odejść jak pije?

[pannatoja]

Właśnie jestem w trakcie pakowania, on śpi po kolejnej awanturze a w
drugim pokoju śpi moja córka, dla której chcę to zrobić. cztery i
pół roku związku a nie układa się od dawna, tak się boję zmian, boję
się że sobie nie poradzę ...nie mam dokąd iść...

[nangaparbat3]

A probowałaś grupy al-anon? Dla partnerów osób uzaleznionych?

[pannatoja]

Pierwszy raz o tym słyszę, co to takiego? Gdzie o tym poczytam?

[nangaparbat3]

Zobacz tu na początek:
www.al-anon.org.pl/kontakt.html
Poznałam kiedys pana, który wyleczył się z alkoholizmu (zaleczył?) dzięki temu,
ze zona zaczęła na taka grupę al anon chodzić, tam nauczyli ja, jak zyc z
chorym, co robić, zeby nie umacniać go w chorobie - dzięki temu on zacząl
chodzic na spotkania AA - nie pije od paru lat, a ich małzeństwo przetrwało,
kiedy mowił o żonie było widać, ze ją kocha.

[lapina]

Odejść, zdecydowanie odejśc pisze to przez pryzmat własnego
doświadczenia. Żałuje, że nie odeszłam na poczatku - tylko czekałam
wspieram, pomagałam. Pod koniec juz byłam ze strachu ze sobie nie
poradzę, od roku nie jestesmy razem i radę sobie coraz lepiej,
zaczełam spotykać się z ludzmi,marzyć... po prostu żyć
Oczywiście czasami warto spróbowac być razem (o ile oczywiście ona
zechce się leczyć), ale tylko raz. Nie ma się co łudzić , ze tym
razem 3,4...20 jednak się uda...
Może masz kogoś kto mógłby Ci pomóc wesprzeć Cię...? Jesli naprawdę
nie jest też sporo ogranizacji, które pomagają, na stronce
znajdziesz informacje www.oska.org.pl i listę organizacji:
www.oska.org.pl/index.php?option=com_sobi&catid=90&Itemid=189
Życze powodzenia! Poradzisz sobie! Tylko w to uwierz! Pozdrawiam
serdecznie

[la_persona_divorciada]

Oddaj go na leczenie przymusowe do SANATORIUM a gdy bedzie na odwyku porozmawiaj
i ewentualnie wtedy oddaj sprawe do sądu. Teraz jedynie co dostaniesz to
separacje albo duuużo rozpraw. Musi być całkowity rozpad małżeństwa do wmiarę
spokojnego i szybkiego rozwodu.Jeśli musisz coś podejmować to nie wiem dlaczego
Ty masz uciekać i zostawić go w domu.Naprawde postarałbym się aby wysłać go na
przymusowe leczenie.
Pozdrawiam
**
Cierpienie oczyszcza dusze, ułatwia oderwanie od przywiązań, niszczy zło moralne.

[jarkoni]

Brawo za odpowiedzi Drogie Panie.
To może po prostu zabić, nie tylko odejść albo oddać na "przymusowe" leczenie?
Innych opcji nie ma?
A rozmowa, psychiatra (oby nie psycholog), terapia wspólna, leczenie, ale nie
"przymusowe"..
Wiecie o czym piszecie? Facet dowieziony do szpitala przez policję, traktowany
jak przestępca, na przymusowe leczenie, będzie miał ochotę i dobrą wolę, żeby
się leczyć?
Ktoś podpowiada, że masz uciekać.
Nie mam słów

[a.niech.to]

Widzisz, jak ładnie się nam wątki skorelowały.

[la_persona_divorciada]

Witam
Lepiej dać na odwyk bo alkoholizm to choroba a chorobę trzeba leczyć. Odejście
to ostateczność.
Nie znamy dokładnie sytuacji więc każdy podpowiada to co uważa.Drogi jarkoni a
Ty jaką dasz radę tej kobiecie??
Pozdrawiam
**
Dwie najkrótsze odpowiedzi: TAK i NIE, wymagają najdłuższego zastanowienia.

[wania46]

odejsc= fizycznie sie oddalic -to skutkuje po pewnym czasie dystansem
psychicznym i wtedy mozna sie zastanawiac juz bez emocji co robic,zasiegnawszy
rady madrzejszych.Przepraszam,ale chyba nie tym forum.Juz drugi watek wolajacy o
pomste do nieba!

do pannatoja

[wania46]

Jesli masz dostep do internetu to wyszukasz sobie miejsce na
"przechowanie".Mozesz dzwonic na niebieska linie
www.niebieskalinia.pl/index.php?w=1280.
do telefonu zaufania
JA TEZ TAK STRASZNIE BALAM SIE ZMIAN...

[jarkoni]

la_persona_divorciada, umiesz może czytać ze zrozumieniem?
Rada już była, zaraz po waszych genialnych podpowiedziach:

1. Nie uciekać od razu, tylko starać się pomóc.
2.Nie "przymusowe" leczenie z nakazu sądu i w efekcie z policją zawożącą do
szpitala, bo efekt będzie mierny, zaręczam.

Tylko tyle, albo aż tyle.

[oinga]

Zgadzam się z Jarkonim. Nie ma czegoś takiego jak przymusowe
leczenie, bo ktoś inny tak chce (chyba, że decyzją sądu). Sam musi
chcieć się leczyć, ale oczywiście ty powinnaś skorzystać z pomocy i
wsparcia odpowiednich organizacji. To naprawdę działa!
Jarkoni, pytanko: dlaczego nie psycholog?

[la_persona_divorciada]

Sprawy dotyczące zwalczania alkoholizmu uregulowane są w ustawie o wychowaniu w
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Co do zasady poddanie się leczeniu
odwykowemu jest dobrowolne. Wyjątki od tej zasady określa ustawa. Członkowie
rodziny osoby uzależnionej od alkoholu, dotknięci następstwami nadużywania
alkoholu przez osobę uzależnioną, uzyskują w publicznych zakładach opieki
zdrowotnej świadczenia zdrowotne w zakresie terapii i rehabilitacji
współuzależnienia oraz profilaktyki. Za świadczenia te od wymienionych osób nie
pobiera się opłat. Osoby, które w związku z nadużywaniem alkoholu powodują
rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchylają się od pracy albo
systematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny, kieruje się na badanie
przez biegłego w celu wydania opinii w przedmiocie uzależnienia od alkoholu i
wskazania rodzaju zakładu leczniczego. Na badanie takie kieruje gminna komisja
rozwiązywania problemów alkoholowych właściwa według miejsca zamieszkania lub
pobytu osoby, której postępowanie dotyczy, na jej wniosek lub z własnej
inicjatywy. Osoby, o których mowa wyżej jeżeli uzależnione są od alkoholu,
zobowiązać można do poddania się leczeniu w stacjonarnym lub niestacjonarnym
zakładzie lecznictwa odwykowego. O zastosowaniu obowiązku poddania się leczeniu
w zakładzie lecznictwa odwykowego orzeka sąd rejonowy właściwy według miejsca
zamieszkania lub pobytu osoby, której postępowanie dotyczy, w postępowaniu
nieprocesowym. Sąd wszczyna postępowanie na wniosek gminnej komisji
rozwiązywania problemów alkoholowych lub prokuratora. Do wniosku dołącza się
zebraną dokumentację wraz z opinią biegłego, jeżeli badanie przez biegłego
zostało przeprowadzone. Orzeczenie o obowiązku poddania się leczeniu zapada po
przeprowadzeniu rozprawy, która powinna odbyć się w terminie jednego miesiąca od
dnia wpływu wniosku.

[jarkoni]

la_persona_divorciada napisał:

> Sprawy dotyczące zwalczania alkoholizmu uregulowane są w ustawie o wychowaniu w
> trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Co do zasady poddanie się leczeniu
> odwykowemu jest dobrowolne. Wyjątki od tej zasady określa ustawa. Członkowie
> rodziny osoby uzależnionej od alkoholu, dotknięci następstwami nadużywania
> alkoholu przez osobę uzależnioną, uzyskują w publicznych zakładach opieki
> zdrowotnej ...................

I dalsze blablabla... Po co to cytujesz? To ustawa i każdy może ją przeczytać
kiedy chce. Podaj w którym MP była opublikowana.
A jak to się ma do wątku? Nijak? No proszę... Teraz pomyślałaś?

[jarkoni]

oinga, nie w tym przypadku, dyrdymały kolesia po uniwersyteckiej psychologii
może pomogą Małyszowi lepiej odbijać się z progu i lepiej zagryzać bułkę z
bananem. Pewnie też jako dorosły autorytet pomógłby i Klimkowi Murańko.
Na pewno to może być pomoc w problemach małżeńskich w trakcie trwania
małżeństwa, choć polecam "Kasię i Tomka", tam było wiele scen z psychologiem,
baardzo polecam, taka ogólna opinia o psychologach, nazywają się teraz +kliniczni+
Jak zobaczysz to zrozumiesz.
Znam kilku, jednemu nawet płaciłem koło 100 za wizytę, wytrzymałem 3,
już na drugiej wiedziałem co powie i jakich rad udzieli na parę sekund zanim to
powiedział.
To nie żart.
Chcesz terapii przez e-mail? Proszę bardzo.

[sylwiamich]

Najpierw zastanów się czy go kochasz, czy chcesz spróbowac mu
pomóc.Jeśli nie potrafisz...oderwij się od tego.I to jest to
odejście o ktorym mówią dziewczyny.Odejdż...skup sie na sobie.Bo
tylko pewna i silna możesz pomóc.
Gdy juz podejmiesz decycję że chcesz spróbować
zawalczyć...koniecznie terapia dla osób
współuzaleznionych.Informacje znajdziesz najprawdopodobniej w
Ośrodku Pomocy Społecznej, kościele, PCPR, przy klubach AA.
Oni dalej Cię poprowadzą. Znam wiele małżeństw uratowanych w ten
sposób.I wiele kobiet które odeszły z czystym sumieniem.Trzymaj się.

[sylwiamich]

Nie ma sytuacji bez wyjścia...czasami tych wych wyjść po prostu nie
widzimy.

[sylwiamich]

jarkoni napisał:
> oinga, nie w tym przypadku, dyrdymały kolesia po uniwersyteckiej
psychologii
> może pomogą Małyszowi lepiej odbijać się z progu i lepiej zagryzać
bułkę z
> bananem. Pewnie też jako dorosły autorytet pomógłby i Klimkowi
Murańko.

...czasami lepiej nic nie napisać...ćwiczę to....Ciebie też zachęcam

[jarkoni]

sylwiamich napisała:
> ...czasami lepiej nic nie napisać...ćwiczę to....Ciebie też zachęcam

DOKŁADNIE TAK..
A co konkretnie Ci się nie spodobało w moim tekście?
Bo poniżej już się ze mną zgadzasz

[oinga]

Trzymam za słowo, jak będe w potrzebie, to nie omieszkam skorzystać
ze wsparcia.

Jarkoni

[akacjax]

co Ty wiesz o alkoholiźmie?
A jak się "uzgadnia" z alkoholikiem wspólną wizytę u psychiatry?

Oczywiście on bez własnej woli nie będzie "zdrowiał", ale co go może natchnąć, że warto? Na pewno nie żonka czekająca z obiadkiem.

[sylwiamich]

akacjax napisała:

> co Ty wiesz o alkoholiźmie?
> A jak się "uzgadnia" z alkoholikiem wspólną wizytę u psychiatry?
>
> Oczywiście on bez własnej woli nie będzie "zdrowiał", ale co go
może natchnąć,
> że warto? Na pewno nie żonka czekająca z obiadkiem.



Akacjo...z alkoholikiem można uzgodnić wizytę u psychiatry.
1.Poprosi Cię o pomoc.Sam nie jest w stanie, potrzebuje wsparcia.
2.Nakłaniasz go na ta wizytę..on się zgadza.Istnieje dość nikłe, ale
prawdopodobieństwo że on w trakcie tych wizyt "załapie"
Akacjo...alkoholika można przymuszać do terapii:
1.Jesli chcesz mieć dowody na jego alkoholizm.
2.Jeśli zakładasz że istnieje dość nikłe, ale prawdopodobieństwo że
w trakcie realizowania przymusu leczenia "załapie".
Nie ma skutecznej terapii, gdy nie ma woli zmiany w
uzależnionym.Wola może się pojawić w każdej chwili...bo obudził się
zasikany na klatce schodowej, bo żona odeszła, bo pocisnęli mu na
przymusowej terapii, bo.....
Ale w tym wszystkim są osoby bliskie.Dlatego lepiej żeby radzić
fachowo

[akacjax]

> Akacjo...z alkoholikiem można uzgodnić wizytę u psychiatry.
> 1.Poprosi Cię o pomoc.Sam nie jest w stanie, potrzebuje wsparcia.
> 2.Nakłaniasz go na ta wizytę..on się zgadza.Istnieje dość nikłe, ale
> prawdopodobieństwo że on w trakcie tych wizyt "załapie"

hahahahaha

Wieksze jest ponoć prawdopodobieństwo, że załapie, gdy będzie miał nakaz, czasem trzeba i wielokrotny, niż to, że jak ładnie poprosisz to on się zgodzi i pójdzie tam. Bo może się zgodzi, tak, tylko, że zapije zanim tam dojdzie.

[sylwiamich]

akacjax napisała:
> hahahahaha
>
> Wieksze jest ponoć prawdopodobieństwo, że załapie, gdy będzie miał
nakaz, czase
> m trzeba i wielokrotny, niż to, że jak ładnie poprosisz to on się
zgodzi i pójd
> zie tam. Bo może się zgodzi, tak, tylko, że zapije zanim tam
dojdzie.

Niektórzy chcą pić i mówią że nie mają problemu.Najczęściej winą
obarczają sytuację, inne osoby.Lub mówią że piją w normie, a
wszytssy się czepiają.Są też tacy alkoholicy, którzy picie
zapewniają sobie w inny sposób.Przyznają się do problemu, czasami
nawet proszą o pomoc, po czym stwierdzają że nie dają rady.Potrafią
nawet żebrać o zostanie i brać na litość.Inwencja nałogowca bywa
duża.
Nie jestem miłośniczką ograniczania ludziom wolności.Teoretycznie
człowiek w nałogu funkcjonuje jak zakochany...nie myśli racjonalnie,
jest "naćpany".I zdawać by sie mogło, że tylko siłą można go z tego
zniewolenia wyrwać.I czasami to zadziała, tak samo jak czasami
zadziała prośba o pójście na terapię.
Tak jak nie ma jedynego właściwego sposobu wpływu na człowieka, tak
nie można jednoznacznie powiedziec że ten, czy inny sposób jest
dobry.
W tym sposobie który podajesz...czyli przymusowa terapia... tkwi
jednak pewne niebezpieczeństwo.Osoba współuzależniona dostaje
poczucie kontrolowania sytuacji.Złudne poczucie kontroli.Dlatego
radzę iść na terapię...nie chce mi się pisać tak długich postów.

[akacjax]

Jeżeli znasz temat-to wiesz, że przymusowe leczenie-to jest ewentualnie tylko wstepem, a nie leczeniem, które trwa co najmniej dwa lata.
Oczywiście są osoby, które proszą o wsparcie-ale wiesz-to jest ich walka, ich determinacja. Możesz za rękę zaprowadzić na terapię, siedzieć pod drzwiami, możesz być na każdy telefon, ale to uzależniony musi sam naiuczyć się jak sobie radzić z nawrotami, z chorymi emocjami.

Każdy przypadek jest inny. Jeżeli dziewczyna napisał tu o tym, to jest duże prawdopodobieństwo, że etap zwracania uwagi mężowi-że za dużo pije itd. ma za sobą. A on raczej nie awanturował sie, bo ona nie chce mu pomóc... Innymi słowy-nie pijany ma mówić: "chcę pomocy", ale trzeźwy.

p.s.

[akacjax]

Wg mnie najlepsze metody pomocy uzależnionemu (kolejność może być różna zależnie od sytuacji):
- odebranie mu komfortu picia
- w razie problemów innych(awantury, uciążliwość dla rodziny itp.) podjęcie wszelkich kroków prawnych ze zgłoszeniem do GKRPA włacznie
- terapia własna dla osoby wspóluzależnionej
- odejście, szczególnie polecam gdy nie ma żadnych znaków, że alkoholik chce się leczyć

[a.niech.to]

Tylko ścięta piłka ze wskazaniem na drugiego seta. Inaczej się nie
da. Znajdź przechowalnię.

[akacjax]

> Właśnie jestem w trakcie pakowania, on śpi po kolejnej awanturze a w
> drugim pokoju śpi moja córka, dla której chcę to zrobić.

Ten tekst jest słusznym wyjaśnieniem na takie podejście do tej niebezpiecznej i dla Ciebie i dla dziecka sytuacji.
Po pierwsze zapewnienie bezpieczeństwa i spokoju dla siebie i dziecka. A dopiero po drugie alkoholik.
Aby przestał pić-musi sam dojść do swojego dna, dla jednego to totalne zatrucie organizmu, niewydolność itd. dla innych odejście żony.
Na pewno warto nie zapewniać mu komfortu picia.
Na pewno trzeba poszukać terapii dla siebie(adresy: www.odwyk.pl)-to profesjonalna pomoc dla rodzin uzależnionych od alkoholu.
Tam dostaniesz przede wszytskim wiedzę-dowiesz się o mechanizmach uzależnień, o wszystkich regułach tej śmiertelnej gry. I zobaczysz, c jest dla Ciebie ważne, a co nie.

Być może czytasz ten tekst, bo nie byłaś konsekwentna. Być może byłaś, być może napiszesz nam o tym.

[jarkoni]

Akacjo droga, sytuacja jest oczywiście niebezpieczna, ale do awantur, groźnych
szczególnie, chyba winno się wzywać policję, a nie obwieszczać światu, ze się
pakuję i uciekam zimą z dzieckiem, dodając, że nie mam gdzie uciekać..
To rozsądne? Na ulicę? Problem pojawił się dziś?
Jeśli na trzy ostatnie pytania odpowiedź brzmi "nie" to warto wrócić do moich
poprzednich postów.
Omijając geniuszy, którzy np. cytują ustawę o wychowaniu w trzeźwości(po co?),
proponują policję z przymusowym leczeniem i inne takie rady..

Jarkoni drogi

[akacjax]

Być może "dziś" pojawił się przebłysk innej reakcji na sytuację.
Policja owszem jest..ale niezbyt chętnie przyjeżdża do awantur.
Owszem jest problem gdzie uciekać..ale i na to jest rada. Jak się dobrze szuka...

Alkoholik nie prędko prosi o wsparcie, najczęściej na propozycję pomocy-odpowiada: ja nie mam problemu.

Jarkoni, Twoje wypowiedzi brzmią dla mnie jakbyś miał utrwalony, specyficzny obraz alkoholowego domu. Obraz z bliską osobą uzależnioną w tle.
Jeżeli ten post Cię drażni, skasuj go.

[jarkoni]

Akacjo, Twoje odpowiedzi to"być może+ owszem, ale niezbyt chętnie+ owszem jest
problem"
Przypadkiem nie głosowałaś na partię naszego byłego mlaskającego premiera?
Wybacz wtręt polityczny, ale oni z tego obozu dokładnie tak odpowiadają. Czyli
tak, żeby nie odpowiedzieć, rozmydlić i jeszcze na końcu zaatakować.
Tutaj też widzę na końcu:
"Jarkoni, Twoje wypowiedzi brzmią dla mnie jakbyś miał utrwalony, specyficzny ob
> raz alkoholowego domu. Obraz z bliską osobą uzależnioną w tle."

Nie Akacjo, nie miałem nigdy okazji poznać obrazu alkoholowego domu, ani nie
miałem i nie mam żadnej uzależnionej osoby w tle.
Natomiast sam temat, nawet od podszewki, i owszem znam.
Dlatego bardzo dobrze wiem o czym piszę.

[nangaparbat3]

Nie do końca, Jarkoni.
Najgorsze w tym temacie (z punktu widzenia zony chorego) jest właśnie to, ze
często po podjeciu i sukcesie leczenie zwiazek się rozpada. Tak jak pisze Ropucha.
Czy masz pojecie, ile trzeba mieć odwagi i siły, zeby podjac próbę ratowania?

[a.niech.to]

nangaparbat3 napisała:

> Czy masz pojecie, ile trzeba mieć odwagi i siły, zeby podjac próbę
ratowania?
Myślę, że przede wszystkim rozsądku, żeby wyznaczyć sobie granicę
pomiędzy kobietą ratującą związek a GC. Sądzę, że to bardzo
indywidualna sprawa, gdzie należy ją wytyczyć. Dla mnie było nią
zyskanie całkowitej pewności, że nie ma najmniejszej szansy, aby
odbudować/zbudować sensowny związek.
Głupio by było umrzeć jako szefowa GC.

[jarkoni]

Nango,
trzeba mieć dużo siły.
Wiesz w czym? Żeby podjąć ostateczną decyzję.. A mianowicie: czy to ten kochany,
któremu obiecałam, że nie opuszczę go (w zdrowiu czy chorobie) aż do śmierci..
Wtedy pomagam, aż do końca, na wszelkie sposoby, bo "mój ci on".
Albo:
Zlewam wszystko, bo jest niebezpiecznie. Uciekam z dzieckiem. A on niech sobie
radzi, w końcu to on ma problem.

[a.niech.to]

jarkoni napisał:

> czy to ten kochany
> ,
> któremu obiecałam, że nie opuszczę go (w zdrowiu czy chorobie) aż
do śmierci..
> Wtedy pomagam, aż do końca, na wszelkie sposoby, bo "mój ci on".
Nie mniej ważne, a może i ważniejsze jest pytanie: kim ja jestem dla
tego, komu przysięgałam? Zdarza się, że konieczne jest rozstanie
nawet z najmojejszym, bo inaczej klub GC zasili jeszcze jedna
kochająca za bardzo.

[zielona_ropucha]

Ja nie odeszłam.Walczyłam.Najbardziej przeraża,że nie warto
było...bo on odszedł.
Co przeżyłam...tylko ja wiem.Nie polecam .Boli podwójnie bo
niepotrzebne były te lata walki i łez...przegrałam.
Przegrałam podwójnie bo i z nim i ze sobą.

[maza15]

przegrałaś,ale po walce,nie oddałaś walkowerem
możesz być spokojna,nawet jak bardzo boli

[wania46]

To moze ropuszko zakonczysz te walke z soba (bo tylko wtedy mozna mowic o
wygranej lub przegranej)i pokochasz siebie bo na pewno jest za co)Bardzo Ci tego
zycze.Autorce watku rowniez.Jak trudno to zrobic bedac na codzien z alkoholikiem
i w ogole kolekcjonerem nalogow dobrze wiem-Wania

[a.niech.to]

zielona_ropucha napisała:

> Przegrałam podwójnie bo i z nim i ze sobą.
Dalczego twierdzisz, że przegrałaś ze sobą?

[zielona_ropucha]

Ja ciągle walczyłam ze sobą..odejść czy nie...i
zostawałam,próbowałam chociaz wewnetrzny głos mówił mi,że nic z tego
nie bedzie...a teraz też przegrywam ze soba..nie potrafię powiedzieć
sobie dosyć już myslenia,dosyć roztrząsania,weź się w garść kobieto.
Na dodatek zrobiłam sie nerwowa i podejrzliwa i nijak nie wiem,co
zrobic ze sobą dalej...wyniszczam się i nie umiem zadbać o
siebie,fryzjer tu nic nie pomoże,prędzej psychiatra,ale jakoś na
prochy nie mam ochoty.

[a.niech.to]

zielona_ropucha napisała:

> jakoś na
> prochy nie mam ochoty.
Bez obawy, prochy stanowią podparcie w momentach, gdy zawodzą nerwy.
Chwyta się równowagę, rozwiązuje problemy - w takiej kolejności, i
do następnej okazji.
Pozdrawiam

[zielona_ropucha]

Dziękuję.Ja też pozdrawiam
Postanowiłam wywiesić białą flagę.

[ewa009]

Witaj, dziewczyna uważam ,że jesli na tym forum zadałas to trudne pytanie to
musisz miec dosyc wszystkiego i poczucie bezsilnosci, moje zdanie to uciekaj i
zabieraj dziecko bo nie warto, alkoholizm to choroba ale to nie oznacza ,ze
musisz sie litowac i wspierac bo moze byc tak, ze teraz wyciagniesz Twojego z
tego stanu ale jak bedziecie miec problemy to wpadnie w to znowu i znowu i
znowu.Ty i Twoje dziecko jestescie najwazniejsze, On jest dorosły wiec niech
radzi sobie sam.

[jarkoni]

Ewa, sam nie wiem co napisać, bo już napisałem jakie mam zdanie..
Oczywiście uciekać, bo to najlepsze dla matki i dziecka, nawet się nie zastanawiać.
A co z tym chorym facetem, którego kochasz/kochałaś?
Zostawić jak śmiecia? Zapomnieć? Niech zginie, zgnije?
To dopiero trudne.
Wracam do swojego pytania: obiecałaś mu, że go nie opuścisz w zdrowiu czy
chorobie? Dotrzymasz słowa? Ucieczka z dzieckiem OK, ale potem go zostawisz?
Chorego?
Niezła ta instytucja małżeństwa i przysięgi, nawet przed Bogiem składane...

[panda_zielona]

Chory? tak,na własne życzenie.I żadne głaskanie i litowanie się nie
pomoże,jeśli chory sam nie zrozumie,że niszczy rodzinę i siebie.
Mówią,że trzeba sięgnąć dna zeby móc się mieć od czego odbić.

[wania46]

To ja Ci napisze tak: taki alkoholik to w swej "przebieglosci"potrafi sie
rowniez powolywac na przysiegi przed Bogiem.Ale Pan Bog nie chce zebysmy glupio
kochali- tego jestem pewna.Milosc do alkoholika musi byc TWARDA (albo madra jak
wolisz).Zostawiasz go/ją po to zeby w nim/niej sie obudzil instynkt
samozachowawczy i zeby wzial/wziela odpowiedzialnosc za swoje zdrowie i zycie.

to bylo do Jarkoniego

[wania46]

[pomidorowa5]

To nie jest taka prosta sprawa. Alkoholizm to choroba ,ktora dotyka cala rodzine
, nie tylko pijacego. Wiekszosc pisze tutaj o AA, o Al-anon,tylko malo kto zdaje
sobie sprawe ,ze wiekszosc alkoholikow notorycznie zaprzecza ,ze maja problem z
alkoholem. Wiekszosc z nich nie chce slyszec o jakiej kolwiek terapii bo po co ,
niepotrzebne im to.I ile lat mozna tak zyc pod jednym dachem z alkoholikiem ?
Szanse trzeba dac, ale postawic warunki i byc konsekwentnym , bo przewaznie bywa
tak,ze dopoki alkoholik nie zacznie tracic tego co najcenniejsze , nie osiagnie
dna nic nie zrobi w tym kierunku by zaczac sie leczyc. Nieliczni potrafia
przebudzic sie w pore i zadne tam .... w zdrowiu i w chorobie .... bo niby
dlaczego i jakim prawem mam zyc z kims kto jest chory a nie chce sie leczyc. Mam
pozwolic na to by wykonczyl mnie i dzieci tylko dlatego ,bo przysiegalam ?

Polecam to forum. Tam sie sporo dowiesz na ten temat:
free4web.pl/3/?59990

[akacjax]

Myślę, że w jednym się nie rozumiemy-Jarkoni, czy wiesz jak działa alkoholik na rodzinę? Jest kilka filmów dobrze to pokazujących.
To nie jest tak, że alkoholik sobie pije i nie ma to skutków-zawsze są skutki. Dom nie jest normalny, tylko niepewny, dzieci nie wiedzą co jest właściwe, co nie. Itd.
Trzeba ratować dzieci, siebie-to pierwsza kolejność. Jeżeli da się przy okazji uratować alkoholika, to jeszcze lepiej.
On musi zobaczyć, że żyje jak śmieć i chcieć sobie pomóc. Dopóki tego nie zobaczy będzie spadał po równi pochyłej, jeżeli będzie miał rodzinę pod ręką pociągnie w dół i ich.
Pamiętasz wątek o DDA? Był taki kiedyś na forum.

Wyprowadzenie się nie od razu znaczy opuszczenie w świetle przysięgi. Pomijam, że wyciaganie na tym forum przysięgi małżeńskiej jako argumentu powinno działać jak prawo Godwina w Usenecie.

a my wszyscy - gdzie jesteśmy?

[nangaparbat3]

Bo w Polsce panuje społeczne przyzwolenie na picie. Ludzie pija latami,
przychodzą po alkoholu i pija w pracy, i nic sie nie dzieje.
Widziałam kiedyś, jak ekspedientka odmowiła sprzedania piwa podpitemu mezczyxnie
(tzw. "porządny" na oko). Był w szoku - nie mógł uwierzyć, ze ona to zauwazyła.
Pomyślałam wtedy, ze moze gdyby cześciej, łatwiej mówić: jest pani pijana, nie
sprzedam, pił pan, prosze wracać do domu i zglosić sie na leczenie, inaczej
następnym razem wylatuje pani/pan z pracy - moze wtedy byłoby łatwiej naklonic
do leczenia?
A tak - zona i dzieci zostaja z tym same, tym bardziej niewiarygodne, boo
przeciez nikt sie nie czepia, a ja nie jestem uzalezniony, tylko czasem wypiję,
jak każdy.

[jarkoni]

Akacjo, wiem to wszystko.
Myślałem tylko o czymś takim: czy żona i matka mieszkając pod jednym dachem z
kimś, kto pije coraz więcej- pozwalała na to, przymykała oko, aż w końcu się
wyprowadziła z dziećmi?
Ot, taka banalna historia?
Słusznie mówicie, że taki pijący ktoś nigdy w życiu nie uzna się za alkoholika,
bo niby wszyscy piją, a on oczywiście to kontroluje.. Stare śpiewki.
Ale moje pytanie brzmi: co zrobiłaś żono/partnerko życiowa w okresie (może
długim, nawet kilkuletnim) od zauważenia symptomów do momentu ostatecznej
decyzji o wyprowadzce i o końcu bycia razem?
Dobrze wiadomo ile jest opcji: od wspólnej terapii po drastyczne odbieranie
komfortu picia, mówienie wszystkim głośno, że ten człowiek ma problem.
Ale jakoś w tym wątku było cicho o pomocy, poparciu, wspólnej walce.
Ja słyszałem tylko o wyprowadzkowej końcówce..

[nangaparbat3]

jarkoni napisał:
czy żona i matka mieszkając pod jednym dachem z
> kimś, kto pije coraz więcej- pozwalała na to, przymykała oko, aż w końcu się
> wyprowadziła z dziećmi?

Miała zabronić, mówisz?
Dorosłemu czlowiekowi?
Postawic do kąta? Szlaban na samotne wyjscia na miesiąc? Szlaban na seks czy
zamkniecie lodówki?


> Ale moje pytanie brzmi: co zrobiłaś żono/partnerko życiowa w okresie (może
> długim, nawet kilkuletnim) od zauważenia symptomów do momentu ostatecznej
> decyzji o wyprowadzce i o końcu bycia razem?
> Dobrze wiadomo ile jest opcji: od wspólnej terapii po drastyczne odbieranie
> komfortu picia, mówienie wszystkim głośno, że ten człowiek ma problem.
> Ale jakoś w tym wątku było cicho o pomocy, poparciu, wspólnej walce.
> Ja słyszałem tylko o wyprowadzkowej końcówce..

A Ty, Jarkoni, co zrobiłeś, zeby Twoj kolega z pracy przestał pić? I zapewniam
Cię, że łatwiej rozmawiać o tym z kolegą, niz z ojcem czy mężem. Na tym to
polega, ze najblizsi umieraja ze wstydu, kiedy tylko pomyślą, ze tajemnica
mogłaby sie wydać.
Znam osobiście wiele wspaniałych, mądrych, dobrych i silnych kobiet, ktore nie
poradziły sobie z alkoholizmem męża. ("Poradziły sobie" = umiały nakłonic go do
terapii, przejść przez to, a związek przetrwał.) Znam przynajmniej jednego
mężczyznę, który - silny, dzielny i odpowiedzialny - nie umie zmusic ? zachęcić?
przekonać? żony do podjecia leczenia.
Proszę, nie oceniaj tak łatwo.

[jarkoni]

Nango, mimo całego szacunku dla Ciebie - bardzo uprościłaś, i wybacz, nie masz
racji.
Pielęgnujesz jedynie zasadę naszego polskiego piekiełka- nic nie mówić, nie
pomagać, niech się nie wyda, dla wszystkich mamy być wzorową cacy rodziną..
A potem pakowanie po nocy, szloch i ucieczka z dzieckiem pod pachą

[akacjax]

Widzisz Jarkoni znasz teorię, a nie chcesz przyjąć do wiadomości, że nie ma w
naszym kraju tradycji pokazywania palcem-ten to pije za dużo.
Popatrz na artykuł i na komentarze:
kobieta.gazeta.pl/poradnik-domowy/1,63125,4783681.html
Niektóre z nich są, od alkoholików-widzisz oni nie mają problemu, może tylko ich
żony, mężowie, kochanki, dzieci, matki.....
Oni piją bo lubią, bo nie widzą innego sposobu odreagowania. Za chwilę ktoś w
ich domu może wpaść we współuzależnienie, sprzątać, wyręczać, usprawiedliwiać,
prosić, błagać o leczenie itd.
A może przejrzeć na oczy i powiedzieć: wobec tego problemu jestem bezsilny(a), a
chcę żyć i trzasnąć drzwiami z drugiej strony.

Musisz przyjąć do wiadomości, że nie ma opcji poproszenia uzależnionego o
leczenie się.

[pomidorowa5]

akacjax napisała:

> Widzisz Jarkoni znasz teorię, a nie chcesz przyjąć do wiadomości, że nie ma w
> naszym kraju tradycji pokazywania palcem-ten to pije za dużo.
> Popatrz na artykuł i na komentarze:
> kobieta.gazeta.pl/poradnik-domowy/1,63125,4783681.html
> Niektóre z nich są, od alkoholików-widzisz oni nie mają problemu, może tylko ic
> h
> żony, mężowie, kochanki, dzieci, matki.....
> Oni piją bo lubią, bo nie widzą innego sposobu odreagowania. Za chwilę ktoś w
> ich domu może wpaść we współuzależnienie, sprzątać, wyręczać, usprawiedliwiać,
> prosić, błagać o leczenie itd.
> A może przejrzeć na oczy i powiedzieć: wobec tego problemu jestem bezsilny(a),
> a
> chcę żyć i trzasnąć drzwiami z drugiej strony.
>
> Musisz przyjąć do wiadomości, że nie ma opcji poproszenia uzależnionego o
> leczenie się.


Dokladnie akacjax mialam to na mysli co napisalas.

NIczego nie pielęgnuję

[nangaparbat3]

jarkoni napisał:

> Nango, mimo całego szacunku dla Ciebie - bardzo uprościłaś, i wybacz, nie masz
> racji.
> Pielęgnujesz jedynie zasadę naszego polskiego piekiełka- nic nie mówić, nie
> pomagać, niech się nie wyda, dla wszystkich mamy być wzorową cacy rodziną..
> A potem pakowanie po nocy, szloch i ucieczka z dzieckiem pod pachą
Przeczytaj z łaski swojej moj poprzedni post.
Rozumiem tylko, jak trudno jest.
I zawsze uważam, ze naprawianie swiata trzeba zacząć od siebie - co ja, Nanga,
robię, zeby to zmienić (akurat troche robię, robiłam, bardzo konkretnie).
I Ciebie tez proszę o stawianie wymagan najpierw sobie, zwłaszcza ze jestes
lekarzem i ilu pacjentom powiedziałeś, tak jak moja przyjaciolka-neurolozka:
pan/pani pije, to widać. Jesli tak mówisz, kiedy widzisz, chwała Ci za to. Ale
ja wiem, ze naprawdę niewielu lekarzy potrafi.

[sylwiamich]

nangaparbat3 napisała:
> Miała zabronić, mówisz?
> Dorosłemu czlowiekowi?
> Postawic do kąta? Szlaban na samotne wyjscia na miesiąc? Szlaban
na seks czy
> zamkniecie lodówki?


Nie nango ....miała walczyć właśnie wtedy.Gdy między ludżmi jest
żle, ale się kochają, to zazwyczaj nie robią nic aby naprawić
związek.
W przypadku uzależnienia:
-Brak umiejętności.Bliski alkocholika nie potrafi sobie poradzić z
sytuacją, nie umie być szczerym ze sobą, sam stosuje techniki
obronne (racjonalizacja, wyparcie, nieadekwatne poczucie
siły...itd).Nie umie pomóc, stawiać granic i wymagać.
-Miłość.Kocham i boję się że stracę partnera.Że odejdzie odemnie.Że
stawiając mu granice,których nie będzie ich respektował, poniżę się
bardziej.Gdy dowiedzą się inni, będę musiała podjąć jakąś
decyzję.Dlatego nic się nie mówi...najczęsciej nie ze wstydu.Często
kobiety umożliwiają wręcz picie facetowi((
Potem problemy nawarstwiają się, miłość znika.Zaczyna się walka o
siebie.I mąż idzie w odstwkę.Tak po prostu jest.Czy można winić
kobietę Jarkoni? Tam chory jest cały związek i wszyscy w nim
uczestniczący.To co nie udaje się facetowi, nie udaje się kobiecie.
W nałóg powoli wchodzą obydwoje.Ona pozwalając od początku na
to....on brnąc.Żyłam kilkanaście lat z patologicznym kłamcą.Wszytsko
to przerobiłam na własnej skórze.Współuzaleznienie, koniec miłości,
walka o siebie.I te refleksje na koniec.Przecież mogłam po drugim
kłamstwie odejść.Ja karmiłam to...nie widząc, wierząc, udając że
wierzę, bojąc się, nie mówiąc.

Sylwia

[nangaparbat3]

dokładnie o to mi chodziło.
Nie umiemy walczyc, nie mamy pomocy, a nawet jesli mamy, nie wiemy gdzie, albo w
nia nie wierzymy, albo wstydzimy sie jej szukać - bo szukac pomocy to przyznac
się do problemu.
Kiedy w szkole rozmawiam z dziećmi o alkoholu, wystarczy ze spojrzę, a wiem,
które zmaga sie z tym w domu. I jednocześnie wiem, jak niewielu z nich potrafi o
tym rozmawiać, szukac pomocy.
Oficjalne programy profilaktyczne stawiaja na tłumaczenie młodym ludziom, ze źle
jest pic. A moze powinnismy zaczynać od rozmowy z dziecmi o tym, jak sie
zachować, kiedy mama czy tata piją? To znaczy - uważam, ze własnie to powinnismy
robić, inaczej powtarzanie "dziecko, nie pij" jest czystą hipokryzja.
Jak prawie wszystko w Polsce, na kazdym kroku.

[akacjax]

> Oficjalne programy profilaktyczne stawiaja na tłumaczenie młodym ludziom, ze źl
> e
> jest pic. A moze powinnismy zaczynać od rozmowy z dziecmi o tym, jak sie
> zachować, kiedy mama czy tata piją? To znaczy - uważam, ze własnie to powinnism
> y
> robić, inaczej powtarzanie "dziecko, nie pij" jest czystą hipokryzja.

A co Ty mówisz?

Wiedzę na temat choroby alkoholowej mamy jako naród uznawany za dużo pijący
zerową. Ale nasz rząd wstydzi się przyznać do problemu, na którym taka kasę robi.
A do tego to, co już pisałaś-społeczne przyzwolenie na upijanie się.

[nangaparbat3]

Co?
Że to choroba.
Że wpływa na wszystkich w rodzinie.
Że to normalne, kiedy człowiek sie wstydzi.
Że dobrze mimo wstydu poszukac pomocy.
I konkretnie: adresy, kontakty, gdzie te pomoc mogą znaleźć.

[panda_zielona]

> Ja słyszałem tylko o wyprowadzkowej końcówce..

A skąd wiesz,że autorka wątku nie walczyła?Może tylko nie napisała o
tym.Czy wiesz co to awantury po pijaku w dodatku przy małym dziecku.
Patrzy na tatusia leżącego zafaflunionego i kompletnie nie rozumie
co się dzieje.Jeśli taki osobnik nie dostanie wstrząsu i mu się we
łbie nie poukłada,to lepiej odejść.Może właśnie to będzie wstrząsem.

[pomidorowa5]

Odejsc - jesli rozmowy i prosby nie pomagaja<a rzadko cos daja>
Odejsc - jesli jest przemoc,wyzwiska,awantury
Odejsc -jesli z miesiaca na miesiac sa obiecanki cacanki
Odejsc - jesli pomimo wszystko alkoholik problemu nie widzi , nie chce slyszec o
terapii, leczeniu

Odejsc po co ? Po to ,by wlasnie dac szanse!
Bo czym Jarkoni dla Ciebie jest wsparcie?Ciagly strach, lęk kazdego dnia?
Przeplakane noce i dnie? Pranie, gotowanie i podawanie takiemu co codziennie
chla obiadkow pod nos? Zalatwianie za niego spraw ,bo on nie jest w stanie ? Bo
zapil? Sprzatanie jego rzygowin ? I co ? Tak do usr.... śmierci bo sie przysiegalo?
I uwierz mi pomocy i wsparcia czasami bardziej potrzebuje osoba
wspoluzalezniona niz taki alkoholik , ktory chce tak zyc , ktory chce tak
skonczyc , ktory czesto tej pomocy nie chce dopoki nie dostanie obuchem w łeb a
takim obuchem moze byc wlasnie rozstanie , odejscie... ktore spowoduje ,ze
czlowiek naduzywajacy alkoholu zobaczy ,ze cos traci i sie ocknie ,albo nie
zobaczy i zapije sie na smierc!I uwierz mi sami zalczeni alkoholicy mowia o tym,
ze taki wlasnie obuch byl im potrzebny ,by przejrzec na oczy i spojrzec trzezwym
wzrokiem kim sa , co maja, co traca a kim moga byc .

[jarkoni]

Dziewczyny drogie.
W liczbie mnogiej, bo podobnych prawie odpowiedzi było kilka.
Po pierwsze, ja naprawdę wiem o czym mówię.
Po drugie: nie mam zamiaru usprawiedliwiać alkoholików jako ludzi z problemem,
niszczących małżeństwo, wpadających w ciągi, robiących awantury, opuszczających
pracę itp.
Pytałem o coś innego, o dziwo mało to zostało zauważone.
Mianowicie czy kochająca i żona i cała rodzina nie mogła pomóc, kiedy problem
się zaczynał?
To jest to moje "nie opuszczę Cię, czy w zdrowiu czy w chorobie".
Jeśli męża boli żołądek, ma katar, dużą gorączkę to jest mile widziana pomoc.
Ale jeśli zaczyna podpijać, źle się dzieje, jeszcze nie ma awantur,jeszcze jest
niby ok, nawet sobie popłakuje czasem, trwa to może miesiącami, to już nic nie
widzimy? To już nie chory jak przy nagłej grypie?
O tym tylko mówiłem Drogie Panie... Wtedy czas na terapię, na pomoc, na
zainteresowanie.
A nie wyczekać kolejny rok, aż będzie bardzo źle, i uciec z dzieckiem,
zostawiając chorego, TAK, "chorego", niech ma za swoje..
I nie jest to męskie szowinistyczne podejście, to trochę prawdy o problemach
alkoholowych, które zresztą skądś się biorą..
Może stresy wszelakie, rodzinne, w pracy, brak porozumienia z kimś bliskim, brak
rozmów..
Rośnie to bardzo powoli, a potem widzimy niby nagle tylko sam szczyt "góry
lodowej".. I odchodzimy..
No niby tak najłatwiej.
Teraz sobie na mnie pokrzyczcie

[panda_zielona]

> Pytałem o coś innego, o dziwo mało to zostało zauważone.
> Mianowicie czy kochająca i żona i cała rodzina nie mogła pomóc,
kiedy problem
> się zaczynał?
> To jest to moje "nie opuszczę Cię, czy w zdrowiu czy w chorobie".

Drogi Jarkoni,kiedy problem się zaczyna i mówi się,że widzisz
problem,pijacy odpowiada,że się czepiasz.Z uporem maniaka
powtórzę,że sam musi to zrozumieć.

[panda_zielona]

A i jeszcze coś mi się przypomniało.Ostatnio u Drzyzgi był
facet,dyrektor szkoły,który od 18 lat jest niepijącym alkoholikiem.
Przełomem dla niego było,kiedy dziecko powiedziało "tatusiu kocham
Cię"

[sylwiamich]

Tak...bo jak wygląda ta nasza bezgraniczna miłość?
Dlaczego tak trudno nam podejść do męża i mówić głaskając go po
głowie:
-Widzę że dzieje się coś złego.Że masz problem.Siedzisz smutny,
zamyślony, więcej pijesz...
Dlaczego mężczyżni nie czują z nami takiego silnego związku i pozują
na kogoś, by z otwartością odpowiedzieć prawdę?
Mam w nosie takie miłości.
A najgorsze jest to że jeśli chcesz pomóc...okazuje się że jesteś
wrogiem.
A najgorsze jest to że jeśli pomożesz to ktoś wyleczony chce
zacząć "na czysto", bez tego niewygodnego świadka swojego upadku.
A najgorsze jest to że jeśli mi chcą pomóc, traktuję to jako napad
na moją suwerennośc i wolną wolę i nie mam zamiaru wejść pod niczyj
but.
Gdzie ta dobra miłość?
Może potrzeba by było jej zupełnie brak...żeby pomóc.

[akacjax]

> Mianowicie czy kochająca i żona i cała rodzina nie mogła pomóc, kiedy problem
> się zaczynał?

A czy widać kiedy problem się zaczyna?
A czy prośba i głaskanie po głowie, gdy picie zaczyna przeszkadzać przynosi właściwą reakcję? U tych, u których przyniosło-problem zdławiono w zarodku. U tych, którzy rzucili-nie mam problemu- urósł do niebotycznych rozmiarów.

[sylwiamich]

Akacjo..można wtedy zacząć stawiac granice.Postawić warunki.I odejść
gdy nie respektuje.Bo jesli nie może dla nas ograniczyć wypijanego
alkoholu...to potem juz lepiej chyba nie będzie?

[plujeczka]

POWIEM TAK ODEJŚC, ODEJŚĆ I JESZCZE RAZ ODEJŚC-NIGDY NIE JEST POTEM
LEPIEJ A JEZELI SIE TAK ZDARZY TO JEST TO PROMIL NA CAŁĄ
POPULACJĘ.mÓJ MĄŻ JEST ALKOHOLIKIEM WIEM CO MÓWIĘ.

[nangaparbat3]

sylwiamich napisała:

> Akacjo..można wtedy zacząć stawiac granice.Postawić warunki.I odejść
> gdy nie respektuje.Bo jesli nie może dla nas ograniczyć wypijanego
> alkoholu...to potem juz lepiej chyba nie będzie?

To sie łatwo mówi, wiesz?
Ale jakos tak sobie myślę, ze dopoki sie kocha, trudno odejść. A jeśli sie nie
odejdzie, nic sie nie zmieni. Pułapka. Jak o tym myślę, serce mi sie kurczy. Nie
umiem radzic.

[sylwiamich]

Nanga...o tym pisąłam kilka postów powyżej.Ja tylko mówię że Jarkoni
ma trochę racji...swojej racji.I czasami warto się zastanowić bez
złości nad tym co ktos inny pisze.Tylko tyle

??

[akacjax]

Ma rację, czy ma "swoją rację".
A gdzie widzisz złość przy zastanawianiu się nad tym, co ktoś inny pisze?

Czy można precyzyjnie wyłapać kiedy psuje się związek i od razy zadziałać?
Czy można precyzyjnie ustalić początek alkoholizmu-zadziałać ze skutkiem pozytywnym?
To nie takie proste.
Poza tym nie można zakładać, że takie działania w jakiejkolwiek formie nie były podejmowane. Tylko-niewiele osób chce spojrzeć na siebie jak na osobę zagrożoną. Przeważnie jest myśl:mnie to nie dotyczy, ja nie jestem jak inni..czyż nie?

[lapina]

czuje sie przywołana do tablicy, odpowidam. Uważam,że zrobiłam
wszystko co mogłam Oczywiście nie jestem za tym aby zostawić chorego
i uciec. Nie zrobiłam tego, zostałam wspierałam, chodziłam na
mitingii, terapie, zajmowałm sie wszystkim kiedy on był na terapi,
wierzyłam prosiłam o wsparcie rodziny itp.Przestał pić...po 2-3
latach spokoju (zdecydowaliśny sie na drugie dziecko), dziwne
psychozy... kłamstwa... przyznał, że bierze..no nie pije, ale
narkotyki bierze ... od lat.Odpowiednia stymulacja, manipulacje i
dali sie nabrać wszyscy: zona, przyjaciele, rodzina... nie zostawiam
go, kocham zostaje-kolejna terapia, psychiatra, szpital znów
terapia - ja wspierająca, potem juz tylko coraz gorzej
manipulacje,szantaże. Ja nie mogłam odejśc rodzina dzieci , kocham
go nie zostawię, stawiam warunki, wyrzucam z domu- twarda
miłośc...przyznaje, że właściwie bierze od wielu lat i nigdy tak
naprawde nie próbował przestać i odchodzi, obarczając mnie winą za
rozpad związku.... Teraz chodzimy z córkami na terapię...Dlatego
wybacz, moze jestem zgorzkniała i cyniczna,ale odradzam po pierwszej
nieudanej próbie odejście...dla własnego dobra i dobra dzieci.

[sylwiamich]

...Mądry post.Nikt tu nikogo nie osądza.Bo nikt do tego nie ma
prawa.Nawet mówić że rozumie.Staramy się tylko zrozumieć,
pzreanalizować pewne mechanizmy.Może komuś to coś da?
Lapina...wiesz że każdy ma swoje dno.Jedna ma po pierwszym nieudanym
odwyku, inna nie zostawi nigdy.I każda ma prawo do przeżycia swojego
życia wg własnego sumienia.Nie ma zmarnowanych lat...one były
potrzebne do tego aby spojrzeć w lustro i powiedzieć:
-Zrobiłam WSZYSTKO.
Pozdrawiam i przytulam.I olać oceniaczy.