dzisiaj

[brzoza75]

hmm.. byłam dziś w przedszkolu na tzw. otwartym dniu. Najpierw miałam
obiekcje czysto zawodowe, kurcze bo szef z urlopu a mnie nie ma rano sami
wiecie jak to jestzniknęly tuż za progiem przedszkola wyrzuty, wtarłam je
w wycieraczkę Oglądałam przedstawienie świąteczne i jak zwykle się
poryczałam ze wzruszenia ale mogłam bo inni rodzice też chlipali i ten mój
mały króliczek był taki fajny kurcze, że tak sobie myślę , ile Ty facet
tracisz, że tego skarba nie widujesz ale z drugiej strony Twój wybór i jesteś
po prostu (i tutaj piii piiipiii)Potem robiliśmy ozdoby świąteczne i przy
moim stoliku siedział taki fajny tata i sobie tylko siedział a ja sobie
popatrzyłam a co?Idą święta, ciekawa jestem tych świąt, czy się odezwie do
dziecka, na szczęście powoli i skutecznie leczę się z "psychozy" pod tytułem
eksiu to ja będę dbała o kontakty z dzieckiem, póki co siedzę w pracy i szlag
mnie trafia bo wysżło słońce idę na papieroska kto idzie ze mną?

[hr_hr]

Kurcze lza sie w oku kreci..

generalnie niepaląca jestem ale na jednego moge sie skusić

a potem znikam do domku !

[tyk30]

Ja pójdę z Tobą na papieroska, właśnie siedzę i ryczę. Syn mi dzisiaj
powiedział, że nie chce żyć, że nie chcę więcej widzieć ojca. Zaraz eks
przyjdzie i chyba nie wytrzymam, i mu wygarnę. Mam tego dosyć. Dobrze, że
drugie maleństwo jeszcze nie rozumie. Idą święta i co z tego, jak ja nie
potrafię się cieszyć.

[brzoza75]

myślałaś o psychologu dla syna...?

[tyk30]

Chodzę z nim co 2 tygodnie do psychologa i 1 raz do psychiatry. Jest bardzo
wrażliwy, choruje na adhd.

[brzoza75]

rozumiem i bardzo Cię podziwiam za siłę...

[tyk30]

Nic nie poradzę, muszę dać sobie radę. W oczach ojca wszystko wyolbrzymiam i
wszystko to moja winna. Niezłe co?

[madii77]

no to ja mam to samo Brzózko
w ta niedzielę byłam z córcią w kościele, mnóstwo rodziców z dziećmi ja
stojącą pod ołtarzem (bo tom msza dla dzieci) odwróciła sie aby mi pomachać..
wiecie co....

ryczałam jak bóbr.. niby rzecz normalna..a mi łzy leciały jak grochy..
jakas kobieta widziała to.. jak mam łzy w oczach..

smutno mi się zrobiło w sumie cały weekend miałam taki łzowy
Wielce szanowny Mąż spytałą kiedy ja mam czas z córcią odrabiać lekcje( klasa
I) jak wracam dośc późno, a ona na 8.00 idzie do szkoły,...

wzruszył ramionami.. i pognał do tej swojej wolności..

i co mu pozostanie?? jakie wspomnienia?
rozpisałabym sie..
ale chyba na niego szkoda słów....

moze na starość dotrze do niego..


Madii

[ak70]

Madii... nie wiem czy dotrze... niektórzy faceci po prostu..hmmm.. nie są
rodzinni. A prawda jest taka, że jak wybierasz faceta to najpierw dokładnie sie
przyjrzyj jak wygląda rodzina, z której wychodzi, jakie są relacje rodzice-syn.
I wtedy juz wiesz jaki ma obraz rodziny i jaką rodzine z Tobą stworzy. Jeśli
rodzice są zimni - po prostu opierają, ubierają, żywią i stosują sankcje - to
tak samo będzie postępował on. Jeśli dali synowi dużo ciepła, poświęcili dużo
czasu i uwagi - to tak samo będzie zachowywał sie on w stosunku do dzieci. I -
moim zdaniem - sprawdza się to w 99% przypadków (zresztą z kobietami jest
podobnie), dlatego tak ważny jest obraz rodziny, jaki utrwalamy w oczach
dziecka przez cały okres jego przebywania w domu.

A poza tym ja tez - jak Wy - mam oczy w szczególnie mokrym miejscu i ryczę na
przedstawieniach przedszkolnych i szkolnych... ryczę jak mój syn śpiewa w
kościele jakieś piosenki, których uczy sie do I komunii... a nawet jak mój mały
przyjdzie do mnie, obejmie moją szyję łapkami z całej 2,5-letniej siły i
powie: "moja mama kachana... zielona"
To jest coś co oni tracą, a nam zostaje na całe życie... i o tyle jesteśmy
bogatsze.

[brzoza75]

Madii też byłyśmy z palemką...uświadomiłam sobie jednak, że niczego nie jestem
w stanie zmienić, psycholog powiedział mi, że nie spotkał jeszcze przypadku
kiedy mąż stosujący przemoc wobec żony jest w stanie być dobrym ojcem dla
dziecka po rozstaniu, a ja z kolei powiedziałam mu że statystyki mnie nie
interesują tylko to co jest sumieniem każdego cżłowieka.Ak masz rację jeśli
spojrzeć na rodzinę mojego męża to chłodem wieje aż za bardzo. Cóż musimy żyć
dalej, btw to wczoraj sprawdziłam konto kurcze wcale się nie dziwię że eksio
się wkurzyłspora suma mi wpłynęła i zapiszę małą na basen i pojedziemy w
końcu gdzieś razem w maju!

[brzoza75]

wiesz mój do tej pory uderza w dwa najczulsze moje punkty macierzyństwo i
pracę, zna mnie zbyt dobrze, ale ćwiczę uodparnianie w każdym razie staram
się...

[madii77]

sumienie.... no właśnie ..może ich ruszy...
a jeśli o spojrzenie o rodzinę to prawda..
Mój Wielce Szanowny Mąz jak się go kiedyś spytałam co pamięta z dzieciństwa
odp., że zawsze czekał na tatę (jego tata poszedł na studia dzienne zaraz po
jego urodzeniu na i nie było bo go przez 5 lat , w tym czasie urodził sie jego
drugi brat, czyli jego mama wychowywała ich tak naprawde sama..bo tata
przyjeżdzał bardzo rzadko studiował dość daleko od domu)..niezle..
był w szoku jak ja mu opowiadałam o moich wspomnieniach, co robiłam z tata i
mamaą i bratem..itp..

i rzeczywiściem chłodem wieje...na odległość

i w dodatku w tym samaym czasie co my sie rozstaliśmy (rok temu) roztsali sie
jego rodzice jak dobrze pójdzie będą dwa rozwody w tym samym czasie

ech...

[anka611]

Jestem z wami! Moj ex nigdy nie byl w szkole i przedszkolu, ani razu dziecka nie
zawiozl i nie odebral, nie mowiac juz o uroczystosciach. Na zakonczenie
przedszkola, kiedy czekal na mnie przy bramie powiedzialam paniom: to jest
ojciec dziecka....nigdy go nie widzialy, a on wtedy byl jeszcze moim mezem.
Stracil wiele, bo to ja przychodzilam z wypiekami na twarzy z aparatem
fotograficznym i trzymalam kciuki za malego. On zawsze musial byc w pracy. Przez
7 lat nie znalazl chwili, zeby wpasc do przedszkola i potem szkoly. Szkoda
gadac. Dupa nie ojciec.

[scriptus]

anka611 napisała:

.......
> 7 lat nie znalazl chwili, zeby wpasc do przedszkola i potem szkoly. Szkoda
> gadac. Dupa nie ojciec.

Racja, z rozrzewnieniem wspominam nasze wspólne powroty z przedszkola,
przedstawienia w przedszkolu, itd. U mnie, to mamusia jest stratna, bo dłużej
pracowała i mogła dzieci odwozić tylko rano. A rano, wiadomo, nic ciekawego,
pośpiech, korki, nerwy. My sobie po przedszkolu zawsze szliśmy jeszcze do parku,
do lasu, na lody, albo gdzieś...
Później chodziliśmy do pierwszych klas szkoły, były fajne rozmowy, teraz już to
jest za mną, nastolatek już tylko "łaskawie" da się podrzucić samochodem, ale
"stań tam dalej, aby koledzy nie widzieli".