Dziękuję

[inna57]

Tym którzy wpisali się pod moim pożegnaniem z Guciem, i tym wszystkim którzy
przeczytali ale sami nie wiedzieli co odpisać. Trudno pogodzić się z
odejściem przyjaciela, który był z nami przez ponad 12 lat. Zapewne gdyby nie
jego wola życia i nasza determinacja, jego życie byłoby znacznie krótsze.
Byliśmy razem na dobre i na złe. Nie żegnam się z tym forum choć nigdy nie
będę miała następnego jamnika. Taką mam zasadę. Gucia nie da się zastąpić
innym "meterkiem pieska". Był naszym jedynym jamniorkiem...

[manienstwo]

inny meterek pieska. becior płacze. nic nie zastąpi naszego pierwszego meterka. pierwszego i JEDYNEGO ;(

[tristezza]

inna57 napisała:


> Byliśmy razem na dobre i na złe. Nie żegnam się z tym forum choć nigdy nie
> będę miała następnego jamnika.


never say never, Inna :-)

ja ponad trzy lata temu, po smierci 11-letniej jamolicy powiedzialam sobie, ze
rozdzial mojego zycia pt.psy zamykam definitywnie. potwornie bolesne sa te
rozstania, chcialam zeby to bylo juz ostatnie. rok pozniej zaczela mnie
przesladowac idea przygarniecia psa ze schroniska: zdrowego kundla na grubych,
dlugich lapach. nawet zakochalam sie w jednym takim via internet i pojechalam
po niego. na miejscu okazalo sie, ze od czasu umieszczenia jego zdjecia w necie
bardzo urosl, a ja niestety w bloku mieszkam wiec sie nie zdecydowalam na
adopcje. bardzo to przezylam. potem ladnych pare miesiecy odkladalam kolejna
wyprawe do schroniska uswiadamiajac sobie, ze tak naprawde mysle ciagle o
meterku pieska, nawet jesli nie przyznaje sie do tego nawet przed soba. i
calkiem niepojetym dla mnie zrzadzeniem opatrznosci (OK,moze nie calkiem:-))
kolejny meterek obgryza wlasnie pracowicie kolejna ksiazke...

zaloba po psie, jest praktycznie jak po bliskiej osobie. trzymaj sie,
pozdrawiam cieplo
t.