skok na głęboką wodę

[kajda28]

Jutro mam randkę, od tygodnia piszemy sms, raz się widzieliśmy. Robię kolację
przy świecach- moja pierwsza. Jesteśmy umówieni na przyjaźń bez zobowiązań,
luźny związek- on kogoś tam jeszcze kocha. Myślę że też jest DDA, ale to już
tak na marginesie. I chce jutro się otworzyć, iść na całość, "udawać" że mi na
kimś zależy, że komuś ufam, chce się puścić z linki, przestać bać się się , i
dać mu szansę, dać mu zaufanie od początku a nie żeby musiał na nie zasłużyć.
Gdyby mi się udało ... aż nawet w to nie wierzę, że może mi się udać, dalej
będę sobą:( Ale jednak wierzę w cud, że się w końcu przełamię, że mogę spędzić
z kimś beztrosko parę chwil, bez moich doświadczeń, bez przeszłości, bez DDA-
po prostu się bawić, cieszyć chwilą.

[log222]

Kogoś tam jeszcze kocha tzn. jest w czy po związku?

[kajda28]

po, z tego co mi mówił to od 8 m-cy jest sam.

[log222]

A wiesz, dlaczego już nie są razem?

[kajda28]

nie log, widziałam go raz, i tylko sms-ami się porozumiewaliśmy a ja sama raczej
nie zapytam o taką rzecz- przecież to nie zdrowa ciekawość. jutro się muszę
przełamać!!!! - przecież to normalne!!!! czyż nie?
poza tym jak pisałam on jest całkiem w moim typie , więc nie nadaje się na
męża:( nie wiem jeszcze jak dużo pije alkoholu, ale się dowiem, aż dziwne by
było gdyby codziennie nie pił piwa.

nadążasz nad moim tokiem myślenia? :)

[log222]

No to raczej nie jest pytanie na randkę (to moje pytanie o związek), ale w sumie
jak umowa jest na przyjaźń bez zobowiązań to chyba nie ma żadnych tabu.


> nadążasz nad moim tokiem myślenia? :)

Nie wiem, chyba nie zwracam uwagi na to uwagi :) (na nadążanie)

[kajda28]

piiii piii piii piiii
źle ,mi :(
jutro minie
ale dzisiaj, teraz źle :(

[kajda28]

i znowu to samo ...:( i znowu uwierzyłam że ten wieczór będzie wyjątkowy,
przyjemny , nastawiłam się, pochwaliłam się kilku osobom, byłam go pewna i znowu
nie wypaliło, wyszłam na naiwną, głupią... ;(

[kajda28]

teraz sie zastanawiam czy moje zachowanie było adekwatne, mógł przecież się
poczuć nieswojo, źle, a ja jak dziecko się obraziłam. może i tak jest, ale ...
ale nie chce się już z nim spotykać, za każdym razem bym się bała że w połowie
spotkania zmieni zdanie, że nie przyjedzie itp.

[antlantyda]

A co się stało Kajda? Odwołał spotkanie?

[kajda28]

no co ty? to by nie było takie najgorsze- po prostu sobie pojechał. Bo się czuł
nie tak , bo już nie pamiętam co... ja to odebrałam że ... nie wiem jak, może
przestałam mu pasować?, może za szybko to wszystko poszło wg . niego? on coś
zaczął tłumaczyć że tak ma, że czasami nawala . oj, nie wiem cokolwiek by to nie
było ja poczułam że ktoś zabiera mi "zabawkę" (?!), pewnie nie każdy jest taki
bez uczuć jak ja? ale planowaliśmy razem , on też , że będziemy sobie leżeć,
oglądać tv i że zostanie na noc- nastawiłam się na to, i dlatego zabolało, ale
może miał prawo zmienić zdanie... przecież mogło go to przerosnąć...

[log222]

> oglądać tv i że zostanie na noc- nastawiłam się na to, i dlatego zabolało, ale
> może miał prawo zmienić zdanie... przecież mogło go to przerosnąć...

...i to nie Twoja wina


(PS Może nie warto się na nim uwieszać...)

[kajda28]

nie uwieszam się, nie mam ochoty się z nim więcej spotykać- bo nie będę umiała
bez ciągłego strachu że znowu nie zrobi czegoś co zadeklaruje.

ale przecież miał prawo zrezygnować, nie chcąc całkowicie zrezygnować z naszej
znajomości. A może chciał zrezygnować z znajomości? Udało mu się:(

Nie moja wina- ale może jakbym zrobiła coś innego, inaczej się zachowała to by
było inaczej- cholera walczę z takim myśleniem, wiem że to nie prawda,
(przynajmniej w tym przypadku)- ale ono ciągle jest w mojej głowie.

[antlantyda]

> Nie moja wina- ale może jakbym zrobiła coś innego, inaczej się
zachowała to by
> było inaczej- cholera walczę z takim myśleniem, wiem że to nie
prawda,
> (przynajmniej w tym przypadku)- ale ono ciągle jest w mojej głowie.
:) Wiecie, co jest najgorsze :) Ze my kobiety, czasem za duzo
myslimy, kombinujemy, tworzymy scenariusze, zadręczamy się myślami,
smucimy :) Bez sensu :) Tymczasem mężczyzni chyba tak nie kombinują
w głowie - a może się mylę :) Ale ja sama częśto tak robię :)
Ostatno mam na to sposób - trochę pomaga :) Jak jest mi smutno i
zaczynam niepotrzebnie tworzyć scenariusze w głowie - zrywam się na
nogi, zaczynam odkurzać, sprzatać, uprawiać jakiś sport, sprzątać.
Trochę się zmęczę a potem już zapominać o tym kombinowaniu. Wiem, że
to banalne, możecie się smiać - ale mi pomaga i szkoda mi też czasu
to to kombinowanie w głowie :)

[kajda28]

pewnie masz rację, byłam dzisiaj w pracy i też robiłam wszystko aby tylko nie
siedzieć, cały czas coś robiłam, aby nie myśleć o tym, aby nie mieć chwili
bezczynności.
Nie wiem dlaczego tak długo mnie to trzyma (ten żal)- to chyba dobrze, to chyba
dobrze świadczy...

[antlantyda]

To świadczy o tym, że masz uczucia, że przeżywasz swoje emocje.
Miałaś plany, nadzieje, nie spełniły się - przeżywasz żal. Wcale nie
tak długo Cię trzyma - przecież to było wczoraj - to nie jest
długo :) Za parę dni spojrzysz na to z innej perspektywy :)

[antlantyda]

Jeśli wcześniej razem planowaliście, że on zostanie a nie został to
miałaś prawo poczuć rozczarowanie, smutek, żal. Nastawiłaś się na
ciepło z jego strony. Ale on miał też prawo podać powód. Powinien
jednak powiedzieć Ci szczerze dlaczego nie może zostać labo co czuje
w tej sytuacji. Cokolwiek czułaś on miał prawo zmienić zdanie. Jest
innym odmiennym człowiekiem Nie powinien Ci jednak robić nadziei. A
teraz czujesz się nie bardzo, wyobrażam to sobie. Nie martw się.
Może to lepiej, że tak się stało. Może on musi przemysleć, co dla
niego znaczy ta relacja. Daj czas jemu ale i przede wszystkim sobie.
Wiem, że chcemy być kochane, docenianie, rozumiane .... ale czasem
nie warto się tak śpieszyć. Niech wszystko wolno idzie swoim torem.
Im wolniej to wszystko idzie tym mniejsze nasze rozczarowania. Aha i
spróbuj porozmwiać z nim o tej relacji i że Ty chcesz traktować
poważnie kogoś, kto z Tobą cokolwiek planuje - nie jesteście
nastolatkami :)

[raymond_chandler]

W mojej ocenie trafiłaś na DDA i to mocno poobijanego. Na podstawie
tego co o nim pisałaś to tak jak bym widział siebie. W tym roku
kończę 35 lat i jestem kawalerem (masz rację jest to odbierane jako
mocno podejrzane). Na wytłumaczenie tego stanu tworzę różne kłamliwe
historie. Do dzisiaj w swoim otoczeniu nie przyznałbym się że jestem
DDA, stąd te kłamstwa. Nigdy nie nawiązałem głębszej relacji niż
konwencjonalne spotkania towarzyskie. Jeżeli chodzi o picie to
wypijam co najmniej jedno piwo dziennie. Dlaczego o tym piszę? Być
może trafiłaś na podobnego kolesia. Jego opowieści o poprzednim
związku niekoniecznie musiały być prawdziwe (może nie chciał przed
Tobą wyjść na dziwaka). Ja z całą pewnością z takiego spotkania jak
opisywałaś ewakuowałbym się pod byle pretekstem z dwóch powodów.
Pierwszy to taki, że poczucie beztroski jakie towarzyszy takim
spotkaniom jest dla mnie całkowicie obce, niezrozumiałe. Czuje się
nie swojo, trochę jak ryba, którą wyciągnięto z wody. Drugi powód to
taki, że nie przywykłem do bliskości innej osoby, czuję się wtedy
jak skrępowany. Być może na to jak zakończyło się wasze spotkanie
nie miałaś żadnego wpływu, więc obwinianie się nie ma najmniejszego
sensu.

[kajda28]

>Ja z całą pewnością z takiego spotkania jak
> opisywałaś ewakuowałbym się pod byle pretekstem z dwóch powodów.
> Pierwszy to taki, że poczucie beztroski jakie towarzyszy takim
> spotkaniom jest dla mnie całkowicie obce, niezrozumiałe. Czuje się
> nie swojo, trochę jak ryba, którą wyciągnięto z wody. Drugi powód to
> taki, że nie przywykłem do bliskości innej osoby, czuję się wtedy
> jak skrępowany. Być może na to jak zakończyło się wasze spotkanie
> nie miałaś żadnego wpływu, więc obwinianie się nie ma najmniejszego
> sensu.

pewnie masz racje, on ucieka od bliskości ja za wszelką cenę lgnę do niej, i to
i to jest złe. co do obwiniania to jest to wpisane w moje DDA- ale prawdę mówiąc
już to przebolałam i zapomniałam.
Dzięki:)