Porozwodowe roszady

[chybi1]

Rodzice kanlizują poprzez dzieci uczucia, z którymi nie udało im się
uporać. Z jednej strony mamy utrudniające kontakty z ojcami, z
drugiej ojcowie zapominający o dzieciach. Poprez dzieci sięgają
byłych małżonków.
a w środku bardzo smutny mały człowiek, pozbawiony poczucia
bezpieczeństwa i własnej wartości, oczekujący kolejnego odrzucenia.
Jak być dobrym porozwodowym rodzicem?

[mola1971]

Wg mnie dobrym rodzicem porozwodowym można i trzeba być w dokładnie
taki sam sposób jak przed rozwodem.
Jeśli chodzi o mnie to moje metody wychowawcze w żaden sposób po
rozwodzie się nie zmieniły. Jestem dokładnie taką samą matką teraz
jak i kiedyś. Oczywiście metody wychowawcze zmieniają się z wiekiem
dzieci i są do ich aktulanego wieku dostosowane, ale to nie ma nic
wspólnego z tym że dzieci mają rozwiedzionych rodziców.
Ojcu kotaktu z dziećmi nigdy nie utrudniałam, nie utrudniam i
utrudniać nie zamierzam. A na to czy on z przysługującego mu prawa
do wychowywania własnych dziecki korzysta czy nie ja nie mam wpływu,
więc się tym nie zadręczam.

[kasiapfk]

Hmmm, chybi1, nie przesadzasz?
Akurat w sprawie dzieci to trzymamy jedną WSPÓLNĄ stronę:
rodzicielską. I on i ja. Bo co innego sprawy między nami-małżonkami
a co innego między nami-Rodzicami.
Amen.
Chociaż zdaję sobie sprawę, że to wymaga wieeeelkiej gimnastyki.
CZasem mam ochotę go ukatrupić hihihi.
No ale mój eks dobrym ojcem był i przed rozstaniem. Zdecydowanie
lepszym ojcem niż mężem.

[chybi1]

Może popadam w przesadę, ale taką optykę narzuciła mi lektura forum.
Mam wrażenie, że z ex stanowicie chlubny wyjątek.
Dobrze, że zabrałaś głos, bo domunentujesz, że jednak można.
Gratuluję!

[ivone7]

przyznaję się bez bicia, że miałam taki poczatkowy syndrom, który mi
na szczęście szybko przeszedł..
oddzieliłam w głowie sprawy związane z exem i naszym nieudanym
małżeństwem a tym że jesteśmy rodzicami..
Po czasie stwierdzam,że błędów na moim koncie jest kilka..w tym
jeden taki, że staram się ojca w oczach dziecka wybielać i
tłumaczyć..teraz już tego w zyciu nie zrobię, zresztą nie muszę, bo
moja juz 10-letna młoda bardzo wiele widzi i wyciąga wnioski..
Ja też wiem, że jestem tylko albo aż matka..a nie ojco-matką..i to
cały czas powtarzam, że pewne rzeczy robi ze mną a do pewnych musi
poczekać na spotkanie z tatą.. Natomiast wsółpracy z exem na
płaszczyznie wychowania córki nie ma..ale na to już ja nic poradzić
nie mogę..

[chybi1]

Rodzic po rozwodzie panuje nad swoimi emocjami w stosunku do ex
i w żaden sposób nie rani nimi dzieci. Dąży do zgodnej współpracy w
wychowaniu potomstwa. Nie przyjmuje na siebie odpowiedzialności za
braki byłego współmałżonka jako rodzica. Odgrywa rolę, do której
powolała go biologia - jest tylko matką lub tylko ojcem.
Jeśli istnieje taka potrzeba, szuka dla dziecka zastępczego wzoru
osobowego mężczyzny bądź kobiety.
Tyle i aż tyle wyczytałam w wątku.

[mola1971]

chybi1 napisała:
> Jeśli istnieje taka potrzeba, szuka dla dziecka zastępczego wzoru
> osobowego mężczyzny bądź kobiety.

Wydaje mi się, że mądry rodzic nie szuka żadnego 'zastępstwa' tylko po prostu
partnera dla siebie. A to, że przy okazji może wtedy niejako zapewnić dzieciom
wzorzec zastępczy to tylko/aż skutek uboczny.

[chybi1]

Przy szczęśliwym zbiegu okoliczności może zdarzyć się i tak.

[chalsia]

> Wydaje mi się, że mądry rodzic nie szuka żadnego 'zastępstwa' tylko po prostu
> partnera dla siebie. A to, że przy okazji może wtedy niejako zapewnić dzieciom
> wzorzec zastępczy to tylko/aż skutek uboczny.

niekoniecznie, bo można nie być gotowym na nowy związek i wtedy jak najbardziej
warto poszukać "zastępczego wzoru mężczyzny bądź kobiety" w postaci np. ciotki/
wuja, przyjaciela rodziny itp.

[elka1456]

aż miło się czyta Wasze wypowiedzi, oby każdy tak myślał i postępował.
Też jestem za tym,aby dziecko nie cierpiało po rozwodzie rodziców. Eksowie
wzajemnie mogą się nie lubić,ale nie kosztem dziecka, bo to boli najbardziej.
Nie wolno utrudniać kontaktów z dziećmi, bo one to wypomną, a niestety wiele
matek stara się uniemożliwiać kontakty z ojcami
a jeżeli pojawi się nowy partner w życiu rodziców, to niech to będzie wyłącznie
ciocia i wujek...

Mam inne zdanie...

[tricolour]

... niech dziecko decydyje czy nowy partner to wujek, ciocia czy
tata lub mama.

Jeśli dziecko ma się jakoś zwracać, to tak, by jemu było najlepiej.

[chalsia]

> a jeżeli pojawi się nowy partner w życiu rodziców, to niech to będzie wyłącznie
> ciocia i wujek...

nowy partner/ka to nowy partner/ka a nie ciocia czy wujek. Te dwie ostatnie
osoby to krewni a nie partnerzy matki/ojca dziecka.

[lenka345]

dziecko partnera nie bedzie mowic na nowa towaryszke "partnerko taty" podaj mi
picie, ale ....np. ciociu lub będzie zwracało się po imieniu.
A niektórzy rodzice- nie chce generalizować, bo mamy jak i tatusiowie są różni-
mimo,ze drugi rodzic chce kontaktu i kocha mocno i stara sie aby być w życiu
dziecka to utrudnia się mu to baaaardzo skutecznie latami i wtedy nawet chcą aby
ich nowy partner był nazywany Mamą czy Tatą. czy to jest fair?

[ivone7]

to nie jest fair...

[elka1456]

Mnie raz dziecko partnera nazwało mamą...ale wytlumaczyłam mu,ze mamusię ma
jedną, ona go baaardzo bardzo go kocha. Ja jestem cicią i niech tak pozostanie

dzieciaczki się gubią

a teraz jestem nazywana ciotką klotką i to mi wpełni odpowiada


nie wolno też mówić przy dziecku źle o drugim rodzicu!

[ivone7]

tak, to prawda..ale tez nie należy go zbytnio wybielać i tłumaczyć..

[elka1456]

wg mnie to kwestia do uzgodnienia...jak komuś odpowiada forma pan/pani to bardzo
proszę, jak ktoś woli być ciocią dla kilkuletniego dziecka też bardzo
proszęnajważniejsze, aby dziecko czuło się przy nas dobrze

[chalsia]

> dziecko partnera nie bedzie mowic na nowa towaryszke "partnerko taty" podaj mi
> picie, ale ....np. ciociu lub będzie zwracało się po imieniu.

jedyna fair opcja to po imieniu albo per pan/pani X

[ivone7]

tez jestem tego zdania..

[elka1456]

jak byłam mała mówiłam ciociu do koleżanek mamy...nawet do bardzo zaprzyjaźnonej
sąsiadki do tej pory mówię ciociu. Jest mi bardzo bliska i tak uzgodniłyśmy.
Nie widzę w tym nic złego.

[ivone7]

ja też mam takie przyszywane ciocie..ale jak juz byłam dorosła, to
taka ciocia poprosiła abym mówiła jej na ty..to była dla mnie
nobilitacja..
uważam, że mówienie do partnera/partnerki matki/ojca..na ty, jest
bardziej bliskie i świadczy o wyjatkowości takiej relacji..
ale kazdy musi sobie wyrobić własne schematy...i masz racje
najwazniejsze żeby dziecku z tym było dobrze..

[elka1456]

...dzięki...
...może jak dziecko mojego partnera będzie starsze to będziemy na Ty
na razie jest dobrze,tak jak jest

[takajuzpo]

To chyba tez zalezy jak sobie zyczy moj partner. Moje dziecko mowi mu po imieniu
i dla niej jest to normalne i dla niego. Chcoiaz w zartach mowil do niej " mow
mi wujek" ale jak to oboje uslyszeli to sie skrzywili

[zolta_iwulka]

Nigdy nie mialam takiego spojrzenia, ze on nie utrzymuje kontaktu z
synem bo chce _mi_ na zlosc zrobic. Ale musze to przemyslec.
Niektorzy panowie uciekaja od dziecka, rola taty nie spodobala im
sie, nie potrafili jej sprostac. Nie potrafili, nie chcieli oddac
pierwszoplanowej roli (na kilka lat, przeciez nie dozywotnio) komus
innemu (własnemu dziecku). Egoistyczny bilans exa wyszedl ujemny.
Kiedy pod reka pojawila sie next, bez dziecka i calego zamieszania z
tym zwiazanego ego exa znow moglo sie pozywic.
Ja oferuje, ze exowi nawet dziecko dowiozę, a on, ze ...czasu na to
nie ma. Nie mial tez czasu/ochoty podac dzeiecku numeru telefonu i
adresu zamieszkania. Ale podal adres email, dziacko fakt
inteligentne, ale kilkulatek emaila obslugiwac jeszcze nie umie. Ale
ex pewnie mysli, ze mu na zlosc robie, ze nie nauczylam syna jeszcze
czytac, pisac i wysylac emaili...