co robić?

[tlustaklucha]

Dziewczyny, chciałam się poradzić, co robić, bo nie wiem już.
Podaję moje wyniki:

28-08-2008

TSH 4,36 (0,30 - 5,60)
FT3 1,82 (1,70 - 5,00)
FT4 0,84 (0,65 - 1,90)

Tu byłam na dawce euthyrox 75. Dość długo na niej byłam, ok. pół
roku. Wyniki były dość dobre. Nie robiłam badań przez ten czas, bo
wydawało mi się, że wszystko jest dobrze. Do zrobienia badań
zmusiła mnie depresja podczas wakacji (mimo moich leków
przeciwderpesyjnych), ospałość, brak łaknienia, no i to, że
chciałam schudnąć, pływałam trzy godziny dziennie w jeziorze i
chodziłam dużo po lesie i nie dość, że nie schudłam, a utyłam 2kg.
A jadłam tylko jajka i śliwki, bo gospodyni nic innego nie miała.
Przez to, że długo nie robiłam badań, nie zauważyłam, jak stopniowo
narasta niedoczynność.

Następne wyniki są na dawce euthyrox 125 (+25mikrogramów przez
tydzień i zaraz kolejne +25, razem +50mikrogramów w ciągu miesiąca)

30-09-2008

TSH 0.83 (0,30 - 5,60)

Nic innego nie zrobiłam, bo nie dostałam skierowania i nie miałam
pieniędzy (nie mogę znaleźć pracy). Widać, że TSH spadło, ale dalej
miałam obrzęki, spałam, źle się czułam.

Robię więc za jakiś czas kolejne badania, normy cały czas te same:

05-11-2008

TSH 1,77
FT3 2,52
FT4 1,03

Podnoszę znowu o 25 mikrogramów i jestem teraz na euthyroxie 150.

Oto ostatnie badania na tej dawce, normy j.w.:

22-12-2008

TSH 0,43
FT3 3,11
FT4 1,28

Problem jest w tym, że lekarz uznał te wyniki za wystarczające, a
ja dalej nie najlepiej się czuję. Najbardziej niepokoi mnie tycie
mimo kompletnego braku apetytu i coraz gorsze obrzęki: rano twarz i
oczy, w ciągu całego dnia nogi na całej długości, od ud do stóp.
Czuję, że to obrzęk, bo to mnie boli przy dotyku. Dwa pierwsze dni
po miesiączce obrzęk jest mniejszy, potem narasta. Potwornie też
bolą mnie piersi i też mam je spuchnięte. USG robiłam i nic tam
szczególnego nie ma, jedna torbiel 2mm.
Nie wiem, czy iść dalej w górę z tyroksyną? Czy spróbować
novothyralu?
Lekarz skierował mnie na mnóstwo badań, w czwartek idę wszystkie
robić, ale chciałam wiedzieć, czy z tarczycą jest dobrze, bo chyba
nie jednak? A lekarz widzi przyczynę gdzie indziej: cukrzyca,
insulinooporność, choroba Addisona, albo inne problemy z korą
nadnerczy... Ale ja nie chudnę, nie mam apetytu, cukru mogłabym w
ogóle nie jeść... Nie wiem.. Badania zrobię oczywiście, ale co Wy o
tym sądzicie?

I jeszcze jedno pytanie:

zrobiłam kiedyś ferrytynę i wygląda to tak:

2008-03-31

ferrytyna 44,7 (6,0 - 159,0)

Próbowałam suplementować żelazo różnymi środkami dostępnymi bez
recepty, ale po wszystkich mam potworne zaparcia. Problem polega na
tym, że mam też coś, co się nazywa szczelina odbytu i co koszmarnie
boli i trzeba dbać i raczej luźne wypróżnienia. Leki
przeczyszczające działają na mnie średnio, zresztą jak biorę te
preparaty żelaza, to nie działa NIC, ani warzywa, ani owoce,
śłiwki, morele inne, otręby, leki, próbowałam wszystko.
Stąd moje pytanie:
Słyszałam o zatrzykach żelaza. Czy one też powodują zaparcia?
Czy powinnam je brać, czy dać sobie spokój?

Dużo napisałam.
Dzięki za przeczytanie i będę bardzo wdzięczna za odpowiedź.

[tlustaklucha]

Widać u mnie, że TSH spada szybko po zwiększeniu dawki, po czy
rośnie od nowa i znowu muszę zwiększać. Hormony tarczycy prawie bez
zmian.

[hashi-tess]

tlustaklucha napisała:

> Robię więc za jakiś czas kolejne badania, normy cały czas te same:
>
> 05-11-2008
>
> TSH 1,77
> FT3 2,52

25%


> FT4 1,03


30%



przemiana ok,
za niska dawka tyroksyny.




> Podnoszę znowu o 25 mikrogramów i jestem teraz na euthyroxie 150.
>
> Oto ostatnie badania na tej dawce, normy j.w.:
>
> 22-12-2008
>
> TSH 0,43
> FT3 3,11


43%


> FT4 1,28


50%

przemiana super,
dawka tyroksyny wciąż za niska.

Badania oczywiście wykonaj.
Ja optuję za podniesieniem dawki tyroksyny.

Powtórzyłabym jeszcze raz badanie ferrytyny.

Tłustaklucho,
jeszcze tylko troszeczkę potrzeba Ci czasu,
aby hormony były ok. W/g mnie brakuje Ci
jeszcze tylko ok. 25mg l-tyroksyny.
B. się cieszę, że Twoja droga przez mękę
zbliża się ku końcowi.
Mam nadzieję, że już tuż tuż napiszesz,
że samopoczucie jest ok.

Pzdr
Tess

[tlustaklucha]

Tess, BARDZO, BARDZO dziękuję. Nie wiesz nawet, jak bardzo.
I to mimo, że nie przyjechałam do Wisły, chociaż się zobowiązałam.
Nie chodzi mi o to, że nie przyjechałam, ale że nie odwołałam.
Ale nadrobię, mam nadzieję, że jeszcze się przydam może na coś.

Ja cały czas właśnie się bałam, że ta przemiana u mnie nie jest w
porządku, ale teraz, jak napisałaś, widzę, że jest nieźle.
No i denerwuję się trochę, że wchałaniam tą tyroksynę jak gąbka
dosłownie.. Kiedyś mi się wydawało, że 75 to dużo i chyba cały czas
mi się tak wydaje i dlatego głupio się jakoś czuję podwyższając..
Najlepsze jest to, że lekarze, jeden po drugim, zawsze mówili mi,
żeby nie podwyższać, ża właśnie dawka jest dobra, podwyższałam na
własną rękę, potem szła do kogoś po receptę i ten ktoś się pytał,
kto mi tak dawkę dobrał i że jest idealna itd )

No i tak dzięki forum, dzięki Tobie, dzięki Wam, się wyedukowałam.
Naprawdę super, że jest to forum, inaczej byśmy się nie
wy/zaleczyli do końca życia.

Mam nadzieję, że pomoże jeszcze wielu osobom, zabłąkanym w polskiej
służbie zdrowia.

Ja jutro podnoszę znowu o 25 i zobaczymy. W sumie lek dość dobrze
toleruję, to zwiększanie dawki też, tylko jestem zbyt niepewna.
Tak więc dzięki jeszcze raz za dodanie odwagi.

Pozdrawiam serdecznie
Ela

[aleksandra_01]

> I to mimo, że nie przyjechałam do Wisły, chociaż się zobowiązałam.
> Nie chodzi mi o to, że nie przyjechałam, ale że nie odwołałam.

no! a ja tak czekałam
nie przejmuj się tym tak bardzo,
najważniejsze że wszystko przebiegło sprawnie,

pozdrawiam
a.

[hashi-tess]

Witaj Elu!
mam nadzieję, że Twoja trauma
Wisły już Ci wyparowała.
Wracaj jak najszybciej do zdrowia.

Serdecznie pozdrawiam

Tess

[tlustaklucha]

Dzięki Dziewczyny!

[milaemalka]

Witaj przypomniałam sobie,że moja kuzynka w ciaży piła sok z czerwonych
buraczków.bo miała kiepskie żelazo.Postanowiłam wspomoc sie buraczkami(Zażywam
sorbifer durules po 1 tabletce ale wieczorem bo kiepsko to znosze)Wczoraj
dopiero zaczęlam Zjadłam 2 plastry surowe i całkiem zjadliwe były.Może pomoże bo
moja ferrytyna była bliziutko dolnej granicy a na dłuższą metę nie dam rady jesć
tabletek

[tlustaklucha]

Chyba za dużo podniosłam.. Ze 150 na 175 dnia 08.01.2008.
Mam przedłużający się stan pdgorączkowy, 37stopni, boli mnie głowa,
bije serce, jestem słaba. Miałam tak w nadczynności.
Jutro idę robić inne badania i chciałam zapytać, czy jest sens po
tak krótkim czasie robić też hormony tarczycy? Chciałabym zrobić
już z powodu w/w objawów.
Chyba zmniejszę dawkę, bo się trochę zaczynam męczyć. Ze spaniem
też jest krucho. Plus straszna nerwica.
Nie wiem, może organizm przyzwyczaja się do dawki? Gorąco mi jest
potwornie..
Czy wytrzymać jeszcze dwa tygodnie i dopiero zrobić badania i
zmniejszyć wtedy ewentualnie?

[hashi-tess]

zmniejsz szkoda serca.
i dopiero po 4 tyg. ponów badania.

[tlustaklucha]

Dzięki, Tess!
Jesteś niezawodna. Zawsze mogę liczyć na Twoją odpowiedź ))

[tlustaklucha]

Zrobiłam badanie samego fT4, dwa tygodnie po zwiększeniu dawki.
Wiem, że to niemiarodajne, ale niepokoiły mnie objawy.
Wyszło 1,35 (0,65 - 1,90) czyli 56%.
Czyli dalej za niskie.
W międzyczasie wyjąsniło się, od czego miałam te objawy, o ktorych
myślałam, że są z nadczynności: odstawiłam antydepresant...
Schodzenie z dawki dwóch tabletek szło dobrze, zmniejszałam o pół
tabletki co dwa tygodnie, na ostatniej połówce byłam miesiąc.
Zaczęłam się czuć coraz bardziej nerwowo i potrzebować coraz mniej
snu, ale nie skojarzyłam tego z lekiem, tylko z tarczycą.
Po tygodniu od odstwaienia przetsałam spać w ogóle, nie czułam już
senności, mimo trzech nocy bez snu.. Zaczęły mi się rząść ręce,
napady gorąca...
Dobrze, że zrobiłam to fT4.
Poczytałam w internecie i znalazłam, że SRRI mogą po wieloletnim
braniu dawać normalne objawy uzależnienia i że schodzić trzeba z
nich przez około pół roku. Ja brałam przez siedem lat maksymalne
dawki, no i mam efekt. Z kolei to te leki pomogły mi stanąć na
nogi, zacząć spać, wytłumiły napady lęku, więc wielkiego wyboru nie
miałam.
Wróciłam do tej połówki tabletki i objawy "nadczynności" minęły jak
ręką odjął... Na razie nie będę odstawiać i popytam lekarza, w jaki
sposób najlepeij zejść. Bo mam też drugi lek do odstawienia...
Boże, ale się wplątałam...

[fufi84]

Witam!mam na imię Ania-mam do Was ogromną prośbę-wiem że to głupie ale proszę
napiszcie mi jakie powinny być normy poszczególnych tsh ft3 ft4 w procentach
żeby stwierdzić czy dawka letroxu jest dobrze dobrana Znam tylko tsh 2,8 bo
resztę moja endokrynolog nie raczyła mi powiedzieć Biorę letrox 37,5 ale wciąż
mam wrażenie że to za mała dawka. Bardzo proszę o odpowiedź.Chciałabym sobie
przeliczyć następnym razem jak będę robić badania.Pozdrawiam

[harmoniak]

To brzydko tak się wciskać do cudzego wątku!

Odp. na Twoje pytanie:
Procentowo FT3 i FT4 powinny być na zbliżonym poziomie

[hashi-tess]

harmoniak napisała:

>
> Co do TSH to pisze się tu, że powinno być w okolicy 1.



Moje TSH jest 0,00..... można wpisać
dowolną liczbę w miejsce kropek.
Przy 1 umieram z niedoczynności.

W hashimoto najważniejsze są poziomy
FT4 i FT3.
Resztę można okryć zasłoną milczenia.

[tlustaklucha]

Mniej więcej miesiąc po zwiększeniu euthyroksu o 25 mikrogramów
(więc przez miesiąc jestem na dawce 175 mikrogramów) moje wyniki
wyglądają tak:

TSH 0,01 (0,30 - 5,60) spadek
FT3 1,79 (1,70 - 5,00) spadek
FT4 1,50 (1,50 - 1,90) wzrost

Czuję się fatalnie, ale, jak już pisałam, próbowałam odstawić
przeciwdepresanty (teraz jestem na połowie dawki z powrotem, powrót
z powodu uporczywej bezsenności), do tego chyba mam niedoczynnośc
kory nadnerczy, tak przynajmniej twierdzi moja endo...

Mam cały czas te stany podgorączkowe i to chyba już nie z nerwów.
Mam okresowe mdłości i strasznie się słabo czuję.
Mam duże spadki ciśnienia ortostatycznego, dzisiaj potwierdzone
przez doktor w gabinecie, ale już od dwana nie mogę zupełnie stać w
miejscu, bo kręci mi się w głowie i muszę chociaż kucnąć.

To osłabienie i stany podgorączkowe ( do 38 stopni) mnie chyba
najbardziej teraz męczą.

Endo powiedziała, żeby zmniejszyć eythyrox z powrotem do 150 (czyli
o 25). Z powodu takiego, że spadło FT3, co świadczy o nadczynności
(???), no i TSH poniżej normy. Ale nie wiem, co robić, bo FT4 dalej
niskie. Ale z kolei chyba lepiej czułam się na tej mniejszej dawce.
Albo może niedoczynność nadnerczy się dołożyła..
Do tego podobno nie można dużo tyroksyny w niedoczynności
nadnerczy, bo ona powoduje zwiększenie metabolizmu i wypłukiwanie
kortyzolu, którego i tak jest mało.
Więc nie wiem, co robić już zupełnie...

Bo na tej nowej dawce tyrokzyny zeszły mi przynajmniej obrzęki...

Czy teraz będę musiała pozostawać w niedoczynności?
Dodatkowo hydrokortyzon zwiększa zatrzymanie wody, tycie... A ja
już mam 17 kg nadwagi...
Do tego zwiększa nerwowość i problemy ze snem, a ja już jestem
kłębkiem nerwów...... I obok zntydepresantów biorę stabilizator, bo
nie mogę sobie z tym poradzić

Nie piszę tego, bo spodziewam się, że rozwiążecie moje problemy,
czy odpowiecie na wszystkie pytania.
Po prostu dzisiaj jestem strasznie przybita jakoś i nie mam tego
gdzie napisać. Czuję, że się strasznie zapętliłam.

Myślę, że ja musze chyba jeszcze z kimś się skonsultować...
Może z psychiatrą, nie wiem... Strasznie się boję wdrażać nowe leki.

Przepraszam, że umieściłam tyle tekstu.

[tlustaklucha]

Mam może ten syndrom Schmidta, o którym Rosteda pisze, czyli muszę
poczytać o tym, pewnie na niemieckich stronach jak zwykle więcej
będzie
Apetyt na słone mam kolosalny, mdłości też.. Tylko to chudnięcie to
nie o mnie, bo nawet jak mam mdłości rano, to potem wieczorem
ogromny apetyt.. Niestety.

[tlustaklucha]

Ratunku...
Było przez ten rok w miarę dobrze, choć zawsze lekko niedoczynnie.
Nadnerczy w końcu nie leczę, same się wyrównały, nie mam też
żadnych objawów z ich strony.

Teraz niestety pogorszenie jest totalne.
Przytyłam 10 kg. Samopoczucie psychiczne mam koszmarne.
Nie wiem, na karb czego to kłaść. Jestem dosłownie w zapaści
psychicznej ze skierowaniem do szpitala.
Najgorsze, że psychiatra mówi, żeby się zrwócić do endokrynologa, a
endorkynolog - żeby do psychiatry. Zwróciłam się do obu, stąd to
skierowanie (mogę wykorzystać lub nie, jest raczej dla mojej
wygody). Niestety endokrynolog nie chce mi podnieść euhtyroksu do
175 mikrogramów, jak sugerowałam, tylko uważa, że trzeba go raczej
obniżyć ze względu na niskie tsh i wysokie (?) ft4. Jego zdaniem
organizm broni się u mnie przed nadczynnością obniżając ft3,
dlatego takie niskie.

Oto wyniki z dnia 27.11.2009

TSH 0,33 (0,33-5,60)
FT3 1,89 (1,70-5,00) 5,76%
FT4 1,21 (0,65-1,90) 44,80%

Procenty wg forumowego kalkuratora (jest super, nic nie trzeba
liczyć już samemu!)

Siedzę w domu ze strasznymi myślami i brakiem energii
jakiejkolwiek. Dużo śpię, z czym wcześniej miałam kłopoty.
Bardzo się pogoszyło z okresem: jest o czasie, choć coraz dłuższe
cykle, ale najgorsze to, że jest to tylko niewielkie plamienie, jak
normalnie w piątym dniu, coś takiego. Zawsze miałam bardzo skąpe
miesiączki od początku problemów z tarczycą, ale teraz to zaczyna
mnie przerażać. Może przedwczesne klimakterium? Mam 35 lat.
Do tego potworne napięcie przedmiesiączkowe ze strasznym, trwającym
już od dziesiątego dnia cyklu i nasilającym się w miarę jego
trwania bólem piersi. Pod koniec nie mogę ich już nawet dotknąć,
samo wyjęcie ich ze stanika to jest potworny ból. Robiłam usg i
jest jedna torbiel 2mm w jednej i jedna 1mm w drugiej piersi. Pani
powiedziała, że to nic strasznego i że większość kobiet w moim
wieku tak ma.
Może mam podwyższoną prolaktynę i stąd ten ból?

Nie wiem, co robić.
Do kogo się zwrócić ewentualnie w warszawie i czy w ogóle?

[aleksandra_01]

Witaj

> wygody). Niestety endokrynolog nie chce mi podnieść euhtyroksu do
> 175 mikrogramów, jak sugerowałam, tylko uważa, że trzeba go raczej
> obniżyć ze względu na niskie tsh i wysokie (?) ft4. Jego zdaniem
> organizm broni się u mnie przed nadczynnością obniżając ft3,
> dlatego takie niskie.

patrzę i oczom nie wierzę. Twój endokrynolog niestety
nie wie co mówi. Nie ma pojęcia o leczeniu niedoczynności tarczycy.
Nadczynność tarczycy jest wtedy gdy Ft3 i Ft4 są powyżej normy,
niezależnie wówczas od poziomu tsh. Niskie ft3 w stosunku do ft4
może świadczyć o anemii, o braku selenu w organizmie, albo
może być spowodowane działaniem innych leków które dana osoba bierze.

ft3 jest aktywną "wersją" ft4. cóż z tego że masz jakiś poziom ft4,
skoro ono sobie tylko krąży w krwiobiegu nie robiąc nic.
za "działanie" odpowiada ft3 - a u Ciebie jest ono teraz bardzo niskie.

> TSH 0,33 (0,33-5,60)
> FT3 1,89 (1,70-5,00) 5,76%
> FT4 1,21 (0,65-1,90) 44,80%

przy takich wynikach to każdy by się źle czuł.
ft4 jest raczej niskie niż wysokie, że o ft3 nie wspomnę.
ft3 odpowiada za nastrój i chęć do życia.
i jak wiadomo przy hashimoto tsh nie jest istotne.

w moim odczuciu bez podniesienia ft3, nie ma sensu zwiększać
dawki euthyroxu bo to tylko pogorszy samopoczucie.
Poczujesz się lepiej jak oba hormony będą na równym poziomie.
Nie wiem z jakiego powodu masz takie niskie ft3, ale
ze względu na Twoje samopoczucie ja bym była za dodaniem
novothyralu albo innego zawierającego T3.

> Siedzę w domu ze strasznymi myślami i brakiem energii
> jakiejkolwiek. Dużo śpię, z czym wcześniej miałam kłopoty.
> Bardzo się pogoszyło z okresem: jest o czasie, choć coraz dłuższe
> cykle, ale najgorsze to, że jest to tylko niewielkie plamienie, jak
> normalnie w piątym dniu, coś takiego. Zawsze miałam bardzo skąpe
> miesiączki od początku problemów z tarczycą, ale teraz to zaczyna
> mnie przerażać.

albo raczej efekt źle leczonej niedoczynności tarczycy.

a.

[tlustaklucha]

Aleksandro, bardzo dziękuję za odpowiedź!

Czyli to jednak tarczyca..
Biorę od lat dwa leki przeciwdepresyjne na depresję i inne
zaburzenia, które mam niezależnie od hashimoto, które jednak
zaostrzają się widocznie w niedoczynności. Jedno się na drugie
nakałada u mnie. Bo mój stan psychiczny był dzięki tym lekom przez
parę już lat dość stabilny. O ile wiem, to te leki nie mają wpływu
na hormony tarczycy.

Teraz się wszystko pokomplikowało i już nie wiem, co jest reakcją
na stres, a co o bjawem niedoczynności tarczycy. To jest wszystko
bardzo do siebie podobne.


Miałam, szczerze mówiąc, nadzieję, że ktoś napisze o tym
novothyralu, bo sama się przeraziłam, jak obliczyłam sobie procent
ft3 na forumowym kalkulatorze. Bo na papierku z laboratorium wcale
tak źle nie wygląda: niby jest w normie. A tu taka heca..


Chętnie poszukam kogoś, kto leczy w warszawie novohtyralem. Nie
będzie to moja pani doktor, bo ona mi ten lek odradziła, mówiąc, że
to nie dla mnie. Tym bardziej dziękuję za Twoją sugestię.

Najgorsze jest to, że wiem, jak wygląda nadczynność tarczycy, bo
miałam ją na początku choroby - miałam podostre zapalenie tarczycy,
które tą nadczynnością sie objawiało. I teraz, jak mi lekarz mówi,
że mam nadczynność, to głupieję naprawdę...

Najtrudniejsze teraz będzie kogoś znaleźć. Bo to odbijanie się o
mit niskiego TSH to znam z doświadczenia. Dawkę na jakiej jestem
(euthyrox 150) ustaliłam sobie tylko dzięki temu forum. Oczywiście
od lekarzy słyszałam, że to świetna dawka dla mnie, tylko szkoda,
że nie oni mi ją zapisali...

Pozdrawiam i dzięki jeszcze raz, bo bardzo mi rozjaśniła w głowie
Twoja odpowiedx

[coldsong]

Dużą rolę w przemianie odgrywa TBG - białko transportujące hormony
tarczycy. Niektóre leki wiążą się z tymi białkami i mogą prowadzić
do wypierania tyroksyny (niesteroidowe leki przeciwzapalne,
salicylany, diuretyki pętlowe, heparyna i fenytoina). Jesli
przeciwzapalne niesteroidowe b. długo stosujemy to początkowo
dochodzi do wzrostu ft4 i obniżenia TSH, ale w kolejnym etapie
zahamowane jest wydzielanie TSH i obniża się ft4.

Co do wpływu leków na przemianę tyroksyny na trójjodotyroninę.
Niektóre środki mają działanie podnoszące t4 i obniżające t3:
amiodaron, nieselektywne leki blokujace receptory B,
glikokortykoidy, doustne środki cieniujące do cholecystografii.

Są też środki, które przyspieszają metabolizm tyroksyny (prowadzą do
obniżenia t4): fenobarbital, fenytoina, karbamezapina, ryfampicyna.

(na podstawie książki pod red. S.Zgliczyńskiego).

[milaemalka]

Witaj.Szkoda,ze tak długo sie nie odzywałas.Aleksandra ma rację,ze Twój endo nie
wie co mówi.Bierzesz duzą dawkę a efekty są mizerne.Zastanawiam sie czy
antydepresanty ,które bierzesz nie obniżaja jakoś działania tyroksyny. Bardzo
dobrze Cię rozumiem .Po wypadku samochodowym długo tułałam sie po różnych
lekarzach.Leczyłam sie tez u psychiatry i łykałam rózne tabletki.Teraz ich nazw
już nie pamietam.Te już na koncu to był Coaxil Afobam i Sulpiryd.Poczatek
choroby zlał sie jakoś z objawami po wypadku i trudno było uchwycic,ze to nie
depresja tylko hashimoto.Moj neurolog powiedział,ze skoro mam chorą tarczycę to
sulpirydu mam juz nie brac.(Chociaż w ulotce nie było na ten temat nic
napisane)Początkowo euthyrox bardzo mi pomógł ale jak nawaliła przemiana ft4 w
Ft3 zaczeło sie od nowa.Odzyłam dopiero ,gdy zaczęłam dołaczac novo, schudłam
9kg.Pamietaj ,ze niska ferrytyna ma duzy wpływ na samopoczucie.Sprawdż ją
koniecznie radziłabym też zbadac poziom wit B12,magnezu ,potasu.Badaniem Tsh nie
zawracaj sobie na przyszłosć głowy .Przy hashimoto wazne jest Ft4 i Ft3
.Radziłabym Ci pójsć do innego lekarza i nie mówic nic o leczeniu u psychiatry
tylko powiedziec,ze dawka ... euthyroxu nie przynosi Ci żadnej poprawy i
chciałabyś spróbowac novo.Jezeli dostaniesz odezwij sie.Nie próbuj wprowadzac
całej tabletki od razu.Pozdrawiam i powodzenia

[tlustaklucha]

Witaj, Milaemalka!
Dzięki, że napisałaś.
Tak, sulpirydu nie można brać przy niedoczynności, to wiem. Ja tego
nigdy nie chciałam brać, bo słyszałam, że można po tym przytyć coś
około 20kg.... Biorę dwa leki z grupy SRRI: cipramil (citalopram) i
trittico (trazodon). Nie wiem, czy to może mieć wpływ na hormony
tarczycy.
Masz rację, że lepiej nie mowić nic endokrynologowi, że się
człowiek leczy psychiatrycznie, bo od razu ma sprawę rozwiązaną,
wysyła do psychiatry i problem z głowy. Tylko ja się kiedyś
pocięłam dość mocno i mam stare blizny na ciele i oczywiście każdy
lekarz pyta, co to jest. Nie wygląda to tak, jakbym na coś upadła.
No, ale w końcu moge mówić, że takie mam hashimoto silne

Kurczę, z tymi lekarzami, to jest koszmar.. Nie wiem, co robić,
naprawdę.. Mój psychiatra uważa, że te leki, które biorę, nie mają
wpływu na tarczycę, ale nie wiem, czy moge mu wierzyć, bo próbował
mi też zapisywać kiedyś leki mocno zwiększające apetyt, wiedząc, że
mam bulimię (teraz już nie mam dzięki terapii, ale miałam przez 17
lat), karbamazepinę, wiedząc, że mam kłopoty z tarczycą... Jak
debil jakiś naprawdę.. Najgorsze jest to, że jak się jest w złym
stanie psychicznym, to wszystko urasta do rangi nie wiem, jakiego
problemu i nie mam siły szukać nowego lekarza. Poprzednia z kolei
pani nie chciała mi w ogóle zmienić seroxatu na inny lek,
argumentując, że to jest lek nasenny, chociaż ja po nim przez dwa
miesiące nie mogłam spać i się strasznie męczyłam. Nie i koniec. A
wiadomo, że leki przeciwdepresyjne róznie działają na rózne osoby i
trzeba umieć dobrać.

Teraz czuję się kompletnie jak flak. Studiuję zaocznie na asp w
łodzi i chciałam się przenieść w tym roku do warszawy, ale do tego
muszę mieć do maja super fajne prace, a nie mam dosłownie siły
nawet podnieść ręki, o fajnych pomysłach nie wspomnę.

Przykro mi, że też się tak męczyłaś, zanim nie właczyłaś novo. To
koszmar jest naprawdę... I tak ciężko jest depresję od objawów
niedoczynności odróżnić i nikomu nie chce się w to bawić.

Zrobię w poniedziałek te badania, co mówisz i spróbuję kogoś
poszukać. Nie wiem, gdzie zaginął ten wątek o polecanych na forum
endokrynologach? Bo obawiam się, że metodą prób i błedów mogę
jeszcze długo szukać. Byłam już u siedmiu endo od początku choroby..


Cieszę się, że u Ciebie chociaż w miarę dobrze.
Pozdrawiam i dzięki jeszcze raz za odzew!

[tlustaklucha]

Nie biorę nic z tego, co napisałaś ( - eś??).
A czy wiesz może, czy leki z grupy SRRI też mają jakiś wpływ na
hormuny tarczycy? Mój psychiatra twierdzi, że nie, ale mu nie ufam
za bardzo, bo już nie raz chciał mi nieodpowiednie dla mnie leki
wypisać i nie zrobił tego tylko dizie mojemu silnemu oporowi
(karbamazepina, sulpiryd, depakina, remeron).
Teraz biorę, od jakichś ośmiu lat dwa leki w tej samej dawce:
cipramil (citalopram) 20mg (wcześniej 40mg)
trittico cr (trazodon) 450mg
Czy wiesz może, czy to może mieć wpływ na tarczycę?
Na ulotkach nic nie jest napisane...

[coldsong]

Nie mam informacji o tych lekach, trudno mi cos powiedzieć.
Trzymam kciuki za szybkie uregulowanie tarczycy, powinno być Ci
potem dużo lepiej.

[tlustaklucha]

Coldsong, dzięki za odpowiedź.
Trudno, mam nadzieję, że ne kolidują, bo biorę jeden wieczorem, a
drugi gdzieś tak godzinę po tyroksynie. Później nie mogę, bo też
musi mieć czas zadziałać.

[bubster]

Ja biorę Novothyral. Jest spoko

[bubster]

Jestem z Wawy ale do lekarza jeżdżę do Kraka.
Natomiast pierwszy Novothyral dostałam, jak powiedziałam endo, że
jestem pod kontrolą dietetyczki (zgodnie z prawdą) która mówi, ze
nie jem dużo. Więc tycie nie było od jedzenia.
może ten argument podziała? Ja zrobiłam dietetyczce dokładny spis
tego, co jem z godzinami - przez jakies kilka tygodni i pokazałam
jej, żeby się wypowiedziała.

[tlustaklucha]

Dlaczego się nie odzywałam?
Bo chodzę do psychologa, który uważa, że za mało nad sobą pracuję i
jak będę bardziej pracować, to moje probley się rozwiążą. Dlatego
zawsze, kiedy się źle czuję, szukam przyczyny w sobie. Bo pewnie
jestem za słaba, bo za mało prcuję, muszę więcej, muszę się
bardziej spinać, walczyć ze sobą, bo przecież jestem beznadziejna,
bo sobie za bardzo odpuszczam. I tak zapominam o tej tarczycy. Bo
źle się czuję, więc pewnie znowu dałam dupy! A jak mówię o tej
tarczycy na terapii, to on mi nie chce wierzyć za bardzo..
Mam też problemy osobowościowe i ten terapeuta bardzo mi pomógł,
ale nie widzi zupełnie drugiego bieguna. Że nie wszystko zależy od
moich starań, że czasem naprawdę się staram a i tak nic mi nie
wychodzi, bo się zbyt źle czuję. No, troszkę pani przytyła i co z
tego? To z tego, że przytyłam nie troszkę, tylko 10kg i musze sobie
kupić nowe majtki, staniki, spodnie, buty, bo kozaki mi się nie
zapinają w łydce.. Skąd mam mieć na to pieniądze!
Wchodzę w taką pułapkę, że po co pisać na forum, bo przecież za
mało się staram dobrze żyć i wszystko przez to. Nie twierdzę, że
tak nie jest, tylko, że coś się jeszcze do tego dokłada i tego już
nikt nie widzi. Bo najłatwiej jest powiedzieć, że jestem do niczego
i za mało pracuję, a wszystko inne to somatyzacja! I specjalnie
wywołuję te peroblemy zdrowotne, zeby mieć pretekst, żeby nic nie
robić!!!


Boże, przepraszam, że to tu piszę, ale mnie krew czasem zalewa.

[aleksandra_01]

> Boże, przepraszam, że to tu piszę, ale mnie krew czasem zalewa.

forum jest od tego

napisałam Ci prywatną wiadomość.

a.

[tlustaklucha]

Aleksandra, dzięki, przeczytałam, odpowiedziałam, wysłałam Ci na
pocztę. Nie wiem, czy dojdzie, bo czasem z gazety nic nie mogę
wysłać i ciągle dostaję demona. Wtedy spróbuję jeszcze za jakiś
czas z innej poczty.
Pozdrowionka

[milaemalka]

W tamtym roku napisałam Ci ,ze masz dołujący nic.Zatem Witaj KluseczkoWiesz
zdażało mi sie siedzieć pod gabinetem psychologa i bałam sie zapukać.Pociłam sie
jak mysz i czekałam aż ona wyjdzie .Byłam na siebie zła ,ze nie mam odwagi
zapukac,chociaż jest moja godzina wizyty,ale nie mogłam sie przemóc.Jak był ze
mną mąż to po prostu mnie ustawiał po drzwiami i otwierał.Rzadko ,ale jak byłam
sama to siedziałam w poczekalni jak ostatnia lebiega i prawie płakałam,ze mam
podejść do drzwi. A lekarzom najlepiej za dużo nie mówić.Masz blizny? Cóz
mogłaś być ofiara bandyckiego napadu na tle rabukowym. Koniecznie musisz
podciągnąc hormony w góre,wtedy samopoczucie będzie lepsze..Pozdrawiam i trzymaj
sie Kluseczko

[tlustaklucha]

Cześć, Miłaemalka

A tam nick.. Najmniejszy problem teraz. ZAłożyłam inny, ale
zapomniałam hasła. Najlepsze hasło mam do tego niku i nie chce mi
się wymyślać za każdym razem nowego.

Mam nadzieję, że pomógł Ci chociaż ten psycholog. Chodzisz jeszcze?
Ja chodzę do mojego już 7,8 lat, pomógł mi bardzo, tylko ja się w
ogóle nie krępuję i drę się u niego ile wlezie. Mam to gdzieś, czy
ktoś słyszy Ale my już się właśnie dosć długo znamy.
Te blizny moje to zupełnie nie wyglądaja na napad, niestety. Ale
może jestem po prostu trochę [b]nerwowa[b] To zresztą może być
całkiem niezły argument..

Bardzo mi się miło zrobiło, że mnie pamiętasz
Jak Twoje samopoczucie?

[milaemalka]

Witaj.Owszem pani psycholog bardzo mi pomogła.Nie udało się jednak całkowicie
postawic mnie na nogi bo dołączyła sie tarczyca o czym nikt nie wiedział.Byłam
wrakiem dawnej siebie dopóki nie okazało sie ,ze mam Tsh =75.Euthyrox zadziałał
cuda.Ale najbardziej pomogło mi to forum.gdybym słuchała endo nie udałoby mi sie
wyjść z dołka. Teraz nie chodzę juz ani do psychiatry ani do psychologa.Nie
biorę żadnych ;uspokajaczy".Ciezko było odstawić . Afobam był zbawieniem łykałam
i zasypiałam głębokim snem bez koszmarów na całe 7 godz.A budziłam się normalna
,nie taka otepiała jak po estazolu czy innych tabletkach.Tyle ,ze uzaleznił
mnie okropnie.Ech ,szkoda gadać.Teraz czuje sie dobrze a jest to zasługa dobrze
ustawionych hormonów.W grudniu miałam Ft4=87,4% a Ft3=53,5% Zrobiłam korektę w
dawce ,dołozyłam novo ujełam euthyroxu i teraz czuję sie jeszcze lepiej.
Niskie Ft3 to fatalny nastrój.Koniecznie trzeba je podnieść. Serdecznie
pozdrawiam i powodzenia

[tlustaklucha]

Hej Milaemalka!
O rany tsh 75 to musiał być koszmar... Wpółczuję bardzo. Dobrze, że
to już przeszłość. Nie wiem, dlacego polscy lekarze tak
niefrasobliwie przepisują uzależniające uspokajacze... Przecież
dostępnych jest tyle dobrych nieuzależniających leków, które można
długo brać. Zawsze się spotykam z jednym: nie mam doświadczenia z
tym lekiem. Tak jest łatwiej i problem z głowy. Tzn. a głowy
lekarza, bo dla pacjenta to często problemu początek. Dobrze, że
wyszłaś z tego.
Zazdroszczę Twoich grudniowych hormonów Ja takich jeszcze nigdy
od początku leczenia nie miałam, czyli od 5 lat. Wydaje mi się
niemożliwe, że można się dobrze czuć, nie wiem, skąd ludzie biorą
energię, żeby coś robić...
Gratuluję samozaparcia, że Ci się udało tak fajnie ustawić te dawki.
Ja się zapisałam dzisiaj do endo, ale dopiero na 23 lutego... Muszę
jutro jeszcze do kogoś innego zadzwonić, może się uda wcześniej. A
nie zadzwoniłam dzisiaj, bo nawet dzwonienie mnie męczy.
Pozdrawiam i życzę utrzymania zdrowotności!

[milaemalka]

Witaj Dawkę ustaliłam na podstawie częstych badań Ft4i Ft3,poczatkowo co miesiąc
a dopiero niedawno co 2 miesiące.Prawda jest taka,ze po moich doświadczeniach z
endo i po tym co przeczytałam na forum,postanowiłam wydawać pieniądze na badania
a nie na wizyty w poszukiwaniu idealnego endo.Nawet jeżeli to będzie najlepszy
lekarz i tak z oczu nie wyczyta na jakim poziomie mam hormony.Wiesz w lipcu
2008r na euthyroxe miałam Ft4=67,27% i Ft3=65,38% a w sierpniu Ft4=77,4% i
Ft3=29,8%.Od tego momentu już leciało w dół aż do minus 14,38% w grudniu.Gdybym
sama mogła przepisac sobie novo nie męczyłabym sie tak długoNa pewno są dobrzy
lekarze ale jezeli endo z trzydziestoletnia praktyką nie widzi nic złego w takim
wyniku(bo tsh=0,6 a Ft4=76,8%) to ręce opadają.I jeszcze próbował mi ogłupiacza
przepisac.To mu powiedziałam,ze niczego nie potrzebuję a denerwuje się tylko
dlatego,że on mnie lekcewazy..Gdyby nie wiadomości z forum to siedziałabym
potulnie na brzeszku krzesła .Na szczeście wiedziałam ,ze to Ft3 jest takie
wazne i nie dałam sie pozbyć.Chyba pierwszy raz zetkną sie z tym,ze pacjent
zadawał trudne pytania(a co będzie pokazywało Tsh jak juz nie bede miała wcale
tarczycy?) Novo mi nie dał ale o tym jest watek u góry. Tak ,ze widzisz bez
badań ani rusz .One plus obserwacja dają szanse wyjścia na prostą.Życze ci abyś
szybko znalazła lekarza,który przepisze Ci novo

[bubster]

Zmień psychologa. Ty też masz być zadowolona z lekarza.
Chyba że rzeczywiście, po zrobieniu "rachunku sumienia" dojdziesz do
tego, ze nie pracujesz nad sobą.

[eli_1]

Witaj, przeczytałam cały Twój wątek.
Co do psychologa, to zmień na takiego który Ci będzie mówił, że za
dużo od siebie wymagasz. I jak będziesz mniej się spinać, to część
problemów się rozwiąże
Z chorobami autoagresywnymi wiąże się czasami profil osobowości
zamkniętej w sobie, nie wyrażającej emocji i nadmiernie od siebie
wymagającej. Pogłębiając to, pogarszasz stan zdrowia. Spróbuj iśc w
drugą stronę, polub się, zaakceptuj. To nawet działa, mi dużo dały
spotkania z jedną panią psycholog, niestety już na emeryturze.
Pomyśl o słowie: autoagresja. I nie obwiniaj się za obwinianie się


Tak, większość leków antydepresyjnych wpływa na funkcjonowanie
tarczycy, ale o tych co bierzesz nie wiem dużo.

[tlustaklucha]

Eli, dzięki!

Nie, psychologa nie zmienię, bo ten mi bardzo pomgógł: wyprowadził
mnie z 17 - letniej bulimii, uzależnienia od matki. Inni mówili, że
niewiele już można dla mnie zrobić. Jestem osobowością symbiotyczną
i chwiejną emocjonalnie (nie panuję nad emocjami w ogóle lub bardzo
mało) i to, co on mówi, trzyma się naprawdę kupy. Szkopuł polega na
tym, że to terapia psychoanalityczna, a ta, tak uważam, jest dla
ludzi zdrowych i nie będących akurat w depresji. Dużo się w niej
wymaga od pacjenta. To ma swój cel. Tyle tylko, że pan czasem
zapomina, że ja mam takie chwile, kiedy wszystko mi się wali i już
nic nie mogę zrobić i mówienie, żebym jednak robiła, mija się z
celem, bo powoduje jeszcze większy dół. Psychiatra zawsze zaleca w
takich wypadkach wstrzymanie się z terapią, którą potem, po
wyrównaniu nastroju można dalej ciągnąć.

Moja duża depresja rzeczywiście zbiegła się z hashimoto, ale
problemy psychologiczne miałam od zawsze - jestem z dysfunkcyjnej
rodziny. Może te leki (SRRI) doprowadziły do zaostrzenia tarczycy,
nie wiem. Ale wyboru i tak zbyt dużego nie miałam, po prostu
musiałam je brać.

Rany, przeczytałaś cały mój wątek... Dziękuję...
Gratuluję cierpliwości. Ja z kolei właśnie czytam Twoje posty na
choroby tarcycy i hashimoto na temat jedzenia. Bo właśnie kapustkę
kiszoną sobie wcinam i myślę, czy to bardzo niezdrowo Ale mam
okropną ochotę, więc sobie nie odmawiam.


Pozdrawiam

[eli_1]

Oczywiście nie jestem lekarzem, i nie mi oceniać jaka terapia jest
dobra. Mam/miałam jednak podobne problemy, i surowość wobec siebie
była najbardziej szkodliwą rzeczą, którą moge sobie wyobrazić.
Pomogły mi dwa lata z panią, która mówiła, jaka jestem wspaniała
Zrobiło mi się lżej i łatwiej, w głowie nie zawróciło.
Swoją drogą tego:
>ja mam takie chwile, kiedy wszystko mi się wali i już
> nic nie mogę zrobić i mówienie, żebym jednak robiła, mija się z
> celem, bo powoduje jeszcze większy dół.
nie robi się chorym na depresję, w czasie obniżenia nastroju. Pan
się "zapomina", a Tobie jest gorzej. I psychiatra dobrze radzi. Ale
skoro terapia pomaga, to może trzeba ją utrzymywać, ale tylko w
okresie dobrego samopoczucia (no wiem...).

Co do kiszonej kapusty to ja nie wiem, jak bardzo to niezdrowo.
Chyba trzeba samemu ocenić, czy nie pogarsza samopoczucia. Trawienie
polepsza.

[tlustaklucha]

Ooo, marzenie, taka terapeutka... Strasznie bym chciała coś takiego
czasem usłyszeć, ba ja siebie surowo oceniam, ale mój terapeuta
też. Właściwie nigdy mnie nie chwali, nawet, kiedy mi się coś uda,
co jest rzeczywiście rzadko, bo mam małe sukcesy z powodu lęku i
braku zaufania do siebie. To jest spowodowane tą moją osobowością,
ale od paru lat, chodzę sześć lat na ta terapię, nie udaje mi się
tego przełamać. Cały czas kompletnie nie wiem, czy w ogóle mam
jakieś pozytywne cechy, poza tym, że jestem wytrwała, tak twierdzi
mój psycholog. Ale nic innego pozytywnego. Dlatego unikam życia, bo
wiem, że wszystko właściwie robię chyba źle, osiągnięć nie mam
żadnych... To jest zamknięte koło. Ostatnio powiedział, że jestem w
tym samym miejscu, co 17latki, które zaczynają życie - to mnie
zabolało chyba najbardziej (mam 35 lat). Mówiłam mu wielokrotnie,
że chciałabym bardziej popracować nad moimi pozytywnymi cechami,
jeśli je mam, ale nigdy tego nie podjął. Może się boi, że się od
niego uzależnię albo myśli, że zdrowiej by było, gdybym sama do
tego doszła. Ale nie dochodze jakoś.

Dzikę za zainteresowanie, Eli. Mam nadzieję, że u Ciebie lepiej
już..

A kapustka jest pyyszna I ma dużo wutaminy C i żelazo się lepiej
wchłania
Pozdrawiam
Ela

[tlustaklucha]

Miało być dzięki za zainteresowanie, a nie dzikę jakieś

[eli_1]

To nie była nawet terapeutka, psycholog z przychodni w ramach NFZ.
Do profesjonalnej terapeutki chodziłam miesiąc, była agresywna i
wpędziła mnie w straszny stan, w dodatku słono sobie licząc za to
pastwienie się. Z tą pierwszą panią nie było terapii, po prostu
rozmawiałaśmy, mogłam z siebei wszystko zrzucić, opowiedzieć o
najgorszych rzeczach, które w sobie dusiłam, i nie czułam się
odrzucana ani negatywnei oceniana. Gdy ja mówiłam że szklanka jest
do połowy pusta, to ta pani, że przecież do połowy pełna, i
nauczyłam się patrzeć bardziej pozytywnie. Ale pół roku po jej
odejściu na emeryturę mój stan zdrowia i samopoczucie znacznie się
pogroszyły. Nie miałam gdzie się wygadać, z rodziną nie o wszystkim
się mówi. No i znowu zaczęłam oceniać siebie bardzo krytycznie.

U tego pana terapeuty masz ojcowską surowość. W odniesieniu do
mężczyzn, którzy zazwyczaj mają o osbie lepsze mniemanie, niż
powinni, to może być skuteczne. Takie postępowanie, tzn ucieranie
nosa i negatywna motywacja, jest skuteczne w przypadku
uczniów/studentów męskich. Zastosowana do kobiet często daje
katastrofę, w każdym razie do studentek. Zazwyczaj są
niedowartościowane, i nie doeceniają się. Pochwalenie kilka razy
studentki daje jej taką motywację do pracy, że miło patrzeć; także
wyjście z cienia kolegów, więcej pewności siebie, odwagi. To co
opisałam, to oczywiście nie jest 100% reguła, są wyjątki, ale w
większości przypadków tak to wygląda.

Co do punktu wyjścia. Moja mama nigdy nie wyszła poza poziom
emocjonalny nastolatki. Ze szkodą dla siebie i bliskich. Są różne
ekstrema, po co się porównywać do któregokolwiek z nich. To Twoje
zycie i niekoniecznie musi wyglądać tak jak życie innych. Wzorcowa
17-latka nie miała balastu w postaci dysfunkcyjnej rodziny i
konsekwencji tego, więc co to za porównanie. No i wyszłaś z bulimii,
to już co najmniej jedno ogromne osiągnięcie
Trzymaj się, i nie dawaj się tak dołować.

[tlustaklucha]

Eli, przepraszam, że się nie odzywałam tyle czasu, ale kompletnie
zamulił mnie nowy lek, który dostałam i nie byłam w stanie
poskładać myśli.

Ta terapeutka, do której na początku trafiłaś, to jakaś porażka...
Niestety wielu terapeutów, zwłaszcza psychoanalityków, takich jest.
Trzeba od nich uciekać jak najszybciej. Też mam takie doświadczenia
z panią, do której chodziłam dwa lata i po której również dwa lata
dochodziłam do siebie. Mój mężczyzna też kiedyś chodził wiele lat
do terapeutki, która usilnie wmawiała mu jakim jest idiotą..
Najgorsze jest to, że człowiek w ciężkim stanie traci zdolność
dobrej oceny sytuacji i zaczyna winy szukać u siebie, a nie u
terapeuty i taka "terapia" może trwać w ten sposób latami - pacjent
cały czas stara się poprawić, ale nigdy mu się to nie udaje, bo
poprawa nie zależy od niego.
Inna sprawa, że są terapeuci, którzy uważają, że głaskanie po
główce nic nie daje pacjentowi długotrwałych korzyści, więc starają
się zmotywować go do zmiany myślenia w inny sposób. Pomagając
zrozumieć dlaczego jest taki, jaki jest, np. co doprowadziło, że
nie umie się cizyć własnym sukcesem. No i czasem taka odzyskana
samoświadomość bardzo boli.. Czego nie należy mylić z tym, że
terapia nie działa.

To pół roku, które chodziłaś do przychodni to bardzo mało. Za mało,
żeby zmienić sposób odbierania siebie i świata. Dlatego pogorszyło
się kiedy Twoja psycholog odeszła na emeryturę. Ja bym na Twoim
miejscu spróbowała poszukać dla siebie jeszcze jakiejś formy
terapii. To, czy ktoś przyjmuje na nfz czy prywatnie, nie jest
żadnym wyznacznikiem. Niestety teraz prywatnych gabinetów jest jak
grzybów po deszczu, a dobry jest znikomy procent z nich.
Po dobrze przeprowadzonej sesji terapeutycznej powinnaś mieć
świadomość takiego poukładania w głowie. Nie wiem, jak to dobrze
wyjaśnić. Ja np. przychodzę na terapię w silnych emocjach, zła na
siebie, z poczuciem, że nie radzę sobie z problemami i zaraz
zwariuję, nikomu nie ufam, nie mam siły, wszyscy są przeciwko mnie -
a wychodzę taka poukładana: wiem, o co chodzi, co mam robić, co
się ze mną dzieje i dlaczego, problemy nie są znowu takie duże,
wygadałam się, zeszło napięcie, mam szansę, dam radę, właściwie nie
jest tak strasznie. Coś takiego.
I to jest moim zdaniem kryterium dobrej terapii. Sesje z których
wychodzisz rozbudzona, nie możesz potem spać, wszystko jakby tętni
w głowie, masz kupę sprzecznych uczuć, narasta niepokój - to ZŁA
terapia. I to od razu powinno być powodem rezygnacji. Żeby Ci nie
wiem co terapeuta wmawiał, że się nie starasz czy coś podobnego.
Dobra terapia daje takie przewartościowanie w głowie, które
uspokaja a nie roznieca psychiczny konflikt. No i ma trwałe skutki
w postaci trwałych zmian myślenia i zachowania.

Mojego terapeutę oceniam bardzo dobrze, z tym własnie
jednym "cieniem", że nie bardzo wyczuwa moje silne spadki nastroju
i momenty, w których trzeba odpuścić. On jest raczej za parciem do
przodu i żebym jak najszybciej wyszła ze swoich problemów (bo ja to
już jestem taką starą 35-letnią studentką Mój facet, który mnie
jednak lepiej zna, uważa, że na mnie czasem przychodzi taki moment,
że nic nie skutkuje i trzeba dać się temu wybrzmieć, nawet ze
stratą dla terapii.
Ja już wczoraj na terapii byłam, powiedziałam swoje "zarzuty" do
terapii i sprawa jest rozwiązana.
Aha, i no właśnie: dobry terapeuta to też taki, który takie zarzuty
potrafi przyjąć i zrobić z nich przedmiot rozmowy. Potrafi się do
nich odnieść i ewentualnie przeprosić i zmienić swoje zachowanie.
Na te dwie ostatnie rzeczy niewielu stać.

Kurczę, Eli, jakbyś była z Warszawy, to bym Ci podpowiedziała parę
osób, z którymi warto spróbować i wybrać kogoś, z kim najlepiej
się "dotrzesz". W innych miastach niestety nikogo nie znam.
Jeśli uważasz, że terapia mogła by Ci pomóc, może warto zrobić
jakieś wstępne rozpoznanie na forach?

Trzymam kciuki za Ciebie.
I dzięki ogromne za pomoc!

[tlustaklucha]

O kurczę, nie wiedziałam, że tyle tekstu mi wyszło.
Przepraszam bardzo, trochę mnie poniosło.

[eli_1]

Trochę czasu zajęło mi zebranie myśli.
Jestem z Wwy, właściwie spod, właśnie się przeprowadzam za miasto.

Ta moja terapia w przychodni NFZ trwała dwa lata. Rok z jedną panią,
która robiła mi dużo testów, i rok z drugą, z którą się lepiej
dogadywałam. Mój główny problem wtedy to PTSD, miałam bardzo
nieprzyjemny wypadek. Terapeutka przywatna doprowadziła mnie do
strasznego stanu, bo drążyła temat, a ja w ogóle nie byłam w stanie
o tym rozmawiać, nie chciałam nawet wiedzieć, co właściwie się
zdarzyło. I żle reagowałam na nacisk i przypieranie do muru. Dopiero
mniej więcej rok po wypadku zaczęłam móć o tym mówić, zacząć
rekonstruować zdarzenie i wtedy przypadkiem zapisałam się do tej
przychodni. A mój stał lekarz sugerował, jak oswajać problem, i
było to skuteczne.

A podkreślam, że w ramach NFZ, bo wydawałoby się, że od wysoko
płatnej terapeutki można się więcej spodziewać. A było odwrotnie. W
dodatku wtedy mój lekarz wyjechał na urlop, i wyjątkowo nie odbierał
telefonow, chciał mieć choć raz tydzień wolności w życiu. Raz tak
zrobił i nigdy więcej. Ale zostawił mnie przecież pod opieką
fachowca, miała b dobrą opinię. Tylko ta pani umyła ręce, i
powiedziała, że nie może ze mną pracować, bo nie wspólpracuje.
Chyba mam dodatkowy PTSD po tej jej terapii Więc jakoś nie
spieszy mi sie do czegoś podobnego, arogancji i zadufania w sobie.

Z większością rzeczy już sobie w sumie poradziłam. Chociaż, rok temu
poszłam raz próbnie na wizytę do innego psych, żeby mieć inną
opinię. Lekarka długo wypytywała mnie o rozwód, przez ktory w
międzyczasie przeszłam, i było to b stresujące. Ale tę sprawę
zakmnęłam, dzwiły mnie te pytania, wisi mi już ta sprawa, mam
większe problemy. A chyba nie ma dnia, żeby nie wracała myślą do
wypadku, analizowała swoich działań, zastanawiałam się, co mogłam
zrobić inaczej. Co by było, gdyby tego nie było. Ale przynajmniej
nie przeszkadza mi to w codziennym życiu, nie boję się wszystkiego,
tylko od czasu do czasu.

Co do bycią 35-letnią studentką. Znajoma moich rodziców poszła na
studia w wieku 45 lat. Odchowała dzieci, przez które musiała
zrezygnować na I roku i zaczęła jeszcze raz. Różnie się życie
układa. Ja jestem w podobnym wieku co Ty,
nie mam jeszcze dzieci, bo nie byłam w stanie/ nie wyobrażałam
sobie wzięcia na siebie takiej odpowiedzialności w takim stanie, w
jakim byłam. No i leki, czy dam radę 9 miesięcy bez nich. A robi się
już naprawdę bardzo późno. Mam się porównywać do 17-letnich matek?
To moje życie, i tak się potoczyło. Nie jest idealne, ale można
sobie wyobrazić gorsze scenariusze. Przynajmniej żyję.

A co do głaskania po głowie, akurat moja rodzina, własna i nabyta
(ach to powielanie wzorców) jest daleka od tego, rodzice to jeden
wielki ciąg wymagań i nie popuszczania sobie. Więc już alergicznie
reaguję na podobne zachowania. Takim osobom jak ja potrzebne jest
raczej popuszczenie wewnętrznego spinania się, i nauczenie
odpuszczania sobie. A że z tego co czytałam masz dośc podobną
osobowość (pogranicza), przeszłe problemy (nie pisałam dużo o
sobie), to i oburzam się na takie metody terapeutyczne, które moim
zdaniem mogą być dobijaniem gwoździa do trumny.

I ja też się rozpisałam. W sumie zaczyna to przybierać taką postać,
że może lepiej przejść na priva

[milaemalka]

Witaj Jak się czujesz? Zastanawiałam sie czy zdobyłaś novo i czy robiłaś
ostatnio badania

[tlustaklucha]

Witaj!
Dzięki za zainteresowanie
Czuję się fatalnie, niestety. Novo nie zdobyłam jeszcze, czekam na
wizytę u endo pod koniec lutego. Jestem mało mobilna na razie, stąd
nic innego nie przedsięwzięłam. Nie daję rady niestety wykłócać się
z lekarzami. Badania robię we wtorek. Na wyniki ferrytyny i wit b12
będę pewnie czekała ok. tygodnia. Wtedy napiszę co i jak.
Pozdrawiam
Kluska