala dawac cieplo i dobro
i co bys chciala dostac w zamian. Proponuje zapomniec o koncepcji
bezinteresownej milosci, bo tak, jak kocha sie pomimo czegos, tak sie kocha za
cos, a czesto i 'za cos' sie mozna odkochac (to z doswiadczenia).

Tak swoja droga, to Twojemu mezowi bardzo wspolczuje, no bo meczyc sie tyle
czasu w ukladzie, gdzie "od poczatku nic nie bylo dobrze" to wybitne
osiagniecie zyciowe. Prawdziwy bohater i meczennik z niego, doprawdy. Osobiscie
uwilnilabym go od siebie, z pobudek czysto humanitarnych.

I jeszcze na koniec. Przeczytaj to, co napisala Monique. Jak otworzylam Twoj
post, to mialam uczucie deja vu, ze to faktycznie jej opowiesc. A zapewniam
Cie, ze ta kobieta nie wyglada na 'niezywa', a wrecz przeciwnie. Moim zdaniem
to ona dopiero odzywa. Wiec jednak empiria wskazuje, ze mozna sie przebudzic w
sposob pozytywny i lepiej pozno niz wcale.

pozdrawiam cieplo i zycze... przede wszystkim, zebys znalazla w sobie sile do
wylania oczyszczajacych lez. To na poczatek. Potem bedzie lepiej.

Dlaczego niewiele osób wie czego chce?

[tricolour]

Zupełnie nie rozumiem skąd bierze sie przeświadczenie, że taka wiedza jest na
swój sposób zła, a spotykam się z takim zdaniem (fakt - po cichutku wyrażanym).

No jak to?!

[maheda]

Tri, nie wiem, kogo tu zmuszasz do refleksji?
Jeśli człowiek wie, czego chce - rodzi to konieczność bycia odpowiedzialnym za
swoje słowa, działania, kierunek życia - a to jest wysiłek, na który bardzo
wiele osób nie ma prawdziwej ochoty. Tacy ludzie znają odpowiedź na Twoje pytanie.
Jeśli ktoś nie ma prawdziwej ochoty, to wzruszy ramionami i spyta poniekąd
retorycznie - skąd on(a) ma wiedzieć, czemu ludzie nie wiedzą, czego chcą i
czemu go (ją) też to dotyczy?

Głośno sie zastanowiłem...

[tricolour]

... i sam popadłem w chwilowę refleksję nikogo innego do niej nie zmuszając...

Mówię wszydtkim piękne "dzieńdobry", bom właśnie wstał po wczorajszych
nartkach... Pardon - przebudzenia doznałem ok 9 bo siusiu... i zgłodniałem
zdziebko...

[13monique_n]

Witaj,
a moze, oprocz odpowiedzialnosci, o ktorej mowi Maheda, jest jeszcze ogromna,
niemal fizyczna antypatia otoczenia do tych, ktorzy wiedza (albo wreszcie
wiedza), czego chca. To tez juz wiem, jak mowi Pho - z empirii ))

PS Zazdroszcze nartek.

A dalej...

[tricolour]

... tu musisz podjąc decyzję czy żyć dalej z tym facetem, czy odejść od niego.
Zdaje się, że innego wyjścia nie ma.