Jak żyć?

[witekg80]

Jak żyć dalej gdy kobieta z którą byłeś. Mówi że juz nie chce z tobą dalej
żyć? Jak znieść gdy mówi, że jesteś dla niej obojętny? Jak znieść ten
wewnętrzny, przytłaczającu ból, gdy żona jednym zdaniem zabrała to co
stanowiło cały sens mojego życia: rodzinę, ciepło rodzinne, stabilnośc,
pewnośc, radość życia, uczucie bycia komuś potrzebnym, wartościowym, samą
siebie ( bliską osobę do ktorej można się przytulić, pocałować, po prostu być
z nią). Dobrze,że jest jescze córka, z którą mogę widywać sie kiedy chcę, jak
twierdzi żona (ale najlepiej kiedy Ona o tym zdecyduje).
TO BOLI Jak żyć dalej?

[akacjax]

We wcześniejszym poście pisałeś, że na prośbę żony wyprowadziłś się z domu-czy dobrze zrozumiałam?
Czy próbowałeś dogadac się z żoną-jak u Was z komunikacją.
Może pomoc specjalisty byłaby rozwiązaniem?

[witekg80]

Tak na prośbę żony wyprowadzilem się z domu. Twierdziła,że sie musi zastanowić
nad naszym losem. Miało być na trochę, a gdy zabrałem rzeczy, po kilku dniach
stwierdziła że to bedzie chyba na zawsze. Stwierdzila iż z tym zamiarem nosiła
się od dłuższego czasu. A co do komunikacji między nami. Po rozstaniu
próbowałem z Nią rozmawać, ale Ona stwierdziła, że jestem dla nij obojętny i
więcej na ten temat nie będzie rozmawiać. Kiedy proponowałem, abyśmy udali się
po pomoc do specjalisty, by ratować małżeństwo, powiedziała, że nie wierzy
psychologom. I na tym się zakończyło.

[maza15]

Może to kryzys.
Ma pretensje o coś?
Dlaczego Cię nie chce?

[witekg80]

Przez kilka dni po rozstaniu mówiła że ton na pewien czas. Teraz juz chce tylko
rozwodu. Mówła że sie wszystkiego dowiadywała co związane jest ze sprawa
rozwodową, chce ona rozwodu bez orzekania o winie. Dlaczego mnie nie chce- nie
wiem. Twierdzi że jestem już dla Niej obojętny, przestałem byc dla Niej
najwazniejszą osobą w życiu. Teraz dla Niej jest najważniejsza córka i tylko
ona. Pretensje ma do mnie o to że nic nie robiłem w domu. Choc wszystko co
miałem wkładałem do domu. Poświęciłem całe zycie dla Niej i córki. Nie
imprezowałem z kumplami, nie piłem, nie biłem, nie zdrdziłem jej. Nie wiem co
się stało. A ze mną już nie chce rozmawiać o tym co się stało. Chce tylko
rozwodu. Powiedziała mi o rozwodzie, po tym jak była ze "znajomym" na potrójnej
randce. Choć Ona twierdzi że to było tylko spotkanie ze znajomymi( dmie pary i
Ona ze "znajomym"). Nie wiem co o tym myśleć?

[maza15]

Podejrzewasz,że "znajomy" jest przyczyną klopotów w Twoim małżenstwie.
Rozmawiałeś z Zoną na ten temat?
Pytałeś ją,czy ten pan coś dla niej znaczy?

[akacjax]

Coś mi się nie podoba, ze tak łatwo się wyprowadziłeś. Dobrowolna wyprowadzka-zprzeważnie działa na niekorzyść wyprowadzającego się.
Rozwód dostaje się gdy nastąpi trwały i zupełny rozkład pozycia na wszystkich frontach-o ile nie ucierpiałby dobro małoletniego dziecka.
Czy u Was jest taki zupełny i trwały..ile to wszytsko trwa?


Twierdzi że jestem już dla Niej obojętny, przestałem byc dla Niej
> najwazniejszą osobą w życiu. Teraz dla Niej jest najważniejsza córka i tylko
> ona.

Dziecko ma dwoje rodziców i też może być dla Ciebie ważne, nie zauważyła tego? Ile lat ma dziecko?

I ta informacja o randkowaniu...macie o czym rozmawiać.

coś tu nie gra...

[misbaskerwill]

> Twierdzi że jestem już dla Niej obojętny, przestałem byc dla Niej
> najwazniejszą osobą w życiu. Teraz dla Niej jest najważniejsza córka i tylko
> ona. Pretensje ma do mnie o to że nic nie robiłem w domu. Choc wszystko co
> miałem wkładałem do domu. Poświęciłem całe zycie dla Niej i córki. Nie
> imprezowałem z kumplami, nie piłem, nie biłem, nie zdrdziłem jej. Nie wiem co
> się stało. A ze mną już nie chce rozmawiać o tym co się stało.

Idealny przypadek rozwodu z jej wyłącznej winy. Do tego motyw zdrady ze znajomym
(nazywajmy rzeczy po imieniu).
Byłeś naiwny, że się wyprowadziłeś. Być może żona ze znajomym to wcześniej
przygotowała... Nie lubię teorii spiskowych, ale coś tu nie gra.
Być może nie jesteś obiektywny i nie podajesz wszystkich faktów, a może Twoja
jeszcze-żona jest o wiele bardziej cwana od Ciebie.

Pewnie się nie posłuchasz, ale przy takiej manipulatorce nie możesz ustępować.
Sam ciągle podobnej pani ustępowałem i teraz mogę tylko żałować.

[wojtekp67]

Miś bardzo dobrze gada. Wyglada ze tu jest już pozamiatane. Kobieta gdy nie ma
przemocy, alkoholizmu itp to zazwyczaj stara sie zachowac malzenstwo,
uratowac ,przynajmniej spróbowac, chyba ze ... jest ktoś trzeci.

Jeszcze Ci winę wcisnie

[aron95]

Baba Ci rogi przyprawia a Ty sie zastanawiasz co jest grane spadnij na ziemię bo
się obudzisz z reką w nocniku . Jeszcze Ci wine wciśnie .
Jedną głupotę już zrobiłeś - wyprowadzkę .
Przyjżyj sie dobrze jej.

[moniamir]

"Kobieta gdy nie ma
> przemocy, alkoholizmu itp to zazwyczaj stara sie zachowac malzenstwo,
> uratowac ,przynajmniej spróbowac, chyba ze ... jest ktoś trzeci"
Masz rację. Stara się uratować swoje małżeństwo, walczy, ale wszystko ma swoje
granice. Nie mozna odrazu uogólniać, że musi być "ktos trzeci". Czasami
naprawdę brakuje człowiekowi sił, aby walczyć. Poprostu się poddaje.

[moniamir]

"Dlaczego mnie nie chce- nie
> wiem. Twierdzi że jestem już dla Niej obojętny, przestałem byc dla Niej
> najwazniejszą osobą w życiu. Teraz dla Niej jest najważniejsza córka i tylko
> ona. Pretensje ma do mnie o to że nic nie robiłem w domu. Choc wszystko co
> miałem wkładałem do domu. Poświęciłem całe zycie dla Niej i córki. Nie
> imprezowałem z kumplami, nie piłem, nie biłem, nie zdrdziłem jej. Nie wiem co
> się stało. A ze mną już nie chce rozmawiać o tym co się stało"
Zastanawia mnie jedna rzecz. Czy nie widziałeś wcześniej, że coś się między
Wami psuje. Pytam Cię o to dlatego, że sama jestem jeszcze żoną faceta, który
mnie nie bije, nie pije, poświęca się w swoim mniemaniu dla mnie i dziecka. Nie
chcę Cie atakować. Ale może Twoja żona próbowała wcześniej dawać Ci jakieś
sygnały, że cos się psuje, że coś jest nie tak jak powinno. Nie wiem, czy
dobrym kierunkiem jest doszukiwanie się odrazu więzi ze "znajomym". Może
powinieneś na spokojnie przanalizować swoje małżeństwo. Zastanowić się, bo
jeszcze raz podkreślam nie wierzę, że to stało się z dnia na dzień, że z
kochającej pary małżeńskiej nagle staliście sie sobie obcy.

[marek_gazeta]

Normalnie.

Obudzić się, stać się z powrotem atrakcyjnym facetem z jajami i przede wszystkim nie żyć fatamorganą odzyskania kobiety za wszelką cenę. Taka "walka do ostatniego żołnierza" wyniszcza psychicznie Ciebie, a ją wzmacnia. Niezależnie od tego, czy chcesz odzyskać kiedyś rodzinę, czy związać się z inną kobietą, droga jest taka sama - najpierw odzyskaj siebie.

Metody są różne, mnie bardzo pomógł sport.

Jeśli się nie otrząśniesz, obudzisz się w stanie podobnym do alexa - facet już ponad rok nie może dojść do siebie.

PS. Doda się rozwiodła, słyszałeś o tym?

[witekg80]

Fakt wyprowadziłem się. Czy to była głupota nie wiem? Chciałem dobrze. Nikt mi
nie mówił jak postępować w takich sytuacjach, a o tym forum dowiedziałem się
już po fakcie i to przez przypadek. Po długim weekendzie stwierdziłem,że
kobiety którą kochałem, dla której mogłem poświęcić wszystko, już jej nie ma.
Pozostał tylko wyidealizowany obraz żony oraz kobieta która... no właśnie która
jest matką mojego dziecka. Nie wiem jak wam, ale dla mnie i tak są
najtrudniejsze ranki, gdy się budzisz i stwierdzasz, że jesteś sam, nie słychać
odgłosu tej drugiej osoby. Osoby która jak się sądziło kochało się do
szaleństwa, z zajemnością. To boli.

Poboli i przestanie...

[tricolour]

... bo nic nie boli wiecznie - no chyba, że na własne życzenie bedziesz wiercił
paluchem w ranie.

Poszła baba sobie? No to poszła... trudno. Takie rzeczy się zdarzają i właśnie
zdarzyło się Tobie. Nie pytaj dlaczego, bo to jest pytanie bez sensu - innego
dzisiaj przejechał samochód i oberwał łeb, a jeszcze inny dowiedział sie o raku
jakimś i szuka kwatery na cmentarzu.

Przeżyjesz... a jak będziesz chciał, to na dzisiejszych gruzach zbudujesz
jeszcze coś pieknego. Jeśli będziesz chciał...

[witekg80]

Żyję nadzieją, że bedzie dobrze. Tylko najgorsze są te wahania nstroju. Od
prawie spokoju wewnętrznego ( chyba to to? Może się mylę ) do sytuacji gdy nic
się nie chce i człowiek czuje się totalnie załamany

Normalka.

[tricolour]

Nie jesteś jakimś szczególnym typem i reagujesz zwyczajnie. To dobrze rokuje, bo
zwyczajne reakcje świadczą, że jesteś normalny i za jakiś czas (czytaj: ze dwa
lata) ta dzisiejsza ukochana, za którą gotowyś (bezsensownie) zycie oddać okaże
się tylko matką Twojego dziecka.

A to niewiele biorąc pod uwagę fakt, że niejedna kobieta może mieć taki status,
a na dodatek mogą być kochane...

)

[witekg80]

Dwa lat to dużo. Ile mi to zajmie nie wiem i chyba nikt tego nie wie. Pożyjemy -
zobaczymy

[witekg80]

Po tym co się dzieje między mną i żoną, to chyba straciłem wiarę w kobiety. w
to że mogę spotkać taką która mnie pokocha takim jakim jestwm

[m_niczka]

Myślę sobie, że Twoje zwatpienie to akurat zupełnie naturalna i zwyczajna
reakcja na sytuację rozstania, każdy przeżywa podobnie i odzyskanie tej wiary,
w ludzi w ogóle, trwa całkiem sporo... ile... nie wiem (sama jestem na
etapie "samiec - twój wróg")... pewnie u wszystkich inaczej, jednym więcej,
innym mniej. Chyba pierwszy krok to odzyskanie wiary w siebie, odszukanie na
nowo własnej wartości... i zajęcie się sobą. Osobiście nie jestem zwolennikiem
angażowania sie od razu w inne związki, ale przecież każdy ma inaczej...wierz
mi, przyjdzie czas, kiedy odzyskasz wiarę. Powodzenia M.

[witekg80]

Dzięki. Wstaję co rano i mówię do siebie,że trzeba się podnieść z "desek" i
trzeba walczyć dalej. Czasami pomaga czasami nie.

[m_niczka]

Czasami trzeba walczyć... a czasami lepiej dać się ponieść przez wartki nurt...
i iść z prądem... Życzę siły co by łatwiej się było zmagać. M.

[der1974]

Trzeba się zająć swoją dupą, a nie rozstrząsać przeszłość. Masz pasje? To się
nimi zajmij na siłę. Idź do kina, poczytaj coś. Kumpli pewnie też olałeś? No to
poimprezuj z nimi miesiąc albo dwa. Do ludzi trzeba iść a nie siedzieć i się
dołować.

Frajer jesteś, że dałeś się wyprowadzić, ale z drugiej strony tak jest lepiej
niż dawać się robić w ... przez następne lata. A tak minie rok, dwa, trzy i
inaczej spojrzysz na świat. Wbrew pozorom to szybko leci.

I jak mawiają niektórzy - pojawi się jakaś pani, pokręci tym i owym i znowu
odzyskasz wiarę w kobiety.

[witekg80]

Dzień w dzień przekonuję siebie, że kobieta, z która jest jeszcze ( dzisaj się
dowiedziałem że jutro składa do sądu pozew, ciekawe ile to jescze potrwa?)moją
żoną nie jest jedyną kobietą na świecie, są inne.
Jak to ktoś napisał:" może musiało się to stac aby w przyszłości spotkało mnie
szczęście"... Może.
Zająłem się sportem, aby nie mieć czasu myśleć o tym co mnie złego spotkało.
Próbuję imprezować z kolegami, choć na ostatniej imprezie ,gdy gdy byliśmy w
barze z karaoke i zaczeli spiewać kawałi z disco polo o miłości , to musiałem
wyjść.
Cieszę się również z tego że wczoraj cały dzień spędziłem z córką, bawiliśmy
się cały czas, było super. Nawet gdy odwiozłem córkę do żony, to sobie ze swoją
prawie ex normalnie (jak na okoliczności) porozmawiałem, nawet był śmiech.
Może kiedyś i mi zaświeci słońce, jak to mówią. Zobaczymy rano.

[der1974]

Zaświeci słońce zobaczysz. Jeszcze się przerazisz jego blaskiem, kiedy
zapomnisz o ex. Jest życie po małżeństwie, po rozwodzie. Jeszcze nie wiesz o
tym, ale nadejdzie taki moment. Powodzenia!

[scriptus]

Twoje przeżycia są także podobne do moich, Znam Twój ból aż nadto dobrze. Mi
również żona powiedziała, że mnie nie kocha, że chce się ze mną rozwieść. Być
może zachowałbym się jak każdy facet, adrenalina wzięłaby górę i wyszedłbym z
domu, tak, jak Ty, z kilku przyczyn nie zachowałem się aż tak prostolinijnie.
Jednak, po pierwsze, ona jest choleryczką, w związku z tym nauczyłem się ważyć
i kontrolować swoje reakcje. Po drugie, skrzywdziła wtedy moje dziecko, które
kilka miesięcy nie mogło się z tego otrząsnąć i to ja wziąłem na siebie
gwarancję stabilności jego bytu. Po trzecie, zdążyła mnie przyzwyczaić do
babskich fochów i manipulacji. Po czwarte, jakkolwiek bardzo bolało i boli,
ciągle ją kocham.
Zatem pozostałem w związku bez ciepła rodzinnego, stabilności, radości życia, z
nieustanną huśtawką nastrojów. Czasem nawet "mamy seks"... świadomie nie
napisałem, że się pokochamy, bo wiem, co to słowo oznacza. I tak później śpię
samotnie i marzę o przytuleniu.
Już było i tak, że powiedziała, że domagała się, żebym załatwił rozwód, potem
mówiła, że złożyła pozew (wtedy trafiłem na to forum), że odejdzie, jak tylko
coś tam... tak więc właściwie nie mam podstaw planować jakiejkolwiek
przyszłości. Byłem u terapeutki, ze wszystkiego zapamiętałam własciwie jej
konkluzję, która mnie zszokowała, "niech pan się nie martwi, ona od pana nie
odejdzie, bo jej się to nie opłaca...." Udaje mi się utrzymać takie mniej
więcej przyjacielskie więzymiędzy nami, nieco chłodno, ale da się przeżyć.
Pozostaje żyć dniem dzisiejszym, radością z codziennych kontaktów z dziećmi i
taką niemal pewnością, że prędzej, czy później zostanę sam. Kiedyś mnie to
przerażało, teraz już nie.
Nie znaczy to, że jestem nieszczęśliwy. W końcu jestem zdrowy, mam cudowne
dzieci, które mnie kochają i potrzebują...
A że wieczorem nie mam z kim pogadać? Włączam GG i już, zawsze jest jakiś
ersatz, znajdzie się jakaś samotna dusza. Że w nocy czasem "bardzo zimno",
wystarczy pomyśleć o tych, co są w znacznie gorszej sytuacji, w końcu na pewno
cieplej we własnym łóżku, niż na dworcu Tylko malkontenci ciągle narzekają.

[der1974]

Dzięki za Scri za ten tekst. Przypomina on zapewne wielu dlaczego dzisiaj jest
lepiej po rozwodzie bez względu na koszty jakie się płaci.

Mi też żona powiedziała, że mnie nie kocha. Na szczęście miałem tyle rozumu,
żeby się nie wyprowadzać ze swojego domu, tylko pozwolić jej odejść. Uważam, że
gwarancję stabilności dla dzieci stanowiłem w pierwszym okresie po rozstaniu i
tak jest do dzisiaj.

Gdybym miał zostać w związku bez ciepła, stabilności, radości życia z codzienną
huśtawką nastrojów to by mnie już nie było. Zaliczyłem takie dwa, trzy lata.
Bolało mnie to bardzo. Byłem manipulowany przez nią, przez seks, przez
pieniądze i wspólny pożal się boże majątek. Usłyszałem też kiedyś taki tekst -
szkoda, że odeszłam, bo mogłam cię oszukiwać następne parę lat dla dzieci.

Jak mi się to przypomina to dziękuję Bogu że jestem już po rozwodzie, bez
względu na to jaką cenę przyszło mi zapłacić.

A z tym "mamy seks" to już mnie zabiłeś totalnie - nie szanujesz się. Już
lepiej zapłacić jakiejś miłej studence za spotkanie sponsorowane - zapewniam
Cię, że więcej godności w człowieku pozostaje.

[panda_zielona]

Mnie tekst Scriptusa zdołował maksymalnie mimo,że znam jego sytuację z postów.
Podziwiam jego heroizm,altruizm i trawanie mimo wszystko.Mnie na to nie byłoby
stać.

[wojtekp67]

Kazdy ma jakąś recepte na zycie. Scri wybrał swoją. ja bardzo długo rozważałem
takie rozwiazanie, m.in. dla dzieci ale moja ex była bardzo zdecydowana w
ranieniu mnie. Nie dało sie życ. I nie ma co pisac o godnosci bo godnośc ma sie
w sobie.

[scriptus]

der1974 napisał:


A z tym "mamy seks" to już mnie zabiłeś totalnie - nie szanujesz się. Już
> lepiej zapłacić jakiejś miłej studence za spotkanie sponsorowane - zapewniam
> Cię, że więcej godności w człowieku pozostaje.

Der, chyba nie tak zrozumiałeś to, co chciałem powiedzieć.
Po pierwsze, sponsorowanie studentek w moim wieku zalatuje pedofilią, po prostu
dzieci mam starsze
Po drugie, mam wystarczającą ilość wolnych znajomych i przyjaciółek, w których
domu brak męskiej ręki, gdybym tylko chciał, to mogę poprzetykać rurki, naoliwić
dziurki, ponaprawiać kontakty, a z wdzięczności głodnego mnie nie wypuszczą,
jeszcze się winka z chęcią ze mną napiją, a nawet kawki.
Jednak nie po to pracuję od lat nad integralnością mojej rodziny, żeby moje
domowe obowiązki, musieli przejmować hydraulicy, listonosze itd...
Jako prawnik wiesz, że do oceny stanu małżeństwa przyjmuje się trzy elementy.
Wspólne gospodarstwo mamy, trzeba by naprawdę wielkiego wysiłku z jej strony,
aby przejąć moje obowiązki i tym samym rozwalić wspólnotę, a tym samym nie boję
się, żeby się to mogło rozlecieć. Więź emocjonalna, z tym jest gorzej. Żona
stale nadaje otwartym tekstem, że mnie nie kocha, pytanie, czy jednostronna więź
emocjonalna jest taką więzią, czy nie? Trzecia sprawa - współżycie. Jest to mój
mały sukces, że w ogóle jest, bo już przez ponad rok można było je włożyć między
gawędy, niewykluczone, że wtedy kogoś miała. Chyba nie sądzisz, że używam
nacisków, przemocy. Nie ja. Zawsze, krok po kroczku, cierpliwie, w końcu nie
jest z kamienia... A że się tak między wierszami poskarżyłem na niską jakość
tego współżycia, przynajmniej w odniesieniu do niegdysiejszych moich
upodobań.... może się muszę starać jeszcze bardziej, cóż, przynajmniej wiem, że
coś jest na rzeczy z tą jej oceną naszej więzi emocjonalnej. Ale, wyobrażasz
sobie, co mogłaby zrobić czterdziestoparoletnia kobieta, gdybym ją zaniedbał pod
tym względem? Toż to murowany rozwód i to z mojej winy!!! A Ty mnie wysyłasz
sponsorować studentki )) Jestem tym zmęczony, nie bawi mnie to specjalnie, być
może sąsiadka miałaby szybciej i więcej ciekawego do powiedzenia, ale to mój dom
i chcę w nim zostać. Nie poszedłem na łatwiznę, więc muszę być teraz
konsekwentny. Staram się naprawić wszystko co było i co się pojawia na bieżąco,
wierzę, że jeśli nawet się nie uda, to przynajmniej nie będę miał sobie nic
ważnego do zarzucenia. Jestem jaki jestem, co mogłem, to zepsułem, co mogę,
naprawiam. Popełniałem błędy, popełniam i będę popełniał. Może powinienem już
dawno zacząć czcić świętego Spokoja, być może chcę naprawić coś, co się nadaje
tylko na złom, jednak gorsza byłaby świadomość, że nie próbowałem.
Wszystko, co mi się w życiu udało, wymagało determinacji, to co się nie udało,
było wynikiem zaniedbań.

[julka1800]

Scriptusie, to chyba Twoje najdluzsze wypowiedzi na forum, jak dlugo tu jestem
ne czytalam jeszcze tak dlugaśnych Twoich postów.

I przyznaje zastanowilo mnie to co napisales.
Jestes jedynym, ktorego znam, ktory by z taka determinacja dazyl do swego celu.
I za to 100 punktów. Serio.

Insza inszosc czy w ja takie postepowanie uwazam za sluszne czy nie. To Twoje
zycie.

[wiona11]

Czytałam z zapartym tchem. Szacunek! Naprawdę. Za determinację, jasny cel,
którym jest jedność rodziny. Nie idziesz na łatwiznę. W czasch kryzysu
najłatwiej jest podwinąć ogon pod siebie i wciec. Zostałeś i wiesz po co! Efekt
pewnie będzie taki, że razem się zestarzejecie, czego Wam zazdroszczę.
Mało dziś jest ludzi, którzy w Twojej sytuacji zdecydowaliby się trwać.
A swoją drogą, mało jest długoletnich małżeństw ludzi "starej daty", którzy
całe wspólne życie przeżyliby jak bezustanny miodowy miesiąc. Ale oni żyli
inaczej, mieli inne wartości.
Życzę Ci wytrwałości i myślę, że to się odpłaci. W.

[scriptus]

To nie jest tak. Mną cały czas targały i targają wątpliwości, tym bardziej, że
wielu Panów w podobnej sytuacji na forum postąpiło inaczej, wiele osób mnie
wręcz mówiło, że męczę siebie i Ją. Nie jest tak, że przed rozwodem powstrzymuje
mnie przysłowiowy wstyd przed rodziną, bowiem rodzice i bliscy, zarówno moi, jak
i jej o wszystkim wiedzą i, co więcej, są dla mnie wsparciem. Co unikalne,
teściowie i jej rodzeństwo w najgorszych chwilach mnie wspierali i mediowali,
kiedy nie chciała rozmawiać. Gdyby nie było tego cichego wsparcia, zapewne dawno
nie bylibyśmy razem. Z drugiej strony, zdaję sobie sprawę, że Ona jest pod
naciskiem całego swojego otoczenia, a siedzi w niej jakaś straszna rzecz, od
której się nie uwolniła. zatem, czy rzeczywiście dożyjemy starości razem, jak to
pięknie określiłaś, nie wiem. Byłoby to zgodne z wyznawanymi przeze mnie
wartościami. Nie wiem, czy tak będzie.

[wiona11]

Masz wątpliwości? A kto ich nie ma? Myślę, że każdy z tu zebranych, nawet jak
wszem i wobec obwieszcza swoje szczęście z powodu świetnie przeprowadzonego
rozstania, rozwodu i korzyści z tego płynących - ma wątpliowści. Teraz
niemodnie się do nich przyznawać.
Masz jasny cel i ciężko pracujesz, żeby go osiągnąć. Jej rodzina Cię wspiera?
Nic dziwnego!
Życzę wytrwałości i naprawdę wierzę, że doczekacie wspólnej starości.
Ona też doceni Twoje starania. Wcześniej, czy później. Doceni. Naprawdę warto.

[witekg80]

Wyszedłem z domu ( jest to dom teściowej, nawet nie nasz wspólny) ponieważ
porosiła mnie o to moja żona. Chiała przemyśleć nasze, jej życie w spokoju. A
ja się na to zgodziłem, bo do niczego nie można przymusić innej osoby, jeżeli
czegoś nie chce. Nie wiedziała co robić dalej i myślę że dalej nie wie. Nie
uważam jej za złą kobietę. Po prostu ułożyło się jak się ułożyło. Co będzię
dalej? Pożyjemy zobaczymy. Jak to Ona powiedziała dzisiaj: "Nie wiadomo co
przyniesie przyszłość, może za sobą zatęsknimy i znowu ze sobą będziemy". Czy
będziemy tego nie wiem. W życiu pewnego nie można być niczego.
Spytała mnie dzisiaj czy jeszcze ją kocham. Nie umiałem jej na to odpowiedzieć.
Z jednej strony kocham ją bardzo mocno, a z drugiej.... sam nie wiem co do niej
czuję. Wiem tylko tyle, jak to usłyszałem w pewnym filmie, że "żona wyrwła mi
serce i teraz mocno boli, gdy wieje wiatr." Dobrze, że jest jeszcze cóka. To
ona nadaje sens mojemu życiu.

[scriptus]

> Z jednej strony kocham ją bardzo mocno, a z drugiej....sam nie wiem co do niej
> czuję. Wiem tylko tyle, jak to usłyszałem w pewnym filmie, że "żona wyrwła mi
> serce i teraz mocno boli, gdy wieje wiatr." Dobrze, że jest jeszcze cóka. To
> ona nadaje sens mojemu życiu.

Witku, zgubiłeś się...
Sam mam często poczucie zagubienia, ale jeśli jest cel, to się zawsze odnajdziesz.

[witekg80]

Tak zabubiłem się i nie wiem co robić dalej, Więc żyję dalej, zobaczymy co
przyniesie życie.

[ak70]

Czasem warto przeczekać... zastanowić się.... zajrzeć w siebie, wrócić myślami
do przeszłości, zdarzeń, emocji...
Dać troche oddechu tej drugiej stronie...
Życzę Ci szczęścia - w jakiejkolwiek formie nadejdzie )

-----------
Nie bierzcie kredytu w Banku Millenium!!!

[scriptus]

Napisałem Ci, co zrobiłem, mam nadzieję, że pomoże Ci to w podejmowaniu decyzji.
Napisałem, jakie mam wątpliwości. Żeby to zrobić, przeprowadziłem kolejną
autoanalizę własnych motywów, jak widzisz, nawet to nie prowadzi do zniknięcia
wątpliwości. W związku z tym idę dalej w wybranym kierunku, jedni mówią, że to
szlachetne, drudzy, że głupie.
Notabene, wczoraj mieliśmy bardzo przyjemny i miły wieczór, razem,
porozmawialiśmy sobie.... Nadal nie wiem, co przyniesie kolejny dzień i boję
się tego. Ten strach, to nie jest normalne uczucie w małżeństwie, tym bardziej,
że nie jest nieuzasadniony.
Jakąkolwiek podejmiesz decyzję, nie będzie łatwo. Trzymaj się.

Scriptusie, nie przejmuj się !

[tricolour]

Dla wszytskich osób rozwód jest oznaką życiowej porażki, niewiele sie do tego
prezyznaje, a już szczególnie mało jest takich, którzy przyznają się, że rozwód
byłby niepotrzebny gdyby bardziej dbało się o związek.

Podejrzewam, że spora część "pouczań" bierze się ze zwykłej zazdrości.

[akacjax]

W sumie to ciekawa jestem jakie jest zdanie syna na sytuacje w Waszym domu. Czy czeka na takie mile dni, czy ma wyrobione zdanie na Wasz związek małżeński.
Dzieci mają inną perspektywę widzenia sytuacji, czasem zaskakują.

[scriptus]

Synek jest bardzo związany z nami obojgiem. Boi się jakiegoś kataklizmu, bo
niestety był świadkiem niemądrej scenki dotyczącej rozwodu, ale kiedy jest
dobrze, jest zadowolony. Kiedy jest "zimno", chowa się w swoim pokoju, żeby
przeczekać. Często jednak przychodzi pogadać, przytulić się, to do mnie, to do
swojej mamy... Oboje jesteśmy dla niego ważni, to dobrze, w sumie, tak powinno
być.

[witekg80]

Czy kobieta musi wszystko niszczyć? Dlaczego nie może spokojnie bez nerwów
porozmawiac?

[to.ja.kas]

Nikt nic nie musi niszczyc, czasem samo sie psuje bo brak serwisu.

Ale ja w innej sprawie....dlaczego Ak kredyt w Millenium jest be? Ja wziełam w
PKO BP, jestem im wierna, chociaz moj doradca finansowy doradzał millenium.
Bo musze sie pochwalic, zmieniłam lokum na ponad dwa razy wieksze ))

Buziaki