oświeccie mnie... kontakty dziecięcia z dziadkami

[lampka_witoszowska]

nie dbam o kontakty młodej z dziadkami ze strony przyszłego byłego
i dbac nie chcę

teściowa się obraziła, jak od chorej 2tygodniowej małej nei
odeszłam, gdy nas odwiedziła (po naszej prośbie, by wizyty
odpuściła, bo mała naprawdę była chora) - zresztą teściowa uparła
się bagatelizowac chorobę małej (może to już taki jej urok) do
chwili podejrzenia sepsy

mimo to obraziła się na rok, małej nei widziała, bo "czuła się
niechciana" - potem prosiłam exa, by beze mnie małej do babci nei
woził, bo mała jej nei zna (mała w wieku niemowlęcym była, z
normalnym strachem przed obcymi - teraz ma rok i 3 miesiące) - na
proszony obiad bez problemu się udaliśmy z dziecięciem jak
najbardziej
- babcia nadal nei daje rady nas odwiedzic, choc o małą pyta według
relacji exa
nie da się ukryc, utrudniam i tyle

dziadek po miesiącu od narodzin małej zadzwonił z pytaniem, co się
urodziło, współczuł, że dziewczynka, po czym po kilku miesiącach
zadzwonił z żądaniem, by mu potomka przedstawic, bo on się źle czuje
i chce pozamykac sprawy - przy okazji zapytał, co się urodziło
(może nawet nei byłoby tragicznie, ale dziadek wybucha znienacka
poalkoholowymi/przedalkoholowymi awanturami i boję się kontaktów
małej z nim)
i tu wręcz chciałabym miec decyzję sądu, by mala raczej kontaktów
nei miała - moze wredne, ale ex nieco bezmyślny jest i może chciec
tatusiowi przyjemnosc sprawic

może ja jeszcze sobie nieco kipię złością na exa, dopiec raczej bym
mu nie chciała, a o małą się najnormalniej boję

napiszcie, proszę, jak to dla Was wygląda, bo ja jednak mogę miec
uszczuplony obiektywizm

[takasoobie]

Czy według Ciebie teściowie w jakilowiek sposób przyczynili sie do
rozpadu waszego małżenstwa?Jeżeli tak, to rozumiem Twoje emocje
nastawione na utrudnianie,co nie oznacza,że to akceptuje. Jeżeli
nie, to nie utrudniaj.W końcu to swietna sprawa dla małego dziecka
mieć dziadkow i jednych i drugich.Nie przenos więc swoej niechęci do
exa na jego rodziców, czyli dziadków Twojej corki.

[lampka_witoszowska]

czy dziadek alkoholowy to świetna sprawa - polemizowałabym

czy babcia lekceważąca prośby rodziców związane z bezpieczenstwem
noworodka... tu bym się długo zastanawiała...

[takasoobie]

Dobra dziadek alkoholowy jest problematyczny.A babcia zachowanie
pewnie wynikało z Twojego, bo ta wizyta raczej miłą nie była. Wiec
jej się tez nie moża dziwić, ze nie mając zachęty z Twojej strony
wnuczkę po prostu brzydko mówiąc olała. Od Ciebie zależy jak to
uregulujesz. Jednak im bardziej bedziesz utrudniac wszystkim, bo
exowi pewnie tez, tym bardziej robisz krzywde małej.

[lampka_witoszowska]

exa jestem gotowa namawiac i zachęcac, coby dziecka nei olewał,
ojcem jest, a małej się należy kontakt dla jej zdrowia psychicznego -
i on to na szczęście, póki co, wie...
choc wciąż mam obawy, czy jest w stanie skupic się na niej, nei na
sobie (ale przy rozwodach takie obawy chyba bywają normą, więc to na
marginesie)

[sylwiamich]

Od dbania do utrudniania deleka droga.Moi teściowie od momentu mojej
wyprowadzki od ich syna nie zadzwonili do dzieci ani razu.Wiedzą że
bym pozwoliła, bo rozmawiałam z teściową przy okazji złożenia do
prokuratury wniosku o stwierdzeniu uchylania się od alimentacyjnego
obowiązku(syn w zagrożeniu)
Do swoich wnuków mówiła: Chodżcie do Pani.A na Dzień Dziecka
składała życzenia synowi jedynie.Było minęło.Do kiedy byłam jego
zoną wydzwaniałam ponawiając zaproszenia na święta, komunie.Po
rozwodzie o te kontakty nie zamierzam dbać.Pozwolę pojechać do
dziadków na weekend (dzieci nastoletnie), ale nie dam ich wozić
300km na kilka godzin....w celu obejrzenia.Córa ma chorobę
lokomocyjną.Tak więc w ich przypadku wystarczyło abym przestała
nalegać...

[agni-76]

Nie zabraniaj kontaktów, dziadkowie to jednak dziadkowie nie mają
nic do Twojej nienawiści do eks-a. To normalne że się martwisz ale
gdybyście byli razem to wtedy te kontakty byłyby raczej nie
ograniczane ale też nie wymuszaj spotkania (nic na siłę) bo to jak
wymuszenie od kogoś uśmiechu - nie jest szczere. Niech to będzie
inicjatywa od nich a w przyszłości naucz dzidzie, że ładnie jest
dać/wysłać laurkę z okazji dnia babci/dziadka

[lampka_witoszowska]

Ty mi, Agni, o nienawiści nei pisz, bo wściekłą jestem jak jasny
gwint, ale nie ślepa nienawiścią, mam rozeznanie póki co w swoich
uczuciach...
no i ex to ex, a dziadkowie tematem osobnym są - i jakże
kwiecistym... boję się kontaktów z dziadkiem, babci nei zabraniam
(choc wytłumaczeniem teściowej i exa utrudniam), ale oczekuję tej
jej inicjatywy i tyle

dziadek na mnie się z wrzaskiem i płaczem rzucił, jak wlazłam do
niego się przywitac, a on "w stanie zadumania" dogorywał
a to przy okazji proszenia na ślub, awanturą się skonczyło, bo ex
poleciał w mojej obronie się stawic... ja po prostu wariatów się
boję
no, sama zastanów się, czy aby taki dziadek to wymarzona sprawa dla
Twojego dziecka by była?

(aha, laurki i życzenia to byłaby obraza święta, bo świadkowie J.
nei obchodzą żadnych świąt i życzen nei przyjmują - więc mnei do
złego nei namawiaj - juz znicze na grobie prababci są nie do konca
na miejscu )))

[agni-76]

już nie pisze i nie denerwuje. Ja się wypowiedziałam z mojego punktu
widzenia bo taki był tytuł wątku Twojego.
Pozdrawiam

[lampka_witoszowska]

pisz, pisz, jak cos dodałam znaczącego z Twojego punktu widzenia,
nie denerwujesz mnie, ja muszę widzec rzecz z różnych punktów, żeby
swój do konca przemyslec i ustalic... a za uwagi będę wdzięczna,
nawet jak mi nie podejdą do całoksztaltu

[babciazuzi]

Od 6 dni wiem o rozwodzie syna. Jeszcze wciąż nie mogę w to
uwierzyć, a co dopiero się z tym pogodzić. Wiem, że to ich życie i
mają prawo do własnych decyzji, a nawet błędów. To ich życie. Ale...
co ze mną? Co z moją ukochaną wnuczką? Jestem w najgłupszej
sytuacji. To mój syn porzucił żonę. Z synową miałam zawsze dobre
relacje, bardzo ją lubię i nigdy nie miałyśmy konfliktów. Ale jak
będzie teraz? Czy złości na syna nie przeleje również na nas? Ale
przecież ja nie odpowiadam za dorosłego syna. Byłabym
najszczęśliwsza, jeśli to małżeństwo nadal by istniało. Jestem
bardzo zżyta z wnuczką (3latka) i nie wyobrażam sobie bez niej
życia. Chyba się zapłaczę

[sylwiamich]

A może pogadasz z synową? Jej potrzebne teraz Twoje sparcie...

[hela37]

Chciałabym mieć taką mądrą teściową! Moja teściowa nigdy sama nie przyjechała do
wnuków,łaskawie dała kilka razy się przywiezc do naszego domu/7 km/ i wizyty
spędzała na kanapie.Pojadła,pospała pochwaliła że wnuki takie piękne/ bo syn
ładny/ i odwoziliśmy Ją do domu.Nigdy sama z własnej inicjatywy nie pobawiła
się z dziećmi nie mówiąc już o pilnowaniu.O urodzinach nie pamiętała na komunię
wnuka nie przyjechała bo ,,nie miała czym''.Teraz dzieci są duże i taką
<<kochaną babcię>> nie chcą odwiedzać bo ,,babcia dla nich nigdy nie miała
czasu'' w przeciwieństwie do drugiej babci /którą kochały bardzo/.I to nie
rylko w stosunku do moich dzieci taka jest.Z pozostałymi wnukami też nie
utrzymuje kontaktu.Aż mi jej czasami żal.

[lampka_witoszowska]

ja też bym chciała! moja córka miałaby mądrą, fajną babcię...

jeśli nie zerwiesz teraz kontaktu, BabciuZosi, z synową - to to
zaprocentuje w przyszłości i skorzysta na tym głównie wnuczka, nie
wspominając o Was wszystkich...

[sbelatka]

Ja nie mam wątpliwości, ze moi byli teściowie sa pożądanym elentem
zycia moich dzieci. Sa w porządku i utzrymuja żywy kotakt z mlodymi.
Glownie zreszta za sprawa exa, który to u nich spotyka sie z
mlodymi. Zreszta - nad czym ubolewam - pod moim nosem.
Cieszy mnie to z bardzo wielu róznych powodów.
Zasadniczo dziadkwoie tak jak ojciec dobrze jest jesli wystepuja w
życiu dzieci po rozwodzie. Ale jesli dostarczaja ZLEGO?.. no to może
trzeba ich zdelejtować... Z akcentem na JESLI....

[lampka_witoszowska]

u nas nie występują nadal
ostatnio teściowa widziała mnie na ulicy z małą, na chwilunię
przystanęła, po czym szybciutko ruszyła dalej oddalając się z
miarową, stałą prędkoscią

w pierony z taką troską i zamiłowaniem do wnuczki

[babciazuzi]

Przeczytałam chyba wszystkie fora dotyczące rozwodów i wcale nie
czuję się lepiej Mam fajną synową: ładną, mądrą i kochaną. Tylko
czy ona teraz gdy jest jej ciężko, czuje się zraniona i zawiedziona,
nie przeleje złości na wszystkich nas? Bezpośrednio po tym jak syn
wyprowadził się z domu zadzwoniłam i razem płakałyśmy. Spotkałyśmy
się dwa dni później i też rozumiałyśmy to co czuła każda z nas.
Teraz umilkła, a ja nie chcę się jej narzucać. Jest mi jej żal i
chciałabym jej pomóc, ale jak?

[lampka_witoszowska]

Moze miałabys ochotę zaprosic synową z wnuczką np. na kawę i ciasto -
przy okazji mogłybyście porozmawiac, jak z Waszymi dalszymi
kontaktami - o ile zależy Ci na kontaktach z nimi obiema

synowa raczej pierwsza propozycji nie wysunie, sama pewnie nie za
bardzo może się w tym odnaleźc
a możecie miec fajną, przyjazną relację

[nicol.lublin]

babciuzuzi moja teściowa co niedzielę dzwoni do mnie czy wpadnę
z małą na obiad. często przychodzę. zaproponowała też, że 1 dzień w
tygodniu zaopiekuje się małą i chętnie z tego korzystam a dziadkowie
nawiązują więź z dzieckiem.

[chalsia]

> Teraz umilkła, a ja nie chcę się jej narzucać. Jest mi jej żal i
> chciałabym jej pomóc, ale jak?

jak? najprościej jak można - zaoferuj jej swoją pomoc w postaci zajmowania się
wnuczką w jej domu np. 2 razy w tyg po 3 godziny (czy jak tam jej i Tobie
bardziej pasuje) by mogła spokojnie zająć się swoimi sprawami.
Czas na załatwienie spraw czy dla siebie samej to dla samotnej matki rzecz bezcenna.

[sadaga]

również doradzam wyjście z propozycją: opieki, odwiedzin, obiadu. by kontakt się
nie urwał. myślę że jest duża szansa na dalsze, ciepłe stosunki. i trzymam za to
kciuki

[babciazuzi]

Dzięki za rady. Tak właśnie zrobiłam i rzeczywiście wyszło ok. Nie
mieszkamy w jednym mieście, chociaż dzieli nas tylko kilkanaście
kilometrów. Wnuczka spędzi z nami najbliższy wtorek Synowa ma
nienormowany czas pracy i malutka spędza wiele czasu u opiekunki w
jej domu. Jestem babcią pracującą, ale teraz gdy zaczęły się
wakacje, będę mogła pomóc więcej w opiece nad nią. Bardzo chciałabym
być nadal częścią Ich życia, być kimś na kogo będą mogły liczyć. I
mam też nadzieję, że i układy między synem i synową z czasem się
ułożą i będą umieli wspólnie wychowywać Zuzię. Chociaż jak same
wiecie, to bardzo, bardzo trudne. Ale i tak im tego życzę.
Jeszcze raz dziękuję, że dodałyście mi odwagi.

[lampka_witoszowska]

i chwała Ci za to
Podziwiam, pozdrawiam i życzę naprawdę cudownej, spokojnej rodziny...
nie ma to jak mądra, wyważona, wprowadzająca POKÓJ starsza osoba w
rodzinie!

[babciazuzi]

Niestety... Mojej wnuczki nie było. Synowa bardzo zmieniła swój
stosunek do nas, odsunęła się i zaczyna nas mierzyć tą samą miarą co
naszego syna. Rozumiem jej rozgoryczenie, zachował się jak ostatni
drań, jest mi za niego wstyd, ale dlaczego ja płacę za jego
postępowanie? Może nie umiałam go wychować, skoro postąpił tak jak
postąpił, ale nie mam na niego wpływu. Teraz nie mam syna, który
wiedząc jak bardzo potępiam to co zrobił woli nasz dom omijać z
daleka, nie mam synowej, która widzi w nas tylko rodziców faceta,
który ją zawiódł i nie mam wnuczki. Nic mnie nie cieszy, bardzo za
malutką tęsknię, wiatr smutno kołysze pustą huśtawką w ogrodzie, a
piaskownicę porasta trawa. Wiem, że i Zuzia za mną na pewno tęskni,
ale ona o mnie szybko zapomni, a mi chyba serce pęknie z żalu

[burza4]

Babciu, a rozmawiałaś o tym z synową? normalne jest, że czuje się
zraniona, i normalne jest również, że podświadomie ma pretensję do
was jako rodziców, tak jakbyście byli w stanie zabronić mu
czegokolwiek...

powinna wiedzieć, że jesteście po jej stronie, ale z czasem zrozumie
również, że choć nie zawsze akceptujemy postępowanie naszych dzieci -
to naszymi dziećmi pozostają. Zaoferuj pomoc, powiedz, że może na
was liczyć, powiedz, że rozumiesz jej emocje, ale masz nadzieję, że
kiedyś nauczy się patrzeć na was nie przez pryzmat tego, co zrobił
wasz syn - a jak na niezależne istoty.

Nie mów jej o SOBIE i swoich uczuciach, mów o DZIECKU. Że przykro
ci, że jej ojciec tak ją skrzywdził, ale właśnie dlatego - trzeba
minimalizować straty. Że dziecko straciło ojca - nie ma powodu, żeby
dokładać do tego stratę kochających dziadków, bo mała dodatkowo to
przeżyje. Nikt na tym nie zyska, a mała najbardziej straci. Wy
jesteście dorośli - serce boli, ale uporacie się z tym. Dziecku jest
znacznie trudniej.

miałam do byłych teściów wiele pretensji - że nie widzieli, nie
słyszeli, stali po stronie syna, obwiniali mnie za jego picie. A
jednak dziadkami pozostali - i moja córka ma z rodziną eksa bardzo
dobre, ciepłe kontakty, mimo rozwodu nie odcięłam jej całej reszty
rodziny. I to złagodziło skutki rozwodu.

[babciazuzi]

Moja siostra radzi mi przeczekać ten zły czas. Tłumaczy, że synowa
postępuje tak dlatego, że jest to z jej strony sposób na ukaranie
mojego syna. Czy tak może być? Może przypuszcza, że syn przebywa u
nas, że mamy kontakt? Wiedząc, że bardzo kochamy wnuczkę może w ten
sposób chce mu dokopać? Myślicie że to możliwe?

[lampka_witoszowska]

zapytaj ją...
i bez asekuracji powiedz, jak Ty to widzisz, że potępiasz jej
krzywdę - to, co napisałas tu
jak odłoży słuchawkę, to jej to napisz
i wyraź nadzieję, że naprawdę bedziecie miały kontakt, że bardzo
kochasz wnuczkę i chcesz wspierac je obie jak potrafisz

u mnie wygląda to tak...

[misbaskerwill]

Właśnie mija druga rocznica, kiedy moi rodzice ostatni raz widzieli wnuka (mojego syna)...
Dwa razy rodzice próbowali interweniować sądownie, jednak dla polskich sądów najwyraźniej takie kontakty nie mają żadnego znaczenia - spotkali się na przemian z agresją sędzi (że dowalają jej robotę) oraz z kompletnym olewaniem.
Widząc zawziętość i nienawiść mojej ex i taką postawę sądów niestety zrezygnowali z dalszej walki.
Co najgorsze - w przypadku matki, która wydaje się woleć pobić własne dziecko (np. by zgłosić to potem na policję) niż oddać na chwilę teściom, być może była to słuszna decyzja.

Osobiście też mogę się spotykać tylko w obecności matki, mimo że jest to niezgodne z wyrokiem rozwodowym (sąd od roku również "nie może" ukarać za to matki, bo przecież to "niezgodne z dobrem dziecka"?!).

Dziadkowie nie mają więc szans widzieć wnuka, a gdyby przyszli kiedyś na spotkanie, to pewnie też bym już nigdy nie zobaczył syna (co exia podkreślała dość wyraźnie).

Skąd taka postawa matki? To chyba postawa osoby, która zawsze dostawała to, czego żądała, a tym razem ktoś jej odmówił...

Sama kilkakrotnie wskazywała, że jej zemsta jej związana z tym, że nie mogła pozostać w mieszkaniu (kupionym przez moich rodziców).
Wprost nigdy o tym z nimi nie rozmawiała - najpierw obiecała się wyprowadzić, po kilku miesiącach sam jej w końcu znalazłem mieszkanie. Kazała przewieźć rzeczy (nawet spisała jakie), po czym stwierdziła, że mieszkanie jednak jej się należy i mam przewieźć je z powrotem. Jednak dalej nie stwierdziła tego wprost - wolała nasyłać na mnie i moją rodzinę policję oraz składać donosy na prokuraturę.
Wszystkie jej skargi zostały jednak najwyraźniej odrzucone (o części z nich dowiedziałem się dopiero z akt sprawy). Pomimo to, sąd od dwóch lat nie chce zmusić ex do podania mi adresu miejsca zamieszkania mojego dziecka - bo przecież ex dalej "się boi".

Dla mnie ważną kwestią jest fakt, że to właśnie ex zniszczyła nasze małżeństwo, swoją wielokrotną zdradą i pomawianiem mnie (o czym dowiedziałem się dopiero z jej maili, których "odważnie" nie kasowała z pamięci przeglądarki, mimo że korzystała z _mojego_ profilu).

Być może, dobrzy ludzie powinni jej zostawić mieszkanie (i opłacać większość rachunków, bo ona zamierzała płacić tylko połowę czynszu), pewnie powinienem też dalej z dumą nosić rogi i pięknie wybaczać, "dla dobra dziecka" (jak twierdziła głęboko praktykująca ex).
Ale czy zemsta poprzez pozbawienie własnego dziecka połowy rodziny i sprowadzenie ojcostwa do "widzeń" jest adekwatna?

[young_and_bored]

Ja się właśnie zastanawiam czy nie napisać wniosku o ustalenie
kontaktów dziecka z moimi rodzicami, ale na razie skłaniam się ku
temu żeby im zaoszczędzić stresów. Ewentualnie wezmę od ojca
pełnomocnictwo i samemu się podroczę, ale zastanawiam się czy mogę
być jednocześnie pełnomocnikiem wnioskodawców i uczestnikiem
postępowania.
Na razie mam zamiar złożyć wniosek o wyłączenie sędziego, bo sędzia
od 9 miesięcy nie chce rozpatrzeć mojego wniosku o zabezpieczenie
(a były już dwie rozprawy i sędzia na każdej obiecywała mi że
rozpatrzy).
Co do miejsca zamieszkania dziecka - jakbym sobie sam nie znalazł,
to sąd też by mi go nie podał. Kuratorka przy okazji wywiadu
napisała w notatce że "na prośbę matki nie może ujawnić jej miejsca
zamieszkania".

Jak się patrzę na to co napisałem powyżej, to nikt normalny by nie
zrozumiał o co w tym chodzi, ale dla Ciebie wszystko powinno być
jasne
Eee, szkoda słów, chyba pójdę pograć w piłę.

Co do Twojego to mam jedno ptanie - jak wyglądają spotkania z
dzieckiem, skoro nie znasz miejsca zamieszkania eks, sama raz na
jakiś czas przyjeżdża z dzieckiem ?

[misbaskerwill]

Spotykamy się w miejscach publicznych. Pół biedy, gdy jest ciepło.
Gdy syn jest chory - nie widuję go (czasem ex wymyśli jakieś widzenia "zastępcze", żeby uniknąć ukarania w sądzie, choć jak mały był poważnie chory, to przez kilka tygodni go nie widziałem), gdy są wakacje lub wyjeżdża do "jedynych" dziadków - podobnie go nie widzę.
Exia kiedyś proponowała wspólny wyjazd na wakacje - musi być szalenie odważna, żeby chcieć wyjechać z kimś tak strasznym
Niestety - ja tak odważny nie byłem. Po tylu numerach jakie mi wycięła ex, wolę nie zgadywać, czym by to się skończyło dla mnie.

A do miejsca zamieszkania syna i tak wolałbym się nie zbliżać - exia natychmiast napuściłaby na mnie policję lub prokuraturę, oskarżając o nękanie, pobicie itp.

[manderla]

Jesli Twoje dziecko ma adres zameldowania taki jak zamieszkania, to
zawsze sie mozesz zwrocic z wnioskiem do CBA - Centralne Biuro
adresowe w Warszawie. podadzą Ci informację nt. stałego
zameldowania dziecka. Ew ex.
Oczywisci problem jest gdzy adres zameldowania i faktycznego
zamieszkania się różni. Ale. Jeżeli masz jakiegoś dobrego znajomego
w policji, to Ci odnajdzie dziecko na podstawie TYLKO czasowego
zameldowania. policja ma wszystkie dane w bazach. Postaraj się o
taka znajomość. wiesz... znajomi znajomych znajomych znajomi etc.
Przerabiałam to, jak poszukiwalam pewną osobę. Udało się.

[babciazuzi]

I znowu kolejne rozczarowanie... Mojej wnuczki nie było u nas już od
miesiąca Do tej pory spędzała z nami tak wiele czasu. Lubiłam,
gdy zostawała u nas na noc, tak tęsknię za tymi jej małymi łapkami
głaszczącymi mój policzek gdy zasypiała. Nasze zabawy w
przebieranki, rysowanie wymyslonych przez nią rzeczy, lepienie z
plasteliny. Nasze zabawy, piosenki. Odwiedziłam ją trzy razy u
synowej w domu. Było miło, symatycznie i ...zupełnie inaczej
Wreszcie po wielu próbach i daniu słowa, że syn nie zobaczy się u
nas z córeczką, synowa obiecała, że Zuzia przyjedzie do nas na
sobotę. Tak bardzo się cieszyłam! Jak głupia. Ugotowałam jej
ulubioną zupę,żeby jutro nie tracić na to czasu, zrobiłam jej
obiecaną koronę, kupiłam balony O 23ciej na gg dostałam
wiadomość, że synowej nie pasuje. Że może kiedy indziej. We wtorek
wyjeżdżam na trzy tygodnie i ona o tym wie. Czy ja aż tak bardzo się
pomyliłam w jej ocenie? Zawsze i wszędzie mówiłam przez te lata że
jest wrażliwą i dobrą osobą, ale przecież to chyba nieprawda. Ktoś
wrażliwy i dobry by tego nie zrobił. A teraz siedzę i płaczę. Z
tęsknoty za tą małą dziewczynką, która niebawem o mnie zapomni.

[chalsia]

Babciuzuzi, bardzo Ci współczuję. Małej też.
Nie wiem - może synowa boi się, że mała do niej nie wróci, że
jesteś w zmowie z synem i chcecie małą porwac?
Ja wiem, że to brzmi idiotycznie, ale różne emocje i myśli mogą
się tłuc synowej po głowie tak niedługo po rozstaniu. No i nie
wiadomo czy i jaki wpływ na jej zachowanie ma to co i jak
rozmawia/robi z nią Twój syn.
Nie pozostaje nic innego niż powiedzieć jej o Twoich
przygotowaniach na wizytę wnuczki i jak Ci przykro i ponownie
zapewnić, że mała jest u Ciebie "bezpieczna" i na pewno wróci do
mamy zgodnie z ustaleniami.
I powtarzać do skutku.

babciazuzi

[aron95]

Nie jedna tu taka co utrudnia spotkania z babciami
Dla refleksji niech pomyślą ,że same kiedyś moga zostać pozbawione
kontaktów z wnukami .

[lampka_witoszowska]

i niech się boją
cały czas, wychowując dziecko, niech sie boją tej wizji, czego za
karę zostaną pozbawione
i niech nawet chwili spokoju czy radości nie mają... przecież to dla
dobra dziecka ten strach ))))))))))))))))))))))

[ronja.r]

Wspolczuje bardzo i potwierdzam, chyba jednak pomylilas sie w ocenie synowej.
Czy ona nie zdaje sobie sprawy ze robi krzywde dziecku zabraniajac kontaktow z
ojcem i dziadkami. Dziecko napewno tez teskni.
Miejmy nadzieje ze ochlonie i zrozumie ze odbiera swojemu wlasnemu dziecku to co
jest ewidentne, co kazde dziecko bardzo potrzebuje: prawo byc kochanym.
Zawsze dbalam aby moj syn mial kontakt ze swymi dziadkami, z siostra ojca i nie
zaluje tego. Mial lepszy kontakt z nimi niz z ojcem ktory wyemigrowal.
Trzymam kciuki babciuzuzi.

[nicol.lublin]

moim zdaniem najlepsze sa najprostrze rozwiązania. zadzwoniłabym i
męczyła o odpowiedź co się stało? jak synowa zajęta, to zaproponować
osobiste zabranie dziecka z dowolnego miejsca i mówić że zupa
ugotowan, balony nadmuchane itp. mówić, że tęsknisz...
i ponawiać propozycję ciągle, do znudzenia. odwiedzać małą w miarę
mozliwości i proponuję również otwarcie powiedzieć, że potępiasz
zachowanie syna.

[babciazuzi]

Nie chcę hodować w sobie żalu, urazy, czy innych negatywnych odczuć.
Patrząc na to, co pisali misbaskerwill czy young_and_bored, nie jest
przecież aż tak źle. Ich rodzice wogóle nie mogą spotkać swoich
wnuczat, a mnie synowa przyjęła pysznymi lodami ze śmietaną i
czekoladą. Ona jest bardzo młodą osobą, a młodości daleko jest do
empatii. Młodośc z natury jest egoistyczna i wpatrzona w siebie.
Synowa jest teraz pochłonięta swoimi własnymi emocjami i nie
dostrzega, że sama też rani innych. Postanowiłam, że nie będę
prosiła już więcej o przyjazd Zuzi. Wproszę się czasami do nich w
odwiedzinki, zobaczę jak Malutka rośnie, będę się cieszyła tym co
jest. Nasza sytuacja jest trochę nietypowa, bo syn i synowa byli
krótko po maturze, kiedy urodziło się im dziecko. Mieszkali osobno,
ale często do nas przyjeżdżali. Nadal się uczyli, a gdy mieli
zjazdy, to Zuzia przez te trzy lata soboty i niedziele spędzała z
nami lub drugimi dziadkami. To dlatego jesteśmy z nią tak zżyci. Po
raz pierwszy została u mnie na noc, gdy miała dwa miesiące.I wtedy
synowa nie obawiała się zostawić malutkiej u nas Cieszę się, że
wyjeżdżam. Nabiorę przez te trzy tygodnie dystansu, przestanę się
zamartwiać. Gdy wyjadę, będzie mi łatwiej niż tutaj, gdzie Zuzia
jest tak blisko i jednocześnie tak bardzo daleko. Może przestanę
czuć się tak bardzo ograbiona z czegoś dla mnie tak cennego. Tylko
że najbardziej okradziona jestem nie ja, tylko Zuzia... Jesteśmy
dużą i zgraną rodziną, zawsze możemy na siebie liczyć. Miała tu
ukochaną prababcię, która za nią tęskni nie mniej niż ja, dużo cioć
i wujków, a że była pierwszym dzieckiem w rodzinie po około 10
latach, to wszyscy mieli na jej punkcie lekkiego bzika Wszyscy
ją bardzo kochają. Ja przecież będę miała jeszcze wnuki, które będę
kochała, w rodzinie urodzą się następne maleństwa, na punkcie
których ciocie i wujkowie dostaną bzika, a co z Zuzią? Te wszystkie
bliskie jej osoby staną się dla niej obcymi ludźmi. Ile czasu trzeba
trzylatce aby zapomniała? Pewnie kilka miesięcy. Gdy wrócę z
wakacji, miną już dwa miesiące od ostatniego spotkania z prababcią
czy ciociami. W rezultacie to ona, która nie ma żadnego wpływu na
pogmatwany świat dorosłych straci najwięcej Kiedyś jej opowiem,
że oprócz nieodpowiedzialnego ojca, miała też dużą i kochającą ją
rodzinę. Próbowałam wytłumaczyć synowej, że im więcej kochających
ludzi wokół, tym szczęśliwsze dziecko, a im więcej autorytetów, tym
łatwiej jest je wychować. Ale chyba mi nie uwierzyła Myślę, że
moje pisanie nie tylko pomaga mi odreagować, usłyszeć jakieś cenne
rady od tej "drugiej strony", ale może coś zmienić w podejściu
synowych do byłych teściowych. Nie wszystkie są potworami, które
będą nastawiać dzieci przeciwko Wam. Są też takie, dla których dobro
dziecka jest najważniejsze i nigdy by tego nie zrobiły, bo chcą aby
ich ukochane wnuki były szczęśliwe. To kobiety, które kochają Wasze
dzieci, a Wy możecie mądrze wykorzystać tą miłość z pożytkiem dla
wszystkich.

babciazuzi

[hela37]

Ile dałabym aby miec tak mądrą teściową i babcie dla moich dzieci.myslę że
powinnas utrzymywac kontakt z małą , spokojnie tłumaczyc synowej że nie miałaś
wpływu na postępowanie syna.Taka babcia to skarb.

Do babcizuzi

[kasper254]

Pisząc tak pięknie, a przy tym dramatycznie - odwołujesz się do
wzniosłych uczuć synowej i innych, jej podobnym, którzy za nic mają
prawa dzieci: do prawidłowego rozwoju w harmonii z najbliższymi, do
miłości, do nieograniczonych kontaktów z "dziadkami". Tak myślę, że
młodzi dzisiaj "nie są z natury egoistyczni", bo to tak, jakby
kiedyś byli bardziej altruistyczni. Młodzi dzisiaj (badania
socjologiczne i kryminologiczne) są bezwzględni, okrutni, brutalni,
zachłanni. W relacjach ze swoimi dziećmi czują sie ich
właścicielami, przyznając sobie prawo do wyznaczania ich
praw.Najlepiej widać to właśnie w niemożliwianiu kontaktów z babcią
czy dziadkiem pod różnymi pozorami. Znam takich s...w, że, aby
uniemożliwić kontakry dziecka z dziadkami, oskarżyli ich o
pedofilię. Te nieludzkie i brutalne zachowania wyciskają niezatarte
piętno na dziecku. Może nawet zapomnieć babcię czy dziadka, ale
kiedyś odkryje zapomniany świat, który mu ukradli podli rodzice.
Dostrzegł to współczesny prawodawca. W niektórych państwach
precyzyjnie określono płaszczyzny odniesień dziecka, jego
praw,związków z "dziadkami". W Polsce projektuje się już przepisy
kodeksu rozinnego i opiekuńczego, w którym znajdzie się regulacja,
uniemożliwiająca manipulację dzieckiem przez rodziców. Już teraz
można, korzystając z wyroków Sądu Najwyższego, ustalić kontakty z
wnukiem/czką. W praktyce sądowej nie sprawaia to najmniejszego
problemu.Misbaskerwill i young nie zrobili wszystkiego, co należy
(być może brak determinacji) i dlatego piszą, jak piszą.
Babciuzuziu, pomyśl, czy w imię dobra dziecka warto walczyć o
jego prawo? Jak odpowiesz na to pytanie - sprawa będzie prostsza.
Twoją synową nikt nie upoważnił do stosowania środków
reglamentacyjnych odnośnie kontaktów "jej" dziecka z kochającymi je
ludżmi. Ale już wiesz, że w sytuacji bezprawia nie możesz prosić,
błagać, kłaniać się. Twoja wnuczka po prostu wymaga pomocy.

różnie się układa...

[dsz27]

Moi teściowie a dziadkowie Kubusia nawet go jeszcze na oczy nie widzieli a syn
ma ponad dwa lata.Ok mieszkaliśmy bardzo daleko od siebie a oni często
przebywają za granicą ale nikt nigdy kontaktów im nie bronił. Nie pamiętam tez
żeby teściowa zadzwoniła i zapytała o wnuka. Może dlatego, że nigdy nie byłyśmy
specjalnie blisko.
trochę to przykre ale tak już jest.
A teraz to raczej sie nie zmieni. Rozwód za pasem


Współczuję babci Zuzi ale może trzeba dać czas synowej. On ponoć leczy rany.

[ronja.r]

Prawda co piszesz Kasper ale dla babcizuzi to chyba za wczesnie aby wchodzic na
droge sadowa. Jak napisala synowa jest bardzo mloda, napewno wplywaja na nia tez
inni ludzie, nalezy dac jej troche czasu aby ochlonela.
Bardzo dobrze jezeli w Polsce projektuje sie nowe przepisy regulujace prawa
dziecka do rodziny zarowno matki jak i ojca gdyz jak dotad wyglada na to ze
dziecko jest wlasnoscia matki i w przypadku rozwodu traci kontakt z ojcem i jego
rodzina.
Co do tej bezwzglednosci, okrucienstwa, brutalnosci dziesiejszej mlodziezy
powiem krotko: nie zgadzam sie. Dzieci w Polsce zawsze byly traktowane jak
wlasnosc rodzicow. Teraz dopiero to sie zmienia. Jako mloda osoba znalam kilka
osob ktoraych rodzice sie rozwiedli, ani jedna nie miala kontaktow z ojcem lub
ojca rodzina.
Przede wszystkim potrzeba pomocy prawa, trzeba trabic wszem i wobec i
nauczac...ze potrzeby i prawa dziecko to podstawa.

normalnie się zapieniłam :-/

[nicol.lublin]

nie można tak generalizować. dzieci po rozwodzie mają kontakt z
ojcami, dziadkami i dalszą rodziną. zazwyczaj. jednostki nie mają -
może nie promile, ale chyba raczej mniejszość, prawda? nawet tu na
forum, to też daje jakąś statystykę.
a młodzi są jak zawsze. jedni fajni inni nie.

[lampka_witoszowska]

...i nareszcie się z Tobą zgodzę, bo zwykle mamy nieco różne poglądy

młodzi są raz fajni, raz nie
(i do tego czasem ci sami młodzi są jednego dnia fajni, drugiego nie)

raz dziecko ma kontakt z ojcem, raz nie - i tez wydaje mi się, że
częściej ma

co do generalizowania... nie można manipulowac dzieckiem, niby każdy
to wie, ale to, co czasem robią babcie i dziadkowie, bo zięc/synowa
to zły człowiek i dziecku trza tę prawdę uświadamiac albo sprzedawac
chociaż w podtekstach... tragedia


ja akurat marzę o dobrych układach dziecka z rodziną exa - o ich
bezinteresownej miłości do Małej, a nie tej religijnej zawierającej
poczucie krzywdy, wyczuwalne na każdym kroku "bo świat ich nie
rozumie i niszczy"
marzę o uśmiechniętej babci, która widząc Małą na spacerze zatrzyma
się i poczeka, by ją zobaczyc, a nie zwieje, bo ja z Małą idę

marzę o radości Małej ze spotkan z jego rodziną, z których będzie
wracała spokojna i szczęśliwa, a nie nasycona ich ciągłymi bolesnymi
westchnieniami, półsłówkami, kto dobry, a kto zły... a póki co
widzę, że będzie z tym ogromny kłopot

marzę o tym, bo mojej rodziny tu nie ma, a zawsze trzymaliśmy się
blisko mentalnie i tłumnie bywało - i wiem, ile znaczy taki dobry
układ rodzinny z ciotkami, wujkami, dziadkami...

[kasper254]

Jak będzie ktoś kradł czy oszukiwał, będziesz czekać, aż zrozumie,
że to jest bezprawne, niemoralne, krzywdzi innych?
Synowa babcizuzi narusza normy prawa natury, pozytywnego i inne
normy społeczne. I krzywdzi swoje dziecko. Albo babciazuzia -
dorosła, świadoma tego, da odpór takiemu postępowaniu, albo je
utwierdzi. To sprawa jej, a przede wszystkim jej wnuczki, która sama
nie może się bronić. Na tym forum wiele/u jest takich
właścicielek/dzieci. Forum powinno też uczyć.
Po drugie. Co do statusu moralnego młodych nie zgadzasz się nie
ze mną, ale z badaniami. Jak myślisz, dlaczego dotąd w prawie nie
było omawianej przez nas ochrony dzieci przed ich rodzicami -
uzurpatorami; dlaczego np. była w prawie zwyczajowym, starodawnym
(kodeks Hammurabbiego - około 1700 lat p.ne.)? Odpowiedż jest
prosta. Kryje się w omawianych przeze mnie badaniach. Prawo nie
nadążyło za życiem. Stąd potrzeba regulacji i tak też będzie w nowym
kodeksie. Gdyby nie było nagminnego problemu łamania praw dziecka
przez rodziców m.in. w kontekście uniemożliwiania kontaktów
z "dziadkami", nie trzeba byłoby jurydyzacji tego.

[ronja.r]

Nie zgadzam sie ze stwierdzeniem ze "dzisiejsi mlodzi". To o czym piszesz bylo
zawsze, bywalo jeszcze gorzej! Mowisz o prawie? tak, polskie prawo nie nadaza i
chyba wiesz co mowia panowie poslowie gdy mowi sie o zakazie bicia dzieci.
Tak, synowa babcizuzi narusza prawo jednak sa okolicznosci lagodzace, zreszta
sama pisala ze gdy odwiedzila synowa zostala ugoszczona. Sadze jednak ze
wszystkie strony skorzystaja na tym ze bedzie to polubownie zalatwione.
Wyobrazasz sobie teraz gdyby poszla przeciwko synowej do sadu? jasne, moze
bedzie miala wnuczke raz w miesiacu ale rowniez przeciwna sobie byla synowa.

[lampka_witoszowska]

póki nasze sądy przeczą jakiejkolwiek psychologii i wystarczy
nawiedzenia sędziego, by przyznac prawo do spotkan z dziadkiem
alkoholikiem, który powie, że kontakt z wnuczką da mu siły do
zerwania z nałogiem...

teoretycznie żenada, w praktyce psychiczny koszmar pod
przykrywką "więzi rodzinnych"
osobiście uważam, ze kazda jedna sprawa sporna z urzędu powinna byc
załatwiana z użyciem dobrego psychologa - i to po wielu spotkaniach,
zaczynając od chwili wpłynięcia pozwu akurat czasu do pierwszej
rozprawy starczyłoby na dobrą psychoterapię, nie tylko na
rozpoznanie przyczyn konfliktu

[kasper254]

Masz rację i nie, lampko. Prawda, że sędziowie są różni - o
psychologii, socjologii wiedzą tyle, ile usłyszą. I nie chodzi tutaj
o kontakt dziadka alkoholika z wnukiem, aczkolwiek i ona pa takie
prawo. Nie wiem, dlaczego lepszy jest minister czy profesor -
dziadek? Omawiana przez nas sprawa ma jednak dzisiaj inny wymiar.
Sędziego ograniczają wytyczne SN oraz - szczególnie - jurysdykcji
międzynarodowej, unijnej. Tutaj bierze się pod uwagę głównie dobro
dziecka, prawa dziecka, widziane w kontekście szerszym, niż prawny.
Uzurpacja rodziców jest zahamowana. Dość jasno ograniczył brutalizm,
woluntaryzm rodziców, ograniczanie przez nich praw dziecka do
kontaktów z "dziadkami" jeden z wyroków SN. Każdy sąd polski
rozpatrując tego typu sprawy, musi go brać pod uwagę. Oczywiście
inaczej wygląda to w płaszczyżnie regulacji administracyjnych (np.
policyjny charakter prawa Wielkiej Brytanii - oczywiście w omawianej
sferze opieki rodzicielskiej), ale o tym nie mówimy. Wspominam o tym
dlatego, że ma to związek z póżniejszą wykonalnością wyroku itd.

[lampka_witoszowska]

nie chodzi o zawód, ale o stan umysłu
niech bedzie spawaczem, byle bez nałogu, który z mózgu zrobił mu
sieczkę

a własciwie, może nawet lepiej, jak jest spawaczem niz ministrem?
czasu więcej, więc ciepła na kilogramy może dac... dziadek z
zaawansowaną chorobą alkoholową w każdej chwili moze stac sie
brutalny i agresywny - i to nijak ma sie do dobrego samopoczucia
dziecka - i jego bezpieczenstwa

a mówimy o 1,5 - rocznym dziecku, tak na marginesie...

każda sytuacja jest inna
i stąd moje zdanie

[kasper254]

Masz rację, lampko. Mnie także chodzi o bezwarunkową miłość, którą
mogą dać babcia i dziadek. I jest to niezależne od statusu
społecznego, materialnego itd. Nie chciałem urazić. Mój brak czasu -
skrótowe, urwane myśli.
Ja także, young, sugeruję kontakty z synową. Sąd to
ostateczność. Dobrze jednak wiedzieć, że rodzice (opiekunowie) nie
są prawem i w sprawach ochrony naturalnych praw dziecka władnym
jest sąd. W ostateczności babciazuzi musi zdecydować, gdyż, być
może, kiedyś, wnuczka powie: "Babciu, byłaś dorosła, mówiłaś, zże
mnie kochałaś... to na czym polegała twoja miłość, jeśli nie na
dbałości o mój rozwój. Bez ciebie był on ułomny... Inne dzieci miały
babcię i dziadka,a ja nie...Co więc robiłaś? Czemu mnie zostawiłaś?

[lampka_witoszowska]

Dziękuję, ale zupełnie nie uraziłeś

i przyznaję, że jak się nie dba o kontakt, to dziecko naprawdę czuje
się oszukane, równiez gadaniem o miłości

przezyłam i wiem
potem, jak zadbali o kontakt - i ojciec, i jego rodzina - to jako 12
latka oczy byłam gotowa wydrapywac za każdą krytykę mamy z ich strony

więc od razu uwaga - jak ktos ma krytykowac rodziców i wrzucac w
dziecko jak do kosza swoje opinie na temat przyczyn ich rozwodu - to
lepiej odpuścic - często uderza to w krytykanta...

[z_mazur]

Oj Kasper Kasper. A Biblię czasem czytałeś?
Historię króla Salomona i jego wyroku w sprawie dziecka?

Czasem miłość do dziecka, to umiejętność odpuszczenia w odpowiednim
momencie, a nie dochodzenie praw za wszelką cenę.

[kasper254]

Znam, z_mazur. Masz rację. Ja nie namawiam do pójścia do sądu babci
forumowej i każdej innej. Sam nie posunąłbym się do tego - w imię
dobra dziecka.Mówię tylko, że ma takie możliwości, które - niestety -
tkwią tylko w sferze prawnej. Ułomnej i zawodnej. Gdyby
postępowanie takiego drania, który niszczy kontakty dziecka
z "dziadkami", regulowały mocno inne normy społeczne, nie mielibyśmy
takich sytuacji. Historia babcizuzi (wymyślonej, idealnej), jak jej
zakończona szczęśliwie historia kontaktów z realną czy wirtualna
Zuzią jest na miarę amerykańskich, filmowych standardów. Oby tak
było w życiu. Ale nie jest. Inni moi znajomi od roku nie widzą
wnuczka, którego chowali od małego. Ich wyrodna córka nie chce znać
ich i napawa się tym, że może ich ranić tak okrutnie. I ranić
dziecko. Robi tak dlatego, bo tak "wolno", bo takie zachowania są
dopuszczalne, bo nas to nie interesuje itd. W morzu obojętności
cierpienie innych jest niczym. Nie ma "pamięci" pokoleń, bo nie ma
kto nieść ich okruszków, jak "kagańca oświaty". Jedno z bardziej
cynicznych stwierdzeń, które zanotowałem na tym forum, to
następujące ( mniej-więcej tak): "gdy dziecko zapomni, gdy nie
będzie się je "dopuszczać" do rodzica czy babci,to co będzie chciało
wiedzieć w przyszłości od osoby już przecież obcej"?
Salomon miał prostą sprawę do rozstrzygnięcia. Na tym
forum obserwuje się jednak przypadki ciągłego kupczenia dzieckiem -
wobec drugiego rodzica, czy dziadków, zawłaszczania jego praw,
ograniczania jego życia. I tak jest w życiu. My sami musimy
rozstrzygać dylematy moralne, samotni w samotnej rodzinie. Nie ma
Salomona, ale jest niewyobrażalne okrucieństwo młodych.
To nie jest świat dla starych ludzi - realny czy wirtualny...

[sylwiamich]

Dlaczego patrzysz i mierzysz według siebie?


"Nie ma "pamięci" pokoleń, bo nie ma
> kto nieść ich okruszków, jak "kagańca oświaty".
jest niewyobrażalne okrucieństwo młodych.
> To nie jest świat dla starych ludzi - realny czy wirtualny..."

Z uproszczania i uprzedzeń ludzie nie chca wejść z czyjąś
skórę.Patrzą, oceniają i już wiedzą.Brakuje tu myślenia...o innych.
Ciągle piszesz o rodzinie jako wartości nadrzędnej.A czy Ci młodzi
nie są z rodziny? Nie ze świata starych ludzi wynieśli to, co mają?
Najprościej powiedzieć...wyrodna.Zdejmuje to odpowiedzialność z
barków "starych, dobrych rodziców".
Jedna babcia moich dzieci przez 3 lata nawet nie zadzwoniła żeby się
dowiedzieć czy jej wnuki żyją, czy mają co jeść.Druga wyzywała swoją
wnuczkę bo jej głośne powtzrzanie materiału przeszkadzało w
oglądaniu telenowel.Poczytaj o "naszych dziadkach" I nie piernicz
o "cudownym świecie starych ludzi".Bywa tak samo pusty i bezwzględny
jak młodych.Od kogoś się uczymy.Co nie zwalnia ani nas, ani ich od
myślenia.
Dodam tu młodzieńczą pychę i starczą "wszechwiedzę".

[kasper254]

To nie jest świat dla starych ludzi to tytuł oscarowego, dość
porządnego filmu amerykańskiego.
Po drugie - opisywane tutaj inkryminowane zachowania młodych są
wytworem ich wyobrażni, powieleniem pustki,którą niosą itd. O tym
wszystkim mówią badania socjologiczne i kryminologiczne (Podgórecki
i inni). To dziejsze pokolenie rozpowszechniło wzorzec szantażowania
wnukami, kupczenia ich zyciem. Dowodem tego jest brak jurydyzacji
tego typu zachowań. Dopiro nowy polski kodeks rodzinny się ty
zjawiskiem zajmie: ochroną dzieci przed ich rodzicami. Choćby podała
jeszcze pięc innycy przykładów głupich, złych babć, czy dziadków, to
nic nie zmieni.Mówimyo zjawisku społecznym, a nie incydentalności.
Po trzecie - skąd się bierze przypisany mi twór:"cudowny świat
starych ludzi"? W zacietrzewieniu nie twórz iluzji. Jest coś takiego
jak fenotyp i genotyp. To tyle.

[lampka_witoszowska]

kurczę, co Ty tak zafiksowałes na tym jednym aspekcie kontaktów
między dziadkami a dziecmi porozwodowymi?
przeciez jest tyle różnych sytuacji...

[sylwiamich]

Nie oglądam filmów...zwłaszcza amerykańskich.Niewiele z nich dla
mnie jest porządnych, a może nie pożadności w sztuce szukam?
Inkryminowane zachowania..pustka którą niosą.Nieżłe.Nakarmiono
dzieci chłamam amerykańskim zresztą i dziwne że wyrośli nadęci,
otłuszczeni i wiecznie głodni.Ale ja widzę w nich głód.Tych wartości
które niby starym są bliskie.Niby, bo starość zdziecinniała jest i
ślepa.Czasami.Zgorzkniała i pazerna.Musisz mi zrobić, musisz dać, na
moich warunkach, teraz.Ty szczenianiaku, jesteście pustym
pokoleniem, badania pokazują.To ja za młodymi powiem.....pocałujcie
mnie w dupę.

[young_and_bored]

babciazuzi napisała:

>Patrząc na to, co pisali misbaskerwill czy young_and_bored, nie
>jest przecież aż tak źle.


Ze swojej strony sugeruję Pani dalsze próby porozumienia z synową,
zmotywowanie syna do starań o kontakty z dzieckiem, i trzymanie się
z dala od sądów w tym kraju tak długo jak się da.


Za Dziennikiem Toruńskim z 27 czerwca 2008 r.:


Zabito nam syna! Wnuków po nim nie damy sobie odebrać!
- zaręczają Jolanta i Tadeusz Głowalowie.
Przegrali właśnie batalię w sądzie. Muszą zapłacić grzywnę
za „dokuczliwe i złośliwe niepokojenie” synowej oraz jej konkubenta.

Całość:

www.nowosci.com.pl/look/nowosci/article.tpl?IdLanguage=17&IdPublication=6&NrArticle=105948&NrIssue=842&NrSection=
80&IdTag=832

[young_and_bored]

www.nowosci.com.pl/look/nowosci/article.tpl?IdLanguage=17&IdPublication=6&NrArticle=105948&NrIssue=842&NrSection=
80&IdTag=832

[young_and_bored]

Inne źródło:

www.nowosci.com.pl/look/nowosci/article_druk.tpl?IdLanguage=17&IdPublication=6&NrIssue=842&NrSection=80&NrArticle=1059
48

[young_and_bored]

hmm, no to może tak:

www.google.pl/search?hl=pl&lr=&q=Jolanta+i+Tadeusz+G%C5%82owalowie&start=0&sa=N&filter=0

[sylwiamich]

Babciazuzi naprawdę kocha to dziecko...gotowa jest zrezygnować dla
jego dobra....

[young_and_bored]

Nie watpię i jestem zdania że Babciazuzi ma spore szanse jako tako
dogadać się z synową.

p.s. ten ostatni link przez google jest ok, proszę o wycięcie
reszty

[joaska_r]

lampka_witoszowska napisała:

> nie dbam o kontakty młodej z dziadkami ze strony przyszłego byłego
> i dbac nie chcę

bardzo źle postępujesz zweryfikuj swoje zachowanie wystarczy troche pokory

[lampka_witoszowska]

przeczytaj cosik więcej z napisanego
ja się naprodukowałam, a Ty tak jednym kopem do jednego zdanka?
normalnie mnie olałas )))

ps. albo prowadzaj 1,5-roczne dziecię do wieloletniego alkoholika,
moze zrozumiesz, co mam na mysli

a to przepraszam

[joaska_r]

ale nie można karać dziadków za męża, absolutnie

[lampka_witoszowska]

ok, dzięki i masz rację co do karania - zresztą nawet meża bez sensu
jest "karac", a już za pomocą dziecka to zwykłe świnstwo

[babciazuzi]

))))))))))))))
Synowa sama zaproponowała, aby Zuzia spędziła dzisiejszy dzień z
nami. Sama również nam Zuzię przywiozła. Chyba wpłynęło na tą
decyzję to, że wyjeżdżamy na wakacje. Wiedziała, że nie wybaczyłabym
Jej, gdybym nie zobaczyła Zuzi przed tym wyjazdem. Spędziła u nas
cały dzień, a po południu odwieźliśmy ją do mamy. Płakała gdy
wsiadałyśmy do auta i nie chciała odjeżdżać. Chyba tęskniła za nami
nie mniej niż my za nią. Cieszę się z tego co zrobiła nasza synowa,
bo daje to nadzieję, że wszystko się ułoży. Że Zuzia nie będzie już
musiała tęsknić, że ja nie będę wypłakiwać oczu, że nadal będę mogła
być szczęśliwą babcią małej Zuzi. Życzę tego wszystkim babciom i
dziadkom w sytuacji podobnej do mojej.

[anarkia]

Fajną jestes babcią. Zazdroszczę Twojej Zuzi.
Moj syn ma tylko moja mame za babcię.
Ale wnuk niestety nie spelnia wymagań....babci. wiec jest niedobrym
wnukiem.
Przykre to jest.

[babciazuzi]

A ja myślałam, że babcie to kochają wnuki bezwarunkowo, za to tylko
że są.

[nasyl]

babciazuzi napisała:

> A ja myślałam, że babcie to kochają wnuki bezwarunkowo, za to tylko
> że są.

i dobrze myślisz i tak jest, myślę że babciom nie tyle chodzi o relacje z
wnukami (złe zachowanie, wygląd, fochy itp., tym bardziej kiedy wnuk jest mały)
chodzi raczej o stosunki z "byłymi" synowymi i 'byłymi" zięciami. Powinno się
spojrzeć na siebie, wykorzystać wszystkie możliwości perswazji. Substytut babci
dziadka w postaci mamy/ojca mija się z celem i źle wpływa na dziecko i to chyba
nie podlega dyskusji. Nie mówię tu np. o pijących na umór dziadkach, ale o
normalnych ludziach.
Wiem łatwo wysuwać argumenty i pouczać kiedy sami mamy swoje bagienko, ale nie
jesteśmy tu bez powodu.

[lampka_witoszowska]

chciałbys, żeby świat był taki idealnie biało-czarny ))
ja akurat rozumiem, co pisze Anarkia, moja mama jest jedyną babcią
dla mojej Młodej, ale jak Młoda głośniej jęknie, że cos jest nei po
jej myśli, to babacia juz z naganą w głosie mówi do Młodej: ej! ej!
a co to za nerwy?!
znam to z własnego dzieciństwa, następny etap brzmiał: dzieci nie
mają prawa sie złościc DDDDD

a że staję po stronie Młodej, babacia z wyrzutem stwierdza: tak,
tak, strasz dziecko babcią DDD

niezła jazda z tymi bezwarunkowymi miłościami babc z masą warunków
do spełnienia przez dzieci

[nasyl]

egoizm przez Ciebie przemawia i tyle.

[anarkia]

Nasyl, miałes fajne dziecinstwo, to się ciesz. Miałeś/masz fajnych
rodziców, a dziadków dla Twoich dzieci - pozazdrościc tylko.

Uwierz, ze istnieją TOKSYCZNI ludzie. Dotyczy to rownież babć.

- Co dostałeś ze sprawdzianu?
- czwórę
_ a dlaczego nie piątke? Pewnie nie chciało sie uczyc? Lepiej przy
komputerze siedziec godzinami?
- nie , babciu, po prostu jakiś rozkojarzony byłem, zle sie czułem.
- No tak, ty zawsze jestes rozkojarzony.zawsze zle sie czujesz. Leki
trzeba brac w porę. Tez o tym zapominasz? Czy ty w ogole o
czymkolwiek pamietasz? Niedługo glowe zgubisz! Nic cie nie obchodzi!
Nawet wlasna szkoła! a wiesz, ze moja znajoma ma wnuczka, to taki
madry chlopczyk, w twoim wieku jest. I dobrze sie uczy, i pomaga
mamie w domu i taki grzeczny, i w ogole ostatnio na trlalala jakiejs
olimpiadzie dostał pierwsze miejsce. pamietaj, jak nie bedziesz to
tamto i sramto, to ,..... itd itp.
A w ogole , to za moich czasów....
Ach jaka jestem wspaniała i hej do przodu, ino cała reszta jest
jakas niedorobiona!

ps. tak, to jest faktycznie czysty egoizm. Babci marzenia nie
zostały spełnione.!!!!!!!
I sie nigdy nie spełnią! Rozpacz!
Tfu!

[sylwiamich]

Anarkia...to Ty mnie rano sprawdzałaś?)

[anarkia]

Wczoraj w nocy raczej
Pewnie juz spałaś
Z ....marzeniami
DD

[sylwiamich]

To zapisuję...a już myślałam że to "jakieś nowe kłopoty"?))

[anarkia]

Myslałaś, ze to jakis gach się dowala drzwiami i oknami ? hehe

[sylwiamich]

I ciągle mówimy o egoiżmie.A ja o stawianiu granic.Moi jedni
dziadkowie nigdy nie byli chętni do odwiedzin u nas.Rozumiałam.Ot,
starsi ludzie.Gdy jechałam z dziećmi do nich, po kilku godzinach
babcię straszliwie bolała głowa.Utyskiwała że dzieci brudzą, są
głośno, że ona nie wyobraża sobie abyśmy nocowali.Powrót to 3.5
godziny.Czyli razem około 7 godzin w samochodzie.Moja córka,
podobnie jak babcia ma chorobę lokomocyjną.Z tym że do nas zawsze z
otwartymi ramionami byli zapraszani na kilka dni.Nie
chcieli..warunki złe.Potem mieli do swojej dyspozycji pokój z
łazienką.Też nie chcieli.Babcia potrafiła zadzwonić w dzień dziecka
i szukać synka, żeby mu złożyć życzenia...o wnukach zapomniała.Albo
z tekstem "chodż do pani" przygarniać swojego wnuka.Po rozwodzie jej
syn nie płacił mi nawet grosza.Nigdy...mija kilak lat nie zapytała
jak sobie radzę, czy nie potrzeba czegoś dzieciom.Nieprawda.Raz
zadzwoniła.Czemu utrudniam im widzenia z dziećmi.Powiedziałam że
zawsze są mile widziani u mnie w domu i zapraszam serdecznie, ale
teraz moje dzieci musiałyby jechać do nich 6 godzin w jedną
stronę...więc na kilka godzin to zbyt duże obciążenie.I na tym temat
dzieci się zakończył...za to była ciekawa czemu złożyłam doniesienie
na jej syna do prokuratury o uchylanie się od alimentów.I chyba
tylko z tego powodu zadzwoniła.Moje dzieci nigdy nie usłyszały na
dziadków złego słowa.Obecnie, gdy są więksi, jeżdżą do nich.
Moja matka.Osobistych przeżyć z matka opowiadać Ci nie będę.Powiem
tylko że dzięki niej mam trochę więcej problemów w życiu.Teraz jest
w stanie terminalnym.Myję jej tyłek i pielęgnuję odleżyny.Jestem
uwięziona w domu, bo ma ataki paniki.Moja córka doprowadzała jej do
porządku rękę po zdjęciu gipsu.Delikatnie wmasowywała krem i
zdłubywała starą, martwą skórę.Pomimo tego że babcia biła ją i
wyzywała gdy ja jechałam do pracy 120km dalej.Nie mów mi o
egoiżmie.Nikomu nie pozwolę skrzywdzić swoich dzieci..czy to będzie
ojciec, babcia, czy ja sama.Ale to ich chroni przed innymi
rzeczami...zbyt dużym oddawaniem siebie, cierpiętnictwem.

[anarkia]

A jeszcze Nasyl, tu nie chodzi o ogrniczanie relacji z dziadkami.
Jak mi ex opowiadał o swoich rodziców, to uwazam, jestem wrecz
pewna, ze postokroc wolalabym aby moje dziecko miało tylko teściową
za babcię, niz moją mamę.
Malo tego, myslę, że jakby jego mam zyła, to pewnie bylibysmy razem
do tej pory. Zreszta, zawsze powtarzał, ze mu strasznie jego matke
przypominam i charakterem i urodą.
Ponadto, zawsze stawalam po stronie exa kiedy moja mama zaczynała
jątrzyć, zawsze tez stawałam i stane po stronie swojego dziecka a
przeciwko własnej mamie, jezeli stane przed takim wyborem.
Nie chce tego, uwierz. Ale musze. Tak, jak Sylwia tez powiedziała i
Lampka. Bede chronic swoje dziecko.
Ale to nie ma nic wspolnego z chęcią zastepowania dziadków przez
rodziców.
Bardzo bym chciała, aby moje dziecko, czy dziecko mojej siostry
mieli przynajmniej jedną, bezwarunkowo kochającą babcię.
Ale...chciec, to sobie można.

[sylwiamich]

A najgorzej jest, gdy usiłuję coś powiedzieć.Młodzi nie mają
prawa.Bo są głupi, niedoświadczeni. Bo starsi z nadania mają
bezgraniczne prawo do szacunku, podporządkowywania, mówienia,
bezkrytyczności.A gdzie te fajne babciezuzi....rozładowujące
napięcia, będące mediatorem, kochające, spokojne.Kto ma nam pokazać
jak się chowa dzieci?Kto ma w nas wzbudzać szacunek do starości?
Ten dziadek który zabiera dzieciom piłkę, bo hałasują? A może ten
który zwrócił na przystanku uwagę nastolatce palącej papierosy: Jak
Cię kopnę w gębę, to Ci zęby dupa wylecą?
Ja rozumiem rozczarowanie starością i frustracje tych ludzi w tym
kraju.Ale nie są świętymi krowami.
Zresztą ta dyskusja jest niepotrzebna, po prostu wśród młodych i
starych są żli ludzie, poturbowani ludzie, bezwzględni ludzie.

[anarkia]

No miałam tak. Tylko ze poniekąd byłam wychowywana jako jedynaczka.
(siostry wczesniej wyjechały z domu),. No i pieszczona przez tatusia
byłam. To, zapewne, jakos mnie uratowało przed kompletna ruina
psychiczną.
Dzieci i ryby nie maja głosu.... tysiace razy słyszałam.
Ale nie ten charakterek. Protestowalam. I to bardzo. protestowalam,
bo nie widziałam spójności w zachowaniu a deklaracjach tego co mówia
i czynia dorosli. Dysonans ten mnie meczył.
Dlatego pozwalam młodemu na powiedzenie "nie".
Bo to głeboko czuły młody człowiek i wrązliwy. I stać mnie, aby
przed dwunastoletnim gówniarzem powiedziec "przepraszam"," dałam
ciała", "wybacz, synku."dlatego wciąż przychodzi i przychodzi i sie
przytula, bo sie po prostu kochamy. Bezwarunkowo. Co nie znaczy, ze
nie potrafimy sobie wprost powiedziec co nas boli. I sobie wybaczyć.

[lampka_witoszowska]

...i niejednej córuni tatus życie psychiczne uratował...

nawet, jeśli biologiczny się wypiął, to Tata stanął na wysokości
zadania, do konca życia będę mu wdzieczna i z miłością

i to niezaleznie od dyskusji, które ciągle toczy z Nim matka, mówiąc
do mnie, bo Tata od kilku lat nie żyje

[papaigor]

anarkia napisala:
> Malo tego, myslę, że jakby jego mam zyła, to pewnie bylibysmy
razem do tej pory.

[...] i za nexią by nie poleciał ...

[lampka_witoszowska]

nasyl napisał:

> egoizm przez Ciebie przemawia i tyle.

kto wie, ale chyba musisz rozwinąc wypowiedź, żeby nabrała sensu i
osadzenia w kontekście, bo ja tego egoizmu za cholerę nie widzę - a
chętnie zrozumiem Twoją wypowiedź

bo bronię dziecka, które ma WŁASNE uczucia i zachcianki, jak każdy
człowiek? czy dlatego, że nie wzmacniam wizerunku babci, która sama
sobie go wzmocnic nie umie, bo łatwiej jest krytykowac i wymagac?

spokojnie niewiasty

[nasyl]

lampka_witoszowska napisała:

> nie dbam o kontakty młodej z dziadkami ze strony przyszłego byłego
> i dbac nie chcę

Po prostu niezbyt ciekawa teza.
A w ogóle to niepotrzebnie się zaraz nakręcacie. Osy ))

Czy Wasze dzieciństwo miało wpływ na powyższą tezę, czy sytuacja obecna ?
Moje dzieciństwo było poprawne, moja Mama miała chłodne stosunki z teściową tj.
moją babcią, ale ja o tym dowiedziałem się potem, nie odczuwałem tego on-line i
chyba dobrze. Staram się nie wciągać dzieci w moje kontakty z teściami, powinny
mieć szacunek do starszych...niezależnie co myślimy i uważamy.

[sylwiamich]

nasyl napisał:
powinny
> mieć szacunek do starszych...niezależnie co myślimy i uważamy.

Ciekawe czemu zeszłe pokolenia nie ukuły powiedzenia: "Trzeba mieć
szacunek do dzieci")))
Szanowac trzeba ludzi w ogóle, zwierzęta, przedmioty.Nikogo
szczególnie, tylko dlatego że jest stary.Szacunek pozwala na
krytyczne spojrzenia na czyny, zachowania.

[anarkia]

nasyl napisał:
>>Osy ))

Cholera, jeszcze nikt tak do mnie nie mówił Fajne to!
A nie tam jekies "misius", "pyciupyciu" i inne fiu bzdziu D

> Czy Wasze dzieciństwo miało wpływ na powyższą tezę, czy sytuacja
obecna ?

- po japońsku. Ito ito

Najpierw "to":
Bo jak widziałam ze moja matka nie cerpi swojej tesciowej i awantury
wybuchały np. z (jak dla mnie) z błahego powodu, typu: przychodzi
babcia i mówi: wiesz, no ja ci tu troche pomoge, ugotuje moze cos i
posprzątam. Matka: co ty chcesz mi powiedziec, ze ja jakas
niechlujna jestem? ze nie potrafie posprzatac? ugotowac?
No comments.
A potem "to"-
Mama do exa: wersja jeden: ile mozna w tej pracy siedzieć, lepiej
byś sie rodzina zajął!
za pięć minut wersja dwa: ile ty zarabiasz! może byś wreszcie zaczął
zarabiac jak człowiek! Nic w tym domu nie macie! nic! Zacznij
wreszcie zarabiać!

>>Staram się nie wciągać dzieci w moje kontakty z teściami, powinny
> mieć szacunek do starszych...niezależnie co myślimy i uważamy.

Ja tez nie wciągam swojego dziecka w moje kontakty z mamą
wrecz staram sie , aby sie spotykali jak nak najrzadziej. po co maja
sie denerwowac, i moje dziecko, i moja mama

[sylwiamich]

Widzę że humorek lepszy?))

[anarkia]

sylwiamich napisała:

> Widzę że humorek lepszy?))

Nooooo, a dzieki komu????? Jak myslisz?
Dziekuję, moja kochana

ps. bez podtekstów tu proszę, bez!

[lampka_witoszowska]

rusz tyłek i przeczytaj, co napisałam dalej, bo - jak już
naprodukowałam się - to nawet nie chce ci sie przeczytac całości,
tylko mi tu wyskakujesz z tym tekstem

a odpowiem ci jako parę dni temu JoasiR - albo przeczytaj, albo lec
do wieloletniego alkoholika, który nie panuje nad sobą, z
półtorarocznym dzieckiem

i teraz tez będę szczera - w doopie mam, czy teza brzmi ładnie czy
brzydko
chodzi mi o bezpieczenstwo mojego dziecka i reszta się nei liczy w
tym temacie

ps. pierwszy post był o teściach, teraz rozmowa zeszła na nasze
matki - a ja z moją kontakty jak najbardziej utrzymuję i vice versa,
ona z nami też
co nei zmienia faktu, że potrafi zachowac się beznadziejnie

co jeszcze mogę ci wytłumaczyc? DDD

[sylwiamich]

Lampka...skąd jesteś?

[lampka_witoszowska]

[sylwiamich]

Z sympatii pytam)

[lampka_witoszowska]

a może Ty jestes stąd, co ja? (nadzieja zatliła mi się na
klawiaturze)
z południowego zachodu - strasznie południowego i strasznie
zachodniego

[sylwiamich]

Ja to mam wszędzie blisko...bo w samiutkim środeczku mieszkam)

[sylwiamich]

lampka_witoszowska napisała:
nadzieja zatliła mi się na
> klawiaturze

Dać namiar na zarąbistego strażaka? Młody, silny i dziki))

[lampka_witoszowska]

...fajnie z tym strażakiem... ))))) z sikawką... kurczę, no,
no... ))))) i to z dziką sikawką ))))))

to się nazywa dar wyobraźni

ps. panowie moderatorzy, mam nadzieję, że owa sikawka nie będzie
powodem usuwania postów...

[sylwiamich]

Z dwiema sikawami))

[bozenadwa]

nasyl napisał:

>> chyba dobrze. Staram się nie wciągać dzieci w moje kontakty z
teściami, powinny
> mieć szacunek do starszych...niezależnie co myślimy i uważamy.
Nasyl ,w innym watku piszesz ,ze sad Ci dowalil na dzieci .Jak
myslisz jaki one beda miec kiedys szacunek do Ciebie ,jako do
ojca ??

[sylwiamich]

Ech Bożenko.."szacunek trzeba mieć do starszych"))

[bozenadwa]

Mysliiiisz ?????

od Babci Zuzi

[babciazuzi]

I już październik - jak ten czas szybko płynie! Zuzia rośnie, od
września jest przedszkolakiem Ze względu na nienormowany czas
synowej czasami opiekuję się nią gdy wraca z przedszkola. Synowa
rozpoczęła rok akademicki i miała już pierwszy zjazd, a Zuzia była u
nas. Spotykamy się bardzo często, czasami Zuzia u nas nocuje. Z
synową jesteśmy sobie bliskie i mamy właściwie prawie codzienny
kontakt. Radzi się nas w różnych sprawach, niekoniecznie dotyczących
Zuzi. Cieszę się, że udało nam się pozostać nadal w dobrych
relacjach. Ze względu na Zuzię, ale też dlatego, że bardzo lubię
moją - niestety już prawie byłą - synową. Ale żeby nie było zbyt
słodko, to powiem Wam, że poznałam nową towarzyszkę mojego syna i
już wiem, że nie potrafię jej polubić. Nie dlatego że jest z moim
synem, bo zaczęli się spotykać już po rozpadzie jego małżeństwa. Po
prostu nie lubię takich ludzi: pełnych tupetu, idących przez życie z
szeroko rozstawionymi łokciami. Ma wiele zalet, świetnie gotuje,
jest gospodarna, wesoła, ale nadajemy na zupełnie innych falach, po
prostu mi nie pasuje. Oczywiście staram się tego po sobie nie dać
poznać, bo skoro mój syn ją sobie wybrał, to widocznie mu odpowiada.
To on będzie z nią żył a nie ja. Ale wiem, że nie będzie mi nigdy
tak bliska jak tamta.

[lampka_witoszowska]

ech, żyzń, żyzń...
kochana z Ciebie kobieta
...i teściowa, i babcia

[a.na]

poryczałam się jak bóbr czytając pani historię.... sama nie wiem
czemu może dlatego że moi teściowie wcale nie interesują się wnukami
mimo moich zaproszeń - szkoda.....
mogło być tak pieknie

[babciazuzi]

Wróciliśmy wczoraj z długich wakacji, a dziś spędziliśmy razem z
wnuczką cudowny i wspaniały dzień. Wieczorem odwieźliśmy malutką do
mamy i wiecie co? Aż sama nie mogę w to uwierzyć - synowa napisała
mi na gg, że dzięki nam Zuzia jest o ileś usmiechów szczęśliwsza
I że Zuzia bardzo nas kocha Jestem bardzo, bardzo szczęśliwa.

[aron95]

Miły gest . Twoja synowa patrzyła na Was przez pryzmat syna

[chalsia]

babciazuzi napisała:

> Wróciliśmy wczoraj z długich wakacji, a dziś spędziliśmy razem z
> wnuczką cudowny i wspaniały dzień. Wieczorem odwieźliśmy malutką
do
> mamy i wiecie co? Aż sama nie mogę w to uwierzyć - synowa
napisała
> mi na gg, że dzięki nam Zuzia jest o ileś usmiechów
szczęśliwsza
> I że Zuzia bardzo nas kocha Jestem bardzo, bardzo szczęśliwa.

nawet nie wiesz, jak się ucieszyłam i wzruszyłam, czytając to.
Zuzia ma wspaniała i mądrą babcię, ma też mądrą, empatyczną mamę.
Oby tak dalej.

[lampka_witoszowska]

nadal uważam, że chciałabym, żeby moja Młoda miała taką babcię

oby Wam się już tylko dobrze i ufnie w dwie strony układało

[babciazuzi]

Poddałam się wreszcie. Cóż, może rzeczywiście przyjaźń między byłą
teściową i synową naprawdę nie jest możliwa? Ale mam przynajmniej
poczucie, że zrobiłam wszystko co mogłam, żeby zaprzeczyć tym
stereotypom. Przez trzy lata małżeństwa moja synowa nie usłyszała
nigdy ode mnie słowa krytyki. Oczywiście, że nie wszystko mi się
podobało, ale zawsze wychodziłam z założenia, że skoro im to pasuje,
to mi nic do tego. Akceptowałam jej poczynania, wspierałam,
pomagałam. Nigdy się nie posprzeczałyśmy, nie powiedziałyśmy sobie
żadnych przykrych słów, a przecież nasze kontakty były bardzo
częste. Uwierzcie, że nietrudno być w porządku teściową, jeśli lubi
się synową. Była mi bliska i wydawało mi się, że ja stałam się jej
równie bliska.
Po rozpadzie ich małżeństwa po prostu nie wyobrażałam sobie naszego
życia bez niej. Bardzo chciałam, aby nasza przyjaźń przetrwała. Poza
pierwszymi tygodniami, przez te prawie pół roku od rozstania się
syna i jego żony miałam wrażenie, że tak właśnie jest. Zresztą
pisałam o tym całkiem niedawno. Tydzień temu Zuzia miała spędzić z
nami piątek. Jak zwykle bardzo się z tego cieszyliśmy, mieliśmy
odwieźć ją wieczorem do mamy. Była 14-sta kiedy nagle zjawiła się
synowa. Była bardzo wzburzona i roztrzęsiona, powiedziała do Zuzi,
że ma się natychmiast ubierać. Zuzia zaczęła bardzo płakać, ale ona
nie zwracając na to uwagi w pośpiechu ją ubierała. Wiedząc, że
widziała się z synem nie trudno było się domyśleć, że spotkanie
musiało mieć burzliwy przebieg. Widząc jej zdenerwowanie nie
chciałam o nic pytać. Poprosiłam tylko, żeby nie mieszała nas do
konfliktów między nimi, ale w odpowiedzi tylko coś warknęła. Wlokła
za sobą zapłakaną Zuzię, a kiedy pakowała do auta fotelik, ta
złapała mnie mocno za nogi i prosiła płacząc, żeby mogła zostać. Łzy
mi się kręciły pod powiekami, ale starałam się zachować spokój ze
względu na nią. Nie zapomnę tej jej zapłakanej twarzyczki
przyklejonej do szyby samochodu. Nie wiem dlaczego to zrobiła i po
co? Chciała nas ukarać? Tylko za co? Ukarać syna? Ale jego przecież
tu nie było i ona o tym wiedziała! Tak naprawdę ukarała niczemu nie
winną Zuzię. Kolejny stres, kolejne przeżycie, którego mała nie
mogła rozumieć. Przecież nas kocha i czuje się przez nas
kochana,czuła się tu zawsze dobrze i bezpiecznie, a nagle mama swoim
zachowaniem burzy te resztki jej świata, który się nie zmienił. Nie
rozumiem, dlaczego tak postąpiła. I co mam o tym myśleć? Czy cała ta
jej postawa wobec nas z ostatnich miesięcy to było jedno wielkie
udawanie? Gra? Tylko po co? Do tej pory miałyśmy częsty kontakt.
Choćby kilka słów zostawionych na gg. Od tygodnia nie mamy kontaktu.
Czekałam na słowo „przepraszam”, ale zamilkła. Przykro mi i czuję do
niej żal. Nie chodzi mi o nas, tylko o Zuzię. Zawsze znalazłam
wytłumaczenie dla każdego jej zachowania, ale teraz już nie mam na
to ochoty. Jeśli dobro jej dziecka tak mało się dla niej liczy, to
tego nie potrafię już niczym usprawiedliwić. Z synem dogadali się
dwa dni później i rozwiązali swoje sporne kwestie. Cieszę się, bo
gdyby i synowi ograniczyła kontakt z Zuzią, to byłaby dla małej
jeszcze większa krzywda.

[marzenamil]

A zapytałaś syna czym tak strasznie wkurzył byłą żonę?

daj spokój

[kasper254]

A co to ma do rzeczy, czy spytała i jaka byłaby odpowiedż? Mógł jej
nawet powiedzieć, że marsjaninem. Dziecko nie jest własnością
rodziców. Niezależnie od tego, co robią rodzice, jak się do siebie
odnoszą itd. relacja między dziadkami a wnukami są na innym
poziomie, niż relacje między rodzicami i dziećmi. Rodzice nie
powinni w nie wkraczać, manipulową w tej sferze, instrumentalizować
zachowaniami jednej czy drugiej strony. Zabranienie tych kontaktów
to naruszanie norm prawnych i moralnych. Niedługo te sprawy jasno
ureguluje nowy kodeks. "Młodzi" już nie będa mogli stosować swoistej
inżynierii.
Słuchaj, babciuzuzi, jak chcesz, to pomogę ci i wygrasz sprawę
sądową i to szybciej, niż myślisz. Ale nie warto. Omiń gówno - twoja
synowa to zwykły łajdak, który kupczy dobrem dziecka. Niech twoja
wnuczka zostanie piękną, a nie potarganą przez postępowania sądowe.
Pocieszę cię. Nie ty jedna jesteś w takiej sytuacji. "Młodzi"
dzisiaj w Polsce potrafią być bestiami. Na szczęście w Europie
Zachodniej ten trend się odwraca. Zbuntowane pokolenie lat 60-tych
ma juz inne dzieci, które chcą współpracować ze starym pokoleniem i
rozumieją jego potrzeby. Innymi słowy - dziadkowie nie są tylko od
dawania kasy, nie są trepami itd., ale odzyskują wymiar ludzki.

[babciazuzi]

Masz rację Kasper, że nie ma znaczenia o co pokłócił się syn i
synowa. To zupełnie inna płaszczyzna relacji: mąż-żona, rodzice -
dziecko, dziadkowie-wnuki. Nie powinno się ich mieszać. Przecież mój
dorosły syn ma własne normy postępowania, zasady, własne zdanie, za
które odpowiada, a których ja nie muszę akceptować. Mając jakieś 9
lat kopiąc piłkę stłukł lampę w domu naszych przyjaciół i już wtedy
musiał opróżnić świnkę skarbonkę i zapłacić za wyrządzone szkody. A
teraz kiedy dorósł ja mam płacić za jego błędy? Nie wiem, może
synowa znowu podejrzewała nas o zmowę przeciwko niej. Jestem już tym
wszystkim naprawdę zmęczona. Wiele razy miała dowody naszej
lojalności wobec niej i nie mam już ochoty niczego więcej jej
udowadniać. Nie będę Kasper walczyła o widzenia z wnuczką w sądzie.
Masz rację, że nie warto. Nie zrobię tego dziecku, które kocham. Na
razie na szczęście widuję ją raz w tygodniu. Początkowo synowa
pozwalała na spotkania ojca z Zuzią tylko w jej domu i w jej
obecności, po jakimś czasie pozwoliła na takie spotkania u nas w
domu, bo wiedziała, że tu Zuzia nie spotka się z nowa towarzyszką
syna. Na razie tak pozostało i mam nadzieję, że będzie trwało.

[manderla]

Babciu Zuzi, fajny obraz się wyłania Twój, jako babci.
Tak, na pierwszy rzut oka.
I zapewne fajna babcią jesteś.
Tylko nie bierzesz może pod uwagę, że ktos (twoja synowa) może nie chcieć tych kontaktów?
Oczywiście, nieludzkie jest pozbawiać wnuczki babci i vice versa, ale czasami wiesz, tak bywa, że babcie z powodów tylko sobie wiadomych, bywają nadgorliwe. bo nie mają gdzie swojej energii wyładować, bo chca czuć sie potrzebne, niezbędne wręcz...ale, któś (synowa) wcale tego nie oczekuję, nie potrzebuje i nie chce.
Może wystarczy powiedziec (zapewnić) synową, ze, jakby była w potrzebie, to zawsze ją wesprzesz ( i wnuczką sie zajmiesz), i ze moze liczyć na Ciebie. Czasami własnie taka deklaracja jest o wiele więcej warta, niż nadskakiwanie.
A poza tym. Jestes w stanie być obiektywną w kwestii Twój syn - Twoja była synowa? Ale tak na sto procent obiektywna? Potrafisz synowi swojemu strzelić w twarz, jako matka i kobieta, jezeli zauwazysz , ze sie zachował jak sk...?
Cholera, nie mnie CIę uczyć na pewno...ale mam taki pewien odnośnik...no to tak sobie dumam, czy aby wina nie leży po dwóch (trzech) stronach.

[alfika]

a ja tu juz nic nie dodaję, bo co wpis, to inny obraz sytuacji
cholera
kobieta ma prawo obawiac się o zmowy i ma prawo obawiac się
wplątywania w to dziecka
i nie tyle obawiałabym się nowych towarzyszek zycia exa (o ile
dziecku nei będą robiły krzywdy), co drążenia umysłu dziecka
smutnymi oczętami, treściami "podskórnymi" przeciwko rodzicom od
innych bliskich osób, podkopywania autorytetu kogos, kto z dzieckiem
musi sobie - przynajmniej chwilowo - radzic sam, radząc sobie
równoczesnie z życiem, które spłatało figla

co rozwód, to syf
jak nei patrzec...

[kasper254]

Manderlo i alfiko - ależ Wy naprawdę wierzycie w te bzdety, co
piszecie! Najgorsze, że wielu innych może dawać temu wiarę i posłuch
takim poglądom - i daje - jak to wynika z forum. A to tylko bzdety.
Dziecko ma własne prawa, które wynikają z norm społecznych, a w
tym - z prawnych. To, czy synowa babcizuzi chce kontaktów swojego
dziecka z tąże babcią, nie ma żadnego znaczenia. Nie ma żadnego
znaczenia, czy chodzi tutaj o kontakty z kosmitami czy żabką
franią.Ta synowa ma to uszanować i koniec, jeśli kontakty służą
wzmacnianiu więzi emocjonalnych dwóch stron. A że służą, to tego
dowodzi praktyka ludzka od początku dziejów. Wg kodeksu Hammurabiego
z 1700 r. p.n.e, gdyby taka rzecz "zabraniania" kontaktów z
dziadkami nastapiła, ojciec czy matka dziecka byliby ukaranmi karami
mutylacyjnymi, np. obcięciem rąk. Wg tego samego kodeksu, gdyby
Manderla i alfika głosiły takie poglądy, ucięto by Im języki.
Cholera, ale dalej mogłyby pisac na klawiaturze tego typu rzeczy.
Jeśli kontakty dziecka synowej babcizuzi z babciązuzi nie służą
prawidłowemu rozwojowi dziecka, to powienien orzec sąd, wspomagając
się opinią psychologów,a nie ta synowa. Ona jest sędzią we własnej
sprawie i - z tego - co wiem - nie jest pytią, nie zna przyszłości
swojej córki.
Jeśli, jak Ci radzi Manderla, dla ugruntowania wiary synowej
babcizuci w dobre chęci babcizuci względem jej wnuczki, wystarczy
dać w moordę synowi, to utnij mu penisa, albo po prostu głowę. To
bęzie wystarczające świadectwo oddania babcizuci sprawie jej
synowej, jej krucjacie w "jedyne" i "słuszne" wychowywanie dziecka.
Nie mam winy po twojej stronie, babciuzuci. O tym orzeka sąd. A
jak masz zbyt smutne oczy, żeby patrzeć na swoją wnuczkę, po prosu
oślep się. I nie będzie problemu. Bęziesz patrzeć oczodołami.

[alfika]

Kasper A któż Ci broni kierowac się tylko normami i zapisami
prawnymi???
do dzieła
skoro uważasz, że cokolwiek osiągniesz bez zrozumienia drugiego
człowieka, bez próby postawienia się na jego miejscu - to walcz!
walcz, do ostatniej kropli krwi

tylko dzieci tego nie ucz, bo może moja córka z nimi się zetknie...
a strasznie chcę, żeby umiała byc Człowiekiem, który niesie pokój i
zrozumienie, a nie byle maszynką zaprogramowaną na normy i przepisy

[manderla]

EEE tam Alfi nie przejmuj sie.
Kasper zyje wg kodeksu Hammurabiego. I niech żyje sobie człowieczyna.
Co tam. My jestesmy w xxi wieku, on w 1700 r pne.
Czujesz power?
)

[manderla]

O, nawet laska u Majewskiego fajnie powiedziała teraz: ja jestem afro-polką,
lesbijka i zydówką. A na jutro wykupiłam bilety do loży masońskiej.

Amen

[marzenamil]

babciazuzi napisała:

> Masz rację Kasper, że nie ma znaczenia o co pokłócił się syn i
> synowa.


Synowa przychodzi mocno wzburzona z rozmowy z waszym synem i natychmiast zabiera
od was dziecko. A wy podsumowujecie mniej więcej tak, że syn niech sobie gada do
niej co chce ale jej obowiązkiem ma być dawanie wam dziecka bo wy tego chcecie i
wam z tym jest fajnie.
A może syn nagadał jej cos o was? A może ją zniewazył i unaocznił że dziecko
jest nastawiane wrogo do niej w waszym domu? Nie zainteresowało was to, czy
boicie się syna zapytać, bądz przywołac do porządku by rozmawiał z byłą zoną
spokojnie?
A może dajcie dziewczynie spokój wespól w zespół z synem bo ona ma obecnie duzo
bardziej pod górke niz wy?

[nianiao]

Właśnie. A może syn powiedział, że dziecko zabierze i wywiezie i może sobie go
potem przez internet szukać? A może rzucił, że ma fatalne metody wychowawcze i
nawet babciazuzi uważa, ze lepiej chowałaby dziecko jego nowa hmmm partnerka
(kochanka), i że chwała Bogu, że dziecko się zdrowych pojęć choć w domu dziadkow
nałyka? Jest sporo możlwiości co do tego, jaką metodą syn sprowokował żonę do
takiego zachowania.
A babciazuzi uważam, ma dwie opcje: albo siedzieć cicho i czekać, aż emocje
opadną (co w sytuacji porzucenia rodziny dla kochanki może potrwać) albo
wypracować sobie własne zasady postępowania wobec żony syna i syna i jasno je
określić i ściśle bez kantów ich przestrzegać.

[kasper254]

Polska to dziwny kraj, a już osobliwe jest grono osób, którego
członkowie uważają, że są "właścicielami" dzieci.
Muszę Cię pocieszyć, Manderlo, że nie tylko ja żyję w czasach
Hammurabiego. Otóż sędzia sądu brytyjskiego, amerykańskiego i
niemieckiego (tu ten sam system prawny, co nasz), w sytuacji, gdyby
któreś z rodziców ograniczałoby prawa dziecka, w tym głównie
nieograniczonego dostępu do dziadków, ograniczyłby prawa
rodzicielskie temu rodzicowi.
Dziecko, rodząc się, nabywa prawa związane z jego
człowieczeństwem. Co do innych norm społecznych - tu jest różnie -
może je nabyć w moralności, ułożonej przez wieki i usankcjonowanej
przez prawo w sposób niekonfliktowy (jak np. eutanazja, aborcja)lub
w takiej "moralności" rodziców, jak Wasza, która wynika z wym.
właściwości "właścicielskich". Dla Was, jak widzę, dziecko, jest
rzeczą.
Idąc dalej Waszym rozumowieniam, gdyby nauczyciel był "nie-taki
', należałoby dziecku zabronić iść do szkoły; gdyby ktoś żle mówił
dziecku o jego rodzicach, klął itd,należałoby wydac stosowne zakazy.
Wy macie patent na miłość, na "jedyne" i "słuszne" metody... A kto
Wam dał takie upoważnienie?
Babciazuzia ma siedzieć cicho, w kącie itp.To jest
nieprawdopodobne. Przecież to dalej niż czasy Hammurabiego - czasy
ludożerstwa. I beznadziejnej głupoty.Tylko żal tych niewinnych
dzieci - rzeczy.

[lampka_witoszowska]

mocno wątpię, czy sędziowie wszystkich krajów, które wymieniłes,
zinterpretowaliby sytuację tak jak ty, nie patrząc na dziecko - i
również nie wiem, czy możesz wypowiadac sie za nich
i to za nich wszystkich
ale to juz kwestia pokory albo chociaż zastanowienia się, na ile
wolno orzekac za kogos

bo moze sam Bóg by przemówił Twoimi ustami?... nie szczyp się, MASZ
PRAWO MÓWIC

dziecko ma prawo do zadowolonej, spokojnej mamy (skoro na placu boju
pozostała sama) -
jeśli tatus wypisuje sie z rodziny, powinien zadbac o taki stan
rzeczy, a nie występowac w roli herosa, który byłej uprzykrzy życie
i spuchnie z dumy z tego tylko powodu -
do przemyślenia pozostawiam
również rodzinom takich "mężczyzn"...

[kasper254]

Możesz wątpić, a już najbardziej w to, że sam Bóg przemawia
czasami. "Dobro dziecka" to prawniczo ujęte odesłanie pośrednie,
które odwołuje do innych norm: moralnych, obyczajowych, zasad i
reguł prawa. I sędziowie, jak napisałem, tak postąpiliby, gdyż
zgodność prawa z aksjologią innych norm społecznych jest
podstawą "prawa sprawiedliwego". Zakaz czy nakaz musi wynikać q
czegoś konkretnego, a nie tylko a woli dokopania byłemu/ej, z zemsty
itd.
Dziecko ma prawo do zadowolonej, spokojnej mamy, jak i taty, ale
ma też inne prawa - do niekrępowanego rozwoju z innymi ludżmi, w tym
głównie - z najbliższymi. Jest takie powiedzenie: "rodzice daja
racjonalność, a dziadkowie - miłość". Jeśli "zabronimy" dziecku
kontaktować się z babciązuzi, innym razem wymyślimy zakaz kontaktu a
ciocią, wujkiem itd., żyrafą w zoo i nauczycielem - homoseksualistą.
Zakazy może formułować tylko prawo i inne normy społeczne (np.
molestowanie, ale już nie np.alkoholozm dziadka czy babci). Gdy
pozwolimy sobie na jedne zachowania, zezwolimy dziecku na kontakt z
dobrą babcią, a juz ze "złą" nie, mądrą tak, ale już głupią - nie.
Przemyśl to lampko. Przezemnie nie przemawia Bóg, bo jestem
ateistą. Ale takich wartości, które w skrócie przedstawiam - uczą
studentów w Nowym Jorku, Londynie, w Berlinie i Warszawie. Na
takich "mądrościach" opiera się prawo, psychologia, psychiatria i
pedagogika.
Manderla swoje mądrości zna "z życia", stąd i mądrości. Marks
wymyślił klasę robotniczą i chłopska, a manderla, i inni - podobnie
myślący - klasę właścicieli dzieci. W sam raz na Nobel.

[lampka_witoszowska]

nie przeinaczaj moich słów
po prostu czytając czyjąs wypowiedź postaraj się też o zrozumienie
treści

tyczy to np. kwestii przemawiania Boga, tego, kto ma dawac dzieciom
miłosc, a kto racjonalnosc, poczucia własnosci co do dzieci,
rozpędzania sie Twoich wyobrażen, które nei mają podstaw - to tylko
wyobraźnia, to tylko wyobraźnia...
nie rozbiorę całej Twojej wypowiedzi, sam przemyśliwuj

[manderla]

Kasper, zyjesz w jakiejś zupełnej abstrakcji.
ja nie mówie o tym, co CHCIAŁABYM, tylko mówię o tym jak jest i jakie sa realia..
Ty natomiast potrafisz namiętnie i zawzięcie imputowac wszystkim interlokutorom
swoją projekcję- "Idąc dalej takim tokiem myslenia, to..."
...To, to już zakrawa na zupełny absurd.
Żyj, trwaj według kodeksu Hammurabiego; ja mam swój. Zapewniam tylko, ze nie
gorszy, jesli chodzi o MOJE dziecko.
Kodeks jest prosty: ja jestem matką, i ja (tudzież ojciec) ponoszę całkowitą
odpowiedzialnośc za prawidłowy rozwój mojego dziecka.
A nie babcia, dziadek, czy inny sąsiad. Oni mieli swoją szansę, aby dzieci swoje
wychować. Koniec i kropka.
(Tu Babcię Zuzi z góry przepraszam, nie ma to do niej zadnego odniesienia, tylko
odpowiadam na (sorki) sraczkę myślową Kaspera254.)

[luna67]

Babciu Zusi; rozwiodlam sie z synem mojej pierwszej tesciowej ok 7 lat temu, to
ona mi pomogla przebrnac przez widmo rozwodu, to ona wyciagnela do mnie reke, to
w jej kolnierz wyplakalam wszystkie lzy, za co jej bardzo jestem wdzieczna.
Moje dzieci a jej wnuki, do tej pory odwiedzaja ja (i tak juz zostanie), robia
jej zakupy (ja tez), pomagamy w remontowaniu mieszkania, itd.
Jej syn ma fajna kobiete, ale nie moze sie oswoic z nia, nie dlatego, ze jest
zla, ale inna niz ja. Ja moja kochana tesciowke znam od 25-ciu lat, przezylysmy
wzloty i "uloty", jezdzilysmy razem na urlopy, nigdy nie bylo miedzy nami
niesnasek, byla przy mnie przy porodzie jak moj byly maz nie mogl. Jest dla mnie
jak rodzona matka, a ona sie cieszy, ze ma "corke", ktorej tak bardzo pragnela.

Jej syn (Ex) nie raz chcial nas poroznic wymyslajac niesamowite bajki, ale zadna
z nas nigdy nie zwatpila w nasza przyjazn i oddanie.

Mam od pewnego czasu cholerny problem z teazniejsza tesciowa (wyszlam ponownie
za maz), ana czuje sie urazona, ze mam kontakt z byla tesciowa, pomimo opowiadan
co mojej pierwszej zawdzieczam i co nas laczy (ona chyba nie chce zrozumiec). Do
tego moj Ex doszedl do wniosku, ze jego terazniejsza pani, nie ma dobrego
kontaktu z jego matka, bo ona ma dobry kontakt ze mna i zarzadal od matki
zerwania ze mna jakichkolwiek kontakow Ex mnie teroryzuje i zada odemnie tego
samego co od swojej matki, nastawia dzieci, zeby babcie nie odwiedzaly (za kare)
Wiem, ze moja pierwsza tesciowa kocha syna (mojego exa), i wiem, ze kocha tez
mnie, czy to ja mam sie wycofac jako pierwsza????? co ja mam zrobic?

babciu zuzi

[nangaparbat3]

Przeczytalam Twoje wypowiedzi z całego watku.
Siedzę i płaczę - naprawdę.
wiekowo moglabym juz tez byc babcią. Ale nie placzę nad Tobą - placzę nad Twoja
synową.
Czy Ty masz swiadomosc, jak ją traktujesz? Jak przedmiot. Widzisz ja tylko w
kontekscie Twojej relacji z wnuczka - a to jest mlodziutka kobieta, ktorą z
maleńka coreczką porzucil maz dla innej, mlodziutka kobieta, ktora pracuje,
studiuje, wychowuje dziecko. Czy Ty w ogole się zastanowilaś, co ona czuje, co
przeżywa, jak wygląda jej zycie dzień po dniu? Cały czas rozwazasz, czy ona
przypadjkiem nie chce poprzez Ciebie ukarac syna - a nie myslisz, co ona ma
zrobic ze swoimi uczuciami, ze swoim pragnieniem bycia kochana, potrzebną,
ważną, ze swoja potrzebą bliskosci, bezpieczeństwa, ciepła, seksu. Co ma byc z
jej zmeczeniem, stresem, rozpaczą, zazdroscią.
Niby piszesz o niej z wielka zyczliwoscią, ale tylko tak dlugo, jak długo ona
zaspokaja Twoje potrzeby, spelnia Twoje oczekiwania jako matka Twojej wnuczki. A
ona nie jest tylko matka - jest przede wszystkim sobą, potwornie zranioną,
porzuconona dla innej mlodziutką kobietą, która zawiódł ojciec jej dziecka.
Kobietą, która cięzko pracuje, moze byc po prostu tez zmeczona, zestresowana,
moze miec absolutnie wszystkiego dosc - i rozpaczliwie potrzebowac pomocy i
zrozumienia - ona, nie czyjakolwiek mama.
Piszesz:
>Była 14-sta kiedy nagle zjawiła się
>synowa. Była bardzo wzburzona i roztrzęsiona, powiedziała do Zuzi,
>że ma się natychmiast ubierać. Zuzia zaczęła bardzo płakać, ale ona
>nie zwracając na to uwagi w pośpiechu ją ubierała. Wiedząc, że
>widziała się z synem nie trudno było się domyśleć, że spotkanie
>musiało mieć burzliwy przebieg. Widząc jej zdenerwowanie nie
>chciałam o nic pytać. Poprosiłam tylko, żeby nie mieszała nas do
>konfliktów między nimi, ale w odpowiedzi tylko coś warknęła. Wlokła
>za sobą zapłakaną Zuzię, a kiedy pakowała do auta fotelik, ta
>złapała mnie mocno za nogi i prosiła płacząc, żeby mogła zostać. Łzy
<mi się kręciły pod powiekami, ale starałam się zachować spokój ze
>względu na nią. Nie zapomnę tej je


W sytuacji, kiedy synowa po rozmowie z Twoim synem, ktory zrobił jej co zrobil,
przychodzi kompletnie rozstrzesiona, Ty spokojnie prosisz, by nie mieszała Cie
do konfliktow między nia a meze. Czy Ty wiesz, co te słowa znaczą? One znaczą:
mam gdzies twoje cierpienie, tówj bol, twoja rozpacz - mnie zalezy tylko na
kontaktach z wnuczka. Chcac się zdystansowac od ich konfliktu, nie przyjmujesz
do wiadomosci całego bezmiernego cierpienia, na jakie Twoj syn skazal synową. A
to cierpienie jest teraz istota jej samej, jesli tego nie uznasz, odrzucasz ją
jako osobę.

Sprobuj, przez chwile, wyobrazic sobie, ze to co spotyka Twoją synową, spotkało
Zuzię. Że to ona. Że wszystko, co spotyka jej mamę, jest jej udziałem.
I co?

[d234]

MOja teściowa, a babcia moich dzieci nie żyje. Ale wiem, co mnie by dzisiaj
spotkało z jej strony. To samo co w trakcie małżeństwa. Mąż pił i to bardzo,
wielokroć prosiłam o pomoc, żeby porozmawiała (mąż był jej pupilkiem, oczkiem w
głowie), wytłumaczyła. Wtedy od niej usłyszałam, że przecież mówiła mi żebym za
niego nie wychodziła za mąż, i mam to co chciałam. Gdy wnuczki przekonywały ją,
że tato ciągle pije, to wmawiałam im, że przesadzają, że nie jest tak źle. Do
swoich wnuczek miała chłodny stosunek. Ja o niej zawsze mówiłam, że nie pomaga i
się nie wtrąca.
Ale dzisiaj moim dziewczynkom jej brak. Jednak nikt nigdy nie zastąpi babci,
nawet tej (jak w moim przypadku) która nigdy nie powiedziała wnuczkom jak
bardzo je kocha. A wnuczki odwiedzają ją tylko na cmentarzu, a wtedy tam
wspominamy ją życzliwie, bo to nie jej wina, tak była wychowana.

[kasper254]

Już teraz wiesz, babciuzuziu, jak przyjdą walnąć twoją wnuczkę w
twarz, to najpierw spytaj, w jakim stanie psychicznym są napastnicy.
Mozliwy jest jeszcze rozbój, a takze porwanie.
"Który zrobił, co jej zrobił" - to pewnie zwrot, zaczerpnięty z
Galla Anonima:" co uczynil, to zrobil", czyli - zgwałcił.
Nieważne, co zrobił syn babcizuzi, matka dziecka nie powinna karać
jednocześnie i córki i babcizuzi, chyba, że nanga stosuje miary
talionizmu:"oko za oko, ząb za ząb". Ale ty, babciuzuziu i twoja
wnusia nie zrobiłyście nic złego.

[kasper254]

Babciuzuziu, nanga ujawniła twoją dwuznaczną moralność, egoizm,
cynizm i inne wredne uczucia. Ale ty, babciuzuziu, jesteś ponadto
tak głupia, a przy tym wyrachowaną, że nawet nie wiesz, co spotkało
twoją synową i - przy okazji - twoją wnusię.Ty w tym czasie, gdy
stawał się rozwód, klęska twoich marzeń, gdy umierała twoja miłośc
do syna - sprawcy tych nieszczęść - byłaś w wesołym miasteczku.Nawet
nie wiesz, co i kogo jest udziałem, głupia. Dlatego dystansujesz się
od konfliktu, chcąc chronić, osłonić, biedne dziecko swoją miłością.
Trzymaj sie, babciuzuciu, miałas pecha; trafiłaś na podłą synową.
Wierzę jednak, że to chwilowe, że ona zrozumie, chociaż po takiej
argumentacji, jak niektórych z tego forum, to może być trudne.
Jak na razie, nango, to masz powody do płaczu.

[chalsia]

> nie wiesz, co i kogo jest udziałem, głupia. Dlatego dystansujesz
się
> od konfliktu, chcąc chronić, osłonić, biedne dziecko swoją
miłością.

bzdura.
To, że babciazuzi nie chce być wmieszana w konflikt między
rodzicami oznacza nie tylko brak odwagi cywilnej tejże babci, ale
także to, że nie jest w stanie działac na rzecz dobra wnuczki - po
prostu z niewiedzy.
Najłatwiej jest schować głowę w piasek. I bać się synowi - jesli
trzeba - zmyć głowę.
A być może zaanagżowanie się w sytuację i wzięcie na siebie roli
mediatora dbającego o dobro dziecka byłoby tym co wszystkim pomoże.
Osobiście mogę tylko napisać, że żałuję iż moja teściowa wyznawała
taką samą filozofię - głowa w piasek, nic nie chcę wiedzieć, syna
nie upomnę, pokorne cielę dwie matki ssie. Mogła wiele zdziałać na
korzyść dziecka, no ale po co się angażować, nie?

[nangaparbat3]

Jak na razie, Kasper, to Ty zapominasz o bardzo prostej prawdzie: jesli chcesz
byc dobrym dla dziecka, bądź dobrym dla jego matki.
Badź uprzejmy, przeczytaj uwaznie, co pisze Babcia - a pisze, ze synowa byla w
porządku, ze miały dobry, częsty kontakt, ze umozliwiala dziecku kontakt z
dziadkami.
Tamtego dnia przywiozla Zuzie na caly dzień - wiec dowiodla chyba, ze ma dobra
wolę, ze nie chce izolowac dziecka od dziadkow.
A potem wpadla nagle, roztrzęsiona (to sa slowa Babci), po rozmowie ze swoim
jeszcze meżem. I co usłyszała od osoby, ktorej powierza swoje dziecko? Spokojna,
zdystansowaną informację - nie mieszaj nas do tego.
Nie trzeba sie mieszac. Trzeba tylko zaakceptowac bol i rozpacz, i to okazac. I
nie musi sie wcale przyznawac racji, opowiadac po ktorejs ze stron. Chodzi tylko
i wylącznie o akaceptacje uczuc I tego Babcia synowej odmowiła - a to rani
bardziej niz cokolwiek innego.
Byc moze ja tez zareagowałam zbyt emocjonalnie - spedzilam niedawno wiele czasu
z kobietami, z ktorych wiele jest w wieku matki Zuzi - 22-25 lat. Widziałam, jak
sa kruche, wrażliwe, jak bardzo potrzebuja miłosci, akceptacji, wsparcia. A
zadna z nich nie byla w sytuacji tak trudnej jak matka Zuzi.
Babcia Zuzi nie widzi w synowej osoby - widzi tylko rolę. Funkcje, jaka ta
kobieta pelni - matki i - juz nie bardzo wiadomo - bylej synowej? Zawsze, kiedy
widzimy człowieka tylko w jednej jedynej roli, a nie jest to rola scisle
zawodowa, krzywdzimy. Nie probujemy go zrozumiec, a tylko rozliczyc.
Jedna chwila wielkiego wzburzenia wystarczyla, by bBabcia odwrócila sie od
synowej. A przeciez to wzburzenie nie bylo skutkiem zlej woli synowej -
przyszlo, bo w jakis sposób została silnie zraniona.
Gdybym była Babcią Zuzi, zapytalabym syna, co takiego zrobil, że doprowadzil
zonę do stanu tak wielkiego wzburzenia. Probowalabym doradzic mu, jak rozmawiac
z zona, by nie ranic jej silniej, niz to nieuniknione. Probowalabym mediowac -
wlaśnie dla dobra dziecka.
Nie obrazalabym sie i nie czekala na przeprosiny tej z dorosłych uczestników
dramatu, która jest w tym wszystkim najslabsza i najsilniej obrywa.

[marzenamil]

> W sytuacji, kiedy synowa po rozmowie z Twoim synem, ktory zrobił jej co zrobil,
> przychodzi kompletnie rozstrzesiona, Ty spokojnie prosisz, by nie mieszała Cie
> do konfliktow między nia a meze. Czy Ty wiesz, co te słowa znaczą? One znaczą:
> mam gdzies twoje cierpienie, tówj bol, twoja rozpacz - mnie zalezy tylko na
> kontaktach z wnuczka.


Nangaparbat, ja mam podobne wrażenie. Jak może osoba która twierdzi ze "zawsze
lubiła synową" tak niechętnie ją potraktować? Teściowa mojej przyjaciółki w
podobnej sytuacji nie bała się powiedzieć synowi co o nim myśli i przyjaciółce
służyła POMOCĄ gdy tej pomocy potrzebowała i była otwarta na nią, a nie jedynie
"daj mi wnuczkę bo ja ją chcę"... Gdy teściowa została sama po śmierci teścia
to u byłej synowej spędziła wigilię, bo ona wzajemnie pomyślała co teściowa
czuje i o nią się zatroszczyła, choć przecież nie musiała..
Obawiam się jednak, że babcia zuzi zbyt boi się syna by głowe z piasku
wyciagnąć. Woli uznać synową za tą "złą" i rozgrzeszyć siebie.

[nangaparbat3]

Wiesz, ja bym nie oczekiwala, ze Babcia opowie sie po stronie synowej. Syn to
syn, i nie sądzę, by miało sens wypowiadanie mu wojny. Ale zeby nie zrywac z
synem, a jednocześnie zaakceptowac cierpienie synowej, trzeba by odrzucic
schemat szukania winnego. A to jest niesłychanie trudne. Nie wiem jaki procent,
ale jakas przytlaczajaca wiekszosc ludzi zyje w przekonaniu, ze jesli dziesiej
sie cos zlego czy chocby nie po naszej mysli, to ktoś musi byc winny. Ze
wystarczy tego winnego wskazac, ukarac, i OK. I potem staje sie przed dylematem
- po czyjej stronie stanac.
Ja do dzisiaj jestem wdzieczna mojej mamie, ze informacje o moim z męzem
owczesnym rozstaniu skwitowala: obojescie siebie warci.
Ale niedawno to moja mama jechała pomoc Next przy chorym dziecku, a nie jego
rodzona babcia, moja tesciowa, ktora kiedysmy sie rozstawali, stanęla twardo po
stronie syna (ktory mnie przed swoja mamunią bronił, podobnie jak ja broniłam
jego przed moim tatuniem).

[marzenamil]

Nie chodzi mi tyle o opowiedzenie się po "stronie" w tym przypadku. Ale jeśli
osoba mi bliska jest "roztrzęsiona" to naturalne jest bycie wobec niej otwartą
by mogła się wypłakać lub tylko poczuć, że nie jest sama, bo może tego tylko
potrzebuje w tym momencie. Nieważne kto to. Mówiąc jej w takim momencie "nie
mieszaj mnie do waszych spraw" odrzucam ją i jestem wobec niej okrutna. A może
wystarczyło "zadziałać" na poziomie słów "poczekaj, widzę że coś się stało,
pogadajmy, zrobię ci herbatę, chcesz to zaraz pójdziecie ale usiądźmy na chwilę,
itd"... Czy to ZA DUŻO?

[manderla]

Wy się tu dziewczynki po plecach poklepujecie, a zaraz przyjdzie Kasper i powie Wam, żeście zdziry ostatnie i tylko czekacie na to aby dziecko własne przehandlować za prezenty od babci, a dzięcię swoje traktujecie jak rzecz. ...i idąc tym tokiem myslenia dalej....

Lampa, bo Twój to w końcu wątek jest, oczywiście rób jak TY uważasz.
Matka, która musi lawirować pomiędzy dzieckiem a osobami trzecimi (w relacjach matka-dziecko-dziadkowie), nie jest dobrą matką.
Mało tego, krzywdzi, swiadomie lub nie własne dziecko. Uczy fałszywej lojalności, dwulicowości i powierzchowności relacji międzyludzkich.
A często tak się zdarza, kiedy młoda kobieta, matka, próbuje być "miła" w stosunków do dziadków, bo tak "wypada". ( i niewazne, czy sa to tesciowie czy rodzice)
Granice sie stawia od razu. Jasne granice. Rodzice, to sa rodzice, dziadkowie- dziadkami sa. I nie powinno sie tu mieszac roli, a kazdy swoje miejsce znac powinien.
I zeby byla jasnosc - nie neguje pozytywnego wplywu dziadkow na wnukow...jezeli ten wplywa jest pozytywny, rzecz jasna. sama mialam ogromne szczescie i mialam dziadkow. Dzieki nim tez wiem, kim jestem, i skad, i jak to bylo etc. Jest ciaglosc slowem.
Mowienie, natomiast, ze rodzice sa od egzekwowania czegos, a dziadkowie od kochania, - jest to grube uogolnienie. Mnie dziadkowie, jak i moje kuzynostwo, tresowali o wiele bardziej niz nasi rodzice.
A wiec reguly nie ma.

Wlasnie matki, ktore maja potworne poczucie panowania i wlasnosci nad swoim dzieckiem, nie sa w stanie ustawic takie "dziecko" dorosle dziecko , jak syn babci Zuzi, do pionu. Ewentualnie powiedziec mu, co o tym wszystkim mysli. I dac do zrozumienia przynajmniej, ze robi zle.
A synowa? Synowa dba o spokoj wlasnego dziecka, anie o dobre samopoczucie babci. Przeciez to jest naturalne!
I moze na koniec juz tej dyskusji, Kasper, powiem Ci.
Kocham swoje dziecko ponad wszystko, ale moja milosc nie jest slepa, ani falszywa. I, zanim moj syn przyszedl na swiat (a bardzo chcialam miec wlasnie syna), majac przed oczami roznorakie obrazki relacji rodzinnych blizszych i dalszych krewnych, gdzie kazdy kazdemu chcial zrobic dobrze ( oczywiscie wszystko z mysla, ze wnukow trzeba uszczesliwiac), a tak naprawde zaspokajali swoje wlasne kompleksy kosztem tychze wnukow.
Dlatego tez wiem, ze za jakichs 15-20 lat, moj syn nie bedzie dokonywal wyborow, bo mamusia kazala. Ale tez jak zrobi zle, to bede pierwsza , ktora mu to powie. Ot, mam takie zboczenie jedno (z licznych), wybitnie rozwiniete poczucie sprawiedliwosci. I niewazne, czy to moje dziecko, czy moja matka, czy moj szef czy ktokolwiek inny. Reaguje tak samo. A wiec nawiazujac do historii Babci Zuzi, nie powiedzialabym, nie mieszja mnie w to, tylko wzielabym starego chlopa-syna "na dywanik" i powiedziala co o jego zachowaniu mysle.
Proszac go jednoczesnie o minimum przyzwoitosci, jezeli potrafi, i majac przy tym zal do siebie, ze tej przyzwoitosci i umiejetnosci wyjscia z sytuacji z twarza, nie potrafilam go nauczyc.

[lampka_witoszowska]

póki co, popatrzyłam, co zrobiłam przez te kilka miesięcy od
założenia wątku - i jestem zadowolona z siebie
odsuwam tych, co manipulują dzieckiem
pijaki zostają pijakami, manipulatorzy manipulują dalej

musze jedynie dziecku ukazywac uczciwosc i całkowita szczerosc, samo
będzie wyczuwało fałsz i rozgrywki za jej pomocą
ja to wyczuwałam jako dziecko
wiem, że ją też nauczę, o to jestem spokojna

juz nie pytam, a watek służy dalej - i niech żyje własnym życiem, o
to chodzi

[marzenamil]

I chyba o ten schemat "obdarzenia kogos winą" może tu chodzić. Z tym duży
problem, dodatkowo jesli w rodzicach jest poczucie winy za sprawki dorosłych
dzieci i utkwią w konflikcie 1.lojalności wobec wyboru(przypisanie komuś winy),
2.obrony siebie przed własnym przekonaniem że "porzucona synowa na pewno chce
nas karać za sprawki syna" ..

[lampka_witoszowska]

a ja się zawiodłam

bo po kilku pierwszych rozpaczliwych postach Babcizuzi wyczytałam u
niej zgrzytliwe - wiele razy tłumaczyłam sobie zachowanie mojej
synowej, potem znowu cos, potem coraz więcej poczucia
bycia "karaną", bo synowa nei zachowuje się - jak? poprawnie? tak
jak sie od niej oczekuje?

to co to za przyjazne nastawienie?...

w ciągu tych kilku miesięcy moja była teściowa od nastawienia
nielubienia małych dzieci doszła do chęci wyznanej przed sądem
zajmowania się moją córką gdy ja - wedle jej i jej synka oczekiwan -
miałabym byc w pracy

pomimo tej jakże ciekawej, acz nieszczerej metamorfozy nadal nie
zyskała jako babcia
może tak to już jest, że prawdziwe nastawienie człowieka wyłazi
niezaleznie od tego, co by zrobił...

[rybak]

Poczytałem trochę.
Cały czas sobie powtarzałem - nie osądzajcie, to nie będziecie
osądzani, ale nie wytrzymałem. Nadzwyczaj prosty jestem chłopina, to
prosto powiem i tylko raz:
Dwie opcje tu się tak naprawdę ścierają: życie i wyobrażenie życia.
Ale ci, co tu sobie tak elokwentnie wyobrażają życie - jak powinno
wyglądać, jak wyglądało kiedyś i jak teoretycznie wygląda tu i
ówdzie dziś - tak naprawdę znów wyobrażają sobie tutaj tylko i
wyłącznie siebie. I znów wrzucają to wyobrażenie innym na głowy.

A życie jest po prostu takie, że porzucona matka została z
dzieckiem. Ona odpowiada, ona ma problem, ona została zraniona, ona
zostanie rozliczona. Przez wszystkich. Przez swoje dziecko także.
Właśnie dlatego, że ono NIE JEST rzeczą.
Tyle.

Teoretyzowanie fajne jest. Można być dla odbiorców takim mądrym
człowiekiem. Ale tkankę społeczną wspołczesnego świata tworzą
miliony takich kobiet i ich dzieci. Fakt - niektóre tu i ówdzie już
nie są bite i oślepiane, a ich dzieci nie trafiają na ulice. Też
jakiś sukces.

Mnie tu nie ma
I nigdy nie było

OT

[chalsia]

Rybak

fajnie Cię widziec znów. Nie czaj się, tylko bądź normalnie.

[babciazuzi]

Jejku, jak bardzo się wkurzam Chociaż pewnie niepotrzebnie.Wiem,
że każdy przypadek jest inny i każdy patrzy na to przez pryzmat
własnych przeżyć i doświadczeń. Normalne więc, że każdy z nas ocenia
to inaczej. Ale jak czytam takie głupoty jak nangaparbat3 to aż mnie
skręca.
Mylisz się uważając, że traktuję moją synową jak przedmiot. Ja
doskonale wiem, jak wygląda dzień mojej synowej, znam jej obawy i
problemy i naprawdę ich nie lekceważę, są dla mnie ważne. Ona sama
jest dla mnie ważna, inaczej wogóle bym o niej nie pisała. Czasami i
u mnie emocje biorę górę i myślę, że właśnie dlatego tu jestem.
Kiedy przyjaciele zaczynają mówić coś o niej, oceniać ją czy
krytykować, to im przerywam. Lojalność wobec niej nie pozwala mi o
tym z nimi rozmawiać. Tu mogę się wyżalić, bo czuję się anonimowa.
" A ona nie jest tylko matka - jest przede wszystkim sobą, potwornie
zranioną, porzuconona dla innej mlodziutką kobietą, która zawiódł
ojciec jej dziecka. Kobietą, która cięzko pracuje, moze byc po
prostu tez zmeczona, zestresowana,moze miec absolutnie wszystkiego
dosc - i rozpaczliwie potrzebowac pomocy i zrozumienia - ona, nie
czyjakolwiek mama." Ty nie piszesz o mojej synowej. Może piszesz o
sobie, może o kimś kto jest dla Ciebie ważny. Nie wiem. Moja synowa
naprawdę nie jest sama. Ma wspaniałych rodziców którzy są przy niej,
brata z którym ma bardzo dobre relacje, ma całą rzeszę przyjaciół,
ma nas. Ma pracę, którą uwielbia i w niej też fajnych znajomych, z
którymi często się spotyka. Jest bardzo towarzyską osobą i samotność
nie jest czymś co może się z nią kojarzyć. I bardzo dobrze!
Kolejna osoba każe mi się zastanowić co syn zrobił mojej synowej, że
była taka rozstrzęsiona. Przecież ja dobrze wiem od początku o co im
poszło, a że nie zamierzam nikogo oceniać, rozstrzygać które z nich
zawiniło, to nie mam też zamiaru zabierać w tej sprawie głosu. Czy
nie zauważyłyście, że jeśli uważałam, że syn zachował się jak
nieodpowiedzialny gówniarz, to o tym pisałam? W porządku, napiszę
to - uważam, że teraz moja synowa nie miała racji i dlatego nie
chciałam aby mieszali mnie do tego. Bo musiałabym jej to powiedzieć,
a tego bym nie chciała. Bo to są ICH sprawy, a nie MOJE. I nadal mam
zamiar służyć radą czy pomocą na wyraźne życzenie mojej synowej, a
takiego sygnału z jej strony nie było. Ja nie chcę być dla synowej
drugą matką, bo tą się ma jedną, nie chcę być koleżanką, bo te ma w
swoim wieku. Owszem, patrzę na nią jak na matkę mojej wnuczki i nie
widzę w tym nic złego. Bo ona przecież jest matką mojej wnuczki i
zawsze nią będzie. Los okazał się na tyle łaskawy, że jest też fajną
i miłą dziewczyną, którą polubiłam i zawsze będę lubiła. Czego wobec
tego oczekuję? Normalności. Zuzia spędziła teraz u nas piątek i
sobotę, bo synowa pracowała w piątek do wieczora, więc nie było
sensu wozić jej po nocy. I tak właśnie sobie tą normalność
wyobrażam. Ja jestem Zuzi babcią, więc służę pomocą jeśli one jej
potrzebują. Od początku pomagam synowej finansowo i nie przestałam
tego robić gdy rozpadł się ich związek, wręcz przeciwnie,
zwiększyłam tę pomoc, chociaż jest w dobrej sytuacji materialnej. To
według mnie jest normalność, do której ja zobowiązuję się jako
babcia. A jak widzę normalnośc z tej drugiej strony? Liczę na
szacunek i sympatię. Będę na pewno nad tym pracować. I myślę, że tak
właśnie między nami będzie. Skoro tyle lat umiałyśmy się dogadać, to
myślę, że i przez to przebrniemy.
A co do wpływu na postępowanie dorosłych dzieci... Łatwiej jest
wpływać na małe dzieci. Uwierzcie, że na dorosłe jest o wiele
trudniej.

[chalsia]

Ten post Babciuzuzi ma sie do tamtego ( zwtedy, gdy synowa z nagła
Zuzię zabrała) ma sie jak dzień do nocy.
Cieszę się, że i Twoje i synowej emocje opadły, a sytuacja się
pozytywnie dla dziecka unormowała.

[babciazuzi]

To proste - byłam wtedy na nią nieźle wkurzona

co do moich głupot

[nangaparbat3]

to wzięly sie one przede wszystkim z tego, co wyczytalam z Twoich postow.
Jak słusznie napisala Chalsia - nie bardzo juz pamietasz, co pisalaś.
Ale dobrze, ze sie odmienilo, oby juz na zawsze.

Co do samotnosci lub nie porzuconej kobiety z dzieckiem - wierz mi, rodzice i
najlepsze rodzeństwo nie zastapią meza. Oczywiscie, lepiej, kiedy ma sie w nich
wsparcie - ja na przyklad mam wielkie do dzisiaj, ale moze wlasnie dlatego, ze
mam, wiem az za dobrze, ze nijak sie to ma do tamtej samotnosci - to są po
prostu dwie rozne sprawy.

Dawkujesz nam informacje wedle wlasnej woli - my wiemy zawsze tyle, ile chcesz
nam powiedziec, i z tego budujemy obraz. On zalezy od Ciebie.

[babciazuzi]

Moje pisanie trwa od czerwca, czyli od chwili, kiedy dowiedziałam
się, że syn i synowa nie mieszkają razem. Myślę że każde z nas przez
ten czas przeszło długą drogę. Moja zaczęła się od niedowierzania
(ileś tam razy słyszałam to od syna, to znów od synowej, że się
rozchodza i żyli wspólnie dalej), złości na syna, współczucia wobec
synowej, po akceptację. Z perspektywy pół roku potrafię już
zaakceptować to co się stało i przyznać im rację, że nie byli
dobraną parą, a życie jakie prowadzili spotykając się tak rzadko nie
dało im szansy na tzw dotarcie się. Myślę że i moje pisanie
zmieniało się wraz z moimi odczuciami. Myślę, że wreszcie mam do
tego wszystkiego dystans, jakiego brakowało mi na poczatku.

już lipcowo

[babciazuzi]

Zaczął się kolejny rok od tamtych wydarzeń. Nie wszystko ułożyło się
tak, jak tego pragnęłam, ale najważniejsze, że mamy regularny
kontakt z wnuczką. Nie myliłam się pisząc, że moja synowa jest mądrą
kobietą. Żal i poczucie krzywdy nie przesłoniło Jej dobra dziecka.
Syn ma również częste kontakty z dzieckiem, synowa nie utrudnia ich,
wręcz przeciwnie- często nawet je ułatwia. Bardzo się z wnuczką
kochamy i jest z nami związana emocjonalnie. Cieszę się z tego, bo
chciałabym mieć swoje choćby malutkie, ale stałe miejsce w życiu
Zuzi. Z synową nie udało się zachować tej bliskości jaka była. Zimą
wyprowadziła się około 150km od nas. Mimo to widuję wnuczkę dwa,
trzy razy w miesiącu. Z synową widujemy się rzadko. Rozmawiamy
grzecznie, poprawnie i miło, ale Ona wybudowała wokół siebie mur,
którego nie umiem przebić. Mam wrażenie, że Ona jest przekonana, że
Jej miejsce zajęła już przyjaciółka syna, że my już mamy wszystko
poukładane i nie ma w naszym życiu dla Niej miejsca. Chciałabym
kiedyś mieć możliwość takiej naprawdę szczerej rozmowy, w której
umiałabym Ją przekonać, że nikt i nigdy nie zajmie Jej miejsca. Na
ścianie nadal wisi jej zdjęcie, podobnie u mojej mamy na półce. W
moim telefonie nadal figuruje pod nazwą ” XXXkochana”, tak jak to
wpisała przed laty. Nie umiem wyrzucić Jej z serca i nic na to nie
poradzę. Teraz oburzą się na mnie wszystkie "nexie", ale dla mnie
synową nadal jest Ona i obawiam się, że tak już pozostanie, bo
trudno byłoby synowi znaleźć godną jej następczynię. Z Nią
rozumiałam się bez słów, była dla mnie jak córka. Wiem, że nie daję
sobie szansy na zbudowanie dobrych relacji z przyjaciółką syna, ale
nawet ich nie chcę. Nie jestem na to gotowa, a potem pewnie będzie
na to za późno. I tak to życie się toczy. Jesteśmy wplątywani w
tysiące zdarzeń, które niezależnie od nas komplikują nasze losy.

[errormix]

Miło mi się to czytało. Od razu przypomniałem sobie moją mamę, która na każde
imieniny, urodziny mojej żony czy jakieś święta - zawsze dzwoniła z życzeniami,
zawsze dawała jej prezent, zawsze pamiętała, by także jej przywieźć coś z
jakiejś podróży. Zapraszała na damskie pogaduchy i często "fukała" na mnie przy
niej, że coś źle zrobiłem czy że powinna mnie trzymać krótko w pewnych
sytuacjach))

Później wracaliśmy do domu, a żona chowała te prezenty głęboko do szafy nawet
nie odpakowując, albo dawała córce jako zabawki. Raz znalazłem perfumy
oryginalnie zapakowane pod zlewem przykryte stertą brudnych szmat.

Nigdy o tym mojej mamie nie wspominałem. Nie pytałem też żony dlaczego to robi.
Ot może po prostu niektórzy traktują swoich teściów nie jak ludzi, ale jak
bohaterów z dowcipów o teściowych. Na zasadzie: bo skoro to teściowa to od razu
trzeba ją skreślić.

A dzisiaj moi teściowie przyszli do mnie z płaczem, prosząc mnie - ich zięcia -
bym pomógł im w sądowym uregulowaniu widzeń z ich własną wnuczką, a moją córką,
bo moja żona, a więc ich własna córka zabrania im tego. Ironia losu.

[nangaparbat3]

Moja tesciowa w miarę podobnie traktowala prezenty od swojej synowej.
widac niektore (damy) tak maja, i już.

[nangaparbat3]

I tak to życie się toczy. Jesteśmy wplątywani w
> tysiące zdarzeń, które niezależnie od nas komplikują nasze losy.

A wiesz, mam łzy w oczach. Pięknie to powiedziałaś.I dokladnie tak jest.

[plujeczka]

Babcia Zuzia to skarb i jakim mozna tylko pomarzyc, niestety moja młoda
nie miała takiego szcześcia, teściowa jej nie lubiła i wzajemnie, córka
płakała ,darła się w niebogłosy kiedy ta( mimo ,że mieszkaliśmy z nią)
usiłowała przy ludziach( co by widzieli jaka dobra babcia) brac na
rece.KIEDY W DOMU BYLI" SAMI SWOMI" POTRAFIŁA WYRWAĆ DZIECKU z rąk zabawkę
z komentarzem ,że to nie jej a innych ( kochanych wnuków)Słodycze , kabłka
deż dawał po kryjomu przez córką aby ta nie widziała ale jak to dziecko
dostrzegło, weszło nie w porę to...wyrzucała za drzwi jak psiaka, córka
płakała.Słowem horror,na szczęscie zmarła i niech jej ziemia..ciezką
bedzie.
Córka tego nie pamieta, były lata kiedy opwoadałam jak głupia zmyslone
historie jak to babvia ja za zycia lubiła co jej kupowało choć to
g..prawda i pewnie ta mitologia trwałaby do dziasiaj gdytby nie rozwód i
pewien dokumnet , który niejako zza grobu ujrzał światło dzienne.Młoda
poczytała, zbaraniała, zaniemówiła i powiedziała tylko...mamuś jak ty to
wszystko wytrzymałaś.....cholera heros ze mnie czy co?Zazdroszcze takiej
babci ,to skarb mysle ,mze synowa zrozumiemie tylko musi troche upłynac
czasu, upweniaj ją w tym ,że kochasz obydwie i wciaz są bardzo wazne w
twoim zyciu.Szkoda ,że syn postapił jak cham....coz nie zawsze
wychowywanie dzieci nam wszystkim wychodzi i u Ciebie coś zawiodło ale
pewnie do końca swoich dni nie bedziesz wiedziała co..zatem skup się na
tym co jest teraz i wspieraj swoją synową.Ciekawi mnie co zrobisz kiedy
druga synowa powije Ci wnuka?...